Ilustracja do zestawu: Wojewódzki Konkurs Matematyczny (wielkopolskie) - geometria płaska

Matematyka

Wojewódzki Konkurs Matematyczny (wielkopolskie) - geometria płaska

Geometria płaska: kąty, własności prostych równoległych, twierdzenie o kącie zewnętrznym trójkąta, cechy przystawania, twierdzenie Pitagorasa i twierdzenie do niego odwrotne. Do tego trójkąty o kątach 30°, 60°, 90° i 45°, 45°, 90°, trójkąt równoboczny i sześciokąt foremny, pola wielokątów, długość okręgu, pole koła i pierścienia, promienie okręgów wpisanych i opisanych oraz symetrie.

Szkoła podstawowa40 fiszek50 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

1.Kąt i jego rodzaje; proste prostopadłe i równoległe

Kąt to część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi o wspólnym początku: półproste to ramiona, a ich początek - wierzchołek kąta. Kąt ostry ma więcej niż 0∘0^\circ i mniej niż 90∘90^\circ, prosty - dokładnie 90∘90^\circ, rozwarty - więcej niż 90∘90^\circ i mniej niż 180∘180^\circ, półpełny - 180∘180^\circ, pełny - 360∘360^\circ. Proste prostopadłe (k⊥lk \perp l) tworzą kąty proste, a proste równoległe (k∥lk \parallel l) nie mają punktów wspólnych. Odległość punktu od prostej mierzymy wzdłuż odcinka prostopadłego do tej prostej. Przykład: 2⋅90∘=180∘2 \cdot 90^\circ = 180^\circ, 4⋅90∘=360∘4 \cdot 90^\circ = 360^\circ.

2.Kąty przyległe i kąty wierzchołkowe

Kąty przyległe mają jedno ramię wspólne, a pozostałe ramiona tworzą prostą, dlatego ich suma wynosi 180∘180^\circ. Kąty wierzchołkowe mają wspólny wierzchołek, a ramiona jednego są przedłużeniami ramion drugiego - powstają przy przecięciu dwóch prostych. Twierdzenie: kąty wierzchołkowe są równe, bo każdy z nich jest przyległy do tego samego kąta. Przykład: proste przecinają się pod kątem 65∘65^\circ; kąt do niego przyległy ma 180∘−65∘=115∘180^\circ - 65^\circ = 115^\circ, a wierzchołkowy - 65∘65^\circ. Sprawdzenie: 65∘+115∘+65∘+115∘=360∘65^\circ + 115^\circ + 65^\circ + 115^\circ = 360^\circ.

3.Kąty odpowiadające i naprzemianległe przy prostych równoległych

Gdy dwie proste przetnie trzecia prosta (sieczna), powstają pary kątów. Kąty odpowiadające leżą przy różnych punktach przecięcia, po tej samej stronie siecznej i tak samo względem przecinanej prostej. Kąty naprzemianległe leżą przy różnych punktach przecięcia, po przeciwnych stronach siecznej (oba między prostymi albo oba na zewnątrz). Jeśli proste są równoległe, to kąty odpowiadające są równe i kąty naprzemianległe są równe. Przykład: sieczna tworzy z prostą kk kąt 50∘50^\circ, więc kąt odpowiadający przy l∥kl \parallel k też ma 50∘50^\circ, a kąt do niego przyległy - 130∘130^\circ.

4.Rodzaje trójkątów

Ze względu na boki: trójkąt różnoboczny ma wszystkie boki różnej długości, równoramienny - co najmniej dwa boki równe (ramiona; trzeci bok to podstawa), równoboczny - wszystkie trzy boki równe. Ze względu na kąty: ostrokątny ma trzy kąty ostre, prostokątny - jeden kąt prosty (boki przy nim to przyprostokątne, bok naprzeciw niego - przeciwprostokątna), rozwartokątny - jeden kąt rozwarty. Przykład: kąty 40∘40^\circ, 40∘40^\circ, 100∘100^\circ - trójkąt rozwartokątny równoramienny; kąty 45∘45^\circ, 45∘45^\circ, 90∘90^\circ - prostokątny równoramienny.

5.Suma kątów trójkąta i kąty trójkąta równoramiennego

Suma kątów wewnętrznych każdego trójkąta wynosi 180∘180^\circ, więc trzeci kąt to 180∘180^\circ minus suma dwóch znanych. W trójkącie równoramiennym kąty przy podstawie są równe. Przykład 1: kąty 35∘35^\circ i 85∘85^\circ, więc trzeci ma 180∘−120∘=60∘180^\circ - 120^\circ = 60^\circ. Przykład 2: kąt między ramionami ma 40∘40^\circ, więc każdy kąt przy podstawie ma (180∘−40∘):2=70∘(180^\circ - 40^\circ) : 2 = 70^\circ; sprawdzenie: 40∘+70∘+70∘=180∘40^\circ + 70^\circ + 70^\circ = 180^\circ. Gdy kąt przy podstawie ma 50∘50^\circ, kąt między ramionami ma 180∘−2⋅50∘=80∘180^\circ - 2 \cdot 50^\circ = 80^\circ.

6.Nierówność trójkąta

Dla dowolnych punktów AA, BB, CC zachodzi ∣AB∣+∣BC∣≥∣AC∣|AB| + |BC| \ge |AC|, a równość zachodzi wtedy, gdy punkt BB leży na odcinku ACAC. Z odcinków aa, bb, cc można zbudować trójkąt, gdy każdy z nich jest krótszy od sumy dwóch pozostałych - wystarczy sprawdzić najdłuższy. Przykład: 44, 55, 88 - tak, bo 4+5=9>84 + 5 = 9 > 8; 33, 44, 88 - nie, bo 3+4=7<83 + 4 = 7 < 8; 33, 55, 88 - nie, bo 3+5=83 + 5 = 8 i punkty leżą na jednej prostej. Trójkąt o danych bokach konstruujemy cyrklem: odkładamy jeden bok i z jego końców zataczamy łuki o promieniach równych dwóm pozostałym bokom.

7.Kąt zewnętrzny trójkąta

Kąt zewnętrzny trójkąta to kąt przyległy do kąta wewnętrznego: tworzy go jeden bok trójkąta i przedłużenie drugiego boku wychodzącego z tego samego wierzchołka. Kąt wewnętrzny i kąt zewnętrzny przy tym samym wierzchołku dają razem 180∘180^\circ. Przykład: kąt wewnętrzny ma 70∘70^\circ, więc kąt zewnętrzny przy tym wierzchołku ma 180∘−70∘=110∘180^\circ - 70^\circ = 110^\circ. Przy kącie ostrym kąt zewnętrzny jest rozwarty, przy prostym - prosty, przy rozwartym - ostry. Suma kątów zewnętrznych trójkąta (po jednym przy każdym wierzchołku) wynosi 3⋅180∘−180∘=360∘3 \cdot 180^\circ - 180^\circ = 360^\circ.

8.Twierdzenie o kącie zewnętrznym trójkąta

Kąt zewnętrzny trójkąta jest równy sumie dwóch kątów wewnętrznych do niego nieprzyległych: δ=α+β\delta = \alpha + \beta. Uzasadnienie: trzeci kąt to γ=180∘−α−β\gamma = 180^\circ - \alpha - \beta, a kąt zewnętrzny przy nim to 180∘−γ=α+β180^\circ - \gamma = \alpha + \beta. Wniosek: kąt zewnętrzny jest większy od każdego z tych dwóch kątów. Przykład: kąty 45∘45^\circ i 60∘60^\circ, więc kąt zewnętrzny przy trzecim wierzchołku ma 45∘+60∘=105∘45^\circ + 60^\circ = 105^\circ; sprawdzenie: trzeci kąt ma 180∘−45∘−60∘=75∘180^\circ - 45^\circ - 60^\circ = 75^\circ, a 180∘−75∘=105∘180^\circ - 75^\circ = 105^\circ.

9.Trójkąty przystające

Figury przystające mają ten sam kształt i te same wymiary - można je na siebie nałożyć (czasem po odwróceniu). Trójkąty przystające mają odpowiednie boki równe i odpowiednie kąty równe; zapis: △ABC≡△KLM\triangle ABC \equiv \triangle KLM, przy czym kolejność liter wskazuje odpowiadające sobie wierzchołki (AA i KK, BB i LL, CC i MM). Przykład: jeśli △ABC≡△KLM\triangle ABC \equiv \triangle KLM, ∣AB∣=5|AB| = 5 i ∠B=40∘\angle B = 40^\circ, to ∣KL∣=5|KL| = 5 i ∠L=40∘\angle L = 40^\circ. Przystawanie trójkątów służy w dowodach do wykazania, że dwa odcinki albo dwa kąty są równe.

10.Cechy przystawania trójkątów: bbb, bkb, kbk

Dwa trójkąty są przystające, gdy: (bbb) trzy boki jednego są równe trzem bokom drugiego; (bkb) dwa boki i kąt między nimi są równe odpowiednim bokom i kątowi drugiego; (kbk) bok i dwa kąty przy tym boku są równe odpowiednim elementom drugiego. Równość trzech kątów nie wystarcza: trójkąty równoboczne o bokach 22 i 55 mają te same kąty, a nie są przystające. Przykład cechy bkb: boki 33 i 44 z kątem prostym między nimi wyznaczają jeden trójkąt - każdy taki trójkąt ma przeciwprostokątną 55, bo 9+16=259 + 16 = 25.

11.Twierdzenie Pitagorasa

W trójkącie prostokątnym suma kwadratów długości przyprostokątnych aa i bb jest równa kwadratowi długości przeciwprostokątnej cc: a2+b2=c2a^2 + b^2 = c^2. Przeciwprostokątna leży naprzeciw kąta prostego i jest najdłuższym bokiem trójkąta. Przykład: przyprostokątne 66 i 88: c2=36+64=100c^2 = 36 + 64 = 100, więc c=10c = 10. Przyprostokątne 11 i 22: c2=1+4=5c^2 = 1 + 4 = 5, więc c=5c = \sqrt{5}. Twierdzenie dotyczy tylko trójkątów prostokątnych.

12.Twierdzenie Pitagorasa - przyprostokątna, przekątna prostokąta, trójki pitagorejskie

Gdy znamy przeciwprostokątną cc i przyprostokątną aa, drugą przyprostokątną liczymy z b2=c2−a2b^2 = c^2 - a^2. Przykład: c=13c = 13, a=5a = 5: b2=169−25=144b^2 = 169 - 25 = 144, b=12b = 12; sprawdzenie: 25+144=16925 + 144 = 169. Przekątna prostokąta o bokach aa, bb: d2=a2+b2d^2 = a^2 + b^2; boki 99 i 1212 dają d2=81+144=225d^2 = 81 + 144 = 225, d=15d = 15. Twierdzenie służy też do liczenia wysokości trójkąta równoramiennego i długości odcinka w układzie współrzędnych. Trójki pitagorejskie: 3,4,53, 4, 5; 5,12,135, 12, 13; 8,15,178, 15, 17.

13.Twierdzenie odwrotne do twierdzenia Pitagorasa

Jeżeli długości boków trójkąta spełniają warunek a2+b2=c2a^2 + b^2 = c^2, gdzie cc jest najdłuższym bokiem, to trójkąt jest prostokątny, a kąt prosty leży naprzeciw boku cc. Pozwala sprawdzić, czy trójkąt jest prostokątny, bez mierzenia kątów. Przykład: 77, 2424, 2525: 49+576=625=25249 + 576 = 625 = 25^2, więc trójkąt jest prostokątny. Boki 55, 66, 88: 25+36=6125 + 36 = 61, a 82=648^2 = 64, więc nie jest prostokątny - jest rozwartokątny, bo 61<6461 < 64. Gdy suma kwadratów krótszych boków jest większa od kwadratu najdłuższego, trójkąt jest ostrokątny.

14.Trójkąt o kątach 30∘30^\circ, 60∘60^\circ, 90∘90^\circ

To połowa trójkąta równobocznego przeciętego wysokością. Przyprostokątna leżąca naprzeciw kąta 30∘30^\circ (krótsza) ma długość aa, przeciwprostokątna jest od niej dwa razy dłuższa: 2a2a, a dłuższa przyprostokątna (naprzeciw kąta 60∘60^\circ) ma długość a3a\sqrt{3}. Sprawdzenie Pitagorasem: a2+3a2=4a2=(2a)2a^2 + 3a^2 = 4a^2 = (2a)^2. Przykład: krótsza przyprostokątna 55, więc przeciwprostokątna 1010, a dłuższa przyprostokątna 535\sqrt{3}; sprawdzenie: 25+75=100=10225 + 75 = 100 = 10^2.

15.Trójkąt 30∘30^\circ, 60∘60^\circ, 90∘90^\circ - boki z przeciwprostokątnej lub dłuższej przyprostokątnej

Gdy znamy przeciwprostokątną cc: krótsza przyprostokątna ma c2\frac{c}{2}, a dłuższa c32\frac{c\sqrt{3}}{2}. Przykład: c=8c = 8, więc przyprostokątne 44 i 434\sqrt{3}; sprawdzenie: 16+48=6416 + 48 = 64. Gdy znamy dłuższą przyprostokątną bb: krótsza ma b3\frac{b}{\sqrt{3}}. Przykład: b=6b = 6, więc krótsza 63=23\frac{6}{\sqrt{3}} = 2\sqrt{3} (bo 23⋅3=62\sqrt{3} \cdot \sqrt{3} = 6), a przeciwprostokątna 434\sqrt{3}; sprawdzenie: 12+36=48=(43)212 + 36 = 48 = (4\sqrt{3})^2. Najwygodniej najpierw wyznaczyć krótszą przyprostokątną.

16.Trójkąt o kątach 45∘45^\circ, 45∘45^\circ, 90∘90^\circ

To prostokątny trójkąt równoramienny - połowa kwadratu przeciętego przekątną. Obie przyprostokątne mają długość aa, a przeciwprostokątna a2a\sqrt{2}. Sprawdzenie Pitagorasem: a2+a2=2a2=(a2)2a^2 + a^2 = 2a^2 = (a\sqrt{2})^2. Przykład: przyprostokątne 44, więc przeciwprostokątna 424\sqrt{2}; sprawdzenie: 16+16=3216 + 16 = 32 i (42)2=16⋅2=32(4\sqrt{2})^2 = 16 \cdot 2 = 32. Gdy dana jest przeciwprostokątna cc, przyprostokątna ma c2=c22\frac{c}{\sqrt{2}} = \frac{c\sqrt{2}}{2}, np. dla c=6c = 6: 323\sqrt{2}, bo (32)2⋅2=36(3\sqrt{2})^2 \cdot 2 = 36.

17.Przekątna kwadratu d=a2d = a\sqrt{2}

Przekątna dzieli kwadrat na dwa trójkąty o kątach 45∘45^\circ, 45∘45^\circ, 90∘90^\circ, więc przekątna kwadratu o boku aa ma długość d=a2d = a\sqrt{2}. Przykład: a=7a = 7, więc d=72≈9,9d = 7\sqrt{2} \approx 9{,}9. W drugą stronę: a=d2=d22a = \frac{d}{\sqrt{2}} = \frac{d\sqrt{2}}{2}; dla d=10d = 10 bok a=52a = 5\sqrt{2}, bo 52⋅2=105\sqrt{2} \cdot \sqrt{2} = 10. Pole kwadratu z przekątnej: P=d22P = \frac{d^2}{2}; dla d=10d = 10: P=50P = 50, zgodnie z a2=(52)2=50a^2 = (5\sqrt{2})^2 = 50.

18.Trójkąt równoboczny - własności

Trójkąt równoboczny ma trzy równe boki i trzy kąty po 60∘60^\circ (3⋅60∘=180∘3 \cdot 60^\circ = 180^\circ). Jest wielokątem foremnym i ma 3 osie symetrii. Każda jego wysokość dzieli przeciwległy bok na połowy, dzieli kąt przy wierzchołku na dwa kąty po 30∘30^\circ i leży na symetralnej boku. Wysokość tnie go na dwa przystające trójkąty o kątach 30∘30^\circ, 60∘60^\circ, 90∘90^\circ, w których przeciwprostokątna to bok aa, a krótsza przyprostokątna to a2\frac{a}{2}. Przykład: bok 1010 - wysokość dzieli podstawę na odcinki 55 i 55, a obwód wynosi 3⋅10=303 \cdot 10 = 30.

19.Wysokość trójkąta równobocznego h=a32h = \frac{a\sqrt{3}}{2}

Wysokość trójkąta równobocznego o boku aa to dłuższa przyprostokątna trójkąta o kątach 30∘30^\circ, 60∘60^\circ, 90∘90^\circ z krótszą przyprostokątną a2\frac{a}{2}, więc h=a2⋅3=a32h = \frac{a}{2} \cdot \sqrt{3} = \frac{a\sqrt{3}}{2}. Przykład: a=6a = 6, więc h=33h = 3\sqrt{3}; sprawdzenie Pitagorasem: h2=62−32=27h^2 = 6^2 - 3^2 = 27 i (33)2=27(3\sqrt{3})^2 = 27. W drugą stronę: a=2h3a = \frac{2h}{\sqrt{3}}, np. dla h=43h = 4\sqrt{3} bok a=8a = 8, bo 832=43\frac{8\sqrt{3}}{2} = 4\sqrt{3}.

20.Pole trójkąta równobocznego P=a234P = \frac{a^2\sqrt{3}}{4}

Pole trójkąta to połowa iloczynu boku i wysokości, więc dla trójkąta równobocznego: P=12⋅a⋅a32=a234P = \frac{1}{2} \cdot a \cdot \frac{a\sqrt{3}}{2} = \frac{a^2\sqrt{3}}{4}. Przykład: a=6a = 6, więc P=3634=93P = \frac{36\sqrt{3}}{4} = 9\sqrt{3}; sprawdzenie: 12⋅6⋅33=93\frac{1}{2} \cdot 6 \cdot 3\sqrt{3} = 9\sqrt{3}. W drugą stronę z pola wyznaczamy a2=4P3a^2 = \frac{4P}{\sqrt{3}}; dla P=163P = 16\sqrt{3} mamy a2=64a^2 = 64, czyli a=8a = 8, bo 6434=163\frac{64\sqrt{3}}{4} = 16\sqrt{3}.

21.Sześciokąt foremny - podział na 6 trójkątów równobocznych

Sześciokąt foremny ma 6 równych boków i 6 równych kątów po 120∘120^\circ. Odcinki łączące jego środek z wierzchołkami dzielą go na 6 przystających trójkątów równobocznych o boku aa (kąt przy środku: 360∘:6=60∘360^\circ : 6 = 60^\circ). Dlatego odległość środka od każdego wierzchołka jest równa bokowi aa, a kąt sześciokąta składa się z dwóch kątów po 60∘60^\circ: 2⋅60∘=120∘2 \cdot 60^\circ = 120^\circ. Przykład: sześciokąt foremny o boku 55 ma obwód 6⋅5=306 \cdot 5 = 30 i składa się z 6 trójkątów równobocznych o boku 55.

22.Pole sześciokąta foremnego P=3a232P = \frac{3a^2\sqrt{3}}{2}

Pole sześciokąta foremnego to 6 pól trójkątów równobocznych o boku aa: P=6⋅a234=3a232P = 6 \cdot \frac{a^2\sqrt{3}}{4} = \frac{3a^2\sqrt{3}}{2}. Przykład: a=2a = 2, więc P=3⋅4⋅32=63P = \frac{3 \cdot 4 \cdot \sqrt{3}}{2} = 6\sqrt{3}; sprawdzenie: jeden trójkąt ma 434=3\frac{4\sqrt{3}}{4} = \sqrt{3}, a sześć - 636\sqrt{3}. Inny podział: dłuższa przekątna tnie sześciokąt na dwa trapezy równoramienne o podstawach 2a2a i aa oraz wysokości a32\frac{a\sqrt{3}}{2}; dla a=2a = 2 każdy ma pole (4+2)⋅32=33\frac{(4 + 2) \cdot \sqrt{3}}{2} = 3\sqrt{3}, razem 636\sqrt{3}.

23.Przekątne sześciokąta foremnego: 2a2a i a3a\sqrt{3}

Dłuższa przekątna przechodzi przez środek i składa się z dwóch boków trójkątów równobocznych: ma długość 2a2a. Krótsza przekątna łączy dwa wierzchołki oddzielone jednym wierzchołkiem i ma długość a3a\sqrt{3} - to dwie wysokości trójkąta równobocznego: 2⋅a322 \cdot \frac{a\sqrt{3}}{2}. Przykład: a=2a = 2, przekątne 44 i 232\sqrt{3}. W drugą stronę: dłuższa przekątna 1010 daje a=5a = 5, krótsza 636\sqrt{3} daje a=6a = 6, a pole 24324\sqrt{3} daje a2=16a^2 = 16, a=4a = 4, bo 3⋅16⋅32=243\frac{3 \cdot 16 \cdot \sqrt{3}}{2} = 24\sqrt{3}.

24.Równoległobok - własności i pole

Równoległobok to czworokąt, który ma dwie pary boków równoległych. Jego przeciwległe boki są równe, przeciwległe kąty są równe, a sąsiednie kąty dają razem 180∘180^\circ. Przekątne dzielą się na połowy, a ich punkt przecięcia jest środkiem symetrii. Pole: P=a⋅hP = a \cdot h, gdzie hh to wysokość opuszczona na bok aa. Przykład: a=9a = 9, h=4h = 4, więc P=36P = 36; ten sam równoległobok ma przy boku 66 wysokość 36:6=636 : 6 = 6. Jeśli jeden kąt ma 70∘70^\circ, to sąsiedni ma 110∘110^\circ.

25.Prostokąt i kwadrat

Prostokąt to równoległobok, którego wszystkie kąty są proste; jego przekątne są równe i dzielą się na połowy. Pole P=a⋅bP = a \cdot b, obwód 2a+2b2a + 2b. Kwadrat to prostokąt o równych bokach - jest jednocześnie prostokątem i rombem, więc jego przekątne są równe, prostopadłe i dzielą się na połowy. Pole kwadratu: P=a2P = a^2 albo P=d22P = \frac{d^2}{2}. Przykład: prostokąt o bokach 88 i 55 ma pole 4040 i obwód 2626; kwadrat o boku 66 ma pole 3636 i obwód 2424, a z przekątnej 626\sqrt{2}: 722=36\frac{72}{2} = 36.

26.Romb - własności i pole

Romb to równoległobok, którego wszystkie boki są równe. Jego przekątne są prostopadłe, dzielą się na połowy i zawierają się w dwusiecznych kątów. Romb i prostokąt to odrębne rodzaje równoległoboków - kwadrat jest jednym i drugim. Pole: P=a⋅hP = a \cdot h albo P=e⋅f2P = \frac{e \cdot f}{2}, gdzie ee, ff to przekątne. Przykład: przekątne 66 i 88: P=482=24P = \frac{48}{2} = 24; połowy przekątnych 33 i 44 dają bok a=5a = 5 (Pitagoras: 9+16=259 + 16 = 25), a wysokość h=24:5=4,8h = 24 : 5 = 4{,}8.

27.Trapez - rodzaje i pole

Trapez to czworokąt, który ma co najmniej jedną parę boków równoległych - to podstawy aa i bb; pozostałe boki to ramiona. Kąty przy tym samym ramieniu dają razem 180∘180^\circ. W trapezie równoramiennym (ramiona równe, podstawy różnej długości) kąty przy każdej podstawie są równe, przekątne są równe, a oś symetrii przechodzi przez środki podstaw. Trapez prostokątny ma ramię prostopadłe do podstaw. Pole: P=(a+b)⋅h2P = \frac{(a + b) \cdot h}{2}. Przykład: a=10a = 10, b=6b = 6, h=4h = 4: P=16⋅42=32P = \frac{16 \cdot 4}{2} = 32.

28.Pole trójkąta, wysokość z pola, pola wielokątów

Pole trójkąta: P=a⋅h2P = \frac{a \cdot h}{2}, gdzie hh to wysokość opuszczona na bok aa; każdy bok ma swoją wysokość. W trójkącie prostokątnym P=a⋅b2P = \frac{a \cdot b}{2} (aa, bb - przyprostokątne). Z pola wyznaczamy wysokość: h=2Pah = \frac{2P}{a}. Przykład: trójkąt o bokach 55, 1212, 1313 jest prostokątny, więc P=5⋅122=30P = \frac{5 \cdot 12}{2} = 30; najkrótsza wysokość opada na najdłuższy bok: h=2⋅3013=6013≈4,6h = \frac{2 \cdot 30}{13} = \frac{60}{13} \approx 4{,}6. Pola innych wielokątów liczymy, dzieląc je na trójkąty i prostokąty albo uzupełniając do większej figury i odejmując.

29.Wielokąt foremny i jego kąty

Wielokąt foremny ma wszystkie boki równe i wszystkie kąty równe, np. trójkąt równoboczny, kwadrat, sześciokąt foremny. Romb, który nie jest kwadratem, nie jest foremny (ma różne kąty), podobnie prostokąt, który nie jest kwadratem (ma różne boki). Suma kątów wewnętrznych nn-kąta wynosi (n−2)⋅180∘(n - 2) \cdot 180^\circ, więc kąt wielokąta foremnego ma (n−2)⋅180∘n\frac{(n - 2) \cdot 180^\circ}{n}. Przykład: pięciokąt foremny: 3⋅180∘5=108∘\frac{3 \cdot 180^\circ}{5} = 108^\circ; ośmiokąt foremny: 6⋅180∘8=135∘\frac{6 \cdot 180^\circ}{8} = 135^\circ. Wielokąt foremny o nn bokach ma nn osi symetrii.

30.Okrąg i koło: środek, promień, średnica, cięciwa

Okrąg o środku SS i promieniu rr to wszystkie punkty płaszczyzny odległe od SS o rr. Koło to okrąg razem z jego wnętrzem. Promień łączy środek z punktem okręgu, cięciwa łączy dwa punkty okręgu, a średnica to cięciwa przechodząca przez środek: d=2rd = 2r. Średnica jest najdłuższą cięciwą okręgu. Przykład: r=4,5 cmr = 4{,}5~\mathrm{cm}, więc d=9 cmd = 9~\mathrm{cm}; średnica 15 cm15~\mathrm{cm} daje promień 7,5 cm7{,}5~\mathrm{cm}.

31.Długość okręgu L=2πrL = 2\pi r

Długość okręgu o promieniu rr i średnicy dd: L=2πr=πdL = 2\pi r = \pi d, gdzie π≈3,14\pi \approx 3{,}14 to stosunek długości okręgu do jego średnicy. Przykład: r=5r = 5, więc L=10π≈31,4L = 10\pi \approx 31{,}4 (bo 10⋅3,14=31,410 \cdot 3{,}14 = 31{,}4). W drugą stronę: r=L2πr = \frac{L}{2\pi}; dla L=12πL = 12\pi mamy r=6r = 6 i d=12d = 12. Gdy L=31,4L = 31{,}4 i przyjmujemy π≈3,14\pi \approx 3{,}14, to d≈31,43,14=10d \approx \frac{31{,}4}{3{,}14} = 10.

32.Pole koła P=πr2P = \pi r^2

Pole koła o promieniu rr: P=πr2P = \pi r^2. Przykład: r=3r = 3, więc P=9π≈28,26P = 9\pi \approx 28{,}26 (bo 9⋅3,14=28,269 \cdot 3{,}14 = 28{,}26). Gdy dana jest średnica, najpierw liczymy promień: d=10d = 10, więc r=5r = 5 i P=25πP = 25\pi, a nie 100π100\pi. W drugą stronę: r2=Pπr^2 = \frac{P}{\pi}; dla P=49πP = 49\pi mamy r2=49r^2 = 49, r=7r = 7, d=14d = 14. Dwa razy dłuższy promień daje cztery razy większe pole: dla r=6r = 6 pole wynosi 36π=4⋅9π36\pi = 4 \cdot 9\pi.

33.Pole pierścienia kołowego P=π(R2−r2)P = \pi(R^2 - r^2)

Pierścień kołowy to część płaszczyzny między dwoma okręgami o wspólnym środku (współśrodkowymi) o promieniach R>rR > r. Jego pole to różnica pól dwóch kół: P=πR2−πr2=π(R2−r2)P = \pi R^2 - \pi r^2 = \pi(R^2 - r^2). Przykład: R=5R = 5, r=3r = 3: P=π(25−9)=16πP = \pi(25 - 9) = 16\pi; sprawdzenie: 25π−9π=16π25\pi - 9\pi = 16\pi. Typowy błąd: π(R−r)2=4π\pi(R - r)^2 = 4\pi - to pole koła o promieniu równym szerokości pierścienia, a nie pole pierścienia. Gdy dane są średnice, najpierw dzielimy je przez 2.

34.Okrąg opisany i okrąg wpisany; promienie dla kwadratu

Okrąg opisany na wielokącie przechodzi przez wszystkie jego wierzchołki, a okrąg wpisany w wielokąt jest styczny do wszystkich jego boków (dotyka każdego boku w jednym punkcie). Środek okręgu opisanego na trójkącie to punkt przecięcia symetralnych boków, a wpisanego - punkt przecięcia dwusiecznych kątów. Kwadrat o boku aa: promień okręgu opisanego to połowa przekątnej, R=a22R = \frac{a\sqrt{2}}{2}, a wpisanego - połowa boku, r=a2r = \frac{a}{2}. Przykład: a=8a = 8: przekątna 828\sqrt{2}, więc R=42R = 4\sqrt{2}, a r=4r = 4.

35.Okrąg opisany i wpisany w trójkąt równoboczny: R=23hR = \frac{2}{3}h, r=13hr = \frac{1}{3}h

W trójkącie równobocznym środki obu okręgów leżą w tym samym punkcie - w punkcie przecięcia wysokości, który dzieli każdą wysokość w stosunku 2:12 : 1, licząc od wierzchołka. Dlatego R=23h=a33R = \frac{2}{3}h = \frac{a\sqrt{3}}{3} i r=13h=a36r = \frac{1}{3}h = \frac{a\sqrt{3}}{6}, a R=2rR = 2r i R+r=hR + r = h. Przykład: a=6a = 6, h=33h = 3\sqrt{3}, więc R=23R = 2\sqrt{3}, r=3r = \sqrt{3}; sprawdzenie: 633=23\frac{6\sqrt{3}}{3} = 2\sqrt{3}, 636=3\frac{6\sqrt{3}}{6} = \sqrt{3} oraz 23+3=33=h2\sqrt{3} + \sqrt{3} = 3\sqrt{3} = h.

36.Okrąg opisany i wpisany w sześciokąt foremny: R=aR = a, r=a32r = \frac{a\sqrt{3}}{2}

Środkiem obu okręgów jest środek sześciokąta foremnego. Promień okręgu opisanego to odległość środka od wierzchołka, czyli bok jednego z 6 trójkątów równobocznych: R=aR = a. Promień okręgu wpisanego to odległość środka od boku, czyli wysokość takiego trójkąta: r=a32r = \frac{a\sqrt{3}}{2}. Przykład: a=4a = 4, więc R=4R = 4, a r=432=23r = \frac{4\sqrt{3}}{2} = 2\sqrt{3}. Sprawdzenie: dłuższa przekątna to 2R=8=2a2R = 8 = 2a, a odległość przeciwległych boków 2r=432r = 4\sqrt{3} jest równa krótszej przekątnej a3a\sqrt{3}.

37.Symetralna odcinka

Symetralna odcinka to prosta prostopadła do tego odcinka, przechodząca przez jego środek. Własność: każdy punkt symetralnej jest równo oddalony od obu końców odcinka, a każdy punkt równo oddalony od końców odcinka leży na jego symetralnej. Symetralna jest osią symetrii odcinka. Przykład: ∣AB∣=10|AB| = 10, punkt PP leży na symetralnej ABAB i ∣PA∣=7|PA| = 7, więc ∣PB∣=7|PB| = 7, a trójkąt ABPABP jest równoramienny. Konstrukcja: z obu końców odcinka zataczamy cyrklem łuki o tym samym promieniu, większym od połowy odcinka, i łączymy punkty przecięcia łuków.

38.Dwusieczna kąta

Dwusieczna kąta to półprosta o początku w wierzchołku kąta, która dzieli go na dwa równe kąty. Własność: każdy punkt dwusiecznej jest równo oddalony od obu ramion kąta (odległości mierzymy po prostopadłych do ramion). Prosta zawierająca dwusieczną jest osią symetrii kąta. Przykład: dwusieczna kąta 70∘70^\circ tworzy z każdym ramieniem kąt 35∘35^\circ; punkt dwusiecznej odległy o 33 od jednego ramienia jest odległy o 33 także od drugiego. Dwusieczne dwóch kątów przyległych są prostopadłe: 70∘2+110∘2=35∘+55∘=90∘\frac{70^\circ}{2} + \frac{110^\circ}{2} = 35^\circ + 55^\circ = 90^\circ.

39.Symetria osiowa, oś symetrii, figura osiowosymetryczna

Punkty AA i A′A' są symetryczne względem prostej ll, gdy ll jest symetralną odcinka AA′AA' (punkt leżący na osi jest symetryczny sam do siebie). Figura osiowosymetryczna ma oś symetrii - prostą, względem której przechodzi sama na siebie (po złożeniu wzdłuż osi obie części się pokrywają). Liczba osi: trójkąt równoramienny, który nie jest równoboczny - 1, równoboczny - 3, prostokąt, który nie jest kwadratem - 2, romb, który nie jest kwadratem - 2, kwadrat - 4, trapez równoramienny - 1, nn-kąt foremny - nn, okrąg i koło - nieskończenie wiele. Równoległobok, który nie jest prostokątem ani rombem, nie ma osi symetrii.

40.Symetria środkowa, środek symetrii, figura środkowosymetryczna

Punkty AA i A′A' są symetryczne względem punktu OO, gdy OO jest środkiem odcinka AA′AA'. Figura środkowosymetryczna ma środek symetrii - punkt, względem którego przechodzi sama na siebie (po obrocie o 180∘180^\circ wokół niego pokrywa się ze sobą). Środek symetrii mają m.in.: odcinek (jego środek), równoległobok, prostokąt, romb i kwadrat (punkt przecięcia przekątnych), okrąg i koło (ich środek), sześciokąt foremny. Żaden trójkąt nie ma środka symetrii. Wielokąt foremny ma środek symetrii, gdy ma parzystą liczbę boków: kwadrat ma, pięciokąt foremny nie.

Notatka

Kąty przy prostych przecinających się i równoległych

Rodzaj kąta wynika z jego miary: kąt ostry ma więcej niż 0∘0^\circ i mniej niż 90∘90^\circ, prosty - dokładnie 90∘90^\circ, a rozwarty - więcej niż 90∘90^\circ i mniej niż 180∘180^\circ.

Dwie przecinające się proste tworzą cztery kąty. Sąsiednie są przyległe, więc razem mają 180∘180^\circ, a przeciwległe są wierzchołkowe i równe, bo każdy z nich uzupełnia ten sam kąt do 180∘180^\circ. Jeden kąt wyznacza zatem pozostałe: obok kąta 28∘28^\circ leżą dwa kąty po 180∘−28∘=152∘180^\circ - 28^\circ = 152^\circ, a naprzeciw niego - drugi kąt 28∘28^\circ. Gdy jeden z tych kątów jest prosty, wszystkie cztery są proste, a proste są prostopadłe; wzdłuż odcinka prostopadłego mierzymy też odległość punktu od prostej.

Gdy dwie proste przecina trzecia prosta, sieczna, porównujemy kąty leżące przy różnych punktach przecięcia. Kąty odpowiadające leżą po tej samej stronie siecznej i tak samo względem przecinanej prostej, a kąty naprzemianległe - po przeciwnych stronach siecznej, oba między prostymi albo oba na zewnątrz. Jeśli proste są równoległe, kąty w każdej takiej parze są równe. Sieczna nieprostopadła do prostych równoległych tworzy więc z nimi osiem kątów tylko dwóch miar: gdy jeden ma 37∘37^\circ, każdy z pozostałych ma 37∘37^\circ albo 143∘143^\circ.

Ważne

Kąty naprzemianległe leżą przy różnych punktach przecięcia - dwa kąty przy tym samym punkcie, po przeciwnych stronach siecznej, są wierzchołkowe albo przyległe.

Równość kątów naprzemianległych wyjaśnia sumę kątów trójkąta. Przez wierzchołek CC trójkąta ABCABC prowadzimy prostą równoległą do boku ABAB: kąty między nią a bokami CACA i CBCB są naprzemianległe z kątami AA i BB, więc są im równe, a razem z kątem CC tworzą kąt półpełny, czyli 180∘180^\circ.

Trójkąt: rodzaje, kąty i nierówność trójkąta

Ze względu na boki trójkąt jest różnoboczny, równoramienny (co najmniej dwa boki równe) albo równoboczny, więc trójkąt równoboczny jest szczególnym przypadkiem równoramiennego. Ze względu na kąty jest ostrokątny, prostokątny albo rozwartokątny, a decyduje o tym największy kąt: przy sumie kątów 180∘180^\circ trójkąt ma najwyżej jeden kąt prosty albo rozwarty. Np. kąty 25∘25^\circ i 50∘50^\circ dają trzeci kąt 180∘−75∘=105∘180^\circ - 75^\circ = 105^\circ, więc trójkąt jest rozwartokątny.

W trójkącie równoramiennym kąty przy podstawie są równe, więc jeden kąt wyznacza pozostałe - trzeba tylko wiedzieć, gdzie leży. Kąt 30∘30^\circ przy podstawie daje kąt między ramionami 180∘−2⋅30∘=120∘180^\circ - 2 \cdot 30^\circ = 120^\circ, a kąt 30∘30^\circ między ramionami - kąty przy podstawie po (180∘−30∘):2=75∘(180^\circ - 30^\circ) : 2 = 75^\circ. Kąt rozwarty może leżeć tylko między ramionami.

Kąt zewnętrzny tworzy bok trójkąta i przedłużenie drugiego boku wychodzącego z tego samego wierzchołka, dlatego z kątem wewnętrznym przy tym wierzchołku daje 180∘180^\circ. Z tego i z sumy kątów trójkąta wynika twierdzenie o kącie zewnętrznym: kąt zewnętrzny jest równy sumie dwóch kątów wewnętrznych do niego nieprzyległych. Przy kątach 34∘34^\circ i 72∘72^\circ kąt zewnętrzny przy trzecim wierzchołku ma od razu 106∘106^\circ, a sam trzeci kąt - 74∘74^\circ.

Nierówność trójkąta ∣AB∣+∣BC∣≥∣AC∣|AB| + |BC| \ge |AC| mówi, że droga z AA do CC przez punkt BB nie jest krótsza od drogi wprost, a równość zachodzi wtedy, gdy BB leży na odcinku ACAC. Z odcinków a≤b≤ca \le b \le c zbudujemy trójkąt, gdy a+b>ca + b > c: z 66, 77, 1212 tak, bo 13>1213 > 12, a z 66, 77, 1313 nie, bo 6+7=136 + 7 = 13.

Przystawanie trójkątów i twierdzenie Pitagorasa

Trójkąty przystające mają odpowiednie boki i odpowiednie kąty równe, ale nie trzeba sprawdzać wszystkich sześciu równości. Wystarczy jedna z cech przystawania: bbb (trzy boki), bkb (dwa boki i kąt między nimi) albo kbk (bok i dwa kąty przy tym boku). Równość trzech kątów nie wystarcza, bo trójkąt może być powiększoną kopią drugiego. W zapisie △ABC≡△DEF\triangle ABC \equiv \triangle DEF kolejność liter łączy wierzchołki w pary, więc bokowi ACAC odpowiada bok DFDF, a kątowi BB - kąt EE.

Twierdzenie Pitagorasa dotyczy tylko trójkątów prostokątnych: a2+b2=c2a^2 + b^2 = c^2, gdzie cc to przeciwprostokątna, czyli najdłuższy bok, leżący naprzeciw kąta prostego. Szukając przeciwprostokątnej, dodajemy kwadraty przyprostokątnych, a szukając przyprostokątnej - od kwadratu przeciwprostokątnej odejmujemy kwadrat drugiej przyprostokątnej:

  • przyprostokątne 2020 i 2121: c2=400+441=841c^2 = 400 + 441 = 841, więc c=29c = 29;
  • przeciwprostokątna 4141 i przyprostokątna 99: b2=1681−81=1600b^2 = 1681 - 81 = 1600, więc b=40b = 40.

Twierdzenie odwrotne do twierdzenia Pitagorasa pozwala bez mierzenia kątów sprawdzić, czy trójkąt jest prostokątny: jeżeli dla najdłuższego boku cc zachodzi a2+b2=c2a^2 + b^2 = c^2, to trójkąt jest prostokątny, a kąt prosty leży naprzeciw boku cc. Gdy a2+b2<c2a^2 + b^2 < c^2, trójkąt jest rozwartokątny, a gdy a2+b2>c2a^2 + b^2 > c^2 - ostrokątny. Np. dla boków 1010, 2424 i 2626 mamy 100+576=676=262100 + 576 = 676 = 26^2, więc trójkąt jest prostokątny; dla 1010, 2424, 2525 suma 676676 jest większa od 252=62525^2 = 625 (ostrokątny), a dla 1010, 2424, 2727 mniejsza od 272=72927^2 = 729 (rozwartokątny).

Trójkąty o kątach 30°, 60°, 90° oraz 45°, 45°, 90°

Boki obu tych trójkątów pozostają w stałym stosunku niezależnie od ich wielkości, a stosunki te łatwo odtworzyć, bo każdy z nich jest połową prostej figury.

Trójkąt o kątach 30∘30^\circ, 60∘60^\circ, 90∘90^\circ to połowa trójkąta równobocznego przeciętego wysokością: przeciwprostokątna jest bokiem trójkąta równobocznego, a krótsza przyprostokątna - połową tego boku. Stąd boki aa, a3a\sqrt{3} i 2a2a, przy czym aa leży naprzeciw kąta 30∘30^\circ, a a3a\sqrt{3} - naprzeciw kąta 60∘60^\circ. Najpewniej jest najpierw wyznaczyć krótszą przyprostokątną:

  • z przeciwprostokątnej cc: a=c2a = \frac{c}{2};
  • z dłuższej przyprostokątnej bb: a=b3a = \frac{b}{\sqrt{3}}.

Np. dłuższa przyprostokątna 1515 daje a=153=53a = \frac{15}{\sqrt{3}} = 5\sqrt{3} (bo 53⋅3=155\sqrt{3} \cdot \sqrt{3} = 15) i przeciwprostokątną 10310\sqrt{3}; sprawdzenie: 75+225=300=(103)275 + 225 = 300 = (10\sqrt{3})^2.

Trójkąt o kątach 45∘45^\circ, 45∘45^\circ, 90∘90^\circ to prostokątny trójkąt równoramienny, czyli połowa kwadratu przeciętego przekątną. Przyprostokątne mają po aa, a przeciwprostokątna, będąca przekątną kwadratu, ma a2a\sqrt{2}. W drugą stronę przyprostokątna to c2=c22\frac{c}{\sqrt{2}} = \frac{c\sqrt{2}}{2}, np. przeciwprostokątna 1212 daje przyprostokątne 626\sqrt{2}, bo 72+72=144=12272 + 72 = 144 = 12^2.

Zapamiętaj

Boki trójkąta o kątach 30∘30^\circ, 60∘60^\circ, 90∘90^\circ mają się jak 1:3:21 : \sqrt{3} : 2, a trójkąta o kątach 45∘45^\circ, 45∘45^\circ, 90∘90^\circ - jak 1:1:21 : 1 : \sqrt{2}.

Typowe błędy to podwojenie dłuższej przyprostokątnej zamiast krótszej oraz zamiana pierwiastków: 3\sqrt{3} należy do trójkąta o kątach 30∘30^\circ i 60∘60^\circ, a 2\sqrt{2} - do prostokątnego trójkąta równoramiennego.

Wielokąty foremne, trójkąt równoboczny i sześciokąt foremny

Wielokąt foremny ma wszystkie boki równe i wszystkie kąty równe - jeden z tych warunków nie wystarcza (poza trójkątem, w którym równe boki oznaczają równe kąty), np. romb, który nie jest kwadratem, ma równe boki, ale różne kąty. Suma kątów wewnętrznych nn-kąta wynosi (n−2)⋅180∘(n - 2) \cdot 180^\circ, a w wielokącie foremnym kąty są równe, więc jeden kąt ma (n−2)⋅180∘n\frac{(n - 2) \cdot 180^\circ}{n}, np. w dziesięciokącie foremnym 8⋅180∘10=144∘\frac{8 \cdot 180^\circ}{10} = 144^\circ.

W trójkącie równobocznym o boku aa wysokość tnie go na dwa trójkąty o kątach 30∘30^\circ, 60∘60^\circ, 90∘90^\circ z krótszą przyprostokątną a2\frac{a}{2}, stąd:

  • wysokość h=a32h = \frac{a\sqrt{3}}{2} i pole P=12⋅a⋅h=a234P = \frac{1}{2} \cdot a \cdot h = \frac{a^2\sqrt{3}}{4};
  • dla boku 1414: h=73h = 7\sqrt{3} i P=19634=493P = \frac{196\sqrt{3}}{4} = 49\sqrt{3}, co potwierdza 12⋅14⋅73=493\frac{1}{2} \cdot 14 \cdot 7\sqrt{3} = 49\sqrt{3};
  • z pola wracamy do boku przez a2=4P3a^2 = \frac{4P}{\sqrt{3}}: pole 25325\sqrt{3} daje a2=100a^2 = 100, czyli a=10a = 10.

Odcinki łączące środek sześciokąta foremnego z wierzchołkami dzielą go na 6 trójkątów równobocznych o boku aa, więc jego wzory wynikają ze wzorów trójkąta równobocznego. Kąt sześciokąta składa się z dwóch kątów po 60∘60^\circ, czyli ma 120∘120^\circ, zgodnie ze wzorem: 4⋅180∘6=120∘\frac{4 \cdot 180^\circ}{6} = 120^\circ. Pole to P=6⋅a234=3a232P = 6 \cdot \frac{a^2\sqrt{3}}{4} = \frac{3a^2\sqrt{3}}{2}, dłuższa przekątna (przez środek) to dwa boki trójkątów, 2a2a, a krótsza - dwie ich wysokości, a3a\sqrt{3}.

Przykład

Sześciokąt foremny o boku 1010 ma pole 3⋅100⋅32=1503\frac{3 \cdot 100 \cdot \sqrt{3}}{2} = 150\sqrt{3} i przekątne 2020 oraz 10310\sqrt{3}, a sześciokąt foremny o dłuższej przekątnej 1414 ma bok 77.

Czworokąty: własności i pola wielokątów

Czworokąty tworzą hierarchię. Trapez ma co najmniej jedną parę boków równoległych, równoległobok - dwie pary, prostokąt to równoległobok o wszystkich kątach prostych, a romb - równoległobok o wszystkich bokach równych. Romb i prostokąt to odrębne klasy, a kwadrat jest jednym i drugim, więc ma własności obu. Przy takiej definicji trapezu każdy równoległobok jest też trapezem.

Własności, które warto znać:

  • równoległobok: przeciwległe boki i przeciwległe kąty są równe, sąsiednie kąty dają 180∘180^\circ, przekątne dzielą się na połowy;
  • prostokąt: dodatkowo przekątne są równe;
  • romb: przekątne są prostopadłe i zawierają się w dwusiecznych kątów;
  • trapez równoramienny (ramiona równe, podstawy różnej długości): kąty przy każdej podstawie są równe i przekątne są równe.

Pola: równoległobok P=a⋅hP = a \cdot h, romb także P=e⋅f2P = \frac{e \cdot f}{2}, trapez P=(a+b)⋅h2P = \frac{(a + b) \cdot h}{2}, trójkąt P=a⋅h2P = \frac{a \cdot h}{2}. Wysokość jest prostopadła do boku, z którym ją mnożymy - ukośny bok równoległoboku nie jest jego wysokością. Romb o przekątnych 1010 i 2424 ma pole 120120, a jego bok 1313 liczymy z połówek przekątnych, 55 i 1212, bo przekątne są prostopadłe: 25+144=16925 + 144 = 169.

Pole wielokąta o nietypowym kształcie liczymy przez podział na prostokąty i trójkąty albo uzupełnienie do większej figury. Prostokąt o bokach 1010 i 88 z wyciętym w rogu prostokątem o bokach 44 i 33 ma pole 80−12=6880 - 12 = 68; podział daje to samo: 10⋅5+6⋅3=50+18=6810 \cdot 5 + 6 \cdot 3 = 50 + 18 = 68.

Okrąg i koło, pierścień kołowy, okręgi opisane i wpisane

Okrąg to linia złożona z punktów odległych od środka o rr, a koło to okrąg razem z jego wnętrzem. Okrąg jako linia ma długość L=2πr=πdL = 2\pi r = \pi d, a koło jako część płaszczyzny - pole P=πr2P = \pi r^2. Te wielkości łączy promień: okrąg o długości 18π18\pi ma r=9r = 9, więc ograniczone nim koło ma pole 81π81\pi, a koło o polu 64π64\pi ma r=8r = 8, więc ograniczający je okrąg ma długość 16π16\pi. Pole rośnie z kwadratem promienia: trzy razy dłuższy promień daje dziewięć razy większe pole.

Pierścień kołowy leży między dwoma okręgami współśrodkowymi o promieniach R>rR > r, a jego pole to różnica pól kół: P=π(R2−r2)P = \pi(R^2 - r^2). Promienie najpierw podnosimy do kwadratu, potem odejmujemy: dla R=9R = 9 i r=5r = 5 pole wynosi π(81−25)=56π\pi(81 - 25) = 56\pi, a nie π⋅42=16π\pi \cdot 4^2 = 16\pi.

Okrąg opisany na wielokącie przechodzi przez wszystkie jego wierzchołki, a okrąg wpisany jest styczny do wszystkich boków. Promień opisanego to odległość środka od wierzchołka, a wpisanego - odległość środka od boku:

  • kwadrat o boku aa: R=a22R = \frac{a\sqrt{2}}{2} (połowa przekątnej), r=a2r = \frac{a}{2} (połowa boku);
  • trójkąt równoboczny: R=23hR = \frac{2}{3}h, r=13hr = \frac{1}{3}h, bo wspólny środek obu okręgów dzieli wysokość w stosunku 2:12 : 1, licząc od wierzchołka;
  • sześciokąt foremny: R=aR = a (bok trójkąta równobocznego), r=a32r = \frac{a\sqrt{3}}{2} (jego wysokość).

Dla boku 1818: kwadrat ma R=92R = 9\sqrt{2} i r=9r = 9, trójkąt równoboczny (h=93h = 9\sqrt{3}) ma R=63R = 6\sqrt{3} i r=33r = 3\sqrt{3}, a sześciokąt foremny R=18R = 18 i r=93r = 9\sqrt{3}.

Symetralna, dwusieczna, symetria osiowa i środkowa

Symetralna odcinka to prosta prostopadła do odcinka, przechodząca przez jego środek; punkty równo oddalone od obu końców odcinka to dokładnie punkty symetralnej. Dwusieczna kąta dzieli kąt na dwa równe kąty, a każdy jej punkt jest równo oddalony od obu ramion. Stąd położenie środków okręgów w trójkącie ABCABC: punkt wspólny symetralnych boków ABAB i BCBC jest równo oddalony od AA i BB oraz od BB i CC, czyli od wszystkich wierzchołków - to środek okręgu opisanego. Punkt wspólny dwusiecznych jest w ten sam sposób równo oddalony od wszystkich boków - to środek okręgu wpisanego.

Punkty AA i A′A' są symetryczne względem prostej ll, gdy ll jest symetralną odcinka AA′AA', a punkt leżący na osi jest symetryczny sam do siebie. Figura osiowosymetryczna ma oś symetrii - po złożeniu wzdłuż niej obie części się pokrywają. Liczba osi symetrii:

  • trójkąt równoramienny, który nie jest równoboczny, i trapez równoramienny - 1;
  • prostokąt i romb, które nie są kwadratami - po 2: w prostokącie osie przechodzą przez środki przeciwległych boków, a w rombie zawierają przekątne;
  • trójkąt równoboczny - 3, kwadrat - 4, nn-kąt foremny - nn, okrąg i koło - nieskończenie wiele.

Punkty AA i A′A' są symetryczne względem punktu OO, gdy OO jest środkiem odcinka AA′AA'. Figura środkowosymetryczna pokrywa się ze sobą po obrocie o 180∘180^\circ wokół środka symetrii. Środek symetrii ma każdy równoległobok, okrąg, koło i wielokąt foremny o parzystej liczbie boków, ale żaden trójkąt. Np. ośmiokąt foremny ma 8 osi i środek symetrii, a siedmiokąt foremny ma 7 osi i nie ma środka symetrii.

Ważne

Oś i środek symetrii to niezależne cechy: równoległobok, który nie jest prostokątem ani rombem, ma tylko środek symetrii, a trójkąt równoboczny - tylko osie.

Quizy w tym zestawie

50 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.

Pobierz sprawdzian (PDF)

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsAppFacebook

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki