Polski
Baśniowe krainy: czasy, przysłówek, „nie”, opis przedmiotu - Słowa na start 4
Sprawdzony zestawZestaw uczy odmiany czasownika w czasie przeszłym i przyszłym: rodzajów oraz formy prostej i złożonej. Poznasz przysłówek i pytania, na które odpowiada, pisownię nie z różnymi częściami mowy według zasad obowiązujących od 2026 roku i to, jak krok po kroku opisać przedmiot.
Zestaw do podręcznika
Rozdział V, cz. 2. Baśniowe krainy: czas przeszły i przyszły, przysłówek, pisownia „nie”, opis przedmiotu
Słowa na start! 4. Podręcznik. Edycja 2026 (Nowa Era) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
37 pytań w 4 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Czas przeszły i przyszły
Etap 1 · 7 fiszek · 10 pytań
Etap 2: Przysłówek
Etap 2 · 4 fiszki · 9 pytań
Etap 3: Pisownia nie
Etap 3 · 4 fiszki · 10 pytań
Etap 4: Opis przedmiotu
Etap 4 · 4 fiszki · 8 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Odmiana czasownika w czasie przeszłym
W czasie przeszłym czasownik odmienia się przez osoby, liczby i rodzaje, np. rysować: lp. - (ja) rysowałem / rysowałam, (ty) rysowałeś / rysowałaś, (on, ona, ono) rysował / rysowała / rysowało; lm. - (my) rysowaliśmy / rysowałyśmy, (wy) rysowaliście / rysowałyście, (oni, one) rysowali / rysowały.
2.Rodzaje czasownika w czasie przeszłym
W liczbie pojedynczej czasownik ma rodzaj męski (chłopiec pływał), żeński (dziewczynka pływała) albo nijaki (dziecko pływało). W liczbie mnogiej - męskoosobowy (chłopcy pływali) albo niemęskoosobowy (dziewczynki pływały). Rodzaj czasownika zgadza się z tym, kto wykonuje czynność.
3.Liczba mnoga czasownika: -li czy -ły?
Końcówkę -li (rodzaj męskoosobowy) wybieramy, gdy czynność wykonują mężczyźni lub chłopcy albo grupa, w której jest choć jeden mężczyzna lub chłopiec, np. Ania i Tomek śpiewali. Końcówkę -ły (rodzaj niemęskoosobowy) - we wszystkich innych sytuacjach: kobiety, dziewczynki, dzieci, zwierzęta, rośliny i rzeczy, np. dziewczynki śpiewały, ptaki śpiewały.
4.Czas przyszły - forma prosta
Forma prosta to jeden wyraz, np. zjem, przeczytasz, pojedziemy. Odmienia się tylko przez osoby i liczby: (ja) zjem, (ty) zjesz, (on, ona, ono) zje, (my) zjemy, (wy) zjecie, (oni, one) zjedzą. Rodzaju w niej nie widać.
5.Czas przyszły - forma złożona
Forma złożona to dwa wyrazy: będę, będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą + czasownik, np. będę gotował, będziemy gotowały. Odmienia się przez osoby, liczby i rodzaje. Zamiast formy z rodzajem można użyć bezokolicznika, np. będę gotować, będą gotować.
6.Forma prosta czy złożona?
Czasowniki, które mówią o czynności zrobionej do końca (np. narysować, zjeść), mają w czasie przyszłym tylko formę prostą: narysuję, zjem. Czasowniki takie jak rysować, jeść mają formę złożoną: będę rysować, będę jadł. Błędne są formy: będę narysować, będę narysował.
7.Kiedy czasownik nie pokazuje rodzaju?
Rodzaju nie odczytamy z czasownika w czasie teraźniejszym (gotuję - mówi i chłopiec, i dziewczynka), w formie prostej czasu przyszłego (ugotuję) i w formie złożonej z bezokolicznikiem (będę gotować). Rodzaj widać w czasie przeszłym (gotowałem, gotowałam) i w formie złożonej typu będę gotował, będę gotowała.
8.Przysłówek
Nieodmienna część mowy, która wskazuje na sposób i okoliczności wykonania czynności. Odpowiada na pytania: jak? gdzie? kiedy? Łączy się z czasownikiem i jest jego określeniem, np. (jak?) cicho śpiewa, (gdzie?) wysoko wisi, (kiedy?) jutro wróci.
9.Jak rozpoznać przysłówek?
Zadaj pytanie razem z czasownikiem: Jak pływa? - zwinnie. Gdzie zbudował gniazdo? - wysoko. Kiedy wstał? - wcześnie. Przysłówek się nie odmienia - ma zawsze tę samą formę, np. zwinnie pływam, zwinnie pływała, zwinnie będziemy pływać.
10.Przysłówki od przymiotników
Wiele przysłówków pochodzi od przymiotników, np. wesoły - wesoło, smutny - smutno, odważny - odważnie, dobry - dobrze. Są też przysłówki, które nie pochodzą od przymiotników, np. jutro, dziś, zawsze.
