Ilustracja do zestawu: Współczynnik kierunkowy i proste prostopadłe - MATeMAtyka 1 (ZP)

Matematyka

Współczynnik kierunkowy i proste prostopadłe - MATeMAtyka 1 (ZP)

Sprawdzony zestaw

Zestaw obejmuje wzór na współczynnik kierunkowy prostej przechodzącej przez dwa punkty i jego interpretację geometryczną, wyznaczanie równania prostej oraz warunki równoległości i prostopadłości prostych. Nauczysz się interpretować geometrycznie układy równań liniowych, rozwiązywać je graficznie i stosować funkcję liniową w zadaniach o kosztach, zysku, porównywaniu ofert i ruchu.

Zestaw do podręcznika

Rozdział 5, cz. 2. Funkcja liniowa: współczynnik kierunkowy, prostopadłość i zastosowania

Nowa MATeMAtyka 1. Podręcznik. Zakres podstawowy. Edycja 2024 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła średnia28 fiszek47 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

47 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Współczynnik kierunkowy prostej

    Etap 1 · 9 fiszek · 9 pytań

  2. Etap 2: Interpretacja i równanie prostej

    Etap 2 · 7 fiszek · 9 pytań

  3. Etap 3: Warunek prostopadłości prostych

    Etap 3 · 3 fiszki · 10 pytań

  4. Etap 4: Układ równań a położenie prostych

    Etap 4 · 5 fiszek · 9 pytań

  5. Etap 5: Zastosowania i powtórzenie

    Etap 5 · 4 fiszki · 10 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Współczynnik kierunkowy prostej przechodzącej przez dwa punkty

Współczynnik kierunkowy prostej y=ax+by = ax + b przechodzącej przez punkty (x1,y1)(x_1, y_1) i (x2,y2)(x_2, y_2), gdzie x1≠x2x_1 \neq x_2, jest równy a=y2−y1x2−x1a = \frac{y_2 - y_1}{x_2 - x_1}. Kolejność punktów w liczniku i w mianowniku musi być ta sama. Np. dla A(−3,5)A(-3, 5) i B(3,1)B(3, 1): a=1−53−(−3)=−46=−23a = \frac{1 - 5}{3 - (-3)} = \frac{-4}{6} = -\frac{2}{3} (rysunek: z AA do CC jest 6 jednostek w prawo, a z CC do BB - 4 w dół).

xy−4−3−2−112341234560ACB

2.Dlaczego a=y2−y1x2−x1a = \frac{y_2 - y_1}{x_2 - x_1}?

Podstawiamy oba punkty do równania prostej: y1=ax1+by_1 = ax_1 + b i y2=ax2+by_2 = ax_2 + b. Po odjęciu równań stronami wyraz wolny się redukuje: y2−y1=a(x2−x1)y_2 - y_1 = a(x_2 - x_1). Dzielimy obie strony przez x2−x1x_2 - x_1, co wolno zrobić, bo x1≠x2x_1 \neq x_2.

3.Prosta przez punkty o równych odciętych albo o równych rzędnych a współczynnik kierunkowy

Gdy x1=x2x_1 = x_2, mianownik we wzorze jest równy 0 i współczynnika nie da się obliczyć: prosta ma równanie x=x1x = x_1, jest równoległa do osi OYOY i nie ma równania kierunkowego. Gdy y1=y2y_1 = y_2, licznik jest równy 0, więc a=0a = 0 i prosta ma równanie y=y1y = y_1. Np. przez (2,−1)(2, -1) i (2,4)(2, 4) przechodzi prosta x=2x = 2, a przez (−1,4)(-1, 4) i (3,4)(3, 4) - prosta y=4y = 4.

4.Jak sprawdzić, czy prosta ABAB jest równoległa do prostej CDCD?

Obliczamy współczynniki kierunkowe obu prostych ze wzoru a=y2−y1x2−x1a = \frac{y_2 - y_1}{x_2 - x_1}. Proste są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy te współczynniki są równe. Np. dla A(−2,1)A(-2, 1), B(2,3)B(2, 3), C(1,−3)C(1, -3) i D(7,0)D(7, 0): aAB=24=12a_{AB} = \frac{2}{4} = \frac{1}{2} i aCD=36=12a_{CD} = \frac{3}{6} = \frac{1}{2}, więc AB∥CDAB \parallel CD.

5.Jak uzasadnić, że czworokąt jest równoległobokiem albo trapezem?

Obliczamy współczynniki kierunkowe prostych zawierających boki. Czworokąt jest trapezem, gdy ma co najmniej jedną parę boków równoległych, a równoległobokiem - gdy obie pary przeciwległych boków są równoległe. Np. dla A(0,0)A(0, 0), B(4,1)B(4, 1), C(6,5)C(6, 5), D(2,4)D(2, 4): aAB=aDC=14a_{AB} = a_{DC} = \frac{1}{4} i aAD=aBC=2a_{AD} = a_{BC} = 2, więc ABCDABCD jest równoległobokiem (rysunek).

xy−11234567−11234560ABCD

6.Interpretacja geometryczna współczynnika kierunkowego

Współczynnik kierunkowy mówi, jak bardzo prosta jest „stroma”: gdy argument wzrasta o 1, wartość funkcji y=ax+by = ax + b zmienia się o aa. Np. dla y=4x−1y = 4x - 1 każdy krok o 1 jednostkę w prawo daje wzrost o 4 jednostki w górę: z A(0,−1)A(0, -1) przez P(1,−1)P(1, -1) do B(1,3)B(1, 3) i dalej przez Q(2,3)Q(2, 3) do C(2,7)C(2, 7) (rysunek).

xy−1123−2−1123456780APBQC

7.Współczynnik kierunkowy w postaci ułamka pq\frac{p}{q}

Jeśli a=pqa = \frac{p}{q}, gdzie pp i qq są dodatnimi liczbami naturalnymi, to wzrostowi argumentu o qq jednostek odpowiada wzrost wartości funkcji o pp jednostek. Np. dla y=45x−3y = \frac{4}{5}x - 3 przesunięcie o 5 jednostek w prawo daje wzrost o 4 jednostki: z (0,−3)(0, -3) do (5,1)(5, 1) i dalej do (10,5)(10, 5).

8.Ujemny współczynnik kierunkowy

Gdy a<0a < 0, wraz ze wzrostem argumentu wartość funkcji maleje: wzrostowi argumentu o 1 odpowiada spadek wartości o ∣a∣|a|. Dla a=−pqa = -\frac{p}{q} wzrostowi argumentu o qq odpowiada spadek o pp. Np. dla y=−34x+5y = -\frac{3}{4}x + 5: 4 jednostki w prawo i 3 w dół, czyli punkty (0,5)(0, 5), (4,2)(4, 2) i (8,−1)(8, -1) (rysunek).

−1123456789−2−1123456xy(0, 5)(4, 2)(8, -1)y(x) = −3/4x + 5

9.Jak współczynnik kierunkowy wpływa na nachylenie prostej?

Im większa wartość bezwzględna współczynnika kierunkowego, tym bardziej stroma jest prosta. Spośród prostych rosnących najbardziej stroma ma największy współczynnik, a spośród malejących - najmniejszy. Np. prosta y=4xy = 4x jest bardziej stroma niż y=12xy = \frac{1}{2}x, a prosta y=−3xy = -3x - bardziej niż y=−xy = -x.

10.Jak wyznaczyć równanie prostej przez dwa punkty za pomocą współczynnika kierunkowego?

Najpierw obliczamy a=y2−y1x2−x1a = \frac{y_2 - y_1}{x_2 - x_1}. Potem podstawiamy aa i współrzędne jednego z punktów do równania y=ax+by = ax + b i obliczamy bb. Np. dla P(−2,−7)P(-2, -7) i Q(4,2)Q(4, 2): a=2−(−7)4−(−2)=96=32a = \frac{2 - (-7)}{4 - (-2)} = \frac{9}{6} = \frac{3}{2}, a z 2=32⋅4+b2 = \frac{3}{2} \cdot 4 + b mamy b=−4b = -4, więc y=32x−4y = \frac{3}{2}x - 4 (rysunek).

−3−2−112345−8−6−4−224xyP(-2, -7)Q(4, 2)y(x) = 3/2x − 4

11.Jak wyznaczyć wzór funkcji liniowej, gdy znamy f(x1)f(x_1) i f(x2)f(x_2)?

Równość f(x1)=y1f(x_1) = y_1 oznacza, że punkt (x1,y1)(x_1, y_1) należy do wykresu, więc wyznaczamy równanie prostej przechodzącej przez dwa punkty. Np. gdy f(−1)=7f(-1) = 7 i f(3)=−1f(3) = -1: a=−1−73−(−1)=−2a = \frac{-1 - 7}{3 - (-1)} = -2, a z 7=−2⋅(−1)+b7 = -2 \cdot (-1) + b mamy b=5b = 5, czyli f(x)=−2x+5f(x) = -2x + 5.

12.Warunek prostopadłości prostych

Proste y=a1x+b1y = a_1x + b_1, gdzie a1≠0a_1 \neq 0, i y=a2x+b2y = a_2x + b_2 są prostopadłe wtedy i tylko wtedy, gdy a2=−1a1a_2 = -\frac{1}{a_1}, czyli a1⋅a2=−1a_1 \cdot a_2 = -1. Np. proste ABAB: y=54x+1y = \frac{5}{4}x + 1 i CDCD: y=−45x+1y = -\frac{4}{5}x + 1 są prostopadłe, bo 54⋅(−45)=−1\frac{5}{4} \cdot \left(-\frac{4}{5}\right) = -1; przecinają się w punkcie S(0,1)S(0, 1) (rysunek).

xy−6−5−4−3−2−1123456−5−4−3−2−11234567ABCDS

13.Jak sprawdzić, czy dwie proste są prostopadłe?

Zapisujemy równania prostych w postaci kierunkowej i mnożymy ich współczynniki kierunkowe. Jeśli iloczyn jest równy −1-1, proste są prostopadłe, a jeśli nie - nie są. Np. a1=−56a_1 = -\frac{5}{6} i a2=115=65a_2 = 1\frac{1}{5} = \frac{6}{5} dają −56⋅65=−1-\frac{5}{6} \cdot \frac{6}{5} = -1, a współczynniki 23\frac{2}{3} i −23-\frac{2}{3} dają −49-\frac{4}{9}, więc takie proste nie są prostopadłe.

14.Jak obliczyć współczynnik kierunkowy prostej prostopadłej do danej prostej?

Korzystamy z równości a2=−1a1a_2 = -\frac{1}{a_1}: odwracamy współczynnik danej prostej i zmieniamy jego znak. Wyrazy wolne nie mają wpływu na prostopadłość. Np. prosta prostopadła do y=52x−1y = \frac{5}{2}x - 1 ma współczynnik −25-\frac{2}{5}, prostopadła do y=−4x+3y = -4x + 3 - współczynnik 14\frac{1}{4}, a prostopadła do y=113xy = 1\frac{1}{3}x - współczynnik −34-\frac{3}{4}.

15.Jak sprawdzić, czy trójkąt o danych wierzchołkach jest prostokątny?

Obliczamy współczynniki kierunkowe prostych zawierających boki. Jeśli iloczyn dwóch z nich jest równy −1-1, to te boki są prostopadłe, a kąt prosty leży przy ich wspólnym wierzchołku. Np. dla A(−5,−1)A(-5, -1), B(1,1)B(1, 1), C(2,−2)C(2, -2): aAB=13a_{AB} = \frac{1}{3}, aBC=−3a_{BC} = -3 i 13⋅(−3)=−1\frac{1}{3} \cdot (-3) = -1, więc kąt prosty jest przy wierzchołku BB (rysunek).

xy−6−5−4−3−2−1123−3−2−1120ABC

16.Jak uzasadnić, że czworokąt jest prostokątem?

Pokazujemy, że przeciwległe boki leżą na prostych równoległych (równe współczynniki kierunkowe), a dwa sąsiednie boki - na prostych prostopadłych (iloczyn współczynników równy −1-1). Np. dla A(−1,−2)A(-1, -2), B(2,0)B(2, 0), C(0,3)C(0, 3), D(−3,1)D(-3, 1): aAB=aDC=23a_{AB} = a_{DC} = \frac{2}{3}, aBC=aAD=−32a_{BC} = a_{AD} = -\frac{3}{2} i 23⋅(−32)=−1\frac{2}{3} \cdot \left(-\frac{3}{2}\right) = -1.

17.Współczynnik kierunkowy wysokości trójkąta i przekątnej rombu

Wysokość trójkąta jest prostopadła do boku, na który ją opuszczono, a przekątne rombu są prostopadłe. Dlatego taka prosta ma współczynnik kierunkowy −1a-\frac{1}{a}, gdzie aa to współczynnik boku albo drugiej przekątnej. Np. dla A(2,−1)A(2, -1) i B(6,2)B(6, 2): aAB=34a_{AB} = \frac{3}{4}, więc prosta zawierająca wysokość opuszczoną na bok ABAB ma współczynnik −43-\frac{4}{3}.

18.Interpretacja geometryczna układu równań liniowych

Każde równanie układu opisuje prostą, a rozwiązania układu to współrzędne punktów wspólnych tych prostych. Układ oznaczony (jedno rozwiązanie): proste przecinają się w jednym punkcie. Układ sprzeczny (brak rozwiązań): proste są równoległe i różne. Układ nieoznaczony (nieskończenie wiele rozwiązań): proste się pokrywają, a rozwiązaniami są współrzędne wszystkich ich punktów.

układ równańoznaczonyproste sięprzecinająsprzecznyprosterównoległeróżnenieoznaczonyproste siępokrywają

19.Jak rozwiązać układ równań liniowych metodą graficzną?

Przekształcamy oba równania do postaci kierunkowej, szkicujemy obie proste w jednym układzie współrzędnych i odczytujemy współrzędne ich punktu przecięcia. Na koniec sprawdzamy wynik, podstawiając go do układu. Np. układ {2x+3y=12x−y=1\begin{cases} 2x + 3y = 12 \\ x - y = 1 \end{cases} daje proste y=−23x+4y = -\frac{2}{3}x + 4 i y=x−1y = x - 1, które przecinają się w punkcie P(3,2)P(3, 2) (rysunek).

xy−4−3−2−11234567−3−2−11234567ABCDP

20.Jak bez rozwiązywania rozpoznać, czy układ jest oznaczony, sprzeczny czy nieoznaczony?

Zapisujemy oba równania w postaci kierunkowej y=a1x+b1y = a_1x + b_1 i y=a2x+b2y = a_2x + b_2. Jeśli a1≠a2a_1 \neq a_2, układ jest oznaczony; jeśli a1=a2a_1 = a_2 i b1≠b2b_1 \neq b_2 - sprzeczny; jeśli a1=a2a_1 = a_2 i b1=b2b_1 = b_2 - nieoznaczony. Np. układ równań y=13x+2y = \frac{1}{3}x + 2 i y=13x−5y = \frac{1}{3}x - 5 jest sprzeczny, a układ {x+y=23x+3y=6\begin{cases} x + y = 2 \\ 3x + 3y = 6 \end{cases} - nieoznaczony, bo drugie równanie to pierwsze pomnożone przez 3.

21.Jak wyznaczyć wierzchołek figury, której boki leżą na danych prostych?

Wierzchołek jest punktem wspólnym prostych zawierających dwa sąsiednie boki, więc rozwiązujemy układ równań tych prostych. Np. jeśli boki leżą na prostych y=4x−9y = 4x - 9 i y=−x+6y = -x + 6, to z równania 4x−9=−x+64x - 9 = -x + 6 mamy x=3x = 3, a y=3y = 3, więc wierzchołek to punkt (3,3)(3, 3).

22.Koszty, dochód i zysk opisane funkcją liniową

Koszty wytworzenia xx sztuk to często K(x)=k+c⋅xK(x) = k + c \cdot x, gdzie kk to koszty stałe, a cc - koszt wytworzenia jednej sztuki. Dochód ze sprzedaży po cenie pp za sztukę to D(x)=p⋅xD(x) = p \cdot x, a zysk to różnica dochodu i kosztów. Np. dla K(x)=2000+15xK(x) = 2000 + 15x i ceny 40 zł zysk ze sprzedaży 300 sztuk to 12 000−6500=550012\,000 - 6500 = 5500 zł.

23.Zerowy wynik ekonomiczny

Firma ma zerowy wynik ekonomiczny, czyli zysk równy 0, gdy dochód jest równy kosztom: D(x)=K(x)D(x) = K(x). Na wykresie to punkt przecięcia prostych dochodu i kosztów. Np. dla K(x)=2000+15xK(x) = 2000 + 15x i D(x)=40xD(x) = 40x: 40x=2000+15x40x = 2000 + 15x, więc x=80x = 80, a przy sprzedaży ponad 80 sztuk firma ma zysk.

24.Jak porównać dwie oferty z opłatą stałą i opłatą za jednostkę?

Zapisujemy koszt każdej oferty jako funkcję liniową i rozwiązujemy równanie, w którym koszty są równe. Np. kurs taksówką A kosztuje 7+2x7 + 2x zł, a taksówką B - 3+4x3 + 4x zł, gdzie xx to liczba kilometrów. Z 7+2x=3+4x7 + 2x = 3 + 4x mamy x=2x = 2: oba kursy kosztują wtedy 11 zł, dla x<2x < 2 tańsza jest B, a dla x>2x > 2 - A (rysunek: KAKA - oferta A, LBLB - oferta B).

xy2424681012141618200KALBS

25.Ruch ze stałą prędkością: kiedy pojazdy się spotkają?

Zapisujemy odległość każdego pojazdu od tego samego miejsca jako funkcję czasu, np. d(t)=v⋅td(t) = v \cdot t albo d(t)=s−v⋅td(t) = s - v \cdot t dla pojazdu jadącego z przeciwnej strony. Pojazdy spotykają się, gdy te odległości są równe; tak samo wyznaczamy chwilę dogonienia. Np. z miast odległych o 150 km150~\mathrm{km} wyjeżdżają naprzeciw siebie samochody z prędkościami 70 km/h70~\mathrm{km/h} i 80 km/h80~\mathrm{km/h}: 70t=150−80t70t = 150 - 80t, więc t=1 ht = 1~\mathrm{h}.

26.Jak bez obliczeń ustalić znak współczynnika kierunkowego prostej PQPQ?

Porównujemy współrzędne punktów. Jeśli punkt o większej odciętej ma większą rzędną, prosta jest wykresem funkcji rosnącej i a>0a > 0. Jeśli punkt o większej odciętej ma mniejszą rzędną, to a<0a < 0. Np. dla P(−73,34)P\left(-\frac{7}{3}, \frac{3}{4}\right) i Q(25,−56)Q\left(\frac{2}{5}, -\frac{5}{6}\right) mamy xP<xQx_P < x_Q i yP>yQy_P > y_Q, więc a<0a < 0.

27.Jak sprawdzić, czy dwa punkty mogą należeć do prostej y=ax+by = ax + b o danym bb?

Taka prosta przechodzi przez punkt (0,b)(0, b), więc punkty PP, QQ i (0,b)(0, b) muszą być współliniowe: współczynniki kierunkowe prostych przez (0,b)(0, b) i PP oraz przez (0,b)(0, b) i QQ muszą być równe. Np. dla y=ax−1y = ax - 1 punkty (2,3)(2, 3) i (4,7)(4, 7) pasują, bo 3+12=7+14=2\frac{3 + 1}{2} = \frac{7 + 1}{4} = 2, a punkty (2,3)(2, 3) i (−2,1)(-2, 1) - nie, bo dają współczynniki 2 i −1-1.

28.Jak wyznaczyć argumenty, dla których funkcja liniowa przyjmuje wartości ujemne albo dodatnie?

Rozwiązujemy nierówność ax+b<0ax + b < 0 albo ax+b>0ax + b > 0. Pamiętamy, że dzielenie obu stron przez liczbę ujemną zmienia zwrot nierówności. Np. dla f(x)=−4x+10f(x) = -4x + 10: −4x+10<0-4x + 10 < 0, czyli −4x<−10-4x < -10, więc x>52x > \frac{5}{2} - funkcja przyjmuje wartości ujemne dla x∈(52;∞)x \in \left(\frac{5}{2}; \infty\right).

Notatka

Wzór na współczynnik kierunkowy

Współczynnik kierunkowy prostej przechodzącej przez punkty (x1,y1)(x_1, y_1) i (x2,y2)(x_2, y_2), gdzie x1≠x2x_1 \neq x_2, obliczamy ze wzoru a=y2−y1x2−x1a = \frac{y_2 - y_1}{x_2 - x_1}. Wzór otrzymujemy, odejmując stronami równania y2=ax2+by_2 = ax_2 + b i y1=ax1+by_1 = ax_1 + b. Wyraz wolny się redukuje, a różnicę rzędnych dzielimy przez różnicę odciętych.

Np. dla A(−4,−2)A(-4, -2) i B(5,4)B(5, 4): a=4−(−2)5−(−4)=69=23a = \frac{4 - (-2)}{5 - (-4)} = \frac{6}{9} = \frac{2}{3}. Z punktu AA do punktu BB przechodzimy o 9 jednostek w prawo i o 6 w górę (rysunek).

xy−5−4−3−2−1123456−3−2−112345ACB
Z A do B: 9 jednostek w prawo i 6 w górę

Ważne

W liczniku i w mianowniku odejmujemy współrzędne w tej samej kolejności. Zapis 4−(−2)−4−5\frac{4 - (-2)}{-4 - 5} daje błędny wynik −23-\frac{2}{3}.

Gdy x1=x2x_1 = x_2, mianownik jest równy 0. Prosta x=x1x = x_1 jest wtedy równoległa do osi OYOY i nie ma współczynnika kierunkowego. Gdy y1=y2y_1 = y_2, licznik jest równy 0, więc a=0a = 0 i prosta y=y1y = y_1 jest równoległa do osi OXOX.

Interpretacja geometryczna współczynnika kierunkowego

Współczynnik kierunkowy mówi, jak bardzo prosta jest „stroma”. Gdy argument wzrasta o 1, wartość funkcji y=ax+by = ax + b zmienia się o aa. Dla a>0a > 0 wartość rośnie o aa, a dla a<0a < 0 maleje o ∣a∣|a|.

Gdy a=pqa = \frac{p}{q}, gdzie pp i qq są dodatnimi liczbami naturalnymi, wzrostowi argumentu o qq jednostek odpowiada wzrost wartości o pp jednostek. Gdy a=−pqa = -\frac{p}{q}, wzrostowi argumentu o qq odpowiada spadek wartości o pp. Od punktu (0,b)(0, b) możemy więc rysować kolejne „schodki”:

  • y=35x−4y = \frac{3}{5}x - 4: 5 jednostek w prawo i 3 w górę, np. z (0,−4)(0, -4) do (5,−1)(5, -1) i dalej do (10,2)(10, 2);
  • y=−54x−1y = -\frac{5}{4}x - 1: 4 jednostki w prawo i 5 w dół, np. z (0,−1)(0, -1) do (4,−6)(4, -6).

Im większa jest wartość bezwzględna współczynnika kierunkowego, tym bardziej stroma jest prosta. Np. prosta y=−6x+1y = -6x + 1 jest bardziej stroma niż prosta y=92xy = \frac{9}{2}x, bo ∣−6∣=6>92|-6| = 6 > \frac{9}{2}.

Równanie prostej i proste równoległe

Równanie prostej przechodzącej przez dwa punkty o różnych odciętych wyznaczamy w dwóch krokach. Najpierw obliczamy aa ze wzoru. Potem podstawiamy aa i współrzędne jednego z punktów do równania y=ax+by = ax + b i obliczamy bb. Gdy wiemy, że f(x1)=y1f(x_1) = y_1, to punkt (x1,y1)(x_1, y_1) leży na wykresie funkcji ff. Zadanie z dwiema takimi równościami rozwiązujemy więc tak samo.

Np. gdy f(−3)=−8f(-3) = -8 i f(3)=4f(3) = 4, to a=4−(−8)3−(−3)=126=2a = \frac{4 - (-8)}{3 - (-3)} = \frac{12}{6} = 2. Z równości 4=2⋅3+b4 = 2 \cdot 3 + b mamy b=−2b = -2, więc f(x)=2x−2f(x) = 2x - 2.

Proste ABAB i CDCD są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy mają równe współczynniki kierunkowe. Np. dla A(−5,3)A(-5, 3), B(5,−1)B(5, -1), C(−3,−3)C(-3, -3) i D(2,−5)D(2, -5) mamy aAB=−1−35−(−5)=−410=−25a_{AB} = \frac{-1 - 3}{5 - (-5)} = -\frac{4}{10} = -\frac{2}{5} oraz aCD=−5−(−3)2−(−3)=−25a_{CD} = \frac{-5 - (-3)}{2 - (-3)} = -\frac{2}{5}, więc AB∥CDAB \parallel CD.

Porównując współczynniki kierunkowe prostych zawierających boki, uzasadniamy rodzaj czworokąta. Równoległobok ma obie pary przeciwległych boków na prostych równoległych, a trapez - co najmniej jedną taką parę.

Warunek prostopadłości prostych

Zapamiętaj

Proste y=a1x+b1y = a_1x + b_1, gdzie a1≠0a_1 \neq 0, i y=a2x+b2y = a_2x + b_2 są prostopadłe wtedy i tylko wtedy, gdy iloczyn ich współczynników kierunkowych jest równy −1-1: a1⋅a2=−1a_1 \cdot a_2 = -1, czyli a2=−1a1a_2 = -\frac{1}{a_1}.

Aby sprawdzić prostopadłość, zapisujemy równania w postaci kierunkowej i mnożymy współczynniki kierunkowe. Liczbę mieszaną najpierw zamieniamy na ułamek niewłaściwy. Np. proste y=49x−1y = \frac{4}{9}x - 1 i y=−214x+3y = -2\frac{1}{4}x + 3 są prostopadłe, bo −214=−94-2\frac{1}{4} = -\frac{9}{4} i 49⋅(−94)=−1\frac{4}{9} \cdot \left(-\frac{9}{4}\right) = -1.

Współczynnik prostej prostopadłej do danej otrzymujemy, odwracając współczynnik danej prostej i zmieniając jego znak. Wyrazy wolne nie wpływają na prostopadłość. Np. prostą 2x−7y+1=02x - 7y + 1 = 0 zapisujemy jako y=27x+17y = \frac{2}{7}x + \frac{1}{7}, więc prosta do niej prostopadła ma współczynnik −72-\frac{7}{2}.

Ważne

Nie wystarczy sama zmiana znaku ani samo odwrócenie: dla a1=5a_1 = 5 jest a2=−15a_2 = -\frac{1}{5}, a nie −5-5 ani 15\frac{1}{5}.

Prostopadłość w trójkątach i czworokątach

Aby sprawdzić, czy trójkąt jest prostokątny, obliczamy współczynniki kierunkowe prostych zawierających jego boki. Gdy iloczyn dwóch z nich jest równy −1-1, te boki są prostopadłe. Kąt prosty leży przy ich wspólnym wierzchołku.

Np. dla A(−6,−3)A(-6, -3), B(−1,−6)B(-1, -6) i C(5,4)C(5, 4) mamy aAB=−6−(−3)−1−(−6)=−35a_{AB} = \frac{-6 - (-3)}{-1 - (-6)} = -\frac{3}{5}, aBC=4−(−6)5−(−1)=53a_{BC} = \frac{4 - (-6)}{5 - (-1)} = \frac{5}{3} i aAC=711a_{AC} = \frac{7}{11}. Iloczyn −35⋅53-\frac{3}{5} \cdot \frac{5}{3} jest równy −1-1, więc kąt prosty jest przy wierzchołku BB (rysunek).

xy−7−6−5−4−3−2−1123456−7−6−5−4−3−2−112345ABC
Trójkąt ABC z kątem prostym przy wierzchołku B

Czworokąt jest prostokątem, gdy jego przeciwległe boki leżą na prostych równoległych, a dwa sąsiednie boki - na prostych prostopadłych.

Z warunku prostopadłości korzystamy też przy wysokości trójkąta i przekątnych rombu. Wysokość jest prostopadła do boku, na który ją opuszczono, a przekątne rombu są prostopadłe. Np. gdy bok KLKL trójkąta KLMKLM leży na prostej o współczynniku −47-\frac{4}{7}, prosta zawierająca wysokość opuszczoną na ten bok ma współczynnik 74\frac{7}{4}.

Interpretacja geometryczna układu równań

Każde równanie układu dwóch równań liniowych opisuje prostą. Rozwiązania układu to współrzędne punktów wspólnych tych prostych. Rodzaj układu rozpoznajemy po równaniach w postaci kierunkowej y=a1x+b1y = a_1x + b_1 i y=a2x+b2y = a_2x + b_2:

UkładRozwiązaniaProsteWspółczynniki
oznaczonyjednoprzecinają sięa1≠a2a_1 \neq a_2
sprzecznybrakrównoległe i różnea1=a2a_1 = a_2, b1≠b2b_1 \neq b_2
nieoznaczonynieskończenie wielepokrywają sięa1=a2a_1 = a_2, b1=b2b_1 = b_2

Układ rozwiązujemy graficznie tak: przekształcamy oba równania do postaci kierunkowej i szkicujemy obie proste. Odczytujemy współrzędne punktu przecięcia i sprawdzamy je, podstawiając do układu. Np. układ {x+2y=63x−y=−10\begin{cases} x + 2y = 6 \\ 3x - y = -10 \end{cases} daje proste y=−12x+3y = -\frac{1}{2}x + 3 i y=3x+10y = 3x + 10. Przecinają się w punkcie P(−2,4)P(-2, 4), bo −2+2⋅4=6-2 + 2 \cdot 4 = 6 i 3⋅(−2)−4=−103 \cdot (-2) - 4 = -10 (rysunek). Gdyby drugim równaniem było x+2y=−4x + 2y = -4, czyli y=−12x−2y = -\frac{1}{2}x - 2, proste byłyby równoległe i różne, a układ - sprzeczny.

xy−7−6−5−4−3−2−112345−3−2−112345678KLMNP
Proste KL: x + 2y = 6 i MN: 3x - y = -10

Wierzchołek figury to punkt przecięcia prostych zawierających dwa sąsiednie boki, więc wyznaczamy go z układu ich równań.

Funkcja liniowa w zastosowaniach

Koszty wytworzenia xx sztuk to często K(x)=k+c⋅xK(x) = k + c \cdot x, gdzie kk to koszty stałe, a cc - koszt wytworzenia jednej sztuki. Sprzedając xx sztuk po cenie pp, uzyskujemy dochód D(x)=p⋅xD(x) = p \cdot x. Zysk to dochód minus koszty, a zerowy wynik ekonomiczny oznacza, że dochód jest równy kosztom.

Np. warsztat wykonuje xx ramek kosztem K(x)=900+7xK(x) = 900 + 7x zł i sprzedaje każdą za 25 zł. Przy 75 ramkach dochód to 25⋅75=187525 \cdot 75 = 1875 zł, koszty 900+7⋅75=1425900 + 7 \cdot 75 = 1425 zł, a zysk 450 zł. Z równania 25x=900+7x25x = 900 + 7x mamy x=50x = 50, więc zysk jest dodatni przy sprzedaży ponad 50 ramek.

Oferty z opłatą stałą i opłatą za jednostkę porównujemy za pomocą funkcji liniowych. Np. karnet A kosztuje 60+5x60 + 5x zł, a karnet B - 20+9x20 + 9x zł, gdzie xx to liczba wejść. Z równania 60+5x=20+9x60 + 5x = 20 + 9x mamy x=10x = 10. Przy mniej niż 10 wejściach tańszy jest karnet B, a przy więcej - karnet A.

W ruchu ze stałą prędkością zapisujemy odległość od tego samego miejsca jako funkcję czasu tt. Np. z miejscowości odległych o 36 km36~\mathrm{km} ruszają naprzeciw siebie biegacz (8 km/h8~\mathrm{km/h}) i rowerzysta (16 km/h16~\mathrm{km/h}). Spotkają się, gdy 8t=36−16t8t = 36 - 16t, czyli po 1,5 h1{,}5~\mathrm{h}.

Znak współczynnika i wartości ujemne funkcji

Znak współczynnika kierunkowego prostej PQPQ można ustalić bez obliczeń. Gdy punkt o większej odciętej ma większą rzędną, prosta jest wykresem funkcji rosnącej i a>0a > 0. Gdy ma mniejszą rzędną, to a<0a < 0. Np. dla P(−43,52)P\left(-\frac{4}{3}, \frac{5}{2}\right) i Q(16,−27)Q\left(\frac{1}{6}, -\frac{2}{7}\right) jest xP<xQx_P < x_Q i yP>yQy_P > y_Q, więc a<0a < 0.

Prosta y=ax+by = ax + b o danym bb przechodzi przez punkt (0,b)(0, b). Dwa punkty należą do takiej prostej dla pewnego aa, gdy proste łączące je z punktem (0,b)(0, b) mają równe współczynniki kierunkowe. Np. punkty (6,8)(6, 8) i (−9,−2)(-9, -2) należą do prostej y=23x+4y = \frac{2}{3}x + 4, bo 8−46=−2−4−9=23\frac{8 - 4}{6} = \frac{-2 - 4}{-9} = \frac{2}{3}.

Argumenty, dla których funkcja liniowa przyjmuje wartości ujemne, wyznaczamy z nierówności ax+b<0ax + b < 0, a wartości dodatnie - z nierówności ax+b>0ax + b > 0. Gdy dzielimy obie strony przez liczbę ujemną, zmieniamy zwrot nierówności. Np. dla f(x)=−35x+3f(x) = -\frac{3}{5}x + 3 mamy −35x+3<0-\frac{3}{5}x + 3 < 0, czyli −35x<−3-\frac{3}{5}x < -3, a po podzieleniu przez −35-\frac{3}{5}: x>5x > 5. Funkcja przyjmuje wartości ujemne dla x∈(5;∞)x \in (5; \infty) (rysunek).

−10123456789
Argumenty, dla których f(x) < 0

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki