Ilustracja do zestawu: Wojewódzki Konkurs Matematyczny (wielkopolskie) - liczby, potęgi i pierwiastki

Matematyka

Wojewódzki Konkurs Matematyczny (wielkopolskie) - liczby, potęgi i pierwiastki

Liczby i działania: podzielność, liczby pierwsze, NWD i NWW, ułamki i procenty. Do tego potęgi o wykładniku całkowitym, także ujemnym i zerowym, z własnościami działań, działania w notacji wykładniczej oraz pierwiastki: potęgowanie pierwiastków, pierwiastek sześcienny z liczby ujemnej, pierwiastkowanie potęg i usuwanie niewymierności z mianownika.

Szkoła podstawowa40 fiszek50 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

1.Dzielnik, wielokrotność i dzielenie z resztą

Dla liczb naturalnych aa i bb różnych od zera: bb jest dzielnikiem liczby aa, gdy aa dzieli się przez bb bez reszty; wtedy aa jest wielokrotnością liczby bb. Przykład: 42:6=742 : 6 = 7, więc 6 i 7 są dzielnikami 42, a 42 jest wielokrotnością 6 i 7. Dzielenie z resztą liczby naturalnej aa przez b>0b > 0 zapisujemy jako a=b⋅q+ra = b \cdot q + r, gdzie qq to iloraz, a reszta spełnia 0≤r<b0 \le r < b. Przykład: 47 podzielone przez 5 daje 9 reszty 2, czyli 47=5⋅9+247 = 5 \cdot 9 + 2; sprawdzenie: 45+2=4745 + 2 = 47.

2.Cechy podzielności przez 2, 4, 5, 10 i 100

Liczba naturalna dzieli się: przez 2, gdy jej ostatnia cyfra jest parzysta (0, 2, 4, 6, 8); przez 5, gdy kończy się cyfrą 0 lub 5; przez 10, gdy kończy się cyfrą 0; przez 100, gdy kończy się dwoma zerami; przez 4, gdy liczba utworzona z dwóch ostatnich cyfr dzieli się przez 4. Przykład: 3716 dzieli się przez 2 i przez 4 (bo 16:4=416 : 4 = 4; całość: 3716:4=9293716 : 4 = 929), ale nie przez 5. Liczba 2300 dzieli się przez 2, 4, 5, 10 i 100, bo kończy się na 00.

3.Cechy podzielności przez 3 i 9

Liczba naturalna dzieli się przez 3, gdy suma jej cyfr dzieli się przez 3, a przez 9 - gdy suma jej cyfr dzieli się przez 9. Każda liczba podzielna przez 9 dzieli się też przez 3, ale nie odwrotnie. Przykład: 5832 ma sumę cyfr 5+8+3+2=185 + 8 + 3 + 2 = 18, więc dzieli się przez 9 (sprawdzenie: 5832:9=6485832 : 9 = 648) i przez 3. Liczba 1245 ma sumę cyfr 1+2+4+5=121 + 2 + 4 + 5 = 12, więc dzieli się przez 3 (1245:3=4151245 : 3 = 415), ale nie przez 9, bo 12 nie dzieli się przez 9.

4.Liczby pierwsze i złożone, rozkład na czynniki pierwsze

Liczba pierwsza to liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki: 1 i samą siebie, np. 2, 3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23 (2 to jedyna parzysta liczba pierwsza). Liczba złożona to liczba naturalna większa od 1, która ma więcej niż dwa dzielniki, np. 4, 6, 9, 15, 51. Liczby 0 i 1 nie są ani pierwsze, ani złożone. Rozkład na czynniki pierwsze to zapis liczby jako iloczynu liczb pierwszych: 84=2⋅2⋅3⋅7=22⋅3⋅784 = 2 \cdot 2 \cdot 3 \cdot 7 = 2^2 \cdot 3 \cdot 7; sprawdzenie: 4⋅21=844 \cdot 21 = 84.

5.NWD i NWW - metoda rozkładu na czynniki

NWD to największy wspólny dzielnik dwóch liczb, a NWW - ich najmniejsza wspólna wielokrotność (dodatnia). Obie liczby rozkładamy na czynniki pierwsze. NWD to iloczyn czynników wspólnych obu rozkładów, a NWW to iloczyn wszystkich czynników jednej liczby i brakujących czynników drugiej. Przykład: 24=2⋅2⋅2⋅324 = 2 \cdot 2 \cdot 2 \cdot 3, 36=2⋅2⋅3⋅336 = 2 \cdot 2 \cdot 3 \cdot 3, więc NWD(24,36)=2⋅2⋅3=12\mathrm{NWD}(24, 36) = 2 \cdot 2 \cdot 3 = 12, a NWW(24,36)=2⋅2⋅2⋅3⋅3=72\mathrm{NWW}(24, 36) = 2 \cdot 2 \cdot 2 \cdot 3 \cdot 3 = 72. Sprawdzenie: 12⋅72=864=24⋅3612 \cdot 72 = 864 = 24 \cdot 36.

6.Ułamki zwykłe: skracanie, rozszerzanie, wspólny mianownik

Ułamek ab\frac{a}{b} (mianownik bb różny od zera) opisuje część całości i jest ilorazem: ab=a:b\frac{a}{b} = a : b, np. 34=3:4\frac{3}{4} = 3 : 4. Rozszerzanie to mnożenie licznika i mianownika przez tę samą liczbę różną od zera, skracanie - dzielenie ich przez wspólny dzielnik; wartość ułamka się nie zmienia: 23=812\frac{2}{3} = \frac{8}{12}, 1824=34\frac{18}{24} = \frac{3}{4} (dzielimy przez 6). Wspólny mianownik najlepiej wybrać jako NWW mianowników: 14+16=312+212=512\frac{1}{4} + \frac{1}{6} = \frac{3}{12} + \frac{2}{12} = \frac{5}{12}.

7.Liczba mieszana i ułamek niewłaściwy

Ułamek właściwy ma licznik mniejszy od mianownika, np. 35\frac{3}{5}, a niewłaściwy - licznik większy od mianownika lub mu równy, np. 175\frac{17}{5}. Liczba mieszana to suma liczby naturalnej różnej od zera i ułamka właściwego: 325=3+253\frac{2}{5} = 3 + \frac{2}{5}. Ułamek niewłaściwy zamieniamy na liczbę mieszaną dzieleniem z resztą: 17=5⋅3+217 = 5 \cdot 3 + 2, więc 175=325\frac{17}{5} = 3\frac{2}{5}. Zamiana odwrotna: 325=3⋅5+25=1753\frac{2}{5} = \frac{3 \cdot 5 + 2}{5} = \frac{17}{5}.

8.Ułamki dziesiętne i rozwinięcie dziesiętne nieskończone

Ułamek zwykły zamieniamy na dziesiętny, dzieląc licznik przez mianownik albo rozszerzając go do mianownika 10, 100, 1000: 720=35100=0,35\frac{7}{20} = \frac{35}{100} = 0{,}35, 38=0,375\frac{3}{8} = 0{,}375. Gdy mianownik ułamka nieskracalnego ma czynnik pierwszy inny niż 2 i 5, dzielenie się nie kończy i powstaje rozwinięcie dziesiętne nieskończone okresowe: 13=0,333…=0,(3)\frac{1}{3} = 0{,}333\ldots = 0{,}(3), 56=0,8333…=0,8(3)\frac{5}{6} = 0{,}8333\ldots = 0{,}8(3). Ułamek dziesiętny skończony zamieniamy na zwykły: 0,45=45100=9200{,}45 = \frac{45}{100} = \frac{9}{20}.

9.Działania na ułamkach zwykłych i liczbach mieszanych

Dodajemy i odejmujemy po sprowadzeniu do wspólnego mianownika. Mnożymy licznik przez licznik i mianownik przez mianownik: 23⋅910=1830=35\frac{2}{3} \cdot \frac{9}{10} = \frac{18}{30} = \frac{3}{5}. Dzielimy, mnożąc przez odwrotność dzielnika (odwrotność ab\frac{a}{b} dla aa różnego od zera to ba\frac{b}{a}): 34:98=34⋅89=2436=23\frac{3}{4} : \frac{9}{8} = \frac{3}{4} \cdot \frac{8}{9} = \frac{24}{36} = \frac{2}{3}. Liczby mieszane przed mnożeniem i dzieleniem zamieniamy na ułamki niewłaściwe: 112⋅223=32⋅83=246=41\frac{1}{2} \cdot 2\frac{2}{3} = \frac{3}{2} \cdot \frac{8}{3} = \frac{24}{6} = 4.

10.Procent i obliczanie procentu danej liczby

Procent to setna część całości: 1%=1100=0,011\% = \frac{1}{100} = 0{,}01. Warto pamiętać: 100%100\% to cała wielkość, 50%=1250\% = \frac{1}{2}, 25%=1425\% = \frac{1}{4}, 10%=11010\% = \frac{1}{10}. Część zamieniamy na procent, mnożąc ułamek przez 100%100\%: 34⋅100%=75%\frac{3}{4} \cdot 100\% = 75\%. Liczba aa równa p%p\% liczby bb to a=p100⋅ba = \frac{p}{100} \cdot b. Przykład: 15%15\% liczby 240 to 0,15⋅240=360{,}15 \cdot 240 = 36; sprawdzenie w pamięci: 10%10\% to 24, 5%5\% to 12, razem 36.

11.Jakim procentem jest liczba i liczba z danego procentu

Jakim procentem liczby bb jest liczba aa: obliczamy ab⋅100%\frac{a}{b} \cdot 100\%. Przykład: 18 z 72 to 1872=14=25%\frac{18}{72} = \frac{1}{4} = 25\%; 12 uczniów z 30 to 1230=40%\frac{12}{30} = 40\% klasy. Liczbę bb, której p%p\% jest równe aa, obliczamy z b=a:p100b = a : \frac{p}{100}. Przykład: 40%40\% liczby to 26, więc liczba to 26:0,4=6526 : 0{,}4 = 65; sprawdzenie: 0,4⋅65=260{,}4 \cdot 65 = 26.

12.Podwyżki i obniżki o procent (także dwukrotne)

Podwyżka o p%p\% to pomnożenie wielkości przez 100+p100\frac{100 + p}{100}, a obniżka o p%p\% - przez 100−p100\frac{100 - p}{100}. Przykład: cena 80 zł po podwyżce o 15%15\% to 1,15⋅80=921{,}15 \cdot 80 = 92 zł, a po obniżce o 15%15\% to 0,85⋅80=680{,}85 \cdot 80 = 68 zł. Przy dwukrotnej zmianie drugi procent liczymy od nowej ceny: 200 zł po podwyżce o 10%10\% to 220 zł, a po kolejnej obniżce o 10%10\% to 0,9⋅220=1980{,}9 \cdot 220 = 198 zł - mniej niż na początku. Dwie podwyżki o 10%10\% to razem 21%21\%, bo 1,1⋅1,1=1,211{,}1 \cdot 1{,}1 = 1{,}21.

13.Liczby całkowite, liczby przeciwne i wartość bezwzględna

Liczby całkowite to liczby naturalne, liczby do nich przeciwne i zero: …,−2,−1,0,1,2,…\ldots, -2, -1, 0, 1, 2, \ldots. Liczby przeciwne różne od zera, np. 55 i −5-5, leżą na osi liczbowej po dwóch stronach zera, w tej samej odległości od niego; liczbą przeciwną do 0 jest 0. Na osi większa jest liczba położona bardziej w prawo: −3>−8-3 > -8. Wartość bezwzględna liczby nieujemnej to ta sama liczba, a liczby ujemnej - liczba do niej przeciwna, więc nie jest ujemna: ∣7∣=7|7| = 7, ∣−7∣=7|-7| = 7, ∣0∣=0|0| = 0. Rachunki: −6+10=4-6 + 10 = 4, (−6)⋅(−2)=12(-6) \cdot (-2) = 12.

14.Kolejność wykonywania działań

1) Działania w nawiasach, zaczynając od najbardziej wewnętrznych. 2) Potęgowanie i pierwiastkowanie. 3) Mnożenie i dzielenie - w kolejności od lewej do prawej. 4) Dodawanie i odejmowanie - od lewej do prawej. Przykład: 5+3⋅23=5+3⋅8=5+24=295 + 3 \cdot 2^3 = 5 + 3 \cdot 8 = 5 + 24 = 29, a z nawiasem (5+3)⋅23=8⋅8=64(5 + 3) \cdot 2^3 = 8 \cdot 8 = 64. Mnożenie nie ma pierwszeństwa przed dzieleniem: 36:6⋅2=6⋅2=1236 : 6 \cdot 2 = 6 \cdot 2 = 12, a nie 36:12=336 : 12 = 3. Z liczbą ujemną: −1+0,5⋅(4−6)=−1+0,5⋅(−2)=−1−1=−2-1 + 0{,}5 \cdot (4 - 6) = -1 + 0{,}5 \cdot (-2) = -1 - 1 = -2.

15.Potęga o wykładniku naturalnym

Dla liczby naturalnej nn większej od 1: an=a⋅a⋅…⋅aa^n = a \cdot a \cdot \ldots \cdot a (nn czynników), gdzie aa to podstawa, a nn - wykładnik; ponadto a1=aa^1 = a. Kwadrat liczby to jej druga potęga, sześcian - trzecia. Przykłady: 25=2⋅2⋅2⋅2⋅2=322^5 = 2 \cdot 2 \cdot 2 \cdot 2 \cdot 2 = 32, 53=1255^3 = 125, (0,3)2=0,09(0{,}3)^2 = 0{,}09, (23)3=827\left(\frac{2}{3}\right)^3 = \frac{8}{27}. Potęgę liczby mieszanej liczymy po zamianie na ułamek niewłaściwy: (112)2=(32)2=94=214\left(1\frac{1}{2}\right)^2 = \left(\frac{3}{2}\right)^2 = \frac{9}{4} = 2\frac{1}{4}.

16.Potęga liczby ujemnej - znak wyniku

Potęga liczby ujemnej o wykładniku parzystym jest dodatnia, a o wykładniku nieparzystym - ujemna: (−2)4=16(-2)^4 = 16, (−2)3=−8(-2)^3 = -8. Ważne są nawiasy: (−3)2=(−3)⋅(−3)=9(-3)^2 = (-3) \cdot (-3) = 9, ale −32=−(3⋅3)=−9-3^2 = -(3 \cdot 3) = -9, bo do potęgi podnosimy tylko 3. Podobnie −(12)2=−14-\left(\frac{1}{2}\right)^2 = -\frac{1}{4}, a (−12)2=14\left(-\frac{1}{2}\right)^2 = \frac{1}{4}. Potęga liczby 1 to 1, a potęga liczby 0 o wykładniku naturalnym dodatnim to 0: 17=11^7 = 1, 05=00^5 = 0.

17.Potęga o wykładniku zero

Dla każdej liczby aa różnej od zera: a0=1a^0 = 1. Tak musi być, żeby działały prawa działań na potęgach: a3a3=1\frac{a^3}{a^3} = 1, a dzieląc potęgi, dostajemy a3−3=a0a^{3-3} = a^0. Przykłady: 70=17^0 = 1, (−5)0=1(-5)^0 = 1, (29)0=1\left(\frac{2}{9}\right)^0 = 1, (0,4)0=1(0{,}4)^0 = 1. Uwaga na nawiasy: −50=−1-5^0 = -1, bo do potęgi podnosimy tylko 5. Wyrażenie 000^0 nie jest określone, dlatego wzór a0=1a^0 = 1 stosujemy tylko dla podstawy różnej od zera.

18.Potęga o wykładniku całkowitym ujemnym

Dla aa różnego od zera i liczby naturalnej nn: a−n=1ana^{-n} = \frac{1}{a^n} - potęga o wykładniku ujemnym to odwrotność potęgi o wykładniku przeciwnym. Przykłady: 2−3=123=182^{-3} = \frac{1}{2^3} = \frac{1}{8}; 10−2=1100=0,0110^{-2} = \frac{1}{100} = 0{,}01; (−3)−2=1(−3)2=19(-3)^{-2} = \frac{1}{(-3)^2} = \frac{1}{9}; (−2)−3=1(−2)3=−18(-2)^{-3} = \frac{1}{(-2)^3} = -\frac{1}{8}. Wykładnik ujemny nie czyni wyniku ujemnym: 5−1=15=0,25^{-1} = \frac{1}{5} = 0{,}2. Podstawa 0 jest wykluczona, bo nie można dzielić przez zero.

19.Ułamek do potęgi o wykładniku ujemnym

Dla aa i bb różnych od zera: (ab)−n=(ba)n\left(\frac{a}{b}\right)^{-n} = \left(\frac{b}{a}\right)^n - odwracamy ułamek i zmieniamy znak wykładnika na przeciwny. Przykłady: (23)−2=(32)2=94\left(\frac{2}{3}\right)^{-2} = \left(\frac{3}{2}\right)^2 = \frac{9}{4}; (15)−3=53=125\left(\frac{1}{5}\right)^{-3} = 5^3 = 125; (−34)−1=−43\left(-\frac{3}{4}\right)^{-1} = -\frac{4}{3}. Ułamek dziesiętny najpierw zamieniamy na zwykły: (0,5)−4=(12)−4=24=16(0{,}5)^{-4} = \left(\frac{1}{2}\right)^{-4} = 2^4 = 16; sprawdzenie: (0,5)4=0,0625=116(0{,}5)^4 = 0{,}0625 = \frac{1}{16}.

20.Mnożenie potęg o tej samej podstawie

al⋅ak=al+ka^l \cdot a^k = a^{l+k} - mnożąc potęgi o tej samej podstawie, dodajemy wykładniki, a podstawę przepisujemy. Wzór działa dla wykładników całkowitych i podstawy wymiernej (różnej od zera, gdy któryś wykładnik nie jest dodatni). Przykłady: 23⋅24=27=1282^3 \cdot 2^4 = 2^7 = 128, sprawdzenie: 8⋅16=1288 \cdot 16 = 128; 5−2⋅53=51=55^{-2} \cdot 5^3 = 5^1 = 5, sprawdzenie: 125⋅125=5\frac{1}{25} \cdot 125 = 5. Typowe błędy: 23⋅242^3 \cdot 2^4 to nie 2122^{12} (wykładników nie mnożymy) ani 474^7 (podstaw nie mnożymy).

21.Dzielenie potęg o tej samej podstawie

al:ak=al−ka^l : a^k = a^{l-k} dla aa różnego od zera - dzieląc potęgi o tej samej podstawie, odejmujemy wykładniki (od wykładnika dzielnej wykładnik dzielnika). Przykłady: 37:34=33=273^7 : 3^4 = 3^3 = 27, sprawdzenie: 2187:81=272187 : 81 = 27; 23:25=2−2=142^3 : 2^5 = 2^{-2} = \frac{1}{4}, sprawdzenie: 8:32=148 : 32 = \frac{1}{4}; 104:10−2=104−(−2)=10610^4 : 10^{-2} = 10^{4-(-2)} = 10^6. Odjęcie wykładnika ujemnego to dodanie liczby do niego przeciwnej.

22.Potęga potęgi

(al)k=al⋅k(a^l)^k = a^{l \cdot k} - podnosząc potęgę do potęgi, mnożymy wykładniki (przy wykładniku zerowym lub ujemnym podstawa musi być różna od zera). Przykłady: (23)2=26=64(2^3)^2 = 2^6 = 64, sprawdzenie: 82=648^2 = 64; (5−1)2=5−2=125(5^{-1})^2 = 5^{-2} = \frac{1}{25}; (32)0=30=1(3^2)^0 = 3^0 = 1. Wzór pozwala sprowadzać potęgi do wspólnej podstawy: 45=(22)5=210=10244^5 = (2^2)^5 = 2^{10} = 1024, 93=(32)3=369^3 = (3^2)^3 = 3^6. Nie myl z mnożeniem potęg: (23)2=26(2^3)^2 = 2^6, ale 23⋅22=252^3 \cdot 2^2 = 2^5.

23.Iloczyn potęg o jednakowych wykładnikach

ak⋅bk=(a⋅b)ka^k \cdot b^k = (a \cdot b)^k - potęgi o różnych podstawach i tym samym wykładniku mnożymy, mnożąc podstawy; wykładnik się nie zmienia (przy wykładniku zerowym lub ujemnym obie podstawy muszą być różne od zera). Wzór działa też w drugą stronę: (a⋅b)k=ak⋅bk(a \cdot b)^k = a^k \cdot b^k. Przykłady: 25⋅55=105=100 0002^5 \cdot 5^5 = 10^5 = 100\,000, sprawdzenie: 32⋅3125=100 00032 \cdot 3125 = 100\,000; 43⋅253=1003=1 000 0004^3 \cdot 25^3 = 100^3 = 1\,000\,000; (0,5)4⋅24=14=1(0{,}5)^4 \cdot 2^4 = 1^4 = 1; (2x)3=23⋅x3=8x3(2x)^3 = 2^3 \cdot x^3 = 8x^3.

24.Iloraz potęg o jednakowych wykładnikach

ak:bk=(a:b)ka^k : b^k = (a : b)^k dla bb różnego od zera (a przy wykładniku zerowym lub ujemnym także aa różnego od zera), czyli akbk=(ab)k\frac{a^k}{b^k} = \left(\frac{a}{b}\right)^k - dzielimy podstawy, a wykładnik zostaje. Przykłady: 153:53=33=2715^3 : 5^3 = 3^3 = 27, sprawdzenie: 3375:125=273375 : 125 = 27; 12464=24=16\frac{12^4}{6^4} = 2^4 = 16; (34)2=3242=916\left(\frac{3}{4}\right)^2 = \frac{3^2}{4^2} = \frac{9}{16}; 6−2:3−2=2−2=146^{-2} : 3^{-2} = 2^{-2} = \frac{1}{4}, sprawdzenie: 136:19=936=14\frac{1}{36} : \frac{1}{9} = \frac{9}{36} = \frac{1}{4}.

25.Notacja wykładnicza

Notacja wykładnicza to zapis liczby dodatniej w postaci a⋅10na \cdot 10^n, gdzie 1≤a<101 \le a < 10, a nn jest liczbą całkowitą. Dużą liczbę zapisujemy, przesuwając przecinek w lewo tak, by przed nim została jedna cyfra różna od zera: 5 200 000=5,2⋅1065\,200\,000 = 5{,}2 \cdot 10^6 (przesunięcie o 6 miejsc); sprawdzenie: 5,2⋅1 000 000=5 200 0005{,}2 \cdot 1\,000\,000 = 5\,200\,000. Zapis 52⋅10552 \cdot 10^5 ma tę samą wartość, ale nie jest notacją wykładniczą, bo 52≥1052 \ge 10. Liczby od 1 do 10 (bez 10) mają wykładnik 0: 3,7=3,7⋅1003{,}7 = 3{,}7 \cdot 10^0.

26.Notacja wykładnicza małych liczb (wykładnik ujemny)

Liczby dodatnie mniejsze od 1 mają w notacji wykładniczej wykładnik ujemny. Przecinek przesuwamy w prawo, aż powstanie liczba aa spełniająca 1≤a<101 \le a < 10; liczba przesunięć ze znakiem minus to wykładnik: 0,00034=3,4⋅10−40{,}00034 = 3{,}4 \cdot 10^{-4}, bo 10−4=0,000110^{-4} = 0{,}0001; sprawdzenie: 3,4⋅0,0001=0,000343{,}4 \cdot 0{,}0001 = 0{,}00034. Odwrotnie: zapisując a⋅10na \cdot 10^n zwykłą liczbą, przy nn dodatnim przesuwamy przecinek w prawo, a przy ujemnym - w lewo: 7,05⋅10−3=0,007057{,}05 \cdot 10^{-3} = 0{,}00705.

27.Mnożenie i dzielenie w notacji wykładniczej

Mnożymy (dzielimy) osobno liczby aa i osobno potęgi 10, korzystając z 10m⋅10n=10m+n10^m \cdot 10^n = 10^{m+n} i 10m:10n=10m−n10^m : 10^n = 10^{m-n}, a na końcu poprawiamy wynik tak, by 1≤a<101 \le a < 10. Przykład: (3⋅105)⋅(4⋅10−2)=12⋅103=1,2⋅104(3 \cdot 10^5) \cdot (4 \cdot 10^{-2}) = 12 \cdot 10^3 = 1{,}2 \cdot 10^4; sprawdzenie: 300 000⋅0,04=12 000300\,000 \cdot 0{,}04 = 12\,000. Przykład: (6⋅108):(2,4⋅103)=2,5⋅105(6 \cdot 10^8) : (2{,}4 \cdot 10^3) = 2{,}5 \cdot 10^5, bo 6:2,4=2,56 : 2{,}4 = 2{,}5; sprawdzenie: 600 000 000:2400=250 000600\,000\,000 : 2400 = 250\,000.

28.Dodawanie, odejmowanie i potęgowanie w notacji wykładniczej

Dodając lub odejmując, sprowadzamy liczby do tej samej potęgi 10: 4,5⋅106+3⋅105=4,5⋅106+0,3⋅106=4,8⋅1064{,}5 \cdot 10^6 + 3 \cdot 10^5 = 4{,}5 \cdot 10^6 + 0{,}3 \cdot 10^6 = 4{,}8 \cdot 10^6; sprawdzenie: 4 500 000+300 000=4 800 0004\,500\,000 + 300\,000 = 4\,800\,000. Potęgując, potęgujemy oba czynniki: (2⋅104)3=23⋅1012=8⋅1012(2 \cdot 10^4)^3 = 2^3 \cdot 10^{12} = 8 \cdot 10^{12}; (5⋅10−3)2=25⋅10−6=2,5⋅10−5(5 \cdot 10^{-3})^2 = 25 \cdot 10^{-6} = 2{,}5 \cdot 10^{-5}. Przy dodawaniu wykładników nie dodajemy: 106+105=11⋅105=1,1⋅10610^6 + 10^5 = 11 \cdot 10^5 = 1{,}1 \cdot 10^6, a nie 101110^{11}.

29.Pierwiastek kwadratowy i sześcienny

Pierwiastek kwadratowy z liczby nieujemnej aa to liczba nieujemna bb, dla której b2=ab^2 = a: 49=7\sqrt{49} = 7, bo 72=497^2 = 49 (wynik to 7, nie −7-7). Pierwiastek sześcienny z liczby aa to liczba bb, dla której b3=ab^3 = a: 643=4\sqrt[3]{64} = 4, bo 43=644^3 = 64. Pierwiastki z kwadratów i sześcianów liczb wymiernych: 925=35\sqrt{\frac{9}{25}} = \frac{3}{5}, 0,16=0,4\sqrt{0{,}16} = 0{,}4, 179=169=43\sqrt{1\frac{7}{9}} = \sqrt{\frac{16}{9}} = \frac{4}{3}, 0,0013=0,1\sqrt[3]{0{,}001} = 0{,}1, 8273=23\sqrt[3]{\frac{8}{27}} = \frac{2}{3}.

30.Szacowanie pierwiastków

Gdy liczba pod pierwiastkiem nie jest kwadratem (sześcianem) liczby wymiernej, szacujemy pierwiastek między sąsiednimi liczbami całkowitymi. Przykład: 112=121<137<144=12211^2 = 121 < 137 < 144 = 12^2, więc 11<137<1211 < \sqrt{137} < 12; liczba całkowita nn spełniająca n≤137<n+1n \le \sqrt{137} < n + 1 to 11. Podobnie 33=27<50<64=433^3 = 27 < 50 < 64 = 4^3, więc 3<503<43 < \sqrt[3]{50} < 4. Szacujemy też wyrażenia: 2<5<32 < \sqrt{5} < 3, więc 3<1+5<43 < 1 + \sqrt{5} < 4. Porównanie z liczbą: 50>7\sqrt{50} > 7, bo 50>49=7250 > 49 = 7^2.

31.Pierwiastek z iloczynu i ilorazu

Dla a≥0a \ge 0, b≥0b \ge 0: a⋅b=a⋅b\sqrt{a \cdot b} = \sqrt{a} \cdot \sqrt{b}, a dla a≥0a \ge 0, b>0b > 0: ab=ab\sqrt{\frac{a}{b}} = \frac{\sqrt{a}}{\sqrt{b}}; podobnie dla pierwiastków sześciennych. Wzory czytane od prawej do lewej pozwalają mnożyć i dzielić pierwiastki tego samego stopnia: 2⋅18=36=6\sqrt{2} \cdot \sqrt{18} = \sqrt{36} = 6; 753=25=5\frac{\sqrt{75}}{\sqrt{3}} = \sqrt{25} = 5; 43⋅163=643=4\sqrt[3]{4} \cdot \sqrt[3]{16} = \sqrt[3]{64} = 4; 16⋅81=4⋅9=36\sqrt{16 \cdot 81} = 4 \cdot 9 = 36. Pierwiastek z sumy to nie suma pierwiastków: 9+16=5\sqrt{9 + 16} = 5, a 3+4=73 + 4 = 7.

32.Wyłączanie czynnika przed znak pierwiastka i włączanie pod znak

Wyłączanie: liczbę pod pierwiastkiem zapisujemy jako iloczyn, w którym jeden czynnik jest kwadratem (sześcianem), i ten czynnik pierwiastkujemy: 50=25⋅2=52\sqrt{50} = \sqrt{25 \cdot 2} = 5\sqrt{2}; 243=8⋅33=233\sqrt[3]{24} = \sqrt[3]{8 \cdot 3} = 2\sqrt[3]{3}. Włączanie: liczbę dodatnią sprzed pierwiastka kwadratowego podnosimy do kwadratu (sprzed sześciennego - do sześcianu) i wpisujemy jako czynnik pod pierwiastek: 32=9⋅2=183\sqrt{2} = \sqrt{9 \cdot 2} = \sqrt{18}; 253=8⋅53=4032\sqrt[3]{5} = \sqrt[3]{8 \cdot 5} = \sqrt[3]{40}. Włączanie ułatwia porównywanie: 32=18<203\sqrt{2} = \sqrt{18} < \sqrt{20}.

33.Potęgowanie pierwiastków kwadratowych

Dla a≥0a \ge 0: (a)2=a(\sqrt{a})^2 = a, a gdy przed pierwiastkiem stoi liczba: (ba)2=b2⋅a(b\sqrt{a})^2 = b^2 \cdot a - do kwadratu podnosimy oba czynniki. Przykłady: (5)2=5(\sqrt{5})^2 = 5; (27)2=22⋅7=4⋅7=28(2\sqrt{7})^2 = 2^2 \cdot 7 = 4 \cdot 7 = 28; (320)2=32⋅20=9⋅20=180(3\sqrt{20})^2 = 3^2 \cdot 20 = 9 \cdot 20 = 180. Sprawdzenie przez włączanie pod pierwiastek: 27=4⋅7=282\sqrt{7} = \sqrt{4 \cdot 7} = \sqrt{28}, a (28)2=28(\sqrt{28})^2 = 28. Typowy błąd: (27)2=2⋅7=14(2\sqrt{7})^2 = 2 \cdot 7 = 14 - zapomniany kwadrat liczby 2.

34.Potęgowanie pierwiastków sześciennych

Dla każdej liczby aa: (a3)3=a(\sqrt[3]{a})^3 = a, a gdy przed pierwiastkiem stoi liczba: (ba3)3=b3⋅a(b\sqrt[3]{a})^3 = b^3 \cdot a. Przykłady: (203)3=20(\sqrt[3]{20})^3 = 20; (323)3=33⋅2=27⋅2=54(3\sqrt[3]{2})^3 = 3^3 \cdot 2 = 27 \cdot 2 = 54; (253)3=8⋅5=40(2\sqrt[3]{5})^3 = 8 \cdot 5 = 40; (−63)3=−6(\sqrt[3]{-6})^3 = -6. Sprawdzenie przez włączanie pod pierwiastek: 323=27⋅23=5433\sqrt[3]{2} = \sqrt[3]{27 \cdot 2} = \sqrt[3]{54}, a (543)3=54(\sqrt[3]{54})^3 = 54. Typowy błąd: (323)3=3⋅2=6(3\sqrt[3]{2})^3 = 3 \cdot 2 = 6 albo 9⋅2=189 \cdot 2 = 18 - liczbę 3 trzeba podnieść do sześcianu.

35.Pierwiastek sześcienny z liczby ujemnej

Pierwiastek sześcienny z liczby ujemnej istnieje i jest liczbą ujemną: −a3=−a3\sqrt[3]{-a} = -\sqrt[3]{a}. Przykłady: −83=−2\sqrt[3]{-8} = -2, bo (−2)3=−8(-2)^3 = -8; −271253=−35\sqrt[3]{-\frac{27}{125}} = -\frac{3}{5}, bo (−35)3=−27125\left(-\frac{3}{5}\right)^3 = -\frac{27}{125}; −0,0013=−0,1\sqrt[3]{-0{,}001} = -0{,}1. Inaczej jest z pierwiastkiem kwadratowym z liczby ujemnej: nie istnieje, bo kwadrat żadnej liczby nie jest ujemny. Zatem −4\sqrt{-4} nie ma wartości, ale −4=−2-\sqrt{4} = -2.

36.Pierwiastkowanie potęg: pierwiastek kwadratowy z kwadratu

a2=∣a∣\sqrt{a^2} = |a| - pierwiastek kwadratowy nie jest liczbą ujemną, więc z kwadratu liczby ujemnej dostajemy liczbę do niej przeciwną. Przykłady: 72=7\sqrt{7^2} = 7; (−12)2=144=12\sqrt{(-12)^2} = \sqrt{144} = 12, a nie −12-12; 122⋅(−3)2=12⋅3=36\sqrt{12^2 \cdot (-3)^2} = 12 \cdot 3 = 36, sprawdzenie: 144⋅9=1296=36\sqrt{144 \cdot 9} = \sqrt{1296} = 36; 15272=157\sqrt{\frac{15^2}{7^2}} = \frac{15}{7}, sprawdzenie: (157)2=22549\left(\frac{15}{7}\right)^2 = \frac{225}{49}.

37.Pierwiastkowanie potęg: pierwiastek sześcienny z sześcianu

a33=a\sqrt[3]{a^3} = a dla każdej liczby aa, także ujemnej - pierwiastek sześcienny zachowuje znak. Przykłady: 733=7\sqrt[3]{7^3} = 7; (23)33=23\sqrt[3]{\left(\frac{2}{3}\right)^3} = \frac{2}{3}; 23⋅(−3)33=2⋅(−3)=−6\sqrt[3]{2^3 \cdot (-3)^3} = 2 \cdot (-3) = -6, sprawdzenie: 8⋅(−27)=−216=(−6)38 \cdot (-27) = -216 = (-6)^3; 1231033=1210=1,2\sqrt[3]{\frac{12^3}{10^3}} = \frac{12}{10} = 1{,}2, sprawdzenie: (1,2)3=1,728=17281000(1{,}2)^3 = 1{,}728 = \frac{1728}{1000}. Porównaj: (−3)2=3\sqrt{(-3)^2} = 3, ale (−3)33=−3\sqrt[3]{(-3)^3} = -3.

38.Usuwanie niewymierności z mianownika typu ab\frac{a}{\sqrt{b}}

Usunąć niewymierność z mianownika to przekształcić ułamek tak, by w mianowniku nie było pierwiastka; wartość ułamka się nie zmienia. Gdy mianownik to b\sqrt{b}, rozszerzamy ułamek przez b\sqrt{b}, bo b⋅b=b\sqrt{b} \cdot \sqrt{b} = b: 32=3⋅22⋅2=322\frac{3}{\sqrt{2}} = \frac{3 \cdot \sqrt{2}}{\sqrt{2} \cdot \sqrt{2}} = \frac{3\sqrt{2}}{2}. Sprawdzenie w przybliżeniu: 31,414≈2,12\frac{3}{1{,}414} \approx 2{,}12 i 3⋅1,4142≈2,12\frac{3 \cdot 1{,}414}{2} \approx 2{,}12. Często da się jeszcze skrócić: 63=633=23\frac{6}{\sqrt{3}} = \frac{6\sqrt{3}}{3} = 2\sqrt{3}.

39.Wyrażenie sprzężone - mianownik typu a+ba + \sqrt{b}

Wyrażenia a+ba + \sqrt{b} i a−ba - \sqrt{b} są sprzężone. Mnożąc je jak dwumian przez dwumian, dostajemy liczbę bez pierwiastka: (a+b)⋅(a−b)=a2−ab+ab−b=a2−b(a + \sqrt{b}) \cdot (a - \sqrt{b}) = a^2 - a\sqrt{b} + a\sqrt{b} - b = a^2 - b. Dlatego ułamek z mianownikiem a+ba + \sqrt{b} rozszerzamy przez a−ba - \sqrt{b} (i odwrotnie): 22+5=2⋅(2−5)(2+5)⋅(2−5)=4−254−5=25−4\frac{2}{2 + \sqrt{5}} = \frac{2 \cdot (2 - \sqrt{5})}{(2 + \sqrt{5}) \cdot (2 - \sqrt{5})} = \frac{4 - 2\sqrt{5}}{4 - 5} = 2\sqrt{5} - 4. Sprawdzenie: obie liczby to około 0,470{,}47.

40.Usuwanie niewymierności: mianowniki 1−21 - \sqrt{2} i 3−2\sqrt{3} - \sqrt{2}

Gdy w mianowniku jest suma lub różnica liczby i pierwiastka albo dwóch pierwiastków, rozszerzamy ułamek przez wyrażenie sprzężone, a licznik mnożymy jak dwumian przez dwumian. 13−2=3+2(3−2)⋅(3+2)=3+23−2=3+2\frac{1}{\sqrt{3} - \sqrt{2}} = \frac{\sqrt{3} + \sqrt{2}}{(\sqrt{3} - \sqrt{2}) \cdot (\sqrt{3} + \sqrt{2})} = \frac{\sqrt{3} + \sqrt{2}}{3 - 2} = \sqrt{3} + \sqrt{2}. 1+21−2=(1+2)⋅(1+2)1−2=3+22−1=−3−22\frac{1 + \sqrt{2}}{1 - \sqrt{2}} = \frac{(1 + \sqrt{2}) \cdot (1 + \sqrt{2})}{1 - 2} = \frac{3 + 2\sqrt{2}}{-1} = -3 - 2\sqrt{2}. Sprawdzenie: 2,414−0,414≈−5,83\frac{2{,}414}{-0{,}414} \approx -5{,}83 i −3−2,828≈−5,83-3 - 2{,}828 \approx -5{,}83.

Notatka

Dzielniki, cechy podzielności i liczby pierwsze

Dla liczb naturalnych aa i bb różnych od zera liczba bb jest dzielnikiem liczby aa, gdy aa dzieli się przez bb bez reszty; wtedy aa jest wielokrotnością liczby bb. Gdy zostaje reszta, zapisujemy dzielenie z resztą a=b⋅q+ra = b \cdot q + r, gdzie qq to iloraz, a reszta spełnia 0≤r<b0 \le r < b, np. 59 podzielone przez 8 daje 7 reszty 3, bo 59=8⋅7+359 = 8 \cdot 7 + 3.

Cechy podzielności pozwalają rozpoznać dzielnik bez dzielenia:

  • przez 2, 5, 10 i 100 decyduje końcówka liczby: przez 2 - ostatnia cyfra parzysta, przez 5 - ostatnia cyfra 0 lub 5, przez 10 - ostatnia cyfra 0, przez 100 - dwa zera na końcu;
  • przez 4 - liczba utworzona z dwóch ostatnich cyfr dzieli się przez 4, np. 1532, bo 32:4=832 : 4 = 8;
  • przez 3 i przez 9 - suma cyfr dzieli się odpowiednio przez 3 albo przez 9.

Ważne

Liczba podzielna przez 9 dzieli się też przez 3, ale nie odwrotnie: 2076 ma sumę cyfr 2+0+7+6=152 + 0 + 7 + 6 = 15, więc dzieli się przez 3, ale nie dzieli się przez 9.

Liczba pierwsza ma dokładnie dwa dzielniki: 1 i samą siebie (2 jest jedyną parzystą liczbą pierwszą). Liczba złożona to liczba naturalna większa od 1, która ma więcej niż dwa dzielniki, a 0 i 1 nie są ani pierwsze, ani złożone. Cecha podzielności często od razu zdradza liczbę złożoną: 51 ma sumę cyfr 6, więc dzieli się przez 3 i 51=3⋅1751 = 3 \cdot 17.

Rozkład na czynniki pierwsze otrzymujemy, dzieląc liczbę kolejno przez liczby pierwsze, przez które się dzieli, aż iloraz będzie liczbą pierwszą: 90=2⋅45=2⋅3⋅15=2⋅3⋅3⋅5=2⋅32⋅590 = 2 \cdot 45 = 2 \cdot 3 \cdot 15 = 2 \cdot 3 \cdot 3 \cdot 5 = 2 \cdot 3^2 \cdot 5.

NWD, NWW i działania na ułamkach zwykłych

NWD (największy wspólny dzielnik) i NWW (najmniejszą wspólną wielokrotność) najwygodniej wyznaczać z rozkładów na czynniki pierwsze. NWD to iloczyn czynników wspólnych obu rozkładów, a NWW - iloczyn wszystkich czynników jednej liczby i brakujących czynników drugiej: 30=2⋅3⋅530 = 2 \cdot 3 \cdot 5 i 45=3⋅3⋅545 = 3 \cdot 3 \cdot 5, więc NWD(30,45)=3⋅5=15\mathrm{NWD}(30, 45) = 3 \cdot 5 = 15, a NWW(30,45)=2⋅3⋅5⋅3=90\mathrm{NWW}(30, 45) = 2 \cdot 3 \cdot 5 \cdot 3 = 90. Wynik łatwo sprawdzić, bo dla dwóch liczb iloczyn NWD i NWW równa się iloczynowi tych liczb: 15⋅90=1350=30⋅4515 \cdot 90 = 1350 = 30 \cdot 45.

Ułamek ab\frac{a}{b} (mianownik różny od zera) to iloraz a:ba : b. Rozszerzanie (mnożenie licznika i mianownika przez tę samą liczbę różną od zera) i skracanie (dzielenie ich przez wspólny dzielnik) nie zmieniają jego wartości. Skracając przez NWD licznika i mianownika, od razu dostajemy ułamek nieskracalny: 3045=23\frac{30}{45} = \frac{2}{3}. Przy dodawaniu i odejmowaniu wspólnym mianownikiem najlepiej uczynić NWW mianowników: 56−310=2530−930=1630=815\frac{5}{6} - \frac{3}{10} = \frac{25}{30} - \frac{9}{30} = \frac{16}{30} = \frac{8}{15}.

Mnożymy licznik przez licznik i mianownik przez mianownik, a dzielimy, mnożąc przez odwrotność dzielnika (odwrotnością ab\frac{a}{b} dla aa różnego od zera jest ba\frac{b}{a}): 56:109=56⋅910=4560=34\frac{5}{6} : \frac{10}{9} = \frac{5}{6} \cdot \frac{9}{10} = \frac{45}{60} = \frac{3}{4}.

Liczba mieszana to suma liczby naturalnej różnej od zera i ułamka właściwego, czyli o liczniku mniejszym od mianownika. Ułamek niewłaściwy zamieniamy na nią dzieleniem z resztą: iloraz to część całkowita, a reszta - nowy licznik, np. 234=534\frac{23}{4} = 5\frac{3}{4}, bo 23=4⋅5+323 = 4 \cdot 5 + 3. Przed mnożeniem i dzieleniem liczby mieszane zamieniamy na ułamki niewłaściwe: 112⋅223=32⋅83=41\frac{1}{2} \cdot 2\frac{2}{3} = \frac{3}{2} \cdot \frac{8}{3} = 4.

Ułamki dziesiętne i procenty

Ułamek zwykły zamieniamy na dziesiętny, rozszerzając go do mianownika 10, 100, 1000 albo dzieląc licznik przez mianownik: 925=36100=0,36\frac{9}{25} = \frac{36}{100} = 0{,}36. Gdy mianownik ułamka nieskracalnego ma czynnik pierwszy inny niż 2 i 5, dzielenie się nie kończy i powstaje rozwinięcie dziesiętne nieskończone okresowe; powtarzającą się grupę cyfr zapisujemy w nawiasie: 23=0,666…=0,(6)\frac{2}{3} = 0{,}666\ldots = 0{,}(6), 16=0,1666…=0,1(6)\frac{1}{6} = 0{,}1666\ldots = 0{,}1(6). Ułamek dziesiętny skończony zapisujemy jako ułamek o mianowniku 10, 100, 1000 i skracamy: 0,64=64100=16250{,}64 = \frac{64}{100} = \frac{16}{25}.

Procent to setna część całości, więc p%p\% oznacza p100\frac{p}{100}. W zadaniach procentowych występują trzy wielkości: całość bb, procent pp i część a=p100⋅ba = \frac{p}{100} \cdot b. Zależnie od tego, której brakuje:

  • procent danej liczby - mnożymy: 35%35\% liczby 60 to 0,35⋅60=210{,}35 \cdot 60 = 21;
  • jakim procentem liczby bb jest aa - liczymy ab⋅100%\frac{a}{b} \cdot 100\%: 21 z 60 to 2160⋅100%=35%\frac{21}{60} \cdot 100\% = 35\%;
  • liczba z danego procentu - dzielimy część przez ułamek: skoro 35%35\% liczby to 21, liczba wynosi 21:0,35=6021 : 0{,}35 = 60.

Podwyżka o p%p\% to pomnożenie wielkości przez 100+p100\frac{100 + p}{100}, a obniżka o p%p\% - przez 100−p100\frac{100 - p}{100}. Przy dwóch kolejnych zmianach drugi procent liczymy od nowej wartości, więc mnożniki mnożymy, a procentów nie wolno po prostu dodać: obniżka o 20%20\%, a po niej podwyżka o 20%20\% to mnożnik 0,8⋅1,2=0,960{,}8 \cdot 1{,}2 = 0{,}96, czyli cena spada o 4%4\%, np. ze 150 zł do 144 zł.

Liczby całkowite, kolejność działań i potęgi o wykładniku naturalnym

Liczby całkowite to liczby naturalne, liczby do nich przeciwne i zero. Na osi liczbowej większa jest liczba położona bardziej w prawo, dlatego z dwóch liczb ujemnych większa jest ta bliższa zera: −4>−10-4 > -10. Wartość bezwzględna liczby nieujemnej to ta sama liczba, a liczby ujemnej - liczba do niej przeciwna, więc wartość bezwzględna nie jest ujemna: ∣−15∣=∣15∣=15|-15| = |15| = 15.

Kolejność wykonywania działań: najpierw nawiasy (od najbardziej wewnętrznych), potem potęgowanie i pierwiastkowanie, następnie mnożenie i dzielenie, a na końcu dodawanie i odejmowanie. Mnożenie i dzielenie, a także dodawanie i odejmowanie wykonujemy od lewej do prawej, bo mnożenie nie ma pierwszeństwa przed dzieleniem: 48:4⋅2=12⋅2=2448 : 4 \cdot 2 = 12 \cdot 2 = 24, a nie 48:8=648 : 8 = 6. Potęgę liczymy przed mnożeniem: 20−2⋅32=20−2⋅9=20−18=220 - 2 \cdot 3^2 = 20 - 2 \cdot 9 = 20 - 18 = 2.

Potęga ana^n dla liczby naturalnej nn większej od 1 to iloczyn nn czynników równych podstawie aa, a nn to wykładnik; ponadto a1=aa^1 = a. Znak potęgi liczby ujemnej zależy od parzystości wykładnika, bo czynniki ujemne łączą się w pary o dodatnim iloczynie: wykładnik parzysty daje wynik dodatni, a nieparzysty - ujemny, np. (−1)6=1(-1)^6 = 1, (−3)3=−27(-3)^3 = -27. O tym, co jest podstawą, decydują nawiasy: w zapisie −42-4^2 do potęgi podnosimy tylko 4, więc −42=−16-4^2 = -16, a (−4)2=16(-4)^2 = 16.

Ułamek podnosimy do potęgi, potęgując licznik i mianownik: (35)2=925\left(\frac{3}{5}\right)^2 = \frac{9}{25}, a liczbę mieszaną najpierw zamieniamy na ułamek niewłaściwy: (213)2=(73)2=499=549\left(2\frac{1}{3}\right)^2 = \left(\frac{7}{3}\right)^2 = \frac{49}{9} = 5\frac{4}{9}.

Potęgi o wykładniku zero i ujemnym, własności potęg

Potęgi o wykładniku zero i ujemnym określa się tak, by nadal działały prawa działań na potęgach. Dla aa różnego od zera iloraz a4:a4a^4 : a^4 równa się 1, a odejmowanie wykładników daje a0a^0 - stąd a0=1a^0 = 1. Podobnie a2:a5=a⋅aa⋅a⋅a⋅a⋅a=1a3a^2 : a^5 = \frac{a \cdot a}{a \cdot a \cdot a \cdot a \cdot a} = \frac{1}{a^3}, a odejmowanie wykładników daje a−3a^{-3}.

Zapamiętaj

Dla aa różnego od zera: a0=1a^0 = 1 i a−n=1ana^{-n} = \frac{1}{a^n}, a dla aa i bb różnych od zera (ab)−n=(ba)n\left(\frac{a}{b}\right)^{-n} = \left(\frac{b}{a}\right)^n.

Wykładnik ujemny oznacza odwrotność, a nie liczbę ujemną: 4−2=1164^{-2} = \frac{1}{16}, (32)−3=(23)3=827\left(\frac{3}{2}\right)^{-3} = \left(\frac{2}{3}\right)^3 = \frac{8}{27}, (0,2)−2=52=25(0{,}2)^{-2} = 5^2 = 25. Znak ustalamy jak przy wykładniku naturalnym: (−4)−1=−14(-4)^{-1} = -\frac{1}{4}, ale (−4)−2=116(-4)^{-2} = \frac{1}{16}. Podstawa 0 jest tu wykluczona: 000^0 nie jest określone, a 0−n0^{-n} wymagałoby dzielenia przez zero.

Własności potęg (przy wykładniku zerowym lub ujemnym podstawy muszą być różne od zera):

  • al⋅ak=al+ka^l \cdot a^k = a^{l+k}: 3−4⋅36=32=93^{-4} \cdot 3^6 = 3^2 = 9;
  • al:ak=al−ka^l : a^k = a^{l-k} dla aa różnego od zera: 52:5−1=53=1255^2 : 5^{-1} = 5^3 = 125;
  • (al)k=al⋅k(a^l)^k = a^{l \cdot k}: (10−2)3=10−6(10^{-2})^3 = 10^{-6};
  • ak⋅bk=(a⋅b)ka^k \cdot b^k = (a \cdot b)^k: 2−3⋅5−3=10−3=0,0012^{-3} \cdot 5^{-3} = 10^{-3} = 0{,}001;
  • ak:bk=(a:b)ka^k : b^k = (a : b)^k dla bb różnego od zera: 204:104=24=1620^4 : 10^4 = 2^4 = 16.

Mnożąc potęgi o tej samej podstawie, nie mnożymy ani wykładników, ani podstaw: 23⋅24=272^3 \cdot 2^4 = 2^7, a nie 2122^{12} czy 474^7. Różne podstawy warto sprowadzić do wspólnej: 82:43=26:26=18^2 : 4^3 = 2^6 : 2^6 = 1.

Notacja wykładnicza i działania w niej

Notacja wykładnicza to zapis liczby dodatniej w postaci a⋅10na \cdot 10^n, gdzie 1≤a<101 \le a < 10, a nn jest liczbą całkowitą. Wartość bezwzględna wykładnika mówi, o ile miejsc przesunięto przecinek, żeby przed nim została jedna cyfra różna od zera, a jego znak - w którą stronę:

  • liczba większa od 10 lub równa 10 ma wykładnik dodatni: 47 000=4,7⋅10447\,000 = 4{,}7 \cdot 10^4;
  • liczba od 1 do 10 (bez 10) ma wykładnik zero: 8,3=8,3⋅1008{,}3 = 8{,}3 \cdot 10^0;
  • liczba dodatnia mniejsza od 1 ma wykładnik ujemny: 0,0062=6,2⋅10−30{,}0062 = 6{,}2 \cdot 10^{-3}.

Wracając do zwykłego zapisu, przy nn dodatnim przesuwamy przecinek w prawo, a przy ujemnym - w lewo: 2,08⋅10−4=0,0002082{,}08 \cdot 10^{-4} = 0{,}000208. Zapisy 34⋅10534 \cdot 10^5 i 0,34⋅1070{,}34 \cdot 10^7 mają tę samą wartość co 3,4⋅1063{,}4 \cdot 10^6, ale nie są notacją wykładniczą, bo czynnik przed potęgą 10 nie spełnia warunku 1≤a<101 \le a < 10.

Mnożąc i dzieląc, liczymy osobno czynniki aa i osobno potęgi 10 (wykładniki dodajemy albo odejmujemy), a na końcu poprawiamy wynik tak, by 1≤a<101 \le a < 10: (5⋅107)⋅(6⋅10−3)=30⋅104=3⋅105(5 \cdot 10^7) \cdot (6 \cdot 10^{-3}) = 30 \cdot 10^4 = 3 \cdot 10^5, (1,2⋅103):(4⋅10−2)=0,3⋅105=3⋅104(1{,}2 \cdot 10^3) : (4 \cdot 10^{-2}) = 0{,}3 \cdot 10^5 = 3 \cdot 10^4.

Dodając lub odejmując, najpierw sprowadzamy liczby do tej samej potęgi 10 i wtedy wykładników nie zmieniamy: 6⋅104−5⋅103=6⋅104−0,5⋅104=5,5⋅1046 \cdot 10^4 - 5 \cdot 10^3 = 6 \cdot 10^4 - 0{,}5 \cdot 10^4 = 5{,}5 \cdot 10^4. Potęgując, podnosimy do potęgi oba czynniki: (3⋅10−2)2=32⋅10−4=9⋅10−4(3 \cdot 10^{-2})^2 = 3^2 \cdot 10^{-4} = 9 \cdot 10^{-4}.

Pierwiastki: obliczanie, szacowanie, potęgowanie i pierwiastkowanie

Pierwiastek kwadratowy z liczby nieujemnej aa to liczba nieujemna bb, dla której b2=ab^2 = a, np. 81=9\sqrt{81} = 9. Pierwiastek sześcienny z liczby aa to liczba bb, dla której b3=ab^3 = a. Różnica wynika ze znaków potęg: kwadrat żadnej liczby nie jest ujemny, więc −9\sqrt{-9} nie istnieje, a sześcian liczby ujemnej jest ujemny, więc pierwiastek sześcienny z liczby ujemnej istnieje i jest ujemny: −1253=−5\sqrt[3]{-125} = -5, bo (−5)3=−125(-5)^3 = -125; ogólnie −a3=−a3\sqrt[3]{-a} = -\sqrt[3]{a}.

Pierwiastek z ułamka to iloraz pierwiastków licznika i mianownika, a liczbę mieszaną najpierw zamieniamy na ułamek niewłaściwy: 214=94=32\sqrt{2\frac{1}{4}} = \sqrt{\frac{9}{4}} = \frac{3}{2}, 0,0083=0,2\sqrt[3]{0{,}008} = 0{,}2. Gdy liczba nie jest kwadratem (sześcianem) liczby wymiernej, szacujemy: liczbę pod pierwiastkiem umieszczamy między sąsiednimi kwadratami (sześcianami) liczb całkowitych, a pierwiastek - między tymi liczbami: 64<70<8164 < 70 < 81, więc 8<70<98 < \sqrt{70} < 9, a 8<20<278 < 20 < 27, więc 2<203<32 < \sqrt[3]{20} < 3.

Potęgowanie i pierwiastkowanie tego samego stopnia znoszą się wzajemnie, z jednym zastrzeżeniem:

  • (a)2=a(\sqrt{a})^2 = a dla a≥0a \ge 0 i (a3)3=a(\sqrt[3]{a})^3 = a dla każdego aa; gdy przed pierwiastkiem stoi liczba, potęgujemy oba czynniki: (53)2=25⋅3=75(5\sqrt{3})^2 = 25 \cdot 3 = 75, (243)3=8⋅4=32(2\sqrt[3]{4})^3 = 8 \cdot 4 = 32;
  • a33=a\sqrt[3]{a^3} = a dla każdego aa, bo pierwiastek sześcienny zachowuje znak, natomiast pierwiastek kwadratowy nie jest liczbą ujemną.

Ważne

a2=∣a∣\sqrt{a^2} = |a|, dlatego (−6)2=36=6\sqrt{(-6)^2} = \sqrt{36} = 6, a nie −6-6, choć (−6)33=−6\sqrt[3]{(-6)^3} = -6.

Działania na pierwiastkach i usuwanie niewymierności z mianownika

Dla a≥0a \ge 0 i b≥0b \ge 0 zachodzi a⋅b=a⋅b\sqrt{a \cdot b} = \sqrt{a} \cdot \sqrt{b}, a dla a≥0a \ge 0 i b>0b > 0 także ab=ab\sqrt{\frac{a}{b}} = \frac{\sqrt{a}}{\sqrt{b}}; podobnie dla pierwiastków sześciennych. Czytane od prawej do lewej wzory pozwalają mnożyć i dzielić pierwiastki tego samego stopnia: 3⋅12=36=6\sqrt{3} \cdot \sqrt{12} = \sqrt{36} = 6, 54323=273=3\frac{\sqrt[3]{54}}{\sqrt[3]{2}} = \sqrt[3]{27} = 3. Dla sumy takiego wzoru nie ma: 36+64=10\sqrt{36 + 64} = 10, a 6+8=146 + 8 = 14.

Wzór na iloczyn daje wyłączanie czynnika przed znak pierwiastka - liczbę rozkładamy na iloczyn, w którym jeden czynnik jest kwadratem (sześcianem): 72=36⋅2=62\sqrt{72} = \sqrt{36 \cdot 2} = 6\sqrt{2}, 403=8⋅53=253\sqrt[3]{40} = \sqrt[3]{8 \cdot 5} = 2\sqrt[3]{5}. Przy włączaniu pod znak pierwiastka liczbę dodatnią podnosimy do kwadratu (sześcianu): 43=16⋅3=484\sqrt{3} = \sqrt{16 \cdot 3} = \sqrt{48}. Tak łatwo porównać liczby: 43=48<50=524\sqrt{3} = \sqrt{48} < \sqrt{50} = 5\sqrt{2}.

Usuwanie niewymierności z mianownika to takie rozszerzenie ułamka, po którym w mianowniku nie ma pierwiastka; wartość ułamka się nie zmienia. Mianownik b\sqrt{b} usuwamy, rozszerzając ułamek przez b\sqrt{b}, bo b⋅b=b\sqrt{b} \cdot \sqrt{b} = b: 105=1055=25\frac{10}{\sqrt{5}} = \frac{10\sqrt{5}}{5} = 2\sqrt{5}. Mianownik będący sumą lub różnicą z pierwiastkiem rozszerzamy przez wyrażenie sprzężone (te same składniki z przeciwnym znakiem między nimi), bo (a+b)⋅(a−b)=a2−b(a + \sqrt{b}) \cdot (a - \sqrt{b}) = a^2 - b.

Przykład

43−5=4⋅(3+5)(3−5)⋅(3+5)=4⋅(3+5)9−5=3+5\frac{4}{3 - \sqrt{5}} = \frac{4 \cdot (3 + \sqrt{5})}{(3 - \sqrt{5}) \cdot (3 + \sqrt{5})} = \frac{4 \cdot (3 + \sqrt{5})}{9 - 5} = 3 + \sqrt{5}, a przy dwóch pierwiastkach 25+3=2⋅(5−3)5−3=5−3\frac{2}{\sqrt{5} + \sqrt{3}} = \frac{2 \cdot (\sqrt{5} - \sqrt{3})}{5 - 3} = \sqrt{5} - \sqrt{3}.

Quizy w tym zestawie

50 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.

Pobierz sprawdzian (PDF)

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsAppFacebook

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki