Ilustracja do zestawu: Wojewódzki Konkurs z Historii (śląskie) - III stopień: lata 1918-1945

Historia

Wojewódzki Konkurs z Historii (śląskie) - III stopień: lata 1918-1945

Od odzyskania niepodległości do końca II wojny światowej: traktat wersalski, totalitaryzmy, walka o granice II Rzeczypospolitej, wojna polsko-bolszewicka, konstytucje, przewrót majowy i rządy sanacji. Dalej droga do wojny, wrzesień 1939, przełomowe wydarzenia wojny, Zagłada, okupacja niemiecka i sowiecka, Polskie Państwo Podziemne, powstanie warszawskie i konferencje wielkiej trójki.

Szkoła podstawowa40 fiszek50 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

1.Następstwa I wojny światowej - kulturowe i cywilizacyjne

Wielka wojna (1914-1918) zmieniła mapę i życie Europy. Nastąpił upadek cesarstw: rosyjskiego, niemieckiego, austro-węgierskiego i tureckiego. Powstały lub odrodziły się nowe państwa, m.in. Polska, Czechosłowacja, Litwa, Łotwa, Estonia, Finlandia i późniejsza Jugosławia. Postępowała emancypacja kobiet - w czasie wojny zastępowały mężczyzn w pracy, a po niej w wielu krajach zdobyły prawa wyborcze (w Polsce w 1918 r.). Młodych ludzi okaleczonych przeżyciami frontu nazwano „straconym pokoleniem”. Rozwijała się kultura masowa: kino i radio.

2.Konferencja paryska 1919 r. i traktat wersalski (28 czerwca 1919 r.)

Konferencja paryska (1919 r.) ustalała porządek po I wojnie; decydowały Francja, Wielka Brytania i USA. Traktat wersalski podpisano 28 czerwca 1919 r. Postanowienia wobec Niemiec: utrata części ziem (m.in. Alzacji i Lotaryngii na rzecz Francji, Wielkopolski i Pomorza Gdańskiego na rzecz Polski) oraz kolonii, armia ograniczona do 100 tys. żołnierzy bez lotnictwa, czołgów i okrętów podwodnych, demilitaryzacja Nadrenii, odszkodowania wojenne. Powstała Liga Narodów - organizacja, która miała strzec pokoju. Nowy porządek to ład wersalski.

3.Włoski faszyzm - Benito Mussolini i marsz na Rzym (1922 r.)

Faszyzm narodził się we Włoszech po I wojnie, w czasie kryzysu i rozczarowania wynikiem wojny. Jego twórcą był Benito Mussolini. W październiku 1922 r. bojówki faszystów, zwane czarnymi koszulami, urządziły marsz na Rzym, po którym król powierzył Mussoliniemu urząd premiera. W kolejnych latach Mussolini zbudował dyktaturę: zlikwidował opozycję i wolną prasę, a sam kazał się nazywać wodzem (duce). Faszyzm głosił skrajny nacjonalizm, kult wodza i państwa oraz podporządkowanie jednostki państwu. Zalicza się go do totalitaryzmów XX w.

4.Niemiecki nazizm - Adolf Hitler i NSDAP

Nazizm (narodowy socjalizm) to ideologia partii NSDAP, kierowanej przez Adolfa Hitlera. Głosił rasizm, antysemityzm i potrzebę zdobycia przestrzeni życiowej na wschodzie. 30 stycznia 1933 r. Hitler został kanclerzem Niemiec i szybko wprowadził dyktaturę jednej partii. Ustawy norymberskie (1935 r.) pozbawiły Żydów praw obywatelskich, a noc kryształowa (listopad 1938 r.) była falą pogromów. Narzędziami terroru były SS, tajna policja gestapo oraz obozy koncentracyjne dla przeciwników władzy (jeden z pierwszych, wzorcowy dla następnych, powstał w Dachau w 1933 r.).

5.System sowiecki - Józef Stalin i stalinizm w ZSRR

Po śmierci Lenina władzę w ZSRR przejął Józef Stalin i stworzył państwo totalitarne. Kolektywizacja, czyli przymusowe łączenie gospodarstw chłopskich w kołchozy, doprowadziła do klęski głodu - Wielki Głód na Ukrainie (1932-1933) pochłonął miliony ofiar. Wielka czystka w drugiej połowie lat 30. objęła masowe aresztowania i egzekucje, także w partii i armii. Terrorem kierowała policja polityczna NKWD, a więźniów zsyłano do obozów pracy przymusowej (łagry). Propaganda budowała kult jednostki: Stalina przedstawiano jako nieomylnego wodza.

6.11 listopada 1918 r. - odzyskanie niepodległości i pierwsze ośrodki władzy

Jesienią 1918 r. powstawały lokalne ośrodki władzy, m.in. rząd Ignacego Daszyńskiego w Lublinie (7 listopada). 11 listopada 1918 r. Rada Regencyjna przekazała Józefowi Piłsudskiemu władzę nad wojskiem, a kilka dni później - władzę cywilną. Piłsudski powołał rząd Jędrzeja Moraczewskiego (18 listopada) i został Tymczasowym Naczelnikiem Państwa (22 listopada), a w styczniu 1919 r. powołał rząd Ignacego Paderewskiego, uznany przez mocarstwa. Po wyborach zebrał się Sejm Ustawodawczy, który w lutym 1919 r. uchwalił małą konstytucję i powierzył Piłsudskiemu urząd Naczelnika Państwa.

7.Decyzje wersalskie w sprawie Polski i powstanie wielkopolskie (1918-1919)

Powstanie wielkopolskie wybuchło 27 grudnia 1918 r. w Poznaniu, dzień po przyjeździe Ignacego Paderewskiego. Powstańcy opanowali większość Wielkopolski, a walki przerwał rozejm w Trewirze (luty 1919 r.) - było to jedno z niewielu zwycięskich polskich powstań. Decyzje wersalskie z czerwca 1919 r. przyznały Polsce Wielkopolskę i Pomorze Gdańskie bez Gdańska, co dało dostęp do morza. Sam Gdańsk stał się wolnym miastem pod opieką Ligi Narodów (Wolne Miasto Gdańsk). O Górnym Śląsku, Warmii, Mazurach i Powiślu miały rozstrzygnąć plebiscyty.

8.Trzy powstania śląskie (1919, 1920, 1921) i plebiscyt na Górnym Śląsku

O Górny Śląsk - bogaty region przemysłowy - Polacy walczyli w trzech powstaniach. Pierwsze (1919 r.) było protestem przeciw niemieckiemu terrorowi i upadło. Drugie (1920 r.) wywalczyło mieszaną, polsko-niemiecką policję plebiscytową. W plebiscycie z marca 1921 r. większość głosów padła za Niemcami, a planowany podział był dla Polski niekorzystny. Dlatego w maju 1921 r. wybuchło trzecie powstanie, którym kierował Wojciech Korfanty. Po nim Polska otrzymała mniejszą część obszaru plebiscytowego, ale z większością kopalń i hut.

9.Plebiscyty na Warmii, Mazurach i Powiślu, Śląsk Cieszyński, bunt Żeligowskiego

Plebiscyt na Warmii, Mazurach i Powiślu (lipiec 1920 r.) odbył się, w czasie ofensywy bolszewików na Polskę - Polska przegrała go i otrzymała tylko nieliczne wsie. Spór o Śląsk Cieszyński z Czechosłowacją zakończył w 1920 r. podział dokonany przez mocarstwa: Zaolzie, zamieszkane przez wielu Polaków, znalazło się po stronie czechosłowackiej. Wileńszczyznę zajął w październiku 1920 r. gen. Lucjan Żeligowski - był to upozorowany bunt Żeligowskiego, przeprowadzony za wiedzą Piłsudskiego. Powstała Litwa Środkowa, w 1922 r. włączona do Polski.

10.Wojna polsko-bolszewicka (1919-1921)

Bolszewicy chcieli przenieść rewolucję na zachód Europy, a Piłsudski dążył do odsunięcia Rosji od granic Polski. Wyprawa kijowska (wiosna 1920 r.), podjęta w sojuszu z Symonem Petlurą, doprowadziła do zajęcia Kijowa, lecz kontrofensywa Armii Czerwonej dotarła pod Warszawę. Bitwa Warszawska - z przełomem 15 sierpnia 1920 r. i kontruderzeniem znad Wieprza - zwana „cudem nad Wisłą”, ocaliła niepodległość. Zwycięstwo utrwaliła bitwa nad Niemnem (wrzesień 1920 r.). Wojnę zakończył pokój ryski z 18 marca 1921 r., który ustalił granicę wschodnią.

11.Konstytucja marcowa (17 marca 1921 r.) i pierwsi prezydenci

Konstytucja marcowa z 17 marca 1921 r. wprowadziła ustrój republiki parlamentarnej (republika parlamentarna). Władzę ustawodawczą miały sejm i senat, wybierane w powszechnych wyborach, w których głosowały także kobiety. Jej cechy to przewaga sejmu nad rządem i słaba pozycja prezydenta, wybieranego przez Zgromadzenie Narodowe (sejm i senat) na 7 lat. Pierwszy prezydent, Gabriel Narutowicz, zginął w grudniu 1922 r., kilka dni po objęciu urzędu - zabójstwo w warszawskiej Zachęcie wstrząsnęło krajem. Jego następcą został Stanisław Wojciechowski.

12.Przewrót majowy (12-15 maja 1926 r.) - przyczyny, przebieg, skutki

Przyczyny: częste zmiany rządów, kłótnie partii w sejmie, trudności gospodarcze i powstanie rządu Wincentego Witosa, któremu sprzeciwiał się Józef Piłsudski. Przebieg: 12 maja 1926 r. Piłsudski wkroczył z wiernymi oddziałami do Warszawy; po nieudanej rozmowie z prezydentem Wojciechowskim na moście Poniatowskiego doszło do trzydniowych walk ulicznych, w których ginęli żołnierze i cywile. Skutki: ustąpienie prezydenta i rządu, wybór Ignacego Mościckiego na prezydenta oraz początek rządów sanacji, czyli obozu Piłsudskiego.

13.Sanacja, nowela sierpniowa i konstytucja kwietniowa (23 kwietnia 1935 r.)

Sanacja to obóz Piłsudskiego rządzący w latach 1926-1939 w sposób autorytarny: sejm i partie działały, ale ich rola malała. Nowela sierpniowa (1926 r.) wzmocniła prezydenta - mógł rozwiązać parlament i wydawać dekrety z mocą ustawy. Prezydentem był Ignacy Mościcki. Wybory brzeskie (1930 r.) poprzedziło aresztowanie przywódców opozycji i osadzenie ich w twierdzy w Brześciu. W 1934 r. powstało miejsce odosobnienia Bereza Kartuska. Konstytucja kwietniowa z 23 kwietnia 1935 r. wprowadziła silną władzę prezydenta - zwierzchnika sejmu, rządu i wojska.

14.Polityka zagraniczna II Rzeczypospolitej

Polska leżała między dwoma wrogimi mocarstwami: Niemcami i ZSRR. Bezpieczeństwo miały zapewnić sojusze z Francją i Rumunią (1921 r.). Zagrożeniem były traktaty w Rapallo (1922 r. - współpraca Niemiec z Rosją sowiecką) i w Locarno (1925 r. - Niemcy zagwarantowały granice z Francją i Belgią, ale nie z Polską). W latach 30. obowiązywała polityka równowagi Józefa Becka: poprawne stosunki z obydwoma sąsiadami i żadnego sojuszu z jednym przeciw drugiemu. Jej wyrazem były pakty o nieagresji z ZSRR (1932 r.) i Niemcami (1934 r.).

15.Gospodarka II RP (1): dziedzictwo zaborów i reforma Władysława Grabskiego

Odrodzona Polska dźwigała zniszczenia wojenne i dziedzictwo zaborów: różne systemy prawne, waluty i niepołączone sieci kolei, a także nierówny rozwój dzielnic. Państwo drukowało pieniądze bez pokrycia, co wywołało hiperinflację - ceny rosły z dnia na dzień. Reforma walutowa Władysława Grabskiego (1924 r.) wprowadziła złotego w miejsce marki polskiej i powołała Bank Polski, który emitował nową walutę. W 1925 r. zaczęła się wojna celna z Niemcami: Niemcy wstrzymały zakup polskiego węgla, więc Polska szukała nowych rynków zbytu drogą morską.

16.Gospodarka II RP (2): Gdynia, wielki kryzys, Centralny Okręg Przemysłowy

Budowa Gdyni - nowoczesnego portu nad Bałtykiem - uniezależniła polski handel od Gdańska; z wioski rybackiej wyrosło duże miasto. Magistrala węglowa połączyła Górny Śląsk z Gdynią i ułatwiła wywóz węgla. Wielki kryzys, który zaczął się w 1929 r. w USA, przyniósł w Polsce bezrobocie i biedę na wsi. Twórcą wielu inwestycji był Eugeniusz Kwiatkowski, minister i wicepremier. Z jego inicjatywy w drugiej połowie lat 30. powstawał Centralny Okręg Przemysłowy (COP) w widłach Wisły i Sanu, m.in. huta i miasto Stalowa Wola - miał dać pracę i wzmocnić obronność.

17.Społeczeństwo II RP: struktura społeczna, narodowościowa i wyznaniowa

II Rzeczpospolita była państwem wielu narodów. Polacy stanowili około dwóch trzecich mieszkańców, a mniejszości narodowe - około jednej trzeciej: najliczniejsi byli Ukraińcy (południowy wschód), dalej Żydzi (głównie miasta i miasteczka), Białorusini (północny wschód) i Niemcy (zachód). Struktura wyznaniowa: katolicy rzymscy, grekokatolicy, prawosławni, wyznawcy judaizmu i protestanci. Struktura społeczna: większość stanowili chłopi, bo kraj był rolniczy; mniej liczni byli robotnicy, inteligencja, ziemianie i burżuazja. Zdarzały się napięcia narodowościowe.

18.Kultura i nauka II Rzeczypospolitej

Władysław Reymont otrzymał literacką Nagrodę Nobla (1924 r.) za powieść „Chłopi”. Skamander to grupa poetów (m.in. Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Jan Lechoń), którzy pisali o codzienności prostym językiem. Stefan Banach współtworzył lwowską szkołę matematyczną, sławną w świecie. Trzej matematycy: Marian Rejewski, Jerzy Różycki i Henryk Zygalski dokonali złamania szyfru Enigmy - niemieckiej maszyny szyfrującej - co później pomogło aliantom. Powszechne stały się radio (Polskie Radio nadawało od lat 20.) i kino, w latach 30. już dźwiękowe.

19.Łamanie traktatu wersalskiego przez Niemcy i oś Berlin-Rzym-Tokio

Hitler krok po kroku obalał ład wersalski. Zbrojenia: w 1935 r. Niemcy przywróciły powszechną służbę wojskową i rozbudowywały lotnictwo oraz wojska pancerne. Remilitaryzacja Nadrenii (1936 r.) - wojsko wkroczyło do strefy, która miała pozostać bez armii. Anschluss Austrii (marzec 1938 r.) - przyłączenie Austrii do Rzeszy, zakazane traktatem. Francja i Wielka Brytania ograniczały się do protestów. Niemcy zbliżyły się też z Włochami i Japonią: w latach 1936-1940 powstała oś Berlin-Rzym-Tokio - sojusz, którego członków nazywano państwami Osi.

20.Appeasement - konferencja w Monachium (1938 r.) i zajęcie Czechosłowacji (1939 r.)

Appeasement to polityka ustępstw Wielkiej Brytanii i Francji wobec Hitlera - liczono, że spełnienie jego żądań uratuje pokój. Jej szczytem była konferencja w Monachium (wrzesień 1938 r.): przywódcy Niemiec, Włoch, Wielkiej Brytanii (Neville Chamberlain) i Francji zdecydowali bez udziału Czechosłowacji, że odda ona Niemcom pograniczne Sudety. Ustępstwa nie powstrzymały Hitlera: w marcu 1939 r. nastąpiło zajęcie Czechosłowacji - powstał Protektorat Czech i Moraw oraz zależna od Niemiec Słowacja. Polityka ustępstw zawiodła.

21.Żądania wobec Polski, gwarancje i pakt Ribbentrop-Mołotow (23 sierpnia 1939 r.)

Niemcy wysunęły żądania wobec Polski: włączenie Gdańska do Rzeszy oraz eksterytorialna autostrada i linia kolejowa przez polskie Pomorze. Polska je odrzuciła, a minister Beck uzasadnił odmowę w sejmie w maju 1939 r. Wiosną 1939 r. Polska otrzymała gwarancje brytyjskie i francuskie pomocy w razie napaści. Pakt Ribbentrop-Mołotow z 23 sierpnia 1939 r. był układem o nieagresji Niemiec i ZSRR z tajnym protokołem, który dzielił Europę Środkowo-Wschodnią na strefy wpływów - ziemie polskie mniej więcej wzdłuż Narwi, Wisły i Sanu.

22.1 września 1939 r. - początek wojny obronnej Polski

Położenie międzynarodowe Polski w 1939 r. było bardzo trudne: dwa wrogie mocarstwa po obu stronach i granica z Niemcami zagrożona z trzech kierunków. 1 września 1939 r. Niemcy uderzyły bez wypowiedzenia wojny. Jednym z pierwszych celów był Wieluń - bezbronne miasto zbombardowane o świcie. Pancernik Schleswig-Holstein ostrzelał Westerplatte, którego załoga pod dowództwem mjr. Henryka Sucharskiego broniła się 7 dni. Walczyli też obrońcy Poczty Polskiej w Gdańsku. Bitwa graniczna (1-3 września) zakończyła się odwrotem, mimo sukcesów takich jak bitwa pod Mokrą.

23.Wrzesień 1939 r.: Wizna, bitwa nad Bzurą, obrona Warszawy i „dziwna wojna”

Obrona Wizny (7-10 września): nieliczna załoga schronów pod dowództwem kpt. Władysława Raginisa wstrzymywała wielokrotnie silniejszego wroga - stąd nazwa „polskie Termopile”. Bitwa nad Bzurą (od 9 września), największa bitwa kampanii, była polskim zwrotem zaczepnym gen. Tadeusza Kutrzeby; opóźniła atak na stolicę. Obrona Warszawy trwała do 28 września, a jej duszą był prezydent miasta Stefan Starzyński. 3 września Wielka Brytania i Francja wypowiedziały Niemcom wojnę, lecz nie podjęły zdecydowanej ofensywy - ten okres to „dziwna wojna”.

24.Agresja sowiecka 17 września 1939 r. i koniec kampanii

17 września 1939 r. Armia Czerwona uderzyła na Polskę od wschodu, wykonując tajny protokół paktu Ribbentrop-Mołotow. Prezydent, rząd i Naczelny Wódz przekroczyli granicę z Rumunią, gdzie zostali internowani. Symbolem oporu przeciw Sowietom była obrona Grodna, w której walczyli także harcerze i uczniowie. Hel bronił się do 2 października. Ostatnią bitwą kampanii była bitwa pod Kockiem (2-6 października), stoczona przez żołnierzy gen. Franciszka Kleeberga. Niemcy i ZSRR podzieliły ziemie polskie, ale państwo polskie nie skapitulowało.

25.Przełomy wojny (1): kampania francuska, bitwa o Anglię, plan Barbarossa

Kampania francuska (maj-czerwiec 1940 r.): Niemcy obeszli francuskie umocnienia przez Belgię i Holandię i w kilka tygodni zmusili Francję do kapitulacji. Bitwa o Anglię (lato-jesień 1940 r.) to powietrzna obrona Wielkiej Brytanii - Niemcy nie zdobyli panowania w powietrzu i zrezygnowali z inwazji; wsławił się w niej polski Dywizjon 303. 22 czerwca 1941 r. nastąpił atak Niemiec na ZSRR (plan Barbarossa): dawni sojusznicy stali się wrogami, a ZSRR dołączył do koalicji antyhitlerowskiej. Niemców zatrzymano pod Moskwą zimą 1941 r.

