Pierwiastki dowolnego stopnia i potęgi
Matematyka
Zestaw porządkuje pojęcie pierwiastka dowolnego stopnia, warunki istnienia oraz najważniejsze prawa działań. Uczysz się też związku pierwiastkowania z potęgowaniem, uproszczania wyrażeń i typowych pułapek spotykanych w zadaniach maturalnych.
1.Pierwiastek -tego stopnia
Liczba r=\sqrt[n]{a} to taka liczba, że . Dla parzystego w liceum rozpatruje się w liczbach rzeczywistych tylko przypadki z , a wynik jest nieujemny. Dla nieparzystego pierwiastek istnieje dla każdego .
2.Warunek istnienia pierwiastka parzystego stopnia
Wyrażenie dla parzystego ma sens w zbiorze liczb rzeczywistych tylko wtedy, gdy . Na przykład , ale nie jest liczbą rzeczywistą.
3.Pierwiastek nieparzystego stopnia
Dla nieparzystego pierwiastek istnieje dla każdej liczby rzeczywistej. Na przykład , bo .
4.Związek z potęgą o wykładniku wymiernym
Dla odpowiednich wartości można zapisać , a ogólniej . Ten zapis pomaga porównywać własności pierwiastków i potęg.
5.Iloczyn pod jednym pierwiastkiem
Dla dopuszczalnych wartości zachodzi . Na przykład . Trzeba pamiętać o warunkach istnienia obu stron.
6.Iloraz pod jednym pierwiastkiem
Dla i dopuszczalnych wartości zachodzi . Przykład: .
7.Wyłączanie czynnika przed pierwiastek
Jeśli pod pierwiastkiem znajduje się potęga stopnia , można ją wyłączyć: dla parzystego oraz dla nieparzystego . Dlatego , a nie zawsze .
8.Wkładanie czynnika pod pierwiastek
Można zamienić iloczyn na jeden pierwiastek, np. dla : . Dla pierwiastka kwadratowego używa się tego często do uproszczeń i porównań.
9.Usuwanie niewymierności z mianownika
Gdy w mianowniku jest pierwiastek, przekształca się ułamek tak, by mianownik był wymierny. W prostych przypadkach mnoży się licznik i mianownik przez odpowiedni pierwiastek, np. .
10.Monotoniczność pierwiastkowania
Dla ustalonego stopnia funkcja jest rosnąca w swoim zbiorze wartości dopuszczalnych. Jeśli , to odpowiednio . Pozwala to porównywać liczby pod pierwiastkami.
Notatka
1. Co to jest pierwiastek dowolnego stopnia
Pierwiastek -tego stopnia z liczby to liczba, która po podniesieniu do potęgi daje . Zapisujemy to jako . Jest to więc działanie odwrotne do potęgowania, ale trzeba uważać na stopień pierwiastka i znak liczby pod pierwiastkiem.
Dla pierwiastka kwadratowego zapis oznacza główny, czyli nieujemny pierwiastek. Dlatego , a nie . To częsta pułapka: z równania wynika , ale sam symbol oznacza tylko .
W praktyce szkolnej rozpatrujemy pierwiastki w zbiorze liczb rzeczywistych. To oznacza, że nie każde wyrażenie z pierwiastkiem ma sens dla każdej liczby.
2. Kiedy pierwiastek istnieje
Najważniejsza zasada dotyczy parzystości stopnia pierwiastka.
- Jeśli stopień jest parzysty, to w liczbach rzeczywistych musi zachodzić .
- Jeśli stopień jest nieparzysty, to liczba pod pierwiastkiem może być dowolna rzeczywista.
Przykłady:
- , bo .
- .
- , bo .
- nie jest liczbą rzeczywistą.
Z tej zasady wynika też zachowanie znaku wyniku:
- pierwiastek parzystego stopnia jest zawsze nieujemny,
- pierwiastek nieparzystego stopnia ma taki sam znak jak liczba pod pierwiastkiem.
3. Związek pierwiastkowania z potęgowaniem
Pierwiastkowanie można zapisać za pomocą potęgi o wykładniku wymiernym:
Ten zapis pokazuje, że pierwiastek i potęga są ze sobą ściśle związane. Dzięki temu łatwiej porównywać wyrażenia i upraszczać rachunki.
Trzeba jednak pamiętać o warunkach. W szczególności przy parzystym stopniu nie wolno zapominać, że liczba pod pierwiastkiem musi być nieujemna. W zadaniach często wykorzystuje się też zależności odwrotne:
- dla dopuszczalnych wartości,
- dla nieparzystego ,
- dla parzystego .
Szczególnie ważna jest ostatnia własność. Na maturze bardzo często trzeba zauważyć, że , a nie po prostu .
4. Podstawowe własności działań na pierwiastkach
Dla dopuszczalnych wartości obowiązują prawa działań podobne do praw działań na potęgach:
- dla
Własności te pozwalają rozkładać liczby na wygodne czynniki. Na przykład:
Nie wolno natomiast rozdzielać pierwiastka względem dodawania i odejmowania. Zwykle nieprawdziwe są przekształcenia takie jak:
To jedna z najczęstszych pomyłek rachunkowych.
5. Wyłączanie i wkładanie czynnika pod pierwiastek
Upraszczanie pierwiastków polega często na wyłączaniu spod pierwiastka pełnych potęg odpowiedniego stopnia.
Przykłady:
Jeśli mamy wyrażenie algebraiczne, trzeba zachować ostrożność:
Możliwe jest także działanie odwrotne, czyli wkładanie czynnika pod pierwiastek. Dla liczb nieujemnych można stosować schemat:
Na przykład:
Takie przekształcenia pomagają porównywać liczby, upraszczać wyrażenia i przygotowywać ułamki do dalszych obliczeń.
6. Monotoniczność i porównywanie liczb
Funkcja przyporządkowująca liczbie jej pierwiastek -tego stopnia jest rosnąca w swoim naturalnym zakresie. Oznacza to, że większej liczbie pod pierwiastkiem odpowiada większy wynik.
Przykłady:
- skoro , to ,
- skoro , to .
Ta własność jest przydatna w zadaniach z porównywaniem liczb niewymiernych oraz w szacowaniu wartości. Można też korzystać z niej odwrotnie: jeśli porównujemy dwa dodatnie pierwiastki tego samego stopnia, wystarczy porównać liczby pod pierwiastkami.
7. Usuwanie niewymierności z mianownika i typowe pułapki
W wyrażeniach wymiernych dąży się do tego, by w mianowniku nie było pierwiastka. W prostych przypadkach mnoży się licznik i mianownik przez odpowiedni pierwiastek.
Przykłady:
Najczęstsze błędy uczniów:
- mylenie z zamiast z ,
- uznawanie, że ,
- zapominanie, że pierwiastek parzystego stopnia z liczby ujemnej nie jest rzeczywisty,
- mylenie zapisu z rozwiązaniami równania ,
- niewłaściwe rozdzielanie pierwiastka przy odejmowaniu.
W zadaniach maturalnych najważniejsze jest pilnowanie warunków, znaku wyniku oraz poprawne stosowanie własności tylko tam, gdzie rzeczywiście wolno.
Quizy w tym zestawie
18 pytań w 2 etapach — odblokujesz je po dodaniu zestawu
