Ilustracja do zestawu: Działania pisemne - Matematyka z plusem 4

Matematyka

Działania pisemne - Matematyka z plusem 4

Sprawdzony zestaw

Nauczysz się dodawać, odejmować, mnożyć i dzielić sposobem pisemnym krok po kroku: z przeniesieniami, z zamianą dziesiątek na jedności i z zerami w liczbach. Dowiesz się, jak sprawdzać wyniki działaniem odwrotnym i jak rozwiązywać zadania tekstowe w kilku krokach.

Szkoła podstawowa40 fiszek50 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

1.Składniki i suma

Liczby, które dodajemy, to składniki, a wynik dodawania to suma. Na przykład w działaniu 356+41=397356 + 41 = 397 liczby 356 i 41 to składniki, a 397 to suma. Zamiana kolejności składników nie zmienia sumy.

2.Dodawanie pisemne - jak podpisać liczby?

Podpisujemy jedności pod jednościami, dziesiątki pod dziesiątkami, setki pod setkami itd. Potem dodajemy kolejno od prawej strony: najpierw jedności, potem dziesiątki, setki i tysiące. Na przykład 5231+3545231 + 354: jedności 1+4=51 + 4 = 5, dziesiątki 3+5=83 + 5 = 8, setki 2+3=52 + 3 = 5, tysiące 5+0=55 + 0 = 5, więc suma to 5585.

3.Dodawanie pisemne z przeniesieniem

Gdy suma cyfr w kolumnie wynosi 10 lub więcej, pod kreską zapisujemy tylko jej cyfrę jedności. Cyfrę 1 piszemy małą cyfrą nad następną kolumną i dodajemy ją razem z cyframi tej kolumny, bo np. 12 jedności to 1 dziesiątka i 2 jedności. Na przykład 368+254368 + 254: 8+4=128 + 4 = 12, 1+6+5=121 + 6 + 5 = 12, 1+3+2=61 + 3 + 2 = 6, więc suma to 622.

1jedności: 8 + 4 = 12piszemy 2, nad dziesiątkami 12dziesiątki: 1 + 6 + 5 = 12piszemy 2, nad setkami 13setki: 1 + 3 + 2 = 6piszemy 64suma: 622

4.Dodawanie liczb o różnej liczbie cyfr

Liczby wyrównujemy do prawej strony: jedności pod jednościami, a nie pierwszą cyfrę pod pierwszą. Gdzie krótsza liczba nie ma cyfry, dodajemy tylko przeniesienie albo przepisujemy cyfrę dłuższej liczby. Na przykład 4087+9354087 + 935: 7+5=127 + 5 = 12, 1+8+3=121 + 8 + 3 = 12, 1+0+9=101 + 0 + 9 = 10, 1+4=51 + 4 = 5, więc suma to 5022. Suma może mieć więcej cyfr niż składniki: 695+418=1113695 + 418 = 1113.

5.Dodawanie kilku liczb sposobem pisemnym

Wszystkie liczby podpisujemy pod sobą, jedności pod jednościami, i dodajemy kolumnami od prawej. Suma w kolumnie może wynieść 20 lub więcej - wtedy nad następną kolumną piszemy 2 albo więcej. Na przykład 268+497+57268 + 497 + 57: 8+7+7=228 + 7 + 7 = 22 (piszemy 2, przenosimy 2), 2+6+9+5=222 + 6 + 9 + 5 = 22 (piszemy 2, przenosimy 2), 2+2+4=82 + 2 + 4 = 8, więc suma to 822.

6.Sprytne dodawanie liczb bliskich pełnym setkom i tysiącom

Liczbę, której brakuje niewiele do pełnej setki lub pełnego tysiąca, zaokrąglamy w górę, a potem odejmujemy to, co dodaliśmy. Na przykład 499+2998499 + 2998: 499 to 500−1500 - 1, a 2998 to 3000−23000 - 2, więc suma to 500+3000−3=3497500 + 3000 - 3 = 3497. Taki rachunek łatwo wykonać w pamięci.

7.Odjemna, odjemnik i różnica

Odjemna to liczba, od której odejmujemy, odjemnik - liczba, którą odejmujemy, a różnica - wynik odejmowania. Na przykład w działaniu 796−362=434796 - 362 = 434 liczba 796 to odjemna, 362 to odjemnik, a 434 to różnica. Przy odejmowaniu pisemnym odjemną piszemy na górze.

8.Odejmowanie pisemne - jak liczymy?

Tak jak przy dodawaniu podpisujemy jedności pod jednościami, dziesiątki pod dziesiątkami itd. Odejmujemy kolejno od prawej: najpierw jedności, potem dziesiątki, setki i tysiące. Na przykład 4867−25344867 - 2534: 7−4=37 - 4 = 3, 6−3=36 - 3 = 3, 8−5=38 - 5 = 3, 4−2=24 - 2 = 2, więc różnica to 2333.

9.Odejmowanie z zamianą dziesiątki na jedności

Gdy cyfra jedności odjemnej jest mniejsza od cyfry jedności odjemnika, zamieniamy 1 dziesiątkę na 10 jedności. Nad cyfrą dziesiątek piszemy liczbę o 1 mniejszą, a nad jednościami - liczbę o 10 większą. Na przykład 563−248563 - 248: 6 dziesiątek i 3 jedności to 5 dziesiątek i 13 jedności, więc 13−8=513 - 8 = 5, 5−4=15 - 4 = 1, 5−2=35 - 2 = 3. Różnica to 315.

10.Odejmowanie z dwiema zamianami

Czasem zamianę trzeba zrobić dwa razy: najpierw 1 dziesiątkę na 10 jedności, a potem 1 setkę na 10 dziesiątek. Na przykład 652−279652 - 279: 12−9=312 - 9 = 3 i zostają 4 dziesiątki. Ponieważ 4<74 < 7, 6 setek i 4 dziesiątki zamieniamy na 5 setek i 14 dziesiątek: 14−7=714 - 7 = 7. Na końcu 5−2=35 - 2 = 3. Różnica to 373.

1jedności: 12 - 9 = 31 dziesiątka na 10 jedności2dziesiątki: 14 - 7 = 71 setka na 10 dziesiątek3setki: 5 - 2 = 3zostało 5 setek4różnica: 373

11.Odejmowanie, gdy w odjemnej są zera

Gdy jedności odjemnej jest za mało, a dziesiątek jest 0, nie ma dziesiątki do zamiany. Wtedy zamieniamy 1 setkę na 10 dziesiątek, a jedną z nich - na 10 jedności. Gdy setek też jest 0, zaczynamy od 1 tysiąca. Na przykład 702−257702 - 257: 7 setek i 2 jedności to 6 setek, 10 dziesiątek i 2 jedności, czyli 6 setek, 9 dziesiątek i 12 jedności. Nad 7 piszemy 6, nad 0 - 9, a nad 2 - 12. Teraz 12−7=512 - 7 = 5, 9−5=49 - 5 = 4, 6−2=46 - 2 = 4, więc różnica to 445.

1nad cyframi piszemy 6, 9, 126 setek, 9 dziesiątek, 12 jedności2jedności: 12 - 7 = 53dziesiątki: 9 - 5 = 44setki: 6 - 2 = 4różnica: 445

12.Sprawdzanie odejmowania dodawaniem

Wynik odejmowania sprawdzamy dodawaniem: różnica dodana do odjemnika musi dać odjemną. Na przykład 731−486=245731 - 486 = 245 jest dobrze, bo 245+486=731245 + 486 = 731. Jeśli wyjdzie inna liczba niż odjemna, trzeba poszukać błędu.

13.Jak znaleźć brakujący składnik, odjemną albo odjemnik?

Brakujący składnik to suma minus znany składnik: z x+356=902x + 356 = 902 mamy x=902−356=546x = 902 - 356 = 546. Niewiadoma odjemna to różnica plus odjemnik: z y−165=418y - 165 = 418 mamy y=418+165=583y = 418 + 165 = 583. Niewiadomy odjemnik to odjemna minus różnica: z 840−z=362840 - z = 362 mamy z=840−362=478z = 840 - 362 = 478.

Niewiadomaskładniksuma -składnikodjemnaróżnica +odjemnikodjemnikodjemna -różnica

14.Szukanie liczby od końca

Gdy wiemy, co zrobiono z liczbą i jaki był wynik, liczymy od końca działaniami odwrotnymi: dodawanie cofamy odejmowaniem, a odejmowanie - dodawaniem. Na przykład liczbę powiększono o 145, potem o 230 i otrzymano 812. Szukana liczba to 812−230−145=437812 - 230 - 145 = 437. Sprawdzenie: 437+145+230=812437 + 145 + 230 = 812.

15.Czynniki i iloczyn

Liczby, które mnożymy, to czynniki, a wynik mnożenia to iloczyn. Mnożenie zastępuje dodawanie jednakowych składników: 5 biletów po 46 zł to 46+46+46+46+46=5⋅46=23046 + 46 + 46 + 46 + 46 = 5 \cdot 46 = 230 zł. Tu 5 i 46 to czynniki, a 230 to iloczyn.

16.Mnożenie przez liczbę jednocyfrową - rozkład

Liczbę rozkładamy na setki, dziesiątki i jedności, każdą część mnożymy osobno, a wyniki dodajemy. Na przykład 3⋅254=3⋅200+3⋅50+3⋅4=600+150+12=7623 \cdot 254 = 3 \cdot 200 + 3 \cdot 50 + 3 \cdot 4 = 600 + 150 + 12 = 762. Tak samo działa mnożenie pisemne, tylko zapisane krócej.

17.Mnożenie pisemne przez liczbę jednocyfrową

Liczbę jednocyfrową podpisujemy pod cyfrą jedności i mnożymy przez nią kolejno jedności, dziesiątki i setki. Z każdego iloczynu zapisujemy cyfrę jedności, a dziesiątki piszemy małą cyfrą nad następną kolumną i dodajemy je po kolejnym mnożeniu. Na przykład 258⋅7258 \cdot 7: 7⋅8=567 \cdot 8 = 56, 7⋅5+5=407 \cdot 5 + 5 = 40, 7⋅2+4=187 \cdot 2 + 4 = 18, więc iloczyn to 1806.

17 · 8 = 56piszemy 6, nad dziesiątkami 527 · 5 + 5 = 40piszemy 0, nad setkami 437 · 2 + 4 = 18piszemy 184iloczyn: 1806

18.Mnożenie, gdy w liczbie jest zero

Zero razy dowolna liczba daje 0, ale przeniesienie z poprzedniej kolumny trzeba dopisać. Na przykład 305⋅4305 \cdot 4: 4⋅5=204 \cdot 5 = 20 (piszemy 0, przenosimy 2), 4⋅0+2=24 \cdot 0 + 2 = 2, 4⋅3=124 \cdot 3 = 12, więc iloczyn to 1220. Gdy zgubimy przeniesienie przy zerze, wyjdzie błędnie 1200.

19.Ostatni krok mnożenia pisemnego

Gdy mnożymy ostatnią cyfrę z lewej, nie ma już następnej kolumny. Dlatego cały wynik tego kroku, razem z przeniesieniem, zapisujemy pod kreską. Na przykład 4687⋅64687 \cdot 6: 6⋅7=426 \cdot 7 = 42, 6⋅8+4=526 \cdot 8 + 4 = 52, 6⋅6+5=416 \cdot 6 + 5 = 41, 6⋅4+4=286 \cdot 4 + 4 = 28 - zapisujemy całe 28. Iloczyn to 28 122.

20.Mnożenie pisemne przez 20, 300, 4000 itp.

Mnożymy tak jak przez liczbę jednocyfrową, a potem do wyniku dopisujemy zera. Cyfrę różną od zera podpisujemy pod cyfrą jedności, a zera odsuwamy za kreskę. Na przykład 423⋅300423 \cdot 300: 423⋅3=1269423 \cdot 3 = 1269, dopisujemy dwa zera i mamy 126 900. Tak samo przy mnożeniu przez 10, 100 i 1000 dopisujemy 1, 2 albo 3 zera.

13 pod cyfrą jednościzera 00 odsuwamy za kreskę2423 · 3 = 12693dopisujemy 00iloczyn: 126 900

21.Zera na końcu obu czynników

Oddzielamy kreską zera na końcu obu czynników i mnożymy liczby bez zer. Potem dopisujemy wszystkie zera z obu czynników. Na przykład 2400⋅302400 \cdot 30: 24⋅3=7224 \cdot 3 = 72, a zer jest 2+1=32 + 1 = 3, więc iloczyn to 72 000. Tak samo liczymy przy czynnikach wielocyfrowych.

22.Dodatkowe zero w iloczynie

Iloczyn może mieć na końcu więcej zer, niż mają razem czynniki. Dzieje się tak, gdy iloczyn cyfr sam kończy się zerem. Na przykład 40⋅50=200040 \cdot 50 = 2000, bo 4⋅5=204 \cdot 5 = 20 i dopisujemy jeszcze 2 zera - razem są 3 zera. Tak samo 600⋅5=3000600 \cdot 5 = 3000.

23.Mnożenie przez liczbę dwucyfrową - rozkład

Liczbę dwucyfrową rozkładamy na dziesiątki i jedności. Mnożymy przez każdą część osobno, a wyniki dodajemy. Na przykład 136⋅27=136⋅20+136⋅7=2720+952=3672136 \cdot 27 = 136 \cdot 20 + 136 \cdot 7 = 2720 + 952 = 3672.

24.Mnożenie pisemne przez liczbę dwucyfrową

Najpierw mnożymy przez cyfrę jedności i zapisujemy pierwszy wiersz. Potem mnożymy przez cyfrę dziesiątek. Wynik to dziesiątki, więc drugi wiersz przesuwamy o jedno miejsce w lewo (albo dopisujemy na jego końcu 0). Na końcu dodajemy oba wiersze. Na przykład 136⋅27136 \cdot 27: 136⋅7=952136 \cdot 7 = 952, 136⋅2=272136 \cdot 2 = 272 dziesiątki, czyli 2720, a 952+2720=3672952 + 2720 = 3672.

1136 · 7 = 952pierwszy wiersz2136 · 2 = 272o miejsce w lewo, czyli 27203952 + 2720 = 3672dodajemy wiersze

25.Mnożenie pisemne przez liczbę trzycyfrową

Zapisujemy trzy wiersze: iloczyn przez cyfrę jedności, przez cyfrę dziesiątek (przesunięty o jedno miejsce w lewo) i przez cyfrę setek (przesunięty o dwa miejsca). Potem dodajemy wiersze. Na przykład 326⋅152326 \cdot 152: 326⋅2=652326 \cdot 2 = 652, 326⋅50=16 300326 \cdot 50 = 16\,300, 326⋅100=32 600326 \cdot 100 = 32\,600, a suma wierszy to 49 552.

26.Zero w środku drugiego czynnika

Mnożenie przez 0 daje wiersz samych zer, więc możemy go pominąć. Wtedy następny wiersz przesuwamy o dwa miejsca w lewo. Na przykład 231⋅406231 \cdot 406: 231⋅6=1386231 \cdot 6 = 1386, wiersz zer pomijamy, a 231⋅4=924231 \cdot 4 = 924 to setki, czyli 92 400. Iloczyn to 1386+92 400=93 7861386 + 92\,400 = 93\,786.

1231 · 6 = 1386pierwszy wiersz2231 · 0 = 0wiersz zer pomijamy3231 · 4 = 924o dwa miejsca w lewo: 92 40041386 + 92 400 = 93 786

27.Kwadrat i sześcian liczby - obliczenia pisemne

Kwadrat liczby to iloczyn dwóch takich samych czynników, a sześcian - trzech. Na przykład 372=37⋅37=136937^2 = 37 \cdot 37 = 1369, a 123=12⋅12⋅12=144⋅12=172812^3 = 12 \cdot 12 \cdot 12 = 144 \cdot 12 = 1728. Sześcian liczymy w dwóch krokach: najpierw kwadrat, potem jeszcze raz mnożymy przez tę liczbę.

28.Dzielna, dzielnik, iloraz i reszta

Dzielna to liczba, którą dzielimy, dzielnik - liczba, przez którą dzielimy, a iloraz - wynik dzielenia. To, co zostaje, to reszta, zapisywana literą r. Na przykład w działaniu 865:3=288 r 1865 : 3 = 288 \text{ r } 1 liczba 865 to dzielna, 3 to dzielnik, 288 to iloraz, a 1 to reszta. Reszta jest zawsze mniejsza od dzielnika.

29.Dzielenie pisemne krok po kroku

Dzielimy od lewej strony. Sprawdzamy, ile razy dzielnik mieści się w pierwszej cyfrze dzielnej, i tę cyfrę wyniku piszemy nad nią. Mnożymy ją przez dzielnik i odejmujemy. Do różnicy dopisujemy kolejną cyfrę dzielnej i powtarzamy. Na przykład 865:3865 : 3: 8:3=2 r 28 : 3 = 2 \text{ r } 2, 26:3=8 r 226 : 3 = 8 \text{ r } 2, 25:3=8 r 125 : 3 = 8 \text{ r } 1, więc 865:3=288 r 1865 : 3 = 288 \text{ r } 1.

18 : 3 = 2 r 22 nad cyfrą 8, odejmujemy 8 - 6 = 2226 : 3 = 8 r 2dopisujemy 6, 26 - 24 = 2325 : 3 = 8 r 1dopisujemy 5, 25 - 24 = 14wynik: 288 r 1

30.Jak dobrać cyfrę ilorazu?

Szukamy największej liczby, która pomnożona przez dzielnik nie przekracza dzielonej liczby. Na przykład w 29:429 : 4 bierzemy 7, bo 7⋅4=287 \cdot 4 = 28, a 8⋅4=328 \cdot 4 = 32 to już za dużo. Po odjęciu musi zostać mniej niż dzielnik. Gdy zostaje tyle, ile wynosi dzielnik, albo więcej, cyfra wyniku jest za mała.

31.Sprawdzanie dzielenia mnożeniem

Iloraz mnożymy przez dzielnik i dodajemy resztę - musi wyjść dzielna. Na przykład 865:3=288 r 1865 : 3 = 288 \text{ r } 1 jest dobrze, bo 288⋅3=864288 \cdot 3 = 864, a 864+1=865864 + 1 = 865. Gdy dzielenie jest bez reszty, wystarczy samo mnożenie.

32.Gdy pierwsza cyfra dzielnej jest mniejsza od dzielnika

Wtedy zaczynamy od liczby utworzonej z dwóch pierwszych cyfr dzielnej. Pierwszą cyfrę wyniku piszemy nad drugą cyfrą dzielnej, a iloraz ma o jedną cyfrę mniej niż dzielna. Na przykład 371:7371 : 7: 3<73 < 7, więc bierzemy 37: 37:7=5 r 237 : 7 = 5 \text{ r } 2, potem 21:7=321 : 7 = 3. Iloraz to 53.

33.Gdy w środku dzielenia odejmowanie daje 0

Zera nie zapisujemy, tylko od razu przepisujemy kolejną cyfrę dzielnej i dzielimy dalej. Na przykład 726:6726 : 6: 7:6=1 r 17 : 6 = 1 \text{ r } 1, potem 12:6=212 : 6 = 2 i 12−12=012 - 12 = 0, więc przepisujemy 6: 6:6=16 : 6 = 1. Iloraz to 121. Dzielenie kończy się dopiero po ostatniej cyfrze dzielnej.

34.Zero w ilorazie

Jeśli przepisana cyfra jest mniejsza od dzielnika, w wyniku piszemy 0 i dopisujemy kolejną cyfrę dzielnej. Na przykład 4235:74235 : 7: 4<74 < 7, więc 42:7=642 : 7 = 6. Potem przepisujemy 3, a 3<73 < 7, więc w wyniku piszemy 0. Dopisujemy 5: 35:7=535 : 7 = 5. Iloraz to 605, a nie 65.

142 : 7 = 64 < 7, więc bierzemy 422przepisujemy 33 < 7, w wyniku piszemy 0335 : 7 = 5dopisujemy 54wynik: 605sprawdzenie: 605 · 7 = 4235

35.Skrócony zapis dzielenia

W niektórych krajach, np. w Szwecji, dzieli się krócej: bez zapisywania mnożenia i odejmowania. Resztę z każdego kroku pisze się małą cyfrą przed następną cyfrą dzielnej. Na przykład 583:4583 : 4: 5:4=1 r 15 : 4 = 1 \text{ r } 1, potem 18:4=4 r 218 : 4 = 4 \text{ r } 2, a na końcu 23:4=5 r 323 : 4 = 5 \text{ r } 3. Wynik: 583:4=145 r 3583 : 4 = 145 \text{ r } 3.

36.Jakie działanie wybrać w zadaniu tekstowym?

„O ... więcej” oznacza dodawanie, a „o ... mniej” - odejmowanie. „... razy więcej” oznacza mnożenie, a „... razy mniej” - dzielenie. Na przykład dla liczby 120: o 4 więcej to 124, o 4 mniej - 116, 4 razy więcej - 480, a 4 razy mniej - 30. Pytanie „o ile więcej?” rozwiązujemy odejmowaniem.

liczba 120o 4 więcej: 120 + 4 = 124o 4 mniej: 120 - 4 = 1164 razy więcej: 120 · 4 = 4804 razy mniej: 120 : 4 = 30

37.Zadanie tekstowe w kilku krokach

Czytamy uważnie treść i ustalamy, co wiemy i czego szukamy. Dzielimy rozwiązanie na kroki i każde działanie liczymy pisemnie. Na końcu sprawdzamy, czy wynik ma sens, i piszemy odpowiedź. Na przykład kupujemy 4 bilety po 38 zł i płacimy 200 zł: 4⋅38=1524 \cdot 38 = 152, 200−152=48200 - 152 = 48, więc reszta wynosi 48 zł.

1Co wiemy? Czego szukamy?szukamy reszty2koszt: 4 · 38 = 152 zł3reszta: 200 - 152 = 48 zł4sprawdzenie: 152 + 48 = 200odpowiedź: 48 zł reszty

38.Co zrobić z resztą w zadaniu tekstowym?

Znaczenie reszty odczytujemy z treści zadania. Na przykład 470 jajek pakujemy po 6: 470:6=78 r 2470 : 6 = 78 \text{ r } 2. Pełnych opakowań będzie 78, a 2 jajka zostaną. Jeśli jednak chcemy zapakować wszystkie jajka, potrzeba 79 opakowań.

39.Kolejność działań z obliczeniami pisemnymi

Najpierw wykonujemy działania w nawiasach, potem potęgi, następnie mnożenie i dzielenie, a na końcu dodawanie i odejmowanie. Mnożenie i dzielenie stojące obok siebie wykonujemy po kolei, od lewej do prawej - tak samo dodawanie i odejmowanie. Trudniejsze działania liczymy pisemnie z boku. Na przykład 2000−3⋅4522000 - 3 \cdot 452: najpierw 3⋅452=13563 \cdot 452 = 1356, potem 2000−1356=6442000 - 1356 = 644. A w 852:6⋅4852 : 6 \cdot 4 najpierw dzielimy: 852:6=142852 : 6 = 142, potem 142⋅4=568142 \cdot 4 = 568.

40.Czy wynik ma sens? Szacowanie i liczba cyfr

Liczby zaokrąglamy do pełnych setek lub tysięcy i liczymy w pamięci - wynik pisemny ma być blisko tego oszacowania. Na przykład 398⋅6398 \cdot 6 to około 400⋅6=2400400 \cdot 6 = 2400, więc wynik 1888 jest zły (dobrze: 2388). Liczbę cyfr wyniku sprawdzamy na najmniejszych i największych liczbach: iloczyn liczby dwucyfrowej i trzycyfrowej to co najmniej 10⋅100=100010 \cdot 100 = 1000, a najwyżej 99⋅999=98 90199 \cdot 999 = 98\,901, czyli ma 4 albo 5 cyfr.

Notatka

Dodawanie pisemne

Liczby, które dodajemy, nazywamy składnikami. Wynik dodawania to suma. Kolejność składników nie zmienia sumy.

Przy dodawaniu pisemnym jedności piszemy pod jednościami, dziesiątki pod dziesiątkami i tak dalej, czyli wyrównujemy liczby do prawej. Dodajemy kolumnami od prawej.

Gdy w kolumnie wyjdzie 10 lub więcej, piszemy tylko cyfrę jedności. Cyfrę dziesiątek przenosimy małą cyfrą nad następną kolumnę. Na przykład 658+279658 + 279: 8+9=178 + 9 = 17 (piszemy 7, przenosimy 1), 1+5+7=131 + 5 + 7 = 13 (piszemy 3, przenosimy 1), 1+6+2=91 + 6 + 2 = 9, więc suma to 937.

Gdy krótsza liczba nie ma cyfry w kolumnie, dodajemy tylko przeniesienie albo przepisujemy cyfrę dłuższej liczby. Na przykład 6709+8566709 + 856: 9+6=159 + 6 = 15, 1+0+5=61 + 0 + 5 = 6, 7+8=157 + 8 = 15, 1+6=71 + 6 = 7, więc suma to 7565.

Przy kilku składnikach w kolumnie może wyjść 20 lub więcej. Wtedy przenosimy 2 albo więcej. Na przykład 295+378+69295 + 378 + 69: 5+8+9=225 + 8 + 9 = 22 (piszemy 2, przenosimy 2), 2+9+7+6=242 + 9 + 7 + 6 = 24 (piszemy 4, przenosimy 2), 2+2+3=72 + 2 + 3 = 7, więc suma to 742.

Odejmowanie pisemne

Liczba, od której odejmujemy, to odjemna. Liczba, którą odejmujemy, to odjemnik, a wynik to różnica. Odjemną piszemy na górze.

Odejmujemy kolumnami od prawej, tak jak przy dodawaniu. Gdy cyfra jedności odjemnej jest za mała, robimy zamianę: 1 dziesiątkę zamieniamy na 10 jedności. Na przykład 873−216873 - 216: 7 dziesiątek i 3 jedności to 6 dziesiątek i 13 jedności. Teraz 13−6=713 - 6 = 7, 6−1=56 - 1 = 5, 8−2=68 - 2 = 6, więc różnica to 657.

Zamianę robimy czasem dwa razy. W 951−394951 - 394: 11−4=711 - 4 = 7 i zostają 4 dziesiątki. Ponieważ 4<94 < 9, 9 setek i 4 dziesiątki zamieniamy na 8 setek i 14 dziesiątek: 14−9=514 - 9 = 5. Na końcu 8−3=58 - 3 = 5. Różnica to 557.

Gdy jedności jest za mało, a dziesiątek w odjemnej jest 0, zamieniamy 1 setkę na 10 dziesiątek, a jedną z nich na 10 jedności. W 806−139806 - 139 nad 8 piszemy 7, nad 0 - 9, a nad 6 - 16. Teraz 16−9=716 - 9 = 7, 9−3=69 - 3 = 6, 7−1=67 - 1 = 6, więc różnica to 667. Gdy setek też jest 0, zaczynamy od 1 tysiąca.

Ważne

Po takiej zamianie nad zerem piszemy 9, a nie 10, bo jedną dziesiątkę zamieniliśmy już na jedności.

Sprawdzanie i szukanie brakującej liczby

Wynik odejmowania sprawdzamy dodawaniem: różnica dodana do odjemnika musi dać odjemną. Na przykład 951−394=557951 - 394 = 557 jest dobrze, bo 557+394=951557 + 394 = 951.

Tak samo znajdujemy brakującą liczbę w działaniu:

  • brakujący składnik to suma minus znany składnik: z x+263=801x + 263 = 801 mamy x=801−263=538x = 801 - 263 = 538;
  • brakująca odjemna to różnica plus odjemnik: z y−147=365y - 147 = 365 mamy y=365+147=512y = 365 + 147 = 512;
  • brakujący odjemnik to odjemna minus różnica: z 720−z=293720 - z = 293 mamy z=720−293=427z = 720 - 293 = 427.

Każdy taki wynik sprawdzamy, wstawiając go do działania, np. 538+263=801538 + 263 = 801.

Gdy wiemy, co zrobiono z liczbą i jaki był wynik, liczymy od końca. Każde działanie cofamy działaniem odwrotnym: dodawanie cofamy odejmowaniem, a odejmowanie - dodawaniem.

Przykład

Liczbę powiększono o 136, potem zmniejszono o 257 i otrzymano 418. Od końca: 418+257=675418 + 257 = 675, a 675−136=539675 - 136 = 539. Szukana liczba to 539.

1wynik: 4182418 + 257 = 675cofamy odjęcie 2573675 - 136 = 539cofamy dodanie 1364szukana liczba: 539sprawdzenie: 539 + 136 - 257 = 418
Liczymy od końca

Mnożenie przez liczbę jednocyfrową

Mnożenie zastępuje dodawanie jednakowych składników. W 4⋅123=4924 \cdot 123 = 492 liczby 4 i 123 to czynniki, a 492 to iloczyn.

Przez liczbę jednocyfrową mnożymy osobno setki, dziesiątki i jedności, a wyniki dodajemy: 3⋅726=3⋅700+3⋅20+3⋅6=2100+60+18=21783 \cdot 726 = 3 \cdot 700 + 3 \cdot 20 + 3 \cdot 6 = 2100 + 60 + 18 = 2178.

W mnożeniu pisemnym mnożymy kolejno jedności, dziesiątki i setki. Z każdego iloczynu piszemy cyfrę jedności, a dziesiątki przenosimy nad następną kolumnę. Na przykład 498⋅3498 \cdot 3: 3⋅8=243 \cdot 8 = 24 (piszemy 4, przenosimy 2), 3⋅9+2=293 \cdot 9 + 2 = 29 (piszemy 9, przenosimy 2), 3⋅4+2=143 \cdot 4 + 2 = 14. W ostatnim kroku zapisujemy całe 14, więc iloczyn to 1494.

Ważne

Przeniesienie dodajemy dopiero po pomnożeniu następnej cyfry, a nie przed mnożeniem.

Zero razy dowolna liczba daje 0, ale przeniesienie trzeba dopisać. Na przykład 709⋅3709 \cdot 3: 3⋅9=273 \cdot 9 = 27 (piszemy 7, przenosimy 2), 3⋅0+2=23 \cdot 0 + 2 = 2, 3⋅7=213 \cdot 7 = 21, więc iloczyn to 2127. Bez przeniesienia przy zerze wyszłoby błędnie 2107.

Mnożenie przez liczby z zerami na końcu

Mnożąc przez liczby takie jak 20, 80 albo 7000, mnożymy najpierw przez cyfrę różną od zera. Potem do wyniku dopisujemy zera. Cyfrę różną od zera podpisujemy pod cyfrą jedności, a zera odsuwamy za kreskę.

Na przykład 283⋅700283 \cdot 700: 7⋅3=217 \cdot 3 = 21, 7⋅8+2=587 \cdot 8 + 2 = 58, 7⋅2+5=197 \cdot 2 + 5 = 19, czyli 283⋅7=1981283 \cdot 7 = 1981. Dopisujemy dwa zera i mamy 198 100198\,100.

Gdy zera są na końcu obu czynników, oddzielamy je kreską i mnożymy liczby bez zer. Potem dopisujemy wszystkie zera z obu czynników. Na przykład 4200⋅304200 \cdot 30: 42⋅3=12642 \cdot 3 = 126, a zer jest razem trzy (dwa i jedno), więc iloczyn to 126 000126\,000.

Iloczyn może mieć więcej zer, niż mają razem czynniki. Tak jest, gdy iloczyn cyfr sam kończy się zerem. Na przykład 50⋅80=400050 \cdot 80 = 4000, bo 5⋅8=405 \cdot 8 = 40 i dopisujemy jeszcze 2 zera.

Mnożenie przez liczby wielocyfrowe

Przez liczbę dwucyfrową mnożymy w dwóch wierszach: najpierw przez cyfrę jedności, potem przez cyfrę dziesiątek. Drugi wynik to dziesiątki, więc przesuwamy go o jedno miejsce w lewo. Na końcu dodajemy oba wiersze.

Na przykład 247⋅53247 \cdot 53: 247⋅3=741247 \cdot 3 = 741, a 247⋅5=1235247 \cdot 5 = 1235 dziesiątek, czyli 12 35012\,350. Iloczyn to 741+12 350=13 091741 + 12\,350 = 13\,091.

Przy liczbie trzycyfrowej są trzy wiersze. Wiersz z mnożenia przez cyfrę setek przesuwamy o dwa miejsca w lewo. Na przykład 243⋅126243 \cdot 126: 243⋅6=1458243 \cdot 6 = 1458, 243⋅20=4860243 \cdot 20 = 4860, a 243⋅1=243243 \cdot 1 = 243 setki, czyli 24 30024\,300. Suma wierszy to 30 61830\,618.

Gdy w środku drugiego czynnika jest zero, wiersz samych zer można pominąć. Następny wiersz przesuwamy wtedy o dwa miejsca w lewo. Na przykład 317⋅405317 \cdot 405: 317⋅5=1585317 \cdot 5 = 1585, a 317⋅4=1268317 \cdot 4 = 1268 setek, czyli 126 800126\,800. Iloczyn to 1585+126 800=128 3851585 + 126\,800 = 128\,385.

Kwadrat liczby obliczamy, mnożąc ją przez siebie, np. 262=26⋅26=67626^2 = 26 \cdot 26 = 676. Sześcian to iloczyn trzech jednakowych czynników. Liczymy go w dwóch krokach: 153=15⋅15⋅15=225⋅15=337515^3 = 15 \cdot 15 \cdot 15 = 225 \cdot 15 = 3375.

Dzielenie pisemne przez liczbę jednocyfrową

Liczba, którą dzielimy, to dzielna, a liczba, przez którą dzielimy - dzielnik. Wynik to iloraz, a to, co zostaje, to reszta (zapisujemy ją literą r).

Dzielimy od lewej strony. Sprawdzamy, ile razy dzielnik mieści się w dzielonej liczbie, i piszemy tę cyfrę wyniku. Mnożymy ją przez dzielnik i odejmujemy. Do różnicy dopisujemy kolejną cyfrę dzielnej i powtarzamy. Na przykład 853:6853 : 6: 8:6=1 r 28 : 6 = 1 \text{ r } 2, 25:6=4 r 125 : 6 = 4 \text{ r } 1, 13:6=2 r 113 : 6 = 2 \text{ r } 1, więc 853:6=142 r 1853 : 6 = 142 \text{ r } 1.

18 : 6 = 1 r 2pierwsza cyfra wyniku: 1225 : 6 = 4 r 1do reszty 2 dopisujemy cyfrę 5313 : 6 = 2 r 1do reszty 1 dopisujemy cyfrę 34wynik: 142 r 1sprawdzenie: 142 · 6 + 1 = 853
Dzielenie 853 : 6 krok po kroku

Zapamiętaj

Po każdym odejmowaniu musi zostać mniej niż dzielnik, więc reszta jest zawsze mniejsza od dzielnika.

Wynik sprawdzamy mnożeniem: iloraz razy dzielnik plus reszta daje dzielną. Tu 142⋅6+1=853142 \cdot 6 + 1 = 853.

Przypadki szczególne:

  • pierwsza cyfra dzielnej jest mniejsza od dzielnika - zaczynamy od dwóch pierwszych cyfr, np. w 316:7316 : 7 od 31;
  • odejmowanie w środku daje 0 - zera nie piszemy, tylko przepisujemy kolejną cyfrę dzielnej: 936:3=312936 : 3 = 312;
  • przepisana cyfra jest mniejsza od dzielnika - w wyniku piszemy 0 i dopisujemy następną cyfrę: 6321:7=9036321 : 7 = 903, a nie 93.

Zadania tekstowe

Słowa w treści zadania podpowiadają, jakie działanie wykonać:

w treścidziałanieprzykład dla liczby 96
o 3 więcejdodawanie96+3=9996 + 3 = 99
o 3 mniejodejmowanie96−3=9396 - 3 = 93
3 razy więcejmnożenie96⋅3=28896 \cdot 3 = 288
3 razy mniejdzielenie96:3=3296 : 3 = 32

Pytanie „o ile więcej?” albo „o ile mniej?” rozwiązujemy odejmowaniem.

W zadaniu z kilkoma krokami ustalamy, co wiemy i czego szukamy, a potem liczymy krok po kroku. Na przykład tata kupił 4 krzesła po 89 zł i stół za 395 zł. Krzesła kosztowały 4⋅89=3564 \cdot 89 = 356 zł, a razem ze stołem zapłacił 356+395=751356 + 395 = 751 zł.

Znaczenie reszty odczytujemy z treści. Na wycieczkę jedzie 130 osób busami po 8 miejsc: 130:8=16 r 2130 : 8 = 16 \text{ r } 2. Pełnych busów będzie 16, ale żeby pojechali wszyscy, potrzeba 17 busów.

Kolejność działań: najpierw nawiasy, potem potęgi, następnie mnożenie i dzielenie, a na końcu dodawanie i odejmowanie. Mnożenie i dzielenie stojące obok siebie liczymy od lewej do prawej, tak samo dodawanie i odejmowanie. Na przykład w 1000−6⋅1281000 - 6 \cdot 128 najpierw 6⋅128=7686 \cdot 128 = 768, potem 1000−768=2321000 - 768 = 232.

Szacowanie. Aby sprawdzić, czy wynik jest rozsądny, zaokrąglamy liczby i liczymy w pamięci. Na przykład 893⋅7893 \cdot 7 to około 900⋅7=6300900 \cdot 7 = 6300, więc pisemny wynik 6251 ma sens.

Quizy w tym zestawie

50 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.

Pobierz sprawdzian (PDF)

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki