Polski
Charlie i fabryka czekolady - lektura - Nowe Zamieńmy słowo 4
Sprawdzony zestawZestaw do lektury „Charlie i fabryka czekolady”: autor, Willy Wonka, jego wynalazki i powody ukrycia Złotych Losów, pomieszczenia fabryki i Umpa-Lumpasy. Poznasz też dzieci, które zwiedziły fabrykę, ich wady i zalety, zachowanie dorosłych, zakończenie, czas i miejsce akcji oraz to, czego uczy książka.
Zestaw do podręcznika
Lekturownik. Roald Dahl, „Charlie i fabryka czekolady"
NOWE Zamieńmy słowo 4. Podręcznik. Edycja 2026 (WSiP) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
1.Autor „Charliego i fabryki czekolady”
Roald Dahl (1916-1990) - brytyjski pisarz i autor scenariuszy z rodziny norweskich imigrantów. W czasie II wojny światowej był pilotem wojskowym. Po wojnie pisał najpierw opowiadania dla dorosłych, a potem książki dla dzieci.
2.Książki Roalda Dahla i ich cechy
Najbardziej znane to m.in. „Charlie i fabryka czekolady”, „Matylda”, „James i olbrzymia brzoskwinia” i „Czarownice”. Łączą humor, fantazję i morał, a dzieci są w nich często mądrzejsze i odważniejsze od dorosłych.
3.Willy Wonka
Tajemniczy właściciel największej i najsłynniejszej fabryki czekolady na świecie. Uchodzi za największego w historii wynalazcę i wytwórcę czekolady i innych słodyczy.
4.Wygląd Willy'ego Wonki
Nosi czarny cylinder, elegancki aksamitny frak, zielone spodnie i perłowoszare rękawiczki, a w ręku trzyma laseczkę ze złotą gałką. Ma małą, czarną szpicbródkę i jasne, błyszczące oczy. Mówi wysokim, piskliwym głosem.
5.Dlaczego Willy Wonka przypomina wiewiórkę?
Jest bardzo żwawy, ruchliwy i sprytny. Porusza się szybko, głowa stale mu podskakuje to w jedną, to w drugą stronę, a błyszczącymi oczami przygląda się wszystkiemu wokół.
6.Dlaczego Wonka zamknął fabrykę i przestał się pokazywać?
Inni wytwórcy czekolady zazdrościli mu i nasyłali szpiegów, którzy udawali robotników i wykradali jego tajne przepisy. Wonka zwolnił więc wszystkich pracowników i zamknął fabrykę. Gdy znów ją uruchomił, bramy pozostały zamknięte, a on sam nigdy się nie pokazywał, żeby nikt nie poznał jego tajemnic.
7.Złote Losy
Pięć złotych biletów, które Willy Wonka ukrył pod opakowaniami zwykłych tabliczek swojej czekolady, sprzedawanych na całym świecie. Ich znalazcy mogli zwiedzić fabrykę razem z Wonką i dostać słodyczy na całe życie.
8.Dlaczego Wonka ukrył Złote Losy i dlaczego tylko dla dzieci?
Wonka jest stary i nie ma rodziny, więc szukał następcy, który przejmie fabrykę i zaopiekuje się Umpa-Lumpasami. Uważał, że dorosły nie zechce się od niego uczyć i będzie robił wszystko po swojemu. Potrzebował dobrego, rozsądnego i kochającego dziecka - zwycięzcą miało zostać to, które polubi najbardziej.
9.Wynalazki Wonki, o których opowiada dziadek Joe
M.in. lody czekoladowe, które nie topią się w słońcu, karmelki zmieniające kolor co dziesięć sekund, guma do żucia, która nigdy nie traci smaku, i ptasie jajeczka, które w ustach zmieniają się w maleńkiego różowego pisklaczka. Dla indyjskiego księcia zbudował nawet pałac z czekolady.
10.Wynalazki pokazane podczas zwiedzania fabryki
Megalandryna - nigdy się nie zmniejsza i co tydzień zmienia kolor. Toffi-włoffi - sprawia, że rosną włosy. Guma-obiad - pasek gumy smakuje jak cały obiad z trzech dań. Czekolada telewizyjna - przesyłana przez telewizor i wyjmowana z ekranu.
11.Jak Wonka reaguje na zachowanie dzieci w fabryce?
Ostrzega dzieci i prosi, by niczego nie dotykały, ale nie powstrzymuje ich siłą. Gdy zdarza się wypadek, zachowuje spokój, uspokaja rodziców i często żartuje. Pozwala dzieciom ponieść skutki ich zachowania, a Umpa-Lumpasy śpiewają o tym pouczające piosenki.
12.Cechy charakteru Willy'ego Wonki
Można uznać, że jest pomysłowy, kreatywny, odważny w myśleniu i ma nieograniczoną wyobraźnię. Jest też energiczny, wesoły i trochę dziwaczny. Nie znosi brzydoty, dlatego dba, by każde pomieszczenie fabryki było piękne.
13.Budowa listu
List zaczynamy od miejscowości i daty (w prawym górnym rogu) oraz zwrotu do adresata. Potem piszemy treść w akapitach: wstęp, rozwinięcie i zakończenie. List kończymy pozdrowieniami i podpisem.
14.Jak powstaje prawdziwa czekolada?
Z owoców kakaowca wyjmuje się ziarna, które się suszy i praży (pali). Prażone ziarna miele się na masę kakaową i miesza z cukrem, a do czekolady mlecznej dodaje się mleko. Z gotowej masy formuje się tabliczki, pakuje je i rozwozi do sklepów.
15.Czym różni się wytwarzanie czekolady w książce od prawdziwego?
W fabryce Wonki czekolada płynie rzeką, a miesza ją i ubija wodospad, dzięki czemu jest lekka i puszysta. Wielkie szklane rury rozprowadzają ją po fabryce, pracują w niej mali Umpa-Lumpasy, a drzewa, krzewy i trawa nad rzeką są jadalne. W prawdziwej fabryce czekoladę mieszają maszyny.
16.Gdzie znajdują się pomieszczenia fabryki Wonki?
Najważniejsze pomieszczenia leżą głęboko pod ziemią, bo są większe niż boiska i na powierzchni zabrakłoby dla nich miejsca. Prowadzą do nich długie, kręte korytarze schodzące w dół. W fabryce jest bardzo ciepło, bo robotnicy nie znoszą zimna.
17.Sala z czekoladową rzeką
Najważniejsza część produkcji czekolady: piękna dolina z zielonymi łąkami, przez którą płynie rzeka gorącej czekolady z wodospadem. Z rzeki szklane rury wysysają czekoladę. Drzewa i krzewy są jadalne, a trawa jest zrobiona z miękkiego miętowego cukru.
18.Zapachy, kolory i dźwięki w fabryce
Zapachy: m.in. topiona czekolada, palona kawa, karmel, mięta, fiołki i skórka cytrynowa. Kolory: m.in. bladoróżowe ściany korytarza, brązowa rzeka, zielone łąki, różowa łódź. Dźwięki: warkot maszyn, szum wodospadu, zasysanie rur, śpiew i bębenki Umpa-Lumpasów.
19.Co sprawia, że fabryka wydaje się magiczna?
Można uznać, że to, iż prawie wszystko jest tu jadalne: rzeka z czekolady, łąka z cukru, łódź z karmelka. Pracują tu mali, rozśpiewani Umpa-Lumpasy, a szklana winda jeździ w każdą stronę i potrafi wylecieć przez dach.
20.Trasa zwiedzania fabryki
Goście zaczynają od sali z czekoladową rzeką, potem płyną różową łodzią z karmelka przez tunel pełen magazynów. Odwiedzają Gabinet Wynalazków, do którego nikt wcześniej nie wchodził, Orzecharnię, gdzie wiewiórki łuskają orzechy, a szklaną windą docierają do sali czekolady telewizyjnej.
21.Umpa-Lumpasy
Pracownicy fabryki Wonki - maleńcy ludzie, którzy sięgają dorosłemu najwyżej do kolana. Mają długie włosy, a ubierają się jak w dżungli: mężczyźni w skóry, kobiety w liście. Lubią muzykę, taniec i żarty, wymyślają piosenki.
22.Skąd Umpa-Lumpasy przybyli do fabryki?
Z Lumpalandii - kraju dżungli pełnej groźnych zwierząt. Mieszkali tam w domkach na drzewach, jedli obrzydliwe zielone gąsienice i marzyli o ziarnach kakaowych. Wonka obiecał im kakao na każdy posiłek i czekoladę, a nawet zapłatę w ziarnach kakaowych. Przywiózł całe plemię do fabryki.
23.Epitet i porównanie w opisie miejsca
Epitet to wyraz, który określa rzeczownik i opisuje jego cechę, np. lśniąca łódź, słodki zapach. Porównanie zestawia dwie rzeczy za pomocą słów jak, niczym, jakby, np. korytarze kręte jak nory królików.
24.Dlaczego Złote Losy wzbudziły tak wielkie zainteresowanie?
Losów było tylko pięć na cały świat, a dawały szansę wejścia do tajemniczej fabryki, do której od lat nikt nie wchodził, spotkania z Wonką i otrzymania słodyczy na całe życie. Ludzie kupowali więc mnóstwo czekolady, a niektórzy nawet oszukiwali.
25.Kto znalazł Złote Losy?
Pierwszy los znalazł Augustus Gloop, który zjadał mnóstwo czekolady. Drugi - Veruca Salt, dla której ojciec kupił setki tysięcy tabliczek. Trzeci - Violet Beauregarde, która na ten czas zamieniła gumę na czekoladę. Czwarty - Mike Teavee. Piąty, ostatni - Charlie Bucket.
26.Charlie Bucket i jego rodzina
Charlie to ubogi chłopiec, który mieszka z rodzicami i czwórką dziadków w małym drewnianym domku naprzeciwko fabryki Wonki. Dziadkowie dzielą jedno łóżko, a jedzenia ciągle brakuje. Czekoladę Charlie dostaje tylko raz w roku, na urodziny. Szczególnie bliski jest mu dziadek Joe.
27.Jak Charlie zdobył Złoty Los?
Zimą jego ojciec stracił pracę i rodzina głodowała. Wracając ze szkoły, Charlie znalazł w śniegu pieniądze i kupił czekoladę, a potem drugą - w niej był ostatni Złoty Los. Uczciwy sprzedawca obronił go przed ludźmi, którzy chcieli odkupić los. Do fabryki poszedł z dziadkiem Joe.
28.Augustus Gloop
Bardzo gruby dziewięciolatek, łakomczuch, który myśli tylko o jedzeniu. W fabryce pił czekoladę prosto z rzeki, choć Wonka mu zabronił. Wpadł do rzeki i wessała go szklana rura. Wyszedł z fabryki chudy jak słomka.
29.Veruca Salt
Rozpieszczona dziewczynka z bogatej rodziny - rodzice spełniają każdą jej zachciankę, a ona krzyczy, gdy czegoś nie dostanie. Zażądała wytresowanej wiewiórki i weszła do Orzecharni. Wiewiórki uznały ją za zepsuty orzech i wrzuciły do zsypu na śmieci. Wróciła do domu cała w śmieciach.
30.Violet Beauregarde
Dziewczynka, która bez przerwy żuje gumę i chwali się rekordem w żuciu jednej gumy. Wbrew ostrzeżeniom Wonki zaczęła żuć niegotową gumę-obiad i przy deserze z borówek zamieniła się w wielką borówkę. Po wyciśnięciu soku została fioletowa.
31.Mike Teavee
Chłopiec, który cały czas ogląda telewizję i uważa, że wie wszystko najlepiej. W sali czekolady telewizyjnej, mimo ostrzeżeń, przesłał sam siebie przez telewizor i zmalał. Rozciągnięto go w maszynie do gumy - stał się bardzo wysoki i cienki jak nitka.
32.Zalety i wady dzieci w fabryce
Można uznać, że Augustusa wyróżnia łakomstwo, Verucę arogancja, Violet zarozumiałość, a Mike'a brak wyobraźni. Zaletą Charliego jest skromność.
33.Co łączy dzieci, które zniknęły z fabryki?
Każde z nich nie posłuchało ostrzeżeń Wonki i złamało zasady, bo kierowało się swoją wadą. Każde zostało za to ukarane przygodą, która tę wadę ośmieszyła. Można uznać, że wszystkie były rozpieszczane przez rodziców.
34.Dorośli towarzyszący dzieciom w fabryce
Rodzice Augustusa, Veruki, Violet i Mike'a spełniali zachcianki dzieci i usprawiedliwiali je, np. pani Gloop chwaliła apetyt syna, a pan Salt kupował córce wszystko. Można uznać, że przez to dzieci stały się nieposłuszne. Dziadek Joe był ciepły i dobry, a Charlie zachowywał się skromnie.
35.Co wyróżniało Charliego wśród gości?
Można uznać, że skromność, dobroć i uczciwość: chciał podzielić się z rodziną jedyną czekoladą, nie zabierał rodzicom ich porcji, słuchał Wonki i nie łamał zasad. Dlatego został w fabryce jako jedyny i to on zwyciężył.
36.Zakończenie „Charliego i fabryki czekolady”
Wielka szklana winda wylatuje przez dach fabryki. Z góry widać, jak pozostałe dzieci wracają do domu z ciężarówkami słodyczy. Wonka oznajmia, że gdy Charlie dorośnie, fabryka będzie należała do niego. Winda przebija dach domku Bucketów i cała rodzina, razem z łóżkiem dziadków, przeprowadza się do fabryki.
37.Czas i miejsce akcji
W książce nie ma dokładnych informacji. Akcja dzieje się w XX wieku w mieście, w którym znajduje się największa na świecie fabryka czekolady. Wizyta w fabryce odbywa się zimą.
38.Czego uczy „Charlie i fabryka czekolady”?
Książka uczy, że warto zawsze mieć nadzieję, kierować się wyobraźnią, być skromnym i uczciwym oraz szanować innych.
Notatka
Autor, czas i miejsce akcji
Autorem książki jest Roald Dahl (1916-1990), czytaj: rual dal. Był brytyjskim pisarzem i autorem scenariuszy. Pochodził z rodziny norweskich imigrantów. W czasie II wojny światowej służył w wojsku jako pilot. Po wojnie zaczął pisać: najpierw opowiadania dla dorosłych, a potem książki dla dzieci. Napisał też m.in. „Matyldę”, „Jamesa i olbrzymią brzoskwinię” i „Czarownice”.
Książki Dahla łączą humor, fantazję i morał. Dzieci są w nich często mądrzejsze i odważniejsze od dorosłych.
Książka nie podaje dokładnie czasu i miejsca akcji. Wiadomo tylko, że:
- akcja dzieje się w XX wieku;
- miejscem akcji jest miasto, w którym stoi największa na świecie fabryka czekolady;
- Charlie mieszka w małym domku tuż naprzeciwko tej fabryki;
- zwiedzanie fabryki odbywa się zimą, gdy wszędzie leży śnieg.
Willy Wonka i tajemnica fabryki
Willy Wonka to właściciel największej i najsłynniejszej fabryki czekolady na świecie. Uchodzi za największego wynalazcę słodyczy w historii. Jest bardzo stary i nie ma rodziny.
Wonka wygląda elegancko: nosi czarny cylinder, aksamitny frak, zielone spodnie i perłowoszare rękawiczki. W ręku trzyma laseczkę ze złotą gałką. Ma czarną szpicbródkę i lśniące oczy, a mówi wysokim, piskliwym głosem. Narrator porównuje go do wiewiórki, bo Wonka porusza się szybko i zwinnie, a głowa ciągle mu podskakuje.
Dawniej w fabryce pracowały tysiące ludzi. Wonka zwolnił ich wszystkich z powodu szpiegów i od tamtej pory nie pokazuje się ludziom.
W fabryce pracują teraz Umpa-Lumpasy z Lumpalandii, kraju dżungli pełnej groźnych zwierząt. Są maleńcy, sięgają dorosłemu najwyżej do kolana. Wonka obiecał im ziarna kakaowe, za którymi tęsknili, i czekoladę. Przywiózł całe plemię w drewnianych skrzyniach z otworami na powietrze. Umpa-Lumpasy kochają muzykę, taniec i żarty. Po każdym wypadku w fabryce śpiewają piosenkę o wadzie dziecka.
Wynalazki i cechy Willy'ego Wonki
Wonka ciągle wymyśla słodycze, jakich nie ma nigdzie indziej. Można uznać, że ich niezwykłość polega na tym, że działają wbrew zdrowemu rozsądkowi, np.:
- gorące lody na chłodne dni rozgrzewają w czasie mrozu;
- cukierki, które nie są okrągłe, a wyglądają - to kwadratowe cukierki z buźkami; gdy ktoś otwiera drzwi, odwracają się i patrzą, kto wchodzi;
- wznoszące napoje z bąbelkami sprawiają, że człowiek unosi się pod sufit jak balon;
- zlizywalne tapety mają obrazki owoców, a liźnięty obrazek smakuje jak ten owoc.
Opis własnego wynalazku może zawierać nazwę, wygląd, smak i magiczne właściwości słodyczy oraz ostrzeżenie, dla kogo nie są one przeznaczone.
Można uznać, że Wonka jest pomysłowy, kreatywny, odważny w myśleniu i ma nieograniczoną wyobraźnię. Nie pasują do niego określenia przeciwne: odtwórczy, czyli powtarzający cudze pomysły, bierny i leniwy.
Wonka ostrzega dzieci przed niebezpieczeństwem, ale nie zatrzymuje ich siłą. Po wypadku zachowuje spokój, uspokaja rodziców i żartuje. Na przykład gdy Violet zmieniła się w borówkę, westchnął, że z deserem w tej gumie zawsze są kłopoty, i kazał zawieźć dziewczynkę do tłoczni soku. Można uznać, że Wonka pozwala dzieciom poznać skutki nieposłuszeństwa.
List w imieniu Charliego
List to wypowiedź pisemna skierowana do konkretnej osoby. Charlie mógłby w nim opisać rodzicom i dziadkom swoje wrażenia na temat Willy'ego Wonki. List ma stałą budowę:
Treść listu dzielimy na akapity. W rozwinięciu każdą cechę bohatera warto poprzeć przykładem z lektury. Na przykład: Pan Wonka jest pomysłowy, bo zbudował szklaną windę, która jeździ w każdą stronę.
Opis wyglądu można zacząć od tego, co najbardziej rzuca się w oczy, np. od cylindra i fraka. Potem przechodzimy do charakteru i zachowania bohatera.
Czekolada naprawdę i w fabryce Wonki
Prawdziwą czekoladę wytwarza się z ziaren kakaowca. Zanim powstanie tabliczka, ziarna przechodzą kilka etapów obróbki:
W fabryce Wonki czekolada powstaje inaczej. Gorąca czekolada płynie rzeką przez dolinę z jadalną łąką. Miesza ją i ubija wodospad. Wonka twierdzi, że to jedyny dobry sposób, bo dzięki niemu czekolada jest lekka i puszysta. W prawdziwej fabryce mieszaniem zajmują się maszyny.
Z rzeki ogromne szklane rury wysysają czekoladę i prowadzą ją do innych sal. Zamiast zwykłych robotników pracują w fabryce Umpa-Lumpasy.
Obie fabryki łączy to, że bez ziaren kakaowych nie da się zrobić czekolady. Wonka zużywa ich miliony co tydzień i ma nimi wypełnione magazyny. Dlatego mógł obiecać Umpa-Lumpasom, którzy marzyli o kakao, ziarna do każdego posiłku.
Wizyta w fabryce marzeń
Najważniejsze sale fabryki leżą głęboko pod ziemią. Są większe niż boiska piłkarskie i nie zmieściłyby się w żadnym budynku. Prowadzą do nich kręte korytarze schodzące w dół. W środku jest bardzo ciepło, bo Umpa-Lumpasy nie znoszą zimna. Wonka nie cierpi brzydoty, więc dba, by każda sala była piękna. Goście zwiedzają fabrykę w takiej kolejności:
Fabrykę poznajemy różnymi zmysłami:
- wzrok - śnieżnobiałe ściany tunelu, kolorowe drzwi magazynów, oślepiająco jasna sala telewizyjna;
- węch - kruszone orzechy laskowe, karmelizowany cukier, kwiat jabłoni;
- słuch - bulgotanie kotłów, odgłos maszyny wyrzucającej megalandryny, śmiech Umpa-Lumpasów;
- smak - trawa z miętowego cukru, czekolada z rzeki podana w kubku.
Można uznać, że fabryka wydaje się magiczna, bo dzieją się w niej rzeczy niemożliwe w zwykłym świecie, np. czekoladę wyjmuje się z ekranu telewizora.
Do opisu miejsca przydają się środki stylistyczne. Epitet to wyraz, który określa rzeczownik i nazywa jego cechę, np. gorąca rzeka, szklana winda. Porównanie zestawia dwie rzeczy za pomocą słów jak, niczym, jakby, np. Szklane rury błyszczały jak sople lodu.
Przykład
W ogromnej, ciepłej sali płynie brązowa rzeka, a wodospad huczy niczym burza.
Złote Losy i goście fabryki
Wonka ukrył pięć Złotych Losów pod opakowaniami zwykłych tabliczek swojej czekolady. Szukał następcy, który przejmie fabrykę i zaopiekuje się Umpa-Lumpasami. Zaprosił tylko dzieci, bo uważał, że dorosły nie zechce się od niego uczyć.
Losy wywołały ogromne poruszenie. Na całym świecie było ich tylko pięć, a do fabryki od lat nikt nie wchodził. Ludzie kupowali stosy czekolady. Pewien włamywacz obrabował bank i wydał wszystkie pieniądze na czekoladę. Jedna kobieta pokazała podrobiony los, a naukowiec zbudował maszynę do wykrywania złota pod papierkiem.
Losy znaleźli kolejno: Augustus Gloop, Veruca Salt, Violet Beauregarde, Mike Teavee i na końcu Charlie Bucket. Można uznać, że każde z czworga pierwszych dzieci ma jedną główną wadę:
| Dziecko | Wada | Co je spotkało | Po wizycie |
|---|---|---|---|
| Augustus Gloop | łakomstwo | wessała go rura z czekoladą | chudy jak słomka |
| Veruca Salt | arogancja | wiewiórki wrzuciły ją do zsypu | cała w śmieciach |
| Violet Beauregarde | zarozumiałość | zmieniła się w wielką borówkę | fioletowa |
| Mike Teavee | brak wyobraźni | zmalał w telewizorze | wysoki i cienki |
Ważne
Każde z tych dzieci zlekceważyło ostrzeżenie Wonki i dało się ponieść swojej wadzie.
Dorośli, Charlie i przesłanie książki
Rodzice czworga dzieci zwykle spełniali ich zachcianki i usprawiedliwiali złe zachowanie. Gdy Violet żuła niegotową gumę, rodzice ją chwalili i zachęcali. Rodzice Veruki obiecywali jej wszystko, czego zażądała, nawet Umpa-Lumpasa i wiewiórkę. W piosence o Veruce Umpa-Lumpasy pytają, kto zepsuł dziewczynkę, i odpowiadają, że rodzice. Można uznać, że dorośli mieli duży wpływ na zachowanie dzieci.
Inaczej zachowywał się dziadek Joe. Choć od dwudziestu lat nie wstawał z łóżka, z radości wyskoczył z niego i poszedł z wnukiem do fabryki. Można uznać, że był ciepły i radosny.
Charlie chciał podzielić się swoją urodzinową czekoladą z całą rodziną. W fabryce słuchał Wonki i nie łamał zasad. Na tej podstawie można sądzić, że wyróżniał się skromnością, dobrocią i uczciwością.
Można uznać, że Wonka był sprawiedliwy: ostrzegał dzieci, a każde wróciło do domu z ciężarówką słodyczy. Można też uznać, że szczęście w postaci Złotego Losu dobrze wykorzystał tylko Charlie, choć miało je pięcioro dzieci.
Na końcu szklana winda przebija dach fabryki i unosi się nad miastem. Wonka zapowiada, że gdy Charlie dorośnie, fabryka będzie jego. Potem winda przebija dach domku Bucketów i cała rodzina, razem z łóżkiem dziadków, przenosi się do fabryki.
Zapamiętaj
Przesłanie książki można odczytać tak: warto zawsze mieć nadzieję, kierować się wyobraźnią, być skromnym i uczciwym oraz szanować innych.
Quizy w tym zestawie
47 pytań w 5 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.
Pobierz sprawdzian (PDF)Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek
14 fiszek
20 fiszek uczy się 1
40 fiszek uczy się 1
25 fiszek uczy się 3
30 fiszek
