Biologia
Sacharydy - budowa, podział i funkcje
autor: Kreatywna
Poznasz budowę i znaczenie cukrów prostych, dwucukrów oraz wielocukrów. Nauczysz się łączyć rodzaj wiązań i budowę łańcuchów z funkcją energetyczną, zapasową lub budulcową sacharydów.
Podcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
40 pytań w 5 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Podstawy budowy cukrów
Etap 1 · 11 fiszek · 8 pytań
Etap 2: Funkcje monosacharydów
Etap 2 · 8 fiszek · 8 pytań
Etap 3: Oligosacharydy i dwucukry
Etap 3 · 5 fiszek · 8 pytań
Etap 4: Polisacharydy budulcowe
Etap 4 · 9 fiszek · 8 pytań
Etap 5: Polisacharydy zapasowe
Etap 5 · 7 fiszek · 8 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Sacharydy - powstawanie i skład pierwiastkowy
Sacharydy powstają przede wszystkim w fotosyntezie. Większość zawiera wyłącznie węgiel, wodór i tlen, zwykle w stosunku liczby atomów wodoru do tlenu 2:1. Niektóre zawierają też inne pierwiastki, np. azot.
2.Podział sacharydów ze względu na budowę
Sacharydy dzieli się na monosacharydy, czyli cukry proste, oligosacharydy złożone z 2-10 cząsteczek monosacharydów oraz polisacharydy zbudowane z wielu reszt cukrów prostych.
3.Monosacharydy - właściwości
Monosacharydy, czyli cukry proste lub jednocukry, mają słodki smak i dobrze rozpuszczają się w wodzie.
4.Podział monosacharydów według liczby atomów węgla
Monosacharydy zawierają zazwyczaj od 3 do 10 atomów węgla. Trzy atomy mają triozy, cztery - tetrozy, pięć - pentozy, a sześć - heksozy.
5.Grupy funkcyjne monosacharydów
Każdy monosacharyd ma kilka grup hydroksylowych oraz jedną grupę karbonylową: aldehydową albo ketonową.
6.Aldozy i ketozy
Aldozy to monosacharydy zawierające grupę aldehydową, a ketozy - monosacharydy zawierające grupę ketonową.
7.Izomery
Izomery to związki o takim samym wzorze sumarycznym, ale odmiennej budowie cząsteczek, czyli różnych wzorach strukturalnych.
8.Glukoza i fruktoza jako izomery
Glukoza i fruktoza mają ten sam wzór sumaryczny: , ale różnią się układem atomów i rodzajem grupy funkcyjnej. Glukoza jest aldozą, a fruktoza ketozą. Mogą się wzajemnie przekształcać.
9.Aldehyd 3-fosfoglicerynowy - znaczenie
Jest triozą, produktem pośrednim oddychania komórkowego i produktem ostatecznym fotosyntezy.
10.Ryboza - znaczenie biologiczne
Ryboza jest pentozą. Wchodzi w skład RNA, uczestniczącego w syntezie białek i będącego nośnikiem informacji genetycznej wielu wirusów. Jest też składnikiem wolnych rybonukleotydów, np. ATP, przenoszących energię w komórkach.
11.Deoksyryboza - znaczenie biologiczne
Deoksyryboza jest pentozą wchodzącą w skład DNA, które jest nośnikiem informacji genetycznej organizmów i wielu wirusów.
12.Glukoza - znaczenie biologiczne
Glukoza jest heksozą i podstawowym substratem energetycznym. Jest także monomerem wielu oligosacharydów i polisacharydów.
13.Fruktoza - znaczenie biologiczne
Fruktoza jest heksozą i substratem energetycznym. Wchodzi w skład wielu oligosacharydów i polisacharydów.
14.Galaktoza - znaczenie biologiczne
Galaktoza jest heksozą i substratem energetycznym. Wchodzi w skład laktozy, niektórych polisacharydów, glikolipidów i glikoprotein.
15.Ryboza a deoksyryboza - związek z kwasami nukleinowymi
Obie są pentozami. Ryboza wchodzi w skład RNA, a deoksyryboza - DNA.
16.Główne funkcje biologiczne monosacharydów
Monosacharydy są substratami energetycznymi, składnikami większych sacharydów, kwasów nukleinowych i nukleotydów oraz uczestniczą w przemianach metabolicznych.
17.Oligosacharydy - budowa
Oligosacharydy są zbudowane z 2-10 cząsteczek monosacharydów połączonych wiązaniami O-glikozydowymi.
18.Powstawanie wiązania O-glikozydowego
Wiązanie O-glikozydowe łączy cząsteczki monosacharydów. Powstaje w reakcji kondensacji, której towarzyszy wydzielenie cząsteczki wody.
19.Oznaczenia wiązań glikozydowych
Liczby w nazwie wiązania wskazują łączone atomy węgla, np. wiązanie 1,4 łączy pierwszy atom węgla jednej cząsteczki z czwartym drugiej. Wiązania α- i β-glikozydowe rozróżnia się zależnie od formy monosacharydów tworzących wiązanie.
20.Disacharydy - budowa i powstawanie
Disacharydy, czyli dwucukry, są najprostszymi oligosacharydami. Powstają przez kondensację dwóch cząsteczek monosacharydów i mają podobne do nich właściwości fizykochemiczne.
21.Sacharoza - budowa i funkcje
Sacharoza składa się z glukozy i fruktozy połączonych wiązaniem 1-α,2-β-glikozydowym. Jest formą transportową cukrów u roślin oraz substancją zapasową w korzeniu buraka cukrowego i łodydze trzciny cukrowej.
22.Laktoza - budowa i funkcja
Laktoza składa się z galaktozy i glukozy połączonych wiązaniem 1,4-β-glikozydowym. Występuje w mleku ssaków i jest źródłem substratów energetycznych: glukozy i galaktozy.
23.Maltoza - budowa i funkcje
Maltoza składa się z dwóch cząsteczek glukozy połączonych wiązaniem 1,4-α-glikozydowym. Jest źródłem glukozy. Występuje w nektarze i pyłku niektórych roślin, przyczyniając się do wabienia zwierząt zapylających.
24.Oligosacharydy jako składniki błon komórkowych
Oligosacharydy o dłuższych łańcuchach często łączą się z białkami lub lipidami, tworząc związki wchodzące w skład błon komórkowych.
25.Polisacharydy - budowa i rozpuszczalność
Polisacharydy, czyli wielocukry, powstają z wielu cząsteczek monosacharydów połączonych w jedną dużą cząsteczkę. Są słabo rozpuszczalne albo nierozpuszczalne w wodzie.
26.Podział polisacharydów według funkcji
Polisacharydy budulcowe to celuloza i chityna, a zapasowe - skrobia i glikogen.
27.Właściwości polisacharydów budulcowych
Celuloza i chityna są nierozpuszczalne w wodzie, sztywne i wytrzymałe. Chronią komórki oraz organizmy przed urazami mechanicznymi, a komórki także przed pękaniem w roztworach hipotonicznych.
28.Budowa łańcuchów celulozy i chityny a wytrzymałość
Reszty cukrowe łączą się wiązaniami 1,4-β-glikozydowymi w nierozgałęzione łańcuchy. Liczne wiązania wodorowe między łańcuchami łączą je w grubsze, wytrzymałe włókna.
29.Celuloza - budowa
Celuloza składa się z reszt glukozy połączonych wiązaniami 1,4-β-glikozydowymi. Jej nierozgałęziony łańcuch zawiera od kilku do kilkunastu tysięcy reszt glukozy.
30.Celuloza - występowanie i przystosowanie do funkcji
Celuloza jest głównym składnikiem ścian komórkowych roślin i niektórych protistów. Jej włókna są odporne mechanicznie, a większość organizmów, również tych, u których występuje, nie wytwarza enzymów zdolnych do jej rozkładu.
31.Chityna - budowa
Chityna składa się z reszt N-acetyloglukozaminy, pochodnej glukozy, połączonych wiązaniami 1,4-β-glikozydowymi. Jeden nierozgałęziony łańcuch zawiera kilka tysięcy tych reszt.
32.Chityna - występowanie i przystosowanie do funkcji
Chityna buduje ściany komórkowe grzybów i twarde części wielu bezkręgowców, m.in. szkielety zewnętrzne stawonogów oraz dzioby ośmiornic. Tworzy wytrzymałe włókna, a większość organizmów nie wytwarza enzymów zdolnych do jej rozkładu.
33.Wiązania w polisacharydach zapasowych
W skrobi i glikogenie reszty glukozy są połączone w łańcuchach wiązaniami 1,4-α-glikozydowymi. Rozgałęzienia powstają dzięki wiązaniom 1,6-α-glikozydowym.
34.Skrobia - funkcja i występowanie
Skrobia jest materiałem zapasowym roślin i niektórych protistów. U roślin gromadzi się m.in. w nasionach i organach spichrzowych, np. bulwach. Jej rozkład dostarcza glukozy wykorzystywanej jako źródło energii.
35.Dwie frakcje skrobi
Amyloza, czyli frakcja nierozgałęziona, stanowi około 20% masy skrobi i tworzy helikalny łańcuch od kilkuset do kilku tysięcy reszt glukozy. Amylopektyna, czyli frakcja rozgałęziona, stanowi około 80%, zawiera kilka tysięcy reszt glukozy i rozgałęzia się mniej więcej co 25 reszt.
36.Dlaczego skrobia nadaje się do magazynowania energii?
Skrobia może być rozkładana przez amylazy. Helikalna budowa frakcji nierozgałęzionej ułatwia enzymom dostęp do wiązań α-glikozydowych, a rozgałęzienia drugiej frakcji umożliwiają jednoczesny rozkład w wielu miejscach.
37.Glikogen - budowa, funkcja i występowanie
Glikogen jest materiałem zapasowym zwierząt i grzybów. Zawiera kilkadziesiąt tysięcy reszt glukozy, a jego łańcuchy rozgałęziają się mniej więcej co 6-12 reszt. U człowieka gromadzi się głównie w wątrobie i mięśniach.
38.Dlaczego glikogen nadaje się do magazynowania energii?
Glikogen jest rozkładany m.in. przez fosforylazę glikogenową wytwarzaną w komórkach zwierzęcych i grzybowych. Silne rozgałęzienie umożliwia jego jednoczesny rozkład w wielu miejscach cząsteczki.
39.Rozgałęzienia glikogenu i rozgałęzionej frakcji skrobi
Glikogen rozgałęzia się mniej więcej co 6-12 reszt glukozy, a rozgałęziona frakcja skrobi - co około 25 reszt. Glikogen jest więc silniej rozgałęziony.
40.Wykrywanie skrobi
Skrobię można wykryć płynem Lugola, czyli roztworem jodu w jodku potasu. Pod wpływem jodu skrobia barwi się na granatowo.
Notatka
Sacharydy - pochodzenie, skład i podział
Sacharydy, nazywane też cukrami lub węglowodanami, powstają przede wszystkim w procesie fotosyntezy. Stanowią około 80% suchej masy roślin zielonych, ale tylko około 1% suchej masy zwierząt.
Większość sacharydów zawiera wyłącznie węgiel, wodór i tlen. Stosunek liczby atomów wodoru do tlenu wynosi zwykle 2:1. Nie jest to jednak bezwyjątkowa zasada: niektóre cukry zawierają dodatkowo inne pierwiastki, np. azot.
Podstawą podziału jest budowa cząsteczek. Monosacharydy są cukrami prostymi; oligosacharydy zawierają 2-10 połączonych jednostek cukrowych, a polisacharydy - wiele takich jednostek tworzących dużą cząsteczkę.
Budowa monosacharydów i izomeria
Monosacharydy mają słodki smak i dobrze rozpuszczają się w wodzie. Ich cząsteczki zawierają zazwyczaj od 3 do 10 atomów węgla. Liczba atomów węgla pozwala wyróżnić triozy, tetrozy, pentozy i heksozy, mające odpowiednio trzy, cztery, pięć i sześć atomów tego pierwiastka.
Drugie kryterium podziału dotyczy grup funkcyjnych. Oprócz kilku grup hydroksylowych cukier prosty zawiera jedną grupę karbonylową. Aldozy mają grupę aldehydową, a ketozy - ketonową.
Izomeria polega na tym, że jednakowemu wzorowi sumarycznemu odpowiadają różne układy atomów. Glukoza i fruktoza mają wzór , lecz pierwsza jest aldozą, a druga ketozą. Mogą przekształcać się jedna w drugą.
Ważne
Liczba atomów węgla i rodzaj grupy karbonylowej to dwa różne kryteria podziału: cukier może być jednocześnie heksozą i ketozą.
Znaczenie biologiczne cukrów prostych
Cukry proste nie służą wyłącznie do dostarczania energii. Pentozy są składnikami związków związanych z informacją genetyczną, a heksozy mogą zarówno zasilać przemiany energetyczne, jak i budować większe cząsteczki.
| Monosacharyd | Grupa | Najważniejsze znaczenie |
|---|---|---|
| Aldehyd 3-fosfoglicerynowy | trioza | oddychanie i fotosynteza |
| Ryboza | pentoza | RNA i rybonukleotydy |
| Deoksyryboza | pentoza | DNA |
| Glukoza | heksoza | podstawowy substrat energetyczny |
| Fruktoza | heksoza | substrat energetyczny |
| Galaktoza | heksoza | składnik laktozy |
RNA uczestniczy w syntezie białek i przenosi informację genetyczną u wielu wirusów. DNA jest nośnikiem informacji genetycznej organizmów oraz wielu wirusów. Wolne rybonukleotydy, np. ATP, przenoszą energię w komórkach.
Glukoza jest monomerem licznych oligosacharydów i polisacharydów; fruktoza również wchodzi w skład wielu większych sacharydów. Galaktoza występuje ponadto w niektórych polisacharydach, glikolipidach i glikoproteinach.
Oligosacharydy i najważniejsze dwucukry
Jednostki cukrowe w oligosacharydach łączy wiązanie O-glikozydowe. Powstaje ono podczas kondensacji, z wydzieleniem wody. Oznaczenie 1,4 wskazuje połączenie pierwszego atomu węgla jednej cząsteczki z czwartym drugiej; symbole α i β odnoszą się do form cukrów tworzących wiązanie.
Disacharydy powstają z dwóch monosacharydów i mają zbliżone do nich właściwości fizykochemiczne. Różnią się składem jednostek cukrowych oraz rodzajem połączenia.
| Dwucukier | Skład | Wiązanie glikozydowe |
|---|---|---|
| Sacharoza | glukoza + fruktoza | 1-α,2-β |
| Laktoza | galaktoza + glukoza | 1,4-β |
| Maltoza | glukoza + glukoza | 1,4-α |
Sacharoza umożliwia transport cukrów u roślin, a w korzeniu buraka cukrowego i łodydze trzciny cukrowej stanowi zapas. Laktoza w mleku ssaków dostarcza glukozy i galaktozy. Maltoza jest źródłem glukozy; obecna w nektarze i pyłku niektórych roślin przyczynia się do wabienia zapylaczy.
Dłuższe oligosacharydy często łączą się z białkami lub lipidami. Powstałe związki są składnikami błon komórkowych.
Dlaczego wielocukry mogą tworzyć trwałe struktury?
Polisacharydy są dużymi cząsteczkami złożonymi z wielu połączonych jednostek cukrowych. Są słabo rozpuszczalne lub nierozpuszczalne w wodzie. Pełnią funkcję budulcową albo zapasową.
W polisacharydach budulcowych reszty cukrowe łączą się wiązaniami 1,4-β-glikozydowymi, tworząc nierozgałęzione łańcuchy. Między sąsiednimi łańcuchami powstają liczne wiązania wodorowe, które scalają je w grubsze włókna.
Taka organizacja nadaje celulozie i chitynie sztywność oraz wytrzymałość. Tworzone przez nie struktury chronią przed urazami mechanicznymi i pękaniem komórek w roztworach hipotonicznych. Trwałości sprzyja też to, że większość organizmów, w tym organizmy zawierające te wielocukry, nie wytwarza enzymów umożliwiających ich rozkład.
Zapamiętaj
Wiązania glikozydowe łączą jednostki cukrowe w łańcuchu, natomiast wiązania wodorowe łączą łańcuchy we włókna.
Celuloza i chityna - różne jednostki i miejsca występowania
Celuloza jest zbudowana z glukozy. Jeden jej łańcuch zawiera od kilku do kilkunastu tysięcy reszt tego cukru. Jest głównym składnikiem ścian komórkowych roślin i niektórych protistów.
Chityna zawiera N-acetyloglukozaminę, czyli pochodną glukozy. Na jeden łańcuch przypada kilka tysięcy jej reszt. Występuje w ścianach komórkowych grzybów oraz twardych częściach ciała wielu bezkręgowców, m.in. w szkieletach zewnętrznych stawonogów i dziobach ośmiornic.
Wspólna funkcja budulcowa nie oznacza więc jednakowego składu chemicznego ani występowania u tych samych grup organizmów.
Skrobia - magazyn energii roślin
Skrobia gromadzi zapas u roślin i niektórych protistów. Występuje m.in. w nasionach i organach spichrzowych. Jej enzymatyczny rozkład prowadzi do uzyskania glukozy, wykorzystywanej jako źródło energii.
Skrobia zawiera dwie frakcje:
- Amyloza (frakcja nierozgałęziona) - około 20% masy; helikalny łańcuch od kilkuset do kilku tysięcy reszt glukozy.
- Amylopektyna (frakcja rozgałęziona) - około 80% masy; kilka tysięcy reszt glukozy, odgałęzienia mniej więcej co 25 reszt.
W łańcuchach występują wiązania 1,4-α-glikozydowe, a w miejscach rozgałęzień - 1,6-α-glikozydowe. Skrobię rozkładają amylazy, wytwarzane m.in. w komórkach roślinnych. Helisa ułatwia im dostęp do wiązań, natomiast rozgałęzienia umożliwiają rozkład w wielu miejscach jednocześnie.
Przykład
Skrobia w ziarniaku kukurydzy stanowi zapas energii dla zarodka i rozwijającej się siewki.
Skrobię wykrywa się m.in. płynem Lugola, zawierającym jod w roztworze jodku potasu. Dodatni wynik próby to granatowe zabarwienie.
Glikogen - znaczenie silnego rozgałęzienia
Glikogen pełni funkcję zapasową u zwierząt i grzybów. U człowieka jest gromadzony przede wszystkim w wątrobie i mięśniach. Jego cząsteczka zawiera kilkadziesiąt tysięcy reszt glukozy.
Podobnie jak w skrobi, łańcuch tworzą wiązania 1,4-α-glikozydowe, a odgałęzienia - 1,6-α-glikozydowe. W glikogenie występują one co około 6-12 reszt glukozy, czyli częściej niż w rozgałęzionej frakcji skrobi, gdzie odstęp wynosi około 25 reszt.
Silne rozgałęzienie pozwala prowadzić rozkład jednocześnie w wielu miejscach cząsteczki. Uczestniczy w nim m.in. fosforylaza glikogenowa, wytwarzana przez komórki zwierząt i grzybów. Uzyskana glukoza może zostać wykorzystana jako źródło energii.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek uczy się 3
40 fiszek uczy się 4
40 fiszek uczy się 3
36 fiszek uczy się 8
36 fiszek uczy się 4
28 fiszek uczy się 3
