Ilustracja do zestawu: Osiągnięcia Greków, teatr i igrzyska - Wczoraj i dziś 4

Historia

Osiągnięcia Greków, teatr i igrzyska - Wczoraj i dziś 4

Sprawdzony zestaw

Zestaw obejmuje drugą część działu o starożytnej Grecji: dokonania greckich budowniczych, rzeźbiarzy, filozofów i uczonych, narodziny teatru, eposy Homera oraz igrzyska olimpijskie dawniej i dziś. Poznasz też Spartan - najdzielniejszych z Greków: ich wychowanie, uzbrojenie hoplitów i bitwę pod Termopilami.

Zestaw do podręcznika

Dział IV, cz. 2. W starożytnej Grecji: osiągnięcia Greków, teatr i igrzyska, greccy bohaterowie

Wczoraj i dziś 4. Podręcznik. Edycja 2026 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa40 fiszek49 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

49 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Sztuka, filozofia i nauka

    Etap 1 · 12 fiszek · 15 pytań

  2. Etap 2: Teatr grecki

    Etap 2 · 10 fiszek · 10 pytań

  3. Etap 3: Homer i jego eposy

    Etap 3 · 5 fiszek · 7 pytań

  4. Etap 4: Sport i igrzyska olimpijskie

    Etap 4 · 7 fiszek · 10 pytań

  5. Etap 5: Sparta i jej mieszkańcy

    Etap 5 · 6 fiszek · 7 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Architektura grecka

Grecy w całej Helladzie wznosili okazałe budowle: przede wszystkim świątynie, a także teatry i gimnazjony. Początkowo budowali z drewna, później z trwalszego kamienia, szczególnie z marmuru. Typowe elementy greckich budowli to kolumny i ozdobne tympanony. Rząd kolumn, czyli kolumnada, otaczał całą świątynię i podtrzymywał jej dwuspadowy dach.

2.Gimnazjon

W starożytnej Grecji zespół budowli przeznaczonych do uprawiania sportu. Tworzyły go sale gimnastyczne, szatnie i stadiony.

3.Świątynia Artemidy w Efezie

Słynna grecka świątynia, zwana Artemizjonem, poświęcona Artemidzie - bogini łowów i lasów. Ukończono ją około 560 roku p.n.e. Miała 127 kolumn, z których do dziś przetrwała tylko jedna. Zaliczano ją do siedmiu cudów świata starożytnego.

4.Tympanon

Trójkątne pole ponad wejściem do greckiej świątyni. Często umieszczano w nim kolorowe płaskorzeźby ze scenami z mitologii.

5.Rzeźba grecka

Grecy osiągnęli w rzeźbiarstwie mistrzostwo. Z drewna, marmuru, kości słoniowej i złota tworzyli posągi bóstw, herosów, wodzów, władców i sportowców. Chcieli oddać piękno, równowagę i proporcje. Rzymianie kopiowali greckie rzeźby, dlatego znamy wygląd wielu zaginionych dzieł, np. „Dyskobola” Myrona.

6.Fidiasz

Uważany za najwybitniejszego greckiego rzeźbiarza. Stworzył posąg Ateny na ateńskim Akropolu i posąg Zeusa w Olimpii, wzniesiony około 435 roku p.n.e. Posąg Zeusa zaliczano do siedmiu cudów świata starożytnego.

7.Filozofia

Nauka, której nazwa po grecku oznacza „umiłowanie mądrości”. Filozofowie szukali odpowiedzi na najważniejsze pytania: jak powstał świat i z czego jest zbudowany, jaki jest cel życia człowieka i jak należy postępować oraz czy istnieje życie po śmierci.

8.Najwybitniejsi filozofowie greccy

Sokrates, Platon i Arystoteles. Platon był uczniem Sokratesa, a Arystoteles - uczniem Platona. Najwybitniejsi filozofowie zakładali własne szkoły, a ich uczniowie głosili i rozwijali nauki swoich mistrzów.

1SokratesV w. p.n.e., Ateny2Platonuczeń Sokratesa3Arystotelesuczeń Platona

9.Sokrates

Grecki filozof, który żył w V wieku p.n.e. w Atenach. W rozmowach z przechodniami uczył, że człowiek powinien dążyć do doskonałości ciała i umysłu. Powtarzał: „Wiem, że nic nie wiem”.

10.Platon

Grecki filozof, uczeń Sokratesa. Uważał, że świat składa się z dwóch części: materialnej i duchowej. Ciało człowieka jest materialne i ulega rozpadowi, a dusza trwa wiecznie.

11.Arystoteles

Grecki filozof i wszechstronny badacz, uczeń Platona. Jego badania leżą u podstaw dzisiejszej biologii, fizyki i logiki. Opisał ponad 500 gatunków zwierząt, a zajmował się też ustrojami greckich polis i historią teatru.

12.Nauka w starożytnej Grecji

Filozofia uczy krytycznego myślenia, dlatego stała się podstawą prawa, demokracji i nauki. Grecka nauka leży u podstaw dzisiejszej matematyki (Pitagoras opracował ważne wzory), medycyny (Hipokrates), fizyki i astronomii, która ułatwiała Grekom żeglowanie. Wybitnym uczonym i inżynierem był Archimedes, wynalazca m.in. dźwigni.

nauka greckamatematykaPitagorasmedycynaHipokrateswynalazkiArchimedes- dźwignia

13.Hipokrates

Grecki lekarz, uważany za ojca dzisiejszej medycyny. Wyznawał zasadę „przede wszystkim nie szkodzić”: lekarz powinien wspierać naturalny powrót chorego do zdrowia. Dziś lekarze składają przyrzeczenie zwane przysięgą Hipokratesa.

14.Wielkie Dionizje

Radosne święto ku czci boga wina Dionizosa, podczas którego chóry śpiewały pieśni o przygodach bogów i ludzi. Z czasem do chórzystów dołączyły dwie, a potem trzy osoby, które prowadziły rozmowy, czyli dialogi. Tak około VI wieku p.n.e. narodził się teatr. Spektakle grano najpierw na agorze, a później w teatrach.

1Wielkie Dionizjechóry śpiewają pieśni2do chóru dołączają aktorzydialogi3pierwsze przedstawieniaok. VI w. p.n.e., na agorze4spektakle w teatrach

15.Tragedia

Przedstawienie teatralne o poważnej tematyce. Greckie tragedie poruszały ważne problemy, np. nieposłuszeństwo wobec bogów, konflikty między ludźmi czy nadużywanie władzy. Zwykle kończyły się klęską głównego bohatera.

16.Komedia

Przedstawienie teatralne o żartobliwym charakterze. Greckie komedie w zabawny sposób opowiadały o aktualnych wydarzeniach. Ośmieszały wady i złe uczynki obywateli, aby skłonić ich do poprawy.

17.Aktorzy w teatrze greckim

Nosili kostiumy, maski, peruki i koturny, czyli buty na podwyższeniu. Występowali na specjalnym podwyższeniu. Wszystkie role w sztuce grało trzech aktorów, którzy zmieniali maski i kostiumy.

18.Teatr grecki

Budowla do wystawiania sztuk, wznoszona najczęściej na zboczu wzgórza, by widzowie nawet z najdalszych rzędów dobrze widzieli i słyszeli aktorów. Budowniczowie korzystali z wiedzy z matematyki i akustyki - nauki o dźwięku. Teatr tworzyły: widownia, podwyższenie dla aktorów i budynek zwany skene.

teatr greckiwidowniastopnie nazboczupodwyższeniegraaktorówskenegarderoba,rekwizyty

19.Widownia w teatrze greckim

Część teatru zbudowana ze stopni wznoszących się ku górze. W największych teatrach mieściła kilkanaście tysięcy osób. Mogli na niej zasiadać wszyscy, również niewolnicy, a koszty spektaklu ponosiły władze polis.

20.Pitagoras

Wybitny grecki uczony, który opracował ważne wzory matematyczne. Obok Hipokratesa należy do najwybitniejszych uczonych starożytnej Grecji.

21.Skene

Budynek w greckim teatrze, który służył aktorom jako garderoba i magazyn rekwizytów. W czasie przedstawienia wieszano na nim dekoracje. Od jego nazwy pochodzi słowo „scena”.

22.Chór w teatrze greckim

Grupa śpiewaków, która mogła liczyć nawet kilkanaście osób. Pieśni chóru opisywały akcję sztuki i komentowały postępowanie bohaterów.

23.Epos

Długi, wierszowany utwór literacki opowiadający o ważnych wydarzeniach i bohaterskich czynach. Najsłynniejsze greckie eposy to „Iliada” i „Odyseja”.

24.Homer

Grecki poeta, któremu przypisuje się „Iliadę” i „Odyseję” - największe dzieła literatury greckiej, powstałe około VIII wieku p.n.e. Według tradycji był niewidomy i recytował swoje utwory z pamięci.

25.„Iliada”

Epos Homera o walkach podczas oblężenia Troi, zwanej też Ilionem. Według Homera wojna trojańska trwała 10 lat. Włączyli się w nią także bogowie - każdy z nich wspierał jedną ze stron. Głównym bohaterem utworu jest waleczny heros Achilles.

26.„Odyseja”

Epos Homera o tułaczce króla Odyseusza, który po wojnie trojańskiej przez 10 lat wracał do domu, na wyspę Itakę. Podczas przygód zginęła cała jego załoga, a gniewny Posejdon wciąż go ścigał. Dzięki pomocy bogini Ateny Odyseusz dotarł do domu, gdzie czekała na niego wierna żona Penelopa.

27.Koń trojański

Drewniana konstrukcja, w której według mitów ukryli się greccy wojownicy. Trojanie uznali ją za dar bogów i wprowadzili do miasta. W nocy Grecy wyszli z konia i otworzyli bramy, a ich armia wkroczyła do Troi i ją zniszczyła.

28.Dlaczego sport był ważny dla Greków?

Grecy przywiązywali dużą wagę do sprawności fizycznej. Uważali, że sport nie tylko rozwija ciało, lecz także kształtuje dobre cechy charakteru, np. wytrwałość i uczciwość.

29.Igrzyska olimpijskie w starożytności

Najsłynniejsze greckie zawody sportowe, rozgrywane co cztery lata ku czci Zeusa w Olimpii na Peloponezie. Startowali w nich sportowcy z całej Grecji, a na czas rywalizacji Grecy przerywali wojny. Startować w zawodach i oglądać je z trybun mogli tylko mężczyźni.

30.Olimpiada

Okres czterech lat między dwoma igrzyskami olimpijskimi. Pierwsze igrzyska odbyły się w 776 roku p.n.e. i od tej daty Grecy liczyli lata według olimpiad, np. „trzeci rok dziesiątej olimpiady”.

31.Pięciobój olimpijski

Pięć najważniejszych konkurencji igrzysk w Olimpii: bieg na dystansie jednego stadionu (192 m), skok w dal z ciężarkami w rękach, rzut oszczepem, rzut dyskiem i zapasy. Zapasy wygrywał ten, kto trzy razy pokonał przeciwnika.

32.Jakie nagrody dostawali zwycięzcy igrzysk?

Wieniec z gałązek drzewa oliwnego - symbol sławy i uznania. Od miasta, które reprezentowali, otrzymywali pieniądze lub inne dobra. Poeci układali na ich cześć pieśni, a niektórym sportowcom wystawiano pomniki.

33.Nowożytne igrzyska olimpijskie

Starożytne igrzyska odbywały się od 776 roku p.n.e., ale w IV wieku n.e. ich zakazano. Pierwsze nowożytne igrzyska zorganizowano dopiero w 1896 roku w Atenach i od tej pory odbywają się co cztery lata. Startują w nich kobiety i mężczyźni z całego świata, a dyscyplin jest więcej, np. siatkówka i kolarstwo.

776 r. p.n.e.pierwsze igrzyska w OlimpiiIV w. n.e.zakaz urządzania igrzysk1896 r.pierwsze nowożytne igrzyskaAteny

34.Ogień olimpijski

Ogień rozpalany w ruinach świątyni w Olimpii. Sztafeta niesie go do miasta, które organizuje igrzyska. W dniu otwarcia zawodów roznieca się nim znicz, który płonie do końca igrzysk.

1rozpalenie ognia w Olimpiiw ruinach świątyni2sztafeta niesie ogieńdo miasta igrzysk3rozniecenie zniczaw dniu otwarcia4znicz płonie do końca igrzysk

35.Sparta

Greckie miasto-państwo, które różniło się od innych polis. Spartanie nie pasjonowali się nauką ani literaturą, tylko sztuką wojenną. Odwagę i waleczność cenili ponad wszystko, a całe życie poświęcali służbie wojskowej. Miasto nie miało kamiennego muru, bo jego murem mieli być sami Spartanie i ich tarcze.

36.Hoplici

Ciężkozbrojni wojownicy greccy; za najdzielniejszych uchodzili Spartanie. Walczyli włócznią z metalowym grotem, a po jej utracie - mieczem. Chroniły ich hełm, pancerz i nagolenniki z brązu oraz tarcza zwana hoplonem, od której pochodzi nazwa „hoplita”.

hoplitado walkiwłóczniamieczdo ochronytarcza - hoplonhełm z brązupancerznagolenniki

37.Wychowanie chłopców w Sparcie

Już po siódmych urodzinach chłopcy na stałe opuszczali dom i trafiali do szkoły. Uczyli się walczyć oraz znosić głód, zimno i ból. Spali na ziemi, jedli niewiele i codziennie trenowali, by stać się wytrzymałymi, silnymi, sprytnymi i odważnymi wojownikami.

38.„Z tarczą albo na tarczy”

Zasada spartańskich wojowników: z wojny wraca się zwycięskim (z tarczą) albo poległym (na tarczy). Spartanin nigdy nie mógł się poddać, a za ucieczkę z pola walki okrywał się hańbą i po powrocie był publicznie poniżany.

39.Bitwa pod Termopilami

Bitwa z 480 roku p.n.e., w której trzystu Spartan z królem Leonidasem przez trzy dni broniło przesmyku Termopile przed ponad 100-tysięczną armią perską. W wąskim przejściu Persowie nie mogli wykorzystać przewagi liczebnej. Wszyscy Spartanie polegli, ale dali Grekom czas na przygotowanie się do dalszych walk.

PRZYCZYNYnajazd Persów na Grecjędecyzja Leonidasa o obronie300 Spartan broni TermopilSKUTKIpolegli wszyscy obrońcyGrecy zyskali czasnieśmiertelna chwała Spartan

40.Spartanki

Spartańskie dziewczęta regularnie ćwiczyły - biegały i rzucały dyskiem, bo wierzono, że silne matki urodzą zdrowe dzieci, przyszłych wojowników. Spartanki uczyły się też czytać, pisać i liczyć, ponieważ zarządzały majątkami, gdy mężczyźni wyruszali na wojnę.

Notatka

Greccy budowniczowie i rzeźbiarze

Grecy wznosili okazałe budowle w całej Helladzie, przede wszystkim świątynie. Stawiali też teatry i gimnazjony, czyli zespoły budowli do uprawiania sportu. Początkowo budowali z drewna, a później z trwalszego kamienia, zwłaszcza z marmuru.

Typowe elementy greckiej świątyni:

  • kolumnada - rząd kolumn otaczający budowlę; kolumny podtrzymywały dwuspadowy dach;
  • tympanon - trójkątne pole nad wejściem, często z płaskorzeźbami ze scenami z mitologii.

W posągach greccy rzeźbiarze dążyli do piękna, równowagi i właściwych proporcji. Za najwybitniejszego z nich uważa się Fidiasza, twórcę posągów Ateny na Akropolu i Zeusa w Olimpii. Wygląd wielu zaginionych greckich rzeźb znamy z rzymskich kopii.

Zapamiętaj

Do siedmiu cudów świata starożytnego zaliczano m.in. Artemizjon i posąg Zeusa Olimpijskiego. Artemizjon, świątynię bogini Artemidy w Efezie, ukończono ok. 560 r. p.n.e., a posąg Zeusa wzniesiono ok. 435 r. p.n.e.

Filozofia i najsłynniejsi filozofowie

Słowo filozofia pochodzi z języka greckiego i oznacza „umiłowanie mądrości”. Filozofowie szukali odpowiedzi na najważniejsze pytania. Zastanawiali się, jak powstał świat i z czego się składa. Pytali też, jaki jest cel życia człowieka, jak należy postępować i czy istnieje życie po śmierci.

Niektórzy filozofowie byli nauczycielami i zakładali własne szkoły. Ich uczniowie głosili poglądy mistrzów i rozwijali je dalej. Najsłynniejsi greccy filozofowie to Sokrates, Platon i Arystoteles. Schemat pokazuje, kto kogo uczył.

SokratesPlatonArystotelesuczyłuczył
Mistrz i uczeń
  • Sokrates żył w V wieku p.n.e. w Atenach. W rozmowach z przechodniami zachęcał do doskonalenia ciała i umysłu.
  • Platon dzielił świat na część materialną i duchową. Jego zdaniem ciało z czasem się rozpada, a dusza jest wieczna.
  • Arystoteles był wszechstronnym badaczem. Opisał setki gatunków zwierząt, badał też ustroje polis i historię teatru.

Grecka nauka

Filozofia uczy krytycznego myślenia o świecie. Dlatego stała się podstawą prawa, demokracji i nauki. Na dokonaniach Greków opiera się wiele dzisiejszych dziedzin wiedzy:

  • matematyka - ważne wzory opracował Pitagoras;
  • medycyna - za jej ojca uchodzi Hipokrates;
  • biologia, fizyka i logika - u ich podstaw leżą badania Arystotelesa;
  • astronomia - ułatwiała Grekom żeglowanie.

Hipokrates kierował się zasadą „przede wszystkim nie szkodzić”. Zgodnie z nią lekarz powinien wspierać chorego w naturalnym powrocie do zdrowia. Przyrzeczenie składane dziś przez lekarzy nazywa się przysięgą Hipokratesa.

Wybitnym uczonym i inżynierem był Archimedes. Z jego odkryć dotyczących dźwigni korzystamy do dziś. Niektórzy Grecy już w starożytności uważali, że Ziemia jest okrągła.

Narodziny teatru: tragedia i komedia

Ojczyzną teatru jest starożytna Grecja. Teatr wywodzi się z Wielkich Dionizji, radosnego święta ku czci Dionizosa, boga wina. Schemat pokazuje, jak z pieśni chóru narodziły się przedstawienia.

1Wielkie Dionizjechóry śpiewają pieśni o przygodachbogów i ludzi2Do chóru dołączają dwie, potemtrzy osobyprowadzą dialogi - to pierwsi aktorzy3Pierwsze przedstawienia na agorzeokoło VI wieku p.n.e.4Przedstawienia w teatrachw specjalnych budowlach, zwykle nazboczach wzgórz
Jak narodził się teatr grecki

Najważniejsze rodzaje greckich sztuk to tragedia i komedia:

SztukaTematykaZakończenie lub cel
tragediapoważne problemy, np. konflikty między ludźmizwykle klęska głównego bohatera
komediaaktualne wydarzenia pokazane żartobliwieośmieszenie wad, aby skłonić obywateli do poprawy

Aktorzy nosili kostiumy, maski, peruki i koturny, czyli buty na podwyższeniu. Wszystkie role w sztuce grało trzech aktorów. Zmieniając maski i kostiumy, jeden aktor mógł zagrać kilka postaci.

Jak wyglądał teatr grecki

Teatry budowano najczęściej na zboczach wzgórz. Dzięki temu nawet z najdalszych rzędów było dobrze widać i słychać aktorów. Budowniczowie korzystali z matematyki i akustyki, czyli nauki o dźwięku.

Najważniejsze części teatru:

  • widownia - stopnie wznoszące się ku górze; w największych teatrach mieściła kilkanaście tysięcy osób;
  • podwyższenie - miejsce, na którym występowali aktorzy;
  • skene - budynek, który służył aktorom za garderobę i magazyn rekwizytów; wieszano na nim dekoracje.

Chór liczył nawet kilkanaście osób. Jego pieśni opisywały akcję sztuki i komentowały postępowanie bohaterów. Na widowni mógł zasiąść każdy, także niewolnik. Koszty przedstawień pokrywały władze polis.

Ważne

Nie myl skene ze sceną. Aktorzy grali na podwyższeniu, a skene to osobny budynek. Od nazwy skene pochodzi dzisiejsze słowo „scena”.

Eposy Homera

Epos to długi utwór pisany wierszem, który opowiada o ważnych wydarzeniach i czynach bohaterów. Największe dzieła literatury greckiej to eposy „Iliada” i „Odyseja”. Ich autorstwo przypisuje się Homerowi. Oba powstały około VIII wieku p.n.e. Według tradycji Homer był niewidomy i recytował swoje utwory z pamięci.

  • „Iliada” opowiada o walkach pod Troją, zwaną też Ilionem. Według Homera wojna trwała 10 lat. Włączyli się w nią także bogowie, a każdy z nich wspierał jedną ze stron. Głównym bohaterem jest waleczny heros Achilles.
  • „Odyseja” opisuje dziesięcioletni powrót króla Odyseusza spod Troi na Itakę. Ścigał go gniewny Posejdon, a pomagała mu bogini Atena. W domu czekała wierna żona Penelopa.

Według mitów Grecy zdobyli Troję podstępem. Trojanie uznali drewnianego konia trojańskiego za dar bogów i wprowadzili go do miasta. Nocą ukryci w nim wojownicy wpuścili do Troi grecką armię.

Igrzyska olimpijskie dawniej i dziś

Grecy uważali, że sport rozwija ciało i kształtuje dobre cechy charakteru, np. wytrwałość. Najsłynniejsze zawody, igrzyska olimpijskie, urządzano ku czci Zeusa w Olimpii na Peloponezie. Na czas igrzysk przerywano wojny. Nie myl Olimpii z Olimpem, który był według mitów siedzibą bogów.

Zapamiętaj

Igrzyska odbywały się co cztery lata. Pierwsze rozegrano w 776 r. p.n.e. Od tej daty Grecy mierzyli czas czteroletnimi okresami między kolejnymi igrzyskami.

Najważniejsze konkurencje tworzyły pięciobój: bieg, skok w dal, rzut oszczepem, rzut dyskiem i zapasy. Zwycięzca dostawał wieniec z oliwnych gałązek - symbol sławy.

W IV wieku n.e. igrzysk zakazano. Pierwsze nowożytne igrzyska zorganizowano w 1896 roku w Atenach. Od tej pory odbywają się co cztery lata. Ogień olimpijski rozpala się w ruinach świątyni w Olimpii.

IgrzyskaKto startujeGdzie
starożytnetylko mężczyźni z Grecjiw Olimpii
nowożytnekobiety i mężczyźni z całego świataw różnych miastach świata

Sparta - miasto wojowników

Sparta różniła się od innych polis. Spartanie nie interesowali się nauką ani literaturą, tylko sztuką wojenną. Waleczność cenili ponad wszystko. Miasto nie miało kamiennego muru, bo jego murem mieli być sami wojownicy.

Chłopcy po siódmych urodzinach na stałe opuszczali dom. W szkole uczyli się walczyć oraz znosić głód, zimno i ból. Spartanki też ćwiczyły. Uczyły się także czytać, pisać i liczyć, bo podczas wojen zarządzały majątkami.

Spartanie walczyli jako hoplici, czyli ciężkozbrojni wojownicy. Używali włóczni i miecza, a chroniły ich tarcza, hełm, pancerz i nagolenniki. Obowiązywała ich zasada „z tarczą albo na tarczy”: wrócić z wojny jako zwycięzca albo jako poległy.

Najsłynniejszą bitwę Spartanie stoczyli w 480 r. p.n.e. w przesmyku Termopile. Trzystu wojowników z królem Leonidasem przez trzy dni powstrzymywało tam armię perską.

PRZYCZYNYPonad 100 tysięcy Persów wkracza doGrecjiW wąskim przesmyku wróg niewykorzysta przewagi liczebnejTrzystu Spartan broni przesmykuTermopileSKUTKIWszyscy spartańscy obrońcy ginąGrecy zyskują czas na przygotowanie siędo dalszych walkSpartanie zdobywają nieśmiertelnąchwałę
Obrona Termopil (480 r. p.n.e.)

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.

Pobierz sprawdzian (PDF)

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z historii