26.Przełomy wojny (2): Pearl Harbor, Karta atlantycka, Stalingrad, El Alamein, Kursk

Karta atlantycka (sierpień 1941 r.) to deklaracja Roosevelta i Churchilla o celach wojny i zasadach powojennego pokoju. Pearl Harbor - 7 grudnia 1941 r. Japonia zaatakowała amerykańską bazę na Hawajach, po czym USA przystąpiły do wojny. Stalingrad (1942-1943): okrążenie i kapitulacja armii niemieckiej, punkt zwrotny na froncie wschodnim. El Alamein (1942 r.): zwycięstwo Brytyjczyków w Egipcie, początek wypierania wojsk Osi z Afryki Północnej. Kursk (lipiec 1943 r.): wielka bitwa pancerna, po której Niemcy stracili inicjatywę na wschodzie.

27.Przełomy wojny (3): Normandia, kapitulacja Niemiec i Japonii, przyczyny klęski państw Osi

Lądowanie w Normandii 6 czerwca 1944 r. otworzyło drugi front w Europie Zachodniej. Niemcy, atakowane z zachodu i wschodu, podpisały bezwarunkową kapitulację - kapitulacja Niemiec 8 maja 1945 r. zakończyła wojnę w Europie. Po zrzuceniu przez USA bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki (sierpień 1945 r.) nastąpiła kapitulacja Japonii 2 września 1945 r. - koniec II wojny światowej. Przyczyny klęski państw Osi: przewaga gospodarcza i ludnościowa aliantów, walka na kilku frontach naraz, współpraca wielkiej koalicji oraz opór podbitych narodów.

28.Zagłada Żydów (Holokaust): getta, konferencja w Wannsee, obozy zagłady

Zagłada Żydów to zaplanowane przez nazistowskie Niemcy ludobójstwo, w którym zginęło około 6 mln Żydów. Najpierw Niemcy zamykali ich w wydzielonych dzielnicach (getta) - największe powstało w Warszawie - gdzie panowały głód i choroby. Na konferencji w Wannsee (styczeń 1942 r.) niemieccy urzędnicy uzgodnili organizację mordu na europejskich Żydach. Ofiary wywożono do niemieckich nazistowskich obozów zagłady w okupowanej Polsce; były to m.in. Auschwitz-Birkenau, Treblinka, Bełżec, Sobibór. Większość ofiar mordowano zaraz po przybyciu.

29.Powstanie w getcie warszawskim (19 kwietnia 1943 r.), zagłada Romów i polityka Niemiec w okupowanej Europie

Powstanie w getcie warszawskim wybuchło 19 kwietnia 1943 r., gdy Niemcy przystąpili do ostatecznej likwidacji getta. Żydowską Organizacją Bojową dowodził Mordechaj Anielewicz; słabo uzbrojeni powstańcy walczyli prawie miesiąc, by zginąć z bronią w ręku. Zagłada Romów - Niemcy mordowali ich także z powodów rasowych. Eksterminacja innych narodów objęła m.in. Polaków i jeńców sowieckich. Polityka Niemiec w okupowanej Europie opierała się na rasizmie: na zachodzie była łagodniejsza, a na wschodzie Słowian traktowano jako tanią siłę roboczą i niszczono ich elity.

30.Postawy Polaków wobec Holokaustu

W okupowanej Polsce Niemcy wprowadzili karę śmierci za pomoc Żydom - groziła całej rodzinie. Mimo to wielu Polaków ratowało Żydów. Żegota (Rada Pomocy Żydom, 1942 r.) działała przy władzach podziemnych; Irena Sendlerowa organizowała wyprowadzanie dzieci z getta warszawskiego. Rodzina Ulmów z Markowej została zamordowana w 1944 r. razem z ukrywanymi Żydami. Jan Karski, kurier podziemia, przekazał aliantom relację o Zagładzie. Ratujących honoruje tytuł Sprawiedliwi wśród Narodów Świata. Byli też szmalcownicy - szantażyści wydający Żydów - oraz ludzie obojętni.

31.Konferencje wielkiej trójki: Teheran, Jałta, Poczdam

Wielka trójka to przywódcy USA, Wielkiej Brytanii i ZSRR: Roosevelt, Churchill, Stalin. Teheran (1943 r.): decyzja o drugim froncie we Francji i wstępna zgoda na granicę wschodnią Polski na linii Curzona. Jałta (luty 1945 r.): potwierdzenie linii Curzona, podział Niemiec na strefy okupacyjne, Polska w strefie wpływów ZSRR. Poczdam (lipiec-sierpień 1945 r.; USA reprezentował już Harry Truman, a Churchilla w trakcie obrad zastąpił Clement Attlee): zachodnia granica Polski na Odrze i Nysie Łużyckiej oraz wysiedlenie Niemców. Skutki wojny: zmiany granic i przesiedlenia milionów ludzi.

32.Okupacja niemiecka ziem polskich

Niemcy podzielili zajęte tereny na ziemie wcielone do Rzeszy (m.in. Pomorze, Wielkopolska, Górny Śląsk, Łódź), skąd masowo wysiedlano Polaków, oraz Generalne Gubernatorstwo ze stolicą w Krakowie, którym rządził Hans Frank. Codziennością był terror: uliczne łapanki, egzekucje, wysiedlenia, praca przymusowa w Rzeszy, zsyłki do obozów koncentracyjnych. Niszczono polskie elity: Sonderaktion Krakau (listopad 1939 r.) to podstępne aresztowanie profesorów krakowskich uczelni, a akcja AB (1940 r.) - mordowanie przedstawicieli inteligencji i działaczy.

33.Okupacja sowiecka ziem polskich (1939-1941)

Na ziemiach zajętych po 17 września 1939 r. władze sowieckie przeprowadziły sfałszowane wybory do zgromadzeń Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi (październik 1939 r.); zgromadzenia wystąpiły o włączenie tych ziem do ZSRR, a mieszkańcom narzucono sowieckie obywatelstwo. NKWD aresztowało oficerów, urzędników, ziemian i działaczy. W latach 1940-1941 trwały masowe deportacje w głąb ZSRR - całe rodziny wywożono w wagonach towarowych na Syberię i do Kazachstanu, gdzie wielu zmarło z głodu, zimna i pracy ponad siły. Likwidowano polskie instytucje.

34.Zbrodnie niemieckie i sowieckie o wymiarze ogólnokrajowym i regionalnym

Zbrodnia katyńska (1940 r.): na rozkaz władz ZSRR NKWD zamordowało około 22 tys. polskich jeńców i więźniów, głównie oficerów; miejsca pochówku to m.in. Katyń, Charków i Miednoje. Auschwitz-Birkenau - niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady, założony w 1940 r. dla polskich więźniów, potem największe miejsce Zagłady. Zbrodnie regionalne Niemców: Palmiry pod Warszawą (tajne egzekucje), kaźń profesorów lwowskich (1941 r.), wysiedlenia na Zamojszczyźnie (1942-1943) - dzieci Zamojszczyzny odbierano rodzicom, część przeznaczono do germanizacji.

35.Konflikt polsko-ukraiński i ludobójstwo na Wołyniu (1943-1944)

Konflikt polsko-ukraiński narastał od lat międzywojennych; ukraińscy nacjonaliści chcieli własnego państwa bez Polaków. W czasie okupacji niemieckiej Ukraińska Powstańcza Armia (UPA) dokonała ludobójstwa ludności polskiej na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej (1943-1944). Napadano na wsie i mordowano mieszkańców bez względu na wiek. Szczyt zbrodni to „krwawa niedziela” 11 lipca 1943 r., gdy zaatakowano jednocześnie wiele miejscowości. Zginęło około 100 tys. Polaków. Część Ukraińców ratowała sąsiadów; dochodziło też do polskich akcji odwetowych.

36.Polskie Państwo Podziemne i Armia Krajowa

Polskie Państwo Podziemne to tajne struktury państwa podległe rządowi na wychodźstwie. Częścią cywilną kierowała Delegatura Rządu na Kraj (m.in. tajne nauczanie, sądy, pomoc). Wojsko podziemne: Służba Zwycięstwu Polski (wrzesień 1939 r.), potem Związek Walki Zbrojnej, a od lutego 1942 r. Armia Krajowa; pierwszym dowódcą AK był gen. Stefan Rowecki „Grot”. Działały też Bataliony Chłopskie i Szare Szeregi - konspiracyjne harcerstwo. Formy walki: mały sabotaż (np. napisy na murach), dywersja, wywiad, a w 1944 r. akcja „Burza” - walka z cofającymi się Niemcami.

37.Powstanie warszawskie (1 sierpnia - 2 października 1944 r.)

Wybuchło 1 sierpnia 1944 r. o godzinie „W” (17.00) na rozkaz dowódcy AK gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora”. Przyczyny: chęć wyzwolenia stolicy własnymi siłami przed wkroczeniem Armii Czerwonej i wystąpienia w roli gospodarza. Walki trwały 63 dni. Postawa Związku Sowieckiego: wstrzymanie ofensywy na linii Wisły; postawa aliantów zachodnich: zrzuty broni i zaopatrzenia, zbyt małe, by zmienić sytuację. Skutki: około 200 tys. ofiar, głównie cywilów, wypędzenie mieszkańców, planowe zniszczenie Warszawy przez Niemców, osłabienie podziemia.

38.Rząd RP na wychodźstwie (1939-1945)

Po klęsce wrześniowej ciągłość państwa utrzymał rząd RP na wychodźstwie: prezydentem został Władysław Raczkiewicz, a premierem i Naczelnym Wodzem gen. Władysław Sikorski. Siedzibą był Paryż, potem Angers (Paryż-Angers), a od 1940 r. Londyn. Układ Sikorski-Majski (1941 r.) przywrócił stosunki z ZSRR i pozwolił tworzyć tam armię polską. W 1943 r. doszło do zerwania stosunków przez ZSRR po ujawnieniu Katynia, gdy Polska poprosiła o zbadanie grobów. Katastrofa gibraltarska 4 lipca 1943 r. przyniosła śmierć Sikorskiego; premierem został Stanisław Mikołajczyk.

39.Polskie formacje na Zachodzie

Narwik (1940 r.) - walki Brygady Strzelców Podhalańskich w Norwegii. Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich broniła Tobruku w Afryce (1941 r.). Armia Andersa, utworzona w ZSRR i wyprowadzona na Bliski Wschód, stała się 2 Korpusem Polskim, który w maju 1944 r. zdobył Monte Cassino. 1 Dywizja Pancerna gen. Stanisława Maczka walczyła pod Falaise i wyzwoliła Bredę. 1 Samodzielna Brygada Spadochronowa gen. Stanisława Sosabowskiego walczyła pod Arnhem. Polscy lotnicy i marynarze służyli m.in. w Dywizjonie 303 i na okrętach ORP „Błyskawica” i ORP „Orzeł”.

40.Wojsko polskie na Wschodzie i polityka mocarstw wobec sprawy polskiej

W ZSRR, pod kontrolą komunistów, powstała 1 Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki; dowodził nią gen. Zygmunt Berling, a chrzest bojowy przeszła pod Lenino (październik 1943 r.). Z niej rozwinęły się 1 i 2 Armia Wojska Polskiego; żołnierze 1 Armii przełamali Wał Pomorski i brali udział w zdobyciu Berlina. Polityka mocarstw wobec sprawy polskiej: w Teheranie i Jałcie o granicach i władzach Polski zdecydowano bez udziału Polaków. W 1945 r. powstał zdominowany przez komunistów Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej, a Zachód ogłosił cofnięcie uznania rządowi londyńskiemu.

Notatka

Ład wersalski i trzy totalitaryzmy

W wyniku I wojny światowej upadły cesarstwa: rosyjskie, niemieckie, austro-węgierskie i tureckie, a na mapie pojawiły się nowe lub odrodzone państwa, wśród nich Polska. Porządek powojenny ustaliła konferencja paryska (1919 r.), na której decydowały Francja, Wielka Brytania i USA. Traktat wersalski z 28 czerwca 1919 r. nałożył na Niemcy ograniczenia czterech rodzajów:

  • terytorialne - utrata kolonii i części ziem, m.in. Alzacji i Lotaryngii oraz Wielkopolski i Pomorza Gdańskiego,
  • wojskowe - armia do 100 tys. żołnierzy, bez lotnictwa, czołgów i okrętów podwodnych,
  • demilitaryzacja Nadrenii,
  • odszkodowania wojenne.

Całość nazywa się ładem wersalskim, a pokoju miała strzec Liga Narodów. W latach 30. Hitler łamał kolejne postanowienia tego traktatu.

Powojenny kryzys i rozczarowanie sprzyjały dyktaturom. Za totalitarne uznaje się trzy systemy, które łączyły dyktatura i kult wodza, a różniły ideologia i narzędzia przemocy:

  • faszyzm we Włoszech - Benito Mussolini (duce), premier po marszu na Rzym w 1922 r.; skrajny nacjonalizm, jednostka podporządkowana państwu; bojówki czarnych koszul,
  • nazizm w Niemczech - Adolf Hitler i NSDAP, kanclerz od 30 stycznia 1933 r.; rasizm, antysemityzm, dążenie do zdobycia przestrzeni życiowej na wschodzie; SS, gestapo, obozy koncentracyjne (jeden z pierwszych w Dachau, 1933 r.),
  • stalinizm w ZSRR - Józef Stalin; przymusowa kolektywizacja i Wielki Głód na Ukrainie (1932-1933), wielka czystka w drugiej połowie lat 30.; NKWD i łagry, czyli obozy pracy przymusowej.

Prześladowanie Żydów w Niemczech narastało: ustawy norymberskie (1935 r.) odebrały im prawa obywatelskie, a noc kryształowa (listopad 1938 r.) przyniosła falę pogromów.

Wojna zmieniła też obyczaje: kobiety w wielu krajach zdobyły prawa wyborcze (w Polsce w 1918 r.), a kino i radio stworzyły kulturę masową.

Odbudowa państwa i walka o granice (1918-1922)

Jesienią 1918 r. władza tworzyła się w kilku miejscach naraz, a potem skupiła w rękach Józefa Piłsudskiego. Za symboliczny początek niepodległości uznaje się 11 listopada 1918 r. Kolejność wydarzeń:

  • 7 listopada - rząd Ignacego Daszyńskiego w Lublinie,
  • 11 listopada - Rada Regencyjna oddaje Piłsudskiemu dowództwo nad wojskiem, kilka dni później także władzę cywilną,
  • 18 listopada - Piłsudski powołuje rząd Jędrzeja Moraczewskiego; 22 listopada zostaje Tymczasowym Naczelnikiem Państwa,
  • styczeń 1919 r. - Piłsudski powołuje rząd Ignacego Paderewskiego, który uznały mocarstwa,
  • luty 1919 r. - Sejm Ustawodawczy uchwala małą konstytucję i powierza Piłsudskiemu urząd Naczelnika Państwa.

Kształtowanie granic można uporządkować w cztery drogi, często równoległe.

Pierwsza to walka zbrojna. Powstanie wielkopolskie (od 27 grudnia 1918 r.) opanowało większość regionu, zanim zapadły decyzje w Wersalu. Na wschodzie rozstrzygnęła wojna z bolszewikami: po wyprawie kijowskiej Armia Czerwona doszła pod Warszawę, przełom nastąpił 15 sierpnia 1920 r., a granicę ustalił pokój ryski (18 marca 1921 r.).

Druga to decyzje mocarstw: Wielkopolska i Pomorze Gdańskie dla Polski, Gdańsk jako wolne miasto pod opieką Ligi Narodów, podział Śląska Cieszyńskiego (1920 r.) z Zaolziem po stronie czechosłowackiej.

Trzecia to plebiscyty, czyli głosowania ludności. Ten na Warmii, Mazurach i Powiślu (lipiec 1920 r.) przypadł na czas ofensywy bolszewickiej i zakończył się porażką. Na Górnym Śląsku głosowanie z marca 1921 r. poprzedziły dwa powstania, a niekorzystny projekt podziału wywołał trzecie pod wodzą Wojciecha Korfantego - Polska dostała mniejszą część obszaru, lecz z większością kopalń i hut.

Czwarta to fakty dokonane: upozorowany bunt gen. Lucjana Żeligowskiego (październik 1920 r.) dał Litwę Środkową, w 1922 r. włączoną do Polski.

27 XII 1918powstanie wielkopolskie1919pierwsze powstanie śląskieVII 1920plebiscyt na Warmii i Mazurachtakże Powiśle15 VIII 1920przełom w Bitwie WarszawskiejX 1920bunt Żeligowskiego18 III 1921pokój ryskiV 1921trzecie powstanie śląskie1922Litwa Środkowa w granicach Polski
Kształtowanie granic II Rzeczypospolitej

Zapamiętaj

Powstania śląskie to lata 1919, 1920 i 1921; plebiscyt odbył się między drugim a trzecim.

Od konstytucji marcowej do kwietniowej - jak zmieniał się ustrój

Dzieje ustroju II Rzeczypospolitej to przesuwanie władzy od sejmu ku prezydentowi. Skrajne punkty wyznaczają dwie konstytucje:

  • konstytucja marcowa (17 marca 1921 r.) - republika parlamentarna; sejm góruje nad rządem; prezydent słaby, wybierany na 7 lat przez Zgromadzenie Narodowe, czyli sejm i senat; w wyborach powszechnych głosują także kobiety,
  • konstytucja kwietniowa (23 kwietnia 1935 r.) - prezydent jest zwierzchnikiem sejmu, rządu i wojska.

Między nimi zaszedł ciąg wydarzeń, w którym jedno ogniwo prowadzi do następnego. System z 1921 r. dawał przewagę sejmowi, a w sejmie spierało się wiele partii, więc rządy często się zmieniały; dochodziły do tego kłopoty gospodarcze. Gdy powstał gabinet Wincentego Witosa, Józef Piłsudski sięgnął po siłę: przewrót majowy trwał od 12 do 15 maja 1926 r., a w walkach ulicznych ginęli żołnierze i cywile. Prezydent Stanisław Wojciechowski i rząd ustąpili, głową państwa został Ignacy Mościcki, a władzę objęła sanacja - obóz Piłsudskiego rządzący do 1939 r.

Rządy sanacji określa się jako autorytarne: sejm i partie istniały, lecz znaczyły coraz mniej. Kolejne kroki to:

  • nowela sierpniowa (1926 r.) - prezydent może rozwiązać parlament i wydawać dekrety z mocą ustawy,
  • wybory brzeskie (1930 r.) - przed głosowaniem przywódców opozycji uwięziono w twierdzy w Brześciu,
  • Bereza Kartuska (1934 r.) - miejsce odosobnienia.

Konstytucję kwietniową można uznać za zwieńczenie tych zmian.

Jak nie pomylić urzędów i osób? Piłsudski nosił tytuł Naczelnika Państwa. Prezydentami byli kolejno: Gabriel Narutowicz (zabity w grudniu 1922 r. w warszawskiej Zachęcie, kilka dni po objęciu urzędu), Stanisław Wojciechowski (do przewrotu majowego) i Ignacy Mościcki.

Ważne

Autorytaryzm sanacji to nie totalitaryzm: opozycję ograniczano i represjonowano, ale sejm i partie nadal działały.

Gospodarka, społeczeństwo i dyplomacja II Rzeczypospolitej

Państwo złożone z ziem trzech zaborów odziedziczyło różne prawa, waluty i niepołączone linie kolejowe, a dzielnice były nierówno rozwinięte. Gospodarkę międzywojenną najłatwiej zapamiętać jako pary: problem - odpowiedź.

  • Drukowanie pieniędzy bez pokrycia i hiperinflacja - reforma Władysława Grabskiego (1924 r.): złoty zamiast marki polskiej i Bank Polski jako emitent.
  • Wojna celna z Niemcami (od 1925 r.), które przestały kupować polski węgiel - wywóz morzem: magistrala węglowa z Górnego Śląska do Gdyni.
  • Zależność handlu od Gdańska - własny, nowoczesny port w Gdyni.
  • Bezrobocie i bieda wsi po wielkim kryzysie (od 1929 r.) - Centralny Okręg Przemysłowy w widłach Wisły i Sanu ze Stalową Wolą, inicjatywa Eugeniusza Kwiatkowskiego z drugiej połowy lat 30.; miał dać pracę i wzmocnić obronność.

Społeczeństwo było w większości chłopskie i wielonarodowe. Polacy to około dwóch trzecich mieszkańców, resztę stanowiły mniejszości, najliczniejsze to: Ukraińcy na południowym wschodzie, Żydzi w miastach i miasteczkach, Białorusini na północnym wschodzie, Niemcy na zachodzie. Różnorodności narodowej towarzyszyła wyznaniowa, a między grupami zdarzały się napięcia.

W dyplomacji punktem wyjścia było położenie między Niemcami a ZSRR. Najpierw szukano oparcia w sojuszach z Francją i Rumunią (1921 r.). Dwa układy pogorszyły sytuację i łatwo je pomylić: Rapallo (1922 r.) to współpraca Niemiec z Rosją sowiecką, Locarno (1925 r.) - gwarancja niemieckich granic z Francją i Belgią, ale nie z Polską. W latach 30. Józef Beck prowadził politykę równowagi: pakt o nieagresji z ZSRR (1932 r.) i z Niemcami (1934 r.), bez wiązania się z jednym sąsiadem przeciw drugiemu.

W kulturze i nauce: Nobel dla Władysława Reymonta (1924 r.), poeci Skamandra, lwowska szkoła matematyczna Stefana Banacha oraz złamanie szyfru Enigmy przez Mariana Rejewskiego, Jerzego Różyckiego i Henryka Zygalskiego, z którego później skorzystali alianci.

Droga do wojny i kampania 1939 r.

Hitler rozbierał ład wersalski po kawałku, a każdy bezkarny krok ułatwiał następny: przywrócenie powszechnej służby wojskowej (1935 r.), wkroczenie wojska do Nadrenii (1936 r.), Anschluss Austrii (marzec 1938 r.). Francja i Wielka Brytania poprzestawały na protestach, a potem same poszły na ustępstwa. Tę politykę nazywa się appeasement; jej szczytem była konferencja w Monachium (wrzesień 1938 r.), gdzie o oddaniu Sudetów postanowiono bez Czechosłowacji. W marcu 1939 r. Niemcy zajęły ziemie czeskie, a Słowacja stała się zależnym od nich państwem. Ustępstwa nie uratowały pokoju.

1935powszechna służba wojskowaNiemcy łamią traktat wersalski1936remilitaryzacja NadreniiIII 1938Anschluss AustriiIX 1938konferencja w MonachiumIII 1939zajęcie Czechosłowacji23 VIII 1939pakt Ribbentrop-Mołotow1 IX 1939atak Niemiec na Polskę17 IX 1939agresja sowiecka
Od łamania traktatu do wybuchu wojny

Następnym celem agresji była Polska. Już od jesieni 1938 r. Niemcy żądały Gdańska oraz eksterytorialnej autostrady i linii kolejowej przez Pomorze; Polska odmówiła i wiosną 1939 r. dostała gwarancje brytyjskie i francuskie. Wtedy porozumiały się dwie dyktatury: pakt Ribbentrop-Mołotow (23 sierpnia 1939 r.) był formalnie układem o nieagresji, a w tajnym protokole dzielił Europę Środkowo-Wschodnią na strefy wpływów.

Kampanię 1939 r. dobrze widać w trzech odsłonach:

  • od 1 września - niemieckie uderzenie bez wypowiedzenia wojny, wspierane przez Słowację: Wieluń, Westerplatte (7 dni obrony, mjr Henryk Sucharski), Poczta Polska w Gdańsku, bitwa graniczna z walkami pod Mokrą,
  • próby zatrzymania wroga - Wizna (kpt. Władysław Raginis), bitwa nad Bzurą (gen. Tadeusz Kutrzeba), obrona Warszawy do 28 września ze Stefanem Starzyńskim,
  • od 17 września - agresja sowiecka od wschodu, obrona Grodna, Hel do 2 października, Kock (gen. Franciszek Kleeberg, 2-6 października).

Wielka Brytania i Francja wypowiedziały Niemcom wojnę 3 września, ale nie ruszyły ze zdecydowaną ofensywą - stąd określenie dziwna wojna. Prezydent, rząd i Naczelny Wódz przeszli do Rumunii, gdzie ich internowano, lecz państwo polskie nie skapitulowało.

Zapamiętaj

Głównymi agresorami były Niemcy (1 września) i ZSRR (17 września 1939 r.). W napaści niemieckiej uczestniczyła także Słowacja.

Przełomy II wojny światowej i decyzje wielkiej trójki

Wojnę można podzielić na czas sukcesów państw Osi i czas ich odwrotu. W 1940 r. Niemcy pokonały Francję (maj-czerwiec), obchodząc jej umocnienia przez Belgię i Holandię. Za ich pierwsze poważne niepowodzenie uznaje się bitwę o Anglię: bez panowania w powietrzu Niemcy zrezygnowali z inwazji. Rok 1941 rozszerzył konflikt - 22 czerwca Niemcy uderzyły na ZSRR, dotychczasowego partnera, a 7 grudnia Japonia zaatakowała Pearl Harbor, po czym do wojny przystąpiły USA. Cele koalicji i zasady przyszłego pokoju zapowiadała Karta atlantycka (sierpień 1941 r.).

Trzy punkty zwrotne to bitwy: pod Stalingradem (1942-1943), pod El Alamein w Egipcie (1942 r.) i pod Kurskiem (lipiec 1943 r.), po którym Niemcy stracili inicjatywę na wschodzie. Lądowanie w Normandii (6 czerwca 1944 r.) otworzyło drugi front - Rzeszę atakowano odtąd z zachodu i ze wschodu. Koniec ma dwie daty: 8 maja 1945 r. to kapitulacja Niemiec i koniec wojny w Europie, 2 września 1945 r. - kapitulacja Japonii po zrzuceniu bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki. O klęsce Osi zdecydowały przewaga gospodarcza i ludnościowa aliantów, walka na kilku frontach naraz, współdziałanie koalicji i opór narodów podbitych.

1940klęska Francji, bitwa o Anglię22 VI 1941atak Niemiec na ZSRR7 XII 1941Pearl HarborUSA przystępują do wojny1942-1943StalingradVII 1943bitwa pod Kurskiem6 VI 1944lądowanie w Normandii8 V 1945kapitulacja Niemiec2 IX 1945kapitulacja Japonii
Przełomowe wydarzenia wojny

O powojennym świecie rozstrzygali przywódcy USA, Wielkiej Brytanii i ZSRR: Roosevelt, Churchill i Stalin. Trzy spotkania warto odróżniać po tym, co ustalono w sprawie Polski:

  • Teheran (1943 r.) - drugi front we Francji; wstępna zgoda na granicę wschodnią na linii Curzona,
  • Jałta (luty 1945 r.) - linia Curzona potwierdzona; Niemcy podzielone na strefy okupacyjne; Polska w strefie wpływów ZSRR,
  • Poczdam (lipiec-sierpień 1945 r.) - granica zachodnia na Odrze i Nysie Łużyckiej, wysiedlenie Niemców; USA reprezentuje już Harry Truman, a Churchilla w trakcie obrad zastępuje Clement Attlee.

Wskazówka: granica wschodnia - Teheran i Jałta, zachodnia - Poczdam. W Teheranie i Jałcie o Polsce decydowano bez udziału Polaków, a skutkiem ustaleń były zmiany granic i przesiedlenia milionów ludzi.

Dwie okupacje, zbrodnie i Zagłada

Po kampanii 1939 r. ziemie polskie znalazły się pod władzą dwóch okupantów:

  • okupacja niemiecka - podział na ziemie wcielone do Rzeszy, skąd masowo wysiedlano Polaków, i Generalne Gubernatorstwo ze stolicą w Krakowie pod zarządem Hansa Franka; łapanki, egzekucje, praca przymusowa, obozy koncentracyjne,
  • okupacja sowiecka (1939-1941) - sfałszowane wybory do zgromadzeń, które wystąpiły o włączenie tych ziem do ZSRR; narzucone obywatelstwo; aresztowania przez NKWD; w latach 1940-1941 deportacje całych rodzin na Syberię i do Kazachstanu.

Obaj okupanci uderzali w ludzi, którzy mogli przewodzić narodowi. Po stronie niemieckiej były to Sonderaktion Krakau (listopad 1939 r.), akcja AB (1940 r.), egzekucje w Palmirach i mord na profesorach lwowskich (1941 r.), a ludność Zamojszczyzny wysiedlano (1942-1943). Po stronie sowieckiej - zbrodnia katyńska (1940 r.): na rozkaz władz ZSRR NKWD zamordowało około 22 tys. jeńców i więźniów, głównie oficerów.

Zagłada Żydów była ludobójstwem zaplanowanym przez nazistowskie Niemcy; zginęło około 6 mln osób. Etapy: zamykanie w gettach, uzgodnienia urzędników w Wannsee (styczeń 1942 r.), wywózki do obozów zagłady. Podczas likwidacji getta warszawskiego 19 kwietnia 1943 r. wybuchło powstanie, w którym walczyły Żydowska Organizacja Bojowa z Mordechajem Anielewiczem i Żydowski Związek Wojskowy. Z powodów rasowych Niemcy mordowali też Romów.

Ważne

Auschwitz-Birkenau, Treblinka, Bełżec i Sobibór to niemieckie nazistowskie obozy w okupowanej Polsce - utworzyli je Niemcy.

Za pomoc Żydom Niemcy karali śmiercią, która groziła całej rodzinie; taki los spotkał Ulmów z Markowej (1944 r.). Mimo to działała Żegota (1942 r.), Irena Sendlerowa ratowała dzieci z getta, a Jan Karski przekazał aliantom relację o Zagładzie. Byli też szmalcownicy i ludzie obojętni.

Odrębną zbrodnią było ludobójstwo dokonane przez UPA na Polakach Wołynia i Małopolski Wschodniej (1943-1944), ze szczytem 11 lipca 1943 r.; zginęło około 100 tys. Polaków.

Państwo podziemne, rząd na wychodźstwie i polskie wojsko

Mimo klęski 1939 r. państwo polskie działało dalej: na obczyźnie i w konspiracji.

Rząd na wychodźstwie (prezydent Władysław Raczkiewicz, premier i Naczelny Wódz gen. Władysław Sikorski) urzędował w Paryżu i Angers, a od 1940 r. w Londynie. Stosunki z ZSRR układają się w ciąg: układ Sikorski-Majski (1941 r.) i tworzenie armii polskiej w ZSRR - ujawnienie grobów katyńskich i polska prośba o ich zbadanie - zerwanie stosunków przez Moskwę (1943 r.). Po śmierci Sikorskiego w katastrofie gibraltarskiej (4 lipca 1943 r.) premierem został Stanisław Mikołajczyk.

W kraju rządowi podlegało Polskie Państwo Podziemne: pion cywilny (Delegatura Rządu na Kraj - tajne nauczanie, sądy, pomoc) i wojsko, które zmieniało nazwy w kolejności: Służba Zwycięstwu Polski (wrzesień 1939 r.) - Związek Walki Zbrojnej - Armia Krajowa (od lutego 1942 r., gen. Stefan Rowecki „Grot”). Obok działały Bataliony Chłopskie i Szare Szeregi. Od małego sabotażu i dywersji podziemie doszło w 1944 r. do akcji „Burza”.

Powstanie warszawskie (1 sierpnia - 2 października 1944 r., 63 dni) zaczęło się na rozkaz gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora”; chodziło o wyzwolenie stolicy własnymi siłami, zanim wkroczy Armia Czerwona. Sowieci wstrzymali ofensywę na linii Wisły, a zrzuty zachodnich aliantów były zbyt małe. Zginęło około 200 tys. osób, głównie cywilów, mieszkańców wypędzono, a miasto Niemcy planowo zniszczyli.

Polscy żołnierze walczyli na dwóch kierunkach:

  • na Zachodzie - Narwik (1940 r.), Tobruk (1941 r.), Monte Cassino (maj 1944 r., 2 Korpus Polski wyrosły z Armii Andersa), Falaise i Breda (dywizja gen. Stanisława Maczka), Arnhem (brygada gen. Stanisława Sosabowskiego),
  • na Wschodzie, pod kontrolą komunistów - Lenino (październik 1943 r., dywizja gen. Zygmunta Berlinga), później Wał Pomorski i Berlin.

W 1945 r. powstał zdominowany przez komunistów Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej, a Zachód cofnął uznanie rządowi londyńskiemu.

Quizy w tym zestawie

50 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.

Pobierz sprawdzian (PDF)

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z historii