Polski
Świat wokół mnie: nazwy geograficzne, części mowy, sieć - Nowe Zamieńmy słowo 4
Sprawdzony zestawZestaw uczy, kiedy nazwy geograficzne i nazwy mieszkańców piszemy wielką literą (według zasad od 2026 r.), a kiedy małą. Powtórzysz, jak rozpoznawać rzeczownik, czasownik i przymiotnik, poznasz sposoby sprawdzania informacji w internecie i rozpoznawania fałszywych wiadomości, a na koniec przypomnisz sobie, jak wyjaśnić pisownię trudnych wyrazów.
Zestaw do podręcznika
Rozdział VII, cz. 2. Ja i świat wokół mnie: nazwy geograficzne, części mowy, wiarygodne informacje
Nowe Zamieńmy słowo 4. Podręcznik. Edycja 2026 (WSiP) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
38 pytań w 4 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Nazwy geograficzne
Etap 1 · 3 fiszki · 9 pytań
Etap 2: Nazwy mieszkańców i przymiotniki
Etap 2 · 3 fiszki · 9 pytań
Etap 3: Rozpoznawanie części mowy
Etap 3 · 5 fiszek · 10 pytań
Etap 4: Wiarygodne informacje i ortografia
Etap 4 · 6 fiszek · 10 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Wielka litera w nazwach geograficznych
Wielką literą piszemy nazwy planet, państw, miast, regionów, dzielnic, ulic, gór i rzek, np. Jowisz, Norwegia, Lublin, Podhale, Żoliborz, Bieszczady, Warta. Sam wyraz „ulica” piszemy małą literą: ulica Lipowa.
2.Wielowyrazowe nazwy geograficzne
W nazwach geograficznych złożonych z kilku wyrazów każdy wyraz (oprócz przyimków i spójników, np. nad, pod, i) piszemy wielką literą, np. Morze Czarne, Góry Świętokrzyskie, Puszcza Białowieska, Zatoka Hudsona. Budujemy je z rzeczownika i przymiotnika albo z rzeczownika i rzeczownika w dopełniaczu. Inaczej piszemy nazwy typu jezioro Gopło.
3.Kiedy „jezioro”, „wyspa”, „morze” piszemy małą literą?
Gdy taki wyraz stoi przed nazwą, która jest rzeczownikiem w mianowniku, np. jezioro Gopło, wyspa Wolin, półwysep Hel, morze Bałtyk. Wtedy nie należy do nazwy, tylko mówi, czym jest dany obiekt. W nazwach typu Morze Bałtyckie piszemy go wielką literą.
4.Nazwy mieszkańców
Nazwy mieszkańców kontynentów, państw i regionów, a od 2026 r. także miast, dzielnic, osiedli i wsi piszemy wielką literą, np. Europejczyk, Norweg, Kaszub, Wrocławianin, Opolanka, Żoliborzanin.
5.Przymiotniki od nazw geograficznych
Przymiotniki utworzone od nazw kontynentów, państw i miast piszemy małą literą, np. afrykański, norweski, lubelski, tak samo jak wyrażenia typu po norwesku. Wielką literą piszemy je tylko wtedy, gdy są częścią nazwy geograficznej, np. Wyżyna Lubelska, ale lubelskie ulice.
6.Wielka litera zmienia znaczenie
Ten sam wyraz może znaczyć co innego, gdy zapiszemy go wielką albo małą literą. Kanadyjka to mieszkanka Kanady, a kanadyjka - lekka łódka. Pekińczyk to mieszkaniec Pekinu, a pekińczyk - mały pies.
7.Jak rozpoznać część mowy?
Część mowy rozpoznajemy po pytaniu, na które odpowiada wyraz. Rzeczownik: kto? co? (żeglarz, port). Czasownik: co robi? co się z nim dzieje? (płynie, choruje). Przymiotnik: jaki? który? czyj? (morski, wysoki).
8.Jak odmieniają się poznane części mowy?
Rzeczownik, czasownik i przymiotnik to odmienne części mowy. Rzeczownik odmienia się przez przypadki i liczby (rodzaj ma zwykle stały), czasownik - przez osoby, liczby, czasy i rodzaje, a przymiotnik - przez przypadki, liczby i rodzaje, bo dopasowuje się do rzeczownika.
9.Nazwa czynności a bezokolicznik
Nazwa czynności to rzeczownik, który odpowiada na pytanie co? i często kończy się na -anie, -enie, -cie, np. pływanie, liczenie, picie. Bezokolicznik to forma czasownika, która odpowiada na pytanie co robić? i kończy się na -ć lub -c, np. pływać, liczyć, pić, móc.
10.Wyrazy pokrewne jako różne części mowy
Wyrazy pokrewne, czyli mające wspólną cząstkę i podobne znaczenie, mogą być różnymi częściami mowy, np. budować (czasownik), budowanie (rzeczownik), budowlany (przymiotnik). Część mowy rozpoznasz po pytaniu: co robić?, co?, jaki?
11.Jak utworzyć przymiotnik od rzeczownika?
