Matematyka

Potęgi o wykładniku całkowitym ujemnym

Zestaw wyjaśnia, czym jest potęga o wykładniku ujemnym i dlaczego jest odwrotnością potęgi o wykładniku dodatnim. Poćwiczysz obliczanie takich potęg dla liczb całkowitych, ułamków i liczb ujemnych, poznasz potęgę o wykładniku zero i warunek, że podstawa musi być różna od zera, a także zapis małych liczb w notacji wykładniczej.

Szkoła podstawowa25 fiszek30 pytań w 3 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

1.Potęga o wykładniku naturalnym

Zapis ana^n oznacza iloczyn nn jednakowych czynników równych aa. Liczbę aa nazywamy podstawą, a nn wykładnikiem. Przykład: 23=2⋅2⋅2=82^3 = 2 \cdot 2 \cdot 2 = 8.

2.Potęga o wykładniku zero

Dla każdej liczby a≠0a \neq 0 mamy a0=1a^0 = 1. Przykłady: 70=17^0 = 1, (−5)0=1(-5)^0 = 1, (34)0=1\left(\frac{3}{4}\right)^0 = 1. Wyrażenie 000^0 nie ma określonej wartości.

3.Dlaczego a0=1a^0 = 1?

Z dzielenia potęg o tej samej podstawie: 53:53=53−3=505^3 : 5^3 = 5^{3-3} = 5^0. Z drugiej strony liczba podzielona przez samą siebie daje 11, więc 50=15^0 = 1.

4.Potęga o wykładniku ujemnym

Dla a≠0a \neq 0 i liczby naturalnej nn: a−n=1ana^{-n} = \frac{1}{a^n}. Potęga o wykładniku ujemnym to odwrotność potęgi o tym samym wykładniku dodatnim. Przykład: 2−3=123=182^{-3} = \frac{1}{2^3} = \frac{1}{8}.

5.Skąd się bierze 2−1=122^{-1} = \frac{1}{2}?

Spójrz na kolejne potęgi: 23=82^3 = 8, 22=42^2 = 4, 21=22^1 = 2, 20=12^0 = 1. Gdy wykładnik maleje o 11, wynik dzielimy przez 22. Dalej otrzymujemy więc 2−1=122^{-1} = \frac{1}{2}, 2−2=142^{-2} = \frac{1}{4}, 2−3=182^{-3} = \frac{1}{8}.

6.Podstawa różna od zera

Potęga o wykładniku ujemnym istnieje tylko dla podstawy różnej od zera. Zapis 0−20^{-2} oznaczałby 102=10\frac{1}{0^2} = \frac{1}{0}, a przez zero nie dzielimy.

7.Potęga a−1a^{-1}

To odwrotność liczby aa: a−1=1aa^{-1} = \frac{1}{a} dla a≠0a \neq 0. Przykłady: 5−1=155^{-1} = \frac{1}{5}, (27)−1=72\left(\frac{2}{7}\right)^{-1} = \frac{7}{2}.

8.Odwrotność liczby

Liczba, która pomnożona przez daną liczbę daje 11. Odwrotnością 44 jest 14\frac{1}{4}, a odwrotnością 23\frac{2}{3} jest 32\frac{3}{2}, bo 23⋅32=1\frac{2}{3} \cdot \frac{3}{2} = 1. Zero nie ma odwrotności.

9.Potęga ujemna ułamka

Odwracamy ułamek i zmieniamy wykładnik na dodatni: (ab)−n=(ba)n\left(\frac{a}{b}\right)^{-n} = \left(\frac{b}{a}\right)^n dla a≠0a \neq 0 i b≠0b \neq 0. Przykład: (23)−2=(32)2=94\left(\frac{2}{3}\right)^{-2} = \left(\frac{3}{2}\right)^2 = \frac{9}{4}.

10.Ułamek o liczniku 11 w potędze ujemnej

Po odwróceniu otrzymujemy liczbę całkowitą: (13)−2=32=9\left(\frac{1}{3}\right)^{-2} = 3^2 = 9, (12)−3=23=8\left(\frac{1}{2}\right)^{-3} = 2^3 = 8. Gdy ułamek jest dodatni i mniejszy od 11, wynik jest większy od 11.

11.Ułamek dziesiętny w potędze ujemnej

Zamieniamy ułamek dziesiętny na zwykły, odwracamy go i potęgujemy. Przykłady: 0,5−2=(12)−2=22=40{,}5^{-2} = \left(\frac{1}{2}\right)^{-2} = 2^2 = 4, 0,2−1=(15)−1=50{,}2^{-1} = \left(\frac{1}{5}\right)^{-1} = 5.

12.Liczba mieszana w potędze ujemnej

Najpierw zamieniamy ją na ułamek niewłaściwy. Przykład: (112)−2=(32)−2=(23)2=49\left(1\frac{1}{2}\right)^{-2} = \left(\frac{3}{2}\right)^{-2} = \left(\frac{2}{3}\right)^2 = \frac{4}{9}.

13.Podstawa ujemna i wykładnik parzysty

Wynik jest dodatni. Przykład: (−3)−2=1(−3)2=19(-3)^{-2} = \frac{1}{(-3)^2} = \frac{1}{9}, bo (−3)⋅(−3)=9(-3) \cdot (-3) = 9.

14.Podstawa ujemna i wykładnik nieparzysty

Wynik jest ujemny. Przykład: (−2)−3=1(−2)3=1−8=−18(-2)^{-3} = \frac{1}{(-2)^3} = \frac{1}{-8} = -\frac{1}{8}.

15.Nawias przy podstawie ujemnej

(−2)−2=14(-2)^{-2} = \frac{1}{4}, bo potęgujemy liczbę −2-2. Natomiast −2−2=−14-2^{-2} = -\frac{1}{4}, bo potęgujemy tylko 22, a minus stoi przed całą potęgą.

16.Czy ujemny wykładnik daje wynik ujemny?

Nie. Ujemny wykładnik oznacza odwrotność, a nie liczbę przeciwną. 2−3=182^{-3} = \frac{1}{8}, a nie −8-8 ani −6-6. Znak wyniku zależy tylko od znaku podstawy i od tego, czy wykładnik jest parzysty.

17.Potęgi liczby 1010 o wykładniku ujemnym

10−n10^{-n} to ułamek dziesiętny z jedynką na nn-tym miejscu po przecinku: 10−1=0,110^{-1} = 0{,}1, 10−2=0,0110^{-2} = 0{,}01, 10−3=0,00110^{-3} = 0{,}001.

18.Notacja wykładnicza

Zapis liczby w postaci a⋅10ka \cdot 10^k, gdzie 1≤a<101 \le a < 10, a kk jest liczbą całkowitą. Dla dużych liczb kk jest dodatnie, np. 3 000 000=3⋅1063\,000\,000 = 3 \cdot 10^6, a dla bardzo małych ujemne, np. 0,003=3⋅10−30{,}003 = 3 \cdot 10^{-3}.

19.Mała liczba w notacji wykładniczej

Przesuwamy przecinek w prawo tak, aby przed nim stała jedna cyfra różna od zera. Liczba przesunięć ze znakiem minus to wykładnik. Przykład: 0,00045=4,5⋅10−40{,}00045 = 4{,}5 \cdot 10^{-4}, bo przecinek przesunęliśmy o 44 miejsca.

20.Zamiana z notacji wykładniczej na ułamek dziesiętny

Przy 10−k10^{-k} przesuwamy przecinek o kk miejsc w lewo, dopisując potrzebne zera. Przykład: 3,2⋅10−3=0,00323{,}2 \cdot 10^{-3} = 0{,}0032.

21.Małe liczby wokół nas

Notacja wykładnicza ułatwia zapis bardzo małych wielkości. Bakteria może mieć długość około 0,0000020{,}000002 m, czyli 2⋅10−62 \cdot 10^{-6} m, a kartka papieru grubość około 0,00010{,}0001 m, czyli 10−410^{-4} m.

22.Mnożenie potęg o tej samej podstawie

Wykładniki dodajemy, także gdy są ujemne: am⋅an=am+na^m \cdot a^n = a^{m+n}. Przykład: 25⋅2−3=25+(−3)=22=42^5 \cdot 2^{-3} = 2^{5+(-3)} = 2^2 = 4.

23.Dzielenie potęg o tej samej podstawie

Wykładniki odejmujemy: am:an=am−na^m : a^n = a^{m-n} dla a≠0a \neq 0. Przykład: 32:35=3−3=1273^2 : 3^5 = 3^{-3} = \frac{1}{27}.

24.Potęgi liczb 11 i −1-1

1−n=11^{-n} = 1 dla każdego nn. Dla −1-1 wynik zależy od wykładnika: (−1)−2=1(-1)^{-2} = 1, a (−1)−3=−1(-1)^{-3} = -1.

25.Porównywanie potęg o wykładniku ujemnym

Najłatwiej zamienić je na ułamki. 2−3=182^{-3} = \frac{1}{8} i 3−2=193^{-2} = \frac{1}{9}. Z dwóch ułamków o liczniku 11 większy jest ten o mniejszym mianowniku, więc 2−3>3−22^{-3} > 3^{-2}.

Notatka

Przypomnienie: wykładnik naturalny i wykładnik zero

Zapis ana^n oznacza iloczyn nn czynników równych aa. Liczba aa to podstawa, a nn to wykładnik, np. 34=3⋅3⋅3⋅3=813^4 = 3 \cdot 3 \cdot 3 \cdot 3 = 81.

Gdy dzielimy potęgi o tej samej podstawie, odejmujemy wykładniki: 53:53=505^3 : 5^3 = 5^0. Ten sam iloraz to liczba podzielona przez siebie, czyli 11. Stąd reguła o wykładniku zero: a0=1a^0 = 1 dla każdej liczby a≠0a \neq 0.

Zapamiętaj

a0=1a^0 = 1 oraz a−n=1ana^{-n} = \frac{1}{a^n} dla każdej liczby a≠0a \neq 0.

Przykłady: 90=19^0 = 1, (−4)0=1(-4)^0 = 1, (23)0=1\left(\frac{2}{3}\right)^0 = 1. Wyrażenie 000^0 nie ma określonej wartości.

Potęga o wykładniku ujemnym

Spójrz na kolejne potęgi dwójki: 23=82^3 = 8, 22=42^2 = 4, 21=22^1 = 2, 20=12^0 = 1. Gdy wykładnik maleje o 11, wynik dzielimy przez 22. Idąc dalej, otrzymamy 2−1=122^{-1} = \frac{1}{2}, 2−2=142^{-2} = \frac{1}{4}, 2−3=182^{-3} = \frac{1}{8}.

Tak powstaje definicja: potęga o wykładniku ujemnym to odwrotność potęgi o wykładniku dodatnim, czyli a−n=1ana^{-n} = \frac{1}{a^n}. Potęga a−1a^{-1} to po prostu odwrotność liczby aa, np. 5−1=155^{-1} = \frac{1}{5}.

Podstawa musi być różna od zera. Zapis 0−30^{-3} oznaczałby 10\frac{1}{0}, a przez zero nie dzielimy.

Ważne

Minus w wykładniku nie robi z wyniku liczby ujemnej: 3−2=193^{-2} = \frac{1}{9}, a nie −9-9 ani −6-6.

Ułamki, ułamki dziesiętne i liczby mieszane

Gdy podstawą jest ułamek, odwracamy go i zmieniamy wykładnik na dodatni: (ab)−n=(ba)n\left(\frac{a}{b}\right)^{-n} = \left(\frac{b}{a}\right)^n. Na przykład (34)−2=(43)2=169\left(\frac{3}{4}\right)^{-2} = \left(\frac{4}{3}\right)^2 = \frac{16}{9}, a (15)−2=52=25\left(\frac{1}{5}\right)^{-2} = 5^2 = 25.

Ułamek dziesiętny najpierw zamieniamy na zwykły:

  • 0,5−3=(12)−3=23=80{,}5^{-3} = \left(\frac{1}{2}\right)^{-3} = 2^3 = 8,
  • 0,2−2=(15)−2=52=250{,}2^{-2} = \left(\frac{1}{5}\right)^{-2} = 5^2 = 25,
  • 0,1−4=104=10 0000{,}1^{-4} = 10^4 = 10\,000.

Liczbę mieszaną zamieniamy na ułamek niewłaściwy, np. (212)−2=(52)−2=(25)2=425\left(2\frac{1}{2}\right)^{-2} = \left(\frac{5}{2}\right)^{-2} = \left(\frac{2}{5}\right)^2 = \frac{4}{25}. Zauważ, że potęga ujemna dodatniego ułamka mniejszego od 11 daje liczbę większą od 11.

Podstawa ujemna i rola nawiasu

Gdy podstawa jest ujemna, znak wyniku zależy od wykładnika, tak samo jak przy wykładnikach dodatnich:

  • wykładnik parzysty daje wynik dodatni: (−3)−2=1(−3)2=19(-3)^{-2} = \frac{1}{(-3)^2} = \frac{1}{9},
  • wykładnik nieparzysty daje wynik ujemny: (−2)−3=1(−2)3=−18(-2)^{-3} = \frac{1}{(-2)^3} = -\frac{1}{8}.

Bardzo ważny jest nawias. W zapisie (−2)−2(-2)^{-2} potęgujemy liczbę −2-2, więc wynik to 14\frac{1}{4}. W zapisie −2−2-2^{-2} potęgujemy tylko 22, a minus stoi przed całą potęgą, więc wynik to −14-\frac{1}{4}.

Przykład

(−1)−4=1(-1)^{-4} = 1 i (−1)−5=−1(-1)^{-5} = -1, ale −1−4=−1-1^{-4} = -1, bo bez nawiasu potęgujemy tylko jedynkę.

Potęgi dziesiątki i notacja wykładnicza

Potęgi liczby 1010 o wykładniku ujemnym to ułamki dziesiętne z jedynką na odpowiednim miejscu po przecinku: 10−1=0,110^{-1} = 0{,}1, 10−2=0,0110^{-2} = 0{,}01, 10−5=0,0000110^{-5} = 0{,}00001. Wykładnik mówi, na którym miejscu po przecinku stoi jedynka.

Dzięki temu bardzo małe liczby zapisujemy krótko w notacji wykładniczej a⋅10ka \cdot 10^k, gdzie 1≤a<101 \le a < 10, a kk jest liczbą całkowitą. Dla liczb dodatnich mniejszych od 11 wykładnik kk jest ujemny.

  • 0,00045=4,5⋅10−40{,}00045 = 4{,}5 \cdot 10^{-4}, bo przecinek przesuwamy o 44 miejsca w prawo,
  • 3,2⋅10−3=0,00323{,}2 \cdot 10^{-3} = 0{,}0032, bo przecinek przesuwamy o 33 miejsca w lewo.

Tak zapisuje się na przykład długość bakterii (około 2⋅10−62 \cdot 10^{-6} m) czy grubość kartki papieru (około 10−410^{-4} m).

Działania na potęgach o wykładnikach całkowitych

Znane prawa działań na potęgach obowiązują także dla wykładników ujemnych:

  • przy mnożeniu potęg o tej samej podstawie dodajemy wykładniki: 25⋅2−3=22=42^5 \cdot 2^{-3} = 2^2 = 4,
  • przy dzieleniu odejmujemy wykładniki: 32:35=3−3=1273^2 : 3^5 = 3^{-3} = \frac{1}{27}.

Sumy potęg nie liczymy przez dodawanie wykładników. Każdą potęgę zamieniamy na ułamek i dodajemy ułamki: 2−1+2−2=12+14=342^{-1} + 2^{-2} = \frac{1}{2} + \frac{1}{4} = \frac{3}{4}.

Aby porównać potęgi o wykładniku ujemnym, też najlepiej zamienić je na ułamki: 2−3=182^{-3} = \frac{1}{8} jest większe od 3−2=193^{-2} = \frac{1}{9}, bo ma mniejszy mianownik.

Quizy w tym zestawie

30 pytań w 3 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.

Pobierz sprawdzian (PDF)

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z matematyki