11.Przysłówek a przymiotnik
Przymiotnik łączy się z rzeczownikiem, odpowiada na pytania jaki? jaka? jakie? i się odmienia, np. szybki koń, szybkiego konia. Przysłówek łączy się z czasownikiem, odpowiada na pytania jak? gdzie? kiedy? i się nie odmienia, np. koń szybko biegnie.
12.Pisownia nie: łącznie czy rozdzielnie?
Nie piszemy rozdzielnie z czasownikami, np. nie śpię. Łącznie piszemy nie z rzeczownikami (np. niesmak), przymiotnikami (np. niemiły) i przysłówkami, które pochodzą od przymiotników (np. niedobrze). Najpierw ustal, jaka to część mowy.
13.Pisownia nie z czasownikami
Nie z czasownikami piszemy rozdzielnie we wszystkich formach: w każdym czasie, osobie i w bezokoliczniku, np. nie śpię, nie zdążyłem, nie będziemy czekać, nie biegać. Wyjątków jest bardzo mało (np. nienawidzić) - poznasz je w starszych klasach.
14.Pisownia nie z rzeczownikami
Nie z rzeczownikami piszemy łącznie, np. nieporządek, niepowodzenie, nieuprzejmość. Także z rzeczownikami utworzonymi od czasowników (zakończonymi na -nie, -cie): nie biegać, ale niebieganie; nie palić, ale niepalenie; nie pić, ale niepicie.
15.Pisownia nie z przymiotnikami
Nie z przymiotnikami piszemy łącznie, np. niemiły, nieduża, nieuczciwe. Od 2026 roku łącznie piszemy też przymiotniki w stopniu wyższym i najwyższym, np. niemilszy, nienajmilszy.
16.Pisownia nie z przysłówkami
Nie piszemy łącznie z przysłówkami, które pochodzą od przymiotników, np. niewesoło (od wesoły), niedaleko (od daleki), nieźle (od zły). Od 2026 roku łącznie także w stopniu wyższym i najwyższym, np. nielepiej, nienajlepiej.
17.Opis przedmiotu - elementy
Opis przedmiotu pozwala przedstawić wygląd jakiejś rzeczy. Ma trzy części w stałej kolejności: wprowadzenie (co to jest, skąd go mamy, do czego służy), opis wyglądu i ocenę przedmiotu. Każdą część zaczynamy od nowego akapitu.
18.Opis wyglądu przedmiotu
Piszemy o wielkości (np. malutki, ogromny), kolorze (np. granatowy, złoty), kształcie (np. trójkątny, kulisty), materiale (np. drewniany, wełniany), powierzchni, czyli jaki przedmiot jest w dotyku (np. śliski, szorstki), i o znakach szczególnych: ozdobach, wzorkach i tym, co go wyróżnia.
19.Wprowadzenie i ocena w opisie przedmiotu
We wprowadzeniu przedstawiamy przedmiot: co to jest, skąd go mamy i do czego służy, np. Opiszę kompas, który dostałem od dziadka. W ocenie piszemy, czy przedmiot nam się podoba, dlaczego go lubimy (albo nie) i z czym się kojarzy, np. Lubię go, bo kojarzy mi się z wyprawami.
Notatka
Czas przeszły - osoby, liczby i rodzaje
Czasownik w czasie przeszłym mówi o tym, co już się wydarzyło. Dopasowuje się do wykonawcy czynności: do jego osoby, liczby i rodzaju.
| Osoba | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| 1. | tańczyłem, tańczyłam | tańczyliśmy, tańczyłyśmy |
| 2. | tańczyłeś, tańczyłaś | tańczyliście, tańczyłyście |
| 3. | tańczył, tańczyła, tańczyło | tańczyli, tańczyły |
W liczbie pojedynczej czasownik ma rodzaj męski (-łem, -łeś, -ł), żeński (-łam, -łaś, -ła) albo nijaki (-ło). W liczbie mnogiej ma rodzaj męskoosobowy (-liśmy, -liście, -li) albo niemęskoosobowy (-łyśmy, -łyście, -ły).
Zapamiętaj
Czasownik w czasie przeszłym i w formie złożonej czasu przyszłego odmienia się przez osoby, liczby i rodzaje.
Liczba mnoga: -li czy -ły?
W liczbie mnogiej czasu przeszłego trzeba wybrać końcówkę -li albo -ły. Pomoże jedno pytanie: czy wśród wykonawców czynności jest choć jeden mężczyzna albo chłopiec?
- Tak - rodzaj męskoosobowy, końcówka -li, np. Ciocia i kuzyn lepili bałwana.
- Nie - rodzaj niemęskoosobowy, końcówka -ły. Tak mówimy o kobietach, dziewczynkach, dzieciach, zwierzętach, roślinach i rzeczach, np. Siostry lepiły bałwana, a sanki stały obok.
Ważne
Zwierzę to nie mężczyzna ani chłopiec, więc nie zmienia końcówki na -li, np. Hania i jej pies bawiły się w ogrodzie.
Ta sama zasada działa w 1. i 2. osobie. Grupa z choć jednym chłopcem powie skończyliśmy, a grupa samych dziewczynek - skończyłyśmy.
Czas przyszły: forma prosta i złożona
Czasownik w czasie przyszłym może mieć formę prostą albo formę złożoną.
| Cecha | Forma prosta | Forma złożona |
|---|---|---|
| budowa | jeden wyraz | dwa wyrazy: będę, będziesz… + czasownik |
| odmiana | przez osoby i liczby | przez osoby, liczby i rodzaje |
| przykład | zbuduję, zbudujemy | będę budował, będziemy budowały |
W formie prostej osobę i liczbę pokazuje końcówka: zbuduję, zbudujesz, zbuduje, zbudujemy, zbudujecie, zbudują.
W formie złożonej po słowie będę, będziesz… stoi czasownik z końcówką rodzaju, np. będzie budował, będzie budowała, będą budowali. Zamiast niego można użyć bezokolicznika: będę budować, będą budować. Obie formy są poprawne.
Forma prosta czy złożona? Kiedy widać rodzaj?
To, jaką formę ma czasownik w czasie przyszłym, zależy od samego czasownika.
- Czasowniki, które mówią o czynności zrobionej do końca, np. wypić, zbudować, mają tylko formę prostą: wypiję, zbuduję.
- Czasowniki takie jak pić, budować mają formę złożoną: będę pił, będę budować.
Ważne
Formy będę wypił i będę zbudować są błędne. Poprawnie: wypiję, zbuduję.
Nie z każdej formy czasownika odczytamy rodzaj. Widać go w czasie przeszłym i w formie złożonej z końcówką rodzaju. Nie widać go w czasie teraźniejszym, w formie prostej czasu przyszłego i w formie złożonej z bezokolicznikiem.
Przysłówek - jak go rozpoznać
Przysłówek to nieodmienna część mowy. Mówi, jak, gdzie i kiedy wykonywana jest czynność. Najczęściej łączy się z czasownikiem i jest jego określeniem.
Jak znaleźć przysłówek w zdaniu?
- Znajdź czasownik.
- Zadaj pytanie razem z nim: jak? gdzie? kiedy?
- Jeśli odpowiedzią jest jeden wyraz, który się nie odmienia, najczęściej jest to przysłówek.
Np. w zdaniu „Zaraz dokładnie umyję ręce” są dwa przysłówki: (kiedy umyję?) zaraz, (jak umyję?) dokładnie.
Przysłówek ma zawsze tę samą formę, bez względu na osobę, liczbę i czas czasownika, np. dokładnie liczę, dokładnie liczyła, dokładnie będziemy liczyć.
Przysłówek a przymiotnik
Wiele przysłówków pochodzi od przymiotników, np. krótki - krótko, uczciwy - uczciwie, jasny - jasno. Takie przysłówki najczęściej kończą się na -o albo -e. Są też przysłówki, które nie pochodzą od przymiotników, np. potem, zaraz, czasem.
Przymiotnik i przysłówek od niego łatwo pomylić. Rozróżnisz je po trzech cechach:
- przymiotnik łączy się z rzeczownikiem, odpowiada na pytania jaki? jaka? jakie? i się odmienia, np. jasny pokój, w jasnym pokoju,
- przysłówek łączy się z czasownikiem, odpowiada na pytania jak? gdzie? kiedy? i się nie odmienia, np. lampa świeci jasno, lampy świeciły jasno.
Pisownia „nie” z różnymi częściami mowy
O pisowni „nie” decyduje część mowy. Ustal ją, zadając pytanie do wyrazu bez „nie”.
- Czasownik (co robi? co robił?) - piszemy osobno, np. nie płaczę, nie zamknęłam, nie hałasować. Wyjątków jest bardzo mało i poznasz je w starszych klasach.
- Rzeczownik (kto? co?) - piszemy łącznie, np. niewiedza. Także gdy rzeczownik powstał od czasownika: nie myć, ale niemycie.
- Przymiotnik (jaki? jaka? jakie?) - piszemy łącznie, np. niegłęboka rzeka.
- Przysłówek (jak? gdzie? kiedy?) - piszemy łącznie, jeśli pochodzi od przymiotnika, np. niejasno (od jasny).
Według zasad od 2026 roku „nie” piszemy łącznie także z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym.
Opis przedmiotu krok po kroku
Opis przedmiotu pozwala przedstawić wygląd jakiejś rzeczy. Ma trzy części w stałej kolejności. Każdą część zaczynamy od nowego akapitu.
Przykład
Wprowadzenie: Opiszę skarbonkę, w której zbieram kieszonkowe. Dostałam ją od wujka. Wygląd: To porcelanowa świnka, różowa i gładka jak szkło, z wąskim otworem na grzbiecie. Ocena: Lubię ją, bo dzięki niej uczę się oszczędzać.
W opisie wyglądu używaj różnych przymiotników, np. wąski, kremowy, falisty, lniany, aksamitny. Unikaj powtarzania słów „jest” i „ma”. Zamiast nich napisz np. ozdabia go, widać na nim, został wykonany z… Pomogą też porównania, np. miękki jak puch.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek uczy się 3
14 fiszek uczy się 1
40 fiszek uczy się 3
20 fiszek uczy się 1
40 fiszek uczy się 4
