Ilustracja do zestawu: Cyfry rzymskie, przybliżenia, działania pisemne - Matematyka z kluczem 5 cz. 1

Matematyka

Cyfry rzymskie, przybliżenia, działania pisemne - Matematyka z kluczem 5 cz. 1

Sprawdzony zestaw

Nauczysz się odczytywać i zapisywać liczby cyframi rzymskimi do 3000 oraz je porównywać. Dowiesz się, jak szacować wyniki działań, np. czy wystarczy pieniędzy na zakupy. Przećwiczysz dodawanie i odejmowanie pisemne z przeniesieniem i pożyczką oraz sprawdzanie wyników.

Zestaw do podręcznika

Dział I, cz. 2. Liczby naturalne: cyfry rzymskie, obliczenia przybliżone, dodawanie i odejmowanie pisemne

Matematyka z kluczem 5. Podręcznik. Część 1. Nowa edycja 2024-2026 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa25 fiszek46 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

46 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Odczytywanie liczb rzymskich

    Etap 1 · 8 fiszek · 9 pytań

  2. Etap 2: Zapis i porównywanie liczb rzymskich

    Etap 2 · 3 fiszki · 10 pytań

  3. Etap 3: Obliczenia przybliżone

    Etap 3 · 7 fiszek · 9 pytań

  4. Etap 4: Dodawanie pisemne

    Etap 4 · 3 fiszki · 9 pytań

  5. Etap 5: Odejmowanie pisemne

    Etap 5 · 4 fiszki · 9 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Cyfry rzymskie

W zapisie rzymskim używamy siedmiu cyfr: I to 1, V to 5, X to 10, L to 50, C to 100, D to 500, a M to 1000. Cyfry od 0 do 9, których używamy na co dzień, nazywamy cyframi arabskimi.

2.Jak odczytać liczbę zapisaną cyframi rzymskimi?

Na ogół cyfry stoją w kolejności od największej do najmniejszej i wtedy je dodajemy. Np. XXVII to 27, bo 10+10+5+1+1=2710 + 10 + 5 + 1 + 1 = 27, a DCLX to 660, bo 500+100+50+10=660500 + 100 + 50 + 10 = 660.

3.Kiedy w zapisie rzymskim odejmujemy?

Gdy mniejsza cyfra stoi przed większą, zamiast dodawać, odejmujemy. Tak zapisujemy tylko sześć liczb: IV to 4, IX to 9, XL to 40, XC to 90, CD to 400, CM to 900. Np. CMXC to 990, bo 900+90=990900 + 90 = 990.

Mniejsza cyfra przed większąjednościIV to 4IX to 9dziesiątkiXL to 40XC to 90setkiCD to 400CM to 900

4.Ile jednakowych cyfr rzymskich może stać obok siebie?

Nigdy nie zapisujemy obok siebie więcej niż trzech jednakowych cyfr. Dlatego 30 to XXX, ale 40 to XL, a nie XXXX. Tak samo 300 to CCC, a 400 to CD. Liczba 3000 to MMM.

5.Jak łatwiej odczytać długą liczbę rzymską?

Oddzielamy w niej, np. kreskami, tysiące, setki, dziesiątki i jedności. Każdą grupę zamieniamy na liczbę i dodajemy. Np. MDCCXLIX dzielimy na M, DCC, XL i IX, czyli 1000+700+40+9=17491000 + 700 + 40 + 9 = 1749.

1Oddziel grupy: M | DCC | XL | IX2Odczytaj grupy: 1000, 700, 40, 93Dodaj: 1000 + 700 + 40 + 9 =1749

6.Czym różni się zapis rzymski od arabskiego?

W zapisie arabskim znaczenie cyfry zależy od jej miejsca: w liczbie 111 pierwsza jedynka to 1 setka, druga to 1 dziesiątka, a trzecia to 1 jedność. W zapisie rzymskim każda cyfra I oznacza jedność, więc III to po prostu 3.

7.Jak zapisać liczbę cyframi rzymskimi?

Rozkładamy liczbę na tysiące, setki, dziesiątki i jedności, każdą część zapisujemy cyframi rzymskimi i piszemy je po kolei. Np. 2368=2000+300+60+82368 = 2000 + 300 + 60 + 8, czyli MM, CCC, LX i VIII, więc 2368 to MMCCCLXVIII. Podobnie 1945=1000+900+40+51945 = 1000 + 900 + 40 + 5, czyli MCMXLV.

8.Jak porównać liczby zapisane cyframi rzymskimi?

Zamieniamy je na liczby zapisane cyframi arabskimi i dopiero wtedy porównujemy. Dłuższy zapis nie musi oznaczać większej liczby: MDCCCLXXXVIII to 1888, a krótki zapis MM to 2000, więc liczba MM jest większa.

9.Gdzie spotykamy cyfry rzymskie?

Cyframi rzymskimi zapisuje się m.in. wieki (XXI wiek), numery władców o tym samym imieniu (Kazimierz III Wielki), numery niektórych szkół, daty na starych budowlach, a czasem numery rzędów w kinie.

10.Szacowanie wyniku

Oszacować wynik to obliczyć go w przybliżeniu: liczby zastępujemy pobliskimi pełnymi dziesiątkami, setkami lub tysiącami. Tak szybko sprawdzimy, czy wynik ma sens: 412⋅198412 \cdot 198 to około 400⋅200=80 000400 \cdot 200 = 80\,000, więc wynik 8176 jest na pewno błędny.

11.Jak oszacować, że pieniędzy wystarczy?

Każdą cenę zastępujemy liczbą większą i łatwą do dodania. Jeśli nawet taka suma nie przekracza kwoty, którą mamy, pieniędzy na pewno wystarczy: 386+247+158<400+250+200=850386 + 247 + 158 < 400 + 250 + 200 = 850, więc 850 zł wystarczy.

12.Jak oszacować, że pieniędzy nie wystarczy?

Każdą cenę zastępujemy liczbą mniejszą i łatwą do dodania. Jeśli nawet taka suma jest większa od kwoty, którą mamy, pieniędzy na pewno nie wystarczy: 386+247+158>380+240+150=770386 + 247 + 158 > 380 + 240 + 150 = 770, więc 750 zł nie wystarczy.

13.Szacowanie iloczynu

Jeden czynnik zastępujemy liczbą większą albo mniejszą, łatwą do mnożenia. 12 książek po 28 zł: 12⋅28<12⋅30=36012 \cdot 28 < 12 \cdot 30 = 360, więc 400 zł wystarczy. Z drugiej strony 12⋅28>12⋅25=30012 \cdot 28 > 12 \cdot 25 = 300, więc 300 zł nie wystarczy.

14.Kiedy szacowanie nie rozstrzyga?

Gdy nasza kwota leży między oszacowaniem z dołu a oszacowaniem z góry, szacowanie nie daje odpowiedzi i trzeba policzyć dokładnie. Np. 300<12⋅28<360300 < 12 \cdot 28 < 360, więc dla 340 zł liczymy: 12⋅28=33612 \cdot 28 = 336, a 336<340336 < 340, czyli pieniędzy wystarczy.

15.Szacowanie różnicy

Różnica jest większa, gdy odjemna jest większa, a odjemnik mniejszy. Dlatego 1572−389<1600−300=13001572 - 389 < 1600 - 300 = 1300, bo odjemną zwiększyliśmy, a odjemnik zmniejszyliśmy. Odwrotnie 1572−389>1500−400=11001572 - 389 > 1500 - 400 = 1100, bo odjemną zmniejszyliśmy, a odjemnik zwiększyliśmy.

16.Dodawanie pisemne - jak podpisać liczby?

Liczby podpisujemy starannie jedna pod drugą: jedności pod jednościami, dziesiątki pod dziesiątkami, setki pod setkami. Dodajemy kolumnami, zaczynając od jedności, czyli od prawej strony. Np. przy dodawaniu 4207+854207 + 85 cyfrę 5 piszemy pod cyfrą 7, a cyfrę 8 pod cyfrą 0.

17.Przeniesienie w dodawaniu pisemnym

Gdy suma cyfr w kolumnie jest większa od 9, pod kreską piszemy tylko jej cyfrę jedności, a dziesiątkę przenosimy do następnej kolumny. 568+274568 + 274: jedności 8+4=128 + 4 = 12, piszemy 2 i przenosimy 1; dziesiątki 6+7+1=146 + 7 + 1 = 14, piszemy 4 i przenosimy 1; setki 5+2+1=85 + 2 + 1 = 8. Wynik: 842.

1Jedności: 8 + 4 = 12piszemy 2, przenosimy 12Dziesiątki: 6 + 7 + 1 = 14piszemy 4, przenosimy 13Setki: 5 + 2 + 1 = 84Wynik: 842

18.Dodawanie pisemne kilku liczb

Gdy dodajemy trzy lub więcej liczb, suma w kolumnie może być większa od 19 - wtedy przenosimy 2. 476+358+289476 + 358 + 289: jedności 6+8+9=236 + 8 + 9 = 23, piszemy 3 i przenosimy 2; dziesiątki 7+5+8+2=227 + 5 + 8 + 2 = 22, piszemy 2 i przenosimy 2; setki 4+3+2+2=114 + 3 + 2 + 2 = 11. Wynik: 1123.

19.Sprawdzanie wyniku szacowaniem

Po obliczeniu pisemnym warto oszacować wynik. Szacowanie ułatwia sprawdzenie, czy wynik nie jest błędny. Np. 568+274568 + 274 to około 570+270=840570 + 270 = 840, więc wynik 842 jest rozsądny, a wynik 642 albo 8420 jest na pewno błędny.

20.Odejmowanie pisemne

Odjemną piszemy u góry, a odjemnik pod nią: jedności pod jednościami, dziesiątki pod dziesiątkami. Odejmujemy kolumnami od prawej strony: od cyfry odjemnej odejmujemy cyfrę odjemnika. Np. 786−352786 - 352: 6−2=46 - 2 = 4, 8−5=38 - 5 = 3, 7−3=47 - 3 = 4, więc wynik to 434.

21.Pożyczka w odejmowaniu pisemnym

Gdy cyfra odjemnej jest mniejsza od cyfry odjemnika, pożyczamy 1 z sąsiedniej kolumny po lewej: tamtą cyfrę zmniejszamy o 1, a do naszej dodajemy 10. 752−368752 - 368: 2<82 < 8, więc 5 zmienia się w 4, a 2 w 12, i 12−8=412 - 8 = 4. Dalej 4<64 < 6, więc 7 zmienia się w 6, a 4 w 14, i 14−6=814 - 6 = 8. Na końcu 6−3=36 - 3 = 3. Wynik: 384.

1Jedności: 12 - 8 = 4pożyczka: 5 zmienia się w 42Dziesiątki: 14 - 6 = 8pożyczka: 7 zmienia się w 63Setki: 6 - 3 = 34Wynik: 384

22.Pożyczka, gdy w sąsiedniej kolumnie jest zero

Z zera nie da się pożyczyć, więc pożyczamy z dalszej kolumny. 603−247603 - 247: 6 setek zmienia się w 5, a zero dziesiątek w 10. Potem z tych 10 dziesiątek pożyczamy jedną: 10 zmienia się w 9, a 3 w 13. Teraz 13−7=613 - 7 = 6, 9−4=59 - 4 = 5, 5−2=35 - 2 = 3. Wynik: 356.

23.Jak sprawdzić odejmowanie?

Odejmowanie sprawdzamy dodawaniem: do różnicy dodajemy odjemnik i musi wyjść odjemna. Np. 603−247=356603 - 247 = 356, bo 356+247=603356 + 247 = 603. Takie sprawdzenie warto robić zwłaszcza wtedy, gdy zdarzają się nam błędy.

24.Jak obliczyć niewiadomą w dodawaniu lub odejmowaniu?

Niewiadomy składnik obliczamy odejmowaniem: gdy x+345=812x + 345 = 812, to x=812−345=467x = 812 - 345 = 467. Niewiadomą odjemną obliczamy dodawaniem: gdy x−129=486x - 129 = 486, to x=486+129=615x = 486 + 129 = 615. Niewiadomy odjemnik obliczamy odejmowaniem: gdy 900−x=358900 - x = 358, to x=900−358=542x = 900 - 358 = 542.

25.Jak obliczyć, ile lat minęło?

Od późniejszego roku odejmujemy wcześniejszy: od roku 1410 do roku 1683 minęły 1683−1410=2731683 - 1410 = 273 lata. Gdy wiemy, ile lat później coś się stało, dodajemy: 45 lat po roku 1683 to rok 1683+45=17281683 + 45 = 1728.

Notatka

Cyfry rzymskie i ich odczytywanie

Na co dzień używamy cyfr od 0 do 9, czyli cyfr arabskich. Cyframi rzymskimi zapisuje się m.in. wieki, numery władców i daty na starych budowlach. Zapis rzymski ma siedem cyfr:

Cyfra rzymskaWartość
I1
V5
X10
L50
C100
D500
M1000

Na ogół cyfry stoją od największej do najmniejszej. Wtedy dodajemy ich wartości, np. CCCLXII to 100+100+100+50+10+1+1=362100 + 100 + 100 + 50 + 10 + 1 + 1 = 362.

Gdy mniejsza cyfra stoi przed większą, odejmujemy ją od większej. Dzieje się tak tylko w sześciu parach:

Zapamiętaj

IV to 4, IX to 9, XL to 40, XC to 90, CD to 400, CM to 900.

W zapisie arabskim wartość cyfry zależy od jej miejsca. W liczbie 222 pierwsza dwójka to 2 setki, a ostatnia to 2 jedności. W zapisie rzymskim każda cyfra X oznacza 10, np. XX to 20.

Długie liczby rzymskie: odczyt, zapis i porównywanie

Długą liczbę łatwiej odczytać, gdy oddzielimy w niej tysiące, setki, dziesiątki i jedności. Każdą grupę zamieniamy na liczbę i dodajemy wyniki. Np. MMCXCIV dzielimy na MM, C, XC i IV, czyli 2000+100+90+4=21942000 + 100 + 90 + 4 = 2194.

Przy zapisywaniu postępujemy odwrotnie. Rozkładamy liczbę na tysiące, setki, dziesiątki i jedności. Każdą część zapisujemy cyframi rzymskimi i piszemy je po kolei.

12604 = 2000 + 600 + 4dziesiątek nie ma, więc ich niezapisujemy22000 → MM, 600 → DC, 4 → IVkażdą część zapisujemy osobno3MMDCIVczęści piszemy po kolei
Jak zapisać 2604 cyframi rzymskimi?

Ważne

Obok siebie stoją najwyżej trzy jednakowe cyfry. Dlatego 8 to VIII, ale 9 to IX, a nie VIIII. Tak samo 80 to LXXX, a 90 to XC.

Innych par z odejmowaniem niż sześć wymienionych nie tworzymy. Dlatego 95 to XCV, bo 95=90+595 = 90 + 5, a nie VC.

Liczby rzymskie porównujemy po zamianie na liczby arabskie. Dłuższy zapis nie musi oznaczać większej liczby: MCCCLXXXVIII to 1388, a krótki zapis MD to 1500.

Szacowanie, czyli obliczanie w przybliżeniu

Oszacować wynik to obliczyć go w przybliżeniu. Liczby zastępujemy pobliskimi pełnymi dziesiątkami, setkami lub tysiącami, z którymi łatwo liczyć w pamięci.

Szacowanie pomaga sprawdzić, czy wynik ma sens. Np. 6012⋅196012 \cdot 19 to około 6000⋅20=120 0006000 \cdot 20 = 120\,000. Wynik 11 43711\,437 jest więc na pewno błędny, bo jest prawie 10 razy za mały. Szacujemy też po obliczeniu pisemnym. Gdy wynik bardzo różni się od oszacowania, liczymy jeszcze raz.

Czasem wystarczy wiedzieć, czy wynik jest większy, czy mniejszy od jakiejś liczby. W dodawaniu i mnożeniu szacujemy wtedy:

  • z góry - liczby zastępujemy większymi, więc oszacowanie jest większe od dokładnego wyniku;
  • z dołu - liczby zastępujemy mniejszymi, więc oszacowanie jest mniejsze od dokładnego wyniku.

Czy pieniędzy wystarczy?

Chcemy kupić trzy rzeczy: za 633 zł, za 226 zł i za 48 zł. Nie musimy od razu liczyć dokładnie.

  • Żeby wykazać, że pieniędzy wystarczy, szacujemy z góry: 633+226+48<640+230+50=920633 + 226 + 48 < 640 + 230 + 50 = 920. Zatem 920 zł na pewno wystarczy.
  • Żeby wykazać, że pieniędzy nie wystarczy, szacujemy z dołu: 633+226+48>630+220+40=890633 + 226 + 48 > 630 + 220 + 40 = 890. Zatem 880 zł na pewno nie wystarczy.

Ważne

Jeśli nasza kwota jest większa od oszacowania z dołu, a mniejsza od oszacowania z góry, szacowanie nic nie mówi. Trzeba policzyć dokładnie.

Tak jest np. dla 910 zł, bo 890<910<920890 < 910 < 920. Liczymy: 633+226+48=907633 + 226 + 48 = 907. Ponieważ 907<910907 < 910, pieniędzy wystarczy.

880885890895900905910915920925930890907920
Suma 907 leży między oszacowaniami 890 i 920

Szacowanie iloczynu i różnicy

W iloczynie wystarczy zastąpić jeden czynnik liczbą łatwą do mnożenia. Kupujemy 9 biletów po 68 zł:

  • 9⋅68<9⋅70=6309 \cdot 68 < 9 \cdot 70 = 630, więc 640 zł wystarczy;
  • 9⋅68>9⋅65=5859 \cdot 68 > 9 \cdot 65 = 585, więc 580 zł nie wystarczy.

W różnicy trzeba uważać. Różnica rośnie, gdy zwiększamy odjemną albo zmniejszamy odjemnik. Różnica maleje, gdy zmniejszamy odjemną albo zwiększamy odjemnik. Dlatego:

  • z góry: 5762−385<5800−300=55005762 - 385 < 5800 - 300 = 5500, bo odjemną zwiększyliśmy, a odjemnik zmniejszyliśmy;
  • z dołu: 5762−385>5700−400=53005762 - 385 > 5700 - 400 = 5300, bo odjemną zmniejszyliśmy, a odjemnik zwiększyliśmy.

Gdy zwiększymy i odjemną, i odjemnik, nie wiemy, czy oszacowanie wyszło za duże, czy za małe.

Dodawanie pisemne krok po kroku

Liczby podpisujemy jedna pod drugą: jedności pod jednościami, dziesiątki pod dziesiątkami, setki pod setkami. Dodajemy kolumnami od prawej strony, czyli od jedności. Gdy suma w kolumnie jest większa od 9, pod kreską piszemy jej cyfrę jedności. Dziesiątkę przenosimy do następnej kolumny.

Tak liczymy 4694+28384694 + 2838:

  • jedności: 4+8=124 + 8 = 12, piszemy 2 i przenosimy 1;
  • dziesiątki: 9+3+1=139 + 3 + 1 = 13, piszemy 3 i przenosimy 1;
  • setki: 6+8+1=156 + 8 + 1 = 15, piszemy 5 i przenosimy 1;
  • tysiące: 4+2+1=74 + 2 + 1 = 7.

Wynik to 7532. Oszacowanie 4700+2800=75004700 + 2800 = 7500 pokazuje, że wynik jest rozsądny. Częsty błąd to zgubione przeniesienie.

Przy dodawaniu trzech liczb suma w kolumnie może być większa od 19. Wtedy przenosimy 2. Np. w 58+79+9658 + 79 + 96 jedności dają 8+9+6=238 + 9 + 6 = 23, więc piszemy 3 i przenosimy 2. Dziesiątki dają 5+7+9+2=235 + 7 + 9 + 2 = 23, więc wynik to 233.

Odejmowanie pisemne i pożyczka

Odjemną piszemy u góry, a odjemnik pod nią, jedności pod jednościami. Odejmujemy kolumnami od prawej strony. Gdy cyfra odjemnej jest mniejsza od cyfry odjemnika, pożyczamy 1 z kolumny po lewej. Tamtą cyfrę zmniejszamy o 1, a do naszej dodajemy 10.

Tak liczymy 832−469832 - 469:

  • jedności: 2<92 < 9, więc 3 zmienia się w 2, a 2 w 12; 12−9=312 - 9 = 3;
  • dziesiątki: 2<62 < 6, więc 8 zmienia się w 7, a 2 w 12; 12−6=612 - 6 = 6;
  • setki: 7−4=37 - 4 = 3, więc wynik to 363.

Gdy w sąsiedniej kolumnie jest zero, pożyczamy z dalszej kolumny. W 706−159706 - 159 cyfra setek 7 zmienia się w 6, a zero dziesiątek w 10. Z tych 10 dziesiątek pożyczamy jedną: zostaje 9, a cyfra jedności 6 zmienia się w 16. Dalej 16−9=716 - 9 = 7, 9−5=49 - 5 = 4 i 6−1=56 - 1 = 5. Wynik to 547.

Sprawdzanie odejmowania, niewiadoma i upływ lat

Odejmowanie sprawdzamy dodawaniem. Do różnicy dodajemy odjemnik i musi wyjść odjemna, np. 547+159=706547 + 159 = 706.

Z tych samych zależności obliczamy niewiadomą:

  • niewiadomy składnik obliczamy odejmowaniem: gdy x+286=915x + 286 = 915, to x=915−286=629x = 915 - 286 = 629;
  • niewiadomą odjemną obliczamy dodawaniem: gdy x−154=378x - 154 = 378, to x=378+154=532x = 378 + 154 = 532;
  • niewiadomy odjemnik obliczamy odejmowaniem: gdy 750−x=314750 - x = 314, to x=750−314=436x = 750 - 314 = 436.

Wynik warto sprawdzić, wstawiając go w miejsce xx.

Aby obliczyć, ile lat minęło, od późniejszego roku odejmujemy wcześniejszy. Od roku 1569 do roku 1791 minęły 1791−1569=2221791 - 1569 = 222 lata. Gdy wiemy, ile lat później coś się zdarzyło, dodajemy: 75 lat po roku 1791 to rok 1791+75=18661791 + 75 = 1866.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki