Ilustracja do zestawu: Szkolne radości i smutki - teksty, biblioteka - Słowa na start 4

Polski

Szkolne radości i smutki - teksty, biblioteka - Słowa na start 4

Sprawdzony zestaw

Zestaw obejmuje teksty o szkole z rozdziału II: wiersze „Marzenia” i „W bibliotece” oraz fragmenty opowieści o szkole i pracy w zespole. Poznasz pojęcia podmiot mówiący, narrator, bohater literacki i epitet, dowiesz się, jak szukać książek w bibliotece i w katalogu, oraz kto pracuje przy powstawaniu książki.

Zestaw do podręcznika

Rozdział II, cz. 1. Szkolne radości, szkolne smutki: teksty literackie, biblioteka, ludzie książki

Słowa na start! 4. Podręcznik. Edycja 2026 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa40 fiszek50 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

1.Podmiot mówiący

Inaczej osoba mówiąca w wierszu. Wyraża swoje uczucia, przeżycia i poglądy albo opisuje otaczający świat.

2.Kim jest podmiot mówiący w wierszu Joanny Kulmowej „Marzenia”?

To dziecko, które chodzi do szkoły. Mówi o sobie w 1. osobie (ja). Wyjaśnia, że nie lubi chodzić do szkoły, choć nie jest leniwe.

3.Dlaczego osoba mówiąca w wierszu „Marzenia” nie lubi szkoły?

Bo jej marzenia nie mieszczą się w tornistrze. W szkole panuje wielki porządek i nikt nie trzyma marzeń pod ławką, więc musi je zostawiać w domu.

4.Co dzieje się z marzeniami, które zostają same w domu (J. Kulmowa, „Marzenia”)?

Dziecko zostawia je w domu, pod stołem albo w szparze. Tam marzenia rosną i same wyruszają w podróże. Gdy dziecko wraca ze szkoły, są już za dalekie i za duże.

1Zostają pod stołem lub wszparze2Rosną3Same podróżują4Są za dalekie i za duże

5.Nastrój, przesłanie i budowa wiersza „Marzenia”

Nastrój: żal, smutek i tęsknota za marzeniami. Przesłanie: szkolny porządek i obowiązki nie zostawiają miejsca na marzenia. Marzenia są jak żywe istoty - rosną i podróżują. Wiersz ma jedną strofę (12 wersów) i rymy, np. podróże - duże.

6.Bohaterowie tekstu Marty H. Milewskiej „Po co nam ta szkoła?”

Narrator-chłopiec, jego koledzy Stefanek (prowadzi notatnik, nie lubi apeli ani matematyki) i Mieszko (lubi historię, nie lubi biologii) oraz tata. Rozmawiają w domu, na kanapie w salonie.

7.Jakie zadanie mają chłopcy w tekście „Po co nam ta szkoła?”

Mają zrobić projekt „Szkoła marzeń”. Najpierw chcą się dowiedzieć, jak szkołę wspominają dorośli, a potem wymyślić dzisiejszą szkołę marzeń. Dlatego pytają tatę.

8.Dlaczego tata nazywa szkołę „małą szkołą życia”?

Bo w szkole i w dorosłym życiu jest podobnie: trzeba wstawać rano, słuchać innych (nauczyciela albo szefa lub klienta), radzić sobie z niesympatycznymi ludźmi i robić nieprzyjemne obowiązki. Szkoła uczy pracować i kształtuje charakter.

W obu trzebawstawać ranosłuchać innychradzić sobie z ludźminieprzyjemne obowiązki

9.Po co uczyć się rzeczy, które wydają się nieciekawe (według taty)?

Bo można w ten sposób odkryć swoje zainteresowania. Tata podaje przykład koleżanki Ani, która dziś jest znanym lekarzem i operuje serca.

10.Wspomnienia szkolne taty

Tata też nie lubił szkoły: rannego wstawania, siedzenia w ławkach i nudnych apeli. Najbardziej lubił przerwy, wf i matematykę. Nie znosił historii, bo nauczyciel był srogi (surowy). Dziś uważa, że to był fajny czas.

11.Dociekliwy

Taki, kto zadaje dużo pytań, szuka odpowiedzi i chce dowiedzieć się więcej na jakiś temat.

12.Kto pyta, nie błądzi

Warto zadawać pytania, bo dzięki nim możemy coś lepiej zrozumieć, uniknąć pomyłek i dowiedzieć się czegoś ważnego.

13.Narrator

Osoba, która opowiada o wydarzeniach w utworze literackim. Może tylko obserwować wydarzenia albo w nich uczestniczyć. Narratora nie należy mylić z autorem.

