Historia
Początki Polski, Chrobry i kryzys monarchii - Poznać przeszłość 1 (ZP)
Sprawdzony zestawZestaw obejmuje najdawniejsze osadnictwo na ziemiach polskich, Polan i pierwszych Piastów, panowanie i chrzest Mieszka I, rządy Bolesława Chrobrego ze zjazdem gnieźnieńskim, wojnami z Niemcami i koronacją oraz kryzys monarchii za Mieszka II i odbudowę państwa przez Kazimierza Odnowiciela. Poznasz też monarchię patrymonialną, drużynę i Drzwi Gnieźnieńskie.
Zestaw do podręcznika
Rozdział V, cz. 1. Polska za pierwszych Piastów: początki państwa, Bolesław Chrobry, kryzys monarchii
Poznać przeszłość 1. Podręcznik. Zakres podstawowy. Edycja 2024 (Nowa Era) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
49 pytań w 5 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Najdawniejsze dzieje i Polanie
Etap 1 · 9 fiszek · 9 pytań
Etap 2: Mieszko I i chrzest
Etap 2 · 9 fiszek · 10 pytań
Etap 3: Chrobry i zjazd gnieźnieński
Etap 3 · 6 fiszek · 10 pytań
Etap 4: Wojny, korona i monarchia
Etap 4 · 8 fiszek · 10 pytań
Etap 5: Kryzys i odbudowa państwa
Etap 5 · 8 fiszek · 10 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Kultura archeologiczna
Określenie społeczności, które nie zostawiły źródeł pisanych i znamy je tylko z pozostałości materialnych, takich jak narzędzia i ceramika. Nazwy kultur pochodzą często od cech glinianych naczyń, np. kultura amfor kulistych, pucharów lejkowatych, ceramiki sznurowej.
2.Najdawniejsze osadnictwo na ziemiach polskich
Najstarsze ślady praludzi na Śląsku pochodzą sprzed 500 tys. lat, a człowiek rozumny osiadł tu ok. 12 tys. lat temu, po ustąpieniu lodowców. Ok. 5500 r. p.n.e. z południa napłynęli rolnicy (umiejętność uprawy roli), a ok. 1500 r. p.n.e. osadnicy znad Dunaju. Później przybyli Germanie i Celtowie.
3.Kultura łużycka
Kultura archeologiczna osadników, którzy ok. 1500 r. p.n.e. przybyli z południa, znad Dunaju, i przynieśli wytop metali, udoskonalenia w rolnictwie i hodowli oraz koło garncarskie. Nazwa pochodzi od Łużyc, gdzie najpierw odkryto najwięcej znalezisk. Najbardziej znany obiekt to osada obronna w Biskupinie (zbudowana na przełomie 738 i 737 r. p.n.e., opuszczona ok. 550 r. p.n.e.).
4.Szlak bursztynowy
Droga handlowa łącząca północne prowincje Imperium Rzymskiego z wybrzeżem Bałtyku w okolicach ujścia Wisły. Sprzyjała wpływom rzymskim na ziemiach polskich na przełomie er. Świadczą o nich przedmioty przywożone z Rzymu: broń, ozdoby, monety oraz naczynia metalowe i szklane.
5.Słowianie na ziemiach polskich
W V w. n.e., w czasie wielkiej wędrówki ludów, dawni mieszkańcy opuścili ziemie polskie, a w kolejnym stuleciu rozwinęło się osadnictwo Słowian przybyłych ze wschodu. Podstawą ich organizacji był ród (spokrewnione rodziny), a związki rodów tworzyły plemiona.
6.Polanie
Słowiańskie plemię, które w X w. zaczęło odgrywać najważniejszą rolę na ziemiach polskich. Zajmowało północną część Wielkopolski z grodami: Gniezno, Ostrów Lednicki, Giecz i Bnin.
7.Piastowie
Ród, który od lat 30. X w. budował swoją potęgę wśród Polan i podporządkował sobie całe ich terytorium. Ok. 940 r. zaczęto budować w Wielkopolsce sieć nowych grodów (18) według jednakowego planu. Ekspansja miała przebieg pokojowy i wojenny: w jednym wypadku nowy gród stanął w miejscu spalonego, co wskazuje na gwałtowny podbój.
8.Pierwsi Piastowie według Galla Anonima
Po upadku okrutnego księcia Popiela, którego zjadły myszy, władali kolejno: Siemowit (syn chłopa Piasta), Lestek, Siemomysł i Mieszko I. Opowieść o Popielu jest baśniowa, ale sam wykaz imion historycy uważają za wiarygodny.
9.Mieszko I
Pierwszy historyczny władca Polski, bo jego istnienie poświadczają też inne źródła niż kronika Galla Anonima; uważany za twórcę polskiej państwowości. Rządził od ok. 960 r. do śmierci w 992 r. Jego państwo objęło Wielkopolskę, Małopolskę, Śląsk, Mazowsze i Pomorze.
10.Związek Wielecki
Grupa plemion Słowian połabskich, silny przeciwnik Polan w walce o Pomorze Zachodnie. Wieleci pod wodzą Wichmana najeżdżali ziemie Polan i dwukrotnie pokonali Mieszka I.
11.Sojusz Mieszka I z Czechami
Mieszko szukał sojuszników z powodu trudności na Pomorzu Zachodnim. Znakiem sojuszu było małżeństwo z Dobrawą, córką księcia czeskiego Bolesława Srogiego (przybyła w 965 r.), a jego warunkiem zapewne przyjęcie chrztu. W 967 r. z pomocą czeską Mieszko odparł Wieletów; zginął wtedy Wichman.
12.Trybut
Danina płacona innemu władcy ze swojego terytorium na znak podległości. Mieszko I prawdopodobnie zgodził się płacić trybut cesarzowi Ottonowi I, gdy pozyskał go jako sojusznika przeciw Wieletom. Władcę płacącego trybut nazywano trybutariuszem.
13.Chrzest Mieszka I (966 r.)
W 966 r. Mieszko I wraz z najbliższymi współpracownikami przyjął chrześcijaństwo w obrządku łacińskim. Doprowadził do tego sojusz z Czechami i małżeństwo z Dobrawą. Miejsce nie jest znane - zapewne Poznań lub Ostrów Lednicki, prawdopodobnie w Wielkanoc. Chrzest włączył Polskę w krąg cywilizacji zachodniej.
14.Baptysterium
Specjalna budowla lub miejsce w kościele, w którym odbywa się chrzest. Pozostałości podobnych konstrukcji odkryto w Poznaniu i na Ostrowie Lednickim - dlatego tam szuka się miejsca chrztu Mieszka I.
15.Biskupstwo misyjne w Poznaniu (968 r.)
Utworzone za zgodą cesarza Ottona I, zadowolonego ze zwycięstwa Mieszka nad Wichmanem. Zapewniło Kościołowi na ziemiach polskich niezależność od arcybiskupstwa w Magdeburgu. Pierwszym biskupem był Jordan, pochodzący z Włoch lub Francji.
16.Bitwa pod Cedynią (972 r.)
Zwycięstwo wojsk Mieszka I nad margrabią niemieckim Hodonem w konflikcie nad Odrą. Według kronikarza Thietmara klęskę Niemcom zadał brat Mieszka - Czcibor.
17.Dagome iudex (ok. 990 r.)
Dokument, w którym Mieszko I oddał swój kraj pod opiekę papieża. Książę nazwany jest w nim sędzią Dagome (zapewne przez pomyłkę kopistów), a jego władztwo - państwem gnieźnieńskim, sięgającym od gór do morza i Prus oraz od Odry i Nysy Łużyckiej do Rusi.
18.Roczniki
Pierwsze polskie zapiski historyczne: daty ważnych wydarzeń z życia księcia, jego rodziny, państwa i Kościoła, notowane prawdopodobnie na marginesach ksiąg liturgicznych. Dały początek polskiemu dziejopisarstwu. Ich powstanie było możliwe dzięki znajomości łaciny, która przyszła wraz z chrześcijaństwem.
19.Chrzest Polski
Zwyczajowa nazwa chrztu Mieszka I i jego dworu, który był dopiero początkiem długiej chrystianizacji. Najpierw nową religię przyjęli dwór i ludność głównych grodów - tylko tam są pochówki szkieletowe (chrześcijańskie). W pozostałych częściach kraju długo przeważały pogańskie groby urnowe.
20.Bolesław Chrobry
Najstarszy syn Mieszka I i Dobrawy. Po śmierci ojca w 992 r. wygnał macochę Odę i przyrodnich braci i objął samodzielne rządy. Przydomek Chrobry znaczy dzielny, waleczny; źródła nazywają go też Wielkim. W 1025 r. został pierwszym królem Polski.
21.Misja biskupa Wojciecha (997 r.)
Wygnany z Czech biskup praski Wojciech Sławnikowic w 997 r. wyruszył z Gniezna, z pomocą Chrobrego, do kraju Prusów. Zginął tam śmiercią męczeńską. Bolesław wykupił jego ciało, sprowadził je do Gniezna i doprowadził do uznania Wojciecha za świętego.
22.Zjazd gnieźnieński (1000 r.)
Pielgrzymka cesarza Ottona III do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie i jego spotkanie z Bolesławem Chrobrym. Utworzono wtedy arcybiskupstwo w Gnieźnie (pierwszy arcybiskup - Radzim Gaudenty, brat męczennika) i biskupstwa w Kołobrzegu, Wrocławiu i Krakowie. Kościół w Polsce pozostał niezależny od niemieckiego.
23.Dary Ottona III dla Chrobrego według Galla Anonima
Otton III miał nadać Bolesławowi godność współpracownika cesarstwa: włożył mu na głowę swój diadem, przekazał prawo mianowania biskupów i podarował kopię włóczni św. Maurycego - jednego z insygniów cesarskich. Cesarz widział w Bolesławie pomocnika w planie odnowienia cesarstwa rzymskiego.
24.Nazwa „Polska"
Ok. 1000 r. państwo Chrobrego zaczęto nazywać Polską (łac. Polonia). Nazwa nawiązywała do plemienia Polan i oznaczała krainę pól. Poświadcza ją m.in. denar Chrobrego z napisem Princes Poloniae (książę Polski).
25.Wojny polsko-niemieckie (1004-1018)
Wybuchły, bo Chrobry objął tron w Pradze i nie uznawał zwierzchności Henryka II nad Czechami. W 1005 r. Niemcy doszli pod Poznań i Polska straciła Czechy, Milsko i Łużyce (zachowała Morawy). W pokoju z 1013 r. Henryk II przyznał Bolesławowi Milsko i Łużyce za uznanie zwierzchnictwa. W 1017 r. wyprawa cesarska utknęła pod Niemczą.
26.Pokój w Budziszynie (1018 r.)
Pokój kończący wojny polsko-niemieckie. Bolesław utrzymał Milsko, Łużyce i Morawy, cesarz zobowiązał się przysłać mu posiłki na wyprawę na Ruś Kijowską, a Chrobry poślubił Odę Miśnieńską.
27.Wyprawa kijowska (1018 r.)
Chrobry poparł zięcia Świętopełka przeciw jego bratu Jarosławowi Mądremu. Z posiłkami niemieckimi i węgierskimi zdobył i złupił Kijów, a wracając zajął Grody Czerwieńskie. Sukces był nietrwały - Świętopełka wkrótce wygnano i władzę objął znów Jarosław.
28.Koronacja Bolesława Chrobrego (1025 r.)
Po śmierci cesarza Henryka II Bolesław koronował się w 1025 r. i został pierwszym królem Polski. Korona podkreślała, że jest w pełni samodzielnym władcą. Zmarł kilka miesięcy później, w czerwcu 1025 r.
29.Drużyna
Stała armia wojów, którą książę utrzymywał, szkolił i uzbrajał; woje mieli też udział w łupach. Podbijała plemiona, zmuszała je do danin i strzegła granic. Pancerni walczyli konno w ciężkim uzbrojeniu, a najliczniejsi byli piesi tarczownicy. W drużynie Mieszka I byli prawdopodobnie także wikingowie.
30.Monarchia patrymonialna
Państwo traktowane przez władcę jak odziedziczona po przodkach własność - ojcowizna (łac. patrimonium). Monarcha był jednocześnie wodzem, prawodawcą i sędzią. Tak określa się państwo Bolesława Chrobrego.
31.Grody w monarchii patrymonialnej
Podstawowe oparcie władzy książęcej. Brakowało bitych dróg, więc daniny i żywność gromadzono nie w centralnym skarbcu, lecz w grodach (ok. 80). Władca z dworem i drużyną objeżdżał je kolejno, rozsądzał spory i wymuszał posłuszeństwo. Grodów strzegły stałe załogi żyjące z danin ludności.
32.Drzwi Gnieźnieńskie
Romański zabytek z brązu (ok. 1200 kg) ze scenami życia św. Wojciecha, czytanymi od dołu lewego skrzydła do dołu prawego. Lewe skrzydło pokazuje jego losy przed misją pruską, prawe - misję w Prusach i jej następstwa. Wykonane we Francji lub Włoszech; czas powstania jest sporny.
33.Panowanie Mieszka II
Syn Chrobrego, koronowany na króla w 1025 r. W 1028 r. zaatakował wschodnie Niemcy, ale wspólna akcja wrogów pozbawiła go ziem, a w 1031 r. musiał uciekać do Czech. Wrócił w 1032 r., lecz za zgodę cesarza zrzekł się tytułu króla i musiał podzielić państwo między krewnych. Zmarł w 1034 r.
34.Straty terytorialne za Mieszka II
Wspólny atak sąsiadów sprawił, że cesarz opanował Łużyce, ruski książę Jarosław Mądry - Grody Czerwieńskie, Czesi - Morawy, a Węgrzy - ziemie obecnej Słowacji.
35.Bezprym
Starszy przyrodni brat Mieszka II, wcześniej zesłany do włoskiego klasztoru. W 1031 r. przejął władzę i odesłał cesarzowi polskie insygnia koronacyjne, rezygnując z tytułu królewskiego i niezależności. Represje wobec przeciwników zraziły do niego wpływowych ludzi; w 1032 r. zamordował go własny dworzanin.
36.Przyczyny kryzysu monarchii Piastów
Ciągłe wojny, utrzymanie drużyny, kosztowna dyplomacja i murowane budowle pochłaniały więcej, niż dawały łupy. Piastowie nakładali więc coraz wyższe daniny na chłopów, obciążonych też na rzecz Kościoła. Niezadowoleni byli także możni, tracący znaczenie wobec silnego władcy, i członkowie dynastii odsunięci od tronu.
37.Powstanie ludowe
Bunt chłopów, który wybuchł po śmierci Mieszka II (1034 r.), gdy jego syn Kazimierz musiał uciekać z kraju. Był skierowany przeciw możnym, duchowieństwu, kościołom i klasztorom. Doprowadził do upadku organizacji państwowej i kościelnej na większości ziem polskich i powrotu do wierzeń pogańskich.
38.Najazd Brzetysława (1038 r.)
Czeski książę Brzetysław bez oporu złupił Wielkopolskę z grodami w Gnieźnie, Poznaniu i Gieczu, uprowadził część ludności i wywiózł relikwie św. Wojciecha, a w drodze powrotnej przyłączył do Czech Śląsk. Struktury władzy przetrwały tylko na Mazowszu, rządzonym przez Miecława, cześnika (dostojnika zaopatrującego dwór w napoje) Mieszka II.
39.Kazimierz Odnowiciel
Syn Mieszka II, książę Polski w latach 1040-1058. Wrócił w 1040 r. z oddziałem rycerzy od cesarza Henryka III, który bał się buntu i wzrostu siły Czech. Uczynił Kraków swoją siedzibą, odzyskał Wielkopolskę, pokonał Miecława z pomocą Jarosława Mądrego, a Śląsk odzyskał za trybut płacony Czechom. Nie dążył do korony.
40.Zmiany w państwie za Kazimierza Odnowiciela
Nowe grody były mniejsze, a stała drużyna zniknęła - wojowie dostawali od władcy ziemię w zamian za służbę na wezwanie. Przetrwało biskupstwo w Krakowie, odtworzono biskupstwo we Wrocławiu, ale nie przywrócono metropolii gnieźnieńskiej. Do misji służyły klasztory benedyktyńskie w Tyńcu i Mogilnie.
Notatka
Najdawniejsze osadnictwo i przybycie Słowian
Najstarsze ślady praludzi na Śląsku pochodzą sprzed 500 tys. lat. Człowiek rozumny osiadł tu ok. 12 tys. lat temu, gdy ustąpiły lodowce. Dawne społeczności nie zostawiły pisma, więc nie znamy ich języków ani nazw. Opisujemy je jako kultury archeologiczne na podstawie narzędzi i ceramiki.
Kolejni przybysze przynosili nowe umiejętności:
- ok. 5500 r. p.n.e. ludność z południa - uprawę roli i doskonalsze narzędzia;
- ok. 1500 r. p.n.e. osadnicy znad Dunaju - wytop metali, koło garncarskie, ulepszenia w rolnictwie i hodowli; ich kulturę nazwano łużycką, a jej najsłynniejszym zabytkiem jest osada obronna w Biskupinie;
- później Germanie i Celtowie.
Na przełomie er ludność tych ziem była pod wpływem Imperium Rzymskiego. Rzymskie wyroby docierały tu m.in. szlakiem bursztynowym.
W V w. n.e., w czasie wielkiej wędrówki ludów, dawni mieszkańcy odeszli. W VI w. osiedlili się tu Słowianie ze wschodu. Spokrewnione rodziny tworzyły ród, a związki rodów - plemiona, często nietrwałe.
Polanie i pierwsi Piastowie
W X w. najważniejszą rolę wśród plemion słowiańskich zaczęli odgrywać Polanie. Mieszkali w północnej Wielkopolsce, a ich głównymi grodami były Gniezno, Ostrów Lednicki, Giecz i Bnin. Od lat 30. X w. budował tam swoją potęgę ród nazwany później Piastami.
Ok. 940 r. Piastowie zaczęli wznosić w Wielkopolsce sieć 18 grodów według jednego planu. Budowa wymagała ogromnej pracy i środków. Ekspansja Piastów miała w różnych miejscach przebieg pokojowy albo wojenny. Później zajęli m.in. Kujawy i ziemię kaliską, a ich załogi stanęły w Chełmnie, Sandomierzu i Gdańsku. Te grody pozwalały kontrolować szlaki handlowe.
Kronika Galla Anonima z początku XII w. podaje podanie o okrutnym Popielu i listę jego następców: Siemowita, Lestka, Siemomysła i Mieszka I. Opowieść o Popielu jest baśnią, ale wykaz imion historycy uznają za wiarygodny. Najprawdopodobniej przodkowie Mieszka byli lokalnymi władcami sprzed okresu podbojów.
Ważne
Pierwszym historycznym władcą Polski jest Mieszko I, bo o jego istnieniu mówią także inne źródła niż kronika Galla.
Sojusze i chrzest Mieszka I
Mieszko I objął władzę ok. 960 r. i skierował ekspansję na Pomorze Zachodnie. Tam walczył z Wieletami i pogranicznymi margrabiami niemieckimi. Wieleci pod wodzą Wichmana dwa razy go pokonali.
Mieszko zaczął więc szukać sojuszników. Pozyskał Czechów, dotąd sprzymierzeńców Wieletów. Drugim sojusznikiem został cesarz Otton I, któremu Mieszko prawdopodobnie płacił trybut.
Znakiem przymierza z Czechami był ślub z Dobrawą, która przybyła w 965 r. Rok później, w 966 r., Mieszko z najbliższymi współpracownikami przyjął chrzest w obrządku łacińskim. Chrzest był zapewne warunkiem sojuszu postawionym przez Czechów. Nie wiadomo, gdzie się odbył - historycy wskazują Poznań lub Ostrów Lednicki.
Sojusze szybko przyniosły efekt. W 967 r. Mieszko z pomocą teścia odparł Wieletów, a Wichman zginął. Zadowolony cesarz zgodził się na biskupstwo misyjne w Poznaniu (968 r.). Dzięki temu Kościół na ziemiach polskich nie podlegał arcybiskupstwu w Magdeburgu.
Znaczenie chrztu i schyłek rządów Mieszka I
Chrzest w obrządku łacińskim związał Polskę z Europą Zachodnią i z dziedzictwem cesarstwa rzymskiego. Chrzest władcy i dworu nazywamy zwyczajowo chrztem Polski, choć był on dopiero początkiem chrystianizacji. Nową wiarę przyjęli najpierw dwór i mieszkańcy głównych grodów. W innych częściach kraju pogańskie obrzędy pogrzebowe trwały jeszcze przez dziesięciolecia.
Z chrześcijaństwem dotarła łacina - język liturgii, dyplomacji i ludzi wykształconych. Dzięki niej zaczęto notować pierwsze roczniki. Do budowy świątyń obok drewna zaczęto używać trwalszego kamienia.
Nad Odrą nadal trwały konflikty. W 972 r. wojska Mieszka pokonały margrabiego Hodona pod Cedynią. Stosunki z Czechami z czasem się pogorszyły. Pod koniec panowania Mieszko z pomocą niemiecką zajął większość Śląska, należącego dotąd do Czech. Ok. 990 r. w dokumencie Dagome iudex oddał państwo pod opiekę papieża.
Zapamiętaj
Gdy Mieszko I zmarł w 992 r., jego państwo obejmowało Wielkopolskę, Małopolskę, Śląsk, Mazowsze i Pomorze.
Misja św. Wojciecha i zjazd gnieźnieński
Po śmierci ojca Bolesław Chrobry usunął z kraju macochę i przyrodnich braci i objął samodzielne rządy. Z Czechami spierał się o Kraków, dlatego przyjął biskupa praskiego Wojciecha Sławnikowica, wygnanego przez czeskiego księcia.
Bolesław szybko wykorzystał śmierć misjonarza. Zawiadomił o niej papieża i cesarza, a Wojciecha wkrótce uznano za świętego. W 1000 r. do jego grobu przybył cesarz Otton III. Wizyta dała Bolesławowi wielki prestiż, bo cesarz rzadko opuszczał swoje państwo.
Podczas zjazdu gnieźnieńskiego powstało arcybiskupstwo w Gnieźnie i nowe biskupstwa. Dzięki temu Kościół w Polsce pozostał niezależny od niemieckiego. Według Galla Anonima cesarz nadał Bolesławowi godność współpracownika cesarstwa. Otton III widział w nim pomocnika w planie odnowienia cesarstwa rzymskiego, ale w 1002 r. zmarł.
Zapamiętaj
Trwałe skutki zjazdu to własna metropolia kościelna i własny święty patron, którego kult jednoczył elity państwa.
Życie świętego przedstawiają romańskie Drzwi Gnieźnieńskie z brązu, wykonane we Francji lub Włoszech. Czas ich powstania jest sporny.
Wojny z Niemcami, wyprawa kijowska i koronacja
Po śmierci Ottona III Chrobry zajął Milsko i Łużyce. Nowy władca Niemiec, Henryk II, uznał jego prawa do tych ziem w zamian za hołd. Stosunki pogorszyły się, gdy Bolesław objął tron w Pradze i nie uznawał zwierzchności Henryka II nad Czechami. Tak zaczęły się wojny polsko-niemieckie (1004-1018), toczone etapami.
| Pokój | Najważniejsze postanowienia |
|---|---|
| 1005 r. | Bolesław traci Czechy, Milsko i Łużyce, zachowuje Morawy |
| 1013 r. | Milsko i Łużyce za uznanie zwierzchnictwa Henryka II |
| 1018 r., Budziszyn | Milsko, Łużyce i Morawy przy Bolesławie; posiłki cesarza na Ruś; ślub z Odą Miśnieńską |
Kolejne wyprawy cesarskie nie przyniosły Niemcom zwycięstwa. W 1015 r. ponieśli klęskę na Śląsku podczas odwrotu, a w 1017 r. zatrzymała ich obrona Niemczy.
W 1018 r. Chrobry wyprawił się na Ruś, by pomóc zięciowi Świętopełkowi. Zdobył Kijów, a w drodze powrotnej zajął Grody Czerwieńskie. Sukces był nietrwały, bo władzę na Rusi odzyskał Jarosław Mądry.
Ważne
Koronacja Bolesława nie odbyła się na zjeździe gnieźnieńskim. Nastąpiła dopiero w 1025 r., po śmierci Henryka II, kilka miesięcy przed śmiercią króla.
Monarchia patrymonialna
Książę traktował państwo jak odziedziczoną po przodkach własność, czyli ojcowiznę (łac. patrimonium). Był zarazem wodzem, prawodawcą i sędzią. Dlatego państwo Bolesława Chrobrego nazywamy monarchią patrymonialną.
Na siły zbrojne składali się:
- drużyna - stali woje utrzymywani, szkoleni i uzbrajani przez księcia, z udziałem w łupach;
- stałe załogi grodów, utrzymywane z danin ludności;
- w razie zagrożenia wolni mężczyźni wezwani przez księcia.
W kraju nie było bitych dróg, a osady dzieliły wielkie lasy. Dlatego daniny i żywność gromadzono w ok. 80 grodach, a nie w jednym skarbcu. Władca z dworem i częścią drużyny objeżdżał je kolejno, bo tak łatwiej było wyżywić wielu ludzi. Po drodze rozsądzał spory i wymuszał posłuszeństwo.
Władcę wspierał Kościół, który scalał dawne ziemie plemienne. Ok. 1000 r. państwo zaczęto nazywać Polską (łac. Polonia), zapewne od nazwy Polan.
Kryzys monarchii i odbudowa państwa
Podboje Chrobrego zostawiły wrogich sąsiadów. Mieszko II, koronowany w 1025 r., zaatakował w 1028 r. wschodnie Niemcy i po wspólnym uderzeniu sąsiadów stracił część ziem. W 1031 r. uciekł do Czech, a władzę przejął jego przyrodni brat Bezprym. Odesłał on insygnia koronacyjne cesarzowi i w 1032 r. został zamordowany. Mieszko wrócił, ale za zgodę cesarza zrzekł się tytułu króla i podzielił państwo między krewnych.
Po śmierci Mieszka II (1034 r.) jego syn Kazimierz uciekł z kraju i wybuchło powstanie ludowe przeciw możnym i Kościołowi. W 1038 r. czeski książę Brzetysław złupił Wielkopolskę, wywiózł relikwie św. Wojciecha i przyłączył Śląsk do Czech. Władza przetrwała tylko na Mazowszu, rządzonym przez Miecława.
W 1040 r. Kazimierz wrócił z niemieckimi rycerzami od cesarza Henryka III, który bał się buntu i wzrostu siły Czech. Odzyskał Wielkopolskę, pokonał Miecława, a Śląsk - za trybut płacony Czechom.
| Sprawa | Za Chrobrego | Za Kazimierza Odnowiciela |
|---|---|---|
| siedziba | Gniezno | Kraków |
| wojsko | stała drużyna | woje z ziemią za służbę |
| grody | większe | mniejsze |
| metropolia gnieźnieńska | działa | nieprzywrócona |
| tytuł władcy | król (od 1025 r.) | książę |
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
35 fiszek
40 fiszek uczy się 2
32 fiszki uczy się 2
26 fiszek uczy się 13
32 fiszki uczy się 13
21 fiszek uczy się 5