Przymiotnik tworzymy od rzeczownika, dodając cząstkę, np. -ski, -ny, -owy: morze - morski, góra - górski, zima - zimowy, pustynia - pustynny. Litery w wyrazie mogą się przy tym zmienić, więc uważaj na pisownię, np. rzeka - rzeczny, las - leśny.
12.Jak szukać wiarygodnych informacji w internecie?
Korzystaj ze sprawdzonych wyszukiwarek. Sprawdzaj adres strony, autora, datę publikacji i źródła informacji. Porównuj wiadomości z kilku miejsc i uważaj na fałszywe informacje. Gdy masz wątpliwości, poproś o pomoc rodzica lub nauczyciela.
13.Adres strony internetowej
Zwykle wiarygodne są strony urzędów i instytucji, znanych organizacji i portale edukacyjne. Podpowiada to końcówka adresu: .gov.pl - strona rządowa, .edu.pl i .edu - strony edukacyjne, .org - organizacje. Uważaj na dziwne, przypadkowe adresy.
14.Autor, data i źródła tekstu
Sprawdź, czy podano autora tekstu (imię i nazwisko, stopień naukowy), kiedy tekst opublikowano (czy jest aktualny) i czy autor podaje źródła informacji, czyli skąd czerpie wiedzę. Tekst bez autora i bez źródeł budzi wątpliwości.
15.Wikipedia, blog i portal edukacyjny
Wikipedia to encyklopedia internetowa, którą może redagować każdy użytkownik, więc jej informacje warto sprawdzać. Blog to strona z osobistymi opiniami autora, rodzaj internetowego dziennika. Portal edukacyjny to strona z materiałami do nauki.
16.Fałszywe wiadomości
Nieprawdziwe informacje udające prawdziwe, często z sensacyjnym tytułem i wykrzyknikami, bez autora i źródeł. Nie klikaj w nieznane linki ani wyskakujące okienka i nie udostępniaj wiadomości, jeśli nie masz pewności, że są prawdziwe.
17.Jak wyjaśnić pisownię wyrazu?
Najpierw poszukaj wymiany w innej formie albo w wyrazie pokrewnym, np. mróz - mrozu, dróżka - droga. Potem sprawdź zasady, np. rz po spółgłoskach (trzeba), zakończenie -unek (pocałunek). Gdy żadna zasada nie pasuje, sprawdź wyraz w słowniku ortograficznym i zapamiętaj go, np. harfa, żyto.
Notatka
Wielka litera w nazwach geograficznych
Nazwy planet, państw, miast, regionów, dzielnic, ulic, gór i rzek piszemy wielką literą, np. Saturn, Portugalia, Gniezno, Warmia, Ursynów, Karkonosze, Pilica. Wielka litera zostaje także w odmianie, np. w Karkonoszach, nad Pilicą. Sam wyraz ulica piszemy małą literą, np. ulica Kwiatowa.
W nazwach wielowyrazowych każdy wyraz zaczynamy wielką literą. Wyjątkiem są przyimki i spójniki wewnątrz nazwy, np. Czarny Staw pod Rysami, Frankfurt nad Odrą, Bośnia i Hercegowina. Małą literą piszemy też wyraz gatunkowy przed nazwą w mianowniku, np. jezioro Mamry.
Wyraz gatunkowy: mała czy wielka litera?
Wyraz gatunkowy mówi, czym jest dany obiekt, np. jezioro, wyspa, pustynia, przylądek. Piszemy go małą literą, gdy stoi przed nazwą, która jest rzeczownikiem w mianowniku, np. przylądek Rozewie, wyspa Sycylia. Taki wyraz nie należy wtedy do nazwy.
Gdy po wyrazie gatunkowym stoi przymiotnik albo rzeczownik w dopełniaczu, wyraz gatunkowy jest częścią nazwy i piszemy go wielką literą.
Ważne
Sprawdź drugi wyraz. Przymiotnik (jaki? jaka? jakie?) albo dopełniacz (kogo? czego?) - oba wyrazy wielką literą. Sama nazwa w mianowniku - wyraz gatunkowy małą literą.
Nazwy mieszkańców i przymiotniki od nazw
Nazwy mieszkańców kontynentów, państw i regionów piszemy wielką literą, np. Afrykanin, Portugalczyk, Ślązak. Od 2026 r. wielką literą piszemy też nazwy mieszkańców miast i ich dzielnic, a także osiedli i wsi. Przykłady: Krakowianin, Zgierzanin, Ochocianka (z warszawskiej Ochoty), Chochołowianin (ze wsi Chochołów). Dawniej pisano je małą literą.
Przymiotniki utworzone od nazwy kontynentu, państwa albo miasta piszemy małą literą, np. azjatycki, portugalski, krakowski. Tak samo piszemy wyrażenia typu po portugalsku. Przymiotnik piszemy wielką literą wtedy, gdy jest częścią nazwy geograficznej, np. Puszcza Kampinoska, ale kampinoskie lasy.
Wielka litera może zmienić znaczenie wyrazu: Polka to mieszkanka Polski, a polka - taniec.
Zapamiętaj
Mieszkaniec (kto?) - wielką literą: Portugalczyk. Przymiotnik (jaki?) - małą literą: portugalski.
Rzeczownik, czasownik, przymiotnik - porównanie
Zadaj pytanie do wyrazu - ono wskaże część mowy. Wszystkie trzy to odmienne części mowy, ale każda odmienia się inaczej:
| Część mowy | Pytania | Odmienia się przez | Przykłady |
|---|---|---|---|
| rzeczownik | kto? co? | przypadki, liczby | latarnik, kompas |
| czasownik | co robi? co się z nim dzieje? | osoby, liczby, czasy, rodzaje | wiosłuje, rdzewieje |
| przymiotnik | jaki? który? czyj? | przypadki, liczby, rodzaje | piaszczysty, słoneczny |
Rodzaj rzeczownika jest zwykle stały, np. kompas jest rodzaju męskiego. Przymiotnik zmienia rodzaj, bo dopasowuje się do rzeczownika: słoneczny dzień, słoneczna pogoda, słoneczne popołudnie. Z tych trzech części mowy tylko czasownik odmienia się przez osoby i czasy, np. wiosłuję, wiosłowaliśmy, będziesz wiosłować.
Nazwa czynności, bezokolicznik, wyrazy pokrewne
Nazwa czynności i bezokolicznik brzmią podobnie, ale to różne części mowy:
- nazwa czynności to rzeczownik: odpowiada na pytanie co? i często kończy się na -anie, -enie, -cie, np. nurkowanie, suszenie, szycie;
- bezokolicznik to forma czasownika: odpowiada na pytanie co robić? i kończy się na -ć lub -c, np. nurkować, suszyć, szyć, biec.
Wyrazy pokrewne mogą należeć do różnych części mowy, np. leczyć (co robić?), leczenie (co?), leczniczy (jaki?).
Od wielu rzeczowników utworzysz przymiotnik, dodając cząstkę -ski, -ny albo -owy. Czasem zmieniają się przy tym litery, np. ręka - ręczny, śnieg - śnieżny, ogród - ogrodowy. Uważaj też na podwójne n, np. jesień - jesienny, kamień - kamienny.
Jak sprawdzić informację w internecie
Informacji szukaj w sprawdzonej wyszukiwarce. Zanim uwierzysz w znalezioną informację, przyjrzyj się stronie:
| Co sprawdzam? | Pytanie | Co budzi wątpliwości? |
|---|---|---|
| adres strony | Czyja to strona? | dziwny, przypadkowy adres |
| autor | Kto to napisał? | brak imienia i nazwiska |
| data publikacji | Kiedy to opublikowano? | brak daty albo dawna data |
| źródła | Skąd autor ma te informacje? | brak źródeł |
Większe zaufanie budzą strony urzędów, instytucji, znanych organizacji i portale edukacyjne. Podpowiada to końcówka adresu, np. .gov.pl, .edu.pl, .org.
Porównuj informację na kilku stronach, a gdy dane się różnią, wybierz najbardziej wiarygodne źródło.
Wikipedię może zmieniać każdy użytkownik, więc jej informacje sprawdzaj w innych źródłach. Blog zawiera przede wszystkim osobiste opinie autora, a portal edukacyjny - materiały do nauki.
Fałszywe wiadomości
Fałszywa wiadomość udaje prawdziwą, ale podaje nieprawdę. Rozpoznasz ją po kilku znakach:
- krzykliwy, sensacyjny tytuł i dużo wykrzykników;
- brak autora i źródeł;
- nieprawdopodobna treść, np. cudowne obietnice;
- namawianie, żeby szybko kliknąć albo przesłać wiadomość dalej.
Przykład
„PILNE!!! Od jutra lekcje będą trwały tylko 10 minut! Prześlij to wszystkim!” - wykrzykniki, sensacja, brak autora i źródeł.
Nie klikaj w nieznane linki ani w wyskakujące okienka. Nie udostępniaj niesprawdzonych wiadomości, bo możesz w ten sposób rozpowszechnić nieprawdę. Gdy masz wątpliwości, poproś o pomoc rodzica lub nauczyciela.
Jak wyjaśnić pisownię wyrazu
Pisownię wielu wyrazów da się wyjaśnić. Pomaga w tym stała kolejność kroków.
Krok pierwszy to wymiana: zmień formę wyrazu albo znajdź wyraz pokrewny. Ó wymienia się np. na o, rz na r, a ż na g.
Jeśli wymiany nie ma, sprawdzamy zasady pisowni. Oto niektóre z nich:
- ó piszemy w zakończeniu -ówka (wyjątki to m.in. zasuwka, wsuwka);
- u piszemy w zakończeniu -unek;
- rz piszemy po spółgłoskach b, p, d, t, g, k, ch, j, w (wyjątkiem jest np. pszczoła).
Jeśli i to nie pomaga, zaglądamy do słownika ortograficznego, a pisownię wyrazu zapamiętujemy.
Zapamiętaj
Załóż zeszyt na trudne wyrazy, z osobnymi stronami na ó, u, rz, ż, ch i h, i regularnie go przeglądaj.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek uczy się 3
14 fiszek uczy się 1
40 fiszek uczy się 3
20 fiszek uczy się 1
40 fiszek uczy się 4
