Ilustracja do zestawu: Powieść przygodowa, bohaterowie, fakt i opinia - NOWE Słowa na start 6

Polski

Powieść przygodowa, bohaterowie, fakt i opinia - NOWE Słowa na start 6

Sprawdzony zestaw

Zestaw przypomina, kim są bohaterowie główni i drugoplanowi, i uczy rozpoznawać powieść przygodową. Poćwiczysz przenośnię, epitet i porównanie, poznasz rodzaje muzeów i sposoby wyrażania oczekiwań, a na koniec dowiesz się, jak urozmaicić wypowiedź twórczą i jak odróżnić fakt od opinii.

Zestaw do podręcznika

Rozdział 4, cz. 1. Odkrywanie świata: powieść przygodowa, bohaterowie, przenośnia, fakt i opinia

NOWE Słowa na start! 6. Podręcznik. Nowa edycja 2025-2027 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa20 fiszek37 pytań w 4 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

37 pytań w 4 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Bohaterowie i powieść przygodowa

    Etap 1 · 2 fiszki · 9 pytań

  2. Etap 2: Przenośnia, epitet, porównanie, muzea

    Etap 2 · 4 fiszki · 9 pytań

  3. Etap 3: Jak wyrażamy oczekiwania

    Etap 3 · 8 fiszek · 9 pytań

  4. Etap 4: Wypowiedź twórcza, fakt i opinia

    Etap 4 · 6 fiszek · 10 pytań

  5. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Bohaterowie główni i drugoplanowi

Bohaterowie główni (pierwszoplanowi) to postacie, których działania i przeżycia są w utworze najważniejsze - mają decydujący wpływ na rozwój akcji. Bohaterowie drugoplanowi są związani z bohaterami głównymi, ale ich wpływ na przebieg wydarzeń jest mniej znaczący, np. koleżanka, która tylko pomaga bohaterce przygotować się do wyprawy.

2.Powieść przygodowa

Powieść przedstawiająca rozmaite przygody, które często spotykają bohaterów podczas podróży. Akcja toczy się szybko i jest zmienna, a przygody kończą się zwykle pozytywnie. Główni bohaterowie często wykazują się odwagą i walczą ze złem. Świat jest przedstawiony realistycznie, choć czasem pojawiają się elementy fantastyczne. Przykład: „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza.

3.Przenośnia (metafora)

Środek wyrazu polegający na takim zestawieniu słów, że zyskują one niezwykłe, dodatkowe znaczenie. Nie można jej rozumieć dosłownie - jej sens wynika z połączenia znaczeń wyrazów, np. złote serce (ktoś bardzo dobry), morze łez.

4.Epitet

Określenie rzeczownika, najczęściej przymiotnik, które nazywa cechę osoby, przedmiotu lub zjawiska, np. ciemna noc, wesoły chłopiec, szumiący las.

5.Porównanie

Zestawienie dwóch osób, przedmiotów lub zjawisk ze względu na wspólną cechę. Łączą je wyrazy: jak, niby, niczym, jakby, np. oczy błyszczące jak gwiazdy, szybki niczym wiatr.

6.Rodzaje muzeów

Muzea różnią się zbiorami, m.in.: przyrodnicze (zwierzęta i rośliny), narodowe (dzieła ważne dla kraju), wojskowe (historia walk), biograficzne (życie i twórczość jednej osoby), techniki (rozwój maszyn), historyczne (dzieje miejsca), sakralne (religia), sztuki (malarstwo, rzeźba), archeologiczne (znaleziska z wykopalisk), skanseny (muzea na świeżym powietrzu z dawnymi chatami i kulturą ludową) i wirtualne (zbiory w internecie).

7.Perswazja

Przekonywanie drugiej osoby do przyjęcia określonej postawy lub poglądów - za pomocą słów, obrazu, mimiki, gestów, intonacji, a nawet sposobu bycia. Perswazja ma jawny charakter: nadawca chce wpłynąć na odbiorcę otwarcie, uczciwie i bezpośrednio.

8.Propozycja

Zachęta do zrobienia czegoś. Pojawiają się w niej słowa: proponuję, sugeruję, rzucam pomysł, np. Może zagramy w piłkę?

9.Prośba

Uprzejme zwrócenie się do drugiej osoby, aby coś uzyskać. Zawiera zazwyczaj słowo proszę i często ma formę pytania, np. Czy podasz mi książkę?

10.Żądanie

Stanowcze domaganie się czegoś. Zwykle ma formę zdania w trybie rozkazującym, często ze słowami: musisz, powinieneś, trzeba, np. Posprzątaj biurko! Bywa wyrażone nie wprost - odbiorca odczytuje intencję z kontekstu, np. Zimno tu! może znaczyć: Zamknij okno!

11.Obietnica

Zapewnienie, że nadawca coś zrobi. Mogą się w niej pojawić słowa: zapewniam, obiecuję, przyrzekam, przysięgam, zaręczam, np. Obiecuję, że oddam ci grę w piątek.

12.Groźba

Zapowiedź zrobienia czegoś złego, skierowana do osoby, którą nadawca chce nastraszyć albo do czegoś zmusić, np. Jeśli mi nie oddasz piłki, nie zaproszę cię na urodziny!

13.Rada

Wskazówka, informacja o tym, co nadawca zrobiłby w danej sytuacji. Może zawierać słowa: radzę ci, doradzam, np. Na twoim miejscu zacząłbym od matematyki.

14.Ostrzeżenie i zakaz

Ostrzeżenie to uwaga o możliwych złych skutkach jakiegoś działania, często w trybie rozkazującym i ze słowami ostrzegam, uprzedzam, np. Uprzedzam, ta ławka jest świeżo malowana! Zakaz zabrania określonej czynności, np. Zabraniam ci dotykać kuchenki!

15.Wypowiedź twórcza

Opowiadanie o całkowicie wymyślonych wydarzeniach albo tekst nawiązujący do lektury, np. dalszy ciąg przygód znanych bohaterów. Pisząc o bohaterze lektury, trzeba dobrze znać jego cechy i nie przypisywać mu takich, których nie ma. Ma wstęp, rozwinięcie i zakończenie.

1Wstępmiejsce, czas, nastrój2Rozwinięciepunkt kulminacyjny, dialog3Zakończeniepuenta lub refleksja

16.Jak urozmaicić wypowiedź twórczą?

M.in.: przygotować plan ze zwrotami akcji, we wstępie zbudować nastrój (miejsce, czas, uczucia bohaterów), wplatać opisy postaci, przeżyć, miejsc i przedmiotów, dla szybkiego tempa używać krótkich zdań pojedynczych i czasowników ruchu, stosować wyrazy następstwa czasu (potem, po chwili) i zaskoczenia (wtem, nagle), wykrzyknienia i dialogi.

17.Punkt kulminacyjny

Moment największego napięcia w opowiadaniu, najważniejsze wydarzenie akcji, do którego prowadzą wcześniejsze zdarzenia. Warto zaplanować go przed pisaniem.

18.Puenta

Zaskakujące zakończenie, które podsumowuje opowiadanie i może zawierać ocenę wydarzeń albo refleksję.

19.„Mikołajek” (René Goscinny, Jean-Jacques Sempé)

Cykl humorystycznych opowiadań René Goscinnego z ilustracjami Jean-Jacques'a Sempégo. Narratorem jest mały chłopiec Mikołajek, który w narracji pierwszoosobowej opowiada o szkole, kolegach i rodzinie. Humor wynika m.in. z tego, że dziecko po swojemu opisuje świat dorosłych.

20.Fakt i opinia

Fakt to prawdziwa, obiektywna informacja, którą można sprawdzić, np. W sobotę byliśmy w teatrze. Opinia zawiera ocenę tego, o czym mówimy, i różne osoby mogą ocenić to samo inaczej; rozpoznasz ją po wyrazach wartościujących (wspaniały, okropnie), zwrotach typu według mnie, moim zdaniem i uogólnieniach (wszyscy, nikt).

Notatka

Bohaterowie i powieść przygodowa

Bohaterowie główni (pierwszoplanowi) to postacie, których działania i przeżycia są w utworze najważniejsze. Od nich zależy, jak rozwija się akcja. Bohaterowie drugoplanowi są związani z bohaterami głównymi, ale słabiej wpływają na przebieg wydarzeń.

Powieść przygodowa przedstawia rozmaite przygody, które często spotykają bohaterów podczas podróży. Jej cechy:

  • akcja toczy się szybko i jest zmienna;
  • przygody kończą się zazwyczaj pozytywnie;
  • główni bohaterowie często wykazują się odwagą i walczą ze złem;
  • świat jest przedstawiony realistycznie, choć niekiedy pojawiają się w nim elementy fantastyczne.

Przenośnia, epitet i porównanie

Te trzy środki wyrazu sprawiają, że tekst staje się obrazowy. Łatwo je pomylić, dlatego warto znać sposób rozpoznawania każdego z nich.

ŚrodekJak go rozpoznaćPrzykład
przenośnia (metafora)słowa razem zyskują nowe znaczenie, nie rozumiemy ich dosłownielas rąk, burza oklasków
epitetokreśla rzeczownik, najczęściej jest przymiotnikiemstary zegar, pachnący chleb
porównaniezestawia dwie rzeczy o wspólnej cesze, zawiera wyraz: jak, niby, niczym, jakbyzimny jak lód, cichy niby myszka

Ważne

Sens przenośni wynika z połączenia znaczeń wyrazów. „Las rąk” nie oznacza drzew, tylko wiele rąk podniesionych jednocześnie.

Rodzaje muzeów

Muzea różnią się przede wszystkim tym, jakie zbiory pokazują zwiedzającym:

  • przyrodnicze - zbiory zwierząt i roślin;
  • narodowe - dzieła i eksponaty ważne dla danego kraju;
  • wojskowe - historia walk zbrojnych i wyposażenie żołnierzy;
  • biograficzne - życie i twórczość jednej osoby, przedmioty, które do niej należały;
  • techniki - rozwój maszyn, m.in. środków transportu;
  • historyczne - wpływ wydarzeń z przeszłości na dzieje i tradycje danego miejsca;
  • sakralne - eksponaty związane z religią, np. muzea klasztorne i diecezjalne;
  • sztuki - dzieła malarstwa, rzeźby i innych dziedzin sztuki;
  • archeologiczne - przedmioty wydobyte podczas wykopalisk;
  • skanseny - muzea na świeżym powietrzu z dawnymi chatami i kulturą ludową;
  • wirtualne - zbiory udostępnione w internecie, które można zwiedzać bez wychodzenia z domu.

Perswazja i formy wyrażania oczekiwań

Perswazja to przekonywanie kogoś do przyjęcia określonej postawy lub poglądów. Służą do tego słowa, obraz, mimika, gesty, intonacja, a nawet sposób bycia. Perswazja ma jawny charakter: nadawca wpływa na odbiorcę otwarcie, uczciwie i bezpośrednio.

FormaTypowe słowaPrzykład
propozycjaproponuję, sugerujęMoże zrobimy razem plakat?
prośbaproszęProszę, pożycz mi linijkę.
żądaniemusisz, powinieneś, trzebaOdłóż wreszcie telefon!
obietnicaobiecuję, przyrzekam, zapewniamZapewniam, że wrócę przed zmrokiem.
groźbajeśli…, jak… (zapowiedź czegoś złego)Jak mnie wydasz, przestanę z tobą rozmawiać!
radaradzę ci, doradzamRadzę ci powtórzyć wzory przed klasówką.
ostrzeżenieostrzegam, uprzedzamUprzedzam, ten pies gryzie!
zakazzabraniamZabraniam ci bawić się zapałkami!

Przykład

Żądanie bywa wyrażone nie wprost. Zdanie „Ale tu ciemno!” może znaczyć: „Zapal światło!”. Odbiorca odczytuje intencję z sytuacji.

Wypowiedź twórcza krok po kroku

Wypowiedź twórcza to opowiadanie o całkowicie wymyślonych wydarzeniach albo tekst odwołujący się do lektury. Może to być dalszy ciąg przygód znanych bohaterów lub nowa historia z ich udziałem.

Ważne

Pisząc o bohaterze lektury, pokaż, że dobrze znasz jego cechy. Nie przypisuj mu cech, których nie ma.

Wypowiedź ma tytuł, wstęp, rozwinięcie i zakończenie, a każdy akapit zaczyna się od wcięcia. Najważniejsze wydarzenie to punkt kulminacyjny, czyli moment największego napięcia. Prowadzą do niego wcześniejsze zdarzenia. Puenta to zaskakujące zakończenie, które podsumowuje opowiadanie i może zawierać ocenę wydarzeń albo refleksję.

1Plan pracyzwroty akcji i punkt kulminacyjny2Wstępnastrój: miejsce, czas, uczuciabohaterów3Rozwinięcieprzebieg wydarzeń, opisy, dialog4Punkt kulminacyjnymoment największego napięcia5Zakończeniepuenta: ocena albo refleksja
Jak napisać wypowiedź twórczą

Jak urozmaicić wypowiedź twórczą

Język opowiadania może przyspieszać akcję, budować napięcie i zaskakiwać czytelnika. Warto sięgnąć po kilka sposobów:

  • krótkie zdania pojedyncze i czasowniki ruchu nadają akcji szybkie tempo, np. Wbiegł do sieni. Zatrzasnął drzwi;
  • wyrazy następstwa czasu porządkują wydarzenia, np. przedtem, zaraz potem, wkrótce;
  • wyrazy zaskoczenia wprowadzają nieoczekiwany zwrot, np. raptem, niespodziewanie;
  • wykrzyknienia oddają emocje, np. Co za ulewa!;
  • dialogi ożywiają tekst - pamiętaj o właściwym zapisie wypowiedzi postaci;
  • opisy postaci, ich przeżyć wewnętrznych, miejsc i przedmiotów sprawiają, że odbiorca uważnie śledzi akcję.

We wstępie opis miejsca, czasu i uczuć bohaterów wprowadza czytelnika w odpowiedni nastrój, np. tajemniczy albo radosny.

„Mikołajek”

„Mikołajek” to cykl humorystycznych opowiadań. Napisał je René Goscinny, a ilustracje stworzył Jean-Jacques Sempé.

Narratorem jest mały chłopiec, Mikołajek. Opowiada w narracji pierwszoosobowej, czyli mówi o sobie „ja”. Jest więc jednocześnie bohaterem głównym i narratorem. Opowiada o szkole, kolegach i rodzinie.

Humor wynika m.in. z tego, że dziecko po swojemu opisuje świat dorosłych. Można uznać, że chłopiec opowiada szczerze, ale nie zawsze rozumie zachowanie dorosłych, i właśnie to bawi czytelnika.

Fakt i opinia

Fakt to prawdziwa, obiektywna informacja, którą można sprawdzić. Opinia zawiera ocenę tego, o czym mówimy. Różne osoby mogą tę samą rzecz ocenić inaczej.

Jak odróżnić fakt od opinii? Zadaj dwa pytania:

  • Czy da się to sprawdzić? Jeśli tak, to fakt, np. Pociąg odjechał o ósmej.
  • Czy ktoś mógłby ocenić to inaczej? Jeśli tak, to opinia, np. Pociąg jechał strasznie wolno.

Ważne

Jedno zdanie może łączyć fakt i opinię. W zdaniu „Przeczytałem nudną książkę” faktem jest lektura, a opinią - słowo „nudną”.

Opiniawyrazy wartościującepiękny, fatalnycudownie, nudnozwroty ze zdaniem nadawcywedług mniemoim zdaniemuogólnieniawszyscynikt
Po czym rozpoznać opinię

Opinię najczęściej zdradzają wyrazy wartościujące i nacechowane emocjonalnie, zwroty ujawniające zdanie nadawcy oraz uogólnienia.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego