Ilustracja do zestawu: Funkcja liniowa: wykres i własności - MATeMAtyka 1 (ZP)

Matematyka

Funkcja liniowa: wykres i własności - MATeMAtyka 1 (ZP)

Sprawdzony zestaw

Zestaw obejmuje funkcję liniową: szkicowanie jej wykresu, punkty kratowe na prostej, współczynnik kierunkowy i wyraz wolny, proste równoległe oraz punkt przecięcia wykresu z osią OY. Nauczysz się wyznaczać miejsce zerowe, określać monotoniczność, rozpoznawać proporcjonalność prostą oraz wyznaczać i przekształcać równanie kierunkowe i ogólne prostej.

Zestaw do podręcznika

Rozdział 5, cz. 1. Funkcja liniowa: wykres, własności i równanie prostej

Nowa MATeMAtyka 1. Podręcznik. Zakres podstawowy. Edycja 2024 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła średnia37 fiszek47 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

47 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Wykres funkcji liniowej

    Etap 1 · 12 fiszek · 9 pytań

  2. Etap 2: Proste równoległe i oś OY

    Etap 2 · 12 fiszek · 9 pytań

  3. Etap 3: Miejsce zerowe i pole trójkąta

    Etap 3 · 7 fiszek · 9 pytań

  4. Etap 4: Monotoniczność i proporcjonalność

    Etap 4 · 2 fiszki · 10 pytań

  5. Etap 5: Równanie prostej na płaszczyźnie

    Etap 5 · 4 fiszki · 10 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Punkty kratowe należące do prostej

Punkty kratowe to punkty o obu współrzędnych całkowitych. Gdy prosta przechodzi przez punkty kratowe AA i BB, przejście z AA do BB dzielimy na jak najwięcej równych „schodków” o całkowitych długościach. Np. z A(−4,−3)A(-4, -3) do B(2,6)B(2, 6) jest 6 w prawo i 9 w górę, czyli 3 schodki po 2 w prawo i 3 w górę: do odcinka ABAB należą też K(−2,0)K(-2, 0) i L(0,3)L(0, 3), a do prostej ABAB np. M(4,9)M(4, 9) (rysunek).

xy−4−224−4−3−2−112345678910AKLBM

2.Jak wyznaczyć punkt DD, aby odcinki ABAB i CDCD były równoległe i miały równe długości?

Odczytujemy, o ile jednostek w poziomie i w pionie przesuwamy się z AA do BB, i tak samo przesuwamy punkt CC. Drugi taki punkt dostajemy, przesuwając CC w przeciwną stronę. Np. dla A(1,2)A(1, 2), B(4,3)B(4, 3) i C(−2,−1)C(-2, -1): z AA do BB jest 3 w prawo i 1 w górę, więc D1(1,0)D_1(1, 0) i D2(−5,−2)D_2(-5, -2) (rysunek).

xy−6−5−4−3−2−112345−3−2−11234ABCD1D2

3.Funkcja liniowa

Funkcję f:R→Rf: \mathbb{R} \to \mathbb{R} określoną wzorem f(x)=ax+bf(x) = ax + b, gdzie a,b∈Ra, b \in \mathbb{R}, nazywamy funkcją liniową. Używamy też zapisu y=ax+by = ax + b. Np. funkcjami liniowymi są f(x)=5x−8f(x) = 5x - 8, f(x)=37xf(x) = \frac{3}{7}x i f(x)=9f(x) = 9.

4.Wykres funkcji liniowej

Wykresem funkcji f(x)=ax+bf(x) = ax + b jest prosta o równaniu y=ax+by = ax + b. Aby ją naszkicować, wystarczy obliczyć wartości funkcji dla dwóch argumentów i poprowadzić prostą przez otrzymane punkty, bo przez dwa różne punkty przechodzi tylko jedna prosta. Np. dla f(x)=3x−4f(x) = 3x - 4: f(0)=−4f(0) = -4 i f(2)=2f(2) = 2 (rysunek).

−1−0,50,511,522,533,54−6−4−224xy(0, -4)(2, 2)f(x) = 3x − 4

5.Jak dobrać argumenty, gdy współczynnik przy xx jest ułamkiem?

Wybieramy argumenty podzielne przez mianownik ułamka. Wtedy wartości funkcji są całkowite i dostajemy punkty kratowe, które łatwo zaznaczyć. Np. dla f(x)=−37x+2f(x) = -\frac{3}{7}x + 2 bierzemy x=0x = 0 i x=7x = 7: f(0)=2f(0) = 2, f(7)=−3+2=−1f(7) = -3 + 2 = -1, więc wykres przechodzi przez punkty (0,2)(0, 2) i (7,−1)(7, -1).

6.Współczynnik kierunkowy i wyraz wolny

We wzorze funkcji liniowej f(x)=ax+bf(x) = ax + b liczbę aa nazywamy współczynnikiem kierunkowym prostej, a liczbę bb - wyrazem wolnym. Np. dla prostej y=−25x+7y = -\frac{2}{5}x + 7 współczynnik kierunkowy to −25-\frac{2}{5}, a wyraz wolny to 7.

7.Jak odczytać współczynniki, gdy wzór funkcji liniowej ma inną postać?

Najpierw doprowadzamy wzór do postaci y=ax+by = ax + b: porządkujemy wyrazy, wymnażamy nawiasy, dzielimy każdy wyraz licznika przez mianownik. Np. y=5−4xy = 5 - 4x to y=−4x+5y = -4x + 5, więc a=−4a = -4 i b=5b = 5, a y=5x−124=54x−3y = \frac{5x - 12}{4} = \frac{5}{4}x - 3, więc a=54a = \frac{5}{4} i b=−3b = -3.

8.Przesunięcie prostej y=axy = ax wzdłuż osi OYOY

Prostą y=ax+by = ax + b otrzymamy, przesuwając prostą y=axy = ax wzdłuż osi OYOY o ∣b∣|b| jednostek: w górę, gdy b>0b > 0, albo w dół, gdy b<0b < 0. Obie proste są równoległe. Np. prosta y=−32x+4y = -\frac{3}{2}x + 4 to prosta y=−32xy = -\frac{3}{2}x przesunięta o 4 jednostki w górę, a y=−32x−1y = -\frac{3}{2}x - 1 - o 1 jednostkę w dół.

9.Kiedy proste y=a1x+b1y = a_1x + b_1 i y=a2x+b2y = a_2x + b_2 są równoległe?

Proste te są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy a1=a2a_1 = a_2, czyli gdy mają równe współczynniki kierunkowe. Proste o różnych współczynnikach kierunkowych nie są równoległe. Np. y=5x−2y = 5x - 2 i y=5x+7y = 5x + 7 są równoległe, a y=5x−2y = 5x - 2 i y=−5x−2y = -5x - 2 nie są.

10.Co oznacza zdanie „pp wtedy i tylko wtedy, gdy qq”?

Oznacza, że prawdziwe są dwa zdania: „jeżeli pp, to qq” oraz „jeżeli qq, to pp”. Np. twierdzenie o prostych równoległych mówi, że proste równoległe mają równe współczynniki kierunkowe oraz że proste o równych współczynnikach kierunkowych są równoległe.

11.Jak wyznaczyć wzór funkcji, której wykres jest równoległy do danej prostej i przechodzi przez dany punkt?

Współczynnik kierunkowy przepisujemy z danej prostej, bo proste równoległe mają równe aa. Potem podstawiamy współrzędne punktu do równania y=ax+by = ax + b i obliczamy bb. Np. dla prostej ABAB: y=−34x+2y = -\frac{3}{4}x + 2 i punktu P(4,−5)P(4, -5): −5=−34⋅4+b-5 = -\frac{3}{4} \cdot 4 + b, więc b=−2b = -2 i szukana prosta CPCP to y=−34x−2y = -\frac{3}{4}x - 2 (rysunek).

xy−5−4−3−2−112345−6−5−4−3−2−1123456ABCP

12.Funkcja stała jako funkcja liniowa

Funkcja stała to funkcja liniowa f(x)=ax+bf(x) = ax + b, w której a=0a = 0, czyli f(x)=bf(x) = b. Dla każdego argumentu przyjmuje tę samą wartość bb, a jej wykresem jest prosta równoległa do osi OXOX, przechodząca przez punkt (0,b)(0, b). Np. wykres funkcji f(x)=52f(x) = \frac{5}{2} przechodzi przez punkt (0,52)\left(0, \frac{5}{2}\right).

13.Punkt przecięcia wykresu funkcji liniowej z osią OYOY

Prosta będąca wykresem funkcji f(x)=ax+bf(x) = ax + b przecina oś OYOY w punkcie (0,b)(0, b), bo f(0)=a⋅0+b=bf(0) = a \cdot 0 + b = b. Np. wykres funkcji f(x)=27x−5f(x) = \frac{2}{7}x - 5 przecina oś OYOY w punkcie (0,−5)(0, -5).

14.Jak wyznaczyć wzór funkcji, której wykres przecina oś OYOY w danym punkcie i jest równoległy do danej prostej?

Współczynnik kierunkowy przepisujemy z danej prostej, a wyraz wolny bb to rzędna punktu przecięcia z osią OYOY. Np. wykres równoległy do prostej y=53x−2y = \frac{5}{3}x - 2, przecinający oś OYOY w punkcie (0,−7)(0, -7), ma równanie y=53x−7y = \frac{5}{3}x - 7.

15.Jak wyznaczyć wzór funkcji liniowej, gdy jej wykres przechodzi przez punkt (0,b)(0, b) i drugi dany punkt?

Rzędna punktu leżącego na osi OYOY to wyraz wolny bb. Współczynnik aa obliczamy, podstawiając współrzędne drugiego punktu do równania y=ax+by = ax + b. Np. dla P(0,−5)P(0, -5) i Q(4,1)Q(4, 1): b=−5b = -5 i 1=4a−51 = 4a - 5, więc a=32a = \frac{3}{2} i y=32x−5y = \frac{3}{2}x - 5 (rysunek).

−1123456−6−4−224xyP(0, -5)Q(4, 1)f(x) = 3/2x − 5

16.Jak sprawdzić, czy czworokąt o bokach zawartych w danych prostych jest trapezem lub równoległobokiem?

Porównujemy współczynniki kierunkowe tych prostych. Czworokąt jest trapezem, gdy ma co najmniej jedną parę boków równoległych, czyli gdy dwie z tych prostych mają równe współczynniki kierunkowe, a równoległobokiem - gdy są dwie takie pary prostych. Np. dla prostych y=−2x+3y = -2x + 3, y=−2x−4y = -2x - 4, y=x+1y = x + 1 i y=14x−3y = \frac{1}{4}x - 3 równe współczynniki mają tylko proste y=−2x+3y = -2x + 3 i y=−2x−4y = -2x - 4, więc czworokąt jest trapezem, ale nie równoległobokiem.

17.Miejsce zerowe funkcji liniowej

Miejsce zerowe funkcji f(x)=ax+bf(x) = ax + b wyznaczamy, rozwiązując równanie ax+b=0ax + b = 0. Jeśli a≠0a \neq 0, to funkcja ma jedno miejsce zerowe: x=−bax = -\frac{b}{a}. Np. dla f(x)=−2x+5f(x) = -2x + 5: −2x=−5-2x = -5, więc x=52x = \frac{5}{2} (rysunek).

−1−0,50,511,522,533,54−2246xy(5/2, 0)(0, 5)f(x) = −2x + 5

18.Kiedy funkcja liniowa nie ma miejsc zerowych, a kiedy ma ich nieskończenie wiele?

Tylko wtedy, gdy a=0a = 0, czyli gdy funkcja jest stała: f(x)=bf(x) = b. Jeśli b≠0b \neq 0, to funkcja nie ma miejsc zerowych, np. f(x)=4f(x) = 4. Jeśli b=0b = 0, to każda liczba rzeczywista jest jej miejscem zerowym - to funkcja f(x)=0f(x) = 0, której wykresem jest oś OXOX.

19.Jak obliczyć pole trójkąta wyznaczonego przez osie układu współrzędnych i wykres funkcji liniowej?

Wyznaczamy punkty przecięcia wykresu z osiami: A(x0,0)A(x_0, 0), gdzie x0x_0 to miejsce zerowe, i B(0,b)B(0, b). Trójkąt AOBAOB jest prostokątny, więc P=12∣OA∣⋅∣OB∣P = \frac{1}{2}|OA| \cdot |OB|, gdzie ∣OA∣|OA| to długość odcinka OAOA. Np. dla f(x)=−32x+6f(x) = -\frac{3}{2}x + 6: A(4,0)A(4, 0), B(0,6)B(0, 6), P=12⋅4⋅6=12P = \frac{1}{2} \cdot 4 \cdot 6 = 12 (rysunek).

xy−112345−112345670AOB

20.Monotoniczność funkcji liniowej

Funkcja liniowa f(x)=ax+bf(x) = ax + b jest rosnąca, gdy a>0a > 0, malejąca, gdy a<0a < 0, i stała, gdy a=0a = 0. O monotoniczności decyduje tylko współczynnik kierunkowy, a nie wyraz wolny. Np. f(x)=−2x+9f(x) = -2x + 9 jest malejąca, a f(x)=0,5x−9f(x) = 0{,}5x - 9 jest rosnąca.

21.Dlaczego funkcja liniowa, w której a>0a > 0, jest rosnąca?

Weźmy dowolne argumenty x1<x2x_1 < x_2. Mnożymy nierówność przez a>0a > 0, co nie zmienia jej zwrotu: ax1<ax2ax_1 < ax_2. Dodajemy bb: ax1+b<ax2+bax_1 + b < ax_2 + b, czyli f(x1)<f(x2)f(x_1) < f(x_2). Dla a<0a < 0 mnożenie zmienia zwrot nierówności, więc funkcja jest malejąca.

22.Jak odczytać z wykresu znaki współczynników aa i bb?

Znak aa odczytujemy z monotoniczności: prosta rosnąca - a>0a > 0, malejąca - a<0a < 0, pozioma - a=0a = 0. Znak bb odczytujemy z punktu przecięcia z osią OYOY: powyżej początku układu b>0b > 0, poniżej b<0b < 0, w punkcie (0,0)(0, 0) b=0b = 0. Np. prosta z rysunku jest malejąca i przecina oś OYOY w punkcie (0,−2)(0, -2), więc a<0a < 0 i b<0b < 0.

−4−3−2−1123−5−4−3−2−1123xy(0, -2)f(x) = −x − 2

23.Przez które ćwiartki układu współrzędnych przechodzi wykres funkcji liniowej?

Decydują o tym znaki aa i bb. Prosta y=ax+by = ax + b, w której a≠0a \neq 0 i b≠0b \neq 0, przechodzi przez trzy ćwiartki: np. dla a>0a > 0 i b<0b < 0 omija II ćwiartkę, a dla a<0a < 0 i b<0b < 0 - I ćwiartkę. Gdy a≠0a \neq 0 i b=0b = 0, prosta przechodzi przez początek układu i dwie ćwiartki. Wykres funkcji stałej y=by = b, gdzie b≠0b \neq 0, leży w dwóch ćwiartkach: I i II, gdy b>0b > 0, albo III i IV, gdy b<0b < 0.

24.Proporcjonalność prosta

Zależność między dwiema dodatnimi wielkościami xx i yy daną wzorem y=axy = ax, gdzie a∈R+a \in \mathbb{R}_+, nazywamy proporcjonalnością prostą. Wielkości xx i yy są wtedy wprost proporcjonalne, a liczba aa to współczynnik proporcjonalności. Np. koszt yy (w zł) zakupu xx kg jabłek po 4,504{,}50 zł za kilogram: y=4,5xy = 4{,}5x.

25.Wykres proporcjonalności prostej

Wykresem proporcjonalności prostej y=axy = ax (gdzie a>0a > 0 i x>0x > 0) jest półprosta położona w I ćwiartce, wychodząca z początku układu współrzędnych. Punkt (0,0)(0, 0) do niej nie należy - zaznaczamy go pustym kółkiem. Np. do wykresu y=52xy = \frac{5}{2}x należą punkty (2,5)(2, 5) i (4,10)(4, 10).

26.Jak wyznaczyć wzór proporcjonalności prostej, gdy znamy jedną parę wartości?

Dla wielkości wprost proporcjonalnych iloraz yx\frac{y}{x} jest stały i równy współczynnikowi aa. Np. jeśli do wykresu należy punkt (6,9)(6, 9), to a=96=32a = \frac{9}{6} = \frac{3}{2}, czyli y=32xy = \frac{3}{2}x. Wtedy dla x=10x = 10 mamy y=32⋅10=15y = \frac{3}{2} \cdot 10 = 15.

27.Droga w ruchu ze stałą prędkością

W ruchu ze stałą prędkością vv przebyta droga ss jest wprost proporcjonalna do czasu tt: s=v⋅ts = v \cdot t. Np. pociąg jadący z prędkością 80 km/h80~\mathrm{km/h} w ciągu 2,5 h2{,}5~\mathrm{h} przejedzie 80⋅2,5=200 km80 \cdot 2{,}5 = 200~\mathrm{km}, a w dwa razy dłuższym czasie - dwa razy dłuższą drogę.

28.Równanie kierunkowe prostej

Równanie postaci y=ax+by = ax + b nazywamy równaniem kierunkowym prostej. Takie równanie ma każda prosta, która jest wykresem funkcji liniowej, czyli każda prosta oprócz prostych równoległych do osi OYOY.

29.Jak wyznaczyć równanie prostej przechodzącej przez dwa punkty?

Podstawiamy współrzędne obu punktów do równania y=ax+by = ax + b i rozwiązujemy otrzymany układ równań z niewiadomymi aa i bb. Np. dla A(−1,6)A(-1, 6) i B(2,−3)B(2, -3): 6=−a+b6 = -a + b i −3=2a+b-3 = 2a + b, skąd a=−3a = -3 i b=3b = 3, czyli y=−3x+3y = -3x + 3 (rysunek).

−2−1,5−1−0,50,511,522,53−5510xyA(-1, 6)B(2, -3)y(x) = −3x + 3

30.Jak sprawdzić, czy trzy punkty są współliniowe?

Punkty są współliniowe, gdy leżą na jednej prostej. Wyznaczamy równanie prostej przechodzącej przez dwa z nich i sprawdzamy, czy współrzędne trzeciego punktu je spełniają. Np. prosta przez A(−5,−3)A(-5, -3) i B(1,1)B(1, 1) ma równanie y=23x+13y = \frac{2}{3}x + \frac{1}{3}, a punkt C(4,3)C(4, 3) na niej leży, bo 23⋅4+13=3\frac{2}{3} \cdot 4 + \frac{1}{3} = 3.

31.Prosta przechodząca przez dwa punkty o równych odciętych

Jeśli oba punkty mają tę samą pierwszą współrzędną cc, to prosta jest równoległa do osi OYOY i ma równanie x=cx = c. Nie jest wykresem funkcji, bo jednemu argumentowi odpowiada na niej wiele punktów, więc jej równania nie zapiszemy w postaci kierunkowej. Np. przez (−4,1)(-4, 1) i (−4,6)(-4, 6) przechodzi prosta x=−4x = -4.

32.Prosta przechodząca przez dwa punkty o równych rzędnych

Jeśli oba punkty mają tę samą drugą współrzędną bb, to prosta jest równoległa do osi OXOX i ma równanie y=by = b. Jest to równanie w postaci kierunkowej, w którym a=0a = 0. Np. przez (−6,−2)(-6, -2) i (1,−2)(1, -2) przechodzi prosta y=−2y = -2.

33.Równanie ogólne prostej

Równanie Ax+By+C=0Ax + By + C = 0, gdzie A≠0A \neq 0 lub B≠0B \neq 0, nazywamy równaniem ogólnym prostej. W tej postaci można zapisać równanie każdej prostej na płaszczyźnie, także prostej równoległej do osi OYOY, np. prostą x=2x = 2 opisuje równanie x−2=0x - 2 = 0.

34.Jak przekształcić równanie ogólne prostej do postaci kierunkowej?

Gdy B≠0B \neq 0, wyznaczamy z równania yy: przenosimy wyrazy bez yy na drugą stronę i dzielimy obie strony przez współczynnik przy yy. Np. 2x−5y+10=02x - 5y + 10 = 0, czyli −5y=−2x−10-5y = -2x - 10, skąd y=25x+2y = \frac{2}{5}x + 2 (rysunek).

−6−4−2246−112345xy(-5, 0)(0, 2)(5, 4)y(x) = 2/5x + 2

35.Ile równań ogólnych ma jedna prosta?

Nieskończenie wiele: gdy pomnożymy obie strony równania Ax+By+C=0Ax + By + C = 0 przez dowolną liczbę różną od 0, otrzymamy równanie tej samej prostej. Np. równania 3x−2y+8=03x - 2y + 8 = 0 i −6x+4y−16=0-6x + 4y - 16 = 0 opisują tę samą prostą y=32x+4y = \frac{3}{2}x + 4, bo drugie powstaje z pierwszego przez pomnożenie przez −2-2.

36.Jak zapisać równanie kierunkowe prostej w postaci ogólnej o współczynnikach całkowitych?

Przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę równania, a potem mnożymy obie strony przez wspólny mianownik ułamków. Np. y=43x−52y = \frac{4}{3}x - \frac{5}{2} to 43x−y−52=0\frac{4}{3}x - y - \frac{5}{2} = 0, a po pomnożeniu przez 6: 8x−6y−15=08x - 6y - 15 = 0.

37.Jak wyznaczyć punkty przecięcia prostej z osiami układu współrzędnych?

Punkt na osi OYOY ma odciętą 0, więc podstawiamy x=0x = 0 i obliczamy yy. Punkt na osi OXOX ma rzędną 0, więc podstawiamy y=0y = 0 i obliczamy xx. Np. dla prostej 4x−3y+12=04x - 3y + 12 = 0: x=0x = 0 daje y=4y = 4, a y=0y = 0 daje x=−3x = -3, czyli punkty (0,4)(0, 4) i (−3,0)(-3, 0) (rysunek).

−5−4−3−2−112−2246xy(0, 4)(-3, 0)y(x) = 4/3x + 4

Notatka

Punkty kratowe na prostej

Punkty kratowe to punkty, których obie współrzędne są liczbami całkowitymi. Gdy prosta przechodzi przez dwa punkty kratowe, kolejne znajdujemy za pomocą „schodków”. Liczymy, o ile jednostek w poziomie i w pionie przechodzimy od jednego punktu do drugiego. Obie liczby dzielimy przez ich największy wspólny dzielnik i otrzymujemy najmniejszy schodek.

Np. z P(−6,4)P(-6, 4) do R(4,−2)R(4, -2) jest 10 jednostek w prawo i 6 w dół, a najmniejszy schodek to 5 w prawo i 3 w dół. Do odcinka PRPR należy więc punkt kratowy K(−1,1)K(-1, 1). Kolejny schodek za punktem RR daje punkt M(9,−5)M(9, -5), który leży na prostej PRPR, ale nie na odcinku (rysunek).

xy−6−4−2246810−6−4−224PKRM
Punkty kratowe na prostej PR

Podobnie wyznaczamy punkt DD, dla którego odcinki ABAB i CDCD są równoległe i mają równe długości. Punkt CC przesuwamy o tyle samo jednostek w poziomie i w pionie, co przy przejściu z AA do BB. Można go też przesunąć w przeciwną stronę, więc są dwa takie punkty. Np. dla A(−4,−4)A(-4, -4), B(0,−3)B(0, -3) i C(1,−5)C(1, -5) przesunięcie to 4 w prawo i 1 w górę, więc D1(5,−4)D_1(5, -4) i D2(−3,−6)D_2(-3, -6).

Funkcja liniowa i jej wykres

Funkcją liniową nazywamy funkcję f:R→Rf: \mathbb{R} \to \mathbb{R} określoną wzorem f(x)=ax+bf(x) = ax + b, gdzie a,b∈Ra, b \in \mathbb{R}. Liczbę aa nazywamy współczynnikiem kierunkowym. Liczbę bb nazywamy wyrazem wolnym. Wykresem funkcji liniowej jest prosta o równaniu y=ax+by = ax + b.

Przez dwa różne punkty przechodzi tylko jedna prosta, więc do naszkicowania wykresu wystarczą dwa jego punkty. Gdy aa jest ułamkiem, a bb liczbą całkowitą, wybieramy argumenty podzielne przez mianownik tego ułamka. Wtedy wartości funkcji są całkowite, a otrzymane punkty kratowe łatwo zaznaczyć.

Przykład

Dla f(x)=23x−6f(x) = \frac{2}{3}x - 6 bierzemy x=0x = 0 i x=6x = 6: f(0)=−6f(0) = -6 oraz f(6)=4−6=−2f(6) = 4 - 6 = -2, więc prosta przechodzi przez punkty (0,−6)(0, -6) i (6,−2)(6, -2).

−2246810−8−6−4−22xy(0, -6)(6, -2)f(x) = 2/3x − 6

Przed odczytaniem aa i bb doprowadzamy wzór do postaci y=ax+by = ax + b. Np. y=3(2−x)y = 3(2 - x) to y=−3x+6y = -3x + 6, więc a=−3a = -3 i b=6b = 6. Wzór y=x−82y = \frac{x - 8}{2} to y=12x−4y = \frac{1}{2}x - 4, więc a=12a = \frac{1}{2} i b=−4b = -4.

Wyraz wolny i proste równoległe

Prosta y=ax+by = ax + b przecina oś OYOY w punkcie (0,b)(0, b), bo f(0)=bf(0) = b. Rzędna punktu przecięcia z osią OYOY jest więc wyrazem wolnym. Prosta ta powstaje z prostej y=axy = ax przez przesunięcie wzdłuż osi OYOY o ∣b∣|b| jednostek: w górę, gdy b>0b > 0, albo w dół, gdy b<0b < 0. Np. prosta y=−x+3y = -x + 3 to prosta y=−xy = -x przesunięta o 3 jednostki w górę.

Zapamiętaj

Proste y=a1x+b1y = a_1x + b_1 i y=a2x+b2y = a_2x + b_2 są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy mają równe współczynniki kierunkowe: a1=a2a_1 = a_2.

Oznacza to, że prawdziwe są dwa zdania: jeżeli proste są równoległe, to a1=a2a_1 = a_2, oraz jeżeli a1=a2a_1 = a_2, to proste są równoległe.

Prostą przechodzącą przez punkt PP i równoległą do danej prostej wyznaczamy tak:

  • przepisujemy współczynnik aa z danej prostej;
  • podstawiamy współrzędne PP do równania y=ax+by = ax + b i obliczamy bb.

Np. dla prostej y=13x+2y = \frac{1}{3}x + 2 i punktu P(6,−1)P(6, -1): −1=13⋅6+b-1 = \frac{1}{3} \cdot 6 + b, więc b=−3b = -3 i y=13x−3y = \frac{1}{3}x - 3.

Gdy boki czworokąta leżą na danych prostych, porównujemy ich współczynniki kierunkowe. Czworokąt jest trapezem, gdy wśród tych prostych jest para o równych aa, a równoległobokiem - gdy są dwie takie pary.

Miejsce zerowe i pole trójkąta

Miejsce zerowe funkcji f(x)=ax+bf(x) = ax + b wyznaczamy, rozwiązując równanie ax+b=0ax + b = 0. Gdy a≠0a \neq 0, funkcja ma jedno miejsce zerowe: x0=−bax_0 = -\frac{b}{a}. Np. dla f(x)=34x+6f(x) = \frac{3}{4}x + 6 mamy 34x=−6\frac{3}{4}x = -6, więc x=−6⋅43=−8x = -6 \cdot \frac{4}{3} = -8.

Gdy a=0a = 0, funkcja jest stała: f(x)=bf(x) = b. Dla b≠0b \neq 0 nie ma miejsc zerowych, a dla b=0b = 0 każda liczba rzeczywista jest jej miejscem zerowym.

Gdy a≠0a \neq 0 i b≠0b \neq 0, wykres i osie układu ograniczają trójkąt prostokątny AOBAOB. Jego wierzchołki A(x0,0)A(x_0, 0) i B(0,b)B(0, b) to punkty przecięcia wykresu z osiami. Pole trójkąta jest równe P=12∣OA∣⋅∣OB∣P = \frac{1}{2}|OA| \cdot |OB|, gdzie ∣OA∣|OA| oznacza długość odcinka OAOA.

Ważne

Długość odcinka jest dodatnia: ∣OA∣=∣x0∣|OA| = |x_0| i ∣OB∣=∣b∣|OB| = |b|, więc ujemną współrzędną bierzemy z przeciwnym znakiem.

Np. dla f(x)=−12x−3f(x) = -\frac{1}{2}x - 3 mamy x0=−6x_0 = -6 i B(0,−3)B(0, -3). Zatem ∣OA∣=6|OA| = 6, ∣OB∣=3|OB| = 3 i P=12⋅6⋅3=9P = \frac{1}{2} \cdot 6 \cdot 3 = 9 (rysunek).

xy−7−6−5−4−3−2−112−4−3−2−1120AOB
Trójkąt AOB dla f(x) = -1/2x - 3

Monotoniczność i znaki współczynników

O monotoniczności funkcji f(x)=ax+bf(x) = ax + b decyduje tylko współczynnik kierunkowy, a nie wyraz wolny:

WspółczynnikFunkcjaWykres od lewej do prawej
a>0a > 0rosnącawznosi się
a<0a < 0malejącaopada
a=0a = 0stałabiegnie poziomo

Wynika to z własności nierówności: mnożenie nierówności x1<x2x_1 < x_2 przez a>0a > 0 nie zmienia jej zwrotu, a przez a<0a < 0 - zmienia. Wykresem funkcji stałej f(x)=bf(x) = b jest prosta równoległa do osi OXOX, przechodząca przez punkt (0,b)(0, b).

Z wykresu odczytujemy znaki obu współczynników. Znak aa wynika z monotoniczności. Znak bb zależy od położenia punktu (0,b)(0, b): nad początkiem układu b>0b > 0, pod nim b<0b < 0, a w początku układu b=0b = 0. Znaki aa i bb wskazują też ćwiartki, przez które przechodzi wykres. Np. wykres malejącej funkcji f(x)=−3x+2f(x) = -3x + 2 przecina oś OYOY nad początkiem układu. Przechodzi więc przez ćwiartki I, II i IV, a omija III.

Monotoniczność funkcji z parametrem też ustalamy ze znaku współczynnika aa. Np. f(x)=(6−2m)x+1f(x) = (6 - 2m)x + 1 jest malejąca, gdy 6−2m<06 - 2m < 0, czyli gdy m>3m > 3.

Proporcjonalność prosta

Proporcjonalność prosta to zależność między dwiema dodatnimi wielkościami xx i yy dana wzorem y=axy = ax, gdzie a∈R+a \in \mathbb{R}_+. Wielkości xx i yy nazywamy wtedy wprost proporcjonalnymi. Liczba aa jest współczynnikiem proporcjonalności. Iloraz yx\frac{y}{x} jest stały i równy aa. Gdy xx wzrośnie kk razy, yy też wzrośnie kk razy.

Wzór wyznaczamy z jednej pary wartości: dzielimy yy przez xx. Np. 4 kg ziemniaków kosztują 10,4010{,}40 zł, więc a=10,4:4=2,6a = 10{,}4 : 4 = 2{,}6 i y=2,6xy = 2{,}6x. Za 7 kg zapłacimy 2,6⋅7=18,202{,}6 \cdot 7 = 18{,}20 zł.

Wykresem proporcjonalności prostej jest półprosta w I ćwiartce, wychodząca z początku układu. Początek układu do niej nie należy, bo x>0x > 0, więc zaznaczamy go pustym kółkiem.

W ruchu ze stałą prędkością vv droga ss jest wprost proporcjonalna do czasu tt: s=v⋅ts = v \cdot t. Np. skuter przejechał 54 km54~\mathrm{km} w ciągu 1,5 h1{,}5~\mathrm{h}, więc v=54:1,5=36 km/hv = 54 : 1{,}5 = 36~\mathrm{km/h}. W ciągu 2 h2~\mathrm{h} przejedzie 36⋅2=72 km36 \cdot 2 = 72~\mathrm{km}.

Równanie kierunkowe prostej

Równanie y=ax+by = ax + b nazywamy równaniem kierunkowym prostej. Aby wyznaczyć równanie prostej przechodzącej przez dwa punkty, podstawiamy ich współrzędne do y=ax+by = ax + b. Otrzymujemy układ równań z niewiadomymi aa i bb.

Np. dla K(−3,3)K(-3, 3) i L(6,−3)L(6, -3): {3=−3a+b−3=6a+b\begin{cases} 3 = -3a + b \\ -3 = 6a + b \end{cases}. Odejmujemy pierwsze równanie od drugiego: −6=9a-6 = 9a, więc a=−23a = -\frac{2}{3} i b=3+3a=1b = 3 + 3a = 1. Prosta KLKL ma równanie y=−23x+1y = -\frac{2}{3}x + 1.

Punkty są współliniowe, gdy leżą na jednej prostej. Sprawdzamy, czy trzeci punkt spełnia równanie prostej przechodzącej przez dwa pozostałe. Np. M(−6,5)M(-6, 5) leży na prostej KLKL, bo −23⋅(−6)+1=5-\frac{2}{3} \cdot (-6) + 1 = 5 (rysunek).

xy−6−4−2246−4−3−2−1123456MKL
Punkty M, K i L leżą na jednej prostej

Gdy jeden z punktów leży na osi OYOY, wyraz wolny już znamy i wystarczy podstawić drugi punkt. Dwa przypadki szczególne:

  • przez punkty o równych rzędnych bb przechodzi prosta y=by = b, równoległa do osi OXOX; to równanie kierunkowe, w którym a=0a = 0;
  • przez punkty o równych odciętych cc przechodzi prosta x=cx = c, równoległa do osi OYOY. Nie jest ona wykresem funkcji, bo jednej odciętej odpowiada na niej wiele punktów, więc nie ma równania kierunkowego.

Równanie ogólne prostej

Równanie Ax+By+C=0Ax + By + C = 0, gdzie A≠0A \neq 0 lub B≠0B \neq 0, nazywamy równaniem ogólnym prostej. W tej postaci można zapisać równanie każdej prostej na płaszczyźnie, także prostej x=cx = c: jej równanie ogólne to x−c=0x - c = 0.

Gdy B≠0B \neq 0, przekształcamy równanie ogólne do postaci kierunkowej. Wyrazy bez yy przenosimy na drugą stronę i dzielimy obie strony przez współczynnik przy yy. Np. z 4x−2y+6=04x - 2y + 6 = 0 mamy −2y=−4x−6-2y = -4x - 6, czyli y=2x+3y = 2x + 3.

Jedna prosta ma nieskończenie wiele równań ogólnych: po pomnożeniu obu stron przez liczbę różną od 0 otrzymujemy równanie tej samej prostej. Np. 2x−y+3=02x - y + 3 = 0 opisuje tę samą prostą co 4x−2y+6=04x - 2y + 6 = 0.

Aby zapisać równanie kierunkowe w postaci ogólnej o współczynnikach całkowitych, przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę i mnożymy przez wspólny mianownik. Np. y=34x−12y = \frac{3}{4}x - \frac{1}{2} daje 34x−y−12=0\frac{3}{4}x - y - \frac{1}{2} = 0, a po pomnożeniu przez 4: 3x−4y−2=03x - 4y - 2 = 0.

Punkt przecięcia z osią OYOY ma odciętą 0, a z osią OXOX - rzędną 0. Np. dla prostej 3x−2y−18=03x - 2y - 18 = 0: x=0x = 0 daje y=−9y = -9, a y=0y = 0 daje x=6x = 6, czyli punkty (0,−9)(0, -9) i (6,0)(6, 0).

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki