Ilustracja do zestawu: Potęgowanie, kolejność działań, zadania tekstowe - Matematyka w punkt 4

Matematyka

Potęgowanie, kolejność działań, zadania tekstowe - Matematyka w punkt 4

Sprawdzony zestaw

Nauczysz się zapisywać, czytać i obliczać potęgi: poznasz podstawę i wykładnik, kwadrat i sześcian liczby. Poćwiczysz kolejność wykonywania działań z nawiasami i potęgami oraz rozwiązywanie zadań tekstowych: dane, szukane, obliczenia, sprawdzenie i metodę prób i poprawek.

Zestaw do podręcznika

Rozdział I, cz. 3. W świecie rachunków pamięciowych: potęgowanie, kolejność wykonywania działań, zadania tekstowe

Nowa Matematyka w punkt 4. Podręcznik. Edycja 2026 (WSiP) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowauczy się 1 osoba29 fiszek47 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

47 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Zapis i nazwy potęg

    Etap 1 · 9 fiszek · 9 pytań

  2. Etap 2: Obliczanie potęg

    Etap 2 · 3 fiszki · 10 pytań

  3. Etap 3: Kolejność działań

    Etap 3 · 6 fiszek · 9 pytań

  4. Etap 4: Nawiasy i wyrażenia

    Etap 4 · 5 fiszek · 9 pytań

  5. Etap 5: Zadania tekstowe

    Etap 5 · 6 fiszek · 10 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Jak zapisać sumę jednakowych liczb?

Sumę jednakowych liczb można zapisać w postaci iloczynu. Wystarczy policzyć, ile razy dana liczba występuje w sumie. Na przykład 5+5+5+5=4⋅55 + 5 + 5 + 5 = 4 \cdot 5.

2.Co to jest potęga?

Iloczyn jednakowych liczb zapisujemy za pomocą potęgi. Na przykład 6⋅6⋅6⋅6=646 \cdot 6 \cdot 6 \cdot 6 = 6^4, bo liczbę 6 mnożymy przez siebie 4 razy.

3.Podstawa i wykładnik potęgi

W potędze 545^4 liczba 5 to podstawa potęgi, a mała liczba 4 zapisana u góry to wykładnik potęgi. Wykładnik mówi, ile razy mnożymy podstawę przez siebie: 54=5⋅5⋅5⋅5=6255^4 = 5 \cdot 5 \cdot 5 \cdot 5 = 625.

4.Jak przeczytać potęgi 626^2 i 636^3?

626^2 czytamy: sześć do potęgi drugiej, druga potęga liczby sześć, sześć do kwadratu albo kwadrat liczby sześć. 636^3 czytamy: sześć do potęgi trzeciej, trzecia potęga liczby sześć, sześć do sześcianu albo sześcian liczby sześć.

5.Kwadrat liczby

Kwadrat liczby to jej druga potęga, czyli iloczyn dwóch takich samych liczb. Na przykład kwadrat liczby 11 to 112=11⋅11=12111^2 = 11 \cdot 11 = 121. Tyle małych kwadratów ma duży kwadrat z 11 rzędów po 11 kwadratów.

6.Sześcian liczby

Sześcian liczby to jej trzecia potęga, czyli iloczyn trzech takich samych liczb. Na przykład sześcian liczby 7 to 73=7⋅7⋅7=3437^3 = 7 \cdot 7 \cdot 7 = 343. Tyle małych kostek ma duża kostka z 7 warstw po 7 rzędów po 7 kostek.

7.Częsty błąd: mnożenie podstawy przez wykładnik

Podstawy potęgi nie mnożymy przez wykładnik. Wykładnik mówi, ile razy podstawa występuje w iloczynie. Na przykład 82=8⋅8=648^2 = 8 \cdot 8 = 64, a nie 8⋅2=168 \cdot 2 = 16.

8.Jak obliczyć potęgę krok po kroku?

Najpierw mnożymy podstawę przez podstawę. Potem każdy kolejny wynik mnożymy jeszcze raz przez podstawę. Kończymy, gdy podstawa wystąpi w iloczynie tyle razy, ile wynosi wykładnik. Na przykład 43=4⋅4⋅44^3 = 4 \cdot 4 \cdot 4: najpierw 4⋅4=164 \cdot 4 = 16, potem 16⋅4=6416 \cdot 4 = 64.

9.Potęgi liczby 1 i potęga z wykładnikiem 1

Liczba 1 podniesiona do każdej potęgi jest równa 1, np. 19=11^9 = 1. Jeśli wykładnik potęgi jest równy 1, to wynik potęgowania jest równy podstawie potęgi, np. 371=3737^1 = 37.

10.Potęga zerowa i potęgi liczby 0

Każda liczba różna od 0 podniesiona do potęgi zerowej jest równa 1, np. 150=115^0 = 1. Zero podniesione do potęgi drugiej, trzeciej i każdej dalszej jest równe 0, np. 03=0⋅0⋅0=00^3 = 0 \cdot 0 \cdot 0 = 0.

11.Jak obliczyć potęgę liczby 10?

Liczbę 10 mnożymy przez siebie tyle razy, ile wynosi wykładnik. Wynik to jedynka i tyle zer, ile wynosi wykładnik. Na przykład 104=10⋅10⋅10⋅10=1000010^4 = 10 \cdot 10 \cdot 10 \cdot 10 = 10000.

12.Podwajanie a potęgi liczby 2

Gdy ilość czegoś co godzinę się podwaja, to po 1 godzinie jest tego 2 razy więcej niż na początku, po 2 godzinach 22=42^2 = 4 razy więcej, a po 3 godzinach 23=82^3 = 8 razy więcej. Liczba godzin jest wykładnikiem.

1na początku: 12po 1 godzinie: 23po 2 godzinach: 42 · 24po 3 godzinach: 82 · 2 · 2

13.Wyrażenie arytmetyczne

Wyrażenie arytmetyczne to pojedyncza liczba lub kilka liczb, także w postaci potęg, połączonych znakami działań oraz nawiasami. Na przykład 77, 12−512 - 5 albo 32+(8−2):33^2 + (8 - 2) : 3.

14.Kolejność wykonywania działań

1. Działania w nawiasach. 2. Potęgowanie. 3. Mnożenie i dzielenie w kolejności występowania, czyli od lewej do prawej. 4. Dodawanie i odejmowanie w kolejności występowania, czyli od lewej do prawej.

1działania w nawiasach2potęgowanie3mnożenie i dzielenieod lewej do prawej4dodawanie i odejmowanieod lewej do prawej

15.Mnożenie przed dodawaniem i odejmowaniem

Gdy w wyrażeniu nie ma nawiasów ani potęg, a są mnożenie lub dzielenie oraz dodawanie lub odejmowanie, najpierw mnożymy i dzielimy. Na przykład 7+3⋅4=7+12=197 + 3 \cdot 4 = 7 + 12 = 19, a nie 10⋅4=4010 \cdot 4 = 40.

16.Mnożenie i dzielenie w jednym wyrażeniu

Gdy w wyrażeniu są tylko mnożenie i dzielenie, wykonujemy je w kolejności występowania, od lewej do prawej. Na przykład 24:4⋅2=6⋅2=1224 : 4 \cdot 2 = 6 \cdot 2 = 12, a nie 24:8=324 : 8 = 3.

17.Dodawanie i odejmowanie w jednym wyrażeniu

Gdy w wyrażeniu są tylko dodawanie i odejmowanie, wykonujemy je w kolejności występowania, od lewej do prawej. Na przykład 20−8+2=12+2=1420 - 8 + 2 = 12 + 2 = 14, a nie 20−10=1020 - 10 = 10.

18.Potęgowanie przed mnożeniem

Po działaniach w nawiasach potęgowanie wykonujemy przed mnożeniem, dzieleniem, dodawaniem i odejmowaniem. Na przykład 2⋅32=2⋅9=182 \cdot 3^2 = 2 \cdot 9 = 18, a nie 62=366^2 = 36.

19.Działania w nawiasach

Działania w nawiasach wykonujemy najpierw. Nawias może zmienić wynik: (7+3)⋅4=10⋅4=40(7 + 3) \cdot 4 = 10 \cdot 4 = 40, a bez nawiasu 7+3⋅4=7+12=197 + 3 \cdot 4 = 7 + 12 = 19.

20.Kolejność działań wewnątrz nawiasu

W nawiasie też obowiązuje kolejność działań: najpierw potęgowanie, potem mnożenie i dzielenie, a na końcu dodawanie i odejmowanie. Na przykład (5+3⋅4)⋅2=(5+12)⋅2=17⋅2=34(5 + 3 \cdot 4) \cdot 2 = (5 + 12) \cdot 2 = 17 \cdot 2 = 34.

21.Jak obliczać wyrażenie krok po kroku?

W każdym kroku wyróżniamy działanie, które ma pierwszeństwo, i przepisujemy resztę wyrażenia. Na przykład 40−(3+22)⋅5=40−(3+4)⋅5=40−7⋅5=40−35=540 - (3 + 2^2) \cdot 5 = 40 - (3 + 4) \cdot 5 = 40 - 7 \cdot 5 = 40 - 35 = 5.

22.Jak zapisać polecenie słowne jednym wyrażeniem?

Gdy sumę lub różnicę trzeba pomnożyć albo podzielić, bierzemy ją w nawias. Na przykład „sumę liczb 4 i 6 pomnóż przez 3” to (4+6)⋅3=30(4 + 6) \cdot 3 = 30, a „do iloczynu liczb 4 i 6 dodaj 3” to 4⋅6+3=274 \cdot 6 + 3 = 27.

23.Rozwiązanie zadania jednym wyrażeniem

Obliczenia z zadania można zapisać jednym wyrażeniem arytmetycznym. Na przykład Ola ma 20 zł i kupuje 3 zeszyty po 4 zł i 2 długopisy po 3 zł. Zostanie jej 20−(3⋅4+2⋅3)=20−18=220 - (3 \cdot 4 + 2 \cdot 3) = 20 - 18 = 2 zł.

24.Zasady rozwiązywania zadań tekstowych

1. Przeczytaj uważnie treść zadania. 2. Zapisz dane. 3. Zapisz szukane. 4. Zapisz kolejno wszystkie obliczenia. 5. Sprawdź wynik. 6. Zapisz odpowiedź.

25.Dane i szukane

Dane to najważniejsze informacje z zadania. Można je wypisać jedna pod drugą, przedstawić w tabeli albo narysować. Szukane to to, co musisz obliczyć.

26.Jak zapisać dane, które zależą od innych danych?

Brakującą daną obliczamy od razu przy zapisie danych. Na przykład Ola ma 6 naklejek, Ewa 3 razy więcej, czyli 6⋅3=186 \cdot 3 = 18, a Zosia o 5 mniej niż Ewa, czyli 18−5=1318 - 5 = 13. Razem mają 6+18+13=376 + 18 + 13 = 37 naklejek.

27.Jak sprawdzić wynik zadania tekstowego?

Sprawdzamy, czy wynik spełnia wszystkie warunki z treści zadania i czy jest rozsądny. Wynik niemożliwy, na przykład uczeń wyższy niż 3 metry, oznacza błąd w obliczeniach.

28.Metoda prób i poprawek

Zgadujemy wynik i sprawdzamy go z treścią zadania. Jeśli wychodzi za dużo albo za mało, poprawiamy próbę i znów sprawdzamy, aż wynik będzie dobry. Kolejne próby wygodnie zapisywać w tabeli.

29.Metoda prób i poprawek - przykład

Samochodów na parkingu jest 2 razy więcej niż motocykli, a wszystkich pojazdów jest 45. Próba 10 motocykli: 10+20=3010 + 20 = 30, za mało. Próba 17: 17+34=5117 + 34 = 51, za dużo. Próba 15: 15+30=4515 + 30 = 45, dobrze. Jest 15 motocykli i 30 samochodów.

110 motocykli: 10 + 20 = 30za mało217 motocykli: 17 + 34 = 51za dużo315 motocykli: 15 + 30 = 45dobrze

Notatka

Potęga - iloczyn jednakowych liczb

Sumę jednakowych liczb zapisujemy krócej jako iloczyn. Liczymy, ile razy liczba występuje w sumie, np. 11+11+11=3⋅11=3311 + 11 + 11 = 3 \cdot 11 = 33.

Iloczyn jednakowych liczb zapisujemy krócej jako potęgę, np. 11⋅11⋅11=11311 \cdot 11 \cdot 11 = 11^3.

  • podstawa potęgi - liczba, którą mnożymy przez siebie (tu 11),
  • wykładnik potęgi - mała liczba u góry; mówi, ile razy podstawa występuje w iloczynie (tu 3).

Potęgę obliczamy krok po kroku. Najpierw mnożymy podstawę przez podstawę: 11⋅11=12111 \cdot 11 = 121. Potem wynik mnożymy jeszcze raz przez podstawę: 121⋅11=1331121 \cdot 11 = 1331. Zatem 113=133111^3 = 1331.

Ważne

Podstawy nie mnożymy przez wykładnik: 11311^3 to nie 11⋅3=3311 \cdot 3 = 33, tylko 13311331.

Potęgi liczby 2 opisują podwajanie. Gdy składamy kartkę na pół, liczba warstw papieru się podwaja. Po 6 złożeniach kartka ma 26=642^6 = 64 warstwy. Wykładnik to liczba złożeń.

Kwadrat i sześcian liczby

Drugą potęgę liczby nazywamy jej kwadratem, a trzecią potęgę - jej sześcianem. Potęgę 12212^2 czytamy na cztery sposoby:

  • dwanaście do potęgi drugiej,
  • druga potęga liczby dwanaście,
  • dwanaście do kwadratu,
  • kwadrat liczby dwanaście.

Potęgę 30330^3 czytamy: trzydzieści do potęgi trzeciej, trzecia potęga liczby trzydzieści, trzydzieści do sześcianu albo sześcian liczby trzydzieści. Nazwy kwadrat i sześcian dotyczą tylko drugiej i trzeciej potęgi. Na przykład 454^5 czytamy: cztery do potęgi piątej albo piąta potęga liczby cztery.

Kwadrat liczby mówi, z ilu kratek składa się duży kwadrat, w którym rzędów i kratek w rzędzie jest tyle, ile wynosi ta liczba. Kwadrat z 12 rzędów po 12 kratek ma 122=12⋅12=14412^2 = 12 \cdot 12 = 144 kratki.

Sześcian liczby mówi, z ilu kostek składa się duża kostka, w której warstw, rzędów w warstwie i kostek w rzędzie jest tyle, ile wynosi ta liczba.

Przykład obliczenia: 303=30⋅30⋅3030^3 = 30 \cdot 30 \cdot 30. Najpierw 30⋅30=90030 \cdot 30 = 900, potem 900⋅30=27 000900 \cdot 30 = 27\,000.

Potęgi z zerem i jedynką, potęgi liczby 10

Niektóre potęgi można podać bez mnożenia:

  • liczba 1 do każdej potęgi daje 1, np. 120=11^{20} = 1,
  • gdy wykładnik jest równy 1, wynik jest równy podstawie, np. 581=5858^1 = 58,
  • każda liczba różna od 0 do potęgi zerowej daje 1, np. 90=19^0 = 1,
  • liczba 0 do potęgi pierwszej, drugiej, trzeciej i każdej dalszej daje 0, np. 05=00^5 = 0.

Łatwo pomylić dwa podobne zapisy. 17=11^7 = 1, bo mnożymy same jedynki. 71=77^1 = 7, bo wykładnik jest równy 1. Zatem 17<711^7 < 7^1.

Zanim porównasz potęgi, oblicz każdą z nich. Nie porównuj samych podstaw ani samych wykładników.

Potęga liczby 10 to jedynka i tyle zer, ile wynosi wykładnik. Na przykład 106=1 000 00010^6 = 1\,000\,000, bo w iloczynie jest sześć liczb 10.

Kolejność wykonywania działań

Wyrażenie arytmetyczne to liczba albo kilka liczb, także w postaci potęg, połączonych znakami działań i nawiasami. Wynik wyrażenia może zależeć od tego, w jakiej kolejności wykonujemy działania.

Obowiązuje stała kolejność wykonywania działań (schemat poniżej). Jeśli w wyrażeniu nie ma na przykład nawiasów albo potęg, ten krok pomijamy.

1Działania w nawiasach2Potęgowanie3Mnożenie i dzieleniew kolejności występowania, od lewej doprawej4Dodawanie i odejmowaniew kolejności występowania, od lewej doprawej
Kolejność wykonywania działań

W kolejności występowania znaczy: od lewej do prawej, tak jak czytamy. Na przykład:

  • 60:5⋅3=12⋅3=3660 : 5 \cdot 3 = 12 \cdot 3 = 36, a nie 60:15=460 : 15 = 4,
  • 45−15+5=30+5=3545 - 15 + 5 = 30 + 5 = 35, a nie 45−20=2545 - 20 = 25.

Mnożenie i dzielenie mają pierwszeństwo przed dodawaniem i odejmowaniem, np. 6+4⋅8=6+32=386 + 4 \cdot 8 = 6 + 32 = 38, a nie 10⋅8=8010 \cdot 8 = 80.

Potęgowanie ma pierwszeństwo przed mnożeniem, np. 4⋅32=4⋅9=364 \cdot 3^2 = 4 \cdot 9 = 36, a nie 122=14412^2 = 144.

Nawiasy i liczenie krok po kroku

Nawias zmienia porządek działań, więc może zmienić wynik:

  • 9+6⋅5=9+30=399 + 6 \cdot 5 = 9 + 30 = 39,
  • (9+6)⋅5=15⋅5=75(9 + 6) \cdot 5 = 15 \cdot 5 = 75.

Tak samo jest przy potędze: (5−2)2=32=9(5 - 2)^2 = 3^2 = 9, ale 5−22=5−4=15 - 2^2 = 5 - 4 = 1.

W nawiasie też obowiązuje kolejność działań: najpierw potęgowanie, potem mnożenie i dzielenie, a na końcu dodawanie i odejmowanie.

Dłuższe wyrażenie liczymy krok po kroku. W każdym kroku wykonujemy działanie, które ma pierwszeństwo, a resztę przepisujemy bez zmian:

(23+4⋅3):5−1=(8+4⋅3):5−1=(2^3 + 4 \cdot 3) : 5 - 1 = (8 + 4 \cdot 3) : 5 - 1 =

=(8+12):5−1=20:5−1=4−1=3= (8 + 12) : 5 - 1 = 20 : 5 - 1 = 4 - 1 = 3

Ważne

Gdy sumę albo różnicę trzeba pomnożyć lub podzielić, bierzemy ją w nawias. Polecenie „różnicę liczb 30 i 12 podziel przez 6” zapisujemy (30−12):6=3(30 - 12) : 6 = 3, a „od 30 odejmij iloraz liczb 12 i 6” to 30−12:6=2830 - 12 : 6 = 28.

Jak rozwiązać zadanie tekstowe

Zadanie tekstowe rozwiązujemy według stałego planu, pokazanego na schemacie.

1Przeczytaj uważnie treść zadania2Zapisz danewypisz je, zbierz w tabeli albo narysuj3Zapisz szukaneto, co musisz obliczyć4Zapisz wszystkie obliczenia5Sprawdź wynik6Zapisz odpowiedź
Zasady rozwiązywania zadań tekstowych

Dane to najważniejsze informacje z treści zadania. Można je wypisać jedna pod drugą, zebrać w tabeli albo narysować.

Szukane to to, co trzeba obliczyć, czyli to, o co pyta zadanie.

Po obliczeniach sprawdzamy wynik. Czy spełnia wszystkie warunki z treści? Czy jest rozsądny? Jeśli wyszło, że kot waży 60 kg albo pies ma 90 lat, to w obliczeniach jest błąd.

Na końcu zapisujemy odpowiedź pełnym zdaniem.

Dane, które zależą od innych danych

Często część danych trzeba najpierw obliczyć. Robimy to od razu przy zapisie danych.

W sobotę kino odwiedziło 40 widzów, w niedzielę 2 razy więcej, a w poniedziałek o 25 widzów mniej niż w niedzielę. Ilu widzów było w tych trzech dniach?

  • Dane: sobota - 40 widzów, niedziela - 40⋅2=8040 \cdot 2 = 80 widzów, poniedziałek - 80−25=5580 - 25 = 55 widzów.
  • Szukane: liczba widzów w trzech dniach.
  • Obliczenia: 40+80+55=17540 + 80 + 55 = 175.
  • Sprawdzenie: 80 to 2 razy więcej niż 40, a 55 to o 25 mniej niż 80.
  • Odpowiedź: Kino odwiedziło razem 175 widzów.

Ważne

W tym zadaniu zwrot „2 razy więcej” oznacza mnożenie, a zwrot „o 25 mniej” - odejmowanie.

Całe obliczenia można też zapisać jednym wyrażeniem arytmetycznym: 40+40⋅2+(40⋅2−25)=17540 + 40 \cdot 2 + (40 \cdot 2 - 25) = 175.

Metoda prób i poprawek

W tej metodzie zgadujemy wynik i sprawdzamy go z treścią zadania. Jeśli się nie zgadza, poprawiamy próbę i znów sprawdzamy. Próby wygodnie zapisywać w tabeli.

W koszu jest 36 owoców: jabłka i gruszki. Jabłek jest o 8 więcej niż gruszek. Ile jest gruszek, a ile jabłek?

GruszkiJabłkaWszystkie owoce
1010+8=1810 + 8 = 1810+18=2810 + 18 = 28 - za mało
1515+8=2315 + 8 = 2315+23=3815 + 23 = 38 - za dużo
1414+8=2214 + 8 = 2214+22=3614 + 22 = 36 - dobrze

Gruszek jest 14, a jabłek 22.

W tym zadaniu więcej gruszek daje więcej owoców. Dlatego po wyniku za małym bierzemy więcej gruszek, a po wyniku za dużym - mniej. Dobra liczba musiała leżeć między 10 a 15, bo 10 gruszek dało za mało, a 15 za dużo.

Na koniec sprawdzamy oba warunki: 22−14=822 - 14 = 8 i 14+22=3614 + 22 = 36.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki