Matematyka
Wyłączanie wspólnego czynnika przed nawias
Zestaw wyjaśnia, na czym polega wyłączanie wspólnego czynnika przed nawias w wyrażeniach algebraicznych i jak stosować tę metodę w praktyce. Znajdziesz tu definicje, typowe schematy przekształceń, częste błędy oraz zadania sprawdzające od podstaw do zastosowań maturalnych.
Podcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
16 pytań w 2 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1
6 fiszek · 8 pytań
Etap 2
2 fiszki · 8 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
Karty pracy
Ćwiczenia do wydruku na ten temat
Wielomiany - działania, rozkład na czynniki i równaniaSzkoła średnia, klasa 2
Otwórz kartę pracyLekcje z kursów Odrabiamy
Obejrzyj albo posłuchaj o tym temacie
Działania na wyrażeniach algebraicznych - wyłączanie czynnika przed nawiasWideo, 8 min · Kurs Maturalny - Matematyka podstawowa 2027
Obejrzyj lekcję1.Wyłączanie wspólnego czynnika
Przekształcenie algebraiczne polegające na zapisaniu sumy lub różnicy jako iloczynu. Szukamy czynnika wspólnego dla wszystkich wyrazów i zapisujemy go przed nawiasem, a w nawiasie zostaje to, co otrzymujemy po podzieleniu każdego wyrazu przez ten czynnik.
2.Wspólny czynnik
Liczba, zmienna lub iloczyn kilku elementów, który występuje w każdym wyrazie danego wyrażenia. Może to być na przykład , , albo .
3.Składnik wyrażenia
Część sumy lub różnicy oddzielona znakami albo . Na przykład w wyrażeniu składnikami są i .
4.Rozkład na czynniki
Zapisanie wyrażenia w postaci iloczynu. Wyłączanie wspólnego czynnika przed nawias jest jedną z podstawowych metod rozkładu na czynniki.
5.Największy wspólny czynnik liczbowy
Największa liczba naturalna dzieląca współczynniki wszystkich składników. Na przykład dla i największym wspólnym czynnikiem liczbowym jest .
6.Najmniejsza potęga zmiennej
Jeśli w każdym składniku występuje ta sama zmienna, wyłączamy jej najniższą potęgę. Na przykład z i można wyłączyć .
7.Sprawdzenie przez wymnożenie
Po wyłączeniu czynnika warto sprawdzić wynik, mnożąc czynnik przed nawiasem przez każdy element w nawiasie. Jeśli wracamy do wyrażenia wyjściowego, przekształcenie jest poprawne.
8.Wyłączanie przed nawias
Gdy wygodniej jest uzyskać prostszy nawias, można wyłączyć . Wtedy wszystkie znaki w nawiasie zmieniają się na przeciwne, np. .
Notatka
Na czym polega ta metoda
Wyłączanie wspólnego czynnika przed nawias to jedno z podstawowych przekształceń w algebrze. Polega na tym, że sumę lub różnicę zapisujemy jako iloczyn. Szukamy takiego elementu, który występuje w każdym składniku wyrażenia, a następnie zapisujemy go przed nawiasem.
Jeśli mamy wyrażenie , to w obu składnikach występuje czynnik wspólny . Dlatego można zapisać je jako . W nawiasie zostaje wynik podzielenia każdego składnika przez wyłączony czynnik.
To przekształcenie jest jednym ze sposobów rozkładu na czynniki. Jest bardzo przydatne przy upraszczaniu wyrażeń, rozwiązywaniu równań oraz przygotowywaniu wyrażeń do dalszych działań.
Jak znaleźć wspólny czynnik
Najpierw trzeba rozdzielić wyrażenie na składniki, czyli części oddzielone znakami lub . Potem sprawdzamy, co powtarza się w każdym z nich.
Wspólnym czynnikiem może być:
- liczba, na przykład , ,
- zmienna, na przykład albo
- iloczyn liczby i zmiennych, na przykład albo
W wyrażeniach z liczbami szukamy zwykle największego wspólnego czynnika liczbowego. Na przykład dla będzie to . Gdy w każdym składniku występuje ta sama zmienna w potędze, wyłączamy jej najmniejszą potęgę. Dla i wspólnym czynnikiem jest , bo właśnie ta potęga dzieli oba składniki.
Ważne
Wspólny czynnik musi występować w każdym składniku wyrażenia, inaczej nie można go wyłączyć przed nawias.
Schemat postępowania krok po kroku
Dobrze jest działać według stałego schematu:
- rozpoznaj składniki wyrażenia
- znajdź największy wspólny czynnik liczbowy
- sprawdź, czy da się wyłączyć także zmienne
- podziel każdy składnik przez wyłączony czynnik
- zapisz wynik w postaci iloczynu
Przykład: . W obu składnikach liczby mają wspólny dzielnik , a zmienna występuje co najmniej jako . Wyłączamy więc i dostajemy .
Przykład
, bo oraz .
Wyłączanie liczb, zmiennych i potęg
W prostych przykładach wyłączamy tylko liczbę, np. . W bardziej rozbudowanych wyrażeniach wspólny czynnik może zawierać także zmienne. Na przykład .
Jeżeli pojawiają się potęgi, trzeba uważać na wykładniki. W wyrażeniu wspólna część liczbowa to , wspólna zmienna występuje co najmniej jako , a co najmniej jako . Dlatego można wyłączyć i otrzymać .
Warto pamiętać, że po wyłączeniu czynnika w nawiasie mają pozostać jak najprostsze wyrażenia. To oznacza, że zwykle opłaca się wyłączyć czynnik możliwie największy.
Minus przed nawiasem i częste błędy
Czasem wygodnie jest wyłączyć przed nawias liczbę ujemną, najczęściej . Wtedy wszystkie znaki w nawiasie zmieniają się na przeciwne. Na przykład oraz .
Najczęstsze błędy to:
- wyłączenie czynnika, który nie występuje w każdym składniku
- pozostawienie złych znaków w nawiasie
- błędne dzielenie składników przez wyłączony czynnik
- wyłączenie zbyt małego czynnika, mimo że da się wyłączyć większy
Zapamiętaj
Gdy wyłączasz , każdy znak w nawiasie musi się zmienić: na albo na .
Zastosowania w zadaniach szkolnych
Wyłączanie wspólnego czynnika często pojawia się w zadaniach maturalnych i sprawdzianowych jako etap pośredni. Dzięki niemu można uprościć wyrażenie albo łatwiej rozwiązać równanie.
Przykładowo równanie można zapisać jako . Taka postać jest wygodniejsza, bo od razu widać czynniki. Podobnie przy upraszczaniu wyrażeń algebraicznych rozkład na czynniki porządkuje zapis i pomaga uniknąć rachunkowych pomyłek.
Na sprawdzianie warto po zakończeniu przekształcenia wykonać sprawdzenie przez wymnożenie. Jeśli po rozłożeniu nawiasu wracasz do wyrażenia początkowego, wynik jest poprawny.
Ważne
Najlepsza kontrola wyniku to wymnożenie czynnika przed nawiasem przez każdy składnik w nawiasie.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
24 fiszki uczy się 17
12 fiszek uczy się 21
16 fiszek uczy się 1
28 fiszek
14 fiszek
16 fiszek uczy się 2