Narratorobserwować zbokunie wiemy, kimjestnp. „Figgrotten”uczestniczyćjest teżbohateremnp. Peter Hatcher

14.Bohaterowie „Opowieści czwartoklasisty” Judy Blume

Peter Hatcher - narrator, który opowiada w 1. osobie i uczestniczy w wydarzeniach; Jimmy (James) Fargo; Sheila Tubman, która rządzi grupą i ładnie pisze; wychowawczyni pani Haver. Akcja: Nowy Jork, styczeń.

PeterJimmySheilakoledzyrządzirządzi

15.Praca grupy nad projektem „Nasze miasto” (J. Blume)

Grupa zajmuje się transportem: ma oddać broszurkę i plakat oraz przygotować ustną prezentację. Kupują żółtą tablicę, wypożyczają w bibliotece siedem książek, dzielą tematy, a całość przepisuje Sheila.

1Zakup żółtej tablicy2Podział pracySheila - broszura3Siedem książek z biblioteki4Przydział tematów5Sheila przepisuje całość

16.Tematy bohaterów w projekcie o transporcie

Peter - kolej jednotorowa (chciał usunąć z miasta samochody), Jimmy - wpływ transportu na zanieczyszczenie powietrza, Sheila - historia transportu w mieście.

17.Spór o okładkę broszury (J. Blume)

Sheila wpisała swoje nazwisko na pierwszym miejscu i dopisała, że to ona ręcznie przepisała tekst. Chłopcy uznali to za niesprawiedliwe. Jimmy zagroził, że podrze broszurkę, więc Sheila obiecała usunąć swoje nazwisko.

18.Autorytarnie

Tak zachowuje się ktoś, kto narzuca innym swoje zdanie i wymaga, by mu się podporządkowali. Decyduje bez porozumienia z innymi.

19.Broszura

Mała książeczka albo zeszyt z informacjami na jakiś temat.

20.Zasady dobrej współpracy w grupie

Dobra współpraca wymaga wspólnych ustaleń (np. wspólnie ustalonego podziału obowiązków), uczciwości i szacunku. Narzucanie innym swojego zdania psuje pracę grupy.

21.Bohater literacki

Postać, która występuje w utworze literackim i uczestniczy w opisywanych wydarzeniach.

22.Figgrotten - bohaterka książki April Stevens

Dziewczynka o imieniu Frances: bardzo inteligentna, interesuje się wieloma rzeczami i łatwo wpada w ekscytację. Uczy ją pan Stanley. Akcja dzieje się w szkole, we wrześniu. Narrator opowiada z boku, w 3. osobie, i nie uczestniczy w wydarzeniach.

23.Dlaczego Figgrotten przestała się zgłaszać na lekcjach?

W pierwszej klasie była tak podekscytowana, że krzyczała „ja, ja, ja” i nie dawała mówić innym. Zauważyła, że koledzy jej nie rozumieją i uważają ją za irytującą, więc zamilkła. Teraz często się nudzi i patrzy przez okno.

PRZYCZYNYZdominowała lekcjęInni uznali ją za irytującąFiggrotten milknieSKUTKINudzi się na lekcjachPatrzy w niebo przez okno

24.Lekcja o ułamkach i przesłanie fragmentu „Figgrotten”

Zapytana o ułamek niewłaściwy, Figgrotten odpowiada niechętnie, bo czuje, że klasa się najeża, a nie umie udawać, że nie wie. Uważa, że nie trzeba kryć się z inteligencją, ale nie warto się z nią obnosić. Przesłanie: dziel się wiedzą tak, by nie zniechęcać innych.

25.Ekscytacja

Wewnętrzne pobudzenie, ożywienie, duża radość.

26.Na wskroś absurdalne

Coś całkowicie, zupełnie bez sensu.

27.Epitet

Wyraz, który w tekście literackim jest określeniem rzeczownika. Nazywa cechy osób, przedmiotów, zwierząt, roślin i zjawisk. Dzięki epitetom łatwiej wyobrazić sobie, o czym jest utwór.

28.Wiersz Krystyny Wodnickiej „W bibliotece” - pierwsza strofa

Jest jesień: kolorowe liście jeszcze spadają, jest czas na piłkę, rower i zabawę. Gdy jednak wiatr zacznie wiać za kołnierz, dobrze będzie usiąść z książką przy lampie.

29.Jak przedstawiona jest biblioteka w wierszu „W bibliotece”?

Jak świat pełen przygód: to, o czym opowiadają książki, ożywa - trąbią słonie, krzyczą Indianie, szumią żagle. Można tam znaleźć wszystko, czego się chce. Podmiot mówiący zachęca do czytania, nastrój jest pogodny i przytulny.

30.Budowa i epitety wiersza „W bibliotece”

Wiersz ma dwie strofy (4 i 6 wersów) i jest rymowany. Epitety: kolorowe liście, stara prawda, mądra bajka, piękny wiersz. Mówią, że w książkach są mądrość i piękno.

31.Co można znaleźć w bibliotece?

Książki i czasopisma, a także audiobooki, czyli książki do słuchania, oraz e-booki, czyli książki na czytniki. Można je wypożyczyć do domu albo korzystać z nich na miejscu.

32.Jak znaleźć potrzebną książkę w bibliotece?

Można poprosić o pomoc bibliotekarkę lub bibliotekarza, skorzystać z katalogu w komputerze, obejrzeć książki na regałach (z tyłu okładki często jest krótkie omówienie) albo zapytać koleżanki i kolegów, co polecają.

Sposobyzapytać bibliotekarzakatalog w komputerzeobejrzeć regałyzapytać kolegów

33.Jak ułożone są książki w bibliotece?

Są pogrupowane w działy, np. „Nauka”, „Słowniki”, „Poezja”, „Lektury”. W jednym dziale często stoją alfabetycznie - według nazwisk autorów albo tytułów.

34.Katalog online

Prowadzony przez bibliotekę spis w internecie, w którym można wyszukiwać książki i sprawdzać, czy są dostępne. Można w nim też zarezerwować książkę i przedłużyć termin oddania.

35.Karta katalogowa

Zawiera podstawowe informacje o książce: autora, tytuł, autora ilustracji, adres wydawniczy (wydawnictwo, miejsce i rok wydania), lokalizację, sygnaturę (numer ułatwiający wyszukanie książki), status (dostępność) i opis fizyczny (liczbę stron).

Karta katalogowao książceautor, tytułwydaniewydawnictwo, rokw bibliotecesygnatura, status

36.Co zrobić, gdy książka jest wypożyczona albo nie zdążysz jej oddać?

Wypożyczoną książkę można poprosić bibliotekarza o odłożenie albo zarezerwować w katalogu online. Gdy nie zdążysz oddać książki w terminie, poproś o przedłużenie w bibliotece lub w katalogu online.

37.Atrakcje biblioteki

Gry planszowe i puzzle, zajęcia (np. origami, robotyka, budowanie z klocków Lego), spotkania z autorami, klub dyskusyjny i gry typu escape room. Warto śledzić stronę internetową biblioteki, bo na wiele zajęć trzeba się zapisać.

Atrakcjegry planszowe, puzzlezajęcia, np. robotykaspotkania z autoramiescape room

38.Autor, tłumacz, redaktor, korektor

Autor pisze tekst. Tłumacz przekłada tekst obcojęzyczny na język wydania. Redaktor poprawia tekst, by był zrozumiały i bez błędów (np. nieprawdziwych informacji). Korektor sprawdza błędy ortograficzne i interpunkcyjne.

1Autorpisze tekst2Tłumaczprzekłada na inny język3Redaktorpoprawia treść4Korektorszuka błędów pisowni

39.Ilustrator (grafik), operator DTP, drukarz

Ilustrator albo grafik projektuje wygląd książki i przygotowuje ilustracje. Operator DTP układa elementy książki w programie komputerowym i przygotowuje ją do druku. Drukarz obsługuje maszyny drukujące książki.

1Grafikwygląd i ilustracje2Operator DTPukład stron3Drukarzdruk4Księgarnia i biblioteka

40.Księgarz i bibliotekarz

Księgarz pracuje w księgarni i pomaga kupującym znaleźć ciekawe książki. Bibliotekarz udostępnia i poleca książki, pilnuje porządku w zbiorach, zamawia nowości i organizuje wydarzenia zachęcające do czytania.

Notatka

„Marzenia” Joanny Kulmowej i podmiot mówiący

Podmiot mówiący to osoba mówiąca w wierszu. Mówi o swoich uczuciach, przeżyciach i poglądach. Może też opisywać świat wokół siebie.

Jak go rozpoznać? Zapytaj: kto mówi w tym wierszu? Często podmiot mówiący mówi o sobie „ja”. Pamiętaj, że to nie jest autor. Autor tylko napisał wiersz.

W wierszu „Marzenia” mówi dziecko-uczeń. Nie lubi szkoły, ale nie jest leniwe. Jego marzenia nie mieszczą się w tornistrze. W szkole jest wielki porządek, więc marzenia zostają w domu.

