Ilustracja do zestawu: Sacharydy - budowa, podział i funkcje

Biologia

Sacharydy - budowa, podział i funkcje

autor: Kreatywna

Poznasz budowę i znaczenie cukrów prostych, dwucukrów oraz wielocukrów. Nauczysz się łączyć rodzaj wiązań i budowę łańcuchów z funkcją energetyczną, zapasową lub budulcową sacharydów.

40 fiszek40 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

40 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Podstawy budowy cukrów

    Etap 1 · 11 fiszek · 8 pytań

  2. Etap 2: Funkcje monosacharydów

    Etap 2 · 8 fiszek · 8 pytań

  3. Etap 3: Oligosacharydy i dwucukry

    Etap 3 · 5 fiszek · 8 pytań

  4. Etap 4: Polisacharydy budulcowe

    Etap 4 · 9 fiszek · 8 pytań

  5. Etap 5: Polisacharydy zapasowe

    Etap 5 · 7 fiszek · 8 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Sacharydy - powstawanie i skład pierwiastkowy

Sacharydy powstają przede wszystkim w fotosyntezie. Większość zawiera wyłącznie węgiel, wodór i tlen, zwykle w stosunku liczby atomów wodoru do tlenu 2:1. Niektóre zawierają też inne pierwiastki, np. azot.

2.Podział sacharydów ze względu na budowę

Sacharydy dzieli się na monosacharydy, czyli cukry proste, oligosacharydy złożone z 2-10 cząsteczek monosacharydów oraz polisacharydy zbudowane z wielu reszt cukrów prostych.

3.Monosacharydy - właściwości

Monosacharydy, czyli cukry proste lub jednocukry, mają słodki smak i dobrze rozpuszczają się w wodzie.

4.Podział monosacharydów według liczby atomów węgla

Monosacharydy zawierają zazwyczaj od 3 do 10 atomów węgla. Trzy atomy mają triozy, cztery - tetrozy, pięć - pentozy, a sześć - heksozy.

5.Grupy funkcyjne monosacharydów

Każdy monosacharyd ma kilka grup hydroksylowych oraz jedną grupę karbonylową: aldehydową albo ketonową.

6.Aldozy i ketozy

Aldozy to monosacharydy zawierające grupę aldehydową, a ketozy - monosacharydy zawierające grupę ketonową.

7.Izomery

Izomery to związki o takim samym wzorze sumarycznym, ale odmiennej budowie cząsteczek, czyli różnych wzorach strukturalnych.

8.Glukoza i fruktoza jako izomery

Glukoza i fruktoza mają ten sam wzór sumaryczny: CX6HX12OX6\ce{C6H12O6}, ale różnią się układem atomów i rodzajem grupy funkcyjnej. Glukoza jest aldozą, a fruktoza ketozą. Mogą się wzajemnie przekształcać.

Ten sam skład chemicznyGlukozaaldozagrupa aldehydowaFruktozaketozagrupa ketonowa

9.Aldehyd 3-fosfoglicerynowy - znaczenie

Jest triozą, produktem pośrednim oddychania komórkowego i produktem ostatecznym fotosyntezy.

10.Ryboza - znaczenie biologiczne

Ryboza jest pentozą. Wchodzi w skład RNA, uczestniczącego w syntezie białek i będącego nośnikiem informacji genetycznej wielu wirusów. Jest też składnikiem wolnych rybonukleotydów, np. ATP, przenoszących energię w komórkach.

11.Deoksyryboza - znaczenie biologiczne

Deoksyryboza jest pentozą wchodzącą w skład DNA, które jest nośnikiem informacji genetycznej organizmów i wielu wirusów.

12.Glukoza - znaczenie biologiczne

Glukoza jest heksozą i podstawowym substratem energetycznym. Jest także monomerem wielu oligosacharydów i polisacharydów.

13.Fruktoza - znaczenie biologiczne

Fruktoza jest heksozą i substratem energetycznym. Wchodzi w skład wielu oligosacharydów i polisacharydów.

14.Galaktoza - znaczenie biologiczne

Galaktoza jest heksozą i substratem energetycznym. Wchodzi w skład laktozy, niektórych polisacharydów, glikolipidów i glikoprotein.

15.Ryboza a deoksyryboza - związek z kwasami nukleinowymi

Obie są pentozami. Ryboza wchodzi w skład RNA, a deoksyryboza - DNA.

16.Główne funkcje biologiczne monosacharydów

Monosacharydy są substratami energetycznymi, składnikami większych sacharydów, kwasów nukleinowych i nukleotydów oraz uczestniczą w przemianach metabolicznych.

MonosacharydyEnergia i przemianyglukoza – substrattrioza – metabolizmKwasy i nukleotydyryboza – RNA i ATPdeoksyryboza – DNAWiększe sacharydyglukoza – monomer

17.Oligosacharydy - budowa

Oligosacharydy są zbudowane z 2-10 cząsteczek monosacharydów połączonych wiązaniami O-glikozydowymi.

18.Powstawanie wiązania O-glikozydowego

Wiązanie O-glikozydowe łączy cząsteczki monosacharydów. Powstaje w reakcji kondensacji, której towarzyszy wydzielenie cząsteczki wody.

1Dwa monosacharydyUczestniczą grupy hydroksylowe2KondensacjaWydziela się cząsteczka wody3DisacharydPowstaje wiązanie O-glikozydowe

19.Oznaczenia wiązań glikozydowych

Liczby w nazwie wiązania wskazują łączone atomy węgla, np. wiązanie 1,4 łączy pierwszy atom węgla jednej cząsteczki z czwartym drugiej. Wiązania α- i β-glikozydowe rozróżnia się zależnie od formy monosacharydów tworzących wiązanie.

20.Disacharydy - budowa i powstawanie

Disacharydy, czyli dwucukry, są najprostszymi oligosacharydami. Powstają przez kondensację dwóch cząsteczek monosacharydów i mają podobne do nich właściwości fizykochemiczne.

21.Sacharoza - budowa i funkcje

Sacharoza składa się z glukozy i fruktozy połączonych wiązaniem 1-α,2-β-glikozydowym. Jest formą transportową cukrów u roślin oraz substancją zapasową w korzeniu buraka cukrowego i łodydze trzciny cukrowej.

22.Laktoza - budowa i funkcja

Laktoza składa się z galaktozy i glukozy połączonych wiązaniem 1,4-β-glikozydowym. Występuje w mleku ssaków i jest źródłem substratów energetycznych: glukozy i galaktozy.

23.Maltoza - budowa i funkcje

Maltoza składa się z dwóch cząsteczek glukozy połączonych wiązaniem 1,4-α-glikozydowym. Jest źródłem glukozy. Występuje w nektarze i pyłku niektórych roślin, przyczyniając się do wabienia zwierząt zapylających.

24.Oligosacharydy jako składniki błon komórkowych

Oligosacharydy o dłuższych łańcuchach często łączą się z białkami lub lipidami, tworząc związki wchodzące w skład błon komórkowych.

25.Polisacharydy - budowa i rozpuszczalność

Polisacharydy, czyli wielocukry, powstają z wielu cząsteczek monosacharydów połączonych w jedną dużą cząsteczkę. Są słabo rozpuszczalne albo nierozpuszczalne w wodzie.

26.Podział polisacharydów według funkcji

Polisacharydy budulcowe to celuloza i chityna, a zapasowe - skrobia i glikogen.

PolisacharydyBudulcowecelulozachitynaZapasoweskrobiaglikogen

27.Właściwości polisacharydów budulcowych

Celuloza i chityna są nierozpuszczalne w wodzie, sztywne i wytrzymałe. Chronią komórki oraz organizmy przed urazami mechanicznymi, a komórki także przed pękaniem w roztworach hipotonicznych.

28.Budowa łańcuchów celulozy i chityny a wytrzymałość

Reszty cukrowe łączą się wiązaniami 1,4-β-glikozydowymi w nierozgałęzione łańcuchy. Liczne wiązania wodorowe między łańcuchami łączą je w grubsze, wytrzymałe włókna.

1Nierozgałęzione łańcuchyWiązania 1,4-β-glikozydowe2Łączenie łańcuchówLiczne wiązania wodorowe3Grubsze włóknaOdporność mechaniczna

29.Celuloza - budowa

Celuloza składa się z reszt glukozy połączonych wiązaniami 1,4-β-glikozydowymi. Jej nierozgałęziony łańcuch zawiera od kilku do kilkunastu tysięcy reszt glukozy.

30.Celuloza - występowanie i przystosowanie do funkcji

Celuloza jest głównym składnikiem ścian komórkowych roślin i niektórych protistów. Jej włókna są odporne mechanicznie, a większość organizmów, również tych, u których występuje, nie wytwarza enzymów zdolnych do jej rozkładu.

31.Chityna - budowa

Chityna składa się z reszt N-acetyloglukozaminy, pochodnej glukozy, połączonych wiązaniami 1,4-β-glikozydowymi. Jeden nierozgałęziony łańcuch zawiera kilka tysięcy tych reszt.

32.Chityna - występowanie i przystosowanie do funkcji

Chityna buduje ściany komórkowe grzybów i twarde części wielu bezkręgowców, m.in. szkielety zewnętrzne stawonogów oraz dzioby ośmiornic. Tworzy wytrzymałe włókna, a większość organizmów nie wytwarza enzymów zdolnych do jej rozkładu.

ChitynaGrzybyściany komórkoweBezkręgowceszkieletystawonogówdzioby ośmiornic

33.Wiązania w polisacharydach zapasowych

W skrobi i glikogenie reszty glukozy są połączone w łańcuchach wiązaniami 1,4-α-glikozydowymi. Rozgałęzienia powstają dzięki wiązaniom 1,6-α-glikozydowym.

34.Skrobia - funkcja i występowanie

Skrobia jest materiałem zapasowym roślin i niektórych protistów. U roślin gromadzi się m.in. w nasionach i organach spichrzowych, np. bulwach. Jej rozkład dostarcza glukozy wykorzystywanej jako źródło energii.

35.Dwie frakcje skrobi

Amyloza, czyli frakcja nierozgałęziona, stanowi około 20% masy skrobi i tworzy helikalny łańcuch od kilkuset do kilku tysięcy reszt glukozy. Amylopektyna, czyli frakcja rozgałęziona, stanowi około 80%, zawiera kilka tysięcy reszt glukozy i rozgałęzia się mniej więcej co 25 reszt.

SkrobiaOkoło 20% masyłańcuchnierozgałęzionykształt helisyOkoło 80% masyłańcuchrozgałęzionyodgałęzienia cook. 25 reszt

36.Dlaczego skrobia nadaje się do magazynowania energii?

Skrobia może być rozkładana przez amylazy. Helikalna budowa frakcji nierozgałęzionej ułatwia enzymom dostęp do wiązań α-glikozydowych, a rozgałęzienia drugiej frakcji umożliwiają jednoczesny rozkład w wielu miejscach.

37.Glikogen - budowa, funkcja i występowanie

Glikogen jest materiałem zapasowym zwierząt i grzybów. Zawiera kilkadziesiąt tysięcy reszt glukozy, a jego łańcuchy rozgałęziają się mniej więcej co 6-12 reszt. U człowieka gromadzi się głównie w wątrobie i mięśniach.

38.Dlaczego glikogen nadaje się do magazynowania energii?

Glikogen jest rozkładany m.in. przez fosforylazę glikogenową wytwarzaną w komórkach zwierzęcych i grzybowych. Silne rozgałęzienie umożliwia jego jednoczesny rozkład w wielu miejscach cząsteczki.

PRZYCZYNYOdgałęzienia co 6–12 resztSilnie rozgałęziony glikogenSKUTKIRozkład w wielu miejscachWykorzystanie zapasu energii

39.Rozgałęzienia glikogenu i rozgałęzionej frakcji skrobi

Glikogen rozgałęzia się mniej więcej co 6-12 reszt glukozy, a rozgałęziona frakcja skrobi - co około 25 reszt. Glikogen jest więc silniej rozgałęziony.

40.Wykrywanie skrobi

Skrobię można wykryć płynem Lugola, czyli roztworem jodu w jodku potasu. Pod wpływem jodu skrobia barwi się na granatowo.

Notatka

Sacharydy - pochodzenie, skład i podział

Sacharydy, nazywane też cukrami lub węglowodanami, powstają przede wszystkim w procesie fotosyntezy. Stanowią około 80% suchej masy roślin zielonych, ale tylko około 1% suchej masy zwierząt.

Większość sacharydów zawiera wyłącznie węgiel, wodór i tlen. Stosunek liczby atomów wodoru do tlenu wynosi zwykle 2:1. Nie jest to jednak bezwyjątkowa zasada: niektóre cukry zawierają dodatkowo inne pierwiastki, np. azot.

Podstawą podziału jest budowa cząsteczek. Monosacharydy są cukrami prostymi; oligosacharydy zawierają 2-10 połączonych jednostek cukrowych, a polisacharydy - wiele takich jednostek tworzących dużą cząsteczkę.

SacharydyMonosacharydyrybozaglukozafruktozaOligosacharydysacharozalaktozamaltozaPolisacharydycelulozachitynaskrobiaglikogen
Od cukrów prostych do wielocukrów

Budowa monosacharydów i izomeria

Monosacharydy mają słodki smak i dobrze rozpuszczają się w wodzie. Ich cząsteczki zawierają zazwyczaj od 3 do 10 atomów węgla. Liczba atomów węgla pozwala wyróżnić triozy, tetrozy, pentozy i heksozy, mające odpowiednio trzy, cztery, pięć i sześć atomów tego pierwiastka.

Drugie kryterium podziału dotyczy grup funkcyjnych. Oprócz kilku grup hydroksylowych cukier prosty zawiera jedną grupę karbonylową. Aldozy mają grupę aldehydową, a ketozy - ketonową.

MonosacharydyLiczba atomów węglatriozy – 3tetrozy – 4pentozy – 5heksozy – 6Grupa karbonylowaaldozy – aldehydowaketozy – ketonowa
Dwa kryteria podziału

Izomeria polega na tym, że jednakowemu wzorowi sumarycznemu odpowiadają różne układy atomów. Glukoza i fruktoza mają wzór CX6HX12OX6\ce{C6H12O6}, lecz pierwsza jest aldozą, a druga ketozą. Mogą przekształcać się jedna w drugą.

Ważne

Liczba atomów węgla i rodzaj grupy karbonylowej to dwa różne kryteria podziału: cukier może być jednocześnie heksozą i ketozą.

Znaczenie biologiczne cukrów prostych

Cukry proste nie służą wyłącznie do dostarczania energii. Pentozy są składnikami związków związanych z informacją genetyczną, a heksozy mogą zarówno zasilać przemiany energetyczne, jak i budować większe cząsteczki.

MonosacharydGrupaNajważniejsze znaczenie
Aldehyd 3-fosfoglicerynowytriozaoddychanie i fotosynteza
RybozapentozaRNA i rybonukleotydy
DeoksyrybozapentozaDNA
Glukozaheksozapodstawowy substrat energetyczny
Fruktozaheksozasubstrat energetyczny
Galaktozaheksozaskładnik laktozy

RNA uczestniczy w syntezie białek i przenosi informację genetyczną u wielu wirusów. DNA jest nośnikiem informacji genetycznej organizmów oraz wielu wirusów. Wolne rybonukleotydy, np. ATP, przenoszą energię w komórkach.

PentozyRybozaRNA – synteza białekATP – przenoszenie energiiDeoksyrybozaDNA – informacja genetyczna
Pentozy w ważnych związkach

Glukoza jest monomerem licznych oligosacharydów i polisacharydów; fruktoza również wchodzi w skład wielu większych sacharydów. Galaktoza występuje ponadto w niektórych polisacharydach, glikolipidach i glikoproteinach.

Oligosacharydy i najważniejsze dwucukry

Jednostki cukrowe w oligosacharydach łączy wiązanie O-glikozydowe. Powstaje ono podczas kondensacji, z wydzieleniem wody. Oznaczenie 1,4 wskazuje połączenie pierwszego atomu węgla jednej cząsteczki z czwartym drugiej; symbole α i β odnoszą się do form cukrów tworzących wiązanie.

1Dwie cząsteczki monosacharydówZawierają grupy hydroksylowe2Utworzenie połączeniaWydziela się woda3DisacharydJednostki łączy wiązanie O-glikozydowe
Kondensacja tworząca dwucukier

Disacharydy powstają z dwóch monosacharydów i mają zbliżone do nich właściwości fizykochemiczne. Różnią się składem jednostek cukrowych oraz rodzajem połączenia.

DwucukierSkładWiązanie glikozydowe
Sacharozaglukoza + fruktoza1-α,2-β
Laktozagalaktoza + glukoza1,4-β
Maltozaglukoza + glukoza1,4-α

Sacharoza umożliwia transport cukrów u roślin, a w korzeniu buraka cukrowego i łodydze trzciny cukrowej stanowi zapas. Laktoza w mleku ssaków dostarcza glukozy i galaktozy. Maltoza jest źródłem glukozy; obecna w nektarze i pyłku niektórych roślin przyczynia się do wabienia zapylaczy.

Dłuższe oligosacharydy często łączą się z białkami lub lipidami. Powstałe związki są składnikami błon komórkowych.

Dlaczego wielocukry mogą tworzyć trwałe struktury?

Polisacharydy są dużymi cząsteczkami złożonymi z wielu połączonych jednostek cukrowych. Są słabo rozpuszczalne lub nierozpuszczalne w wodzie. Pełnią funkcję budulcową albo zapasową.

W polisacharydach budulcowych reszty cukrowe łączą się wiązaniami 1,4-β-glikozydowymi, tworząc nierozgałęzione łańcuchy. Między sąsiednimi łańcuchami powstają liczne wiązania wodorowe, które scalają je w grubsze włókna.

Taka organizacja nadaje celulozie i chitynie sztywność oraz wytrzymałość. Tworzone przez nie struktury chronią przed urazami mechanicznymi i pękaniem komórek w roztworach hipotonicznych. Trwałości sprzyja też to, że większość organizmów, w tym organizmy zawierające te wielocukry, nie wytwarza enzymów umożliwiających ich rozkład.

PRZYCZYNYNierozgałęzione łańcuchyWiązania wodorowe między łańcuchamiWytrzymałe włóknaSKUTKISztywność strukturOchrona przed urazami mechanicznymi
Budowa a odporność mechaniczna

Zapamiętaj

Wiązania glikozydowe łączą jednostki cukrowe w łańcuchu, natomiast wiązania wodorowe łączą łańcuchy we włókna.

Celuloza i chityna - różne jednostki i miejsca występowania

Celuloza jest zbudowana z glukozy. Jeden jej łańcuch zawiera od kilku do kilkunastu tysięcy reszt tego cukru. Jest głównym składnikiem ścian komórkowych roślin i niektórych protistów.

Chityna zawiera N-acetyloglukozaminę, czyli pochodną glukozy. Na jeden łańcuch przypada kilka tysięcy jej reszt. Występuje w ścianach komórkowych grzybów oraz twardych częściach ciała wielu bezkręgowców, m.in. w szkieletach zewnętrznych stawonogów i dziobach ośmiornic.

Materiały budulcoweCelulozajednostki: glukozaściany komórek roślinściany niektórych protistówChitynajednostki: N-acetyloglukozaminaściany komórek grzybówszkielety zewnętrzne stawonogówdzioby ośmiornic
Dwa polisacharydy budulcowe

Wspólna funkcja budulcowa nie oznacza więc jednakowego składu chemicznego ani występowania u tych samych grup organizmów.

Skrobia - magazyn energii roślin

Skrobia gromadzi zapas u roślin i niektórych protistów. Występuje m.in. w nasionach i organach spichrzowych. Jej enzymatyczny rozkład prowadzi do uzyskania glukozy, wykorzystywanej jako źródło energii.

Skrobia zawiera dwie frakcje:

SkrobiaNierozgałęziona – około 20%łańcuch helikalnykilkaset–kilka tysięcy reszt glukozywiązania 1,4-α-glikozydoweRozgałęziona – około 80%kilka tysięcy reszt glukozyodgałęzienia co około 25 resztwiązania 1,4-α i 1,6-α
Dwie frakcje skrobi
  • Amyloza (frakcja nierozgałęziona) - około 20% masy; helikalny łańcuch od kilkuset do kilku tysięcy reszt glukozy.
  • Amylopektyna (frakcja rozgałęziona) - około 80% masy; kilka tysięcy reszt glukozy, odgałęzienia mniej więcej co 25 reszt.

W łańcuchach występują wiązania 1,4-α-glikozydowe, a w miejscach rozgałęzień - 1,6-α-glikozydowe. Skrobię rozkładają amylazy, wytwarzane m.in. w komórkach roślinnych. Helisa ułatwia im dostęp do wiązań, natomiast rozgałęzienia umożliwiają rozkład w wielu miejscach jednocześnie.

Przykład

Skrobia w ziarniaku kukurydzy stanowi zapas energii dla zarodka i rozwijającej się siewki.

Skrobię wykrywa się m.in. płynem Lugola, zawierającym jod w roztworze jodku potasu. Dodatni wynik próby to granatowe zabarwienie.

Glikogen - znaczenie silnego rozgałęzienia

Glikogen pełni funkcję zapasową u zwierząt i grzybów. U człowieka jest gromadzony przede wszystkim w wątrobie i mięśniach. Jego cząsteczka zawiera kilkadziesiąt tysięcy reszt glukozy.

Podobnie jak w skrobi, łańcuch tworzą wiązania 1,4-α-glikozydowe, a odgałęzienia - 1,6-α-glikozydowe. W glikogenie występują one co około 6-12 reszt glukozy, czyli częściej niż w rozgałęzionej frakcji skrobi, gdzie odstęp wynosi około 25 reszt.

Silne rozgałęzienie pozwala prowadzić rozkład jednocześnie w wielu miejscach cząsteczki. Uczestniczy w nim m.in. fosforylaza glikogenowa, wytwarzana przez komórki zwierząt i grzybów. Uzyskana glukoza może zostać wykorzystana jako źródło energii.

PRZYCZYNYLiczne odgałęzienia co 6–12 resztDziałanie enzymów rozkładającychglikogenRozkład w wielu miejscachSKUTKIWykorzystanie zgromadzonego zapasuDostarczenie substratu energetycznego
Przystosowanie glikogenu do funkcji zapasowej

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z biologii