Ilustracja do zestawu: Baśniowe krainy: czasy, przysłówek, „nie”, opis przedmiotu - Słowa na start 4

Polski

Baśniowe krainy: czasy, przysłówek, „nie”, opis przedmiotu - Słowa na start 4

Sprawdzony zestaw

Zestaw uczy odmiany czasownika w czasie przeszłym i przyszłym: rodzajów oraz formy prostej i złożonej. Poznasz przysłówek i pytania, na które odpowiada, pisownię nie z różnymi częściami mowy według zasad obowiązujących od 2026 roku i to, jak krok po kroku opisać przedmiot.

Zestaw do podręcznika

Rozdział V, cz. 2. Baśniowe krainy: czas przeszły i przyszły, przysłówek, pisownia „nie”, opis przedmiotu

Słowa na start! 4. Podręcznik. Edycja 2026 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa19 fiszek37 pytań w 4 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

37 pytań w 4 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Czas przeszły i przyszły

    Etap 1 · 7 fiszek · 10 pytań

  2. Etap 2: Przysłówek

    Etap 2 · 4 fiszki · 9 pytań

  3. Etap 3: Pisownia nie

    Etap 3 · 4 fiszki · 10 pytań

  4. Etap 4: Opis przedmiotu

    Etap 4 · 4 fiszki · 8 pytań

  5. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Odmiana czasownika w czasie przeszłym

W czasie przeszłym czasownik odmienia się przez osoby, liczby i rodzaje, np. rysować: lp. - (ja) rysowałem / rysowałam, (ty) rysowałeś / rysowałaś, (on, ona, ono) rysował / rysowała / rysowało; lm. - (my) rysowaliśmy / rysowałyśmy, (wy) rysowaliście / rysowałyście, (oni, one) rysowali / rysowały.

2.Rodzaje czasownika w czasie przeszłym

W liczbie pojedynczej czasownik ma rodzaj męski (chłopiec pływał), żeński (dziewczynka pływała) albo nijaki (dziecko pływało). W liczbie mnogiej - męskoosobowy (chłopcy pływali) albo niemęskoosobowy (dziewczynki pływały). Rodzaj czasownika zgadza się z tym, kto wykonuje czynność.

Czas przeszłyliczba pojedynczamęski: pływałżeński: pływałanijaki: pływałoliczba mnogamęskoosobowy:pływaliniemęskoosobowy:pływały

3.Liczba mnoga czasownika: -li czy -ły?

Końcówkę -li (rodzaj męskoosobowy) wybieramy, gdy czynność wykonują mężczyźni lub chłopcy albo grupa, w której jest choć jeden mężczyzna lub chłopiec, np. Ania i Tomek śpiewali. Końcówkę -ły (rodzaj niemęskoosobowy) - we wszystkich innych sytuacjach: kobiety, dziewczynki, dzieci, zwierzęta, rośliny i rzeczy, np. dziewczynki śpiewały, ptaki śpiewały.

4.Czas przyszły - forma prosta

Forma prosta to jeden wyraz, np. zjem, przeczytasz, pojedziemy. Odmienia się tylko przez osoby i liczby: (ja) zjem, (ty) zjesz, (on, ona, ono) zje, (my) zjemy, (wy) zjecie, (oni, one) zjedzą. Rodzaju w niej nie widać.

5.Czas przyszły - forma złożona

Forma złożona to dwa wyrazy: będę, będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą + czasownik, np. będę gotował, będziemy gotowały. Odmienia się przez osoby, liczby i rodzaje. Zamiast formy z rodzajem można użyć bezokolicznika, np. będę gotować, będą gotować.

6.Forma prosta czy złożona?

Czasowniki, które mówią o czynności zrobionej do końca (np. narysować, zjeść), mają w czasie przyszłym tylko formę prostą: narysuję, zjem. Czasowniki takie jak rysować, jeść mają formę złożoną: będę rysować, będę jadł. Błędne są formy: będę narysować, będę narysował.

7.Kiedy czasownik nie pokazuje rodzaju?

Rodzaju nie odczytamy z czasownika w czasie teraźniejszym (gotuję - mówi i chłopiec, i dziewczynka), w formie prostej czasu przyszłego (ugotuję) i w formie złożonej z bezokolicznikiem (będę gotować). Rodzaj widać w czasie przeszłym (gotowałem, gotowałam) i w formie złożonej typu będę gotował, będę gotowała.

8.Przysłówek

Nieodmienna część mowy, która wskazuje na sposób i okoliczności wykonania czynności. Odpowiada na pytania: jak? gdzie? kiedy? Łączy się z czasownikiem i jest jego określeniem, np. (jak?) cicho śpiewa, (gdzie?) wysoko wisi, (kiedy?) jutro wróci.

9.Jak rozpoznać przysłówek?

Zadaj pytanie razem z czasownikiem: Jak pływa? - zwinnie. Gdzie zbudował gniazdo? - wysoko. Kiedy wstał? - wcześnie. Przysłówek się nie odmienia - ma zawsze tę samą formę, np. zwinnie pływam, zwinnie pływała, zwinnie będziemy pływać.

10.Przysłówki od przymiotników

Wiele przysłówków pochodzi od przymiotników, np. wesoły - wesoło, smutny - smutno, odważny - odważnie, dobry - dobrze. Są też przysłówki, które nie pochodzą od przymiotników, np. jutro, dziś, zawsze.

11.Przysłówek a przymiotnik

Przymiotnik łączy się z rzeczownikiem, odpowiada na pytania jaki? jaka? jakie? i się odmienia, np. szybki koń, szybkiego konia. Przysłówek łączy się z czasownikiem, odpowiada na pytania jak? gdzie? kiedy? i się nie odmienia, np. koń szybko biegnie.

12.Pisownia nie: łącznie czy rozdzielnie?

Nie piszemy rozdzielnie z czasownikami, np. nie śpię. Łącznie piszemy nie z rzeczownikami (np. niesmak), przymiotnikami (np. niemiły) i przysłówkami, które pochodzą od przymiotników (np. niedobrze). Najpierw ustal, jaka to część mowy.

nierozdzielnieczasowniki: nieśpięłącznierzeczowniki:niesmakprzymiotniki:niemiłyprzysłówki odprzymiotników

13.Pisownia nie z czasownikami

Nie z czasownikami piszemy rozdzielnie we wszystkich formach: w każdym czasie, osobie i w bezokoliczniku, np. nie śpię, nie zdążyłem, nie będziemy czekać, nie biegać. Wyjątków jest bardzo mało (np. nienawidzić) - poznasz je w starszych klasach.

14.Pisownia nie z rzeczownikami

Nie z rzeczownikami piszemy łącznie, np. nieporządek, niepowodzenie, nieuprzejmość. Także z rzeczownikami utworzonymi od czasowników (zakończonymi na -nie, -cie): nie biegać, ale niebieganie; nie palić, ale niepalenie; nie pić, ale niepicie.

15.Pisownia nie z przymiotnikami

Nie z przymiotnikami piszemy łącznie, np. niemiły, nieduża, nieuczciwe. Od 2026 roku łącznie piszemy też przymiotniki w stopniu wyższym i najwyższym, np. niemilszy, nienajmilszy.

16.Pisownia nie z przysłówkami

Nie piszemy łącznie z przysłówkami, które pochodzą od przymiotników, np. niewesoło (od wesoły), niedaleko (od daleki), nieźle (od zły). Od 2026 roku łącznie także w stopniu wyższym i najwyższym, np. nielepiej, nienajlepiej.

17.Opis przedmiotu - elementy

Opis przedmiotu pozwala przedstawić wygląd jakiejś rzeczy. Ma trzy części w stałej kolejności: wprowadzenie (co to jest, skąd go mamy, do czego służy), opis wyglądu i ocenę przedmiotu. Każdą część zaczynamy od nowego akapitu.

1Wprowadzenieco to, skąd, do czego służy2Wyglądkolor, kształt, materiał3Ocenaczy się podoba i dlaczego

18.Opis wyglądu przedmiotu

Piszemy o wielkości (np. malutki, ogromny), kolorze (np. granatowy, złoty), kształcie (np. trójkątny, kulisty), materiale (np. drewniany, wełniany), powierzchni, czyli jaki przedmiot jest w dotyku (np. śliski, szorstki), i o znakach szczególnych: ozdobach, wzorkach i tym, co go wyróżnia.

19.Wprowadzenie i ocena w opisie przedmiotu

We wprowadzeniu przedstawiamy przedmiot: co to jest, skąd go mamy i do czego służy, np. Opiszę kompas, który dostałem od dziadka. W ocenie piszemy, czy przedmiot nam się podoba, dlaczego go lubimy (albo nie) i z czym się kojarzy, np. Lubię go, bo kojarzy mi się z wyprawami.

Notatka

Czas przeszły - osoby, liczby i rodzaje

Czasownik w czasie przeszłym mówi o tym, co już się wydarzyło. Dopasowuje się do wykonawcy czynności: do jego osoby, liczby i rodzaju.

OsobaLiczba pojedynczaLiczba mnoga
1.tańczyłem, tańczyłamtańczyliśmy, tańczyłyśmy
2.tańczyłeś, tańczyłaśtańczyliście, tańczyłyście
3.tańczył, tańczyła, tańczyłotańczyli, tańczyły

W liczbie pojedynczej czasownik ma rodzaj męski (-łem, -łeś, -ł), żeński (-łam, -łaś, -ła) albo nijaki (-ło). W liczbie mnogiej ma rodzaj męskoosobowy (-liśmy, -liście, -li) albo niemęskoosobowy (-łyśmy, -łyście, -ły).

Zapamiętaj

Czasownik w czasie przeszłym i w formie złożonej czasu przyszłego odmienia się przez osoby, liczby i rodzaje.

Liczba mnoga: -li czy -ły?

W liczbie mnogiej czasu przeszłego trzeba wybrać końcówkę -li albo -ły. Pomoże jedno pytanie: czy wśród wykonawców czynności jest choć jeden mężczyzna albo chłopiec?

  • Tak - rodzaj męskoosobowy, końcówka -li, np. Ciocia i kuzyn lepili bałwana.
  • Nie - rodzaj niemęskoosobowy, końcówka -ły. Tak mówimy o kobietach, dziewczynkach, dzieciach, zwierzętach, roślinach i rzeczach, np. Siostry lepiły bałwana, a sanki stały obok.

Ważne

Zwierzę to nie mężczyzna ani chłopiec, więc nie zmienia końcówki na -li, np. Hania i jej pies bawiły się w ogrodzie.

Ta sama zasada działa w 1. i 2. osobie. Grupa z choć jednym chłopcem powie skończyliśmy, a grupa samych dziewczynek - skończyłyśmy.

Czas przyszły: forma prosta i złożona

Czasownik w czasie przyszłym może mieć formę prostą albo formę złożoną.

CechaForma prostaForma złożona
budowajeden wyrazdwa wyrazy: będę, będziesz… + czasownik
odmianaprzez osoby i liczbyprzez osoby, liczby i rodzaje
przykładzbuduję, zbudujemybędę budował, będziemy budowały

W formie prostej osobę i liczbę pokazuje końcówka: zbuduję, zbudujesz, zbuduje, zbudujemy, zbudujecie, zbudują.

W formie złożonej po słowie będę, będziesz… stoi czasownik z końcówką rodzaju, np. będzie budował, będzie budowała, będą budowali. Zamiast niego można użyć bezokolicznika: będę budować, będą budować. Obie formy są poprawne.

Forma prosta czy złożona? Kiedy widać rodzaj?

To, jaką formę ma czasownik w czasie przyszłym, zależy od samego czasownika.

  • Czasowniki, które mówią o czynności zrobionej do końca, np. wypić, zbudować, mają tylko formę prostą: wypiję, zbuduję.
  • Czasowniki takie jak pić, budować mają formę złożoną: będę pił, będę budować.

Ważne

Formy będę wypił i będę zbudować są błędne. Poprawnie: wypiję, zbuduję.

Nie z każdej formy czasownika odczytamy rodzaj. Widać go w czasie przeszłym i w formie złożonej z końcówką rodzaju. Nie widać go w czasie teraźniejszym, w formie prostej czasu przyszłego i w formie złożonej z bezokolicznikiem.

Rodzaj czasownikawidaćczas przeszły: wypiłamforma złożona z końcówką: będępiłanie widaćczas teraźniejszy: pijęforma prosta: wypijęforma złożona z bezokolicznikiem:będę pić
Czy widać rodzaj czasownika?

Przysłówek - jak go rozpoznać

Przysłówek to nieodmienna część mowy. Mówi, jak, gdzie i kiedy wykonywana jest czynność. Najczęściej łączy się z czasownikiem i jest jego określeniem.

Jak znaleźć przysłówek w zdaniu?

  • Znajdź czasownik.
  • Zadaj pytanie razem z nim: jak? gdzie? kiedy?
  • Jeśli odpowiedzią jest jeden wyraz, który się nie odmienia, najczęściej jest to przysłówek.

Np. w zdaniu „Zaraz dokładnie umyję ręce” są dwa przysłówki: (kiedy umyję?) zaraz, (jak umyję?) dokładnie.

Przysłówek ma zawsze tę samą formę, bez względu na osobę, liczbę i czas czasownika, np. dokładnie liczę, dokładnie liczyła, dokładnie będziemy liczyć.

Przysłówek a przymiotnik

Wiele przysłówków pochodzi od przymiotników, np. krótki - krótko, uczciwy - uczciwie, jasny - jasno. Takie przysłówki najczęściej kończą się na -o albo -e. Są też przysłówki, które nie pochodzą od przymiotników, np. potem, zaraz, czasem.

Przymiotnik i przysłówek od niego łatwo pomylić. Rozróżnisz je po trzech cechach:

  • przymiotnik łączy się z rzeczownikiem, odpowiada na pytania jaki? jaka? jakie? i się odmienia, np. jasny pokój, w jasnym pokoju,
  • przysłówek łączy się z czasownikiem, odpowiada na pytania jak? gdzie? kiedy? i się nie odmienia, np. lampa świeci jasno, lampy świeciły jasno.

Pisownia „nie” z różnymi częściami mowy

O pisowni „nie” decyduje część mowy. Ustal ją, zadając pytanie do wyrazu bez „nie”.

  • Czasownik (co robi? co robił?) - piszemy osobno, np. nie płaczę, nie zamknęłam, nie hałasować. Wyjątków jest bardzo mało i poznasz je w starszych klasach.
  • Rzeczownik (kto? co?) - piszemy łącznie, np. niewiedza. Także gdy rzeczownik powstał od czasownika: nie myć, ale niemycie.
  • Przymiotnik (jaki? jaka? jakie?) - piszemy łącznie, np. niegłęboka rzeka.
  • Przysłówek (jak? gdzie? kiedy?) - piszemy łącznie, jeśli pochodzi od przymiotnika, np. niejasno (od jasny).
„nie”osobnoz czasownikami: nie płaczęłączniez rzeczownikami: niewiedzaz przymiotnikami: niegłębokaz przysłówkami od przymiotników:niejasno
Pisownia „nie”

Według zasad od 2026 roku „nie” piszemy łącznie także z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym.

Opis przedmiotu krok po kroku

Opis przedmiotu pozwala przedstawić wygląd jakiejś rzeczy. Ma trzy części w stałej kolejności. Każdą część zaczynamy od nowego akapitu.

1Wprowadzenieco to jest, skąd go masz, do czegosłuży2Opis wygląduwielkość, kolor, kształt, materiał,dotyk, znaki szczególne3Ocenaczy ci się podoba, dlaczego, z czym siękojarzy
Plan opisu przedmiotu

Przykład

Wprowadzenie: Opiszę skarbonkę, w której zbieram kieszonkowe. Dostałam ją od wujka. Wygląd: To porcelanowa świnka, różowa i gładka jak szkło, z wąskim otworem na grzbiecie. Ocena: Lubię ją, bo dzięki niej uczę się oszczędzać.

W opisie wyglądu używaj różnych przymiotników, np. wąski, kremowy, falisty, lniany, aksamitny. Unikaj powtarzania słów „jest” i „ma”. Zamiast nich napisz np. ozdabia go, widać na nim, został wykonany z… Pomogą też porównania, np. miękki jak puch.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego