Matematyka
Wojewódzki Konkurs Matematyczny (wielkopolskie) - liczby, potęgi i pierwiastki
Liczby i działania: podzielność, liczby pierwsze, NWD i NWW, ułamki i procenty. Do tego potęgi o wykładniku całkowitym, także ujemnym i zerowym, z własnościami działań, działania w notacji wykładniczej oraz pierwiastki: potęgowanie pierwiastków, pierwiastek sześcienny z liczby ujemnej, pierwiastkowanie potęg i usuwanie niewymierności z mianownika.
Podcast
Ładuję…
1.Dzielnik, wielokrotność i dzielenie z resztą
Dla liczb naturalnych i różnych od zera: jest dzielnikiem liczby , gdy dzieli się przez bez reszty; wtedy jest wielokrotnością liczby . Przykład: , więc 6 i 7 są dzielnikami 42, a 42 jest wielokrotnością 6 i 7. Dzielenie z resztą liczby naturalnej przez zapisujemy jako , gdzie to iloraz, a reszta spełnia . Przykład: 47 podzielone przez 5 daje 9 reszty 2, czyli ; sprawdzenie: .
2.Cechy podzielności przez 2, 4, 5, 10 i 100
Liczba naturalna dzieli się: przez 2, gdy jej ostatnia cyfra jest parzysta (0, 2, 4, 6, 8); przez 5, gdy kończy się cyfrą 0 lub 5; przez 10, gdy kończy się cyfrą 0; przez 100, gdy kończy się dwoma zerami; przez 4, gdy liczba utworzona z dwóch ostatnich cyfr dzieli się przez 4. Przykład: 3716 dzieli się przez 2 i przez 4 (bo ; całość: ), ale nie przez 5. Liczba 2300 dzieli się przez 2, 4, 5, 10 i 100, bo kończy się na 00.
3.Cechy podzielności przez 3 i 9
Liczba naturalna dzieli się przez 3, gdy suma jej cyfr dzieli się przez 3, a przez 9 - gdy suma jej cyfr dzieli się przez 9. Każda liczba podzielna przez 9 dzieli się też przez 3, ale nie odwrotnie. Przykład: 5832 ma sumę cyfr , więc dzieli się przez 9 (sprawdzenie: ) i przez 3. Liczba 1245 ma sumę cyfr , więc dzieli się przez 3 (), ale nie przez 9, bo 12 nie dzieli się przez 9.
4.Liczby pierwsze i złożone, rozkład na czynniki pierwsze
Liczba pierwsza to liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki: 1 i samą siebie, np. 2, 3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23 (2 to jedyna parzysta liczba pierwsza). Liczba złożona to liczba naturalna większa od 1, która ma więcej niż dwa dzielniki, np. 4, 6, 9, 15, 51. Liczby 0 i 1 nie są ani pierwsze, ani złożone. Rozkład na czynniki pierwsze to zapis liczby jako iloczynu liczb pierwszych: ; sprawdzenie: .
5.NWD i NWW - metoda rozkładu na czynniki
NWD to największy wspólny dzielnik dwóch liczb, a NWW - ich najmniejsza wspólna wielokrotność (dodatnia). Obie liczby rozkładamy na czynniki pierwsze. NWD to iloczyn czynników wspólnych obu rozkładów, a NWW to iloczyn wszystkich czynników jednej liczby i brakujących czynników drugiej. Przykład: , , więc , a . Sprawdzenie: .
6.Ułamki zwykłe: skracanie, rozszerzanie, wspólny mianownik
Ułamek (mianownik różny od zera) opisuje część całości i jest ilorazem: , np. . Rozszerzanie to mnożenie licznika i mianownika przez tę samą liczbę różną od zera, skracanie - dzielenie ich przez wspólny dzielnik; wartość ułamka się nie zmienia: , (dzielimy przez 6). Wspólny mianownik najlepiej wybrać jako NWW mianowników: .
7.Liczba mieszana i ułamek niewłaściwy
Ułamek właściwy ma licznik mniejszy od mianownika, np. , a niewłaściwy - licznik większy od mianownika lub mu równy, np. . Liczba mieszana to suma liczby naturalnej różnej od zera i ułamka właściwego: . Ułamek niewłaściwy zamieniamy na liczbę mieszaną dzieleniem z resztą: , więc . Zamiana odwrotna: .
8.Ułamki dziesiętne i rozwinięcie dziesiętne nieskończone
Ułamek zwykły zamieniamy na dziesiętny, dzieląc licznik przez mianownik albo rozszerzając go do mianownika 10, 100, 1000: , . Gdy mianownik ułamka nieskracalnego ma czynnik pierwszy inny niż 2 i 5, dzielenie się nie kończy i powstaje rozwinięcie dziesiętne nieskończone okresowe: , . Ułamek dziesiętny skończony zamieniamy na zwykły: .
9.Działania na ułamkach zwykłych i liczbach mieszanych
Dodajemy i odejmujemy po sprowadzeniu do wspólnego mianownika. Mnożymy licznik przez licznik i mianownik przez mianownik: . Dzielimy, mnożąc przez odwrotność dzielnika (odwrotność dla różnego od zera to ): . Liczby mieszane przed mnożeniem i dzieleniem zamieniamy na ułamki niewłaściwe: .
10.Procent i obliczanie procentu danej liczby
Procent to setna część całości: . Warto pamiętać: to cała wielkość, , , . Część zamieniamy na procent, mnożąc ułamek przez : . Liczba równa liczby to . Przykład: liczby 240 to ; sprawdzenie w pamięci: to 24, to 12, razem 36.
11.Jakim procentem jest liczba i liczba z danego procentu
Jakim procentem liczby jest liczba : obliczamy . Przykład: 18 z 72 to ; 12 uczniów z 30 to klasy. Liczbę , której jest równe , obliczamy z . Przykład: liczby to 26, więc liczba to ; sprawdzenie: .
12.Podwyżki i obniżki o procent (także dwukrotne)
Podwyżka o to pomnożenie wielkości przez , a obniżka o - przez . Przykład: cena 80 zł po podwyżce o to zł, a po obniżce o to zł. Przy dwukrotnej zmianie drugi procent liczymy od nowej ceny: 200 zł po podwyżce o to 220 zł, a po kolejnej obniżce o to zł - mniej niż na początku. Dwie podwyżki o to razem , bo .
13.Liczby całkowite, liczby przeciwne i wartość bezwzględna
Liczby całkowite to liczby naturalne, liczby do nich przeciwne i zero: . Liczby przeciwne różne od zera, np. i , leżą na osi liczbowej po dwóch stronach zera, w tej samej odległości od niego; liczbą przeciwną do 0 jest 0. Na osi większa jest liczba położona bardziej w prawo: . Wartość bezwzględna liczby nieujemnej to ta sama liczba, a liczby ujemnej - liczba do niej przeciwna, więc nie jest ujemna: , , . Rachunki: , .
14.Kolejność wykonywania działań
1) Działania w nawiasach, zaczynając od najbardziej wewnętrznych. 2) Potęgowanie i pierwiastkowanie. 3) Mnożenie i dzielenie - w kolejności od lewej do prawej. 4) Dodawanie i odejmowanie - od lewej do prawej. Przykład: , a z nawiasem . Mnożenie nie ma pierwszeństwa przed dzieleniem: , a nie . Z liczbą ujemną: .
15.Potęga o wykładniku naturalnym
Dla liczby naturalnej większej od 1: ( czynników), gdzie to podstawa, a - wykładnik; ponadto . Kwadrat liczby to jej druga potęga, sześcian - trzecia. Przykłady: , , , . Potęgę liczby mieszanej liczymy po zamianie na ułamek niewłaściwy: .
16.Potęga liczby ujemnej - znak wyniku
Potęga liczby ujemnej o wykładniku parzystym jest dodatnia, a o wykładniku nieparzystym - ujemna: , . Ważne są nawiasy: , ale , bo do potęgi podnosimy tylko 3. Podobnie , a . Potęga liczby 1 to 1, a potęga liczby 0 o wykładniku naturalnym dodatnim to 0: , .
17.Potęga o wykładniku zero
Dla każdej liczby różnej od zera: . Tak musi być, żeby działały prawa działań na potęgach: , a dzieląc potęgi, dostajemy . Przykłady: , , , . Uwaga na nawiasy: , bo do potęgi podnosimy tylko 5. Wyrażenie nie jest określone, dlatego wzór stosujemy tylko dla podstawy różnej od zera.
18.Potęga o wykładniku całkowitym ujemnym
Dla różnego od zera i liczby naturalnej : - potęga o wykładniku ujemnym to odwrotność potęgi o wykładniku przeciwnym. Przykłady: ; ; ; . Wykładnik ujemny nie czyni wyniku ujemnym: . Podstawa 0 jest wykluczona, bo nie można dzielić przez zero.
19.Ułamek do potęgi o wykładniku ujemnym
Dla i różnych od zera: - odwracamy ułamek i zmieniamy znak wykładnika na przeciwny. Przykłady: ; ; . Ułamek dziesiętny najpierw zamieniamy na zwykły: ; sprawdzenie: .
20.Mnożenie potęg o tej samej podstawie
- mnożąc potęgi o tej samej podstawie, dodajemy wykładniki, a podstawę przepisujemy. Wzór działa dla wykładników całkowitych i podstawy wymiernej (różnej od zera, gdy któryś wykładnik nie jest dodatni). Przykłady: , sprawdzenie: ; , sprawdzenie: . Typowe błędy: to nie (wykładników nie mnożymy) ani (podstaw nie mnożymy).
21.Dzielenie potęg o tej samej podstawie
dla różnego od zera - dzieląc potęgi o tej samej podstawie, odejmujemy wykładniki (od wykładnika dzielnej wykładnik dzielnika). Przykłady: , sprawdzenie: ; , sprawdzenie: ; . Odjęcie wykładnika ujemnego to dodanie liczby do niego przeciwnej.
22.Potęga potęgi
- podnosząc potęgę do potęgi, mnożymy wykładniki (przy wykładniku zerowym lub ujemnym podstawa musi być różna od zera). Przykłady: , sprawdzenie: ; ; . Wzór pozwala sprowadzać potęgi do wspólnej podstawy: , . Nie myl z mnożeniem potęg: , ale .
23.Iloczyn potęg o jednakowych wykładnikach
- potęgi o różnych podstawach i tym samym wykładniku mnożymy, mnożąc podstawy; wykładnik się nie zmienia (przy wykładniku zerowym lub ujemnym obie podstawy muszą być różne od zera). Wzór działa też w drugą stronę: . Przykłady: , sprawdzenie: ; ; ; .
24.Iloraz potęg o jednakowych wykładnikach
dla różnego od zera (a przy wykładniku zerowym lub ujemnym także różnego od zera), czyli - dzielimy podstawy, a wykładnik zostaje. Przykłady: , sprawdzenie: ; ; ; , sprawdzenie: .
25.Notacja wykładnicza
Notacja wykładnicza to zapis liczby dodatniej w postaci , gdzie , a jest liczbą całkowitą. Dużą liczbę zapisujemy, przesuwając przecinek w lewo tak, by przed nim została jedna cyfra różna od zera: (przesunięcie o 6 miejsc); sprawdzenie: . Zapis ma tę samą wartość, ale nie jest notacją wykładniczą, bo . Liczby od 1 do 10 (bez 10) mają wykładnik 0: .
26.Notacja wykładnicza małych liczb (wykładnik ujemny)
Liczby dodatnie mniejsze od 1 mają w notacji wykładniczej wykładnik ujemny. Przecinek przesuwamy w prawo, aż powstanie liczba spełniająca ; liczba przesunięć ze znakiem minus to wykładnik: , bo ; sprawdzenie: . Odwrotnie: zapisując zwykłą liczbą, przy dodatnim przesuwamy przecinek w prawo, a przy ujemnym - w lewo: .
27.Mnożenie i dzielenie w notacji wykładniczej
Mnożymy (dzielimy) osobno liczby i osobno potęgi 10, korzystając z i , a na końcu poprawiamy wynik tak, by . Przykład: ; sprawdzenie: . Przykład: , bo ; sprawdzenie: .
28.Dodawanie, odejmowanie i potęgowanie w notacji wykładniczej
Dodając lub odejmując, sprowadzamy liczby do tej samej potęgi 10: ; sprawdzenie: . Potęgując, potęgujemy oba czynniki: ; . Przy dodawaniu wykładników nie dodajemy: , a nie .
29.Pierwiastek kwadratowy i sześcienny
Pierwiastek kwadratowy z liczby nieujemnej to liczba nieujemna , dla której : , bo (wynik to 7, nie ). Pierwiastek sześcienny z liczby to liczba , dla której : , bo . Pierwiastki z kwadratów i sześcianów liczb wymiernych: , , , , .
30.Szacowanie pierwiastków
Gdy liczba pod pierwiastkiem nie jest kwadratem (sześcianem) liczby wymiernej, szacujemy pierwiastek między sąsiednimi liczbami całkowitymi. Przykład: , więc ; liczba całkowita spełniająca to 11. Podobnie , więc . Szacujemy też wyrażenia: , więc . Porównanie z liczbą: , bo .
31.Pierwiastek z iloczynu i ilorazu
Dla , : , a dla , : ; podobnie dla pierwiastków sześciennych. Wzory czytane od prawej do lewej pozwalają mnożyć i dzielić pierwiastki tego samego stopnia: ; ; ; . Pierwiastek z sumy to nie suma pierwiastków: , a .
32.Wyłączanie czynnika przed znak pierwiastka i włączanie pod znak
Wyłączanie: liczbę pod pierwiastkiem zapisujemy jako iloczyn, w którym jeden czynnik jest kwadratem (sześcianem), i ten czynnik pierwiastkujemy: ; . Włączanie: liczbę dodatnią sprzed pierwiastka kwadratowego podnosimy do kwadratu (sprzed sześciennego - do sześcianu) i wpisujemy jako czynnik pod pierwiastek: ; . Włączanie ułatwia porównywanie: .
33.Potęgowanie pierwiastków kwadratowych
Dla : , a gdy przed pierwiastkiem stoi liczba: - do kwadratu podnosimy oba czynniki. Przykłady: ; ; . Sprawdzenie przez włączanie pod pierwiastek: , a . Typowy błąd: - zapomniany kwadrat liczby 2.
34.Potęgowanie pierwiastków sześciennych
Dla każdej liczby : , a gdy przed pierwiastkiem stoi liczba: . Przykłady: ; ; ; . Sprawdzenie przez włączanie pod pierwiastek: , a . Typowy błąd: albo - liczbę 3 trzeba podnieść do sześcianu.
35.Pierwiastek sześcienny z liczby ujemnej
Pierwiastek sześcienny z liczby ujemnej istnieje i jest liczbą ujemną: . Przykłady: , bo ; , bo ; . Inaczej jest z pierwiastkiem kwadratowym z liczby ujemnej: nie istnieje, bo kwadrat żadnej liczby nie jest ujemny. Zatem nie ma wartości, ale .
36.Pierwiastkowanie potęg: pierwiastek kwadratowy z kwadratu
- pierwiastek kwadratowy nie jest liczbą ujemną, więc z kwadratu liczby ujemnej dostajemy liczbę do niej przeciwną. Przykłady: ; , a nie ; , sprawdzenie: ; , sprawdzenie: .
37.Pierwiastkowanie potęg: pierwiastek sześcienny z sześcianu
dla każdej liczby , także ujemnej - pierwiastek sześcienny zachowuje znak. Przykłady: ; ; , sprawdzenie: ; , sprawdzenie: . Porównaj: , ale .
38.Usuwanie niewymierności z mianownika typu
Usunąć niewymierność z mianownika to przekształcić ułamek tak, by w mianowniku nie było pierwiastka; wartość ułamka się nie zmienia. Gdy mianownik to , rozszerzamy ułamek przez , bo : . Sprawdzenie w przybliżeniu: i . Często da się jeszcze skrócić: .
39.Wyrażenie sprzężone - mianownik typu
Wyrażenia i są sprzężone. Mnożąc je jak dwumian przez dwumian, dostajemy liczbę bez pierwiastka: . Dlatego ułamek z mianownikiem rozszerzamy przez (i odwrotnie): . Sprawdzenie: obie liczby to około .
40.Usuwanie niewymierności: mianowniki i
Gdy w mianowniku jest suma lub różnica liczby i pierwiastka albo dwóch pierwiastków, rozszerzamy ułamek przez wyrażenie sprzężone, a licznik mnożymy jak dwumian przez dwumian. . . Sprawdzenie: i .
Notatka
Dzielniki, cechy podzielności i liczby pierwsze
Dla liczb naturalnych i różnych od zera liczba jest dzielnikiem liczby , gdy dzieli się przez bez reszty; wtedy jest wielokrotnością liczby . Gdy zostaje reszta, zapisujemy dzielenie z resztą , gdzie to iloraz, a reszta spełnia , np. 59 podzielone przez 8 daje 7 reszty 3, bo .
Cechy podzielności pozwalają rozpoznać dzielnik bez dzielenia:
- przez 2, 5, 10 i 100 decyduje końcówka liczby: przez 2 - ostatnia cyfra parzysta, przez 5 - ostatnia cyfra 0 lub 5, przez 10 - ostatnia cyfra 0, przez 100 - dwa zera na końcu;
- przez 4 - liczba utworzona z dwóch ostatnich cyfr dzieli się przez 4, np. 1532, bo ;
- przez 3 i przez 9 - suma cyfr dzieli się odpowiednio przez 3 albo przez 9.
Ważne
Liczba podzielna przez 9 dzieli się też przez 3, ale nie odwrotnie: 2076 ma sumę cyfr , więc dzieli się przez 3, ale nie dzieli się przez 9.
Liczba pierwsza ma dokładnie dwa dzielniki: 1 i samą siebie (2 jest jedyną parzystą liczbą pierwszą). Liczba złożona to liczba naturalna większa od 1, która ma więcej niż dwa dzielniki, a 0 i 1 nie są ani pierwsze, ani złożone. Cecha podzielności często od razu zdradza liczbę złożoną: 51 ma sumę cyfr 6, więc dzieli się przez 3 i .
Rozkład na czynniki pierwsze otrzymujemy, dzieląc liczbę kolejno przez liczby pierwsze, przez które się dzieli, aż iloraz będzie liczbą pierwszą: .
NWD, NWW i działania na ułamkach zwykłych
NWD (największy wspólny dzielnik) i NWW (najmniejszą wspólną wielokrotność) najwygodniej wyznaczać z rozkładów na czynniki pierwsze. NWD to iloczyn czynników wspólnych obu rozkładów, a NWW - iloczyn wszystkich czynników jednej liczby i brakujących czynników drugiej: i , więc , a . Wynik łatwo sprawdzić, bo dla dwóch liczb iloczyn NWD i NWW równa się iloczynowi tych liczb: .
Ułamek (mianownik różny od zera) to iloraz . Rozszerzanie (mnożenie licznika i mianownika przez tę samą liczbę różną od zera) i skracanie (dzielenie ich przez wspólny dzielnik) nie zmieniają jego wartości. Skracając przez NWD licznika i mianownika, od razu dostajemy ułamek nieskracalny: . Przy dodawaniu i odejmowaniu wspólnym mianownikiem najlepiej uczynić NWW mianowników: .
Mnożymy licznik przez licznik i mianownik przez mianownik, a dzielimy, mnożąc przez odwrotność dzielnika (odwrotnością dla różnego od zera jest ): .
Liczba mieszana to suma liczby naturalnej różnej od zera i ułamka właściwego, czyli o liczniku mniejszym od mianownika. Ułamek niewłaściwy zamieniamy na nią dzieleniem z resztą: iloraz to część całkowita, a reszta - nowy licznik, np. , bo . Przed mnożeniem i dzieleniem liczby mieszane zamieniamy na ułamki niewłaściwe: .
Ułamki dziesiętne i procenty
Ułamek zwykły zamieniamy na dziesiętny, rozszerzając go do mianownika 10, 100, 1000 albo dzieląc licznik przez mianownik: . Gdy mianownik ułamka nieskracalnego ma czynnik pierwszy inny niż 2 i 5, dzielenie się nie kończy i powstaje rozwinięcie dziesiętne nieskończone okresowe; powtarzającą się grupę cyfr zapisujemy w nawiasie: , . Ułamek dziesiętny skończony zapisujemy jako ułamek o mianowniku 10, 100, 1000 i skracamy: .
Procent to setna część całości, więc oznacza . W zadaniach procentowych występują trzy wielkości: całość , procent i część . Zależnie od tego, której brakuje:
- procent danej liczby - mnożymy: liczby 60 to ;
- jakim procentem liczby jest - liczymy : 21 z 60 to ;
- liczba z danego procentu - dzielimy część przez ułamek: skoro liczby to 21, liczba wynosi .
Podwyżka o to pomnożenie wielkości przez , a obniżka o - przez . Przy dwóch kolejnych zmianach drugi procent liczymy od nowej wartości, więc mnożniki mnożymy, a procentów nie wolno po prostu dodać: obniżka o , a po niej podwyżka o to mnożnik , czyli cena spada o , np. ze 150 zł do 144 zł.
Liczby całkowite, kolejność działań i potęgi o wykładniku naturalnym
Liczby całkowite to liczby naturalne, liczby do nich przeciwne i zero. Na osi liczbowej większa jest liczba położona bardziej w prawo, dlatego z dwóch liczb ujemnych większa jest ta bliższa zera: . Wartość bezwzględna liczby nieujemnej to ta sama liczba, a liczby ujemnej - liczba do niej przeciwna, więc wartość bezwzględna nie jest ujemna: .
Kolejność wykonywania działań: najpierw nawiasy (od najbardziej wewnętrznych), potem potęgowanie i pierwiastkowanie, następnie mnożenie i dzielenie, a na końcu dodawanie i odejmowanie. Mnożenie i dzielenie, a także dodawanie i odejmowanie wykonujemy od lewej do prawej, bo mnożenie nie ma pierwszeństwa przed dzieleniem: , a nie . Potęgę liczymy przed mnożeniem: .
Potęga dla liczby naturalnej większej od 1 to iloczyn czynników równych podstawie , a to wykładnik; ponadto . Znak potęgi liczby ujemnej zależy od parzystości wykładnika, bo czynniki ujemne łączą się w pary o dodatnim iloczynie: wykładnik parzysty daje wynik dodatni, a nieparzysty - ujemny, np. , . O tym, co jest podstawą, decydują nawiasy: w zapisie do potęgi podnosimy tylko 4, więc , a .
Ułamek podnosimy do potęgi, potęgując licznik i mianownik: , a liczbę mieszaną najpierw zamieniamy na ułamek niewłaściwy: .
Potęgi o wykładniku zero i ujemnym, własności potęg
Potęgi o wykładniku zero i ujemnym określa się tak, by nadal działały prawa działań na potęgach. Dla różnego od zera iloraz równa się 1, a odejmowanie wykładników daje - stąd . Podobnie , a odejmowanie wykładników daje .
Zapamiętaj
Dla różnego od zera: i , a dla i różnych od zera .
Wykładnik ujemny oznacza odwrotność, a nie liczbę ujemną: , , . Znak ustalamy jak przy wykładniku naturalnym: , ale . Podstawa 0 jest tu wykluczona: nie jest określone, a wymagałoby dzielenia przez zero.
Własności potęg (przy wykładniku zerowym lub ujemnym podstawy muszą być różne od zera):
- : ;
- dla różnego od zera: ;
- : ;
- : ;
- dla różnego od zera: .
Mnożąc potęgi o tej samej podstawie, nie mnożymy ani wykładników, ani podstaw: , a nie czy . Różne podstawy warto sprowadzić do wspólnej: .
Notacja wykładnicza i działania w niej
Notacja wykładnicza to zapis liczby dodatniej w postaci , gdzie , a jest liczbą całkowitą. Wartość bezwzględna wykładnika mówi, o ile miejsc przesunięto przecinek, żeby przed nim została jedna cyfra różna od zera, a jego znak - w którą stronę:
- liczba większa od 10 lub równa 10 ma wykładnik dodatni: ;
- liczba od 1 do 10 (bez 10) ma wykładnik zero: ;
- liczba dodatnia mniejsza od 1 ma wykładnik ujemny: .
Wracając do zwykłego zapisu, przy dodatnim przesuwamy przecinek w prawo, a przy ujemnym - w lewo: . Zapisy i mają tę samą wartość co , ale nie są notacją wykładniczą, bo czynnik przed potęgą 10 nie spełnia warunku .
Mnożąc i dzieląc, liczymy osobno czynniki i osobno potęgi 10 (wykładniki dodajemy albo odejmujemy), a na końcu poprawiamy wynik tak, by : , .
Dodając lub odejmując, najpierw sprowadzamy liczby do tej samej potęgi 10 i wtedy wykładników nie zmieniamy: . Potęgując, podnosimy do potęgi oba czynniki: .
Pierwiastki: obliczanie, szacowanie, potęgowanie i pierwiastkowanie
Pierwiastek kwadratowy z liczby nieujemnej to liczba nieujemna , dla której , np. . Pierwiastek sześcienny z liczby to liczba , dla której . Różnica wynika ze znaków potęg: kwadrat żadnej liczby nie jest ujemny, więc nie istnieje, a sześcian liczby ujemnej jest ujemny, więc pierwiastek sześcienny z liczby ujemnej istnieje i jest ujemny: , bo ; ogólnie .
Pierwiastek z ułamka to iloraz pierwiastków licznika i mianownika, a liczbę mieszaną najpierw zamieniamy na ułamek niewłaściwy: , . Gdy liczba nie jest kwadratem (sześcianem) liczby wymiernej, szacujemy: liczbę pod pierwiastkiem umieszczamy między sąsiednimi kwadratami (sześcianami) liczb całkowitych, a pierwiastek - między tymi liczbami: , więc , a , więc .
Potęgowanie i pierwiastkowanie tego samego stopnia znoszą się wzajemnie, z jednym zastrzeżeniem:
- dla i dla każdego ; gdy przed pierwiastkiem stoi liczba, potęgujemy oba czynniki: , ;
- dla każdego , bo pierwiastek sześcienny zachowuje znak, natomiast pierwiastek kwadratowy nie jest liczbą ujemną.
Ważne
, dlatego , a nie , choć .
Działania na pierwiastkach i usuwanie niewymierności z mianownika
Dla i zachodzi , a dla i także ; podobnie dla pierwiastków sześciennych. Czytane od prawej do lewej wzory pozwalają mnożyć i dzielić pierwiastki tego samego stopnia: , . Dla sumy takiego wzoru nie ma: , a .
Wzór na iloczyn daje wyłączanie czynnika przed znak pierwiastka - liczbę rozkładamy na iloczyn, w którym jeden czynnik jest kwadratem (sześcianem): , . Przy włączaniu pod znak pierwiastka liczbę dodatnią podnosimy do kwadratu (sześcianu): . Tak łatwo porównać liczby: .
Usuwanie niewymierności z mianownika to takie rozszerzenie ułamka, po którym w mianowniku nie ma pierwiastka; wartość ułamka się nie zmienia. Mianownik usuwamy, rozszerzając ułamek przez , bo : . Mianownik będący sumą lub różnicą z pierwiastkiem rozszerzamy przez wyrażenie sprzężone (te same składniki z przeciwnym znakiem między nimi), bo .
Przykład
, a przy dwóch pierwiastkach .
Quizy w tym zestawie
50 pytań w 5 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.
Pobierz sprawdzian (PDF)Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
24 fiszki uczy się 3
12 fiszek uczy się 20
6 fiszek uczy się 9
20 fiszek uczy się 1
8 fiszek uczy się 18
9 fiszek uczy się 7
