Ilustracja do zestawu: Skład chemiczny organizmów i biologiczne znaczenie wody

Biologia

Skład chemiczny organizmów i biologiczne znaczenie wody

autor: Sunny-_-

Poznasz znaczenie makro- i mikroelementów, funkcje soli mineralnych oraz zależności między budową wody a jej rolą w organizmach. Uporządkujesz też wiedzę o związkach organicznych, grupach funkcyjnych i sposobach zapisywania budowy cząsteczek.

40 fiszek40 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

40 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Pierwiastki i makroelementy

    Etap 1 · 12 fiszek · 8 pytań

  2. Etap 2: Mikroelementy i sole mineralne

    Etap 2 · 6 fiszek · 8 pytań

  3. Etap 3: Budowa i właściwości wody

    Etap 3 · 10 fiszek · 8 pytań

  4. Etap 4: Biologiczne znaczenie wody

    Etap 4 · 6 fiszek · 8 pytań

  5. Etap 5: Budowa związków organicznych

    Etap 5 · 6 fiszek · 8 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Makroelementy

Pierwiastki stanowiące co najmniej 0,01%0{,}01\% suchej masy komórek. Sucha masa to masa organizmu lub jego części po usunięciu wody.

2.Mikroelementy

Pierwiastki stanowiące mniej niż 0,01%0{,}01\% suchej masy komórek.

3.Pierwiastki biogenne

Sześć makroelementów będących podstawowymi składnikami związków organicznych: węgiel, wodór, tlen, azot, siarka i fosfor.

4.Znaczenie węgla w związkach organicznych

Atomy węgla tworzą ze sobą stabilne wiązania i budują szkielety węglowe, czyli główne elementy strukturalne związków organicznych.

5.Rola wodoru, tlenu, azotu, siarki i fosforu w związkach organicznych

Wodór i tlen występują w większości związków organicznych. Azot buduje aminokwasy, białka, nukleotydy i kwasy nukleinowe. Siarka występuje w niektórych aminokwasach i wielu białkach, a fosfor w nukleotydach i kwasach nukleinowych.

6.Funkcje wapnia

Wapń jest niezbędny do działania komórek nerwowych i mięśniowych, uczestniczy w krzepnięciu krwi oraz buduje szkielety i zęby zwierząt.

7.Funkcje magnezu

Magnez aktywuje wiele enzymów, uczestniczy w składaniu podjednostek rybosomów i jest składnikiem chlorofilu.

8.Funkcje potasu, sodu i chloru

Potas i sód uczestniczą w przewodzeniu impulsów nerwowych i są ważnymi składnikami płynów ustrojowych. Potas u roślin dodatkowo aktywuje enzymy i wpływa na uwodnienie komórek. Chlor odpowiada za równowagę wodno-mineralną i wchodzi w skład kwasu chlorowodorowego w soku żołądkowym.

9.Funkcje żelaza

Żelazo jest składnikiem hemoglobiny transportującej tlen i mioglobiny magazynującej tlen. Wchodzi też w skład wielu enzymów oraz przenośników elektronów uczestniczących w fotosyntezie i oddychaniu komórkowym.

10.Funkcja jodu

Jod jest składnikiem hormonów tarczycy.

11.Funkcje miedzi

Miedź jest składnikiem wielu enzymów oraz hemocyjaniny, czyli białka transportującego tlen u wielu bezkręgowców.

12.Funkcje kobaltu i fluoru

Kobalt wchodzi w skład witaminy B12B_{12}, która uczestniczy m.in. w wytwarzaniu elementów morfotycznych krwi. Fluor jest składnikiem szkliwa zębów.

13.Formy występowania i funkcja budulcowa soli mineralnych

Sole mineralne występują jako rozpuszczone w wodzie jony lub nierozpuszczalne kryształy. Węglan wapnia buduje szkielety zewnętrzne niektórych bezkręgowców, a fosforany(V) wapnia budują zęby i szkielety wewnętrzne kręgowców.

Sole mineralneRozpuszczone jonyFunkcjefizjologiczneNierozpuszczalnekryształyWęglan wapnia:szkieletyFosforany wapnia:kości i zęby

14.Funkcje fizjologiczne soli mineralnych

Sole mineralne m.in. regulują uwodnienie komórek, aktywują enzymy, uczestniczą w syntezie przenośników energii, wpływają na wymianę substancji między komórką a otoczeniem oraz umożliwiają powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych.

15.Układy buforowe

Mieszaniny substancji, które przyjmują lub oddają jony wodorowe, przeciwdziałając zmianom pH środowiska. Pomagają utrzymać względnie stałe pH płynów ustrojowych.

16.Związki nieorganiczne i organiczne w organizmach

Związki nieorganiczne zwykle nie zawierają węgla; najważniejsze to woda i sole mineralne. Wyjątki zawierające węgiel to m.in. jego tlenki, kwas węglowy i jego sole. Podstawą związków organicznych jest węgiel; należą do nich sacharydy, lipidy, aminokwasy, białka, nukleotydy i kwasy nukleinowe.

17.Polarna budowa cząsteczki wody

Przy atomie tlenu występuje cząstkowy ładunek ujemny, a przy atomach wodoru cząstkowe ładunki dodatnie. Taki rozkład ładunków umożliwia tworzenie wiązań wodorowych między cząsteczkami wody.

18.Wiązania wodorowe między cząsteczkami wody

Powstają między atomem wodoru jednej cząsteczki a wolną parą elektronową atomu tlenu drugiej cząsteczki. Wpływają bezpośrednio na właściwości wody.

19.Stany skupienia wody a wiązania wodorowe

Poniżej 0∘C0^\circ\mathrm{C} woda jest lodem ze stabilnymi, regularnymi wiązaniami wodorowymi. W zakresie 0−100∘C0-100^\circ\mathrm{C} jest cieczą, w której wiązania stale powstają i pękają. Powyżej 100∘C100^\circ\mathrm{C} jest parą wodną, której cząsteczki nie są połączone wiązaniami wodorowymi.

Wiązania wodoroweLódStabilne i regularneCieczPowstają i pękająPara wodnaBrak połączeń międzycząsteczkami

20.Gęstość wody: maksimum i porównanie z powietrzem

Woda ma największą gęstość i najmniejszą objętość w temperaturze 4∘C4^\circ\mathrm{C}. Jej gęstość jest większa niż gęstość powietrza, co pozwala utrzymywać się w niej dużym organizmom, także bez szkieletu lub tkanek wzmacniających.

21.Dlaczego lód unosi się na wodzie?

W lodzie wiązania wodorowe są dłuższe i bardziej regularne niż w wodzie ciekłej. Dlatego lód ma większą objętość i mniejszą gęstość, więc utrzymuje się na powierzchni wody.

1Regularne, dłuższe wiązania2Większa objętość3Mniejsza gęstość4Lód na powierzchni wody

22.Wysokie ciepło właściwe wody

Ogrzanie wody wymaga dostarczenia dużej ilości ciepła, a jej ochłodzenie - odebrania dużej ilości ciepła. Woda magazynuje ciepło, pomaga regulować temperaturę ciała i zapewnia stabilne warunki termiczne organizmom wodnym.

23.Wysokie ciepło parowania wody

Przejście wody ze stanu ciekłego w gazowy wymaga dużej ilości energii. Parująca woda pobiera ciepło z organizmu i umożliwia jego chłodzenie.

24.Kohezja i adhezja wody

Kohezja to spójność wody, czyli odporność jej słupa na rozerwanie pod wpływem sił rozciągających. Adhezja to przyleganie wody do powierzchni naładowanych elektrycznie. Obie właściwości wynikają z oddziaływań związanych z wiązaniami wodorowymi.

25.Napięcie powierzchniowe wody

Silne przyciąganie cząsteczek na granicy wody i powietrza tworzy sprężystą, napiętą błonkę, którą trudno rozerwać. Dzięki temu drobne organizmy mogą utrzymywać się na powierzchni wody.

26.Mała ściśliwość wody i jej znaczenie

Pod wpływem ciśnienia objętość wody zmienia się tylko nieznacznie. Dzięki temu woda utrzymuje jędrność komórek roślinnych i uczestniczy w utrzymaniu kształtu komórek zwierzęcych.

27.Substancje hydrofilowe i hydrofobowe

Substancje hydrofilowe mają budowę polarną lub jonową i dobrze rozpuszczają się w wodzie dzięki oddziaływaniom z jej cząsteczkami. Substancje hydrofobowe mają budowę niepolarną i rozpuszczają się w wodzie bardzo słabo albo wcale.

28.Biologiczne znaczenie przezroczystości wody

Przez wodę przenika światło niezbędne do fotosyntezy. Umożliwia to działanie organizmów fotosyntetyzujących, które dostarczają tlenu i pokarmu kolejnym poziomom troficznym zbiorników wodnych.

1Przenikanie światła2Fotosynteza3Wytwarzanie tlenu i pokarmu4Zaopatrzenie innych organizmów

29.Chłodzenie organizmów dzięki parowaniu wody

Podczas parowania woda pobiera z organizmu dużą ilość ciepła, obniżając jego temperaturę. Mechanizm ten działa podczas pocenia się, ziania i transpiracji.

30.Znaczenie kohezji i adhezji u roślin i zwierząt

U roślin umożliwiają przepływ ciągłego słupa wody w elementach przewodzących drewna, także wbrew grawitacji. U zwierząt spajają blaszki opłucnej, dzięki czemu rozszerzanie klatki piersiowej podczas wdechu rozciąga płuca.

31.Jesienne mieszanie się wody w jeziorze

Woda powierzchniowa ochładza się do 4∘C4^\circ\mathrm{C}, osiąga największą gęstość i opada. Cieplejsza woda przemieszcza się ku powierzchni i również się ochładza. Woda miesza się, a temperatura całego zbiornika wyrównuje się do 4∘C4^\circ\mathrm{C}.

1Ochłodzenie powierzchni do 4°C2Opadanie gęstszej wody3Wynoszenie cieplejszej wody4Mieszanie i wyrównanietemperatur

32.Właściwości wody umożliwiające przetrwanie zimy w jeziorze

Woda ma największą gęstość w temperaturze 4∘C4^\circ\mathrm{C}, a lód ma mniejszą gęstość niż woda ciekła. Dlatego lód pozostaje na powierzchni, a pod nim utrzymuje się ciekła woda, w której organizmy mogą przetrwać zimę.

33.Szkielet węglowy i grupa funkcyjna

Szkielet węglowy to połączone atomy czterowartościowego węgla tworzące prosty lub rozgałęziony łańcuch albo pierścień. Grupa funkcyjna jest atomem lub grupą atomów o charakterystycznych właściwościach chemicznych, która odpowiada za reaktywność związku.

34.Grupy hydroksylowa i karbonylowa

Grupa hydroksylowa ma wzór −OH\ce{-OH} i występuje w alkoholach oraz sacharydach. Grupa karbonylowa obejmuje grupę aldehydową −CHO\ce{-CHO}, występującą w aldehydach i aldozach, oraz ketonową >C=O\ce{>C=O}, występującą w ketonach i ketozach.

35.Grupy karboksylowa i aminowa

Grupa karboksylowa występuje jako −COOH\ce{-COOH} lub w postaci zjonizowanej −COOX−\ce{-COO^-}; jest obecna w kwasach karboksylowych i aminokwasach. Grupa aminowa występuje jako −NHX2\ce{-NH2} lub −NHX3X+\ce{-NH3+}; jest obecna w aminokwasach i zasadach azotowych.

36.Polimeryzacja i kondensacja w organizmach

Polimeryzacja polega na łączeniu prostszych cząsteczek, czyli monomerów, w długie łańcuchy - polimery. Podczas kondensacji zachodzącej w organizmach oprócz złożonego związku organicznego powstają cząsteczki wody.

37.Związki wielkocząsteczkowe

Związki zbudowane z około tysiąca atomów lub większej ich liczby, nazywane też makrocząsteczkami. Należą do nich polisacharydy, białka oraz kwasy nukleinowe: DNA i RNA; większość ma złożoną strukturę przestrzenną.

38.Wzór sumaryczny i jego ograniczenie

Podaje rodzaj i liczbę atomów pierwiastków w cząsteczce, ale nie pokazuje ich połączeń. Dlatego ten sam wzór sumaryczny może odpowiadać różnym związkom organicznym.

39.Wzory strukturalny i półstrukturalny

Wzór strukturalny pokazuje wszystkie atomy i wiązania w cząsteczce. Wzór półstrukturalny grupuje atomy wodoru przyłączone do danego atomu węgla i podaje ich liczbę w indeksie dolnym; jego uproszczona postać ujmuje powtarzające się fragmenty w nawiasy.

40.Zasady odczytywania wzoru szkieletowego

Końce i załamania linii oznaczają atomy węgla. Nie zapisuje się ich symboli ani związanych z nimi atomów wodoru, których liczbę ustala się z czterowartościowości węgla. Kreski oznaczają wiązania pojedyncze, podwójne lub potrójne. Zapisuje się inne pierwiastki oraz połączone z nimi atomy wodoru.

Notatka

Pierwiastki budujące organizmy

Organizmy są zbudowane z pierwiastków, których atomy tworzą jony i związki chemiczne. O zaliczeniu pierwiastka do makroelementów lub mikroelementów decyduje jego udział w suchej masie komórek, czyli masie pozostałej po usunięciu wody.

  • Makroelementy stanowią co najmniej 0,01%0{,}01\% suchej masy.
  • Mikroelementy stanowią mniej niż 0,01%0{,}01\% suchej masy.

Szczególną grupą makroelementów są pierwiastki biogenne: węgiel, wodór, tlen, azot, siarka i fosfor. Węgiel tworzy stabilne połączenia stanowiące podstawę cząsteczek organicznych; wodór i tlen występują w większości tych związków.

PierwiastkiMakroelementyBiogenne: węgiel, wodór, tlenBiogenne: azot, siarka, fosforInne: wapń, magnez, potas, sód,chlorMikroelementyŻelazo, jod, miedźKobalt, fluor
Podział pierwiastków organizmów

Azot jest potrzebny do budowy aminokwasów, białek, nukleotydów i kwasów nukleinowych. Siarka wchodzi w skład niektórych aminokwasów i wielu białek, a fosfor jest składnikiem nukleotydów i kwasów nukleinowych.

Ważne

Określenie mikroelement oznacza małą zawartość pierwiastka, a nie małe znaczenie dla organizmu.

Funkcje wybranych makro- i mikroelementów

Pierwiastki mogą występować jako jony, składniki związków organicznych lub składniki soli nieorganicznych. Ta sama substancja mineralna może uczestniczyć w procesach fizjologicznych i budować twarde struktury.

MakroelementNajważniejsze funkcje
WapńNerwy, mięśnie, krzepnięcie, szkielety i zęby
MagnezEnzymy, rybosomy, chlorofil
PotasImpulsy nerwowe, płyny ustrojowe, uwodnienie roślin
SódImpulsy nerwowe, płyny ustrojowe
ChlorRównowaga wodno-mineralna, sok żołądkowy

Wapń występuje m.in. jako jony CaX2+\ce{Ca^2+} i węglan wapnia, magnez jako jony MgX2+\ce{Mg^2+} oraz składnik związków organicznych. Potas, sód i chlor występują głównie jako jony KX+\ce{K+}, NaX+\ce{Na+} i ClX−\ce{Cl-}. U roślin potas również aktywuje wiele enzymów.

Żelazo jest obecne w białkach związanych z tlenem, enzymach i przenośnikach elektronów fotosyntezy oraz oddychania komórkowego. Miedź wchodzi w skład enzymów i hemocyjaniny wielu bezkręgowców.

Składniki białekŻelazoHemoglobina: transport tlenuMioglobina: magazynowanie tlenuMiedźHemocyjanina: transport tlenuWystępuje u wielu bezkręgowców
Pierwiastki a białka związane z tlenem

Jod buduje hormony tarczycy, a kobalt jest częścią witaminy B12B_{12} uczestniczącej m.in. w wytwarzaniu elementów morfotycznych krwi. Fluor występuje w solach nieorganicznych i jest składnikiem szkliwa.

Sole mineralne i podział związków chemicznych

Sole mineralne działają jako rozpuszczone jony albo tworzą nierozpuszczalne kryształy. Węglan wapnia buduje m.in. muszle mięczaków, natomiast fosforany(V) wapnia występują w zębach i szkieletach wewnętrznych kręgowców.

Rozpuszczone jony regulują uwodnienie komórek oraz wymianę wody i innych substancji z otoczeniem. Jony wapnia i magnezu zmniejszają płynność cytozolu, a jony sodu i potasu ją zwiększają. Sole aktywują enzymy i warunkują prawidłowy przebieg procesów, takich jak powstawanie impulsów nerwowych.

Nieorganiczny fosforan uczestniczy w syntezie przenośników energii. Niektóre jony tworzą układy buforowe, które przez przyjmowanie i oddawanie jonów wodorowych ograniczają zmiany pH płynów ustrojowych.

Sole mineralneRozpuszczone jonyRegulacja uwodnieniaAktywacja enzymówPrzewodzenie impulsówUdział w buforowaniu pHNierozpuszczalne kryształyWęglan wapnia: muszleFosforany(V) wapnia: zębyFosforany(V) wapnia: szkieletwewnętrzny
Sole mineralne: postać i działanie

Związki nieorganiczne zwykle nie zawierają węgla; w organizmach najważniejsze są woda i sole mineralne. Do nieorganicznych związków węgla należą m.in. tlenek węgla(II), tlenek węgla(IV), kwas węglowy i jego sole.

Związki organiczne opierają swoją budowę na węglu i na ogół mają duże, złożone cząsteczki. Główne grupy to sacharydy, lipidy, aminokwasy i białka oraz nukleotydy i kwasy nukleinowe.

Budowa cząsteczek wody, stany skupienia i gęstość

Woda jest głównym związkiem nieorganicznym organizmów; jej średnia zawartość wynosi 60−70%60-70\%. Występuje wewnątrz komórek, m.in. w cytozolu, oraz w płynach ustrojowych.

Cząsteczka wody ma budowę polarną: okolica atomu tlenu jest częściowo ujemna, a okolice atomów wodoru częściowo dodatnie. Dzięki temu wodór jednej cząsteczki może oddziaływać z wolną parą elektronową tlenu innej, tworząc wiązanie wodorowe.

W cieczy wiązania wodorowe stale się tworzą i pękają. W lodzie układają cząsteczki regularnie i są dłuższe niż w cieczy, natomiast w parze wodnej cząsteczki nie są nimi połączone.

WodaLód: poniżej 0°CStabilne, regularne wiązaniawodoroweWiększa objętość niż w cieczyCiecz: zakres 0–100°CWiązania stale powstają i pękająNajwiększa gęstość przy 4°CPara: powyżej 100°CBrak wiązań między cząsteczkami
Ułożenie cząsteczek w stanach skupienia

Zapamiętaj

W temperaturze 4∘C4^\circ\mathrm{C} woda ma najmniejszą objętość i największą gęstość. Lód ma mniejszą gęstość niż woda ciekła, dlatego pozostaje na powierzchni.

Woda jest gęstsza od powietrza, więc podtrzymuje duże organizmy pozbawione szkieletu lub tkanek wzmacniających. Dzięki temu w środowisku wodnym mogą funkcjonować np. ogromne meduzy i wielkomorszcz.

Woda a temperatura organizmów

Wysokie ciepło właściwe sprawia, że woda pochłania lub oddaje dużo ciepła przy zmianie temperatury. Zbiorniki wodne wolno się nagrzewają i wolno stygną, co ogranicza wahania temperatury środowiska życia.

U zwierząt woda pomaga magazynować ciepło i oddawać je otoczeniu. U kręgowców ważnym magazynem ciepła jest krew, której głównym składnikiem jest woda.

Wysokie ciepło parowania oznacza duże zapotrzebowanie na energię podczas przejścia cieczy w gaz. Parująca woda odbiera ciepło powierzchni organizmu, dlatego pot chłodzi dopiero przez parowanie, a nie przez samo pojawienie się na skórze.

1Woda na powierzchni organizmuNp. woda odparowywana przez liść2Pobranie dużej ilości ciepłaEnergia potrzebna do przejścia w gaz3ParowanieCząsteczki wody opuszczająpowierzchnię4Ochłodzenie organizmuUtrata nadmiaru ciepła
Chłodzenie przez parowanie

Przykład

Zianie psa i transpiracja roślin wykorzystują odbieranie ciepła przez parującą wodę. Intensywna transpiracja chroni liście przed przegrzaniem, jeśli roślina ma dobre zaopatrzenie w wodę.

Oddziaływania wody i jej rola wewnątrz organizmów

Kohezja utrzymuje spójność słupa wody, a adhezja pozwala wodzie przylegać do powierzchni naładowanych elektrycznie. W cienkich elementach przewodzących drewna umożliwia to przepływ ciągłego strumienia nawet wbrew grawitacji. Ujemny ładunek zdrewniałych ścian naczyń i cewek sprzyja przyleganiu wody.

U zwierząt woda spaja blaszki opłucnej pokrywające płuca i ścianę klatki piersiowej. Zwiększenie objętości klatki podczas wdechu rozciąga dzięki temu płuca i powoduje zasysanie powietrza.

1Zwiększenie objętości klatkipiersiowej2Ruch blaszek opłucnej spojonychwodą3Rozciągnięcie płuc4Zassanie świeżego powietrza
Woda a rozszerzanie płuc

Napięcie powierzchniowe tworzy na granicy z powietrzem sprężystą błonkę podtrzymującą drobne organizmy. Mała ściśliwość oznacza niewielką zmianę objętości pod ciśnieniem, co pomaga utrzymywać jędrność komórek roślinnych i kształt komórek zwierzęcych.

Woda dobrze rozpuszcza substancje hydrofilowe, czyli polarne lub jonowe. Jest przez to środowiskiem reakcji komórkowych i główną substancją transportującą; niepolarne substancje hydrofobowe rozpuszczają się w niej słabo albo wcale.

Bezbarwność i przezroczystość wody pozwalają przenikać światłu niezbędnemu do fotosyntezy. Organizmy fotosyntetyzujące dostarczają następnie tlenu i pokarmu innym mieszkańcom zbiorników.

Jesień i zima w jeziorze

Wody mórz i oceanów są stabilniejszym środowiskiem niż wody śródlądowe, ponieważ podlegają mniejszym wpływom lądu. W jeziorach zmiany temperatury powietrza wyraźniej wpływają na warunki życia.

Jesienią powierzchnia jeziora ochładza się. Po osiągnięciu 4∘C4^\circ\mathrm{C} woda ma największą gęstość, więc opada, a cieplejsza woda przemieszcza się ku powierzchni. Powtarzanie tego procesu prowadzi do mieszania wód i wyrównania temperatury zbiornika.

Zimą lód tworzy warstwę na powierzchni, ponieważ jest mniej gęsty niż ciecz. Pod nim pozostaje ciekła woda, a w głębszych warstwach utrzymuje się temperatura około 4∘C4^\circ\mathrm{C}, co umożliwia przetrwanie organizmom wodnym.

Pokrywa lodowaMniejsza gęstość niż woda ciekłaCiekła woda pod lodemŚrodowisko życia organizmówGłębsza wodaNajwiększa gęstośćokoło 4°C
Jezioro zimą - od powierzchni do dna

W chłodniejszej wodzie rozpuszcza się więcej tlenu. Jeżeli pokrywa lodowa jest stosunkowo cienka i przepuszcza światło, pod lodem może zachodzić fotosynteza, podczas której uwalnia się tlen.

Związki organiczne: budowa, grupy funkcyjne i wzory

Atomy węgla są czterowartościowe i tworzą proste lub rozgałęzione łańcuchy oraz pierścienie. Do szkieletu przyłączone są inne atomy i grupy funkcyjne, które nadają cząsteczce charakterystyczne właściwości chemiczne.

GrupaPostaćWystępowanie
Hydroksylowa−OH\ce{-OH}Alkohole, sacharydy
Aldehydowa−CHO\ce{-CHO}Aldehydy, aldozy
Ketonowa>C=O\ce{>C=O}Ketony, ketozy
Karboksylowa−COOH\ce{-COOH} lub −COOX−\ce{-COO^-}Kwasy karboksylowe, aminokwasy
Aminowa−NHX2\ce{-NH2} lub −NHX3X+\ce{-NH3+}Aminokwasy, zasady azotowe

Grupy aldehydowa i ketonowa są odmianami grupy karbonylowej. Grupę hydroksylową zawiera np. etanol, grupę aldehydową etanal, a ketonową propanon.

CH3CH2OH
etanol

Podczas polimeryzacji monomery łączą się w długie łańcuchy. W organizmach takim przemianom towarzyszy kondensacja, podczas której uwalnia się woda; przykładem jest synteza skrobi z glukozy. Polisacharydy, białka i kwasy nukleinowe należą do makrocząsteczek, zwykle o złożonej budowie przestrzennej.

Wzór sumaryczny podaje skład, lecz nie określa połączeń atomów. Wzór strukturalny pokazuje wszystkie atomy i wiązania, a półstrukturalny grupuje wodory związane z poszczególnymi atomami węgla. Powtarzające się fragmenty można zapisać w nawiasach.

We wzorze szkieletowym końce i załamania linii oznaczają węgiel. Pomija się związane z nim wodory, uzupełniając je zgodnie z czterowartościowością; zapisuje się natomiast inne pierwiastki i połączone z nimi wodory. Liczba kresek określa, czy wiązanie jest pojedyncze, podwójne czy potrójne.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z biologii