Ilustracja do zestawu: Opisać Polskę: czasownik, wielka litera, plan wydarzeń - Słowa na start 4

Polski

Opisać Polskę: czasownik, wielka litera, plan wydarzeń - Słowa na start 4

Sprawdzony zestaw

Zestaw obejmuje drugą część rozdziału: czasownik, jego czasy, odmianę przez osoby i liczby, bezokolicznik i pisownię zakończeń czasowników. Nauczysz się pisać wielką literą nazwy państw, regionów, miast, dzielnic, wsi i ich mieszkańców według zasad z 2026 r. oraz układać plan ramowy i szczegółowy.

Zestaw do podręcznika

Rozdział IV, cz. 2. Opisać Polskę: czasownik, wielka litera w nazwach geograficznych, plan wydarzeń

Słowa na start! 4. Podręcznik. Edycja 2026 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowauczy się 1 osoba19 fiszek37 pytań w 4 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

37 pytań w 4 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Czasownik i jego czasy

    Etap 1 · 4 fiszki · 9 pytań

  2. Etap 2: Odmiana czasownika i bezokolicznik

    Etap 2 · 6 fiszek · 9 pytań

  3. Etap 3: Wielka litera w nazwach miejsc

    Etap 3 · 4 fiszki · 9 pytań

  4. Etap 4: Jak napisać plan wydarzeń?

    Etap 4 · 5 fiszek · 10 pytań

  5. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Czasownik

Czasownik to część mowy, która nazywa czynności i stany. Odpowiada na pytania: co robi? co się z nim dzieje?, np. (co robi?) Kasia rysuje, (co się z nim dzieje?) jabłko dojrzewa.

2.Czynność czy stan?

Czasownik nazywa czynność, gdy mówi, co ktoś robi (pytanie: co robi?), np. tata gotuje, Ola pływa. Nazywa stan, gdy mówi, co się z kimś lub z czymś dzieje (pytanie: co się z nim dzieje?), np. lód topnieje, kwiat więdnie.

3.Z jakimi wyrazami łączy się czasownik?

Czasownik łączy się w zdaniu z różnymi częściami mowy. Chętnie tworzy parę z rzeczownikiem, który mówi, kto wykonuje czynność, np. mama czyta. Łączy się też z wyrazami, które mówią, kiedy, gdzie albo jak coś się dzieje, np. rano biegam w parku.

4.Czasy czasownika

Czasownik występuje w trzech czasach. Czas przeszły informuje, że coś już się wydarzyło (np. narysowałem), teraźniejszy - że czynność właśnie się odbywa (np. rysuję), a przyszły - o tym, co dopiero się wydarzy (np. narysuję).

Czas czasownikaprzeszływczoraj narysowałemteraźniejszyteraz rysujęprzyszłyjutro narysuję

5.Odmiana czasownika przez osoby i liczby

Czasownik jest odmienną częścią mowy: odmienia się przez osoby, liczby i czasy. Liczba pojedyncza: 1. os. (ja) maluję, 2. os. (ty) malujesz, 3. os. (on, ona, ono) maluje. Liczba mnoga: 1. os. (my) malujemy, 2. os. (wy) malujecie, 3. os. (oni, one) malują.

6.Jak określić osobę i liczbę czasownika?

Podstaw zaimek, który pasuje do formy czasownika: ja, ty, on, ona, ono - liczba pojedyncza; my, wy, oni, one - liczba mnoga. Np. (wy) skaczecie - 2. os. lm., (ona) czyta - 3. os. lp.

7.Forma osobowa i nieosobowa czasownika

Czasownik ma dwie formy. Forma osobowa informuje, kto wykonuje czynność, np. (ja) sprzątam, (oni) sprzątają. Forma nieosobowa nie informuje, kto wykonuje czynność, np. sprzątać.

8.Bezokolicznik

Bezokolicznik to jedna z form nieosobowych czasownika - nie mówi, kto wykonuje czynność. Rozpoznasz go po zakończeniu -ć lub -c, np. pływać, kopać, móc.

9.Pisownia zakończeń czasowników: -ę, -e, -ą

Niektóre czasowniki w czasie teraźniejszym zapisujemy inaczej, niż wymawiamy. W 1. os. lp. piszemy -ę (ja niosę, kopię), w 3. os. lp. -e (on niesie, kopie), a w 3. os. lm. -ą (oni niosą, kopią).

10.Czasowniki z zakończeniem -em

Niektóre czasowniki w 1. os. lp. kończą się na -em, np. (ja) jem, wiem, umiem. W 3. os. lp. mają wtedy -e (je, wie, umie), a w 3. os. lm. -ą (jedzą, wiedzą, umieją).

11.Wielka litera w nazwach państw, regionów, miast, dzielnic i wsi

Wielką literą piszemy nazwy państw (np. Norwegia), regionów (np. Kujawy), miast (np. Gdańsk), dzielnic (np. Nowa Huta) i wsi (np. Biskupin).

12.Wielka litera w nazwach mieszkańców

Wielką literą piszemy też nazwy mieszkańców państw, regionów, miast, dzielnic i wsi, np. Norweg, Wielkopolanin, Gdańszczanka, Nowohucianin.

13.Mała litera w przymiotnikach od nazw miejsc

Przymiotniki utworzone od nazw państw, regionów, miast, dzielnic i wsi piszemy małą literą. Odpowiadają na pytania: jaki? jaka? jakie?, np. Norwegia - norweski fiord, Kujawy - kujawskie pola, Gdańsk - gdański port.

Wielka czy mała?miejsce:wielkaDaniaSopotmieszkaniec:wielkaDuńczykSopocianinprzymiotnik:maładuńskisopocki

14.Mieszkanka kraju czy rzecz?

Niektóre nazwy mieszkańców mają też inne znaczenie. Gdy wyraz oznacza mieszkańca, piszemy go wielką literą, a gdy oznacza rzecz albo coś innego - małą, np. Polka (mieszkanka Polski) i polka (taniec), Czeszki (mieszkanki Czech) i czeszki (lekkie buty do ćwiczeń).

15.Plan wydarzeń

Plan wydarzeń to najważniejsze wydarzenia z książki lub filmu zapisane w punktach. Wydarzenia muszą być przedstawione w takiej kolejności, w jakiej wystąpiły w utworze.

16.Plan ramowy i plan szczegółowy

Plan ramowy obejmuje tylko najważniejsze wydarzenia podane w punktach (1., 2., 3.). Plan szczegółowy zawiera główne wydarzenia w punktach, a pozostałe wydarzenia w podpunktach (a), b), c)).

Plan wydarzeńramowytylkonajważniejszepunkty: 1., 2., 3.szczegółowygłówne ipozostałepodpunkty: a), b),c)

17.Jak napisać plan wydarzeń?

Wybierz z tekstu najważniejsze wydarzenia i ułóż je po kolei, tak jak występują w tekście. Główne wydarzenia zapisz w punktach, a pozostałe w podpunktach. Pisz zwięźle, bez zbędnych określeń, i unikaj powtarzania tych samych słów - stosuj wyrazy bliskoznaczne.

1Wybierz ważne wydarzenia2Ułóż je po kolei3Główne zapisz w punktach4Pozostałe w podpunktach

18.Punkty planu zapisane w taki sam sposób

Wszystkie punkty planu zapisuj w taki sam sposób: tylko czasownikami, np. Kot goni mysz, ALBO tylko rzeczownikami nazywającymi czynności, np. Pogoń kota za myszą. Nie mieszaj tych sposobów w jednym planie.

19.Rzeczowniki nazywające czynności

Od wielu czasowników tworzymy rzeczowniki, które nazywają czynności. Przydają się w planie wydarzeń, np. odjechać - odjazd, zwiedzać - zwiedzanie, odpocząć - odpoczynek, pożegnać się - pożegnanie.

Notatka

Czasownik - czynności i stany

Czasownik to część mowy nazywająca czynności i stany. Rozpoznasz go po pytaniach: co robi? co się z nim dzieje?

  • Czynność to coś, co ktoś robi, np. brat zamiata podwórko (co robi?).
  • Stan to coś, co się z kimś lub z czymś dzieje, np. chleb czerstwieje (co się z nim dzieje?).
Czasownikczynności - co robi?kucharz smaży naleśnikilistonosz dzwoni do drzwistany - co się z nim dzieje?liście żółknąmleko kwaśniejeżelazo rdzewieje
Co nazywa czasownik?

W zdaniu czasownik łączy się z różnymi wyrazami. Chętnie tworzy parę z rzeczownikiem, który mówi, kto wykonuje czynność, np. sąsiad naprawia płot (kto naprawia? sąsiad). Łączy się też z wyrazami, które mówią, kiedy, gdzie i jak coś się dzieje, np. wieczorem (kiedy?) uważnie (jak?) oglądam mecz w salonie (gdzie?).

Szukasz czasownika w zdaniu? Najpierw znajdź, o kim lub o czym mówi zdanie, a potem zapytaj, co robi albo co się z nim dzieje.

Trzy czasy czasownika

Czasownik mówi nam, kiedy coś się dzieje. Występuje w trzech czasach:

  • przeszłym - coś już się wydarzyło, np. wczoraj liczyłem kasztany,
  • teraźniejszym - czynność odbywa się właśnie teraz, np. teraz liczę żołędzie,
  • przyszłym - coś dopiero się wydarzy, np. jutro policzę szyszki.

Jak rozpoznać czas? Zapytaj: czy to już się stało, czy dzieje się teraz, czy dopiero się stanie? Np. w zdaniu „Mama upiekła sernik” czynność już się odbyła, więc czasownik upiekła jest w czasie przeszłym.

Odmiana przez osoby i liczby

Czasownik jest odmienną częścią mowy: odmienia się przez osoby, liczby i czasy. Tak wygląda odmiana w czasie teraźniejszym (lp. - liczba pojedyncza, lm. - liczba mnoga):

OsobaLiczba pojedynczaLiczba mnoga
1. os.(ja) pakuję(my) pakujemy
2. os.(ty) pakujesz(wy) pakujecie
3. os.(on, ona, ono) pakuje(oni, one) pakują

Jak zapamiętać osoby? Pierwsza osoba to ten, kto mówi (ja, my). Druga - ten, do kogo mówimy (ty, wy). Trzecia - ten, o kim lub o czym mówimy (on, ona, ono, oni, one).

Jak określić osobę i liczbę? Dopasuj zaimek do czasownika. Gdy w zdaniu jest rzeczownik, zamień go na zaimek, np. Strażacy gaszą pożar - (oni) gaszą, czyli 3. os. lm.

Forma osobowa, nieosobowa i bezokolicznik

Czasownik ma formę osobową albo formę nieosobową. Forma osobowa informuje, kto wykonuje czynność - można do niej dopasować zaimek. Forma nieosobowa tego nie mówi.

Czasownikforma osobowa - wiemy, ktodziała(ja) prasuję(wy) prasujecie(one) prasująforma nieosobowa - nie wiemy,kto działabezokolicznik: prasowaćbezokolicznik: strzyc
Formy czasownika

Jedną z form nieosobowych jest bezokolicznik. Kończy się na -ć albo -c, np. prasować, strzyc, piec.

Ważne

Nie każdy wyraz zakończony na -ć lub -c to bezokolicznik. Liść, gość i widelec to rzeczowniki.

Jak to sprawdzić? Bezokolicznik to forma czasownika: nazywa czynność lub stan, a od niego utworzysz formy osobowe, np. strzyc - (ja) strzygę, (ty) strzyżesz. Od rzeczownika liść takich form nie utworzysz. Wyraz piec bywa rzeczownikiem (gorący piec) albo bezokolicznikiem (piec ciasto) - o tym decyduje zdanie.

Pisownia zakończeń: -ę, -e, -ą i -em

Niektóre zakończenia czasowników w czasie teraźniejszym piszemy inaczej, niż często je słyszymy. Które zakończenie napisać, podpowie ci zaimek:

  • (ja) - piszemy -ę: biorę, czeszę,
  • (on, ona, ono) - piszemy -e: bierze, czesze,
  • (oni, one) - piszemy -ą: biorą, czeszą.

Niektóre czasowniki mają w 1. os. lp. zakończenie -em, np. (ja) rozumiem. W 3. os. lp. piszemy wtedy -e (on rozumie), a w 3. os. lm. -ą (oni rozumieją).

Zapamiętaj

Piszemy: biorę, biorą, rozumiem, rozumieją. Nie piszemy: biore, biorom, rozumię, rozumią.

W wymowie końcówka -ę często brzmi jak -e, a końcówka -ą jak -om. Dlatego przy pisaniu zawsze sprawdzaj osobę i liczbę.

Wielka litera: miejsca i ich mieszkańcy

Wielką literą piszemy nazwy państw, regionów, miast, dzielnic i wsi, np. Wilanów (dzielnica Warszawy), Żelazowa Wola (wieś). Wielką literą piszemy też nazwy mieszkańców tych miejsc. Przymiotniki utworzone od tych nazw piszemy małą literą - odpowiadają na pytania: jaki? jaka? jakie?

NazwaMieszkaniecPrzymiotnik
Dania (państwo)Duńczykduński
Podlasie (region)Podlasianinpodlaski
Łódź (miasto)Łodziankałódzki

Ważne

Od 1 stycznia 2026 r. wielką literą piszemy także nazwy mieszkańców miast, dzielnic i wsi, np. Łodzianin.

Mieszkaniec czy rzecz? Niektóre nazwy mieszkańców mają drugie znaczenie. Gdy wyraz oznacza osobę, piszemy go wielką literą, a gdy rzecz - małą, np. Kanadyjka (mieszkanka Kanady) i kanadyjka (rodzaj łódki).

Plan wydarzeń: ramowy i szczegółowy

Plan wydarzeń to najważniejsze wydarzenia z książki lub filmu zapisane w punktach. Wydarzenia układamy w takiej kolejności, w jakiej wystąpiły w utworze. Dzięki planowi łatwiej zapamiętać treść i opowiedzieć ją po kolei.

Wyróżniamy dwa rodzaje planu:

  • plan ramowy - tylko najważniejsze wydarzenia w punktach 1., 2., 3.,
  • plan szczegółowy - główne wydarzenia w punktach, a pozostałe w podpunktach a), b), c).

Przykład

Fragment planu szczegółowego: 2. Budowa budki dla ptaków. a) Wybór desek. b) Przycięcie drewna. c) Malowanie domku dla sikorek. 3. Zawieszenie budki na drzewie.

W planie ramowym z tego fragmentu zostałyby tylko punkty, bez podpunktów.

Jak napisać plan wydarzeń

Wszystkie punkty jednego planu zapisujemy w taki sam sposób:

  • tylko czasownikami, np. Igor spóźnia się na pociąg,
  • albo tylko rzeczownikami nazywającymi czynności, np. Spóźnienie Igora na pociąg.

Nie mieszamy tych sposobów w jednym planie. Rzeczowniki nazywające czynności tworzymy od czasowników, np. budować - budowa, kąpać się - kąpiel, wejść - wejście, naprawić - naprawa.

Punkty piszemy zwięźle, bez zbędnych określeń. Zamiast „Bardzo wesoła i głośna zabawa na przerwie” wystarczy „Zabawa na przerwie”. Powtórzeń unikamy dzięki wyrazom bliskoznacznym, np. samochód - auto.

1Wybierz z tekstu najważniejszewydarzenia2Ułóż je po kolei, tak jak wtekście3Zapisz główne wydarzenia wpunktachpozostałe wydarzenia w podpunktach4Trzymaj się jednego sposobuzapisutylko czasowniki albo tylko rzeczownikinazywające czynności5Sprawdź, czy piszesz zwięźleusuń zbędne określenia, powtórzeniazamień na synonimy
Plan wydarzeń krok po kroku

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego