Ilustracja do zestawu: Rodzaje podmiotu i orzeczenia

Polski

Rodzaje podmiotu i orzeczenia

Zestaw powtarza najważniejsze części zdania: podmiot i orzeczenie oraz ich związek. Nauczysz się rozpoznawać podmiot gramatyczny, logiczny, domyślny i szeregowy, odróżniać zdanie bezpodmiotowe oraz orzeczenie czasownikowe od imiennego.

Szkoła podstawowa16 fiszek28 pytań w 3 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

28 pytań w 3 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Podmiot i orzeczenie

    Etap 1 · 9 fiszek · 8 pytań

  2. Etap 2: Rodzaje podmiotu

    Etap 2 · 5 fiszek · 10 pytań

  3. Etap 3: Rodzaje orzeczenia

    Etap 3 · 2 fiszki · 10 pytań

  4. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Podmiot

Część zdania, która nazywa wykonawcę czynności albo to, o czym mówi orzeczenie. Odpowiada na pytania: kto? co?

2.Orzeczenie

Część zdania, która informuje, co robi podmiot, co się z nim dzieje albo jaki jest. Najczęściej jest to czasownik w formie osobowej.

3.Związek główny

Połączenie podmiotu z orzeczeniem, np. Kot śpi. Orzeczenie zgadza się z podmiotem w liczbie i osobie, a w czasie przeszłym także w rodzaju.

4.Jak znaleźć podmiot i orzeczenie?

Najpierw szukamy orzeczenia, czyli czasownika w formie osobowej. Potem pytamy: kto? co? wykonuje tę czynność - odpowiedź to podmiot.

5.Rodzaje podmiotu

W szkole wyróżniamy cztery rodzaje podmiotu: gramatyczny, logiczny, domyślny i szeregowy. Gdy podmiotu nie ma i nie da się go odgadnąć, zdanie jest bezpodmiotowe.

6.Podmiot gramatyczny

Podmiot w mianowniku (kto? co?), najczęściej wyrażony rzeczownikiem albo zaimkiem, np. Mama czyta. On biegnie.

7.Podmiot logiczny

Podmiot w dopełniaczu (kogo? czego?). Występuje m.in. przy orzeczeniach: brakuje, zabrakło, przybyło, ubyło, nie ma, np. Przybyło wody w rzece.

8.Podmiot domyślny

Podmiot, którego nie ma w zdaniu, ale można go odgadnąć z formy orzeczenia, np. Piszę list (ja). Pojedziemy nad morze (my).

9.Podmiot szeregowy

Podmiot złożony z co najmniej dwóch wyrazów o tej samej funkcji, połączonych spójnikiem albo przecinkiem, np. Kasia i Tomek grają. Orzeczenie stoi wtedy w liczbie mnogiej.

10.Zdanie bezpodmiotowe

Zdanie, w którym nie ma podmiotu i nie da się go odgadnąć, np. Grzmi. Mówiono o tym w szkole. Trzeba wracać.

11.Rodzaje orzeczenia

Orzeczenie czasownikowe to osobowa forma czasownika, np. Pies biegnie. Orzeczenie imienne składa się z łącznika i orzecznika, np. Pies jest duży.

OrzeczenieczasownikowePies biegnie.imiennePies jest duży.

12.Orzeczenie czasownikowe

Orzeczenie wyrażone osobową formą czasownika, która sama nazywa czynność lub stan podmiotu, np. Ptaki odleciały. Będę czytać.

13.Orzeczenie imienne

Orzeczenie złożone z łącznika (osobowej formy czasownika być, zostać, stać się) i orzecznika (najczęściej rzeczownika albo przymiotnika), np. Tata jest lekarzem.

Orzeczenie imiennełącznikjestzostałstał sięorzeczniklekarzemwesoły

14.Łącznik

Część orzeczenia imiennego: osobowa forma czasownika być, zostać albo stać się, np. jest, była, został, staniemy się.

15.Orzecznik

Część orzeczenia imiennego, która mówi, kim lub czym jest podmiot albo jaki jest. Najczęściej to rzeczownik w narzędniku albo przymiotnik, np. Ola jest lekarzem. Pies jest wesoły.

16.Czasownik być jako orzeczenie czasownikowe

Gdy być znaczy przebywać albo znajdować się i nie ma przy nim orzecznika, jest orzeczeniem czasownikowym, np. Mama jest w pracy.

Notatka

Podmiot, orzeczenie i związek główny

Orzeczenie mówi, co robi podmiot, co się z nim dzieje albo jaki jest. Najczęściej jest nim osobowa forma czasownika. Podmiot nazywa wykonawcę czynności albo to, o czym mówi orzeczenie.

Razem tworzą związek główny, czyli trzon zdania. Pozostałe wyrazy tylko go rozbudowują.

Orzeczenie dopasowuje swoją formę do podmiotu. Zgadza się z nim w liczbie i osobie. W czasie przeszłym zgadza się także w rodzaju.

Przykład

Koledzy śpiewali, a koleżanki śpiewały. Zmienia się rodzaj podmiotu, więc zmienia się końcówka orzeczenia.

Jak znaleźć związek główny

Analizę zdania zaczynamy od orzeczenia, bo najłatwiej je zauważyć. Potem zadajemy pytanie o wykonawcę. Na końcu sprawdzamy, czy wyrazy pasują do siebie formą.

1Znajdź czasownik w formieosobowejto orzeczenie2Zapytaj: kto? co? to robiodpowiedź to podmiot3Sprawdź zgodność formyliczba, osoba, w czasie przeszłymrodzaj4Określ rodzaj podmiotu iorzeczenia
Szukanie podmiotu i orzeczenia

Przymiotnik przy podmiocie nie należy do związku głównego. W zdaniu Nowa sąsiadka podlewa kwiaty związek główny to sąsiadka podlewa.

Gdy na pytanie kto? co? nie ma odpowiedzi w zdaniu, sprawdź, czy podmiot jest logiczny albo domyślny. Jeśli nie, zdanie jest bezpodmiotowe.

Podmiot gramatyczny i logiczny

Te dwa rodzaje podmiotu różnią się przypadkiem.

CechaGramatycznyLogiczny
przypadekmianownikdopełniacz
pytaniakto? co?kogo? czego?
przykładPociąg odjeżdża.Ubyło śniegu na polach.

Podmiot gramatyczny jest najczęściej rzeczownikiem albo zaimkiem. Podmiot logiczny pojawia się m.in. przy orzeczeniach brakuje, zabrakło, przybyło, ubyło, nie ma, np. Nie ma Marka w domu.

Ważne

Gdy przy takim orzeczeniu stoi wyraz w dopełniaczu, sprawdź, czy to nie jest podmiot logiczny.

Podmiot domyślny i szeregowy

Podmiot domyślny nie występuje w zdaniu. Odgadujemy go z końcówki orzeczenia, która wskazuje osobę i liczbę, np. Narysowałaś zamek (ty), Wrócimy wieczorem (my).

Podmiot szeregowy składa się z co najmniej dwóch wyrazów o tej samej funkcji. Łączy je spójnik albo przecinek. Orzeczenie stoi wtedy w liczbie mnogiej, np. Rower, hulajnoga i deskorolka stały w garażu.

PodmiotgramatycznymianownikPociąg odjeżdża.logicznydopełniaczUbyło śniegu.domyślnybrak w zdaniuWrócimy wieczorem.szeregowykilka wyrazówRower i hulajnoga stały.
Rodzaje podmiotu

Zdanie bezpodmiotowe

Zdanie bezpodmiotowe nie ma podmiotu i nie da się go odgadnąć. Takie zdania często mówią o zjawiskach przyrody, o czynności bez wskazania wykonawcy albo o konieczności, np. Ściemnia się. Pisano o tym w gazecie. Należy uważać.

Zapamiętaj

Podmiot domyślny da się dopowiedzieć (np. ja, ty, my, on), a w zdaniu bezpodmiotowym nie da się dopowiedzieć żadnego podmiotu.

Porównaj: w zdaniu Czytaliśmy długo podmiot domyślny to „my”. W zdaniu Czytano długo nie wiadomo, kto czytał.

Orzeczenie czasownikowe i imienne

Orzeczenie czasownikowe to sama osobowa forma czasownika. Nazywa czynność albo stan podmiotu, np. Zbudujemy szałas.

Orzeczenieczasownikoweosobowa forma czasownikaZbudujemy szałas.imiennełącznik + orzecznikBrat zostanie pilotem.
Rodzaje orzeczenia

Orzeczenie imienne ma dwie części:

  • łącznik - osobowa forma czasownika być, zostać albo stać się,
  • orzecznik - mówi, kim, czym albo jaki jest podmiot; najczęściej to rzeczownik w narzędniku albo przymiotnik.

Np. Brat zostanie pilotem. Niebo stało się szare. W pierwszym zdaniu orzecznik to rzeczownik, a w drugim przymiotnik.

Dwie role czasownika być

Czasownik być może tworzyć oba rodzaje orzeczenia. Rozstrzyga o tym jego znaczenie i to, co stoi obok.

  • Gdy towarzyszy mu orzecznik, być jest łącznikiem, a orzeczenie jest imienne, np. Ta książka jest ciekawa.
  • Gdy znaczy przebywać albo znajdować się, a orzecznika nie ma, tworzy orzeczenie czasownikowe, np. Dziadek jest na działce.

Przykład

Zapytaj: czy da się zamienić „jest” na „przebywa” albo „znajduje się”? Dziadek przebywa na działce - zdanie ma sens, więc orzeczenie jest czasownikowe.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego