Ilustracja do zestawu: Działania pisemne i zadania tekstowe - Matematyka z plusem 5

Matematyka

Działania pisemne i zadania tekstowe - Matematyka z plusem 5

Sprawdzony zestaw

Powtórzysz dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie sposobem pisemnym, także dzielenie przez liczby dwucyfrowe i z resztą. Nauczysz się szacować wyniki i sprawdzać obliczenia. Poćwiczysz zadania tekstowe: z odstępami, częściami, różnicą wieku i zakupami.

Zestaw do podręcznika

Dział 1, cz. 2. Liczby i działania: działania pisemne, zadania tekstowe

Matematyka z plusem 5. Podręcznik (GWO) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa29 fiszek46 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

46 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Dodawanie i odejmowanie pisemne

    Etap 1 · 9 fiszek · 9 pytań

  2. Etap 2: Mnożenie pisemne

    Etap 2 · 4 fiszki · 9 pytań

  3. Etap 3: Dzielenie przez liczbę jednocyfrową

    Etap 3 · 6 fiszek · 9 pytań

  4. Etap 4: Dzielenie przez liczby wielocyfrowe

    Etap 4 · 6 fiszek · 9 pytań

  5. Etap 5: Zadania tekstowe

    Etap 5 · 4 fiszki · 10 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Dodawanie pisemne

Liczby podpisujemy tak, żeby jedności były pod jednościami, dziesiątki pod dziesiątkami itd. Dodajemy od prawej, kolumna po kolumnie. Gdy suma w kolumnie wynosi 10 lub więcej, piszemy jej cyfrę jedności, a 1 przenosimy do kolumny po lewej. Np. 4768+2595=73634768 + 2595 = 7363.

1Jedności: 8 + 5 = 13piszemy 3, 1 dalej2Dziesiątki: 6 + 9 + 1 = 16piszemy 6, 1 dalej3Setki: 7 + 5 + 1 = 13piszemy 3, 1 dalej4Tysiące: 4 + 2 + 1 = 7wynik 7363

2.Dodawanie pisemne kilku liczb

Wszystkie liczby podpisujemy od prawej strony, jedności pod jednościami. Gdy suma w kolumnie wynosi 20 lub więcej, przenosimy 2, a gdy 30 lub więcej - 3. Np. 3857+649+27683857 + 649 + 2768: jedności 7+9+8=247 + 9 + 8 = 24, piszemy 4 i przenosimy 2. Wynik to 7274.

3.Odejmowanie pisemne

Liczby podpisujemy jedności pod jednościami i odejmujemy od prawej. Gdy cyfra odjemnej jest mniejsza od cyfry odjemnika, zamieniamy 1 z kolumny po lewej na 10: tamtą cyfrę zmniejszamy o 1, a do cyfry, od której odejmujemy, dodajemy 10. Zmienione cyfry zapisujemy nad odjemną. Np. 652−287=365652 - 287 = 365.

1Jedności: 2 < 712 - 7 = 5; dziesiątki 5 → 42Dziesiątki: 4 < 814 - 8 = 6; setki 6 → 53Setki: 5 - 2 = 3wynik 365

4.Odejmowanie pisemne, gdy w odjemnej są zera

Gdy trzeba pożyczyć, a obok stoi zero, idziemy w lewo do najbliższej cyfry różnej od zera. Zmniejszamy ją o 1, zera po drodze zamieniamy na 9, a cyfra, od której zaczęliśmy, dostaje 10 więcej. Np. 4005−12784005 - 1278: 4 zamieniamy na 3, oba zera na 9, a 5 na 15. Potem 15−8=715 - 8 = 7, 9−7=29 - 7 = 2, 9−2=79 - 2 = 7, 3−1=23 - 1 = 2, wynik 2727.

1Pożyczamy z tysięcy4 → 3, zera → 9, 5 → 15215 - 8 = 7, 9 - 7 = 239 - 2 = 7, 3 - 1 = 2wynik 2727

5.Jak sprawdzić odejmowanie?

Do różnicy dodajemy odjemnik - musi wyjść odjemna. Np. 652−287=365652 - 287 = 365 jest dobrze, bo 365+287=652365 + 287 = 652. Tak samo sprawdzamy dodawanie: od sumy odejmujemy jeden składnik i musi wyjść drugi.

6.Szacowanie przed działaniem pisemnym

Zanim zaczniemy liczyć pisemnie, szacujemy wynik: zaokrąglamy liczby do pełnych setek albo tysięcy. Potem porównujemy oszacowanie z dokładnym wynikiem. Np. 3812−19753812 - 1975 to około 3800−2000=18003800 - 2000 = 1800, a dokładnie 1837. Gdyby wyszło 2837, wiedzielibyśmy, że jest błąd.

7.Odejmowanie przez dokładanie, jak przy wydawaniu reszty

Zamiast odejmować, liczymy, ile trzeba dołożyć do odjemnika, żeby dojść do odjemnej: najpierw do pełnej dziesiątki, potem do pełnej setki, potem dalej. Np. 500−237500 - 237: do 240 brakuje 3, do 300 jeszcze 60, a do 500 jeszcze 200. Razem 3+60+200=2633 + 60 + 200 = 263.

1237 → 240+ 32240 → 300+ 603300 → 500+ 2004Razem: 3 + 60 + 200 = 263

8.Mnożenie pisemne przez liczbę jednocyfrową

Mnożymy od prawej każdą cyfrę przez czynnik jednocyfrowy. Z wyniku piszemy cyfrę jedności, a dziesiątki przenosimy i dodajemy dopiero po pomnożeniu następnej cyfry. Np. 736⋅4736 \cdot 4: 6⋅4=246 \cdot 4 = 24, piszemy 4 i przenosimy 2; 3⋅4+2=143 \cdot 4 + 2 = 14, piszemy 4 i przenosimy 1; 7⋅4+1=297 \cdot 4 + 1 = 29. Wynik to 2944.

9.Mnożenie pisemne przez liczbę dwucyfrową

Najpierw mnożymy przez cyfrę jedności, potem przez cyfrę dziesiątek. Drugi wynik piszemy przesunięty o jedno miejsce w lewo, bo naprawdę mnożymy przez pełne dziesiątki. Na koniec oba wyniki dodajemy. Np. 243⋅36243 \cdot 36: 243⋅6=1458243 \cdot 6 = 1458, 243⋅3=729243 \cdot 3 = 729 pod dziesiątkami, czyli 7290, a 1458+7290=87481458 + 7290 = 8748.

1243 · 6 = 14582243 · 3 = 729o jedno miejsce w lewo, czyli 72903Dodajemy: 1458 + 7290 = 8748

10.Mnożenie pisemne przez liczbę z zerem w środku, np. 406

Wiersza z samymi zerami nie piszemy. Mnożymy przez 6, a potem przez 4 i ten wynik piszemy przesunięty o dwa miejsca w lewo, pod setkami, bo 4 oznacza 4 setki. Np. 215⋅406215 \cdot 406: 215⋅6=1290215 \cdot 6 = 1290, 215⋅4=860215 \cdot 4 = 860, czyli 86 00086\,000. Razem 87 29087\,290.

11.Mnożenie pisemne liczb z zerami na końcu

Zera końcowe oddzielamy kreską i mnożymy pisemnie tylko pozostałe cyfry. Na koniec dopisujemy do wyniku wszystkie oddzielone zera. Np. 4600⋅2504600 \cdot 250: 46⋅25=115046 \cdot 25 = 1150, a zer jest razem 3, więc wynik to 1 150 0001\,150\,000.

12.Dzielenie pisemne przez liczbę jednocyfrową

Dzielimy od lewej. Bierzemy tyle cyfr dzielnej, żeby dzielnik się w nich zmieścił, i cyfrę wyniku piszemy nad ostatnią z nich. Mnożymy ją przez dzielnik, odejmujemy, spisujemy następną cyfrę dzielnej i powtarzamy. Np. 1956:61956 : 6: 19:6=3 r 119 : 6 = 3 \text{ r } 1, potem 15:6=2 r 315 : 6 = 2 \text{ r } 3, potem 36:6=636 : 6 = 6. Wynik to 326.

119 : 6 = 36 · 3 = 18, zostaje 12Spisujemy 5: 15 : 6 = 26 · 2 = 12, zostaje 33Spisujemy 6: 36 : 6 = 6zostaje 0, wynik 326

13.Reszta w dzieleniu pisemnym

Gdy spiszemy już wszystkie cyfry dzielnej, różnica, która zostaje na końcu, jest resztą. Zapisujemy ją literą r: 4718:5=943 r 34718 : 5 = 943 \text{ r } 3. Reszta musi być mniejsza od dzielnika. Gdy wyjdzie równa dzielnikowi albo większa, cyfra ilorazu jest za mała.

14.Zero w ilorazie

Gdy po spisaniu cyfry dzielnik się nie mieści, piszemy w ilorazie 0 i spisujemy następną cyfrę. Np. 2835:72835 : 7: 28:7=428 : 7 = 4, potem spisujemy 3, a 7 nie mieści się w 3, więc piszemy 0 i spisujemy 5: 35:7=535 : 7 = 5. Wynik to 405, a nie 45.

15.Jak sprawdzić dzielenie?

Iloraz mnożymy przez dzielnik i dodajemy resztę, jeśli jest - musi wyjść dzielna. Np. 4718:5=943 r 34718 : 5 = 943 \text{ r } 3 jest dobrze, bo 943⋅5+3=4718943 \cdot 5 + 3 = 4718. Bez reszty: 2835:7=4052835 : 7 = 405, bo 405⋅7=2835405 \cdot 7 = 2835.

16.Ile razy 20, 30, 40 mieści się w danej liczbie?

Mnożymy dzielnik przez liczby z tabliczki mnożenia, aż iloczyn przekroczy daną liczbę. Np. ile razy 40 mieści się w 290: 40⋅7=28040 \cdot 7 = 280 to jeszcze mniej niż 290, a 40⋅8=32040 \cdot 8 = 320 to już więcej. Zatem 40 mieści się w 290 siedem razy i zostaje 10.

17.Dzielenie pisemne przez liczbę dwucyfrową

Dzielimy tak samo jak przez liczbę jednocyfrową, ale w każdym kroku szacujemy: dzielnik 23 traktujemy jak 20 i sprawdzamy wynik mnożeniem. Np. 1955:231955 : 23: 20 mieści się w 195 dziewięć razy, ale 23⋅9=20723 \cdot 9 = 207 to za dużo, więc piszemy 8, a 195−184=11195 - 184 = 11. Spisujemy 5: 23⋅5=11523 \cdot 5 = 115. Wynik to 85.

1195 : 2323 · 9 = 207 za dużo, 23 · 8 = 1842195 - 184 = 11spisujemy 5, mamy 1153115 : 23 = 523 · 5 = 115, wynik 85

18.Za duża albo za mała cyfra ilorazu

Gdy iloczyn cyfry ilorazu i dzielnika jest większy od liczby, którą dzielimy, cyfra jest za duża - bierzemy o 1 mniejszą. Gdy różnica wychodzi równa dzielnikowi albo większa, cyfra jest za mała - bierzemy o 1 większą. Np. przy 137:29137 : 29: 29⋅5=14529 \cdot 5 = 145 to za dużo, więc 4, bo 29⋅4=11629 \cdot 4 = 116.

19.Dzielenie pisemne liczb z zerami na końcu

W dzielnej i w dzielniku skreślamy po tyle samo zer końcowych, a potem dzielimy. Np. 85 800:300=858:3=28685\,800 : 300 = 858 : 3 = 286. Uwaga na resztę: skreślone zera trzeba do niej dopisać. 5300:4005300 : 400: 53:4=13 r 153 : 4 = 13 \text{ r } 1, więc 5300:400=13 r 1005300 : 400 = 13 \text{ r } 100, bo 400⋅13+100=5300400 \cdot 13 + 100 = 5300.

20.Jak obliczyć nieznany czynnik albo dzielnik?

Nieznany czynnik: iloczyn dzielimy przez znany czynnik, np. 15⋅x=106515 \cdot x = 1065, więc x=1065:15=71x = 1065 : 15 = 71. Nieznany dzielnik: dzielną dzielimy przez iloraz, np. 432:z=18432 : z = 18, więc z=432:18=24z = 432 : 18 = 24. Wynik sprawdzamy mnożeniem.

21.Jak rozwiązać zadanie tekstowe?

1. Czytamy uważnie treść. 2. Zapisujemy krótko dane i to, czego szukamy, a gdy to pomaga - robimy rysunek. 3. Planujemy działania i je wykonujemy. 4. Sprawdzamy, czy wynik ma sens. 5. Piszemy odpowiedź pełnym zdaniem.

1Czytamy uważnie treść2Zapisujemy dane i szukane3Planujemy i wykonujemydziałania4Sprawdzamy, czy wynik ma sens5Piszemy odpowiedź

22.Ile odstępów jest między słupkami ustawionymi w rzędzie?

Odstępów jest o 1 mniej niż słupków (drzewek, latarni). Np. 6 słupków ustawionych w rzędzie co 4 m tworzy 5 odstępów, więc od pierwszego do ostatniego słupka jest 5⋅4=205 \cdot 4 = 20 m. Rysunek pokazuje słupki na 0, 4, 8, 12, 16 i 20 m.

048121620

23.Ile jest liczb od jednej do drugiej?

Gdy liczymy wszystkie liczby od jednej do drugiej razem z nimi, odejmujemy mniejszą od większej i dodajemy 1. Mieszkania od nr 35 do nr 80 to 80−35+1=4680 - 35 + 1 = 46 mieszkań. Strony od 14 do 60 to 60−14+1=4760 - 14 + 1 = 47 stron.

24.Jak znaleźć dwie liczby, gdy znamy ich sumę i różnicę?

Od sumy odejmujemy różnicę - zostaje podwojona mniejsza liczba. Dzielimy ją przez 2, a do wyniku dodajemy różnicę. Np. suma wynosi 75, a jedna liczba jest o 9 większa: 75−9=6675 - 9 = 66, 66:2=3366 : 2 = 33, a druga liczba to 33+9=4233 + 9 = 42. Sprawdzenie: 33+42=7533 + 42 = 75.

1Odejmujemy różnicę: 75 - 9 =662Dzielimy na pół: 66 : 2 = 33mniejsza liczba3Dodajemy różnicę: 33 + 9 = 42większa liczba

25.Jak podzielić całość, gdy jedna część jest kilka razy większa od drugiej?

Mniejszą część traktujemy jako 1 część, a większą - jako tyle części, ile razy jest większa. Całość dzielimy przez liczbę wszystkich części. Np. jest 56 kulek, czerwonych 3 razy więcej niż niebieskich: razem 1+3=41 + 3 = 4 części, niebieskich 56:4=1456 : 4 = 14, a czerwonych 3⋅14=423 \cdot 14 = 42.

1Niebieskie: 1 część, czerwone: 3części2Razem 4 części: 56 : 4 = 143Czerwonych: 3 · 14 = 42

26.Różnica wieku

Różnica wieku dwóch osób się nie zmienia, bo co roku obie są o rok starsze. Jeśli Ewa miała 5 lat, gdy urodził się Kuba, to zawsze jest od niego o 5 lat starsza: gdy Kuba ma 12 lat, Ewa ma 17.

27.Reszta w zadaniu tekstowym

Po dzieleniu z resztą sprawdzamy, o co pyta zadanie. 50 osób siada na ławkach po 4 miejsca: 50:4=12 r 250 : 4 = 12 \text{ r } 2. Ławek trzeba 13, bo 2 osoby też muszą usiąść. Pełnych ławek będzie jednak tylko 12.

28.Jak rozumieć zwroty „o … mniej niż” i „… razy mniej niż”?

Zdanie „Kasia ma 12 zł, o 5 zł mniej niż Tomek” znaczy, że Tomek ma o 5 zł więcej: 12+5=1712 + 5 = 17 zł. Tak samo „Ola ma 3 razy mniej niż Ala” znaczy, że Ala ma 3 razy więcej. Zanim policzysz, ustal, kto ma więcej.

29.Ile kosztuje kilka sztuk, gdy znamy cenę innej liczby sztuk?

Najpierw obliczamy cenę jednej sztuki: kwotę dzielimy przez liczbę sztuk. Potem mnożymy tę cenę przez potrzebną liczbę sztuk. Np. 8 długopisów kosztuje 32 zł, więc jeden kosztuje 32:8=432 : 8 = 4 zł, a 5 długopisów - 5⋅4=205 \cdot 4 = 20 zł.

Notatka

Dodawanie pisemne

Liczby podpisujemy kolumnami: jedności pod jednościami, dziesiątki pod dziesiątkami. Dodajemy od prawej. Gdy suma w kolumnie ma dwie cyfry, piszemy cyfrę jedności, a cyfrę dziesiątek przenosimy do kolumny po lewej.

Np. 3786+2459=62453786 + 2459 = 6245:

KolumnaDodajemyPiszemy
jedności6+9=156 + 9 = 155, przenosimy 1
dziesiątki8+5+1=148 + 5 + 1 = 144, przenosimy 1
setki7+4+1=127 + 4 + 1 = 122, przenosimy 1
tysiące3+2+1=63 + 2 + 1 = 66

Przy dodawaniu kilku liczb suma kolumny może wynieść 20 lub więcej. Wtedy przenosimy tyle, ile pełnych dziesiątek ma ta suma, np. 6+9+8+9=326 + 9 + 8 + 9 = 32: piszemy 2 i przenosimy 3.

Częsty błąd to zgubione przeniesienie. Przeniesioną cyfrę dodajemy do cyfr następnej kolumny.

Dodawanie sprawdzamy odejmowaniem: od sumy odejmujemy jeden składnik i musi wyjść drugi, np. 6245−2459=37866245 - 2459 = 3786.

Odejmowanie pisemne

Liczby podpisujemy jak przy dodawaniu i odejmujemy od prawej. Gdy cyfra odjemnej jest mniejsza od cyfry odjemnika, zamieniamy 1 z kolumny po lewej na 10. Tamtą cyfrę zmniejszamy o 1, a do cyfry, od której odejmujemy, dodajemy 10. Zmienione cyfry piszemy nad odjemną.

Gdy trzeba zamienić 1 na 10, a po lewej stoi zero, idziemy dalej w lewo do pierwszej cyfry różnej od zera. Zmniejszamy ją o 1, zera po drodze zamieniamy na 9, a do cyfry, od której odejmujemy, dodajemy 10. Np. 8004−23198004 - 2319: 8 zmieniamy na 7, oba zera na 9, a 4 na 14. Potem 14−9=514 - 9 = 5, 9−1=89 - 1 = 8, 9−3=69 - 3 = 6, 7−2=57 - 2 = 5, więc wynik to 5685.

Odejmowanie sprawdzamy dodawaniem: różnica plus odjemnik daje odjemną, 5685+2319=80045685 + 2319 = 8004. Pomaga też szacowanie: 8000−2300=57008000 - 2300 = 5700, więc wynik ma sens.

Różnicę można też obliczyć dokładaniem, jak przy wydawaniu reszty: 1700−10461700 - 1046 to 4+50+600=6544 + 50 + 600 = 654 (dokładamy kolejno do 1050, 1100 i 1700).

Mnożenie pisemne

Mnożąc przez liczbę jednocyfrową, mnożymy od prawej każdą cyfrę. Piszemy cyfrę jedności iloczynu, a dziesiątki przenosimy do następnej kolumny. Np. 947⋅6947 \cdot 6: 7⋅6=427 \cdot 6 = 42, piszemy 2 i przenosimy 4; 4⋅6+4=284 \cdot 6 + 4 = 28, piszemy 8 i przenosimy 2; 9⋅6+2=569 \cdot 6 + 2 = 56. Wynik to 5682.

Ważne

Przeniesienie dodajemy dopiero po pomnożeniu: 4⋅6+4=284 \cdot 6 + 4 = 28, a nie (4+4)⋅6=48(4 + 4) \cdot 6 = 48.

Przez liczbę dwucyfrową mnożymy najpierw przez cyfrę jedności, potem przez cyfrę dziesiątek. Drugi iloczyn przesuwamy w lewo o jedno miejsce, bo cyfra dziesiątek oznacza pełne dziesiątki. Na końcu oba iloczyny dodajemy.

Np. 218⋅34218 \cdot 34: 218⋅4=872218 \cdot 4 = 872, a 218⋅3=654218 \cdot 3 = 654 piszemy pod dziesiątkami, bo to naprawdę 218⋅30=6540218 \cdot 30 = 6540. Razem 872+6540=7412872 + 6540 = 7412.

Potęgę liczymy jako mnożenie jednakowych czynników: 362=36⋅36=129636^2 = 36 \cdot 36 = 1296, a nie 36⋅236 \cdot 2.

Mnożenie liczb z zerami

Gdy w drugim czynniku jest zero w środku, np. 304, wiersza samych zer nie piszemy. Mnożymy przez 4, potem przez 3. Drugi iloczyn piszemy o dwa miejsca w lewo, bo 3 oznacza 3 setki.

Np. 127⋅304127 \cdot 304: 127⋅4=508127 \cdot 4 = 508, a 127⋅3=381127 \cdot 3 = 381 piszemy pod setkami, czyli 38 10038\,100. Razem 508+38 100=38 608508 + 38\,100 = 38\,608.

Typowy błąd to przesunięcie tylko o jedno miejsce. Wychodzi wtedy 508+3810=4318508 + 3810 = 4318, czyli wynik o wiele za mały.

Gdy czynniki mają zera na końcu, oddzielamy je kreską i mnożymy pisemnie pozostałe cyfry. Potem dopisujemy do wyniku wszystkie oddzielone zera. Np. 3200⋅1503200 \cdot 150: 32⋅15=48032 \cdot 15 = 480, a zer jest razem trzy, więc wynik to 480 000480\,000.

Dzielenie pisemne przez liczbę jednocyfrową

Dzielimy od lewej. Bierzemy tyle cyfr dzielnej, żeby dzielnik się w nich zmieścił. Potem powtarzamy kroki:

  • dzielimy i cyfrę ilorazu piszemy nad ostatnią wziętą cyfrą;
  • mnożymy tę cyfrę przez dzielnik i odejmujemy iloczyn;
  • spisujemy następną cyfrę dzielnej.

Np. 2961:72961 : 7: 29:7=4 r 129 : 7 = 4 \text{ r } 1, spisujemy 6; 16:7=2 r 216 : 7 = 2 \text{ r } 2, spisujemy 1; 21:7=321 : 7 = 3. Wynik to 423.

Gdy po spisaniu cyfry dzielnik się nie mieści, piszemy w ilorazie 0 i spisujemy następną cyfrę.

Ważne

Zero w ilorazie łatwo zgubić: 3654:6=6093654 : 6 = 609, a nie 69, bo 6 nie mieści się w 5.

Różnica, która zostaje na końcu, gdy nie ma już cyfr do spisania, to reszta. Musi być mniejsza od dzielnika, np. 5183:4=1295 r 35183 : 4 = 1295 \text{ r } 3.

Dzielenie sprawdzamy mnożeniem: iloraz razy dzielnik plus reszta daje dzielną, 1295⋅4+3=51831295 \cdot 4 + 3 = 5183.

Dzielenie przez liczbę dwucyfrową

Dzielimy tak samo, ale każdą cyfrę ilorazu szacujemy. Dzielnik zaokrąglamy do pełnych dziesiątek (np. 43 do 40), a cyfrę sprawdzamy mnożeniem przez prawdziwy dzielnik. Gdy iloczyn wyjdzie za duży, bierzemy cyfrę o 1 mniejszą. Gdy różnica wyjdzie równa dzielnikowi lub większa, bierzemy cyfrę o 1 większą.

Np. 3397:433397 : 43: 40 mieści się w 339 osiem razy, ale 43⋅8=34443 \cdot 8 = 344 to za dużo. Piszemy 7: 43⋅7=30143 \cdot 7 = 301, a 339−301=38339 - 301 = 38. Spisujemy 7 i mamy 387, a 43⋅9=38743 \cdot 9 = 387, więc piszemy 9. Wynik to 79.

Zera końcowe skreślamy w dzielnej i w dzielniku po tyle samo: 64 800:600=648:6=10864\,800 : 600 = 648 : 6 = 108.

Ważne

Reszta po skreśleniu zer jest za mała - trzeba do niej dopisać skreślone zera: 950:40=23 r 30950 : 40 = 23 \text{ r } 30, bo 95:4=23 r 395 : 4 = 23 \text{ r } 3.

Nieznany czynnik to iloczyn podzielony przez znany czynnik: gdy 16⋅x=116816 \cdot x = 1168, to x=73x = 73. Nieznany dzielnik to dzielna podzielona przez iloraz: gdy 918:z=27918 : z = 27, to z=34z = 34.

Jak rozwiązać zadanie tekstowe

Zadanie tekstowe rozwiązujemy po kolei: czytamy treść, zapisujemy dane i szukaną, planujemy i wykonujemy działania, sprawdzamy wynik, piszemy odpowiedź. Dane wygodnie jest czasem zilustrować rysunkiem.

1Czytamy uważnie treść2Zapisujemy dane i szukanączasem pomaga rysunek3Planujemy i wykonujemy działania4Sprawdzamy, czy wynik ma sens5Piszemy odpowiedź pełnym zdaniem
Rozwiązywanie zadania tekstowego

Uważamy na zwroty porównujące. Zdanie „Bartek ma 23 kulki, o 8 mniej niż Iza” znaczy, że Iza ma o 8 więcej: 23+8=3123 + 8 = 31. Gdy Igor ma 15 znaczków, 4 razy mniej niż Ewa, to Ewa ma 4⋅15=604 \cdot 15 = 60. Słowo „mniej” nie zawsze oznacza więc odejmowanie. Najpierw ustalamy, kto ma więcej.

Po dzieleniu z resztą sprawdzamy, o co pyta zadanie. Na wycieczkę płynie łodziami 62 uczniów, po 5 w łodzi: 62:5=12 r 262 : 5 = 12 \text{ r } 2. Łodzi potrzeba 13, ale pełnych będzie 12.

Gdy znamy cenę kilku sztuk, najpierw liczymy cenę jednej. Siedem biletów kosztuje 63 zł, więc jeden kosztuje 63:7=963 : 7 = 9 zł, a 4 bilety - 4⋅9=364 \cdot 9 = 36 zł.

Typowe zadania tekstowe

Niektóre rodzaje zadań powtarzają się często:

  • odstępy: odstępów między słupkami w rzędzie jest o 1 mniej niż słupków. Pięć słupków co 6 m to 4 odstępy, czyli 4⋅6=244 \cdot 6 = 24 m od pierwszego do ostatniego;
  • kolejne numery: liczymy oba skrajne numery, więc do różnicy dodajemy 1. Strony od 25 do 61 to 61−25+1=3761 - 25 + 1 = 37 stron;
  • suma i różnica: od sumy odejmujemy różnicę, a wynik dzielimy przez 2 - wychodzi mniejsza liczba. Gdy suma to 47, a różnica 11, liczby to (47−11):2=18(47 - 11) : 2 = 18 i 18+11=2918 + 11 = 29;
  • części: mniejszą ilość traktujemy jako 1 część, a większą - jako tyle części, ile razy jest większa. Mamy 45 kulek, a białych jest 4 razy więcej niż czarnych. Części jest 1+4=51 + 4 = 5, a jedna część to 45:5=945 : 5 = 9. Czarnych kulek jest więc 9, a białych 4⋅9=364 \cdot 9 = 36;
  • różnica wieku się nie zmienia, bo co roku obie osoby są o rok starsze. Tata jest o 28 lat starszy od Zosi, więc gdy Zosia ma 9 lat, tata ma 9+28=379 + 28 = 37.
0612182412345
5 słupków co 6 m: 4 odstępy, razem 24 m

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.

Pobierz sprawdzian (PDF)

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki