Ilustracja do zestawu: Małopolski Konkurs Matematyczny - geometria płaska

Matematyka

Małopolski Konkurs Matematyczny - geometria płaska

Geometria płaska: twierdzenia o kątach wierzchołkowych, przyległych, odpowiadających i naprzemianległych, suma kątów trójkąta, pola i obwody wielokątów, cechy przystawania i nierówność trójkąta. Do tego twierdzenie Pitagorasa i odwrotne, trójkąty 30-60-90 i prostokątny równoramienny, okrąg, koło, wycinek i łuk, symetralna, dwusieczna oraz cechy podobieństwa trójkątów.

Szkoła podstawowa40 fiszek50 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

1.Kąty przyległe - twierdzenie o sumie miar kątów przyległych

Kąty przyległe to dwa kąty, które mają wspólny wierzchołek i jedno wspólne ramię, a ich pozostałe ramiona tworzą razem prostą. Twierdzenie: suma miar kątów przyległych wynosi 180°, czyli α+β=180∘\alpha + \beta = 180^\circ. Znając jeden kąt, drugi obliczasz przez odejmowanie od 180°. Przykład: kąt przyległy do kąta 130° ma 180∘−130∘=50∘180^\circ - 130^\circ = 50^\circ. Gdy oba kąty przyległe są równe, każdy z nich jest kątem prostym (90°).

2.Kąty wierzchołkowe - twierdzenie o równości kątów wierzchołkowych

Kąty wierzchołkowe powstają, gdy przecinają się dwie proste: mają wspólny wierzchołek, a ramiona jednego są przedłużeniami ramion drugiego. Twierdzenie: kąty wierzchołkowe mają równe miary. Uzasadnienie: oba są przyległe do tego samego kąta, więc każdy ma miarę 180° minus ten kąt. Przykład: jeśli jeden z czterech kątów przy przecięciu prostych ma 35°, to kąt wierzchołkowy też ma 35°, a dwa pozostałe mają po 180∘−35∘=145∘180^\circ - 35^\circ = 145^\circ.

3.Kąty odpowiadające przy prostych równoległych

Gdy trzecia prosta przecina dwie proste, kąty odpowiadające leżą po tej samej stronie prostej przecinającej i w tym samym położeniu względem przecinanych prostych (na przykład oba nad nimi). Twierdzenie o równości kątów odpowiadających: jeśli przecinane proste są równoległe, to kąty odpowiadające mają równe miary. Działa to też w drugą stronę: równe kąty odpowiadające oznaczają, że proste są równoległe. Przykład: kąt 70° przy pierwszej prostej równoległej ma kąt odpowiadający 70° przy drugiej.

4.Kąty naprzemianległe przy prostych równoległych

Kąty naprzemianległe leżą po przeciwnych stronach prostej przecinającej dwie proste: wewnętrzne - między przecinanymi prostymi, zewnętrzne - na zewnątrz nich. Twierdzenie o równości kątów naprzemianległych: jeśli przecinane proste są równoległe, to kąty naprzemianległe mają równe miary. Przykład: przy prostych równoległych kąt 110° ma kąt naprzemianległy 110°. Kąty leżące między prostymi równoległymi po tej samej stronie prostej przecinającej dają w sumie 180°, na przykład 110° i 70°.

5.Twierdzenie o sumie kątów wewnętrznych trójkąta

Suma miar kątów wewnętrznych dowolnego trójkąta wynosi 180°: α+β+γ=180∘\alpha + \beta + \gamma = 180^\circ. Znając dwa kąty, trzeci obliczasz przez odjęcie ich sumy od 180°. Przykład: kąty 50° i 60° dają trzeci kąt 180∘−(50∘+60∘)=70∘180^\circ - (50^\circ + 60^\circ) = 70^\circ. Wniosek: trójkąt może mieć najwyżej jeden kąt prosty albo rozwarty, a w trójkącie prostokątnym dwa kąty ostre dają razem 90°.

6.Kąt zewnętrzny trójkąta

Kąt zewnętrzny trójkąta to kąt przyległy do kąta wewnętrznego: tworzą go jeden bok i przedłużenie drugiego boku. Razem z kątem wewnętrznym przy tym samym wierzchołku ma 180°. Własność: kąt zewnętrzny jest równy sumie dwóch kątów wewnętrznych, które do niego nie przylegają. Przykład: w trójkącie o kątach 40°, 60° i 80° kąt zewnętrzny przy wierzchołku kąta 80° ma 40∘+60∘=100∘40^\circ + 60^\circ = 100^\circ; sprawdzenie: 180∘−80∘=100∘180^\circ - 80^\circ = 100^\circ.

7.Suma kątów czworokąta i wielokąta

Suma miar kątów wewnętrznych czworokąta wynosi 360°, bo przekątna dzieli go na dwa trójkąty: 2⋅180∘2 \cdot 180^\circ. Ogólnie suma kątów wewnętrznych wielokąta o nn bokach to (n−2)⋅180∘(n-2) \cdot 180^\circ, bo w wielokącie wypukłym przekątne z jednego wierzchołka dzielą go na n−2n-2 trójkąty. Przykłady: pięciokąt 3⋅180∘=540∘3 \cdot 180^\circ = 540^\circ, sześciokąt 4⋅180∘=720∘4 \cdot 180^\circ = 720^\circ. Wielokąt foremny ma wszystkie boki równe i wszystkie kąty równe, więc jeden kąt to suma podzielona przez nn: w sześciokącie foremnym 720∘:6=120∘720^\circ : 6 = 120^\circ.

8.Trójkąt równoramienny - własności kątów

Trójkąt równoramienny ma dwa boki równej długości (ramiona); trzeci bok to podstawa. Kąty przy podstawie mają równe miary. Jeśli kąt między ramionami ma miarę α\alpha, to każdy kąt przy podstawie ma (180∘−α):2(180^\circ - \alpha) : 2. Przykład: kąt między ramionami 40° daje kąty przy podstawie po (180∘−40∘):2=70∘(180^\circ - 40^\circ) : 2 = 70^\circ. Odwrotnie: kąty przy podstawie po 50° dają kąt między ramionami 180∘−2⋅50∘=80∘180^\circ - 2 \cdot 50^\circ = 80^\circ.

9.Trójkąt równoboczny i trójkąt prostokątny - własności kątów

Trójkąt równoboczny ma trzy równe boki i trzy równe kąty, każdy po 180∘:3=60∘180^\circ : 3 = 60^\circ. Trójkąt prostokątny ma jeden kąt prosty (90°); boki tworzące kąt prosty to przyprostokątne, a bok naprzeciw kąta prostego to przeciwprostokątna. Kąty ostre trójkąta prostokątnego dają razem 90°. Przykład: jeśli jeden kąt ostry ma 35°, to drugi ma 90∘−35∘=55∘90^\circ - 35^\circ = 55^\circ. Trójkąt prostokątny równoramienny ma kąty 45°, 45° i 90°.

10.Równoległobok, romb, prostokąt i kwadrat - własności kątów

W równoległoboku przeciwległe kąty są równe, a kąty przy jednym boku dają razem 180°. Przykład: kąt ostry 65° oznacza kąty 65°, 115°, 65°, 115°. Romb to równoległobok o czterech równych bokach: ma te same własności kątów, a jego przekątne są prostopadłe i dzielą kąty rombu na połowy. Prostokąt ma cztery kąty proste. Kwadrat to prostokąt o równych bokach: jego przekątna dzieli kąt prosty na dwa kąty po 45°.

11.Trapez i deltoid - własności kątów

Trapez to czworokąt, który ma co najmniej jedną parę boków równoległych (podstawy); pozostałe boki to ramiona. Kąty przy tym samym ramieniu dają razem 180°. Przykład: kąt 70° przy ramieniu oznacza drugi kąt przy tym ramieniu 180∘−70∘=110∘180^\circ - 70^\circ = 110^\circ. W trapezie równoramiennym kąty przy tej samej podstawie są równe. Deltoid ma dwie pary równych sąsiednich boków; kąty między bokami różnej długości są równe, a przekątne są prostopadłe.

12.Obwód wielokąta

Obwód wielokąta to suma długości wszystkich jego boków. Wzory dla najczęstszych figur: kwadrat i romb o boku aa: 4a4a; prostokąt i równoległobok o bokach aa i bb: 2a+2b2a + 2b; trójkąt równoboczny o boku aa: 3a3a; deltoid o bokach aa i bb: 2a+2b2a + 2b. Przykład: prostokąt o bokach 5 cm i 8 cm ma obwód 2⋅5+2⋅8=262 \cdot 5 + 2 \cdot 8 = 26 cm. Obwód podajemy w jednostkach długości (cm, m), a pole - w jednostkach kwadratowych (cm2\mathrm{cm^2}, m2\mathrm{m^2}).

13.Pole trójkąta

Pole trójkąta to połowa iloczynu długości boku i wysokości opuszczonej na ten bok: P=12⋅a⋅hP = \frac{1}{2} \cdot a \cdot h. Wysokość to odcinek poprowadzony z wierzchołka prostopadle do przeciwległego boku lub jego przedłużenia. Przykład: a=10a = 10 cm, h=6h = 6 cm daje P=12⋅10⋅6=30 cm2P = \frac{1}{2} \cdot 10 \cdot 6 = 30~\mathrm{cm^2}. W trójkącie prostokątnym przyprostokątne są dla siebie podstawą i wysokością, więc pole to połowa ich iloczynu: dla 6 cm i 8 cm jest 12⋅6⋅8=24 cm2\frac{1}{2} \cdot 6 \cdot 8 = 24~\mathrm{cm^2}.

14.Pole prostokąta i pole kwadratu

Pole prostokąta o bokach aa i bb to iloczyn długości sąsiednich boków: P=a⋅bP = a \cdot b. Pole kwadratu o boku aa: P=a2P = a^2. Przykłady: prostokąt 4 cm na 7 cm ma pole 4⋅7=28 cm24 \cdot 7 = 28~\mathrm{cm^2}, kwadrat o boku 6 cm ma pole 62=36 cm26^2 = 36~\mathrm{cm^2}. Ze wzoru można wyznaczyć bok: prostokąt o polu 45 cm245~\mathrm{cm^2} i boku 5 cm ma drugi bok 45:5=945 : 5 = 9 cm, a kwadrat o polu 81 cm281~\mathrm{cm^2} ma bok 81=9\sqrt{81} = 9 cm.

15.Pole równoległoboku

Pole równoległoboku to iloczyn długości boku i wysokości opuszczonej na ten bok: P=a⋅hP = a \cdot h. Wysokość jest prostopadła do boku - nie należy jej mylić z długością drugiego, pochyłego boku. Przykład: bok 9 cm i wysokość 4 cm dają P=9⋅4=36 cm2P = 9 \cdot 4 = 36~\mathrm{cm^2}. Równoległobok ma dwie długości wysokości odpowiadające dwóm parom boków. Jeśli drugi bok ma 12 cm, to wysokość opuszczona na niego wynosi 36:12=336 : 12 = 3 cm.

16.Pole rombu

Romb jest równoległobokiem, więc P=a⋅hP = a \cdot h. Drugi wzór korzysta z przekątnych d1d_1 i d2d_2, które są prostopadłe: P=12⋅d1⋅d2P = \frac{1}{2} \cdot d_1 \cdot d_2. Przykład: przekątne 6 cm i 8 cm dają P=12⋅6⋅8=24 cm2P = \frac{1}{2} \cdot 6 \cdot 8 = 24~\mathrm{cm^2}. Ten sam romb ma bok 5 cm (połówki przekątnych 3 cm i 4 cm tworzą trójkąt prostokątny), więc jego wysokość to 24:5=4,824 : 5 = 4{,}8 cm. Wzór z przekątnymi działa też dla deltoidu i kwadratu.

17.Pole trapezu

Pole trapezu to połowa iloczynu sumy długości podstaw i wysokości: P=12⋅(a+b)⋅hP = \frac{1}{2} \cdot (a + b) \cdot h, gdzie aa i bb to podstawy (boki równoległe), a hh to odległość między nimi. Przykład: podstawy 8 cm i 4 cm, wysokość 5 cm: P=12⋅(8+4)⋅5=12⋅12⋅5=30 cm2P = \frac{1}{2} \cdot (8 + 4) \cdot 5 = \frac{1}{2} \cdot 12 \cdot 5 = 30~\mathrm{cm^2}. Ze wzoru można wyznaczyć wysokość: h=2P:(a+b)h = 2P : (a + b), tutaj 60:12=560 : 12 = 5 cm.

18.Trójkąty przystające i cecha przystawania bbb (bok-bok-bok)

Trójkąty przystające mają ten sam kształt i te same wymiary: odpowiadające sobie boki są równej długości, a odpowiadające kąty mają równe miary. Jeden można nałożyć na drugi. Do stwierdzenia przystawania wystarczą trzy odpowiednie dane - to cechy przystawania trójkątów: bbb, bkb i kbk. Cecha bbb: jeśli trzy boki jednego trójkąta są równe trzem bokom drugiego, to trójkąty są przystające. Przykład: dwa trójkąty o bokach 4 cm, 5 cm i 7 cm są przystające, więc mają też równe kąty.

19.Cecha przystawania bkb (bok-kąt-bok)

Cecha bkb: jeśli dwa boki jednego trójkąta i kąt między nimi są równe dwóm bokom drugiego trójkąta i kątowi między nimi, to trójkąty są przystające. Kąt musi leżeć między tymi bokami - równość dwóch boków i innego kąta nie wystarcza. Przykład: dwa trójkąty, w których boki 5 cm i 8 cm tworzą kąt 60°, są przystające, więc mają też równe trzecie boki i równe pozostałe kąty.

20.Cecha przystawania kbk (kąt-bok-kąt)

Cecha kbk: jeśli bok jednego trójkąta i dwa kąty do niego przyległe są równe bokowi drugiego trójkąta i dwóm kątom do niego przyległym, to trójkąty są przystające. Przykład: dwa trójkąty z bokiem 6 cm i kątami 40° i 75° przy tym boku są przystające. Gdy znasz dwa kąty trójkąta, trzeci obliczysz z sumy 180°, tutaj 180∘−115∘=65∘180^\circ - 115^\circ = 65^\circ. Same trzy równe kąty nie dają przystawania - trójkąty mogą mieć różną wielkość.

21.Nierówność trójkąta

W trójkącie suma długości dwóch dowolnych boków jest większa od długości trzeciego boku: a+b>ca + b > c. W praktyce wystarczy sprawdzić, czy suma dwóch krótszych odcinków jest większa od najdłuższego. Przykłady: z odcinków 3, 4 i 6 da się zbudować trójkąt, bo 3+4=7>63 + 4 = 7 > 6; z odcinków 2, 3 i 6 nie, bo 2+3=5<62 + 3 = 5 < 6. Dla dowolnych trzech punktów zachodzi AB+BC≥ACAB + BC \geq AC; równość jest wtedy, gdy punkt BB leży na odcinku ACAC.

22.Twierdzenie Pitagorasa

W trójkącie prostokątnym suma kwadratów długości przyprostokątnych jest równa kwadratowi długości przeciwprostokątnej: a2+b2=c2a^2 + b^2 = c^2. Przyprostokątne aa i bb tworzą kąt prosty, przeciwprostokątna cc leży naprzeciw niego i jest najdłuższym bokiem. Przykład: a=6a = 6, b=8b = 8, więc c2=36+64=100c^2 = 36 + 64 = 100 i c=10c = 10. Przyprostokątną obliczasz przez odejmowanie: c=13c = 13, a=5a = 5 daje b2=169−25=144b^2 = 169 - 25 = 144, czyli b=12b = 12.

23.Twierdzenie odwrotne do twierdzenia Pitagorasa

Jeśli w trójkącie o bokach aa, bb, cc zachodzi równość a2+b2=c2a^2 + b^2 = c^2, to trójkąt jest prostokątny, a kąt prosty leży naprzeciw boku cc. Twierdzenie służy do sprawdzania, czy trójkąt jest prostokątny: sumę kwadratów dwóch krótszych boków porównujesz z kwadratem najdłuższego. Przykłady: boki 9, 12, 15 - 81+144=225=15281 + 144 = 225 = 15^2, trójkąt prostokątny; boki 4, 5, 6 - 16+25=4116 + 25 = 41, a 62=366^2 = 36, więc trójkąt nie jest prostokątny.

24.Trójki pitagorejskie

Trójka pitagorejska to trzy liczby naturalne dodatnie spełniające równość a2+b2=c2a^2 + b^2 = c^2 - są długościami boków trójkąta prostokątnego. Najbardziej znane: 3, 4, 5 (9+16=259 + 16 = 25) oraz 5, 12, 13 (25+144=16925 + 144 = 169); inne to 8, 15, 17 oraz 7, 24, 25. Pomnożenie wszystkich liczb trójki przez tę samą liczbę naturalną dodatnią daje nową trójkę: z 3, 4, 5 powstają 6, 8, 10 oraz 9, 12, 15. Znajomość trójek skraca obliczenia - przy przyprostokątnych 5 i 12 od razu wiadomo, że przeciwprostokątna ma 13.

25.Zastosowania twierdzenia Pitagorasa: przekątna prostokąta, wysokość trójkąta równoramiennego

Przekątna prostokąta dzieli go na dwa trójkąty prostokątne, więc dla boków aa i bb przekątna dd spełnia d2=a2+b2d^2 = a^2 + b^2. Przykład: prostokąt 6 cm na 8 cm ma przekątną 36+64=10\sqrt{36 + 64} = 10 cm. Wysokość trójkąta równoramiennego opuszczona na podstawę dzieli ją na połowy, więc dla ramienia bb i podstawy aa jest h2=b2−(a2)2h^2 = b^2 - (\frac{a}{2})^2. Przykład: ramiona 5 cm, podstawa 6 cm: h=25−9=4h = \sqrt{25 - 9} = 4 cm, a pole to 12⋅6⋅4=12 cm2\frac{1}{2} \cdot 6 \cdot 4 = 12~\mathrm{cm^2}.

26.Trójkąt prostokątny równoramienny (45°, 45°, 90°)

Trójkąt prostokątny równoramienny ma kąty 45°, 45° i 90°. Jego przyprostokątne są równe, a boki mają długości aa, aa, a2a\sqrt{2} - przeciwprostokątna jest 2\sqrt{2} razy dłuższa od przyprostokątnej. Wynika to z twierdzenia Pitagorasa: a2+a2=2a2a^2 + a^2 = 2a^2. Przykład: przyprostokątne po 3 cm dają przeciwprostokątną 323\sqrt{2} cm (około 4,24 cm). Odwrotnie: przeciwprostokątna 10 cm oznacza przyprostokątną 102=52\frac{10}{\sqrt{2}} = 5\sqrt{2} cm.

27.Przekątna kwadratu

Przekątna kwadratu o boku aa ma długość d=a2d = a\sqrt{2}. Przekątna dzieli kwadrat na dwa trójkąty prostokątne równoramienne o kątach 45°, 45°, 90°, więc d2=a2+a2=2a2d^2 = a^2 + a^2 = 2a^2. Przykład: kwadrat o boku 5 cm ma przekątną 525\sqrt{2} cm, czyli około 7,07 cm. Odwrotnie: z przekątnej wyznaczasz bok a=d2a = \frac{d}{\sqrt{2}}, a pole kwadratu to P=d22P = \frac{d^2}{2}; dla d=8d = 8 cm pole wynosi 642=32 cm2\frac{64}{2} = 32~\mathrm{cm^2}.

28.Trójkąt o kątach 30°, 60°, 90°

Trójkąt o kątach 30°, 60°, 90° to połowa trójkąta równobocznego. Jego boki mają długości aa, a3a\sqrt{3}, 2a2a: krótsza przyprostokątna aa leży naprzeciw kąta 30°, dłuższa przyprostokątna a3a\sqrt{3} naprzeciw kąta 60°, a przeciwprostokątna 2a2a jest dwa razy dłuższa od krótszej przyprostokątnej. Przykład: przeciwprostokątna 10 cm oznacza przyprostokątne 5 cm i 535\sqrt{3} cm. Sprawdzenie: 52+(53)2=25+75=100=1025^2 + (5\sqrt{3})^2 = 25 + 75 = 100 = 10^2.

29.Wysokość i pole trójkąta równobocznego

Trójkąt równoboczny o boku aa ma wysokość h=a32h = \frac{a\sqrt{3}}{2} i pole P=a234P = \frac{a^2\sqrt{3}}{4}. Wysokość dzieli go na dwa trójkąty o kątach 30°, 60°, 90°, stąd pierwiastek z 3. Przykład: a=4a = 4 cm daje h=432=23h = \frac{4\sqrt{3}}{2} = 2\sqrt{3} cm oraz P=1634=43 cm2P = \frac{16\sqrt{3}}{4} = 4\sqrt{3}~\mathrm{cm^2}. Sprawdzenie ze wzoru 12⋅a⋅h\frac{1}{2} \cdot a \cdot h: 12⋅4⋅23=43\frac{1}{2} \cdot 4 \cdot 2\sqrt{3} = 4\sqrt{3}.

30.Okrąg i koło: promień, średnica, cięciwa

Okrąg to zbiór wszystkich punktów płaszczyzny położonych w tej samej odległości rr od środka. Koło to okrąg razem z jego wnętrzem. Promień to odcinek łączący środek z punktem okręgu (i długość tego odcinka). Cięciwa to odcinek łączący dwa punkty okręgu. Średnica to cięciwa przechodząca przez środek - najdłuższa z cięciw, o długości d=2rd = 2r. Przykład: okrąg o promieniu 4 cm ma średnicę 8 cm, a każda cięciwa, która nie przechodzi przez środek, jest krótsza niż 8 cm.

31.Liczba π\pi i długość okręgu

Liczba π\pi to stosunek długości okręgu do jego średnicy - taki sam dla każdego okręgu. Jest liczbą niewymierną, w przybliżeniu π≈3,14\pi \approx 3{,}14 (czasem przyjmuje się 227\frac{22}{7}). Długość okręgu o promieniu rr: L=2πrL = 2\pi r, czyli L=πdL = \pi d dla średnicy dd. Przykład: r=5r = 5 cm daje L=10πL = 10\pi cm, około 31,4 cm. Odwrotnie: z długości wyznaczasz promień r=L2πr = \frac{L}{2\pi}; okrąg o długości 12π12\pi cm ma promień 6 cm.

32.Pole koła

Pole koła o promieniu rr: P=πr2P = \pi r^2. Do wzoru wstawiasz promień, nie średnicę - gdy dana jest średnica, najpierw podziel ją przez 2. Przykład: koło o średnicy 6 cm ma promień 3 cm i pole π⋅32=9π cm2\pi \cdot 3^2 = 9\pi~\mathrm{cm^2}, około 28,26 cm228{,}26~\mathrm{cm^2}. Odwrotnie: koło o polu 49π cm249\pi~\mathrm{cm^2} ma r2=49r^2 = 49, czyli promień 7 cm i średnicę 14 cm. Promień dwa razy dłuższy daje pole cztery razy większe.

33.Kąt środkowy i długość łuku okręgu

Kąt środkowy to kąt, którego wierzchołkiem jest środek okręgu, a ramiona zawierają promienie. Wyznacza on na okręgu łuk. Długość łuku to taka część długości okręgu, jaką częścią kąta pełnego jest kąt środkowy α\alpha: α360∘⋅2πr\frac{\alpha}{360^\circ} \cdot 2\pi r. Przykład: r=9r = 9 cm, α=120∘\alpha = 120^\circ: 120∘360∘=13\frac{120^\circ}{360^\circ} = \frac{1}{3}, więc łuk ma 13⋅18π=6π\frac{1}{3} \cdot 18\pi = 6\pi cm. Kąt 180° wyznacza półokrąg, a 90° - ćwierć okręgu.

34.Pole wycinka koła

Wycinek koła to część koła ograniczona dwoma promieniami i łukiem między nimi (kształt kawałka pizzy). Jego pole to odpowiednia część pola koła: α360∘⋅πr2\frac{\alpha}{360^\circ} \cdot \pi r^2, gdzie α\alpha to kąt środkowy wycinka. Przykład: r=6r = 6 cm, α=60∘\alpha = 60^\circ: 60∘360∘=16\frac{60^\circ}{360^\circ} = \frac{1}{6}, więc pole to 16⋅36π=6π cm2\frac{1}{6} \cdot 36\pi = 6\pi~\mathrm{cm^2}. Dla α=90∘\alpha = 90^\circ wycinek jest ćwiartką koła, a dla α=180∘\alpha = 180^\circ - półkolem.

35.Symetralna odcinka

Symetralna odcinka to prosta prostopadła do odcinka, która przechodzi przez jego środek. Dzieli odcinek na dwie równe części i jest jego osią symetrii. Przykład: symetralna odcinka o długości 10 cm przecina go pod kątem prostym w punkcie odległym o 5 cm od każdego końca. Konstrukcja cyrklem: z obu końców odcinka kreślisz łuki o tym samym promieniu, większym niż połowa odcinka; prosta przechodząca przez dwa punkty przecięcia łuków to symetralna.

36.Własność symetralnej odcinka

Każdy punkt symetralnej odcinka jest równo odległy od obu końców tego odcinka: jeśli PP leży na symetralnej odcinka KLKL, to PK=PLPK = PL. I odwrotnie - punkt równo odległy od końców odcinka leży na jego symetralnej. Symetralna to zbiór wszystkich punktów równo odległych od końców odcinka. Przykład: odcinek KLKL ma 6 cm, punkt PP leży na symetralnej 4 cm od środka odcinka; wtedy PK=PL=32+42=5PK = PL = \sqrt{3^2 + 4^2} = 5 cm.

37.Dwusieczna kąta i jej własność

Dwusieczna kąta to półprosta wychodząca z wierzchołka kąta, która dzieli go na dwa kąty o równych miarach. Przykład: dwusieczna kąta 70° dzieli go na dwa kąty po 35°. Własność: każdy punkt dwusiecznej jest równo odległy od ramion kąta (odległość mierzymy wzdłuż odcinka prostopadłego do ramienia). Jeśli punkt dwusiecznej leży 3 cm od jednego ramienia, to od drugiego też 3 cm. Prosta zawierająca dwusieczną jest osią symetrii kąta.

38.Trójkąty podobne i skala podobieństwa

Trójkąty podobne mają ten sam kształt, ale mogą mieć różną wielkość: odpowiadające kąty są równe, a odpowiadające boki proporcjonalne. Skala podobieństwa kk to stosunek długości boku jednego trójkąta do długości odpowiadającego boku drugiego. Przykład: trójkąt o bokach 6, 8, 10 jest podobny do trójkąta o bokach 3, 4, 5 w skali k=63=84=105=2k = \frac{6}{3} = \frac{8}{4} = \frac{10}{5} = 2. Obwody też są w stosunku kk: 24 i 12. Skala k=1k = 1 oznacza trójkąty przystające.

39.Cecha podobieństwa trójkątów kkk (kąt-kąt)

Cecha kkk: jeśli kąty jednego trójkąta są równe kątom drugiego trójkąta, to trójkąty są podobne. Wystarczy sprawdzić dwie pary kątów (stąd nazwa kąt-kąt), bo trzeci kąt wynika z sumy 180°. Przykład: trójkąt o kątach 40° i 65° oraz trójkąt o kątach 65° i 75° są podobne - trzecie kąty to 180∘−105∘=75∘180^\circ - 105^\circ = 75^\circ i 180∘−140∘=40∘180^\circ - 140^\circ = 40^\circ, więc oba mają kąty 40°, 65°, 75°. Dwa trójkąty prostokątne z równym kątem ostrym też są podobne.

40.Cechy podobieństwa trójkątów bkb i bbb

Cecha bbb: jeśli trzy boki jednego trójkąta są proporcjonalne do trzech boków drugiego, to trójkąty są podobne. Przykład: boki 4, 5, 6 oraz 8, 10, 12 - każdy stosunek wynosi 2. Cecha bkb: jeśli dwa boki jednego trójkąta są proporcjonalne do dwóch boków drugiego, a kąty między tymi bokami są równe, to trójkąty są podobne. Przykład: boki 3 i 5 z kątem 50° między nimi oraz boki 6 i 10 z kątem 50° między nimi - skala 2. W przystawaniu boki mają być równe, w podobieństwie - proporcjonalne.

Notatka

Kąty przy przecinających się prostych i przy prostych równoległych

Dwie przecinające się proste tworzą cztery kąty, ale wystarczy znać jeden z nich. Kąty wierzchołkowe leżą naprzeciw siebie i mają równe miary, a kąty przyległe leżą obok siebie i dają razem 180°. Jeśli jeden z czterech kątów ma 58°, to kąt wierzchołkowy też ma 58°, a oba kąty do niego przyległe mają po 180∘−58∘=122∘180^\circ - 58^\circ = 122^\circ.

Gdy miary opisano słowami, układamy równanie. Jeden z kątów przyległych jest o 26° większy od drugiego: x+(x+26∘)=180∘x + (x + 26^\circ) = 180^\circ, więc 2x=154∘2x = 154^\circ i x=77∘x = 77^\circ, a drugi kąt ma 103°.

Trzecia prosta przecinająca dwie proste tworzy osiem kątów - po cztery przy każdym punkcie przecięcia. Pary kątów leżących przy różnych punktach przecięcia nazywamy według położenia:

  • kąty odpowiadające - po tej samej stronie prostej przecinającej i w tym samym położeniu przy obu prostych (np. oba nad swoją prostą),
  • kąty naprzemianległe - po przeciwnych stronach prostej przecinającej: oba między przecinanymi prostymi (wewnętrzne) albo oba na zewnątrz nich (zewnętrzne).

Jeśli przecinane proste są równoległe, to kąty odpowiadające mają równe miary i kąty naprzemianległe mają równe miary. Wśród ośmiu kątów występują wtedy najwyżej dwie różne miary: przy kącie 58° są to 58° i 122°. Kąty leżące między prostymi równoległymi po tej samej stronie prostej przecinającej dają razem 180°.

ab58°58°
Proste równoległe: kąty naprzemianległe po 58°

Ważne

Równość kątów odpowiadających i naprzemianległych wolno stosować tylko przy prostych równoległych. Przy prostych nierównoległych pary nazywają się tak samo, ale mają różne miary.

Zależność działa też w drugą stronę i służy jako test równoległości: równe kąty odpowiadające oznaczają, że przecinane proste są równoległe, a różne - że nie są.

Jak rozpoznać parę: kąty wierzchołkowe i przyległe mają wspólny wierzchołek, a odpowiadające i naprzemianległe leżą przy dwóch różnych wierzchołkach.

Kąty w trójkącie i w wielokącie

Suma kątów wewnętrznych trójkąta wynosi 180°, więc dwa kąty wyznaczają trzeci. Dla kątów 34° i 97° trzeci ma 180∘−(34∘+97∘)=49∘180^\circ - (34^\circ + 97^\circ) = 49^\circ.

Kąt zewnętrzny jest przyległy do kąta wewnętrznego, dlatego dopełnia go do 180°. Jest też równy sumie dwóch kątów wewnętrznych, które do niego nie przylegają. W tym samym trójkącie kąt zewnętrzny przy kącie 49° ma 34∘+97∘=131∘34^\circ + 97^\circ = 131^\circ, co zgadza się z 180∘−49∘180^\circ - 49^\circ.

131°34°97°49°ABC
Kąt zewnętrzny: 34° + 97° = 131°

W trójkątach szczególnych część kątów znamy od razu:

  • równoramienny - kąty przy podstawie są równe; kąt między ramionami 96° daje przy podstawie po (180∘−96∘):2=42∘(180^\circ - 96^\circ) : 2 = 42^\circ, a kąty przy podstawie po 68° dają między ramionami 180∘−2⋅68∘=44∘180^\circ - 2 \cdot 68^\circ = 44^\circ,
  • równoboczny - trzy kąty po 60°,
  • prostokątny - kąty ostre dają razem 90°; przy kącie ostrym 27° drugi ma 63°.

Gdy kąty opisano zależnością, oznaczamy najmniejszy literą i układamy równanie. Drugi kąt jest o 10° większy od pierwszego, a trzeci o 23° większy od pierwszego: x+(x+10∘)+(x+23∘)=180∘x + (x + 10^\circ) + (x + 23^\circ) = 180^\circ, czyli 3x=147∘3x = 147^\circ i x=49∘x = 49^\circ. Kąty mają 49°, 59° i 72°.

W wielokącie wypukłym o nn bokach przekątne poprowadzone z jednego wierzchołka tworzą n−2n - 2 trójkąty, stąd suma kątów (n−2)⋅180∘(n - 2) \cdot 180^\circ. Piętnastokąt: 13⋅180∘=2340∘13 \cdot 180^\circ = 2340^\circ. W wielokącie foremnym wszystkie kąty są równe, więc jeden kąt piętnastokąta foremnego ma 2340∘:15=156∘2340^\circ : 15 = 156^\circ. W drugą stronę: suma 1620° oznacza n−2=1620:180=9n - 2 = 1620 : 180 = 9, czyli jedenastokąt.

Zapamiętaj

Trójkąt - 180°, czworokąt - 360°, wielokąt o nn bokach - (n−2)⋅180∘(n - 2) \cdot 180^\circ.

Typowy błąd to pomnożenie 180° przez liczbę boków zamiast przez liczbę o 2 mniejszą.

Czworokąty - kąty, obwód i pole

Suma kątów czworokąta to 360°, a własności figury pozwalają odtworzyć brakujące kąty. W równoległoboku (także w rombie, prostokącie i kwadracie) kąty przeciwległe są równe, a kąty przy jednym boku dają razem 180°: kąt 47° oznacza kąty 47°, 133°, 47°, 133°.

Trapez to czworokąt, który ma co najmniej jedną parę boków równoległych. Kąty przy tym samym ramieniu dają razem 180°, bo leżą między prostymi równoległymi po tej samej stronie ramienia. W trapezie równoramiennym kąty przy tej samej podstawie są równe. W deltoidzie równe są dwa kąty między bokami różnej długości: jeśli pozostałe kąty mają 134° i 62°, to każdy z równych ma (360∘−134∘−62∘):2=82∘(360^\circ - 134^\circ - 62^\circ) : 2 = 82^\circ.

Zestawienie wzorów na pole:

  • prostokąt P=a⋅bP = a \cdot b, kwadrat P=a2P = a^2,
  • równoległobok P=a⋅hP = a \cdot h,
  • romb P=a⋅hP = a \cdot h albo P=12⋅d1⋅d2P = \frac{1}{2} \cdot d_1 \cdot d_2,
  • trójkąt P=12⋅a⋅hP = \frac{1}{2} \cdot a \cdot h,
  • trapez P=12⋅(a+b)⋅hP = \frac{1}{2} \cdot (a + b) \cdot h.

We wzorach hh oznacza wysokość, czyli odcinek prostopadły do boku, na który opada - w równoległoboku i trapezie nie jest nią pochyły bok. Trapez o podstawach 13 cm i 7 cm oraz wysokości 6 cm ma pole 12⋅(13+7)⋅6=60 cm2\frac{1}{2} \cdot (13 + 7) \cdot 6 = 60~\mathrm{cm^2}.

h13 cm7 cmABCD
Trapez: podstawy 13 cm i 7 cm, wysokość h = 6 cm

Ten sam wzór czytany wstecz daje brakujący odcinek. Trójkąt o boku 16 cm i wysokości 9 cm opuszczonej na ten bok ma pole 12⋅16⋅9=72 cm2\frac{1}{2} \cdot 16 \cdot 9 = 72~\mathrm{cm^2}. Jeśli inny jego bok ma 18 cm, to wysokość opuszczona na ten bok wynosi 2⋅72:18=82 \cdot 72 : 18 = 8 cm - dłuższemu bokowi odpowiada krótsza wysokość. Romb o przekątnych 7 cm i 12 cm ma pole 12⋅7⋅12=42 cm2\frac{1}{2} \cdot 7 \cdot 12 = 42~\mathrm{cm^2}.

Obwód to suma długości boków i podajemy go w jednostkach długości, a pole - w jednostkach kwadratowych. Przed liczeniem ujednolicamy jednostki: boki 2 dm i 14 cm to 20 cm i 14 cm, więc prostokąt ma obwód 2⋅20+2⋅14=682 \cdot 20 + 2 \cdot 14 = 68 cm.

Nierówność trójkąta i przystawanie trójkątów

Trzy odcinki tworzą trójkąt, gdy suma dwóch krótszych jest większa od najdłuższego - to nierówność trójkąta. Odcinki 5, 7 i 11 tworzą trójkąt, bo 5+7=12>115 + 7 = 12 > 11. Odcinki 4, 6 i 10 nie tworzą: 4+6=104 + 6 = 10, więc dwa krótsze ułożyłyby się dokładnie wzdłuż najdłuższego. To przypadek równości AB+BC=ACAB + BC = AC, w którym punkt BB leży na odcinku ACAC.

Z nierówności wynika zakres trzeciego boku: jest on dłuższy od różnicy i krótszy od sumy dwóch pozostałych. Przy bokach 6 cm i 11 cm trzeci bok cc spełnia 5<c<175 < c < 17; całkowitych długości jest więc 16−6+1=1116 - 6 + 1 = 11 (od 6 cm do 16 cm).

Trójkąty przystające mają równe odpowiadające boki i kąty - jeden można nałożyć na drugi. Do stwierdzenia przystawania wystarczają trzy dane, dobrane według jednej z cech:

  • bbb - trzy boki równe trzem bokom,
  • bkb - dwa boki i kąt między nimi,
  • kbk - bok i dwa kąty do niego przyległe.
7912ABC
Boki 7, 9 i 12 wyznaczają jeden trójkąt (cecha bbb)

Jak dobrać cechę: policz, ile boków znasz w obu trójkątach. Trzy boki - bbb. Dwa boki - sprawdź, czy znany kąt leży między nimi. Jeden bok - potrzebne są oba kąty przy nim, a jeśli znasz dwa inne kąty, trzeci oblicz z sumy 180°.

Pierwszy trójkąt ma bok 9 cm i kąty 35° oraz 80° przy tym boku. Drugi ma bok 9 cm, przy jednym jego końcu kąt 35°, a naprzeciw tego boku kąt 65°. Brakujący kąt drugiego trójkąta to 180∘−35∘−65∘=80∘180^\circ - 35^\circ - 65^\circ = 80^\circ i leży przy drugim końcu boku 9 cm, więc trójkąty są przystające z cechy kbk.

Przystawania nie gwarantują:

  • trzy pary równych kątów - trójkąty mają wtedy ten sam kształt, ale mogą mieć różną wielkość,
  • dwa boki i kąt, który nie leży między nimi.

Z przystawania odczytujemy pozostałe równości: naprzeciw równych kątów leżą równe boki, a naprzeciw równych boków - równe kąty.

Twierdzenie Pitagorasa, twierdzenie odwrotne i trójki pitagorejskie

Twierdzenie Pitagorasa dotyczy trójkątów prostokątnych: a2+b2=c2a^2 + b^2 = c^2, gdzie aa i bb to przyprostokątne, a cc - przeciwprostokątna, czyli najdłuższy bok, leżący naprzeciw kąta prostego. Rachunek zaczynamy od ustalenia, którego boku szukamy:

  • przeciwprostokątna - kwadraty dodajemy: przyprostokątne 28 i 45 dają c2=784+2025=2809c^2 = 784 + 2025 = 2809, czyli c=53c = 53,
  • przyprostokątna - od kwadratu przeciwprostokątnej odejmujemy kwadrat znanej przyprostokątnej.

Przykład

Drabina o długości 6,5 m stoi 2,5 m od ściany. Sięga na wysokość hh, gdzie h2=42,25−6,25=36h^2 = 42{,}25 - 6{,}25 = 36, czyli h=6h = 6 m.

Wynik często jest niewymierny: przyprostokątne 4 i 6 dają c2=16+36=52c^2 = 16 + 36 = 52, więc c=52=213c = \sqrt{52} = 2\sqrt{13}.

4² = 166² = 367,21² = 52
Pola kwadratów: 16 + 36 = 52

Twierdzenie odwrotne to test na kąt prosty: jeśli suma kwadratów dwóch krótszych boków jest równa kwadratowi najdłuższego, trójkąt jest prostokątny. Boki 33, 56, 65: 1089+3136=4225=6521089 + 3136 = 4225 = 65^2 - trójkąt prostokątny, z kątem prostym naprzeciw boku 65. Boki 6, 9, 11: 36+81=11736 + 81 = 117, a 112=12111^2 = 121 - trójkąt nie jest prostokątny.

Trójki pitagorejskie to liczby naturalne dodatnie spełniające a2+b2=c2a^2 + b^2 = c^2, np. 3, 4, 5 oraz 5, 12, 13. Pomnożenie całej trójki przez tę samą liczbę naturalną dodatnią daje kolejną: z 5, 12, 13 po pomnożeniu przez 7 powstaje 35, 84, 91, bo 1225+7056=8281=9121225 + 7056 = 8281 = 91^2.

W zadaniach trzeba najpierw znaleźć trójkąt prostokątny ukryty w figurze:

  • przekątna prostokąta jest przeciwprostokątną trójkąta zbudowanego z jego boków; prostokąt 11 cm na 60 cm ma przekątną 121+3600=3721=61\sqrt{121 + 3600} = \sqrt{3721} = 61 cm,
  • wysokość trójkąta równoramiennego opuszczona na podstawę dzieli ją na połowy; przy ramionach 37 cm i podstawie 24 cm jest h=372−122=1225=35h = \sqrt{37^2 - 12^2} = \sqrt{1225} = 35 cm, a pole to 12⋅24⋅35=420 cm2\frac{1}{2} \cdot 24 \cdot 35 = 420~\mathrm{cm^2},
  • w rombie połowy przekątnych są przyprostokątnymi, a bok - przeciwprostokątną.

Trójkąty 45°-45°-90° i 30°-60°-90°, kwadrat i trójkąt równoboczny

Dwa trójkąty prostokątne mają stałe proporcje boków, więc jeden bok wyznacza pozostałe. Trójkąt 45°, 45°, 90° to połowa kwadratu: boki aa, aa, a2a\sqrt{2}. Trójkąt 30°, 60°, 90° to połowa trójkąta równobocznego: boki aa, a3a\sqrt{3}, 2a2a, przy czym najkrótszy bok aa leży naprzeciw kąta 30°, a a3a\sqrt{3} naprzeciw kąta 60°.

30°60°aa√32aABC
Trójkąt 30°, 60°, 90°: boki a, a√3, 2a

Liczenie zaczynamy od wyznaczenia aa, potem mnożymy:

  • 45°, 45°, 90°: przyprostokątna 7 daje przeciwprostokątną 727\sqrt{2}; przeciwprostokątna 18 daje przyprostokątną 182=92\frac{18}{\sqrt{2}} = 9\sqrt{2},
  • 30°, 60°, 90°, dana krótsza przyprostokątna 4: pozostałe boki to 434\sqrt{3} i 8,
  • dana przeciwprostokątna 26: krótsza przyprostokątna to połowa, czyli 13, dłuższa 13313\sqrt{3},
  • dana dłuższa przyprostokątna 15: a=153=53a = \frac{15}{\sqrt{3}} = 5\sqrt{3}, przeciwprostokątna 10310\sqrt{3}.

Dzielenie przez pierwiastek upraszczamy, rozszerzając ułamek: 182=1822=92\frac{18}{\sqrt{2}} = \frac{18\sqrt{2}}{2} = 9\sqrt{2}.

Przekątna kwadratu o boku aa ma długość a2a\sqrt{2}. Z przekątnej wracamy do boku dzieleniem przez 2\sqrt{2}, a pole można policzyć bez boku: P=d22P = \frac{d^2}{2}. Kwadrat o przekątnej 6 cm ma bok 323\sqrt{2} cm i pole 362=18 cm2\frac{36}{2} = 18~\mathrm{cm^2}; zgadza się to z (32)2=18(3\sqrt{2})^2 = 18.

Trójkąt równoboczny o boku aa ma wysokość h=a32h = \frac{a\sqrt{3}}{2} i pole P=a234P = \frac{a^2\sqrt{3}}{4}. Dla boku 22 cm: h=113h = 11\sqrt{3} cm, P=48434=1213 cm2P = \frac{484\sqrt{3}}{4} = 121\sqrt{3}~\mathrm{cm^2}; ten sam wynik daje 12⋅22⋅113\frac{1}{2} \cdot 22 \cdot 11\sqrt{3}. Z wysokości wracamy do boku: h=12h = 12 cm oznacza a=2⋅123=83a = \frac{2 \cdot 12}{\sqrt{3}} = 8\sqrt{3} cm.

Kontrola wyniku: 2≈1,41\sqrt{2} \approx 1{,}41 i 3≈1,73\sqrt{3} \approx 1{,}73, więc w trójkącie 30°, 60°, 90° boki rosną w kolejności aa, a3a\sqrt{3}, 2a2a. Częsta pomyłka to zamiana 2\sqrt{2} z 3\sqrt{3} albo uznanie dłuższej przyprostokątnej za 2a2a.

Okrąg i koło - długość, pole, łuk i wycinek

Okrąg to sama linia - punkty odległe od środka o promień rr, a koło to okrąg razem z wnętrzem. Dlatego okrąg ma długość, a koło - pole. Cięciwa łączy dwa punkty okręgu; najdłuższą cięciwą jest średnica d=2rd = 2r, która przechodzi przez środek. Liczba π\pi to stosunek długości okręgu do średnicy, w przybliżeniu 3,14.

Wzory L=2πrL = 2\pi r i P=πr2P = \pi r^2 korzystają z promienia, więc każde zadanie sprowadzamy najpierw do rr:

  • dana średnica 22 cm: r=11r = 11 cm, L=22πL = 22\pi cm, P=121π cm2P = 121\pi~\mathrm{cm^2},
  • dana długość 38π38\pi cm: r=38π:2π=19r = 38\pi : 2\pi = 19 cm, więc P=361π cm2P = 361\pi~\mathrm{cm^2},
  • dane pole 64π cm264\pi~\mathrm{cm^2}: r2=64r^2 = 64, r=8r = 8 cm, średnica 16 cm.

Wynik z symbolem π\pi jest dokładny. Przybliżenie liczymy dopiero wtedy, gdy zadanie o nie prosi: 22π≈22⋅3,14=69,0822\pi \approx 22 \cdot 3{,}14 = 69{,}08 cm.

Kąt środkowy ma wierzchołek w środku okręgu, a jego ramiona zawierają promienie. Wycina z okręgu łuk, a z koła wycinek, i w obu przypadkach jest to ta sama część całości: α360∘\frac{\alpha}{360^\circ}. Dla r=18r = 18 cm i α=40∘\alpha = 40^\circ ułamek wynosi 40360=19\frac{40}{360} = \frac{1}{9}, więc łuk ma 19⋅36π=4π\frac{1}{9} \cdot 36\pi = 4\pi cm, a wycinek 19⋅324π=36π cm2\frac{1}{9} \cdot 324\pi = 36\pi~\mathrm{cm^2}.

40°SAB
Kąt środkowy 40° wyznacza łuk i wycinek koła

Zależność działa też wstecz. Łuk długości 5π5\pi cm na okręgu o promieniu 20 cm to 5π40π=18\frac{5\pi}{40\pi} = \frac{1}{8} okręgu, więc jego kąt środkowy ma 360∘:8=45∘360^\circ : 8 = 45^\circ.

Ważne

Do wzorów wstawiamy promień, nie średnicę. Promień dwa razy dłuższy daje okrąg dwa razy dłuższy, ale koło o polu cztery razy większym, bo promień jest we wzorze na pole podniesiony do kwadratu.

Kolejność w zadaniach z łukiem i wycinkiem: skróć ułamek α360∘\frac{\alpha}{360^\circ}, policz całą długość okręgu albo całe pole koła, a na końcu pomnóż.

Symetralna, dwusieczna i podobieństwo trójkątów

Symetralna odcinka to prosta prostopadła do odcinka, przechodząca przez jego środek. Każdy jej punkt jest równo odległy od obu końców odcinka, a każdy punkt równo odległy od końców leży na symetralnej. Odległość liczymy z twierdzenia Pitagorasa: dla odcinka 18 cm i punktu symetralnej odległego o 40 cm od jego środka jest to 92+402=1681=41\sqrt{9^2 + 40^2} = \sqrt{1681} = 41 cm - do każdego końca tyle samo.

Dwusieczna kąta to półprosta, która wychodzi z wierzchołka i dzieli kąt na dwa równe kąty: kąt 84° na dwa po 42°. Każdy jej punkt jest równo odległy od ramion kąta, przy czym odległość mierzymy po odcinku prostopadłym do ramienia. Symetralna wiąże się więc z równą odległością od dwóch punktów, a dwusieczna - od dwóch ramion.

Trójkąty podobne mają ten sam kształt: odpowiadające kąty są równe, a odpowiadające boki proporcjonalne. Skala podobieństwa kk to stosunek odpowiadających boków. Cechy podobieństwa:

  • kkk - dwie pary równych kątów (trzecia wynika z sumy 180°),
  • bkb - dwie pary boków proporcjonalnych i równe kąty między nimi,
  • bbb - trzy pary boków proporcjonalnych.

Trójkąt o kątach 28° i 95° jest podobny do trójkąta o kątach 95° i 57°, bo brakujące kąty to 57° i 28°.

Przy bokach ustawiamy długości rosnąco, żeby najkrótszy odpowiadał najkrótszemu. Trójkąt ma boki 8, 10, 14, a w trójkącie do niego podobnym najkrótszy bok ma 12. Skala to k=128=1,5k = \frac{12}{8} = 1{,}5, więc pozostałe boki mają 10⋅1,5=1510 \cdot 1{,}5 = 15 i 14⋅1,5=2114 \cdot 1{,}5 = 21. Obwody też są w skali kk: 32 i 48.

ABCA′B′C′81210151421k = 1,5
Skala k = 1,5: boki 8, 10, 14 oraz 12, 15, 21

Test cechy bbb polega na policzeniu trzech ilorazów: dla boków 6, 7, 9 oraz 15, 17,5, 22,5 każdy wynosi 2,5, więc trójkąty są podobne. Gdyby choć jeden iloraz był inny, podobieństwa by nie było.

Skala k=1k = 1 oznacza trójkąty przystające: w przystawaniu boki są równe, w podobieństwie - proporcjonalne.

Quizy w tym zestawie

50 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.

Pobierz sprawdzian (PDF)

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki