Biologia
Skład chemiczny organizmów i biologiczne znaczenie wody
autor: Sunny-_-
Poznasz znaczenie makro- i mikroelementów, funkcje soli mineralnych oraz zależności między budową wody a jej rolą w organizmach. Uporządkujesz też wiedzę o związkach organicznych, grupach funkcyjnych i sposobach zapisywania budowy cząsteczek.
Podcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
40 pytań w 5 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Pierwiastki i makroelementy
Etap 1 · 12 fiszek · 8 pytań
Etap 2: Mikroelementy i sole mineralne
Etap 2 · 6 fiszek · 8 pytań
Etap 3: Budowa i właściwości wody
Etap 3 · 10 fiszek · 8 pytań
Etap 4: Biologiczne znaczenie wody
Etap 4 · 6 fiszek · 8 pytań
Etap 5: Budowa związków organicznych
Etap 5 · 6 fiszek · 8 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Makroelementy
Pierwiastki stanowiące co najmniej suchej masy komórek. Sucha masa to masa organizmu lub jego części po usunięciu wody.
2.Mikroelementy
Pierwiastki stanowiące mniej niż suchej masy komórek.
3.Pierwiastki biogenne
Sześć makroelementów będących podstawowymi składnikami związków organicznych: węgiel, wodór, tlen, azot, siarka i fosfor.
4.Znaczenie węgla w związkach organicznych
Atomy węgla tworzą ze sobą stabilne wiązania i budują szkielety węglowe, czyli główne elementy strukturalne związków organicznych.
5.Rola wodoru, tlenu, azotu, siarki i fosforu w związkach organicznych
Wodór i tlen występują w większości związków organicznych. Azot buduje aminokwasy, białka, nukleotydy i kwasy nukleinowe. Siarka występuje w niektórych aminokwasach i wielu białkach, a fosfor w nukleotydach i kwasach nukleinowych.
6.Funkcje wapnia
Wapń jest niezbędny do działania komórek nerwowych i mięśniowych, uczestniczy w krzepnięciu krwi oraz buduje szkielety i zęby zwierząt.
7.Funkcje magnezu
Magnez aktywuje wiele enzymów, uczestniczy w składaniu podjednostek rybosomów i jest składnikiem chlorofilu.
8.Funkcje potasu, sodu i chloru
Potas i sód uczestniczą w przewodzeniu impulsów nerwowych i są ważnymi składnikami płynów ustrojowych. Potas u roślin dodatkowo aktywuje enzymy i wpływa na uwodnienie komórek. Chlor odpowiada za równowagę wodno-mineralną i wchodzi w skład kwasu chlorowodorowego w soku żołądkowym.
9.Funkcje żelaza
Żelazo jest składnikiem hemoglobiny transportującej tlen i mioglobiny magazynującej tlen. Wchodzi też w skład wielu enzymów oraz przenośników elektronów uczestniczących w fotosyntezie i oddychaniu komórkowym.
10.Funkcja jodu
Jod jest składnikiem hormonów tarczycy.
11.Funkcje miedzi
Miedź jest składnikiem wielu enzymów oraz hemocyjaniny, czyli białka transportującego tlen u wielu bezkręgowców.
12.Funkcje kobaltu i fluoru
Kobalt wchodzi w skład witaminy , która uczestniczy m.in. w wytwarzaniu elementów morfotycznych krwi. Fluor jest składnikiem szkliwa zębów.
13.Formy występowania i funkcja budulcowa soli mineralnych
Sole mineralne występują jako rozpuszczone w wodzie jony lub nierozpuszczalne kryształy. Węglan wapnia buduje szkielety zewnętrzne niektórych bezkręgowców, a fosforany(V) wapnia budują zęby i szkielety wewnętrzne kręgowców.
14.Funkcje fizjologiczne soli mineralnych
Sole mineralne m.in. regulują uwodnienie komórek, aktywują enzymy, uczestniczą w syntezie przenośników energii, wpływają na wymianę substancji między komórką a otoczeniem oraz umożliwiają powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych.
15.Układy buforowe
Mieszaniny substancji, które przyjmują lub oddają jony wodorowe, przeciwdziałając zmianom pH środowiska. Pomagają utrzymać względnie stałe pH płynów ustrojowych.
16.Związki nieorganiczne i organiczne w organizmach
Związki nieorganiczne zwykle nie zawierają węgla; najważniejsze to woda i sole mineralne. Wyjątki zawierające węgiel to m.in. jego tlenki, kwas węglowy i jego sole. Podstawą związków organicznych jest węgiel; należą do nich sacharydy, lipidy, aminokwasy, białka, nukleotydy i kwasy nukleinowe.
17.Polarna budowa cząsteczki wody
Przy atomie tlenu występuje cząstkowy ładunek ujemny, a przy atomach wodoru cząstkowe ładunki dodatnie. Taki rozkład ładunków umożliwia tworzenie wiązań wodorowych między cząsteczkami wody.
18.Wiązania wodorowe między cząsteczkami wody
Powstają między atomem wodoru jednej cząsteczki a wolną parą elektronową atomu tlenu drugiej cząsteczki. Wpływają bezpośrednio na właściwości wody.
19.Stany skupienia wody a wiązania wodorowe
Poniżej woda jest lodem ze stabilnymi, regularnymi wiązaniami wodorowymi. W zakresie jest cieczą, w której wiązania stale powstają i pękają. Powyżej jest parą wodną, której cząsteczki nie są połączone wiązaniami wodorowymi.
20.Gęstość wody: maksimum i porównanie z powietrzem
Woda ma największą gęstość i najmniejszą objętość w temperaturze . Jej gęstość jest większa niż gęstość powietrza, co pozwala utrzymywać się w niej dużym organizmom, także bez szkieletu lub tkanek wzmacniających.
21.Dlaczego lód unosi się na wodzie?
W lodzie wiązania wodorowe są dłuższe i bardziej regularne niż w wodzie ciekłej. Dlatego lód ma większą objętość i mniejszą gęstość, więc utrzymuje się na powierzchni wody.
22.Wysokie ciepło właściwe wody
Ogrzanie wody wymaga dostarczenia dużej ilości ciepła, a jej ochłodzenie - odebrania dużej ilości ciepła. Woda magazynuje ciepło, pomaga regulować temperaturę ciała i zapewnia stabilne warunki termiczne organizmom wodnym.
23.Wysokie ciepło parowania wody
Przejście wody ze stanu ciekłego w gazowy wymaga dużej ilości energii. Parująca woda pobiera ciepło z organizmu i umożliwia jego chłodzenie.
24.Kohezja i adhezja wody
Kohezja to spójność wody, czyli odporność jej słupa na rozerwanie pod wpływem sił rozciągających. Adhezja to przyleganie wody do powierzchni naładowanych elektrycznie. Obie właściwości wynikają z oddziaływań związanych z wiązaniami wodorowymi.
25.Napięcie powierzchniowe wody
Silne przyciąganie cząsteczek na granicy wody i powietrza tworzy sprężystą, napiętą błonkę, którą trudno rozerwać. Dzięki temu drobne organizmy mogą utrzymywać się na powierzchni wody.
26.Mała ściśliwość wody i jej znaczenie
Pod wpływem ciśnienia objętość wody zmienia się tylko nieznacznie. Dzięki temu woda utrzymuje jędrność komórek roślinnych i uczestniczy w utrzymaniu kształtu komórek zwierzęcych.
27.Substancje hydrofilowe i hydrofobowe
Substancje hydrofilowe mają budowę polarną lub jonową i dobrze rozpuszczają się w wodzie dzięki oddziaływaniom z jej cząsteczkami. Substancje hydrofobowe mają budowę niepolarną i rozpuszczają się w wodzie bardzo słabo albo wcale.
28.Biologiczne znaczenie przezroczystości wody
Przez wodę przenika światło niezbędne do fotosyntezy. Umożliwia to działanie organizmów fotosyntetyzujących, które dostarczają tlenu i pokarmu kolejnym poziomom troficznym zbiorników wodnych.
29.Chłodzenie organizmów dzięki parowaniu wody
Podczas parowania woda pobiera z organizmu dużą ilość ciepła, obniżając jego temperaturę. Mechanizm ten działa podczas pocenia się, ziania i transpiracji.
30.Znaczenie kohezji i adhezji u roślin i zwierząt
U roślin umożliwiają przepływ ciągłego słupa wody w elementach przewodzących drewna, także wbrew grawitacji. U zwierząt spajają blaszki opłucnej, dzięki czemu rozszerzanie klatki piersiowej podczas wdechu rozciąga płuca.
31.Jesienne mieszanie się wody w jeziorze
Woda powierzchniowa ochładza się do , osiąga największą gęstość i opada. Cieplejsza woda przemieszcza się ku powierzchni i również się ochładza. Woda miesza się, a temperatura całego zbiornika wyrównuje się do .
32.Właściwości wody umożliwiające przetrwanie zimy w jeziorze
Woda ma największą gęstość w temperaturze , a lód ma mniejszą gęstość niż woda ciekła. Dlatego lód pozostaje na powierzchni, a pod nim utrzymuje się ciekła woda, w której organizmy mogą przetrwać zimę.
33.Szkielet węglowy i grupa funkcyjna
Szkielet węglowy to połączone atomy czterowartościowego węgla tworzące prosty lub rozgałęziony łańcuch albo pierścień. Grupa funkcyjna jest atomem lub grupą atomów o charakterystycznych właściwościach chemicznych, która odpowiada za reaktywność związku.
34.Grupy hydroksylowa i karbonylowa
Grupa hydroksylowa ma wzór i występuje w alkoholach oraz sacharydach. Grupa karbonylowa obejmuje grupę aldehydową , występującą w aldehydach i aldozach, oraz ketonową , występującą w ketonach i ketozach.
35.Grupy karboksylowa i aminowa
Grupa karboksylowa występuje jako lub w postaci zjonizowanej ; jest obecna w kwasach karboksylowych i aminokwasach. Grupa aminowa występuje jako lub ; jest obecna w aminokwasach i zasadach azotowych.
36.Polimeryzacja i kondensacja w organizmach
Polimeryzacja polega na łączeniu prostszych cząsteczek, czyli monomerów, w długie łańcuchy - polimery. Podczas kondensacji zachodzącej w organizmach oprócz złożonego związku organicznego powstają cząsteczki wody.
37.Związki wielkocząsteczkowe
Związki zbudowane z około tysiąca atomów lub większej ich liczby, nazywane też makrocząsteczkami. Należą do nich polisacharydy, białka oraz kwasy nukleinowe: DNA i RNA; większość ma złożoną strukturę przestrzenną.
38.Wzór sumaryczny i jego ograniczenie
Podaje rodzaj i liczbę atomów pierwiastków w cząsteczce, ale nie pokazuje ich połączeń. Dlatego ten sam wzór sumaryczny może odpowiadać różnym związkom organicznym.
39.Wzory strukturalny i półstrukturalny
Wzór strukturalny pokazuje wszystkie atomy i wiązania w cząsteczce. Wzór półstrukturalny grupuje atomy wodoru przyłączone do danego atomu węgla i podaje ich liczbę w indeksie dolnym; jego uproszczona postać ujmuje powtarzające się fragmenty w nawiasy.
40.Zasady odczytywania wzoru szkieletowego
Końce i załamania linii oznaczają atomy węgla. Nie zapisuje się ich symboli ani związanych z nimi atomów wodoru, których liczbę ustala się z czterowartościowości węgla. Kreski oznaczają wiązania pojedyncze, podwójne lub potrójne. Zapisuje się inne pierwiastki oraz połączone z nimi atomy wodoru.
Notatka
Pierwiastki budujące organizmy
Organizmy są zbudowane z pierwiastków, których atomy tworzą jony i związki chemiczne. O zaliczeniu pierwiastka do makroelementów lub mikroelementów decyduje jego udział w suchej masie komórek, czyli masie pozostałej po usunięciu wody.
- Makroelementy stanowią co najmniej suchej masy.
- Mikroelementy stanowią mniej niż suchej masy.
Szczególną grupą makroelementów są pierwiastki biogenne: węgiel, wodór, tlen, azot, siarka i fosfor. Węgiel tworzy stabilne połączenia stanowiące podstawę cząsteczek organicznych; wodór i tlen występują w większości tych związków.
Azot jest potrzebny do budowy aminokwasów, białek, nukleotydów i kwasów nukleinowych. Siarka wchodzi w skład niektórych aminokwasów i wielu białek, a fosfor jest składnikiem nukleotydów i kwasów nukleinowych.
Ważne
Określenie mikroelement oznacza małą zawartość pierwiastka, a nie małe znaczenie dla organizmu.
Funkcje wybranych makro- i mikroelementów
Pierwiastki mogą występować jako jony, składniki związków organicznych lub składniki soli nieorganicznych. Ta sama substancja mineralna może uczestniczyć w procesach fizjologicznych i budować twarde struktury.
| Makroelement | Najważniejsze funkcje |
|---|---|
| Wapń | Nerwy, mięśnie, krzepnięcie, szkielety i zęby |
| Magnez | Enzymy, rybosomy, chlorofil |
| Potas | Impulsy nerwowe, płyny ustrojowe, uwodnienie roślin |
| Sód | Impulsy nerwowe, płyny ustrojowe |
| Chlor | Równowaga wodno-mineralna, sok żołądkowy |
Wapń występuje m.in. jako jony i węglan wapnia, magnez jako jony oraz składnik związków organicznych. Potas, sód i chlor występują głównie jako jony , i . U roślin potas również aktywuje wiele enzymów.
Żelazo jest obecne w białkach związanych z tlenem, enzymach i przenośnikach elektronów fotosyntezy oraz oddychania komórkowego. Miedź wchodzi w skład enzymów i hemocyjaniny wielu bezkręgowców.
Jod buduje hormony tarczycy, a kobalt jest częścią witaminy uczestniczącej m.in. w wytwarzaniu elementów morfotycznych krwi. Fluor występuje w solach nieorganicznych i jest składnikiem szkliwa.
Sole mineralne i podział związków chemicznych
Sole mineralne działają jako rozpuszczone jony albo tworzą nierozpuszczalne kryształy. Węglan wapnia buduje m.in. muszle mięczaków, natomiast fosforany(V) wapnia występują w zębach i szkieletach wewnętrznych kręgowców.
Rozpuszczone jony regulują uwodnienie komórek oraz wymianę wody i innych substancji z otoczeniem. Jony wapnia i magnezu zmniejszają płynność cytozolu, a jony sodu i potasu ją zwiększają. Sole aktywują enzymy i warunkują prawidłowy przebieg procesów, takich jak powstawanie impulsów nerwowych.
Nieorganiczny fosforan uczestniczy w syntezie przenośników energii. Niektóre jony tworzą układy buforowe, które przez przyjmowanie i oddawanie jonów wodorowych ograniczają zmiany pH płynów ustrojowych.
Związki nieorganiczne zwykle nie zawierają węgla; w organizmach najważniejsze są woda i sole mineralne. Do nieorganicznych związków węgla należą m.in. tlenek węgla(II), tlenek węgla(IV), kwas węglowy i jego sole.
Związki organiczne opierają swoją budowę na węglu i na ogół mają duże, złożone cząsteczki. Główne grupy to sacharydy, lipidy, aminokwasy i białka oraz nukleotydy i kwasy nukleinowe.
Budowa cząsteczek wody, stany skupienia i gęstość
Woda jest głównym związkiem nieorganicznym organizmów; jej średnia zawartość wynosi . Występuje wewnątrz komórek, m.in. w cytozolu, oraz w płynach ustrojowych.
Cząsteczka wody ma budowę polarną: okolica atomu tlenu jest częściowo ujemna, a okolice atomów wodoru częściowo dodatnie. Dzięki temu wodór jednej cząsteczki może oddziaływać z wolną parą elektronową tlenu innej, tworząc wiązanie wodorowe.
W cieczy wiązania wodorowe stale się tworzą i pękają. W lodzie układają cząsteczki regularnie i są dłuższe niż w cieczy, natomiast w parze wodnej cząsteczki nie są nimi połączone.
Zapamiętaj
W temperaturze woda ma najmniejszą objętość i największą gęstość. Lód ma mniejszą gęstość niż woda ciekła, dlatego pozostaje na powierzchni.
Woda jest gęstsza od powietrza, więc podtrzymuje duże organizmy pozbawione szkieletu lub tkanek wzmacniających. Dzięki temu w środowisku wodnym mogą funkcjonować np. ogromne meduzy i wielkomorszcz.
Woda a temperatura organizmów
Wysokie ciepło właściwe sprawia, że woda pochłania lub oddaje dużo ciepła przy zmianie temperatury. Zbiorniki wodne wolno się nagrzewają i wolno stygną, co ogranicza wahania temperatury środowiska życia.
U zwierząt woda pomaga magazynować ciepło i oddawać je otoczeniu. U kręgowców ważnym magazynem ciepła jest krew, której głównym składnikiem jest woda.
Wysokie ciepło parowania oznacza duże zapotrzebowanie na energię podczas przejścia cieczy w gaz. Parująca woda odbiera ciepło powierzchni organizmu, dlatego pot chłodzi dopiero przez parowanie, a nie przez samo pojawienie się na skórze.
Przykład
Zianie psa i transpiracja roślin wykorzystują odbieranie ciepła przez parującą wodę. Intensywna transpiracja chroni liście przed przegrzaniem, jeśli roślina ma dobre zaopatrzenie w wodę.
Oddziaływania wody i jej rola wewnątrz organizmów
Kohezja utrzymuje spójność słupa wody, a adhezja pozwala wodzie przylegać do powierzchni naładowanych elektrycznie. W cienkich elementach przewodzących drewna umożliwia to przepływ ciągłego strumienia nawet wbrew grawitacji. Ujemny ładunek zdrewniałych ścian naczyń i cewek sprzyja przyleganiu wody.
U zwierząt woda spaja blaszki opłucnej pokrywające płuca i ścianę klatki piersiowej. Zwiększenie objętości klatki podczas wdechu rozciąga dzięki temu płuca i powoduje zasysanie powietrza.
Napięcie powierzchniowe tworzy na granicy z powietrzem sprężystą błonkę podtrzymującą drobne organizmy. Mała ściśliwość oznacza niewielką zmianę objętości pod ciśnieniem, co pomaga utrzymywać jędrność komórek roślinnych i kształt komórek zwierzęcych.
Woda dobrze rozpuszcza substancje hydrofilowe, czyli polarne lub jonowe. Jest przez to środowiskiem reakcji komórkowych i główną substancją transportującą; niepolarne substancje hydrofobowe rozpuszczają się w niej słabo albo wcale.
Bezbarwność i przezroczystość wody pozwalają przenikać światłu niezbędnemu do fotosyntezy. Organizmy fotosyntetyzujące dostarczają następnie tlenu i pokarmu innym mieszkańcom zbiorników.
Jesień i zima w jeziorze
Wody mórz i oceanów są stabilniejszym środowiskiem niż wody śródlądowe, ponieważ podlegają mniejszym wpływom lądu. W jeziorach zmiany temperatury powietrza wyraźniej wpływają na warunki życia.
Jesienią powierzchnia jeziora ochładza się. Po osiągnięciu woda ma największą gęstość, więc opada, a cieplejsza woda przemieszcza się ku powierzchni. Powtarzanie tego procesu prowadzi do mieszania wód i wyrównania temperatury zbiornika.
Zimą lód tworzy warstwę na powierzchni, ponieważ jest mniej gęsty niż ciecz. Pod nim pozostaje ciekła woda, a w głębszych warstwach utrzymuje się temperatura około , co umożliwia przetrwanie organizmom wodnym.
W chłodniejszej wodzie rozpuszcza się więcej tlenu. Jeżeli pokrywa lodowa jest stosunkowo cienka i przepuszcza światło, pod lodem może zachodzić fotosynteza, podczas której uwalnia się tlen.
Związki organiczne: budowa, grupy funkcyjne i wzory
Atomy węgla są czterowartościowe i tworzą proste lub rozgałęzione łańcuchy oraz pierścienie. Do szkieletu przyłączone są inne atomy i grupy funkcyjne, które nadają cząsteczce charakterystyczne właściwości chemiczne.
| Grupa | Postać | Występowanie |
|---|---|---|
| Hydroksylowa | Alkohole, sacharydy | |
| Aldehydowa | Aldehydy, aldozy | |
| Ketonowa | Ketony, ketozy | |
| Karboksylowa | lub | Kwasy karboksylowe, aminokwasy |
| Aminowa | lub | Aminokwasy, zasady azotowe |
Grupy aldehydowa i ketonowa są odmianami grupy karbonylowej. Grupę hydroksylową zawiera np. etanol, grupę aldehydową etanal, a ketonową propanon.
Podczas polimeryzacji monomery łączą się w długie łańcuchy. W organizmach takim przemianom towarzyszy kondensacja, podczas której uwalnia się woda; przykładem jest synteza skrobi z glukozy. Polisacharydy, białka i kwasy nukleinowe należą do makrocząsteczek, zwykle o złożonej budowie przestrzennej.
Wzór sumaryczny podaje skład, lecz nie określa połączeń atomów. Wzór strukturalny pokazuje wszystkie atomy i wiązania, a półstrukturalny grupuje wodory związane z poszczególnymi atomami węgla. Powtarzające się fragmenty można zapisać w nawiasach.
We wzorze szkieletowym końce i załamania linii oznaczają węgiel. Pomija się związane z nim wodory, uzupełniając je zgodnie z czterowartościowością; zapisuje się natomiast inne pierwiastki i połączone z nimi wodory. Liczba kresek określa, czy wiązanie jest pojedyncze, podwójne czy potrójne.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek uczy się 2
40 fiszek uczy się 1
36 fiszek uczy się 7
36 fiszek uczy się 4
28 fiszek uczy się 1
25 fiszek uczy się 2
