Historia
Przedmiotowy Konkurs Historyczny (mazowieckie) - lata 1918-1945
Świat po I wojnie światowej i totalitaryzmy, odrodzenie Polski i walka o granice, II Rzeczpospolita, droga do wojny, wrzesień 1939 r., przebieg II wojny światowej, okupacja niemiecka i sowiecka, Polskie Państwo Podziemne i sprawa polska na arenie międzynarodowej. Zestaw dla uczniów szkoły podstawowej przygotowujących się do konkursu historycznego w województwie mazowieckim.
Podcast
Ładuję…
1.Konferencja paryska i traktat wersalski (1919)
Konferencja paryska (pokojowa) rozpoczęła się w styczniu 1919 r. O warunkach pokoju decydowali zwycięzcy: USA (Woodrow Wilson), Wielka Brytania (David Lloyd George) i Francja (Georges Clemenceau). Polskę reprezentowali Roman Dmowski i Ignacy Jan Paderewski. Traktat wersalski z Niemcami podpisano 28 czerwca 1919 r.: Niemcy oddały Francji Alzację i Lotaryngię, straciły kolonie, musiały płacić odszkodowania, a ich armię ograniczono do 100 tys. żołnierzy. Polska otrzymała Wielkopolskę i Pomorze Gdańskie bez Gdańska, który stał się Wolnym Miastem.
2.Ład wersalski i Liga Narodów
Ład wersalski to porządek polityczny w Europie ustalony po I wojnie światowej traktatami pokojowymi z państwami pokonanymi. Na miejscu dawnych imperiów powstały lub odrodziły się m.in. Polska, Czechosłowacja, Węgry, Austria, Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców, Litwa, Łotwa i Estonia. Pokoju miała strzec Liga Narodów - organizacja międzynarodowa z siedzibą w Genewie, działająca od 1920 r. Była słaba: nie miała własnego wojska, a USA do niej nie przystąpiły. Ład wersalski odrzucały Niemcy i Rosja sowiecka, dążące do zmiany granic.
3.Wielki kryzys (1929) i faszyzm włoski (Mussolini)
Wielki kryzys gospodarczy zaczął się w październiku 1929 r. od krachu na giełdzie w Nowym Jorku i objął niemal cały świat: upadały banki i fabryki, miliony ludzi straciły pracę. Bieda i strach ułatwiały zdobywanie poparcia ruchom obiecującym rządy silnej ręki. Faszyzm narodził się we Włoszech: Benito Mussolini po marszu na Rzym w październiku 1922 r. został premierem, a potem dyktatorem (duce). Faszyści głosili skrajny nacjonalizm i kult wodza, zlikwidowali opozycję i wolną prasę oraz podporządkowali państwu życie obywateli.
4.Narodowy socjalizm w Niemczech: Hitler (1933), ustawy norymberskie, noc kryształowa
Narodowy socjalizm (nazizm) to ideologia partii NSDAP Adolfa Hitlera: rasizm, antysemityzm, kult wodza, żądanie „przestrzeni życiowej” na wschodzie i odrzucenie traktatu wersalskiego. 30 stycznia 1933 r. Hitler został kanclerzem Niemiec, a w 1934 r., po śmierci prezydenta Hindenburga, wodzem (Führerem) III Rzeszy. Zlikwidował inne partie; powstały Gestapo i obozy koncentracyjne. Ustawy norymberskie z 1935 r. odebrały Żydom obywatelstwo Rzeszy i zakazały małżeństw z Niemcami. Noc kryształowa (9/10 listopada 1938 r.) była pogromem Żydów zorganizowanym przez władze.
5.System sowiecki: Stalin, kolektywizacja, wielki głód, wielki terror, łagry
W ZSRS, utworzonym w 1922 r., rządziła jedna partia - komunistyczna, a po śmierci Lenina w 1924 r. pełnię władzy stopniowo zdobył Józef Stalin. Państwo przejęło fabryki, a gospodarką kierowały plany pięcioletnie. Kolektywizacja (od 1929 r.) polegała na przymusowym odbieraniu chłopom ziemi i tworzeniu kołchozów; jej skutkiem był wielki głód lat 1932-1933, zwłaszcza na Ukrainie, który pochłonął miliony ofiar. W czasie wielkiego terroru (1937-1938) NKWD masowo aresztowało i rozstrzeliwało ludzi. Innych zsyłano do łagrów - obozów pracy przymusowej.
6.Józef Piłsudski - Tymczasowy Naczelnik Państwa i rząd Moraczewskiego
10 listopada 1918 r. Józef Piłsudski wrócił do Warszawy z więzienia w Magdeburgu. 11 listopada Rada Regencyjna przekazała mu władzę nad wojskiem, a 14 listopada - pełnię władzy. 18 listopada powołał rząd Jędrzeja Moraczewskiego, który wprowadził 8-godzinny dzień pracy, ubezpieczenia chorobowe i prawa wyborcze kobiet. 22 listopada Piłsudski został Tymczasowym Naczelnikiem Państwa. W styczniu 1919 r. powstał rząd Ignacego Jana Paderewskiego i odbyły się wybory do Sejmu Ustawodawczego, który w lutym uchwalił małą konstytucję.
7.Powstanie wielkopolskie (1918-1919) i zaślubiny z morzem
Powstanie wielkopolskie wybuchło 27 grudnia 1918 r. w Poznaniu, dzień po przyjeździe Ignacego Jana Paderewskiego. Powstańcami dowodzili mjr Stanisław Taczak, a potem gen. Józef Dowbor-Muśnicki. Wyzwolili prawie całą Wielkopolskę; walki przerwał rozejm w Trewirze (16 lutego 1919 r.), a traktat wersalski przyznał ten region Polsce. To jedno z niewielu zwycięskich polskich powstań. Zaślubiny z morzem odbyły się 10 lutego 1920 r. w Pucku: gen. Józef Haller wrzucił do Bałtyku pierścień na znak objęcia przez Polskę Pomorza i dostępu do morza.
8.Trzy powstania śląskie i plebiscyt (1921); plebiscyty na Warmii, Mazurach i Powiślu (1920)
Plebiscyt to głosowanie, w którym mieszkańcy decydują o przynależności swojej ziemi do państwa. Plebiscyty na Warmii, Mazurach i Powiślu (11 lipca 1920 r.) Polska przegrała - otrzymała tylko kilka wsi. Na Górnym Śląsku Polacy walczyli w trzech powstaniach: w sierpniu 1919 r., w sierpniu 1920 r. i od maja do lipca 1921 r. W plebiscycie z 20 marca 1921 r. większość głosów padła za Niemcami. Dopiero III powstanie, kierowane przez Wojciecha Korfantego, sprawiło, że Polsce przyznano niespełna jedną trzecią obszaru, ale z większością kopalń i hut.
9.Wojna polsko-bolszewicka: Bitwa Warszawska (1920) i pokój ryski (1921)
Bolszewicy chcieli przenieść rewolucję na zachód Europy, a Piłsudski - stworzyć federację z Litwą, Białorusią i Ukrainą. W kwietniu 1920 r. zawarł sojusz z Symonem Petlurą i w maju zajął Kijów. Kontrofensywa Armii Czerwonej dotarła latem pod Warszawę; na stolicę nacierał Front Zachodni, którym dowodził Michaił Tuchaczewski. W Bitwie Warszawskiej (13-25 sierpnia 1920 r.) polskie uderzenie znad Wieprza z 16 sierpnia rozbiło wojska bolszewickie - „cud nad Wisłą” ocalił niepodległość i zatrzymał pochód rewolucji. Pokój ryski z 18 marca 1921 r. ustalił granicę wschodnią Polski.
10.Bunt Żeligowskiego i Wilno; spory o Lwów i Śląsk Cieszyński
Wilno, zamieszkane głównie przez Polaków i Żydów, Litwini uważali za swoją stolicę. W październiku 1920 r. gen. Lucjan Żeligowski na tajny rozkaz Piłsudskiego upozorował bunt, zajął Wilno i utworzył Litwę Środkową, którą w 1922 r. przyłączono do Polski. Litwa nie utrzymywała potem stosunków dyplomatycznych z Polską aż do 1938 r. O Lwów i Galicję Wschodnią Polacy walczyli z Ukraińcami w latach 1918-1919 (Orlęta Lwowskie). Śląsk Cieszyński podzielono w 1920 r.: Zaolzie, gdzie mieszkało wielu Polaków, przypadło Czechosłowacji.
11.Konstytucja marcowa (1921) i Gabriel Narutowicz
Konstytucję marcową uchwalił Sejm Ustawodawczy 17 marca 1921 r. Polska stała się republiką demokratyczną z trójpodziałem władzy. Najsilniejszy był parlament: Sejm i Senat wybierane w wyborach powszechnych, równych, tajnych, bezpośrednich i proporcjonalnych. Rząd odpowiadał przed Sejmem, a prezydent, wybierany na 7 lat przez Zgromadzenie Narodowe, miał słabą pozycję. Na pierwszego prezydenta wybrano 9 grudnia 1922 r. Gabriela Narutowicza; po nagonce prawicy 16 grudnia zastrzelił go w warszawskiej Zachęcie Eligiusz Niewiadomski. Następcą był Stanisław Wojciechowski.
12.Przewrót majowy (1926), sanacja i nowela sierpniowa
Przyczyny: częste zmiany rządów, kłótnie partii w Sejmie, kłopoty gospodarcze i powstanie w maju 1926 r. niepopularnego rządu Wincentego Witosa. 12-15 maja 1926 r. Józef Piłsudski z wiernymi oddziałami zajął Warszawę; w walkach zginęło prawie 400 osób. Rząd i prezydent Wojciechowski ustąpili, prezydentem został Ignacy Mościcki. Władzę przejęła sanacja - obóz Piłsudskiego głoszący „uzdrowienie” państwa. Nowela sierpniowa (2 sierpnia 1926 r.) zmieniła konstytucję: prezydent mógł rozwiązywać parlament i wydawać rozporządzenia z mocą ustawy.
13.Polski autorytaryzm: konstytucja kwietniowa (1935) i Bereza Kartuska
Autorytaryzm to rządy silnej władzy, która ogranicza rolę parlamentu i opozycji, ale nie kontroluje całego życia obywateli jak totalitaryzm. W 1930 r. sanacja uwięziła przywódców opozycji (m.in. Wincentego Witosa) w twierdzy w Brześciu, a w 1934 r. utworzyła miejsce odosobnienia w Berezie Kartuskiej, gdzie przeciwników władzy osadzano bez wyroku sądu. Konstytucja kwietniowa z 23 kwietnia 1935 r. dała najwyższą władzę prezydentowi, który odpowiadał tylko przed Bogiem i historią. 12 maja 1935 r. zmarł Piłsudski; rządzili dalej Mościcki i Edward Rydz-Śmigły.
14.Polityka zagraniczna II RP: sojusze z Francją i Rumunią, polityka równowagi (Józef Beck)
Polska leżała między Niemcami i ZSRS - państwami niepogodzonymi z jej granicami. W 1921 r. zawarła sojusze z Francją (przeciw Niemcom) i z Rumunią (na wypadek ataku ze wschodu). W latach 30. prowadziła politykę równowagi: poprawne stosunki z oboma sąsiadami, bez sojuszu z żadnym z nich. Jej wyrazem były pakty o nieagresji z ZSRS (1932) i z Niemcami (1934 - deklaracja o niestosowaniu przemocy). Polityką zagraniczną kierował od 1932 r. minister Józef Beck. W 1938 r. Polska wymusiła na Litwie nawiązanie stosunków i zajęła Zaolzie.
15.Mniejszości narodowe i wyznaniowe II Rzeczypospolitej
II Rzeczpospolita była państwem wielu narodów: Polacy stanowili około dwóch trzecich ludności. Największe mniejszości narodowe to Ukraińcy (południowy wschód: Galicja Wschodnia i Wołyń), Żydzi (głównie miasta i miasteczka), Białorusini (północny wschód) i Niemcy (zachód, Śląsk, Łódź). Wyznania: rzymscy katolicy (większość Polaków), grekokatolicy i prawosławni (Ukraińcy, Białorusini), wyznawcy judaizmu i protestanci (wielu Niemców). Większość ludzi mieszkała na wsi. Po zaborach trzeba było scalić ziemie z różnym prawem, walutą i koleją.
16.Gospodarka II RP: reforma Grabskiego (1924), reforma rolna, port w Gdyni, Kwiatkowski, COP
Reforma walutowa Władysława Grabskiego (1924) zatrzymała hiperinflację: powstał Bank Polski, a markę polską zastąpił złoty. Reforma rolna (ustawy z 1920 i 1925 r.) polegała na parcelacji, czyli dzieleniu części wielkich majątków i sprzedaży ziemi chłopom; szła powoli i nie zlikwidowała biedy na wsi. Port w Gdyni budowano od lat 20., by nie zależeć od Wolnego Miasta Gdańska; węgiel dowoziła magistrala ze Śląska. Eugeniusz Kwiatkowski wspierał rozbudowę Gdyni i zainicjował budowę Centralnego Okręgu Przemysłowego (1937-1939), m.in. w widłach Wisły i Sanu, gdzie powstała huta w Stalowej Woli.
17.Kultura i nauka II RP: Reymont, Skłodowska-Curie, lwowska szkoła matematyczna, Enigma
Władysław Reymont otrzymał w 1924 r. Nagrodę Nobla z literatury za powieść „Chłopi”. Maria Skłodowska-Curie, dwukrotna noblistka (1903 i 1911), doprowadziła do otwarcia w 1932 r. Instytutu Radowego w Warszawie. Lwowską szkołę matematyczną tworzyli m.in. Stefan Banach i Hugo Steinhaus. Enigma to niemiecka maszyna szyfrująca: jej szyfr złamał pod koniec 1932 r. Marian Rejewski, z którym pracowali Jerzy Różycki i Henryk Zygalski; w lipcu 1939 r. Polacy przekazali swoje odkrycia Brytyjczykom i Francuzom. Wprowadzono też powszechny obowiązek szkolny.
18.Łamanie traktatu wersalskiego: remilitaryzacja Nadrenii (1936) i Anschluss Austrii (1938)
Hitler krok po kroku burzył ład wersalski. W 1933 r. Niemcy wystąpiły z Ligi Narodów, w 1935 r. przywróciły powszechną służbę wojskową i zaczęły jawne zbrojenia. 7 marca 1936 r. doszło do remilitaryzacji Nadrenii - wojsko niemieckie weszło do strefy, w której traktat wersalski zakazywał mu przebywać; Francja i Wielka Brytania nie zareagowały zbrojnie, a jedynie dyplomatycznie. Niemcy związały się z Włochami i Japonią (państwa Osi). Anschluss Austrii, czyli jej przyłączenie do III Rzeszy, nastąpił w marcu 1938 r. - mimo zakazu zapisanego w traktatach pokojowych.
19.Konferencja monachijska (1938), appeasement i zajęcie Czechosłowacji
Appeasement to polityka ustępstw Wielkiej Brytanii i Francji wobec Hitlera, prowadzona w nadziei na uniknięcie wojny. Jej szczytem była konferencja monachijska (29-30 września 1938 r.): Adolf Hitler, Benito Mussolini, premier brytyjski Neville Chamberlain i francuski Edouard Daladier zgodzili się - bez udziału Czechosłowacji - na oddanie Niemcom Sudetów. W marcu 1939 r. Hitler złamał umowę: zajął resztę Czech, tworząc Protektorat Czech i Moraw, a Słowacja stała się państwem zależnym od Rzeszy. Ustępstwa nie zapobiegły wojnie, lecz ośmieliły Hitlera.
20.Żądania wobec Polski i pakt Ribbentrop-Mołotow (23 sierpnia 1939) z tajnym protokołem
Od jesieni 1938 r. Niemcy żądały od Polski zgody na włączenie Wolnego Miasta Gdańska do Rzeszy oraz na eksterytorialną autostradę i linię kolejową przez polskie Pomorze. Polska odmówiła (przemówienie Józefa Becka w Sejmie 5 maja 1939 r.) i uzyskała gwarancje pomocy od Wielkiej Brytanii. 23 sierpnia 1939 r. w Moskwie III Rzesza i ZSRS zawarły pakt o nieagresji, zwany paktem Ribbentrop-Mołotow. Jego tajny protokół dzielił Europę Środkowo-Wschodnią na strefy wpływów; w Polsce granicą miały być rzeki Narew, Wisła i San.
21.1 września 1939: Westerplatte i Wieluń - wybuch II wojny światowej
1 września 1939 r. o świcie Niemcy napadły na Polskę bez wypowiedzenia wojny - z zachodu, z północy (Prusy Wschodnie) i z południa (Słowacja). Lotnictwo zbombardowało bezbronny Wieluń, gdzie zginęli cywile. Pancernik „Schleswig-Holstein” ostrzelał Westerplatte - polską składnicę wojskową w Gdańsku; załoga mjr. Henryka Sucharskiego broniła się 7 dni. Niemcy prowadziły wojnę błyskawiczną, uderzając czołgami i lotnictwem. 3 września Wielka Brytania i Francja wypowiedziały Niemcom wojnę, ale nie podjęły większej ofensywy („dziwna wojna”).
22.Wizna, bitwa nad Bzurą i obrona Warszawy (Stefan Starzyński)
Wizna (7-10 września 1939 r.): kilkuset żołnierzy kpt. Władysława Raginisa broniło schronów przed wielokrotnie liczniejszym korpusem pancernym - stąd nazwa „polskie Termopile”. Bitwa nad Bzurą (od 9 września) była największą bitwą kampanii: armie „Poznań” i „Pomorze” gen. Tadeusza Kutrzeby zaatakowały Niemców idących na stolicę; mimo początkowych sukcesów zostały rozbite, ale opóźniły szturm Warszawy. Stolica broniła się od 8 do 28 września; ducha mieszkańców podtrzymywał w radiu prezydent miasta Stefan Starzyński.
23.17 września 1939 - agresja sowiecka i ewakuacja władz
17 września 1939 r. Armia Czerwona wkroczyła do Polski bez wypowiedzenia wojny, wykonując tajny protokół paktu Ribbentrop-Mołotow i łamiąc pakt o nieagresji z 1932 r. Jako pretekst ZSRS podał rzekomy rozpad państwa polskiego i ochronę Ukraińców oraz Białorusinów. Naczelny Wódz Edward Rydz-Śmigły nakazał unikać walki z Sowietami; opór stawiali im m.in. żołnierze Korpusu Ochrony Pogranicza i obrońcy Grodna. W nocy z 17 na 18 września nastąpiła ewakuacja władz: prezydent Ignacy Mościcki, rząd i Naczelny Wódz przeszli do Rumunii, gdzie ich internowano.
24.Kock (gen. Kleeberg) i IV rozbiór Polski
Ostatnią bitwą kampanii polskiej była bitwa pod Kockiem (2-5 października 1939 r.): Samodzielna Grupa Operacyjna „Polesie” gen. Franciszka Kleeberga walczyła skutecznie, lecz 6 października złożyła broń z braku amunicji. Wcześniej, 28 września, III Rzesza i ZSRS podpisały w Moskwie układ o granicy i przyjaźni, dzieląc Polskę wzdłuż rzek Pisa, Narew, Bug i San - to tzw. IV rozbiór Polski. Przyczyny klęski: przewaga Niemiec w czołgach i samolotach, atak z trzech stron, bierność sojuszników i cios ze wschodu. Polska nie podpisała kapitulacji.
25.Wojna zimowa, kampania francuska (1940) i bitwa o Anglię
Wojna zimowa: 30 listopada 1939 r. ZSRS napadł na Finlandię; Finowie bronili się do marca 1940 r., stracili część ziem, ale ocalili niepodległość. W kwietniu 1940 r. Niemcy zajęły Danię i zaatakowały Norwegię. Kampania francuska zaczęła się 10 maja 1940 r.: Niemcy uderzyły przez Belgię, Holandię i Ardeny, omijając Linię Maginota; 22 czerwca Francja podpisała rozejm, a na południu powstało zależne od Niemiec państwo Vichy. Bitwa o Anglię (lipiec-październik 1940 r.) to walki powietrzne, w których brytyjski RAF odparł Luftwaffe - pierwsza porażka Hitlera.
26.Atak na ZSRS (1941, plan Barbarossa) i Pearl Harbor (1941)
22 czerwca 1941 r. Niemcy złamały pakt Ribbentrop-Mołotow i zaatakowały ZSRS zgodnie z planem Barbarossa. Szybko zajęły ogromne obszary i oblegały Leningrad, ale w grudniu 1941 r. zostały zatrzymane pod Moskwą. ZSRS stał się sojusznikiem Wielkiej Brytanii. 7 grudnia 1941 r. Japonia zaatakowała amerykańską bazę morską Pearl Harbor na Hawajach; USA przystąpiły do wojny, a Niemcy i Włochy wypowiedziały im wojnę. Powstała Wielka Koalicja: USA, Wielka Brytania i ZSRS przeciw państwom Osi - Niemcom, Włochom i Japonii.
27.Przełom w wojnie: El Alamein (1942), Stalingrad (1942-1943), Kursk (1943)
W latach 1942-1943 państwa Osi straciły inicjatywę. Pod El Alamein w Egipcie (jesień 1942 r.) Brytyjczycy gen. Bernarda Montgomery'ego pokonali wojska niemiecko-włoskie Erwina Rommla; w maju 1943 r. Oś skapitulowała w Afryce. Pod Stalingradem (sierpień 1942 - luty 1943) Armia Czerwona okrążyła i zmusiła do kapitulacji niemiecką 6. Armię Friedricha Paulusa - to przełom na froncie wschodnim. Pod Kurskiem (lipiec 1943 r.) Niemcy przegrali największą bitwę pancerną wojny i odtąd już się cofali. W 1943 r. alianci wylądowali też we Włoszech.
28.Lądowanie w Normandii (1944), kapitulacja Niemiec (8 maja 1945), Hiroszima i Nagasaki, kapitulacja Japonii
6 czerwca 1944 r. alianci zachodni pod dowództwem gen. Dwighta Eisenhowera wylądowali w Normandii (operacja Overlord), otwierając drugi front w Europie; w sierpniu wyzwolili Paryż. Od wschodu nacierała Armia Czerwona; gdy szturmowała Berlin, Hitler 30 kwietnia 1945 r. popełnił samobójstwo. Kapitulacja Niemiec, bezwarunkowa, nastąpiła 8 maja 1945 r. - to koniec wojny w Europie. Japonia walczyła dalej, aż USA zrzuciły bomby atomowe na Hiroszimę (6 sierpnia) i Nagasaki (9 sierpnia). Kapitulacja Japonii 2 września 1945 r. zakończyła II wojnę światową.
29.Holokaust: getta, obozy zagłady, powstanie w getcie warszawskim (1943)
Holokaust (Zagłada) to zaplanowane przez nazistowskie Niemcy wymordowanie około 6 mln europejskich Żydów, w tym około 3 mln obywateli Polski. Najpierw Niemcy zamykali Żydów w gettach (największe w Warszawie i Łodzi), gdzie panowały głód i choroby. Od przełomu 1941 i 1942 r. wywozili ich do obozów zagłady: Treblinki, Bełżca, Sobiboru, Chełmna nad Nerem i Auschwitz-Birkenau. 19 kwietnia 1943 r. wybuchło powstanie w getcie warszawskim; Żydowską Organizacją Bojową dowodził Mordechaj Anielewicz. Stłumiono je w maju. Ofiarami ludobójstwa byli także Romowie.
30.Postawy Polaków wobec Holokaustu: Żegota, Irena Sendlerowa, rodzina Ulmów
W okupowanej Polsce za pomoc Żydom Niemcy karali śmiercią całe rodziny. Mimo to wielu Polaków ukrywało Żydów. Żegota, czyli Rada Pomocy Żydom, powstała w grudniu 1942 r. przy Delegaturze Rządu: zapewniała kryjówki, fałszywe dokumenty i pieniądze. Irena Sendlerowa z Żegoty uratowała wraz ze współpracowniczkami około 2500 dzieci z getta warszawskiego. Rodzina Ulmów z Markowej ukrywała ośmioro Żydów; 24 marca 1944 r. Niemcy zamordowali Józefa i Wiktorię Ulmów, ich dzieci i ukrywanych. Byli też szmalcownicy, szantażujący Żydów - podziemie karało ich śmiercią.
31.Wielka Trójka: Teheran (1943), Jałta (1945), Poczdam (1945); przesiedlenia i zmiana granic
Wielka Trójka to przywódcy USA, Wielkiej Brytanii i ZSRS. W Teheranie (1943: Roosevelt, Churchill, Stalin) uzgodniono drugi front we Francji i wstępnie granicę wschodnią Polski na linii Curzona. W Jałcie (luty 1945 r.) potwierdzono tę granicę i podział Niemiec na strefy okupacyjne; Polska znalazła się w strefie wpływów ZSRS. W Poczdamie (lipiec-sierpień 1945 r.: Truman, Churchill, a po nim Attlee, Stalin) ustalono granicę zachodnią na Odrze i Nysie Łużyckiej oraz wysiedlenie Niemców. Polacy z Kresów musieli przenieść się na ziemie zachodnie i północne.
32.Generalne Gubernatorstwo i ziemie wcielone do Rzeszy - polityka okupacyjna Niemiec
Niemcy podzielili zajęte ziemie polskie na dwie części. Ziemie wcielone do Rzeszy (Pomorze, Wielkopolska, Śląsk, część Mazowsza i Łódź) germanizowano: Polaków wysiedlano, zamykano polskie szkoły, wprowadzono niemiecką listę narodowościową (volkslistę). Z reszty utworzono Generalne Gubernatorstwo ze stolicą w Krakowie, rządzone przez Hansa Franka - źródło taniej siły roboczej. Polityka okupacyjna Niemiec opierała się na terrorze: łapanki, wywózki na roboty przymusowe do Rzeszy, egzekucje, obozy koncentracyjne, grabież i niszczenie polskiej kultury.
33.Zbrodnie niemieckie: akcja AB, Palmiry, Auschwitz-Birkenau, kaźń profesorów lwowskich, Zamojszczyzna
Niemcy chcieli pozbawić Polaków elit. W listopadzie 1939 r. aresztowali profesorów krakowskich (Sonderaktion Krakau). W akcji AB (1940 r.) wymordowali kilka tysięcy przedstawicieli inteligencji; jednym z miejsc egzekucji były Palmiry pod Warszawą. Auschwitz Niemcy założyli w 1940 r. jako obóz koncentracyjny dla Polaków, a rozbudowany Auschwitz-Birkenau stał się też największym obozem zagłady Żydów. Kaźń profesorów lwowskich to rozstrzelanie przez Niemców polskich uczonych w lipcu 1941 r. Z Zamojszczyzny w latach 1942-1943 wysiedlano Polaków, by osiedlić tam Niemców.
34.Okupacja sowiecka: deportacje w głąb ZSRS i zbrodnia katyńska (1940)
Na ziemiach zajętych po 17 września 1939 r. Sowieci przeprowadzili sfałszowane wybory i włączyli je do ZSRS, a mieszkańcom narzucili sowieckie obywatelstwo. NKWD aresztowało oficerów, urzędników, policjantów, ziemian i księży. W latach 1940-1941 w czterech wielkich deportacjach w głąb ZSRS wywieziono na Syberię i do Kazachstanu setki tysięcy osób, całe rodziny. Zbrodnia katyńska: wiosną 1940 r., na mocy decyzji władz ZSRS ze Stalinem na czele z 5 marca, NKWD rozstrzelało około 22 tys. polskich jeńców i więźniów, m.in. w Katyniu, Charkowie i Twerze.
35.Rzeź wołyńska (1943) - ludobójstwo Polaków na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej
Rzeź wołyńska to ludobójstwo dokonane na ludności polskiej przez ukraińskich nacjonalistów z Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (frakcja Stepana Bandery) i Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA). Chcieli oni usunąć Polaków z ziem, które miały wejść do przyszłej Ukrainy. Zbrodnie zaczęły się w 1943 r. na Wołyniu; ich szczytem była „krwawa niedziela” 11 lipca 1943 r., gdy zaatakowano około stu polskich miejscowości. W 1944 r. objęły Małopolskę Wschodnią. Zginęło około 100 tys. Polaków. W polskich akcjach odwetowych ginęli też Ukraińcy.
36.Polskie Państwo Podziemne: Delegatura Rządu, ZWZ i Armia Krajowa, Szare Szeregi
Polskie Państwo Podziemne to tajne struktury państwa podległe rządowi na wychodźstwie. Część cywilna: Delegatura Rządu na Kraj, tajne sądy i tajne nauczanie (komplety). Część wojskowa: Służba Zwycięstwu Polski, potem Związek Walki Zbrojnej (ZWZ), 14 lutego 1942 r. przemianowany na Armię Krajową; dowodzili nią Stefan Rowecki „Grot”, Tadeusz Komorowski „Bór” i Leopold Okulicki. Szare Szeregi, czyli konspiracyjne harcerstwo, prowadziły mały sabotaż (napisy, znak Polski Walczącej), a w akcji pod Arsenałem (26 marca 1943 r.) odbiły więźniów Gestapo.
37.Akcja Burza i powstanie warszawskie (1 sierpnia - 2 października 1944)
Akcja Burza (1944 r.) była planem AK: atakować cofających się Niemców i witać Armię Czerwoną w roli gospodarza. Sowieci po wspólnej walce, np. o Wilno i Lwów, rozbrajali i aresztowali akowców. Powstanie warszawskie wybuchło 1 sierpnia 1944 r. o godz. 17 (godzina „W”) na rozkaz gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora”, by wyzwolić stolicę przed wejściem Sowietów. Armia Czerwona stanęła na prawym brzegu Wisły; nie wystarczyły zrzuty alianckie i sowieckie ani desant 1. Armii Wojska Polskiego. Po 63 dniach, 2 października, powstanie upadło: zginęło około 150-200 tys. cywilów, a Niemcy zburzyli miasto.
38.Rząd na wychodźstwie (Raczkiewicz, Sikorski), układ Sikorski-Majski (1941), armia Andersa
Po internowaniu władz w Rumunii prezydentem został 30 września 1939 r. Władysław Raczkiewicz; powołał on rząd gen. Władysława Sikorskiego, wkrótce też Naczelnego Wodza. Rząd na wychodźstwie działał we Francji, a od 1940 r. w Londynie. Układ Sikorski-Majski (30 lipca 1941 r.) przywrócił stosunki z ZSRS i pozwolił tworzyć tam armię Andersa, którą w 1942 r. ewakuowano do Iranu. Po odkryciu grobów katyńskich w kwietniu 1943 r. ZSRS zerwał stosunki z polskim rządem. 4 lipca 1943 r. gen. Sikorski zginął w katastrofie gibraltarskiej.
39.Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie: Narwik, Dywizjon 303, Tobruk, Monte Cassino (1944), Falaise, Arnhem
Polskie Siły Zbrojne podlegały rządowi na wychodźstwie i walczyły u boku aliantów. Narwik (1940): Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich w Norwegii. Bitwa o Anglię (1940): polscy lotnicy, m.in. Dywizjon 303. Tobruk (1941): Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich w Libii. Monte Cassino (18 maja 1944 r.): 2. Korpus Polski gen. Władysława Andersa zdobył wzgórze klasztorne. Falaise (sierpień 1944 r.): 1. Dywizja Pancerna gen. Stanisława Maczka. Arnhem (wrzesień 1944 r.): 1. Samodzielna Brygada Spadochronowa gen. Stanisława Sosabowskiego.
40.Armia Berlinga (Lenino), PKWN i Manifest lipcowy (1944)
Po zerwaniu stosunków z rządem w Londynie Stalin tworzył własne, zależne od siebie polskie władze i wojsko. W 1943 r. w ZSRS powstała 1. Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki pod dowództwem Zygmunta Berlinga; patronował jej Związek Patriotów Polskich Wandy Wasilewskiej. Jej chrztem bojowym była bitwa pod Lenino (12-13 października 1943 r.). W lipcu 1944 r. w Moskwie utworzono Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego (PKWN) z Edwardem Osóbką-Morawskim na czele. Manifest lipcowy, noszący datę 22 lipca 1944 r., odmawiał legalności rządowi na wychodźstwie i zapowiadał reformę rolną.
Notatka
Europa po I wojnie światowej: kruchy ład wersalski i totalitaryzmy
Porządek ustalony w Paryżu w 1919 r. miał kilka słabych punktów. Odrzucały go dwa wielkie państwa: Niemcy, ukarane traktatem wersalskim (utrata ziem i kolonii, odszkodowania, mała armia), oraz Rosja sowiecka. Liga Narodów mogła agresora potępić i obłożyć sankcjami, ale nie miała wojska, a USA do niej nie przystąpiły. Obrona tego ładu zależała więc głównie od Francji i Wielkiej Brytanii, a te w latach 30. wybrały politykę ustępstw.
Wielki kryzys (od 1929 r.) dodał do tego bezrobocie i biedę, a ludzie bez pracy łatwiej wierzyli politykom obiecującym rządy silnej ręki - w Niemczech właśnie wtedy wzrosło poparcie dla partii Hitlera.
Totalitaryzm to ustrój, w którym jedna partia i jej wódz dążą do kontroli nad całym życiem obywateli: polityką, gospodarką, szkołą, kulturą i poglądami. Zwykle zalicza się do niego trzy systemy tej epoki, choć faszyzm włoski kontrolował społeczeństwo najsłabiej:
- faszyzm włoski (Mussolini, duce, u władzy od 1922 r.) - skrajny nacjonalizm, obywatel podporządkowany państwu;
- narodowy socjalizm w Niemczech (Hitler, Führer, u władzy od 1933 r.) - rasizm, antysemityzm, żądanie „przestrzeni życiowej” na wschodzie; prześladowanie Żydów narastało od ustaw norymberskich (1935) do nocy kryształowej (1938);
- system sowiecki (Stalin) - komunizm: walka z „wrogami klasowymi”, przymusowa kolektywizacja, której skutkiem był wielki głód (1932-1933), oraz wielki terror (1937-1938).
Mimo różnych ideologii rządzono podobnie: jedna partia, kult wodza, likwidacja opozycji, cenzura i propaganda, a zwłaszcza w III Rzeszy i ZSRS także terror policji politycznej (Gestapo, NKWD) i obozy - koncentracyjne w Niemczech, łagry w ZSRS. Różnił je wskazywany wróg: nazizm dzielił ludzi przede wszystkim według rasy, komunizm - według klasy społecznej. Inna była też gospodarka: powszechne odbieranie własności - fabryk na rzecz państwa, a ziemi chłopom przy tworzeniu kołchozów - było cechą systemu sowieckiego.
Odrodzenie państwa i cztery drogi do granic II Rzeczypospolitej
W listopadzie 1918 r. na ziemiach polskich działało kilka ośrodków władzy. Centralny powstał w Warszawie, gdy Rada Regencyjna oddała władzę Józefowi Piłsudskiemu. Rząd Moraczewskiego reformami społecznymi uspokajał nastroje rewolucyjne, a rząd Paderewskiego (styczeń 1919) był kompromisem obozu Piłsudskiego z obozem Dmowskiego, co ułatwiło Polsce wystąpienie na konferencji w Paryżu.
Granice ustalano przez kilka lat czterema sposobami:
- decyzje mocarstw - traktat wersalski przyznał Polsce Wielkopolskę i Pomorze Gdańskie bez Gdańska, a podział Śląska Cieszyńskiego (1920) zostawił Zaolzie Czechosłowacji;
- powstania - wielkopolskie (1918-1919) opanowało większość regionu, zanim zapadły decyzje w Wersalu; trzecie śląskie (1921) skłoniło mocarstwa do korzystniejszego dla Polski podziału Górnego Śląska;
- plebiscyty - niekorzystne dla Polski: na Warmii, Mazurach i Powiślu (lipiec 1920) głosowano w czasie odwrotu wojsk polskich przed Armią Czerwoną, gdy los państwa był niepewny; na Górnym Śląsku (1921) większość głosów padła za Niemcami;
- wojna - na wschodzie rozstrzygała siła: walki z Ukraińcami o Lwów (1918-1919), wojna z bolszewikami i zajęcie Wilna przez gen. Żeligowskiego (1920).
W wojnie z bolszewikami starły się dwa plany: Piłsudski chciał federacji z Litwą, Białorusią i Ukrainą, a bolszewicy - przenieść rewolucję na zachód Europy. Bitwa Warszawska zatrzymała ten pochód, lecz pokój ryski (1921) był kompromisem: Polska obroniła niepodległość i uzyskała granicę wschodnią, ale wschodnie ziemie Białorusi i Ukrainy pozostały przy państwie sowieckim, co przekreśliło plan federacji.
Ceną takiego wytyczania granic były spory z większością sąsiadów: Niemcy i państwo sowieckie nie pogodziły się z nowymi granicami, Litwa do 1938 r. nie utrzymywała z Polską stosunków dyplomatycznych, a z Czechosłowacją dzieliło Polskę Zaolzie.
Ustrój i polityka II RP: od rządów Sejmu do sanacji
Ustrój II Rzeczypospolitej przeszedł drogę od przewagi Sejmu do przewagi prezydenta. Wyznaczają ją dwie konstytucje:
- konstytucja marcowa (1921) - przewagę ma parlament: rząd odpowiada przed Sejmem, a prezydent, wybierany przez Zgromadzenie Narodowe, ma słabą pozycję;
- konstytucja kwietniowa (1935) - najwyższa władza należy do prezydenta, któremu podlegają rząd, parlament i wojsko; odpowiada on tylko przed Bogiem i historią.
Słabością pierwszego rozwiązania była niestabilność: w proporcjonalnych wyborach mandaty zdobywało wiele partii i żadna nie miała większości, więc rządy często upadały. Ostrość sporów pokazał los Gabriela Narutowicza - wybrany na prezydenta 9 grudnia 1922 r., po nagonce prawicy został zamordowany 16 grudnia 1922 r.
W maju 1926 r. Piłsudski zbrojnie obalił legalny rząd, a władzę przejęła sanacja. Prezydentem został Ignacy Mościcki, ale faktycznie państwem kierował do śmierci w 1935 r. Piłsudski. Zmiany następowały stopniowo:
- 1926 - nowela sierpniowa: prezydent może rozwiązać parlament i wydawać rozporządzenia z mocą ustawy;
- 1930 - uwięzienie przywódców opozycji w twierdzy brzeskiej;
- 1934 - miejsce odosobnienia w Berezie Kartuskiej, gdzie osadzano bez wyroku sądu;
- 1935 - konstytucja kwietniowa.
Ważne
Rządy sanacji to autorytaryzm, a nie totalitaryzm: władza ograniczała rolę parlamentu i opozycji, ale partie opozycyjne nadal działały, a państwo nie kontrolowało całego życia obywateli.
W polityce zagranicznej Polska, położona między Niemcami a ZSRS, opierała się na sojuszach z Francją i Rumunią (1921), a w latach 30. Józef Beck prowadził politykę równowagi: poprawne stosunki z oboma sąsiadami bez sojuszu z żadnym z nich (pakt o nieagresji z ZSRS w 1932 r., deklaracja o niestosowaniu przemocy z Niemcami w 1934 r.). Można uznać, że zakładała ona trwałą wrogość Niemiec i ZSRS - pakt Ribbentrop-Mołotow przekreślił to założenie.
Społeczeństwo, gospodarka i kultura II Rzeczypospolitej
Odrodzone państwo trzeba było scalić z ziem, które ponad sto lat należały do trzech zaborców i różniły się prawem, walutą, a nawet siecią kolei. Większość ludności mieszkała na wsi.
Polacy stanowili około dwóch trzecich mieszkańców. Mniejszości skupiały się w określonych regionach: Ukraińcy na południowym wschodzie, Białorusini na północnym wschodzie, Niemcy na zachodzie, na Śląsku i w Łodzi, a Żydzi głównie w miastach i miasteczkach. Na wschodzie w wielu powiatach większością byli Ukraińcy albo Białorusini.
Przykład
Narodowość często szła w parze z wyznaniem: Ukrainiec z Galicji Wschodniej był zwykle grekokatolikiem, a z Wołynia - prawosławnym; wśród Niemców wielu było protestantów.
Najważniejsze działania gospodarcze odpowiadały na konkretne problemy:
- hiperinflacja - reforma Władysława Grabskiego (1924): zrównoważony budżet, Bank Polski i złoty w miejsce marki polskiej;
- brak ziemi i bieda na wsi - reforma rolna (ustawy z 1920 i 1925 r.), czyli parcelacja części wielkich majątków; szła powoli i biedy nie usunęła;
- zależność od portu w Wolnym Mieście Gdańsku - budowa Gdyni, która z rybackiej wsi stała się nowoczesnym portem, oraz magistrali węglowej ze Śląska;
- słaby przemysł i bezrobocie - Centralny Okręg Przemysłowy (budowa w latach 1937-1939), m.in. w widłach Wisły i Sanu, z hutą w Stalowej Woli.
Gdynię i COP łączy osoba Eugeniusza Kwiatkowskiego. Rozwój hamowały kryzysy: hiperinflacja na początku lat 20. i wielki kryzys po 1929 r.
Nauka i kultura miały osiągnięcia na miarę światową: Nagroda Nobla dla Władysława Reymonta (1924), lwowska szkoła matematyczna Stefana Banacha i Hugona Steinhausa, Instytut Radowy otwarty w 1932 r. w Warszawie dzięki Marii Skłodowskiej-Curie. Wyniki prac nad Enigmą, której szyfr złamał Marian Rejewski ze współpracownikami, Polacy przekazali w lipcu 1939 r. Brytyjczykom i Francuzom.
Droga do wojny i wrzesień 1939
Hitler burzył ład wersalski małymi krokami, a każdy pozostawiony bez odpowiedzi zachęcał do następnego. Najpierw łamał ograniczenia nałożone na Niemcy: powszechna służba wojskowa (1935) i remilitaryzacja Nadrenii (1936), na którą Francja i Wielka Brytania nie zareagowały zbrojnie. Potem sięgnął po cudze ziemie - Austrię i czechosłowackie Sudety (1938). Polityka ustępstw (appeasement) załamała się, gdy w marcu 1939 r. Hitler wbrew umowie z Monachium zajął resztę Czech - wkrótce Wielka Brytania udzieliła Polsce gwarancji pomocy.
Polska odrzuciła żądania w sprawie Gdańska i eksterytorialnej autostrady przez Pomorze, bo uzależniłyby ją od Rzeszy. Pakt Ribbentrop-Mołotow (23 sierpnia 1939) upewnił Hitlera, że ZSRS nie stanie w obronie Polski, a Stalinowi dał udział w podziale Europy Środkowo-Wschodniej, zapisany w tajnym protokole.
Kampanię wrześniową można podzielić na trzy części:
- 1-16 września - Niemcy uderzają z zachodu, z Prus Wschodnich i ze Słowacji (zależnej od Rzeszy od marca 1939 r.); czołgi i lotnictwo rozrywają obronę, a od 9 września bitwa nad Bzurą opóźnia szturm Warszawy. Wielka Brytania i Francja 3 września wypowiadają Niemcom wojnę, ale nie podejmują większej ofensywy;
- 17 września - wkracza Armia Czerwona, łamiąc pakt o nieagresji z 1932 r.; władze przechodzą do Rumunii, gdzie zostają internowane;
- do 6 października - bronią się ostatnie punkty oporu, m.in. Warszawa (do 28 września); 6 października, po bitwie pod Kockiem, broń składa grupa gen. Kleeberga.
Zapamiętaj
Polskę dzielono dwa razy: tajny protokół z 23 sierpnia wyznaczał granicę stref na Narwi, Wiśle i Sanie, a układ o granicy i przyjaźni z 28 września przesunął ją na linię rzek Pisa, Narew, Bug i San (tzw. IV rozbiór).
Polska nie podpisała kapitulacji: jej władze odtworzono na wychodźstwie, a w kraju powstała konspiracja.
Wojna światowa 1939-1945 i sprawa polska w polityce mocarstw
W pierwszych latach wojny przewagę miały państwa Osi: Niemcy pokonały Polskę, zajęły Danię i Norwegię i w około sześć tygodni rozbiły Francję, a związany z nimi paktem ZSRS napadł na Finlandię. Rok 1941 zmienił układ sił: atak Niemiec na ZSRS i Japonii na Pearl Harbor połączył USA, Wielką Brytanię i ZSRS w Wielką Koalicję. Jej przewaga w ludziach, surowcach i produkcji broni przyczyniła się do przełomu lat 1942-1943 (El Alamein, Stalingrad, Kursk), a od lądowania w Normandii Niemcy walczyły jednocześnie na zachodzie, na wschodzie i we Włoszech.
Los Polski zależał w dużej mierze od stosunków między mocarstwami. Po niemieckim ataku na ZSRS polski rząd na wychodźstwie i Sowieci znaleźli się po tej samej stronie: układ Sikorski-Majski (1941) przywrócił stosunki, uwolnił Polaków z łagrów i zesłania oraz pozwolił utworzyć armię Andersa. Zgoda trwała krótko. W kwietniu 1943 r., gdy po ujawnieniu grobów katyńskich polski rząd poprosił Czerwony Krzyż o zbadanie sprawy, Stalin zerwał stosunki i zaczął tworzyć własne, zależne od siebie polskie wojsko (dywizja Berlinga) oraz władze (PKWN, lipiec 1944).
O granicach i przyszłości Polski rozstrzygała Wielka Trójka, bez udziału rządu na wychodźstwie:
- Teheran (1943) - wstępnie granica wschodnia na linii Curzona;
- Jałta (luty 1945) - potwierdzenie tej granicy, Polska w strefie wpływów ZSRS;
- Poczdam (lipiec-sierpień 1945) - granica zachodnia na Odrze i Nysie Łużyckiej oraz wysiedlenie Niemców.
Ustępstwa Roosevelta i Churchilla wobec Stalina tłumaczy się zwykle tym, że potrzebowali ZSRS do pokonania Niemiec, a w 1945 r. ziemie polskie zajmowała już Armia Czerwona. Polskę przesunięto na zachód: utraciła Kresy, zyskała ziemie zachodnie i północne, na które przesiedlano Polaków ze wschodu i z których wysiedlano Niemców. Wysiłek Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie - od Narwiku i bitwy o Anglię po Monte Cassino, Falaise i Arnhem - nie dał Polsce wpływu na te decyzje.
Dwie okupacje i Holokaust
Od jesieni 1939 r. ziemie polskie dzielili dwaj okupanci. Obaj niszczyli polskie elity, ale wychodzili z innych założeń:
- okupacja niemiecka wyrastała z rasizmu: Polacy mieli być siłą roboczą bez własnych elit. Ziemie wcielone do Rzeszy germanizowano, a Generalne Gubernatorstwo miało dostarczać robotników. Stąd wysiedlenia (m.in. z Zamojszczyzny), łapanki, roboty przymusowe, obozy koncentracyjne i mordowanie inteligencji (akcja AB, kaźń profesorów lwowskich);
- okupacja sowiecka wyrastała z ideologii komunistycznej: zajęte ziemie po sfałszowanych wyborach włączono do ZSRS, a za wrogów uznano ludzi związanych z państwem polskim i zamożnych. Stąd aresztowania, deportacje całych rodzin w głąb ZSRS (1940-1941) i zbrodnia katyńska - wiosną 1940 r. NKWD na rozkaz władz ZSRS rozstrzelało około 22 tys. polskich jeńców i więźniów.
Po ataku Niemiec na ZSRS (czerwiec 1941) okupacja niemiecka objęła też wschodnie ziemie II RP.
Holokaust wyróżniał cel: nazistowskie Niemcy postanowiły wymordować wszystkich Żydów w Europie. Prześladowania narastały: odebranie praw, zamknięcie w gettach, a od przełomu 1941 i 1942 r. wywózki do niemieckich obozów zagłady. Służyły one masowemu mordowaniu - inaczej niż obozy koncentracyjne, miejsca uwięzienia i wyniszczającej pracy; Auschwitz-Birkenau pełnił obie funkcje. Zginęło około 6 mln Żydów, w tym około 3 mln obywateli Polski; ofiarami ludobójstwa byli też Romowie.
Za pomoc Żydom Niemcy karali w okupowanej Polsce śmiercią całe rodziny - tak zginęli Ulmowie z Markowej. Mimo to wielu Polaków ukrywało Żydów, a przy Delegaturze Rządu działała Rada Pomocy Żydom „Żegota”. Byli też szmalcownicy, których podziemie karało śmiercią.
Na Wołyniu (1943) i w Małopolsce Wschodniej (1944) ukraińscy nacjonaliści z OUN i UPA dokonali ludobójstwa na ludności polskiej, chcąc usunąć ją z ziem przyszłej Ukrainy. Zginęło około 100 tys. Polaków; w polskich akcjach odwetowych ginęli też Ukraińcy.
Polskie Państwo Podziemne, akcja Burza i powstanie warszawskie
Polska nie skapitulowała, więc nadal działały jej legalne władze: rząd na wychodźstwie i podległe mu w kraju Polskie Państwo Podziemne. Odtwarzało ono w konspiracji to, co okupanci zlikwidowali:
- administrację - Delegatura Rządu na Kraj;
- sądy - tajne sądy, karzące m.in. zdrajców i szmalcowników;
- szkoły - tajne nauczanie na kompletach;
- wojsko - Służba Zwycięstwu Polski, potem Związek Walki Zbrojnej, a od 14 lutego 1942 r. Armia Krajowa.
Opór miał wiele form: od cywilnego (nauka na kompletach, mały sabotaż Szarych Szeregów, czyli napisy na murach i znak Polski Walczącej) po zbrojny, jak akcja pod Arsenałem (1943), w której harcerze odbili więźniów Gestapo.
Akcja Burza (1944) miała cel wojskowy i polityczny zarazem: AK atakowała cofających się Niemców, aby wobec wkraczającej Armii Czerwonej wystąpić jako gospodarz i przedstawiciel legalnych władz. Sowieci po wspólnej walce, np. o Wilno i Lwów, rozbrajali jednak i aresztowali akowców, a w lipcu 1944 r. Stalin powołał własny ośrodek władzy - PKWN.
W tej sytuacji gen. Tadeusz Komorowski „Bór” wydał rozkaz do walki o stolicę. Powstanie warszawskie (1 sierpnia - 2 października 1944) miało wyzwolić Warszawę polskimi siłami, zanim wejdą do niej Sowieci. Armia Czerwona stanęła jednak na prawym brzegu Wisły i nie podjęła ofensywy wyzwalającej lewobrzeżną część miasta. Pomoc była ograniczona: zrzuty alianckie i sowieckie nie wystarczały, a desant oddziałów 1. Armii Wojska Polskiego nie przyniósł przełomu. Po 63 dniach powstanie upadło. Zginęło około 150-200 tys. cywilów, a Niemcy po upadku powstania zburzyli miasto.
Ważne
Nie myl dwóch powstań w Warszawie: w getcie (kwiecień-maj 1943) walczyli m.in. bojowcy Żydowskiej Organizacji Bojowej pod dowództwem Mordechaja Anielewicza, a w powstaniu warszawskim (sierpień-październik 1944) - głównie żołnierze Armii Krajowej.
Quizy w tym zestawie
50 pytań w 5 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.
Pobierz sprawdzian (PDF)Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
32 fiszki
26 fiszek uczy się 9
32 fiszki uczy się 11
21 fiszek uczy się 3
20 fiszek uczy się 4
21 fiszek uczy się 14
