Matematyka
Funkcja liniowa: wykres i własności - MATeMAtyka 1 (ZP)
Sprawdzony zestawZestaw obejmuje funkcję liniową: szkicowanie jej wykresu, punkty kratowe na prostej, współczynnik kierunkowy i wyraz wolny, proste równoległe oraz punkt przecięcia wykresu z osią OY. Nauczysz się wyznaczać miejsce zerowe, określać monotoniczność, rozpoznawać proporcjonalność prostą oraz wyznaczać i przekształcać równanie kierunkowe i ogólne prostej.
Zestaw do podręcznika
Rozdział 5, cz. 1. Funkcja liniowa: wykres, własności i równanie prostej
Nowa MATeMAtyka 1. Podręcznik. Zakres podstawowy. Edycja 2024 (Nowa Era) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
47 pytań w 5 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Wykres funkcji liniowej
Etap 1 · 12 fiszek · 9 pytań
Etap 2: Proste równoległe i oś OY
Etap 2 · 12 fiszek · 9 pytań
Etap 3: Miejsce zerowe i pole trójkąta
Etap 3 · 7 fiszek · 9 pytań
Etap 4: Monotoniczność i proporcjonalność
Etap 4 · 2 fiszki · 10 pytań
Etap 5: Równanie prostej na płaszczyźnie
Etap 5 · 4 fiszki · 10 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Punkty kratowe należące do prostej
Punkty kratowe to punkty o obu współrzędnych całkowitych. Gdy prosta przechodzi przez punkty kratowe i , przejście z do dzielimy na jak najwięcej równych „schodków” o całkowitych długościach. Np. z do jest 6 w prawo i 9 w górę, czyli 3 schodki po 2 w prawo i 3 w górę: do odcinka należą też i , a do prostej np. (rysunek).
2.Jak wyznaczyć punkt , aby odcinki i były równoległe i miały równe długości?
Odczytujemy, o ile jednostek w poziomie i w pionie przesuwamy się z do , i tak samo przesuwamy punkt . Drugi taki punkt dostajemy, przesuwając w przeciwną stronę. Np. dla , i : z do jest 3 w prawo i 1 w górę, więc i (rysunek).
3.Funkcja liniowa
Funkcję określoną wzorem , gdzie , nazywamy funkcją liniową. Używamy też zapisu . Np. funkcjami liniowymi są , i .
4.Wykres funkcji liniowej
Wykresem funkcji jest prosta o równaniu . Aby ją naszkicować, wystarczy obliczyć wartości funkcji dla dwóch argumentów i poprowadzić prostą przez otrzymane punkty, bo przez dwa różne punkty przechodzi tylko jedna prosta. Np. dla : i (rysunek).
5.Jak dobrać argumenty, gdy współczynnik przy jest ułamkiem?
Wybieramy argumenty podzielne przez mianownik ułamka. Wtedy wartości funkcji są całkowite i dostajemy punkty kratowe, które łatwo zaznaczyć. Np. dla bierzemy i : , , więc wykres przechodzi przez punkty i .
6.Współczynnik kierunkowy i wyraz wolny
We wzorze funkcji liniowej liczbę nazywamy współczynnikiem kierunkowym prostej, a liczbę - wyrazem wolnym. Np. dla prostej współczynnik kierunkowy to , a wyraz wolny to 7.
7.Jak odczytać współczynniki, gdy wzór funkcji liniowej ma inną postać?
Najpierw doprowadzamy wzór do postaci : porządkujemy wyrazy, wymnażamy nawiasy, dzielimy każdy wyraz licznika przez mianownik. Np. to , więc i , a , więc i .
8.Przesunięcie prostej wzdłuż osi
Prostą otrzymamy, przesuwając prostą wzdłuż osi o jednostek: w górę, gdy , albo w dół, gdy . Obie proste są równoległe. Np. prosta to prosta przesunięta o 4 jednostki w górę, a - o 1 jednostkę w dół.
9.Kiedy proste i są równoległe?
Proste te są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy , czyli gdy mają równe współczynniki kierunkowe. Proste o różnych współczynnikach kierunkowych nie są równoległe. Np. i są równoległe, a i nie są.
10.Co oznacza zdanie „ wtedy i tylko wtedy, gdy ”?
Oznacza, że prawdziwe są dwa zdania: „jeżeli , to ” oraz „jeżeli , to ”. Np. twierdzenie o prostych równoległych mówi, że proste równoległe mają równe współczynniki kierunkowe oraz że proste o równych współczynnikach kierunkowych są równoległe.
11.Jak wyznaczyć wzór funkcji, której wykres jest równoległy do danej prostej i przechodzi przez dany punkt?
Współczynnik kierunkowy przepisujemy z danej prostej, bo proste równoległe mają równe . Potem podstawiamy współrzędne punktu do równania i obliczamy . Np. dla prostej : i punktu : , więc i szukana prosta to (rysunek).
12.Funkcja stała jako funkcja liniowa
Funkcja stała to funkcja liniowa , w której , czyli . Dla każdego argumentu przyjmuje tę samą wartość , a jej wykresem jest prosta równoległa do osi , przechodząca przez punkt . Np. wykres funkcji przechodzi przez punkt .
13.Punkt przecięcia wykresu funkcji liniowej z osią
Prosta będąca wykresem funkcji przecina oś w punkcie , bo . Np. wykres funkcji przecina oś w punkcie .
14.Jak wyznaczyć wzór funkcji, której wykres przecina oś w danym punkcie i jest równoległy do danej prostej?
Współczynnik kierunkowy przepisujemy z danej prostej, a wyraz wolny to rzędna punktu przecięcia z osią . Np. wykres równoległy do prostej , przecinający oś w punkcie , ma równanie .
15.Jak wyznaczyć wzór funkcji liniowej, gdy jej wykres przechodzi przez punkt i drugi dany punkt?
Rzędna punktu leżącego na osi to wyraz wolny . Współczynnik obliczamy, podstawiając współrzędne drugiego punktu do równania . Np. dla i : i , więc i (rysunek).
16.Jak sprawdzić, czy czworokąt o bokach zawartych w danych prostych jest trapezem lub równoległobokiem?
Porównujemy współczynniki kierunkowe tych prostych. Czworokąt jest trapezem, gdy ma co najmniej jedną parę boków równoległych, czyli gdy dwie z tych prostych mają równe współczynniki kierunkowe, a równoległobokiem - gdy są dwie takie pary prostych. Np. dla prostych , , i równe współczynniki mają tylko proste i , więc czworokąt jest trapezem, ale nie równoległobokiem.
17.Miejsce zerowe funkcji liniowej
Miejsce zerowe funkcji wyznaczamy, rozwiązując równanie . Jeśli , to funkcja ma jedno miejsce zerowe: . Np. dla : , więc (rysunek).
18.Kiedy funkcja liniowa nie ma miejsc zerowych, a kiedy ma ich nieskończenie wiele?
Tylko wtedy, gdy , czyli gdy funkcja jest stała: . Jeśli , to funkcja nie ma miejsc zerowych, np. . Jeśli , to każda liczba rzeczywista jest jej miejscem zerowym - to funkcja , której wykresem jest oś .
19.Jak obliczyć pole trójkąta wyznaczonego przez osie układu współrzędnych i wykres funkcji liniowej?
Wyznaczamy punkty przecięcia wykresu z osiami: , gdzie to miejsce zerowe, i . Trójkąt jest prostokątny, więc , gdzie to długość odcinka . Np. dla : , , (rysunek).
20.Monotoniczność funkcji liniowej
Funkcja liniowa jest rosnąca, gdy , malejąca, gdy , i stała, gdy . O monotoniczności decyduje tylko współczynnik kierunkowy, a nie wyraz wolny. Np. jest malejąca, a jest rosnąca.
21.Dlaczego funkcja liniowa, w której , jest rosnąca?
Weźmy dowolne argumenty . Mnożymy nierówność przez , co nie zmienia jej zwrotu: . Dodajemy : , czyli . Dla mnożenie zmienia zwrot nierówności, więc funkcja jest malejąca.
22.Jak odczytać z wykresu znaki współczynników i ?
Znak odczytujemy z monotoniczności: prosta rosnąca - , malejąca - , pozioma - . Znak odczytujemy z punktu przecięcia z osią : powyżej początku układu , poniżej , w punkcie . Np. prosta z rysunku jest malejąca i przecina oś w punkcie , więc i .
23.Przez które ćwiartki układu współrzędnych przechodzi wykres funkcji liniowej?
Decydują o tym znaki i . Prosta , w której i , przechodzi przez trzy ćwiartki: np. dla i omija II ćwiartkę, a dla i - I ćwiartkę. Gdy i , prosta przechodzi przez początek układu i dwie ćwiartki. Wykres funkcji stałej , gdzie , leży w dwóch ćwiartkach: I i II, gdy , albo III i IV, gdy .
24.Proporcjonalność prosta
Zależność między dwiema dodatnimi wielkościami i daną wzorem , gdzie , nazywamy proporcjonalnością prostą. Wielkości i są wtedy wprost proporcjonalne, a liczba to współczynnik proporcjonalności. Np. koszt (w zł) zakupu kg jabłek po zł za kilogram: .
25.Wykres proporcjonalności prostej
Wykresem proporcjonalności prostej (gdzie i ) jest półprosta położona w I ćwiartce, wychodząca z początku układu współrzędnych. Punkt do niej nie należy - zaznaczamy go pustym kółkiem. Np. do wykresu należą punkty i .
26.Jak wyznaczyć wzór proporcjonalności prostej, gdy znamy jedną parę wartości?
Dla wielkości wprost proporcjonalnych iloraz jest stały i równy współczynnikowi . Np. jeśli do wykresu należy punkt , to , czyli . Wtedy dla mamy .
27.Droga w ruchu ze stałą prędkością
W ruchu ze stałą prędkością przebyta droga jest wprost proporcjonalna do czasu : . Np. pociąg jadący z prędkością w ciągu przejedzie , a w dwa razy dłuższym czasie - dwa razy dłuższą drogę.
28.Równanie kierunkowe prostej
Równanie postaci nazywamy równaniem kierunkowym prostej. Takie równanie ma każda prosta, która jest wykresem funkcji liniowej, czyli każda prosta oprócz prostych równoległych do osi .
29.Jak wyznaczyć równanie prostej przechodzącej przez dwa punkty?
Podstawiamy współrzędne obu punktów do równania i rozwiązujemy otrzymany układ równań z niewiadomymi i . Np. dla i : i , skąd i , czyli (rysunek).
30.Jak sprawdzić, czy trzy punkty są współliniowe?
Punkty są współliniowe, gdy leżą na jednej prostej. Wyznaczamy równanie prostej przechodzącej przez dwa z nich i sprawdzamy, czy współrzędne trzeciego punktu je spełniają. Np. prosta przez i ma równanie , a punkt na niej leży, bo .
31.Prosta przechodząca przez dwa punkty o równych odciętych
Jeśli oba punkty mają tę samą pierwszą współrzędną , to prosta jest równoległa do osi i ma równanie . Nie jest wykresem funkcji, bo jednemu argumentowi odpowiada na niej wiele punktów, więc jej równania nie zapiszemy w postaci kierunkowej. Np. przez i przechodzi prosta .
32.Prosta przechodząca przez dwa punkty o równych rzędnych
Jeśli oba punkty mają tę samą drugą współrzędną , to prosta jest równoległa do osi i ma równanie . Jest to równanie w postaci kierunkowej, w którym . Np. przez i przechodzi prosta .
33.Równanie ogólne prostej
Równanie , gdzie lub , nazywamy równaniem ogólnym prostej. W tej postaci można zapisać równanie każdej prostej na płaszczyźnie, także prostej równoległej do osi , np. prostą opisuje równanie .
34.Jak przekształcić równanie ogólne prostej do postaci kierunkowej?
Gdy , wyznaczamy z równania : przenosimy wyrazy bez na drugą stronę i dzielimy obie strony przez współczynnik przy . Np. , czyli , skąd (rysunek).
35.Ile równań ogólnych ma jedna prosta?
Nieskończenie wiele: gdy pomnożymy obie strony równania przez dowolną liczbę różną od 0, otrzymamy równanie tej samej prostej. Np. równania i opisują tę samą prostą , bo drugie powstaje z pierwszego przez pomnożenie przez .
36.Jak zapisać równanie kierunkowe prostej w postaci ogólnej o współczynnikach całkowitych?
Przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę równania, a potem mnożymy obie strony przez wspólny mianownik ułamków. Np. to , a po pomnożeniu przez 6: .
37.Jak wyznaczyć punkty przecięcia prostej z osiami układu współrzędnych?
Punkt na osi ma odciętą 0, więc podstawiamy i obliczamy . Punkt na osi ma rzędną 0, więc podstawiamy i obliczamy . Np. dla prostej : daje , a daje , czyli punkty i (rysunek).
Notatka
Punkty kratowe na prostej
Punkty kratowe to punkty, których obie współrzędne są liczbami całkowitymi. Gdy prosta przechodzi przez dwa punkty kratowe, kolejne znajdujemy za pomocą „schodków”. Liczymy, o ile jednostek w poziomie i w pionie przechodzimy od jednego punktu do drugiego. Obie liczby dzielimy przez ich największy wspólny dzielnik i otrzymujemy najmniejszy schodek.
Np. z do jest 10 jednostek w prawo i 6 w dół, a najmniejszy schodek to 5 w prawo i 3 w dół. Do odcinka należy więc punkt kratowy . Kolejny schodek za punktem daje punkt , który leży na prostej , ale nie na odcinku (rysunek).
Podobnie wyznaczamy punkt , dla którego odcinki i są równoległe i mają równe długości. Punkt przesuwamy o tyle samo jednostek w poziomie i w pionie, co przy przejściu z do . Można go też przesunąć w przeciwną stronę, więc są dwa takie punkty. Np. dla , i przesunięcie to 4 w prawo i 1 w górę, więc i .
Funkcja liniowa i jej wykres
Funkcją liniową nazywamy funkcję określoną wzorem , gdzie . Liczbę nazywamy współczynnikiem kierunkowym. Liczbę nazywamy wyrazem wolnym. Wykresem funkcji liniowej jest prosta o równaniu .
Przez dwa różne punkty przechodzi tylko jedna prosta, więc do naszkicowania wykresu wystarczą dwa jego punkty. Gdy jest ułamkiem, a liczbą całkowitą, wybieramy argumenty podzielne przez mianownik tego ułamka. Wtedy wartości funkcji są całkowite, a otrzymane punkty kratowe łatwo zaznaczyć.
Przykład
Dla bierzemy i : oraz , więc prosta przechodzi przez punkty i .
Przed odczytaniem i doprowadzamy wzór do postaci . Np. to , więc i . Wzór to , więc i .
Wyraz wolny i proste równoległe
Prosta przecina oś w punkcie , bo . Rzędna punktu przecięcia z osią jest więc wyrazem wolnym. Prosta ta powstaje z prostej przez przesunięcie wzdłuż osi o jednostek: w górę, gdy , albo w dół, gdy . Np. prosta to prosta przesunięta o 3 jednostki w górę.
Zapamiętaj
Proste i są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy mają równe współczynniki kierunkowe: .
Oznacza to, że prawdziwe są dwa zdania: jeżeli proste są równoległe, to , oraz jeżeli , to proste są równoległe.
Prostą przechodzącą przez punkt i równoległą do danej prostej wyznaczamy tak:
- przepisujemy współczynnik z danej prostej;
- podstawiamy współrzędne do równania i obliczamy .
Np. dla prostej i punktu : , więc i .
Gdy boki czworokąta leżą na danych prostych, porównujemy ich współczynniki kierunkowe. Czworokąt jest trapezem, gdy wśród tych prostych jest para o równych , a równoległobokiem - gdy są dwie takie pary.
Miejsce zerowe i pole trójkąta
Miejsce zerowe funkcji wyznaczamy, rozwiązując równanie . Gdy , funkcja ma jedno miejsce zerowe: . Np. dla mamy , więc .
Gdy , funkcja jest stała: . Dla nie ma miejsc zerowych, a dla każda liczba rzeczywista jest jej miejscem zerowym.
Gdy i , wykres i osie układu ograniczają trójkąt prostokątny . Jego wierzchołki i to punkty przecięcia wykresu z osiami. Pole trójkąta jest równe , gdzie oznacza długość odcinka .
Ważne
Długość odcinka jest dodatnia: i , więc ujemną współrzędną bierzemy z przeciwnym znakiem.
Np. dla mamy i . Zatem , i (rysunek).
Monotoniczność i znaki współczynników
O monotoniczności funkcji decyduje tylko współczynnik kierunkowy, a nie wyraz wolny:
| Współczynnik | Funkcja | Wykres od lewej do prawej |
|---|---|---|
| rosnąca | wznosi się | |
| malejąca | opada | |
| stała | biegnie poziomo |
Wynika to z własności nierówności: mnożenie nierówności przez nie zmienia jej zwrotu, a przez - zmienia. Wykresem funkcji stałej jest prosta równoległa do osi , przechodząca przez punkt .
Z wykresu odczytujemy znaki obu współczynników. Znak wynika z monotoniczności. Znak zależy od położenia punktu : nad początkiem układu , pod nim , a w początku układu . Znaki i wskazują też ćwiartki, przez które przechodzi wykres. Np. wykres malejącej funkcji przecina oś nad początkiem układu. Przechodzi więc przez ćwiartki I, II i IV, a omija III.
Monotoniczność funkcji z parametrem też ustalamy ze znaku współczynnika . Np. jest malejąca, gdy , czyli gdy .
Proporcjonalność prosta
Proporcjonalność prosta to zależność między dwiema dodatnimi wielkościami i dana wzorem , gdzie . Wielkości i nazywamy wtedy wprost proporcjonalnymi. Liczba jest współczynnikiem proporcjonalności. Iloraz jest stały i równy . Gdy wzrośnie razy, też wzrośnie razy.
Wzór wyznaczamy z jednej pary wartości: dzielimy przez . Np. 4 kg ziemniaków kosztują zł, więc i . Za 7 kg zapłacimy zł.
Wykresem proporcjonalności prostej jest półprosta w I ćwiartce, wychodząca z początku układu. Początek układu do niej nie należy, bo , więc zaznaczamy go pustym kółkiem.
W ruchu ze stałą prędkością droga jest wprost proporcjonalna do czasu : . Np. skuter przejechał w ciągu , więc . W ciągu przejedzie .
Równanie kierunkowe prostej
Równanie nazywamy równaniem kierunkowym prostej. Aby wyznaczyć równanie prostej przechodzącej przez dwa punkty, podstawiamy ich współrzędne do . Otrzymujemy układ równań z niewiadomymi i .
Np. dla i : . Odejmujemy pierwsze równanie od drugiego: , więc i . Prosta ma równanie .
Punkty są współliniowe, gdy leżą na jednej prostej. Sprawdzamy, czy trzeci punkt spełnia równanie prostej przechodzącej przez dwa pozostałe. Np. leży na prostej , bo (rysunek).
Gdy jeden z punktów leży na osi , wyraz wolny już znamy i wystarczy podstawić drugi punkt. Dwa przypadki szczególne:
- przez punkty o równych rzędnych przechodzi prosta , równoległa do osi ; to równanie kierunkowe, w którym ;
- przez punkty o równych odciętych przechodzi prosta , równoległa do osi . Nie jest ona wykresem funkcji, bo jednej odciętej odpowiada na niej wiele punktów, więc nie ma równania kierunkowego.
Równanie ogólne prostej
Równanie , gdzie lub , nazywamy równaniem ogólnym prostej. W tej postaci można zapisać równanie każdej prostej na płaszczyźnie, także prostej : jej równanie ogólne to .
Gdy , przekształcamy równanie ogólne do postaci kierunkowej. Wyrazy bez przenosimy na drugą stronę i dzielimy obie strony przez współczynnik przy . Np. z mamy , czyli .
Jedna prosta ma nieskończenie wiele równań ogólnych: po pomnożeniu obu stron przez liczbę różną od 0 otrzymujemy równanie tej samej prostej. Np. opisuje tę samą prostą co .
Aby zapisać równanie kierunkowe w postaci ogólnej o współczynnikach całkowitych, przenosimy wszystkie wyrazy na jedną stronę i mnożymy przez wspólny mianownik. Np. daje , a po pomnożeniu przez 4: .
Punkt przecięcia z osią ma odciętą 0, a z osią - rzędną 0. Np. dla prostej : daje , a daje , czyli punkty i .
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
24 fiszki uczy się 9
12 fiszek uczy się 21
14 fiszek
16 fiszek uczy się 2
6 fiszek uczy się 12
20 fiszek uczy się 3