PRZYCZYNYMarzenia nie mieszczą się w tornistrzeW szkole panuje wielki porządekMarzenia zostają w domuSKUTKIMarzenia rosną i same podróżująPo powrocie dziecka są za dalekie i zadużeDziecko czuje żal i tęsknotę
Co się dzieje z marzeniami

W wierszu marzenia są jak żywe istoty. Słychać w nim żal i tęsknotę, a nastrój jest smutny. Można uznać, że wiersz mówi o tym, że szkolne obowiązki nie zostawiają miejsca na marzenia. Wiersz ma jedną strofę (12 wersów) i jest rymowany.

Mała szkoła życia - tekst Marty H. Milewskiej

W tekście „Po co nam ta szkoła?” o wydarzeniach opowiada narrator-chłopiec. Mówi w 1. osobie i bierze udział w wydarzeniach. Razem ze Stefankiem i Mieszkiem robi projekt „Szkoła marzeń”. Chłopcy pytają tatę, jak wspomina szkołę.

Tata przyznaje, że też nie lubił szkoły. Dziś uważa, że to był fajny czas. Nazywa szkołę małą szkołą życia, bo w szkole i w dorosłym życiu jest podobnie.

W szkoleW dorosłym życiu
wstajemy rano na lekcjewstajemy rano do pracy
słuchamy nauczycielasłuchamy szefa lub klienta
spotykamy różne osobyradzimy sobie z niesympatycznymi ludźmi
uczymy się nie tylko ciekawych rzeczyrobimy też nieprzyjemne obowiązki

Według taty szkoła uczy pracować i kształtuje charakter. Warto poznawać nawet tematy, które wydają się nudne. Można w ten sposób odkryć swoje zainteresowania.

Powiedzenie kto pyta, nie błądzi zachęca do zadawania pytań. Kto jest dociekliwy, zadaje dużo pytań i chce wiedzieć więcej.

Narrator, bohater, podmiot mówiący - jak je odróżnić

Te pojęcia łatwo pomylić. Pomoże pytanie: kto mówi albo kto opowiada?

PojęcieGdzie go szukaćCo robi
podmiot mówiącyw wierszumówi o uczuciach, opisuje świat
narratorw utworze, np. w powieściopowiada o wydarzeniach
bohater literackiw utworzeuczestniczy w wydarzeniach
autorpoza utworemnapisał utwór

Narrator może tylko obserwować wydarzenia z boku. Wtedy zwykle mówi o bohaterach „on”, „ona”, „oni”. Może też sam brać udział w wydarzeniach. Wtedy mówi „ja” i jest jednocześnie bohaterem.

Przykład

„Ola zapukała do drzwi. Nikt jej nie otworzył.” - narrator patrzy z boku. „Zapukałam do drzwi, ale nikt mi nie otworzył.” - narrator uczestniczy w wydarzeniach.

Narratora nie należy mylić z autorem. Autor wymyślił i napisał utwór, a narrator opowiada w nim o wydarzeniach.

„Opowieści czwartoklasisty” - praca w zespole

Książkę napisała Judy Blume. Opowiada Peter Hatcher. Jest narratorem, mówi w 1. osobie i uczestniczy w wydarzeniach. Akcja dzieje się w Nowym Jorku, w styczniu.

Peter, Jimmy i Sheila przygotowują projekt „Nasze miasto”. Ich temat to transport. Mają oddać broszurkę i plakat oraz przedstawić ustną prezentację.

1Kupno żółtej tablicykolor wybiera Sheila2Podział pracySheila - broszura, chłopcy - większośćplakatu3Wypożyczenie siedmiu książek wbibliotece4Przydział tematówkolej, zanieczyszczenie powietrza,historia transportu5Sheila przepisuje całość jednympismem6Spór o okładkę broszurySheila obiecuje usunąć swoje nazwisko
Jak grupa pracuje nad projektem

Sheila rządzi grupą. Sama podejmuje decyzje i każe wszystko ze sobą uzgadniać. Zachowuje się autorytarnie, czyli narzuca innym swoje zdanie. Na okładce broszury wyróżnia siebie. Chłopcy uważają to za niesprawiedliwe. W końcu Sheila ustępuje.

Zapamiętaj

Dobra współpraca w grupie wymaga wspólnych ustaleń, uczciwości i szacunku.

„Figgrotten” i bohater literacki

Bohater literacki to postać, która występuje w utworze i uczestniczy w wydarzeniach. Najważniejszą postać zwykle poznasz po tym, że utwór najwięcej mówi o jej działaniach i uczuciach.

W książce April Stevens najważniejsza jest Figgrotten, czyli Frances. To bardzo inteligentna dziewczynka. Interesuje się wieloma rzeczami i łatwo wpada w ekscytację. Uczy ją pan Stanley. Akcja dzieje się w szkole, we wrześniu.

O wydarzeniach opowiada narrator z boku, w 3. osobie. Nie bierze w nich udziału.

W pierwszej klasie Figgrotten zgłaszała się tak głośno, że inni nie mogli mówić. Koledzy uważali ją za irytującą. Dlatego zamilkła i teraz często się nudzi.

Według bohaterki nie trzeba kryć się z inteligencją, ale nie warto się nią obnosić. Można uznać, że fragment uczy, jak dzielić się wiedzą, by nie zniechęcać innych.

Epitet i wiersz „W bibliotece”

Epitet to wyraz, który w tekście literackim określa rzeczownik. Nazywa cechy osób, przedmiotów, zwierząt, roślin i zjawisk. Dzięki epitetom łatwiej wyobrazić sobie świat utworu.

Jak znaleźć epitet:

  • znajdź rzeczownik, np. chmura,
  • zapytaj o niego: jaki? jaka? jakie?,
  • wyraz, który odpowiada na to pytanie, to epitet, np. burzowa chmura.

Przykład

W wyrażeniach „odważny strażak”, „rudy lis”, „cichy wieczór” epitetami są wyrazy: odważny, rudy, cichy.

Wiersz Krystyny Wodnickiej ma dwie strofy i rymy. W pierwszej strofie jest jesień: czas na zabawę na dworze, a potem na czytanie przy lampie. W drugiej biblioteka jest jak świat pełen przygód. To, o czym opowiadają książki, ożywa. Podmiot mówiący zachęca do czytania. Nastrój jest pogodny i przytulny.

Biblioteka - jak znaleźć książkę

W bibliotece są książki i czasopisma. Są też audiobooki, czyli książki do słuchania, i e-booki, czyli książki na czytniki. Można je wypożyczyć do domu albo korzystać z nich na miejscu.

Książkę można znaleźć na kilka sposobów:

  • zapytać bibliotekarkę lub bibliotekarza,
  • poszukać w katalogu w komputerze, gdy znasz autora albo tytuł,
  • obejrzeć książki na regałach i przeczytać omówienie z tyłu okładki,
  • zapytać koleżanki i kolegów, co polecają.

Książki są pogrupowane w działy, np. „Albumy”, „Encyklopedie”, „Literatura polska”. W dziale często stoją alfabetycznie, według nazwisk autorów albo tytułów.

W katalogu online sprawdzisz, czy książka jest dostępna. Możesz ją też zarezerwować. Podstawowe informacje o każdej książce są na karcie katalogowej.

Karta katalogowaAutor i tytułautortytułautor ilustracjiWydanie książkiadres wydawniczy: wydawnictwo,miejsce, rokopis fizyczny: liczba stronGdzie jest i czy można jąwypożyczyćlokalizacja: gdzie jest książkasygnatura: numer do wyszukaniastatus: dostępność
Co jest na karcie katalogowej

Biblioteka ma też inne atrakcje, np. gry planszowe, spotkania z autorami i klub dyskusyjny. Na wiele zajęć trzeba się wcześniej zapisać.

Ważne

Nie zdążysz oddać książki? Poproś o przedłużenie terminu w bibliotece albo w katalogu online.

Ludzie książki

Nad książką pracuje wiele osób. Każda ma inne zadanie:

  • autor pisze tekst,
  • tłumacz przekłada tekst z języka obcego na język wydania,
  • redaktor poprawia tekst, żeby był zrozumiały i nie miał błędów, np. nieprawdziwych informacji,
  • korektor szuka błędów ortograficznych i interpunkcyjnych,
  • ilustrator albo grafik projektuje wygląd książki i robi ilustracje,
  • operator DTP układa elementy książki w programie komputerowym i przygotowuje ją do druku,
  • drukarz obsługuje maszyny, które drukują książki.

Nie myl redaktora z korektorem. Redaktor dba o sens i prawdziwość tekstu. Korektor dba o ortografię i interpunkcję.

Gotowe książki trafiają do księgarń i bibliotek. Księgarz pomaga kupującym wybrać książkę. Bibliotekarz udostępnia i poleca książki, dba o porządek w zbiorach, zamawia nowości i organizuje wydarzenia zachęcające do czytania.

Quizy w tym zestawie

50 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.

Pobierz sprawdzian (PDF)

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego