Kompozycja dzieła sztuki

1.Kompozycja

Sposób uporządkowania elementów dzieła sztuki w całość. Obejmuje rozmieszczenie form, barw, linii, plam, światła i przestrzeni tak, by tworzyły określony efekt estetyczny i znaczeniowy.

2.Kompozycja otwarta

Układ sprawiający wrażenie, że przedstawienie wykracza poza ramy dzieła. Elementy są często ucięte, rozmieszczone dynamicznie, a scena wydaje się fragmentem większej całości.

3.Kompozycja zamknięta

Układ skupiony wewnątrz granic dzieła, uporządkowany i samowystarczalny. Wszystkie elementy tworzą wrażenie pełni, równowagi i domknięcia formy.

4.Kompozycja statyczna

Układ wywołujący wrażenie spokoju, trwałości i stabilności. Często opiera się na poziomach, pionach, symetrii i klarownym porządku elementów.

5.Kompozycja dynamiczna

Układ sugerujący ruch, napięcie lub zmianę. Powstaje m.in. dzięki przekątnym, asymetrii, kontrastom i nierównomiernemu rozmieszczeniu elementów.

6.Kompozycja symetryczna

Taki układ, w którym elementy po obu stronach osi są identyczne lub bardzo podobne. Daje poczucie ładu, harmonii i uroczystego porządku.

7.Kompozycja asymetryczna

Układ pozornie nierówny, ale zrównoważony przez odpowiednie rozmieszczenie form, barw lub światła. Bywa bardziej żywy i mniej przewidywalny niż symetria.

8.Kompozycja centralna

Układ, w którym najważniejszy element znajduje się w środku dzieła lub wokół środka organizuje się cała scena. Silnie skupia uwagę odbiorcy.

9.Kompozycja rytmiczna

Układ oparty na powtarzaniu podobnych elementów, kształtów, barw lub odstępów. Rytm porządkuje obraz i może wprowadzać spokój albo ożywienie.

10.Kompozycja diagonalna

Układ zbudowany na przekątnych. Wzmacnia wrażenie ruchu, głębi, dramatyzmu i kierunkowości przedstawienia.

11.Perspektywa

Sposób przedstawiania przestrzeni na płaszczyźnie tak, by wywołać wrażenie głębi. W kompozycji pomaga porządkować plany i relacje między obiektami.

12.Dominanta kompozycyjna

Element najsilniej przyciągający wzrok, wyróżniony np. wielkością, kolorem, światłem, położeniem lub kontrastem. Organizuje odbiór całego dzieła.

13.Równowaga kompozycyjna

Stan, w którym elementy dzieła są rozmieszczone tak, że całość nie wydaje się przypadkowa ani „przechylona” wizualnie. Może być osiągana symetrycznie lub asymetrycznie.

14.Plan obrazu

Część przestrzeni przedstawionej: pierwszy plan, drugi plan, tło. Zróżnicowanie planów porządkuje kompozycję i wzmacnia czytelność sceny.