Matematyka

Równania i nierówności kwadratowe - MATeMAtyka 1 (ZR)

Sprawdzony zestaw

Nauczysz się rozwiązywać równania kwadratowe przez uzupełnienie do kwadratu i ze wzorów z wyróżnikiem oraz odczytywać liczbę rozwiązań z położenia paraboli. Poznasz postać iloczynową funkcji kwadratowej i sposoby wyznaczania wzoru z miejsc zerowych. Przećwiczysz nierówności kwadratowe, ich układy i zadania z zastosowaniami, także z zakresu rozszerzonego.

Zestaw do podręcznika

Rozdział 7, cz. 2. Funkcja kwadratowa: równania kwadratowe, postać iloczynowa i nierówności kwadratowe

Nowa MATeMAtyka 1. Podręcznik. Zakres podstawowy i rozszerzony. Edycja 2024 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła średnia37 fiszek48 pytań w 5 etapach

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

48 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Wyróżnik i wzory na pierwiastki

    Etap 1 · 12 fiszek · 10 pytań

  2. Etap 2: Równania po przekształceniach

    Etap 2 · 3 fiszki · 8 pytań

  3. Etap 3: Postać iloczynowa

    Etap 3 · 11 fiszek · 10 pytań

  4. Etap 4: Nierówności kwadratowe

    Etap 4 · 5 fiszek · 10 pytań

  5. Etap 5: Układy nierówności i zastosowania

    Etap 5 · 6 fiszek · 10 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Jak rozwiązać równanie kwadratowe przez uzupełnienie do kwadratu?

Wyrazy z x2x^2 i z xx uzupełniamy do kwadratu dwumianu, a liczby przenosimy na prawą stronę: (mx+n)2=k(mx + n)^2 = k. Dla k>0k > 0 mamy mx+n=−kmx + n = -\sqrt{k} lub mx+n=kmx + n = \sqrt{k}, dla k=0k = 0 - jeden pierwiastek, a dla k<0k < 0 równanie jest sprzeczne. Np. 9x2+6x−4=0  ⟺  (3x+1)2−1−4=0  ⟺  (3x+1)2=59x^2 + 6x - 4 = 0 \iff (3x + 1)^2 - 1 - 4 = 0 \iff (3x + 1)^2 = 5, więc x=−1−53x = \frac{-1 - \sqrt{5}}{3} lub x=−1+53x = \frac{-1 + \sqrt{5}}{3}.

2.Jak uzasadnić, że równanie kwadratowe jest sprzeczne?

Uzupełniamy lewą stronę do kwadratu i doprowadzamy równanie do postaci (mx+n)2=k(mx + n)^2 = k, gdzie k<0k < 0. Kwadrat dowolnej liczby jest nieujemny, więc taka równość nie zachodzi dla żadnego xx. Np. x2−6x+11=0  ⟺  (x−3)2+2=0  ⟺  (x−3)2=−2x^2 - 6x + 11 = 0 \iff (x - 3)^2 + 2 = 0 \iff (x - 3)^2 = -2, zatem równanie jest sprzeczne.

3.Wzory na pierwiastki równania kwadratowego

Dla równania ax2+bx+c=0ax^2 + bx + c = 0, gdzie a≠0a \neq 0, i Δ=b2−4ac\Delta = b^2 - 4ac: jeśli Δ>0\Delta > 0, równanie ma dwa pierwiastki x1=−b−Δ2ax_1 = \frac{-b - \sqrt{\Delta}}{2a} i x2=−b+Δ2ax_2 = \frac{-b + \sqrt{\Delta}}{2a}; jeśli Δ=0\Delta = 0 - jeden pierwiastek x0=−b2ax_0 = -\frac{b}{2a}; jeśli Δ<0\Delta < 0 - nie ma pierwiastków (rysunek).

Δ = b² - 4acΔ > 0x₁ = (-b - √Δ)/(2a)x₂ = (-b + √Δ)/(2a)Δ = 0x₀ = -b/(2a)Δ < 0brak pierwiastków

4.Pierwiastek podwójny

Gdy Δ=0\Delta = 0, jedyny pierwiastek równania kwadratowego x0=−b2ax_0 = -\frac{b}{2a} nazywamy pierwiastkiem podwójnym - wzory na x1x_1 i x2x_2 dają wtedy tę samą liczbę. Np. dla 25x2−30x+9=025x^2 - 30x + 9 = 0: Δ=900−900=0\Delta = 900 - 900 = 0, więc x0=3050=35x_0 = \frac{30}{50} = \frac{3}{5}; lewa strona jest kwadratem (5x−3)2(5x - 3)^2.

5.Skąd się biorą wzory na pierwiastki równania kwadratowego?

Z postaci kanonicznej: ax2+bx+c=a(x+b2a)2−Δ4a=0  ⟺  (x+b2a)2=Δ4a2ax^2 + bx + c = a\left(x + \frac{b}{2a}\right)^2 - \frac{\Delta}{4a} = 0 \iff \left(x + \frac{b}{2a}\right)^2 = \frac{\Delta}{4a^2}. Mianownik 4a24a^2 jest dodatni, więc dla Δ<0\Delta < 0 równanie jest sprzeczne, dla Δ=0\Delta = 0 mamy x0=−b2ax_0 = -\frac{b}{2a}, a dla Δ>0\Delta > 0: x+b2a=−Δ2ax + \frac{b}{2a} = \frac{-\sqrt{\Delta}}{2a} lub x+b2a=Δ2ax + \frac{b}{2a} = \frac{\sqrt{\Delta}}{2a}, skąd wzory na x1x_1 i x2x_2.

6.Położenie paraboli y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c względem osi OXOX

Rozwiązania równania ax2+bx+c=0ax^2 + bx + c = 0 to odcięte punktów wspólnych paraboli z osią OXOX. Dla a>0a > 0: przy Δ>0\Delta > 0 parabola przecina oś w dwóch punktach (wierzchołek pod osią), przy Δ=0\Delta = 0 ma wierzchołek na osi, a przy Δ<0\Delta < 0 leży w całości nad osią. Dla a<0a < 0: przy Δ>0\Delta > 0 wierzchołek leży nad osią, przy Δ=0\Delta = 0 - na osi, a przy Δ<0\Delta < 0 cała parabola leży pod osią (rysunek).

Położenie parabolia > 0Δ > 0: dwa punktywspólneΔ = 0: wierzchołekna osiΔ < 0: cała nadosiąa < 0Δ > 0: dwa punktywspólneΔ = 0: wierzchołekna osiΔ < 0: cała podosią

7.Jak rozwiązać równanie kwadratowe za pomocą wyróżnika?

1) Zapisujemy równanie w postaci ogólnej i odczytujemy aa, bb, cc. 2) Obliczamy Δ\Delta i ustalamy liczbę pierwiastków. 3) Upraszczamy Δ\sqrt{\Delta} i stosujemy wzory. 4) Skracamy ułamki. Np. 2x2+2x−1=02x^2 + 2x - 1 = 0: Δ=4+8=12\Delta = 4 + 8 = 12, Δ=23\sqrt{\Delta} = 2\sqrt{3}, x1=−2−234=−1−32x_1 = \frac{-2 - 2\sqrt{3}}{4} = \frac{-1 - \sqrt{3}}{2}, x2=−1+32x_2 = \frac{-1 + \sqrt{3}}{2} (rysunek).

1Δ = 2² - 4 · 2 · (-1) = 12Δ > 0: dwa pierwiastki2√Δ = √12 = 2√3upraszczamy pierwiastek3x = (-2 ± 2√3)/4wzory na x₁ i x₂4x = (-1 ± √3)/2skracamy przez 2

8.Jak rozwiązać równanie kwadratowe ze współczynnikami niewymiernymi?

Tak samo jak każde inne - ze wzorów z wyróżnikiem; trzeba tylko uważnie podnosić do kwadratu: (km)2=k2⋅m(k\sqrt{m})^2 = k^2 \cdot m. Np. dla x2−25x+4=0x^2 - 2\sqrt{5}x + 4 = 0: Δ=(25)2−16=20−16=4\Delta = (2\sqrt{5})^2 - 16 = 20 - 16 = 4, więc x=25−22=5−1x = \frac{2\sqrt{5} - 2}{2} = \sqrt{5} - 1 lub x=25+22=5+1x = \frac{2\sqrt{5} + 2}{2} = \sqrt{5} + 1.

9.Jak rozwiązać równanie kwadratowe, które nie jest zapisane w postaci ogólnej?

Wykonujemy mnożenia, przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę i redukujemy wyrazy podobne; dopiero wtedy odczytujemy aa, bb, cc. Ułamki usuwamy, mnożąc obie strony przez wspólny mianownik. Np. (x+2)(x−3)=3x−2  ⟺  x2−x−6=3x−2  ⟺  x2−4x−4=0(x + 2)(x - 3) = 3x - 2 \iff x^2 - x - 6 = 3x - 2 \iff x^2 - 4x - 4 = 0; Δ=32\Delta = 32, Δ=42\sqrt{\Delta} = 4\sqrt{2}, więc x=2−22x = 2 - 2\sqrt{2} lub x=2+22x = 2 + 2\sqrt{2}.

10.Jak rozwiązać zadanie tekstowe prowadzące do równania kwadratowego?

Oznaczamy niewiadomą, układamy równanie, rozwiązujemy je i sprawdzamy, które pierwiastki spełniają warunki zadania (np. długość boku musi być dodatnia, a liczba naturalna - całkowita i nieujemna). Dwie kolejne liczby naturalne oznaczamy nn i n+1n + 1. Np. prostokąt ma pole 60 cm260~\mathrm{cm^2}, a jeden bok jest o 4 cm4~\mathrm{cm} dłuższy od drugiego: x(x+4)=60  ⟺  x2+4x−60=0x(x + 4) = 60 \iff x^2 + 4x - 60 = 0, Δ=256\Delta = 256, x=6x = 6 lub x=−10x = -10. Odrzucamy −10-10, więc boki mają 6 cm6~\mathrm{cm} i 10 cm10~\mathrm{cm}.

11.Jak rozwiązać równanie iloczynowe z czynnikami kwadratowymi?

Iloczyn jest równy zeru, gdy co najmniej jeden czynnik jest równy zeru, więc rozwiązujemy osobno każde równanie kwadratowe i zbieramy wszystkie pierwiastki. Np. (x2−x−2)(x2+4x+5)=0(x^2 - x - 2)(x^2 + 4x + 5) = 0: pierwszy czynnik zeruje się dla x=−1x = -1 i x=2x = 2, a drugi nigdy (Δ=16−20<0\Delta = 16 - 20 < 0), więc zbiór rozwiązań to {−1,2}\{-1, 2\}.

12.Jak rozwiązać równanie ∣f(x)∣=∣g(x)∣|f(x)| = |g(x)|?

Wartości bezwzględne dwóch liczb są równe, gdy te liczby są równe lub przeciwne: ∣A∣=∣B∣  ⟺  A=B|A| = |B| \iff A = B lub A=−BA = -B. Np. ∣x2−6∣=∣x∣  ⟺  x2−6=x|x^2 - 6| = |x| \iff x^2 - 6 = x lub x2−6=−xx^2 - 6 = -x, czyli x2−x−6=0x^2 - x - 6 = 0 (pierwiastki −2-2 i 33) lub x2+x−6=0x^2 + x - 6 = 0 (pierwiastki −3-3 i 22). Zbiór rozwiązań to {−3,−2,2,3}\{-3, -2, 2, 3\}.

13.Postać iloczynowa funkcji kwadratowej

Postać y=a(x−x1)(x−x2)y = a(x - x_1)(x - x_2), gdzie a≠0a \neq 0, nazywamy postacią iloczynową funkcji kwadratowej, a przedstawienie wzoru w tej postaci - rozkładem na czynniki liniowe. Liczby x1x_1 i x2x_2 są miejscami zerowymi (pierwiastkami) trójmianu. Rozkład można zapisać na różne sposoby, np. y=(2x−1)(x+4)=2(x−12)(x+4)y = (2x - 1)(x + 4) = 2\left(x - \frac{1}{2}\right)(x + 4).

14.Jak odczytać pierwiastki trójmianu z postaci iloczynowej?

Pierwiastkami są liczby, dla których zeruje się któryś czynnik liniowy, więc w nawiasach (x−x1)(x - x_1) zmieniamy znak liczby. Np. y=−2(x+5)(x−13)y = -2(x + 5)\left(x - \frac{1}{3}\right) ma pierwiastki −5-5 i 13\frac{1}{3}, y=3x(x+2)y = 3x(x + 2) - pierwiastki 00 i −2-2, a y=4(x−3)2y = 4(x - 3)^2 ma czynnik podwójny x−3x - 3 i pierwiastek podwójny 33. Uwaga: czynnik 2x+12x + 1 zeruje się dla x=−12x = -\frac{1}{2}.

15.Jak przejść od postaci iloczynowej do postaci ogólnej?

Wykonujemy mnożenie: najpierw mnożymy nawiasy, potem wynik przez współczynnik aa i redukujemy wyrazy podobne. Np. y=−3(x+2)(x−4)=−3(x2−4x+2x−8)=−3(x2−2x−8)=−3x2+6x+24y = -3(x + 2)(x - 4) = -3(x^2 - 4x + 2x - 8) = -3(x^2 - 2x - 8) = -3x^2 + 6x + 24.

16.Kiedy trójmian kwadratowy można rozłożyć na czynniki liniowe?

Dla trójmianu y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c: jeśli Δ>0\Delta > 0, to y=a(x−x1)(x−x2)y = a(x - x_1)(x - x_2), gdzie x1x_1, x2x_2 to jego pierwiastki; jeśli Δ=0\Delta = 0, to y=a(x−x0)2y = a(x - x_0)^2, gdzie x0x_0 to pierwiastek podwójny; jeśli Δ<0\Delta < 0, trójmianu nie można rozłożyć na czynniki liniowe. Np. y=3x2+x+1y = 3x^2 + x + 1 ma Δ=1−12=−11<0\Delta = 1 - 12 = -11 < 0, więc nie ma postaci iloczynowej.

17.Jak przedstawić trójmian kwadratowy w postaci iloczynowej?

Obliczamy Δ\Delta, wyznaczamy pierwiastki i wstawiamy je do wzoru y=a(x−x1)(x−x2)y = a(x - x_1)(x - x_2), nie zapominając o współczynniku aa. Np. y=2x2−3x−9y = 2x^2 - 3x - 9: Δ=9+72=81\Delta = 9 + 72 = 81, x1=3−94=−32x_1 = \frac{3 - 9}{4} = -\frac{3}{2}, x2=3+94=3x_2 = \frac{3 + 9}{4} = 3, więc y=2(x+32)(x−3)y = 2\left(x + \frac{3}{2}\right)(x - 3). Przy pierwiastkach niewymiernych: x2−4x+1=(x−2+3)(x−2−3)x^2 - 4x + 1 = (x - 2 + \sqrt{3})(x - 2 - \sqrt{3}).

18.Jak wyznaczyć bb i cc trójmianu y=x2+bx+cy = x^2 + bx + c o danych pierwiastkach?

Zapisujemy trójmian w postaci iloczynowej z a=1a = 1 i wykonujemy mnożenie. Np. dla pierwiastków −2-2 i 55: y=(x+2)(x−5)=x2−5x+2x−10=x2−3x−10y = (x + 2)(x - 5) = x^2 - 5x + 2x - 10 = x^2 - 3x - 10, więc b=−3b = -3 i c=−10c = -10.

19.Wierzchołek paraboli a miejsca zerowe funkcji

Miejsca zerowe x1x_1 i x2x_2 leżą symetrycznie względem osi paraboli, więc xw=x1+x22x_w = \frac{x_1 + x_2}{2}, a osią symetrii jest prosta x=xwx = x_w. Drugą współrzędną obliczamy jako yw=f(xw)y_w = f(x_w). Np. dla y=−2(x−2)(x−6)y = -2(x - 2)(x - 6): xw=4x_w = 4, yw=−2⋅2⋅(−2)=8y_w = -2 \cdot 2 \cdot (-2) = 8, więc wierzchołkiem jest punkt (4,8)(4, 8) (rysunek).

−1123456789−22468xy(2, 0)(6, 0)W(4, 8)f(x) = −2(x − 2)·(x − 6)

20.Jak wyznaczyć wzór funkcji kwadratowej, gdy znamy jej miejsca zerowe i jeszcze jeden punkt wykresu?

Zapisujemy wzór w postaci iloczynowej f(x)=a(x−x1)(x−x2)f(x) = a(x - x_1)(x - x_2), podstawiamy współrzędne danego punktu i obliczamy aa. Np. dla miejsc zerowych −2-2 i 44 oraz punktu (0,4)(0, 4): 4=a⋅2⋅(−4)4 = a \cdot 2 \cdot (-4), więc a=−12a = -\frac{1}{2} i f(x)=−12(x+2)(x−4)=−12x2+x+4f(x) = -\frac{1}{2}(x + 2)(x - 4) = -\frac{1}{2}x^2 + x + 4 (rysunek).

−3−2−112345−2246xy(-2, 0)(4, 0)(0, 4)f(x) = −0.5(x + 2)·(x − 4)

21.Którą postać funkcji kwadratowej wybrać, gdy trzeba wyznaczyć jej wzór?

Gdy zadanie nie określa postaci, wybieramy najwygodniejszą: kanoniczną y=a(x−p)2+qy = a(x - p)^2 + q, gdy znamy wierzchołek (albo wartość największą lub najmniejszą i argument, dla którego jest przyjmowana); iloczynową y=a(x−x1)(x−x2)y = a(x - x_1)(x - x_2), gdy znamy miejsca zerowe; ogólną y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c, gdy znamy trzy punkty wykresu albo punkt przecięcia z osią OYOY, czyli (0,c)(0, c) (rysunek).

Dane w zadaniukanonicznawierzchołekwartośćnajw. lubnajmn.iloczynowamiejscazeroweogólnatrzypunktypunkt (0,c)

22.Jak wyznaczyć drugie miejsce zerowe, gdy znamy wierzchołek paraboli i jedno miejsce zerowe?

Miejsca zerowe są symetryczne względem prostej x=xwx = x_w, więc x1+x22=xw\frac{x_1 + x_2}{2} = x_w, czyli x2=2xw−x1x_2 = 2x_w - x_1. Np. dla wierzchołka (−1,9)(-1, 9) i miejsca zerowego 22: x2=−2−2=−4x_2 = -2 - 2 = -4. Wtedy f(x)=a(x−2)(x+4)f(x) = a(x - 2)(x + 4), a z warunku f(−1)=9f(-1) = 9 mamy a⋅(−3)⋅3=9a \cdot (-3) \cdot 3 = 9, czyli a=−1a = -1.

23.Jak odczytać z wykresu rozwiązania nierówności kwadratowej?

Nierówność ax2+bx+c>0ax^2 + bx + c > 0 spełniają argumenty, dla których parabola y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c leży nad osią OXOX, a nierówność ax2+bx+c<0ax^2 + bx + c < 0 - argumenty, dla których leży pod osią; przy ≥\geq i ≤\leq dochodzą miejsca zerowe. Np. parabola y=x2−2x−8y = x^2 - 2x - 8 ma miejsca zerowe −2-2 i 44 (rysunek), więc x2−2x−8>0x^2 - 2x - 8 > 0 dla x∈(−∞;−2)∪(4;∞)x \in (-\infty; -2) \cup (4; \infty), a x2−2x−8≤0x^2 - 2x - 8 \leq 0 dla x∈[−2;4]x \in [-2; 4].

−4−3−2−1123456−10−55xy(-2, 0)(4, 0)W(1, -9)f(x) = x² − 2x − 8

24.Jak rozwiązać nierówność kwadratową?

1) Przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę, tak aby po drugiej było 00. 2) Wyznaczamy miejsca zerowe trójmianu. 3) Zaznaczamy je na osi OXOX i szkicujemy parabolę: ramiona do góry, gdy a>0a > 0, w dół, gdy a<0a < 0. 4) Odczytujemy zbiór rozwiązań; przy ≥\geq i ≤\leq miejsca zerowe do niego należą. Np. −3x2+5x+2≥0-3x^2 + 5x + 2 \geq 0: miejsca zerowe −13-\frac{1}{3} i 22, ramiona w dół, więc x∈[−13;2]x \in \left[-\frac{1}{3}; 2\right] (rysunek).

1Przenieś wyrazy na jednąstronępo drugiej stronie 02Wyznacz miejsca zeroweΔ i wzory albo rozkład3Naszkicuj parabolęa > 0: ramiona do góry4Odczytaj zbiór rozwiązań≥ i ≤: końce domknięte

25.Jak przesunięcie paraboli o wektor [p,q][p, q] zmienia jej zbiór wartości i miejsca zerowe?

Przesunięcie o wektor [p,q][p, q] przenosi wierzchołek (xw,yw)(x_w, y_w) do punktu (xw+p,yw+q)(x_w + p, y_w + q), a współczynnik aa (kształt i kierunek ramion) się nie zmienia. Dlatego dla a>0a > 0 zbiór wartości [yw;∞)[y_w; \infty) zmienia się na [yw+q;∞)[y_w + q; \infty), a dla a<0a < 0 zbiór (−∞;yw](-\infty; y_w] na (−∞;yw+q](-\infty; y_w + q]. Przy q=0q = 0 każde miejsce zerowe x0x_0 przechodzi na x0+px_0 + p. Np. y=x2+6x+5=(x+3)2−4y = x^2 + 6x + 5 = (x + 3)^2 - 4 ma zbiór wartości [−4;∞)[-4; \infty), a po przesunięciu o wektor [2,5][2, 5] otrzymujemy y=(x+1)2+1y = (x + 1)^2 + 1 o zbiorze wartości [1;∞)[1; \infty) (rysunek).

−4−3−2−112−1123456xyW(-1, 1)(0, 2)(-2, 2)f(x) = (x + 1)² + 1

26.Nierówność kwadratowa, gdy Δ=0\Delta = 0

Trójmian jest wtedy kwadratem dwumianu pomnożonym przez aa, a parabola dotyka osi OXOX wierzchołkiem. Np. 25x2−10x+1=(5x−1)225x^2 - 10x + 1 = (5x - 1)^2 (rysunek): nierówność (5x−1)2>0(5x - 1)^2 > 0 spełnia każde x≠15x \neq \frac{1}{5}, czyli x∈R∖{15}x \in \mathbb{R} \setminus \left\{\frac{1}{5}\right\}; (5x−1)2≥0(5x - 1)^2 \geq 0 spełnia każde x∈Rx \in \mathbb{R}; (5x−1)2<0(5x - 1)^2 < 0 jest sprzeczna, a (5x−1)2≤0(5x - 1)^2 \leq 0 spełnia tylko x=15x = \frac{1}{5}.

−1−0,50,511,5−1123456xy(1/5, 0)(-1/5, 4)(3/5, 4)f(x) = (5x − 1)²

27.Nierówność kwadratowa, gdy Δ<0\Delta < 0

Parabola nie ma wtedy punktów wspólnych z osią OXOX: dla a>0a > 0 leży w całości nad osią, a dla a<0a < 0 - w całości pod osią. Dlatego nierówność jest prawdziwa dla każdego x∈Rx \in \mathbb{R} albo jest sprzeczna. Np. x2−4x+7>0x^2 - 4x + 7 > 0 (Δ=−12\Delta = -12, a>0a > 0) spełnia każde x∈Rx \in \mathbb{R}, a −2x2+x−1≥0-2x^2 + x - 1 \geq 0 (Δ=−7\Delta = -7, a<0a < 0) jest sprzeczna.

28.Jak rozwiązać nierówność kwadratową z wyrazami po obu stronach?

Wykonujemy mnożenia, przenosimy wszystkie wyrazy na lewą stronę i redukujemy; dopiero wtedy szukamy miejsc zerowych. Mnożąc albo dzieląc obie strony przez liczbę ujemną, zmieniamy zwrot nierówności. Np. x(x+3)≤4(x+5)  ⟺  x2−x−20≤0  ⟺  (x−5)(x+4)≤0x(x + 3) \leq 4(x + 5) \iff x^2 - x - 20 \leq 0 \iff (x - 5)(x + 4) \leq 0, więc x∈[−4;5]x \in [-4; 5].

29.Jak policzyć liczby całkowite spełniające nierówność kwadratową?

Rozwiązujemy nierówność, szacujemy końce przedziałów (gdy są niewymierne) i wypisujemy liczby całkowite z otrzymanego zbioru. Np. x2−2x−4≤0x^2 - 2x - 4 \leq 0: miejsca zerowe to 1−5≈−1,241 - \sqrt{5} \approx -1{,}24 i 1+5≈3,241 + \sqrt{5} \approx 3{,}24, więc x∈[1−5;1+5]x \in [1 - \sqrt{5}; 1 + \sqrt{5}] i nierówność spełnia pięć liczb całkowitych: −1-1, 00, 11, 22, 33.

30.Jak wyznaczyć argumenty, dla których f(x)>g(x)f(x) > g(x)?

Przenosimy wszystko na jedną stronę i rozwiązujemy nierówność f(x)−g(x)>0f(x) - g(x) > 0. Np. dla f(x)=x2+1f(x) = x^2 + 1 i g(x)=3x+19g(x) = 3x + 19: x2−3x−18>0  ⟺  (x+3)(x−6)>0x^2 - 3x - 18 > 0 \iff (x + 3)(x - 6) > 0, więc f(x)>g(x)f(x) > g(x) dla x∈(−∞;−3)∪(6;∞)x \in (-\infty; -3) \cup (6; \infty) - tam wykres funkcji ff leży nad wykresem funkcji gg.

31.Jak rozwiązać układ dwóch nierówności kwadratowych?

Rozwiązujemy każdą nierówność osobno, zaznaczamy oba zbiory na jednej osi liczbowej i wyznaczamy ich część wspólną. Np. x2+2x−8<0x^2 + 2x - 8 < 0 daje x∈(−4;2)x \in (-4; 2), a x2−x≥0x^2 - x \geq 0 daje x∈(−∞;0]∪[1;∞)x \in (-\infty; 0] \cup [1; \infty), więc układ spełniają x∈(−4;0]∪[1;2)x \in (-4; 0] \cup [1; 2) (rysunek).

−5−4−3−2−10123-4012

32.Jak wyznaczyć dziedzinę funkcji z pierwiastkiem kwadratowym z trójmianu?

Liczba pod pierwiastkiem kwadratowym musi być nieujemna, więc rozwiązujemy nierówność kwadratową ≥0\geq 0 (gdy pierwiastek stoi w mianowniku - nierówność >0> 0). Np. dla f(x)=8+7x−x2f(x) = \sqrt{8 + 7x - x^2}: −x2+7x+8≥0  ⟺  −(x−8)(x+1)≥0-x^2 + 7x + 8 \geq 0 \iff -(x - 8)(x + 1) \geq 0, więc dziedziną jest przedział [−1;8][-1; 8].

33.Jak rozwiązać nierówność f(x)⋅g(x)<0f(x) \cdot g(x) < 0, gdzie ff i gg to funkcje kwadratowe?

Iloczyn jest ujemny, gdy czynniki mają przeciwne znaki. Z miejsc zerowych i kierunku ramion ustalamy, gdzie ff i gg są dodatnie, a gdzie ujemne, i wybieramy przedziały o różnych znakach. Np. dla f(x)=x2−4x−5f(x) = x^2 - 4x - 5 i g(x)=−x2−2g(x) = -x^2 - 2: g(x)<0g(x) < 0 dla każdego xx, więc f(x)⋅g(x)<0  ⟺  f(x)>0  ⟺  x∈(−∞;−1)∪(5;∞)f(x) \cdot g(x) < 0 \iff f(x) > 0 \iff x \in (-\infty; -1) \cup (5; \infty).

34.Jak rozwiązać nierówność ∣f(x)∣≥k|f(x)| \geq k albo ∣f(x)∣<k|f(x)| < k, gdzie k>0k > 0?

Korzystamy z równoważności: ∣W∣≥k  ⟺  W≥k|W| \geq k \iff W \geq k lub W≤−kW \leq -k (suma zbiorów rozwiązań) oraz ∣W∣<k  ⟺  −k<W<k|W| < k \iff -k < W < k (część wspólna). Np. ∣x2−13∣≥12  ⟺  x2−13≥12|x^2 - 13| \geq 12 \iff x^2 - 13 \geq 12 lub x2−13≤−12x^2 - 13 \leq -12, czyli x2≥25x^2 \geq 25 lub x2≤1x^2 \leq 1, więc x∈(−∞;−5]∪[−1;1]∪[5;∞)x \in (-\infty; -5] \cup [-1; 1] \cup [5; \infty).

35.Jak wyznaczyć największą wysokość i czas lotu, gdy wysokość opisuje funkcja h(t)=at2+bt+ch(t) = at^2 + bt + c?

Dla a<0a < 0 największa wysokość to druga współrzędna wierzchołka: tw=−b2at_w = -\frac{b}{2a}, hmax⁡=h(tw)h_{\max} = h(t_w), a chwila upadku to dodatnie miejsce zerowe funkcji hh. Np. dla h(t)=−5t2+30t+35h(t) = -5t^2 + 30t + 35: tw=3t_w = 3, h(3)=80 mh(3) = 80~\mathrm{m}, a z h(t)=0  ⟺  t2−6t−7=0h(t) = 0 \iff t^2 - 6t - 7 = 0 mamy t=7 st = 7~\mathrm{s} (t=−1t = -1 odrzucamy). Wysokość początkową ciało osiąga ponownie po 2tw=6 s2t_w = 6~\mathrm{s} (rysunek).

123456720406080xy(0, 35)W(3, 80)(7, 0)h(x) = −5x² + 30x + 35

36.Jak wyznaczyć największe pole prostokąta o danym obwodzie?

Oznaczamy jeden bok przez xx, drugi wyrażamy przez obwód i zapisujemy pole jako funkcję kwadratową z a<0a < 0; największą wartość przyjmuje ona w wierzchołku. Np. dla obwodu 2626: drugi bok to 13−x13 - x, P(x)=x(13−x)=−x2+13xP(x) = x(13 - x) = -x^2 + 13x, x∈(0;13)x \in (0; 13), xw=132x_w = \frac{13}{2} i P(132)=1694P\left(\frac{13}{2}\right) = \frac{169}{4}. Największe pole ma więc kwadrat.

37.Jak zaznaczyć w układzie współrzędnych punkty (x,y)(x, y) spełniające nierówność kwadratową z xx i nierówność z yy?

Rozwiązujemy osobno nierówność z xx i nierówność z yy, a potem zaznaczamy punkty, których obie współrzędne należą do otrzymanych zbiorów. Np. x2+x−2≤0x^2 + x - 2 \leq 0 daje x∈[−2;1]x \in [-2; 1], a y2≤9y^2 \leq 9 daje y∈[−3;3]y \in [-3; 3], więc zbiorem jest prostokąt ABCDABCD (razem z bokami) o wierzchołkach A(−2,−3)A(-2, -3), B(1,−3)B(1, -3), C(1,3)C(1, 3), D(−2,3)D(-2, 3) (rysunek).

xy−3−2−112−4−3−2−112340ABCD

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki