Polski
Pisownia ą i ę, wypowiedzenia, przecinek - NOWE Słowa na start 6
Sprawdzony zestawZestaw uczy, kiedy piszemy ą i ę, a kiedy om, on, em, en. Przypomnisz sobie rodzaje wypowiedzeń, poznasz związek główny, związki poboczne i wyrazy poza związkami, a na koniec poćwiczysz stawianie przecinka w zdaniu pojedynczym.
Zestaw do podręcznika
Rozdział 5, cz. 2. Na skrzydłach fantazji: pisownia ą, ę, wypowiedzenia, przecinek
NOWE Słowa na start! 6. Podręcznik. Nowa edycja 2025-2027 (Nowa Era) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
37 pytań w 4 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Pisownia ą, ę oraz om, on
Etap 1 · 7 fiszek · 9 pytań
Etap 2: Rodzaje wypowiedzeń
Etap 2 · 5 fiszek · 9 pytań
Etap 3: Związki i wyrazy poza związkami
Etap 3 · 3 fiszki · 9 pytań
Etap 4: Przecinek w zdaniu pojedynczym
Etap 4 · 5 fiszek · 10 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Ą czy ę w bierniku i narzędniku (rodzaj żeński)
W bierniku liczby pojedynczej większość rzeczowników rodzaju żeńskiego kończy się na -ę (widzę klasę), a przymiotniki na -ą (widzę nową klasę). W narzędniku liczby pojedynczej rzeczowniki i przymiotniki rodzaju żeńskiego mają -ą (idę z nową koleżanką).
2.Ę czy ą w zakończeniach czasowników
W czasie teraźniejszym i przyszłym większość czasowników w 1. osobie liczby pojedynczej kończy się na -ę (ja piszę, pomyślę), a w 3. osobie liczby mnogiej na -ą (oni piszą, pomyślą).
3.Ę w nazwach istot niedorosłych
Nazwy istot niedorosłych kończą się na -ę, np. kocię, źrebię, cielę, prosię.
4.Ą i ę przed ł oraz l w czasie przeszłym
Literę ą piszemy przed ł w zakończeniach niektórych czasowników rodzaju męskiego w czasie przeszłym (płynął, krzyknął). Literę ę piszemy przed l oraz ł w czasownikach w czasie przeszłym (płynęli, klasnęła).
5.Wymiana ą : ę
Piszemy ą, gdy w innych formach tego słowa lub w wyrazach pokrewnych wymienia się na ę (gołąb - gołębie), i ę, gdy wymienia się na ą (zęby - ząb). Wymianę sprawdzamy, odmieniając wyraz albo szukając wyrazu pokrewnego.
6.Om, on, em, en przed spółgłoską
W niektórych wyrazach przed spółgłoskami b, p, d, dż, t, c, ć, g, k piszemy połączenia om, on, em, en, np. kompot, kontakt, dentysta. Poprawność zapisu najlepiej sprawdzić w słowniku ortograficznym.
7.Końcówka -om w celowniku liczby mnogiej
Rzeczowniki w celowniku liczby mnogiej (komu? czemu?) mają końcówkę -om, np. chłopcom, koleżankom, radiom. Nie myl jej z końcówką -ą narzędnika liczby pojedynczej: z koleżanką.
8.Wypowiedzenie
Grupa wyrazów, która przekazuje zrozumiałą informację. Wypowiedzenia dzielimy na zdania (mają orzeczenie) i równoważniki zdań (nie mają orzeczenia).
9.Równoważnik zdania
Wypowiedzenie, które nie ma orzeczenia, ale łatwo można je wprowadzić, np. Piękny dzień. (Jest piękny dzień.)
10.Zdanie pojedyncze i zdanie złożone
Zdanie to wypowiedzenie, które zawiera orzeczenie. Zdanie pojedyncze ma jedno orzeczenie, a zdanie złożone - więcej niż jedno. Zdania złożone dzielimy na współrzędnie i podrzędnie złożone.
11.Zdanie pojedyncze nierozwinięte i rozwinięte
Zdanie nierozwinięte zawiera tylko orzeczenie albo podmiot i orzeczenie (Śpiewa. Ptak śpiewa.). Zdanie rozwinięte zawiera też określenia podmiotu lub orzeczenia (Mały ptak głośno śpiewa.).
12.Grupa podmiotu i grupa orzeczenia
Podmiot i jego określenia tworzą grupę podmiotu, a orzeczenie i jego określenia - grupę orzeczenia, np. Mały ptak (grupa podmiotu) głośno śpiewa (grupa orzeczenia).
13.Związek główny i związki poboczne
Związek główny to związek podmiotu z orzeczeniem. Związki poboczne to wszystkie pozostałe związki wyrazowe w zdaniu, np. w zdaniu Stary pies leży na trawie związek główny to pies leży, a poboczne: stary pies, leży na trawie.
14.Wyrazy poza związkami
Wyrazy, które nie tworzą w zdaniu związków składniowych, ale służą zaakcentowaniu innych wyrazów albo wyrażają uczucia mówiącego lub jego stosunek do treści. Należą do nich wyrazy wtrącone (np. owszem, na pewno), wykrzykniki (np. och, hej) i wołacze (np. Marto).
15.Wyrazy wtrącone - interpunkcja
Wyrazy wtrącone wydzielamy przecinkiem lub przecinkami albo myślnikiem lub myślnikami, np. Jutro, oczywiście, przyjdę na trening.
16.Przecinek przed ale, lecz, czyli, tylko, a
W zdaniu pojedynczym stawiamy przecinek przed spójnikami: ale, lecz, czyli, tylko oraz a w znaczeniu przeciwstawnym, np. Byłem zmęczony, ale zadowolony.
17.Przecinek w wyliczeniu
Przecinek stawiamy między częściami zdania, które odpowiadają na to samo pytanie, czyli najczęściej w wyliczeniach, np. Kupiłam chleb, masło, ser.
18.Przecinek po wołaczu i wykrzykniku
Po rzeczowniku w wołaczu i po słowach wyrażających okrzyki (np. ach, halo, hej, oj) stawiamy przecinek albo wykrzyknik, np. Ewo, zaczekaj! Hej, jak się masz?
19.Kiedy nie stawiamy przecinka w zdaniu pojedynczym?
Nie stawiamy przecinka między wyrazami, które odpowiadają na różne pytania (Mój nowy rower), ani przed spójnikami: i, a (w znaczeniu i), oraz, lub, albo, ani, czy, np. Zjem jabłko albo gruszkę.
20.Przecinek przed powtórzonym spójnikiem
Gdy spójnik powtarza się w zdaniu po raz drugi i kolejny, stawiamy przecinki przed powtórzonymi spójnikami, np. Nie lubię ani szpinaku, ani brokułów, ani fasoli.
Notatka
Ą i ę w końcówkach rzeczowników i przymiotników
O wyborze między ą a ę często decyduje przypadek. Dlatego najpierw zadaj pytanie przypadku, a potem dobierz końcówkę.
| Przypadek (lp, rodzaj żeński) | Rzeczownik | Przymiotnik |
|---|---|---|
| biernik (kogo? co?) | -ę: widzę siostrę | -ą: widzę młodszą siostrę |
| narzędnik (z kim? z czym?) | -ą: idę z siostrą | -ą: idę z młodszą siostrą |
Regułę o bierniku stosujemy do większości rzeczowników rodzaju żeńskiego. Wyjątkiem jest np. forma panią (widzę panią).
Nazwy istot niedorosłych kończą się na -ę, np. kurczę, jagnię, szczenię.
W celowniku liczby mnogiej (komu? czemu?) rzeczowniki mają końcówkę -om, np. kotom, drzewom, siostrom. Nie myl jej z końcówką -ą narzędnika liczby pojedynczej: pomagam siostrom, ale idę z siostrą.
Ważne
W mowie końcowe ę często brzmi jak e. Końcowe ą wymawiamy nosowo, a wymowa jak om jest błędem. W piśmie sprawdź, jaką końcówkę podaje reguła.
Ą i ę w formach czasowników
W czasie teraźniejszym i przyszłym porównaj dwie formy tego samego czasownika:
- gdy mówimy o sobie (1. osoba, liczba pojedyncza), większość czasowników kończy się na -ę, np. ja niosę, ja zrobię;
- gdy mówimy o innych (3. osoba, liczba mnoga), czasowniki kończą się na -ą, np. oni niosą, one zrobią.
Nie wszystkie czasowniki w 1. osobie mają -ę. Niektóre kończą się na -m, np. umiem, jem.
W czasie przeszłym decyduje rodzaj i liczba czasownika:
- ą piszemy przed ł w niektórych czasownikach rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej, np. on zaczął, on dotknął;
- ę piszemy przed l oraz ł w czasownikach w czasie przeszłym, np. ona zaczęła, oni zaczęli, one dotknęły.
Przykład
Odmień czasownik przez rodzaje: on wziął - ona wzięła - oni wzięli. Litera ą zostaje tylko w formie męskiej liczby pojedynczej.
Wymiana ą i ę, połączenia en, em, on, om
Wymiana ą na ę (i odwrotnie) pomaga sprawdzić pisownię wewnątrz wyrazu. Piszemy ą, gdy w innych formach tego słowa lub w wyrazach pokrewnych wymienia się na ę, np. błąd - błędy, mąż - męża. Piszemy ę, gdy wymienia się na ą, np. ręka - rączka, gęś - gąsior. Wymianę znajdziesz, gdy odmienisz wyraz albo poszukasz wyrazu pokrewnego.
W niektórych wyrazach przed spółgłoskami b, p, d, t, g, k oraz c, ć, dż zapisujemy połączenia en, em, on, om, np. pompa, kombinerki, ponton, kontrola, prezent, talent.
Ważne
Przed tymi samymi spółgłoskami w wielu wyrazach stoi ą lub ę, np. kąpiel, zęby. Reguła nie rozstrzyga więc pisowni każdego słowa. W razie wątpliwości sprawdź wyraz w słowniku ortograficznym.
Rodzaje wypowiedzeń
Wypowiedzenie to grupa wyrazów, która przekazuje zrozumiałą informację. Aby rozpoznać jego rodzaj, poszukaj orzeczenia, czyli wyrazu, który mówi, co ktoś robi lub co się z kimś dzieje.
- Gdy orzeczenia nie ma, jest to równoważnik zdania. Łatwo jednak je wprowadzić, np. Wspaniały koncert. (Był wspaniały koncert.)
- Gdy orzeczenie występuje, wypowiedzenie jest zdaniem.
Następnie policz orzeczenia. Zdanie pojedyncze ma jedno orzeczenie, np. Wieczorem czytam przygodową powieść. Zdanie złożone ma więcej niż jedno orzeczenie, np. Spadł deszcz, więc zostaliśmy w domu. Zdania złożone dzielimy na współrzędnie złożone i podrzędnie złożone.
Zdanie rozwinięte i nierozwinięte, grupa podmiotu i orzeczenia
Zdania pojedyncze dzielimy ze względu na to, czy mają określenia.
- Zdanie pojedyncze nierozwinięte zawiera tylko orzeczenie albo podmiot i orzeczenie, np. Czytamy. Gwiazdy świecą.
- Zdanie pojedyncze rozwinięte zawiera też określenia podmiotu lub orzeczenia, np. Jasne gwiazdy świecą nad lasem.
W zdaniu rozwiniętym wyrazy układają się w dwie grupy. Grupę podmiotu tworzą podmiot i jego określenia. Grupę orzeczenia tworzą orzeczenie i jego określenia.
Na przykład w zdaniu Jasne gwiazdy świecą nad lasem grupa podmiotu to jasne gwiazdy (jakie? jasne), a grupa orzeczenia to świecą nad lasem (gdzie? nad lasem).
Związek główny i związki poboczne
Wyrazy w zdaniu łączą się w pary, czyli związki wyrazowe. Każdy związek odkrywamy pytaniem zadanym od jednego wyrazu do drugiego.
Związek główny łączy podmiot z orzeczeniem. Związki poboczne to wszystkie pozostałe związki wyrazowe w zdaniu.
Jak je znaleźć w zdaniu Młodszy brat szybko zbudował wieżę:
- znajdź orzeczenie (zbudował) i podmiot (brat) - to związek główny: brat zbudował;
- od podmiotu zapytaj o jego określenia: brat (jaki?) młodszy;
- od orzeczenia zapytaj o jego określenia: zbudował (co?) wieżę, zbudował (jak?) szybko.
Związki młodszy brat, zbudował wieżę i szybko zbudował to związki poboczne.
Wyrazy poza związkami w zdaniu
Niektóre wyrazy nie tworzą w zdaniu żadnych związków składniowych. Są to wyrazy poza związkami w zdaniu. Pełnią jednak ważne funkcje: najczęściej akcentują inne wyrazy albo wyrażają uczucia mówiącego lub jego stosunek do treści wypowiedzenia.
Taki wyraz rozpoznasz, gdy spróbujesz go usunąć: budowa zdania się nie zmieni, np. Wczoraj, na szczęście, nie padało. - Wczoraj nie padało.
Interpunkcja:
- wyrazy wtrącone wydzielamy przecinkiem lub przecinkami albo myślnikiem lub myślnikami;
- po wykrzyknikach i wołaczach stawiamy przecinek albo wykrzyknik (!), np. Brawo, udało się! Tomku, zamknij okno.
Przecinek w zdaniu pojedynczym
Zdanie pojedyncze ma jedno orzeczenie, ale i w nim bywa potrzebny przecinek. O przecinku decydują spójniki i pytania, na które odpowiadają wyrazy.
| Sytuacja | Przecinek? | Przykład |
|---|---|---|
| przed ale, lecz, tylko, czyli oraz a (przeciwstawne) | tak | Pies był mały, lecz groźny. |
| wyrazy odpowiadają na to samo pytanie (wyliczenie) | tak | Kupiłem zeszyt, gumkę, linijkę. |
| po wołaczu i okrzyku | tak (albo !) | Ojej, rozlałem herbatę! |
| przed powtórzonym spójnikiem | tak | Zabiorę i kurtkę, i czapkę, i szalik. |
| wyrazy odpowiadają na różne pytania | nie | Twoja (czyja?) ulubiona (jaka?) piosenka |
| przed i, a (w znaczeniu i), lub, albo, oraz, czy, ani | nie | Wezmę pióro lub ołówek. |
Zapamiętaj
Przy powtórzonym spójniku przecinek stawiamy przed drugim i każdym kolejnym spójnikiem, ale nie przed pierwszym.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek uczy się 1
14 fiszek uczy się 1
40 fiszek
20 fiszek uczy się 1
40 fiszek uczy się 2
