Matematyka

Funkcja kwadratowa i jej postacie - MATeMAtyka 1 (ZR)

Sprawdzony zestaw

Poznasz parabolę - wykres funkcji kwadratowej, wpływ współczynnika a na jej kształt i przesuwanie paraboli o wektor. Nauczysz się przechodzić między postacią ogólną i kanoniczną, wyznaczać wierzchołek ze wzorów z wyróżnikiem i ustalać wzór funkcji z podanych warunków. Przećwiczysz też rozwiązywanie równań kwadratowych przez rozkład na czynniki.

Zestaw do podręcznika

Rozdział 7, cz. 1. Funkcja kwadratowa: wykres, przesunięcie, postać kanoniczna i ogólna, równania kwadratowe

Nowa MATeMAtyka 1. Podręcznik. Zakres podstawowy i rozszerzony. Edycja 2024 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła średnia39 fiszek48 pytań w 5 etapach

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

48 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Parabola i współczynnik a

    Etap 1 · 11 fiszek · 10 pytań

  2. Etap 2: Przesuwanie paraboli o wektor

    Etap 2 · 10 fiszek · 10 pytań

  3. Etap 3: Wartości trójmianu i postacie

    Etap 3 · 6 fiszek · 8 pytań

  4. Etap 4: Wierzchołek i wzór funkcji

    Etap 4 · 4 fiszki · 10 pytań

  5. Etap 5: Równania kwadratowe

    Etap 5 · 8 fiszek · 10 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Funkcja kwadratowa (trójmian kwadratowy)

Funkcję postaci f(x)=ax2+bx+cf(x) = ax^2 + bx + c, gdzie a,b,c∈Ra, b, c \in \mathbb{R} i a≠0a \neq 0, nazywamy funkcją kwadratową lub trójmianem kwadratowym. Jej wykresem jest parabola - mówimy krótko „parabola y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c”. Np. f(x)=5−2x2f(x) = 5 - 2x^2 jest funkcją kwadratową (a=−2a = -2, b=0b = 0, c=5c = 5), a f(x)=4x−7f(x) = 4x - 7 nie jest, bo nie ma wyrazu z x2x^2.

2.Własności funkcji f(x)=ax2f(x) = ax^2 dla a>0a > 0

Wykresem jest parabola o wierzchołku (0,0)(0, 0) i ramionach skierowanych do góry, a oś OYOY jest jej osią symetrii. Dziedziną jest R\mathbb{R}, a zbiorem wartości przedział [0;∞)[0; \infty). Funkcja maleje w przedziale (−∞;0](-\infty; 0] i rośnie w przedziale [0;∞)[0; \infty). Dla x=0x = 0 przyjmuje wartość najmniejszą równą 00, a wartości największej nie ma.

3.Jak współczynnik aa wpływa na parabolę y=ax2y = ax^2?

Znak aa decyduje o kierunku ramion: dla a>0a > 0 są skierowane do góry, a dla a<0a < 0 - w dół. Liczba ∣a∣|a| decyduje o rozchyleniu ramion: im większa ∣a∣|a|, tym parabola węższa (ramiona bliżej osi OYOY), a im ∣a∣|a| bliższa zeru, tym parabola szersza. Np. dla x=2x = 2 funkcja y=5x2y = 5x^2 ma wartość 2020, a funkcja y=15x2y = \frac{1}{5}x^2 - tylko 45\frac{4}{5}.

4.Własności funkcji f(x)=ax2f(x) = ax^2 dla a<0a < 0

Wykres y=−ax2y = -ax^2 otrzymujemy, odbijając wykres y=ax2y = ax^2 symetrycznie względem osi OXOX, np. parabola y=−12x2y = -\frac{1}{2}x^2 to odbicie paraboli y=12x2y = \frac{1}{2}x^2 (rysunek). Dla a<0a < 0 ramiona są skierowane w dół, wierzchołkiem jest (0,0)(0, 0), a osią symetrii oś OYOY. Funkcja rośnie w (−∞;0](-\infty; 0], maleje w [0;∞)[0; \infty), ma wartość największą 00 dla x=0x = 0, a jej zbiór wartości to (−∞;0](-\infty; 0].

−4−3−2−11234−8−6−4−2xy(0, 0)(-2, -2)(2, -2)f(x) = −0.5x²

5.Jak wyznaczyć współczynnik aa paraboli y=ax2y = ax^2 przechodzącej przez dany punkt?

Podstawiamy współrzędne punktu do wzoru i rozwiązujemy równanie z niewiadomą aa. Np. dla P(−2,−10)P(-2, -10): −10=a⋅(−2)2-10 = a \cdot (-2)^2, czyli −10=4a-10 = 4a, więc a=−52a = -\frac{5}{2}. Parabola y=ax2y = ax^2 jest symetryczna względem osi OYOY, więc należy do niej też punkt (2,−10)(2, -10) (rysunek).

−3−2−1123−12−10−8−6−4−2xyP(-2, -10)(2, -10)(0, 0)f(x) = −2.5x²

6.Jak wyznaczyć zbiór wartości funkcji f(x)=ax2f(x) = ax^2 określonej w przedziale?

Szkicujemy fragment paraboli nad tym przedziałem i odczytujemy najmniejszą i największą wartość. Gdy przedział zawiera 00, jedną z nich jest f(0)=0f(0) = 0, a drugą daje koniec przedziału dalszy od zera. Gdy przedział nie zawiera 00, funkcja jest w nim monotoniczna i obie wartości dają końce przedziału. Wartości na końcu otwartym funkcja nie przyjmuje. Np. dla f(x)=−x2f(x) = -x^2 i x∈[−3;1]x \in [-3; 1]: f(−3)=−9f(-3) = -9, f(0)=0f(0) = 0, f(1)=−1f(1) = -1, więc zbiór wartości to [−9;0][-9; 0] (rysunek).

−3−2,5−2−1,5−1−0,50,51−10−8−6−4−2xy(-3, -9)(0, 0)(1, -1)f(x) = −x²

7.Wykres funkcji f(x)=ax2+qf(x) = ax^2 + q

Otrzymujemy go, przesuwając parabolę y=ax2y = ax^2 o qq jednostek w górę, gdy q>0q > 0, albo o ∣q∣|q| jednostek w dół, gdy q<0q < 0, czyli o wektor [0,q][0, q]. Wierzchołkiem jest punkt (0,q)(0, q), a osią symetrii nadal oś OYOY. Np. f(x)=3x2−2f(x) = 3x^2 - 2 to parabola y=3x2y = 3x^2 przesunięta o 2 jednostki w dół; ma wierzchołek (0,−2)(0, -2) i zbiór wartości [−2;∞)[-2; \infty).

8.Wykres funkcji f(x)=a(x−p)2f(x) = a(x - p)^2

Otrzymujemy go, przesuwając parabolę y=ax2y = ax^2 o pp jednostek w prawo, gdy p>0p > 0, albo o ∣p∣|p| jednostek w lewo, gdy p<0p < 0, czyli o wektor [p,0][p, 0]. Wierzchołkiem jest punkt (p,0)(p, 0), a osią symetrii prosta x=px = p. Np. f(x)=−3(x+4)2=−3(x−(−4))2f(x) = -3(x + 4)^2 = -3(x - (-4))^2: wektor [−4,0][-4, 0], wierzchołek (−4,0)(-4, 0); funkcja rośnie w (−∞;−4](-\infty; -4] i maleje w [−4;∞)[-4; \infty).

9.Przesunięcie paraboli y=ax2y = ax^2 o wektor [p,q][p, q]

Wykres funkcji f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + q, gdzie a≠0a \neq 0, otrzymujemy przez przesunięcie wykresu funkcji y=ax2y = ax^2 o wektor [p,q][p, q]. Wierzchołkiem tej paraboli jest punkt (p,q)(p, q), a jej osią symetrii prosta x=px = p. Np. y=12(x−4)2−2y = \frac{1}{2}(x - 4)^2 - 2 to parabola y=12x2y = \frac{1}{2}x^2 przesunięta o wektor [4,−2][4, -2]; ma wierzchołek (4,−2)(4, -2) i miejsca zerowe 22 i 66 (rysunek).

−1123456789−2246xyW(4, -2)(2, 0)(6, 0)f(x) = 0.5(x − 4)² − 2

10.Jak wyznaczyć wektor, o który trzeba przesunąć jedną parabolę, aby otrzymać drugą?

Parabolę y=a(x−p1)2+q1y = a(x - p_1)^2 + q_1 można przesunąć na parabolę y=a(x−p2)2+q2y = a(x - p_2)^2 + q_2 tylko wtedy, gdy obie mają ten sam współczynnik aa. Wektor przesunięcia łączy ich wierzchołki F(p1,q1)F(p_1, q_1) i G(p2,q2)G(p_2, q_2): FG→=[p2−p1,q2−q1]\overrightarrow{FG} = [p_2 - p_1, q_2 - q_1]. Np. dla f(x)=−(x−1)2+4f(x) = -(x - 1)^2 + 4 i g(x)=5−(x+2)2g(x) = 5 - (x + 2)^2 (czyli −(x+2)2+5-(x + 2)^2 + 5) mamy F(1,4)F(1, 4), G(−2,5)G(-2, 5) i FG→=[−3,1]\overrightarrow{FG} = [-3, 1].

11.Własności funkcji f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + q dla a>0a > 0

Ramiona paraboli są skierowane do góry. Dla x=px = p funkcja osiąga wartość najmniejszą y=qy = q. Funkcja maleje w przedziale (−∞;p](-\infty; p] i rośnie w przedziale [p;∞)[p; \infty), a jej zbiorem wartości jest przedział [q;∞)[q; \infty). Np. f(x)=13(x−3)2+1f(x) = \frac{1}{3}(x - 3)^2 + 1 ma wartość najmniejszą 11 dla x=3x = 3 i zbiór wartości [1;∞)[1; \infty) (rysunek).

−11234567−1123456xyW(3, 1)(0, 4)(6, 4)f(x) = (x − 3)²/3 + 1

12.Własności funkcji f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + q dla a<0a < 0

Ramiona paraboli są skierowane w dół. Dla x=px = p funkcja osiąga wartość największą y=qy = q. Funkcja rośnie w przedziale (−∞;p](-\infty; p] i maleje w przedziale [p;∞)[p; \infty), a jej zbiorem wartości jest przedział (−∞;q](-\infty; q]. Np. f(x)=−12(x+1)2+2f(x) = -\frac{1}{2}(x + 1)^2 + 2 ma wartość największą 22 dla x=−1x = -1, rośnie w (−∞;−1](-\infty; -1] i maleje w [−1;∞)[-1; \infty) (rysunek).

−5−4−3−2−1123−4−3−2−1123xyW(-1, 2)(-3, 0)(1, 0)f(x) = −0.5(x + 1)² + 2

13.Jak obliczyć wartość trójmianu kwadratowego dla danego argumentu?

Wstawiamy argument w miejsce xx (liczbę ujemną albo ułamek - w nawiasie) i liczymy w kolejności: potęgowanie, mnożenie, dodawanie. Uwaga: −x2-x^2 dla x=−4x = -4 to −(−4)2=−16-(-4)^2 = -16. Np. dla f(x)=−3x2+5x−2f(x) = -3x^2 + 5x - 2 mamy f(−4)=−3⋅16−20−2=−70f(-4) = -3 \cdot 16 - 20 - 2 = -70 oraz f(23)=−43+103−2=0f\left(\frac{2}{3}\right) = -\frac{4}{3} + \frac{10}{3} - 2 = 0.

14.Jak wyznaczyć współczynnik cc, gdy znamy jedną wartość funkcji kwadratowej?

Podstawiamy znany argument i wartość do wzoru i rozwiązujemy równanie z niewiadomą cc. Np. gdy f(x)=x2−4x+cf(x) = x^2 - 4x + c i f(3)=5f(3) = 5, to 9−12+c=59 - 12 + c = 5, więc c=8c = 8. Tak samo sprawdzamy, czy punkt (x0,y0)(x_0, y_0) należy do wykresu funkcji: musi zachodzić równość f(x0)=y0f(x_0) = y_0.

15.Oś symetrii paraboli, gdy f(x1)=f(x2)f(x_1) = f(x_2)

Jeśli funkcja kwadratowa przyjmuje tę samą wartość dla dwóch różnych argumentów x1x_1 i x2x_2, to osią symetrii jej wykresu jest prosta x=x1+x22x = \frac{x_1 + x_2}{2}; to jest też pierwsza współrzędna wierzchołka. Np. dla f(x)=x2+2x−5f(x) = x^2 + 2x - 5 mamy f(−4)=f(2)=3f(-4) = f(2) = 3, więc osią symetrii jest prosta x=−1x = -1, a wierzchołkiem punkt (−1,f(−1))=(−1,−6)(-1, f(-1)) = (-1, -6) (rysunek).

−5−4−3−2−1123−6−4−224xy(-4, 3)(2, 3)W(-1, -6)f(x) = x² + 2x − 5

16.Postać ogólna i postać kanoniczna funkcji kwadratowej

Postać y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c (a,b,c∈Ra, b, c \in \mathbb{R}, a≠0a \neq 0) nazywamy postacią ogólną funkcji kwadratowej, a postać y=a(x−p)2+qy = a(x - p)^2 + q (a,p,q∈Ra, p, q \in \mathbb{R}, a≠0a \neq 0) - postacią kanoniczną. Współczynnik aa jest w obu postaciach ten sam. Np. y=2(x−1)2+3y = 2(x - 1)^2 + 3 i y=2x2−4x+5y = 2x^2 - 4x + 5 to dwie postacie tej samej funkcji.

17.Jak przejść od postaci kanonicznej do postaci ogólnej?

Rozwijamy kwadrat dwumianu ze wzoru (a−b)2=a2−2ab+b2(a - b)^2 = a^2 - 2ab + b^2 albo (a+b)2=a2+2ab+b2(a + b)^2 = a^2 + 2ab + b^2, mnożymy cały nawias przez współczynnik przy nawiasie i redukujemy wyrazy podobne. Np. y=−2(x+3)2+5=−2(x2+6x+9)+5=−2x2−12x−13y = -2(x + 3)^2 + 5 = -2(x^2 + 6x + 9) + 5 = -2x^2 - 12x - 13.

18.Jak przejść od postaci ogólnej y=x2+bx+cy = x^2 + bx + c do postaci kanonicznej?

Stosujemy uzupełnianie do kwadratu: 1) współczynnik przy xx zapisujemy jako podwojoną liczbę, 2) dodajemy i odejmujemy kwadrat tej liczby, 3) zwijamy trzy pierwsze wyrazy ze wzoru skróconego mnożenia, 4) redukujemy liczby. Np. y=x2−12x+30=x2−2⋅6x+36−36+30=(x−6)2−6y = x^2 - 12x + 30 = x^2 - 2 \cdot 6x + 36 - 36 + 30 = (x - 6)^2 - 6 (rysunek).

1x² - 12x + 30postać ogólna2x² - 2 · 6x + 36 - 36 + 30dodajemy i odejmujemy 6² = 363(x - 6)² - 36 + 30wzór (a - b)² = a² - 2ab + b²4(x - 6)² - 6postać kanoniczna

19.Jak uzupełnić do kwadratu, gdy współczynnik przy xx jest nieparzysty?

Postępujemy tak samo, tylko połowa współczynnika jest ułamkiem. Np. y=x2−7x+11=x2−2⋅72x+494−494+11=(x−72)2−54y = x^2 - 7x + 11 = x^2 - 2 \cdot \frac{7}{2}x + \frac{49}{4} - \frac{49}{4} + 11 = \left(x - \frac{7}{2}\right)^2 - \frac{5}{4}. Wierzchołkiem tej paraboli jest punkt (72,−54)\left(\frac{7}{2}, -\frac{5}{4}\right).

20.Wzory na współrzędne wierzchołka paraboli y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c

Wierzchołek ma współrzędne xw=−b2ax_w = -\frac{b}{2a} i yw=−Δ4ay_w = -\frac{\Delta}{4a}, gdzie Δ=b2−4ac\Delta = b^2 - 4ac. Współrzędne wierzchołka oznaczamy (p,q)(p, q) albo (xw,yw)(x_w, y_w), więc postać kanoniczna to y=a(x−xw)2+ywy = a(x - x_w)^2 + y_w. Np. dla y=3x2−12x+7y = 3x^2 - 12x + 7: xw=−−122⋅3=2x_w = -\frac{-12}{2 \cdot 3} = 2, Δ=144−84=60\Delta = 144 - 84 = 60, yw=−604⋅3=−5y_w = -\frac{60}{4 \cdot 3} = -5, więc y=3(x−2)2−5y = 3(x - 2)^2 - 5 (rysunek).

−112345−6−4−22468xyW(2, -5)(0, 7)(4, 7)f(x) = 3x² − 12x + 7

21.Wyróżnik trójmianu kwadratowego

Wyróżnikiem trójmianu kwadratowego y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c nazywamy liczbę Δ=b2−4ac\Delta = b^2 - 4ac. Ujemne współczynniki wstawiamy w nawiasach, np. dla y=−4x2+5x+6y = -4x^2 + 5x + 6: Δ=52−4⋅(−4)⋅6=25+96=121\Delta = 5^2 - 4 \cdot (-4) \cdot 6 = 25 + 96 = 121. Pamiętaj, że b2≥0b^2 \geq 0, np. (−5)2=25(-5)^2 = 25; częsty błąd to b2+4acb^2 + 4ac zamiast b2−4acb^2 - 4ac.

22.Skąd się biorą wzory na współrzędne wierzchołka paraboli?

Wyłączamy aa przed nawias z dwóch pierwszych wyrazów i uzupełniamy do kwadratu: ax2+bx+c=a(x+b2a)2−b24a+c=a(x+b2a)2−b2−4ac4aax^2 + bx + c = a\left(x + \frac{b}{2a}\right)^2 - \frac{b^2}{4a} + c = a\left(x + \frac{b}{2a}\right)^2 - \frac{b^2 - 4ac}{4a}. To postać kanoniczna y=a(x−p)2+qy = a(x - p)^2 + q, w której p=−b2ap = -\frac{b}{2a} i q=−Δ4aq = -\frac{\Delta}{4a}.

23.Jak obliczyć ywy_w, gdy znamy już xwx_w?

Drugą współrzędną wierzchołka możemy obliczyć jako wartość funkcji dla pierwszej: yw=f(xw)y_w = f(x_w) - często szybciej niż ze wzoru z Δ\Delta. Np. dla f(x)=−x2+6x−4f(x) = -x^2 + 6x - 4: xw=−62⋅(−1)=3x_w = -\frac{6}{2 \cdot (-1)} = 3, yw=f(3)=−9+18−4=5y_w = f(3) = -9 + 18 - 4 = 5, więc wierzchołkiem jest punkt (3,5)(3, 5).

24.Jak wyznaczyć współczynnik bb, gdy znamy oś symetrii paraboli?

Osią symetrii paraboli y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c jest prosta x=−b2ax = -\frac{b}{2a}. Przyrównujemy −b2a-\frac{b}{2a} do danej liczby i wyznaczamy bb. Np. gdy prosta x=4x = 4 jest osią symetrii paraboli f(x)=−3x2+bx+1f(x) = -3x^2 + bx + 1, to −b2⋅(−3)=4-\frac{b}{2 \cdot (-3)} = 4, czyli b6=4\frac{b}{6} = 4, skąd b=24b = 24.

25.Jak wyznaczyć bb i cc funkcji f(x)=x2+bx+cf(x) = x^2 + bx + c, gdy znamy wierzchołek paraboli?

Z warunku xw=−b2ax_w = -\frac{b}{2a} wyznaczamy bb, a potem podstawiamy współrzędne wierzchołka do wzoru i obliczamy cc. Np. dla wierzchołka (−1,5)(-1, 5): −b2=−1-\frac{b}{2} = -1, więc b=2b = 2, a z równości 5=(−1)2+2⋅(−1)+c5 = (-1)^2 + 2 \cdot (-1) + c mamy c=6c = 6. Inny sposób: f(x)=(x+1)2+5=x2+2x+6f(x) = (x + 1)^2 + 5 = x^2 + 2x + 6.

26.Jak wyznaczyć wzór funkcji kwadratowej, gdy znamy wierzchołek i jeszcze jeden punkt paraboli?

Zapisujemy wzór w postaci kanonicznej f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + q ze współrzędnymi wierzchołka, podstawiamy drugi punkt i obliczamy aa. Np. dla wierzchołka (2,−3)(2, -3) i punktu (4,5)(4, 5): 5=a(4−2)2−35 = a(4 - 2)^2 - 3, więc 4a=84a = 8, a=2a = 2 i f(x)=2(x−2)2−3=2x2−8x+5f(x) = 2(x - 2)^2 - 3 = 2x^2 - 8x + 5 (rysunek).

−112345−4−2246xyW(2, -3)(4, 5)(0, 5)f(x) = 2(x − 2)² − 3

27.Jak wyznaczyć parabolę y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c przechodzącą przez trzy dane punkty?

Przez trzy niewspółliniowe punkty, z których żadne dwa nie leżą na prostej pionowej, przechodzi dokładnie jedna taka parabola (przez dwa punkty - nieskończenie wiele). Podstawiamy współrzędne punktów i rozwiązujemy układ trzech równań. Np. dla A(0,−1)A(0, -1), B(1,2)B(1, 2), C(−2,5)C(-2, 5): c=−1c = -1, a+b−1=2a + b - 1 = 2, 4a−2b−1=54a - 2b - 1 = 5, skąd a=2a = 2, b=1b = 1, więc y=2x2+x−1y = 2x^2 + x - 1 (rysunek).

−3−2,5−2−1,5−1−0,50,511,52−2246xyA(0, -1)B(1, 2)C(-2, 5)f(x) = 2x² + x − 1

28.Jak wyznaczyć wektor, o który trzeba przesunąć parabolę y=x2y = x^2, aby przechodziła przez dwa dane punkty?

Otrzymana parabola ma wzór y=(x−p)2+qy = (x - p)^2 + q. Podstawiamy oba punkty, odejmujemy równania stronami (znika qq), wyznaczamy pp, a potem qq. Np. dla A(0,6)A(0, 6) i B(3,3)B(3, 3): p2+q=6p^2 + q = 6 i (3−p)2+q=3(3 - p)^2 + q = 3; po odjęciu 9−6p=−39 - 6p = -3, więc p=2p = 2, q=2q = 2 i szukany wektor to [2,2][2, 2].

29.Rozwiązania równania kwadratowego a miejsca zerowe funkcji

Rozwiązania równania kwadratowego ax2+bx+c=0ax^2 + bx + c = 0 (a≠0a \neq 0) to miejsca zerowe funkcji y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c, czyli odcięte punktów wspólnych paraboli z osią OXOX. Rozwiązania równania nazywamy też jego pierwiastkami, a zbiór wszystkich rozwiązań - zbiorem rozwiązań równania.

30.Ile rozwiązań może mieć równanie kwadratowe?

Dwa, jedno albo żadnego - zależnie od położenia paraboli y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c względem osi OXOX. Dwa, gdy parabola przecina oś OXOX w dwóch punktach (np. ramiona do góry i wierzchołek pod osią); jedno, gdy wierzchołek leży na osi OXOX; żadnego, gdy parabola nie ma punktów wspólnych z osią OXOX (np. ramiona do góry i wierzchołek nad osią).

31.Jak odczytać rozwiązania równania kwadratowego z wykresu?

Przekształcamy wzór do postaci kanonicznej, szkicujemy parabolę przez przesunięcie paraboli y=ax2y = ax^2 i odczytujemy miejsca zerowe. Np. y=x2+4x+3=(x+2)2−1y = x^2 + 4x + 3 = (x + 2)^2 - 1 ma wierzchołek (−2,−1)(-2, -1) i miejsca zerowe −3-3 i −1-1 (rysunek). Gdy parabola przecina oś OXOX poza punktami kratki, odczyt jest tylko przybliżony - wtedy rozwiązujemy równanie rachunkiem.

−5−4−3−2−11−2−11234xyW(-2, -1)(-3, 0)(-1, 0)(0, 3)f(x) = (x + 2)² − 1

32.Kiedy iloczyn dwóch liczb jest równy zeru?

Dla dowolnych a,b∈Ra, b \in \mathbb{R}: a⋅b=0a \cdot b = 0 wtedy i tylko wtedy, gdy a=0a = 0 lub b=0b = 0. Dzięki temu równanie kwadratowe rozłożone na czynniki zamieniamy na dwa równania liniowe, np. (x+4)(3x−1)=0  ⟺  x+4=0(x + 4)(3x - 1) = 0 \iff x + 4 = 0 lub 3x−1=03x - 1 = 0, czyli x=−4x = -4 lub x=13x = \frac{1}{3}.

33.Jak rozwiązać równanie ax2+bx=0ax^2 + bx = 0?

Wyłączamy xx przed nawias: x(ax+b)=0x(ax + b) = 0, więc x=0x = 0 lub ax+b=0ax + b = 0. Nie dzielimy obu stron przez xx, bo zgubilibyśmy pierwiastek 00. Np. 6x2+5x=0  ⟺  x(6x+5)=06x^2 + 5x = 0 \iff x(6x + 5) = 0, czyli x=0x = 0 lub x=−56x = -\frac{5}{6}; zbiór rozwiązań to {−56,0}\left\{-\frac{5}{6}, 0\right\}.

34.Jak rozwiązać równanie kwadratowe ze wzoru na różnicę kwadratów?

Gdy lewa strona ma postać m2x2−n2m^2x^2 - n^2, rozkładamy ją na czynniki (mx−n)(mx+n)(mx - n)(mx + n) i przyrównujemy każdy czynnik do zera. Np. 9x2−64=0  ⟺  (3x−8)(3x+8)=09x^2 - 64 = 0 \iff (3x - 8)(3x + 8) = 0, czyli x=83x = \frac{8}{3} lub x=−83x = -\frac{8}{3}.

35.Jak rozwiązać równanie ax2+c=0ax^2 + c = 0, gdzie c≠0c \neq 0?

Przekształcamy je do postaci x2=−cax^2 = -\frac{c}{a}. Jeśli prawa strona jest dodatnia, równanie ma dwa pierwiastki - liczby przeciwne, a jeśli jest ujemna, równanie jest sprzeczne, bo x2≥0x^2 \geq 0. Np. 3x2−15=0  ⟺  x2=53x^2 - 15 = 0 \iff x^2 = 5, więc x=−5x = -\sqrt{5} lub x=5x = \sqrt{5}, a równanie 5x2+2=05x^2 + 2 = 0 jest sprzeczne, bo 5x2+2≥25x^2 + 2 \geq 2 dla każdego xx.

36.Jak rozwiązać równanie ze wzoru na kwadrat sumy lub kwadrat różnicy?

Gdy trójmian jest kwadratem dwumianu, zapisujemy równanie w postaci (mx+n)2=0(mx + n)^2 = 0. Wtedy mx+n=0mx + n = 0, więc równanie ma jeden pierwiastek. Np. 25x2−20x+4=0  ⟺  (5x−2)2=025x^2 - 20x + 4 = 0 \iff (5x - 2)^2 = 0, więc jedynym pierwiastkiem jest x=25x = \frac{2}{5}.

37.Punkty przecięcia paraboli y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c z osiami układu współrzędnych

Z osią OYOY parabola przecina się w punkcie (0,c)(0, c), bo f(0)=cf(0) = c. Punkty wspólne z osią OXOX to (x0,0)(x_0, 0), gdzie x0x_0 to rozwiązania równania ax2+bx+c=0ax^2 + bx + c = 0 (może ich nie być). Np. parabola y=25x2−4y = 25x^2 - 4 przecina oś OYOY w punkcie (0,−4)(0, -4), a oś OXOX w punktach (−25,0)\left(-\frac{2}{5}, 0\right) i (25,0)\left(\frac{2}{5}, 0\right) (rysunek).

−1−0,8−0,6−0,4−0,20,20,40,60,81−4−2246xy(0, -4)(-2/5, 0)(2/5, 0)f(x) = 25x² − 4

38.Jak rozwiązać równanie typu (ax+b)2=(cx+d)2(ax + b)^2 = (cx + d)^2?

Kwadraty dwóch liczb są równe wtedy i tylko wtedy, gdy te liczby są równe lub przeciwne: A2=B2  ⟺  A=BA^2 = B^2 \iff A = B lub A=−BA = -B. Np. (x+5)2=(2x−1)2  ⟺  x+5=2x−1(x + 5)^2 = (2x - 1)^2 \iff x + 5 = 2x - 1 lub x+5=−(2x−1)x + 5 = -(2x - 1), czyli x=6x = 6 lub x=−43x = -\frac{4}{3}. Można też przenieść wszystko na lewą stronę i skorzystać ze wzoru na różnicę kwadratów.

39.Jak rozwiązać równanie typu ∣x2−m∣=n|x^2 - m| = n, gdzie n>0n > 0?

Wartość bezwzględna liczby jest równa n>0n > 0, gdy ta liczba jest równa nn lub −n-n. Rozwiązujemy więc osobno równania x2−m=nx^2 - m = n i x2−m=−nx^2 - m = -n. Np. ∣x2−5∣=4  ⟺  x2=9|x^2 - 5| = 4 \iff x^2 = 9 lub x2=1x^2 = 1, czyli x∈{−3,−1,1,3}x \in \{-3, -1, 1, 3\}.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki