Polski
Powieść przygodowa, bohaterowie, fakt i opinia - NOWE Słowa na start 6
Sprawdzony zestawZestaw przypomina, kim są bohaterowie główni i drugoplanowi, i uczy rozpoznawać powieść przygodową. Poćwiczysz przenośnię, epitet i porównanie, poznasz rodzaje muzeów i sposoby wyrażania oczekiwań, a na koniec dowiesz się, jak urozmaicić wypowiedź twórczą i jak odróżnić fakt od opinii.
Zestaw do podręcznika
Rozdział 4, cz. 1. Odkrywanie świata: powieść przygodowa, bohaterowie, przenośnia, fakt i opinia
NOWE Słowa na start! 6. Podręcznik. Nowa edycja 2025-2027 (Nowa Era) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
37 pytań w 4 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Bohaterowie i powieść przygodowa
Etap 1 · 2 fiszki · 9 pytań
Etap 2: Przenośnia, epitet, porównanie, muzea
Etap 2 · 4 fiszki · 9 pytań
Etap 3: Jak wyrażamy oczekiwania
Etap 3 · 8 fiszek · 9 pytań
Etap 4: Wypowiedź twórcza, fakt i opinia
Etap 4 · 6 fiszek · 10 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Bohaterowie główni i drugoplanowi
Bohaterowie główni (pierwszoplanowi) to postacie, których działania i przeżycia są w utworze najważniejsze - mają decydujący wpływ na rozwój akcji. Bohaterowie drugoplanowi są związani z bohaterami głównymi, ale ich wpływ na przebieg wydarzeń jest mniej znaczący, np. koleżanka, która tylko pomaga bohaterce przygotować się do wyprawy.
2.Powieść przygodowa
Powieść przedstawiająca rozmaite przygody, które często spotykają bohaterów podczas podróży. Akcja toczy się szybko i jest zmienna, a przygody kończą się zwykle pozytywnie. Główni bohaterowie często wykazują się odwagą i walczą ze złem. Świat jest przedstawiony realistycznie, choć czasem pojawiają się elementy fantastyczne. Przykład: „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza.
3.Przenośnia (metafora)
Środek wyrazu polegający na takim zestawieniu słów, że zyskują one niezwykłe, dodatkowe znaczenie. Nie można jej rozumieć dosłownie - jej sens wynika z połączenia znaczeń wyrazów, np. złote serce (ktoś bardzo dobry), morze łez.
4.Epitet
Określenie rzeczownika, najczęściej przymiotnik, które nazywa cechę osoby, przedmiotu lub zjawiska, np. ciemna noc, wesoły chłopiec, szumiący las.
5.Porównanie
Zestawienie dwóch osób, przedmiotów lub zjawisk ze względu na wspólną cechę. Łączą je wyrazy: jak, niby, niczym, jakby, np. oczy błyszczące jak gwiazdy, szybki niczym wiatr.
6.Rodzaje muzeów
Muzea różnią się zbiorami, m.in.: przyrodnicze (zwierzęta i rośliny), narodowe (dzieła ważne dla kraju), wojskowe (historia walk), biograficzne (życie i twórczość jednej osoby), techniki (rozwój maszyn), historyczne (dzieje miejsca), sakralne (religia), sztuki (malarstwo, rzeźba), archeologiczne (znaleziska z wykopalisk), skanseny (muzea na świeżym powietrzu z dawnymi chatami i kulturą ludową) i wirtualne (zbiory w internecie).
7.Perswazja
Przekonywanie drugiej osoby do przyjęcia określonej postawy lub poglądów - za pomocą słów, obrazu, mimiki, gestów, intonacji, a nawet sposobu bycia. Perswazja ma jawny charakter: nadawca chce wpłynąć na odbiorcę otwarcie, uczciwie i bezpośrednio.
8.Propozycja
Zachęta do zrobienia czegoś. Pojawiają się w niej słowa: proponuję, sugeruję, rzucam pomysł, np. Może zagramy w piłkę?
9.Prośba
Uprzejme zwrócenie się do drugiej osoby, aby coś uzyskać. Zawiera zazwyczaj słowo proszę i często ma formę pytania, np. Czy podasz mi książkę?
10.Żądanie
Stanowcze domaganie się czegoś. Zwykle ma formę zdania w trybie rozkazującym, często ze słowami: musisz, powinieneś, trzeba, np. Posprzątaj biurko! Bywa wyrażone nie wprost - odbiorca odczytuje intencję z kontekstu, np. Zimno tu! może znaczyć: Zamknij okno!
11.Obietnica
Zapewnienie, że nadawca coś zrobi. Mogą się w niej pojawić słowa: zapewniam, obiecuję, przyrzekam, przysięgam, zaręczam, np. Obiecuję, że oddam ci grę w piątek.
12.Groźba
Zapowiedź zrobienia czegoś złego, skierowana do osoby, którą nadawca chce nastraszyć albo do czegoś zmusić, np. Jeśli mi nie oddasz piłki, nie zaproszę cię na urodziny!
13.Rada
Wskazówka, informacja o tym, co nadawca zrobiłby w danej sytuacji. Może zawierać słowa: radzę ci, doradzam, np. Na twoim miejscu zacząłbym od matematyki.
14.Ostrzeżenie i zakaz
Ostrzeżenie to uwaga o możliwych złych skutkach jakiegoś działania, często w trybie rozkazującym i ze słowami ostrzegam, uprzedzam, np. Uprzedzam, ta ławka jest świeżo malowana! Zakaz zabrania określonej czynności, np. Zabraniam ci dotykać kuchenki!
15.Wypowiedź twórcza
Opowiadanie o całkowicie wymyślonych wydarzeniach albo tekst nawiązujący do lektury, np. dalszy ciąg przygód znanych bohaterów. Pisząc o bohaterze lektury, trzeba dobrze znać jego cechy i nie przypisywać mu takich, których nie ma. Ma wstęp, rozwinięcie i zakończenie.
16.Jak urozmaicić wypowiedź twórczą?
M.in.: przygotować plan ze zwrotami akcji, we wstępie zbudować nastrój (miejsce, czas, uczucia bohaterów), wplatać opisy postaci, przeżyć, miejsc i przedmiotów, dla szybkiego tempa używać krótkich zdań pojedynczych i czasowników ruchu, stosować wyrazy następstwa czasu (potem, po chwili) i zaskoczenia (wtem, nagle), wykrzyknienia i dialogi.
17.Punkt kulminacyjny
Moment największego napięcia w opowiadaniu, najważniejsze wydarzenie akcji, do którego prowadzą wcześniejsze zdarzenia. Warto zaplanować go przed pisaniem.
18.Puenta
Zaskakujące zakończenie, które podsumowuje opowiadanie i może zawierać ocenę wydarzeń albo refleksję.
19.„Mikołajek” (René Goscinny, Jean-Jacques Sempé)
Cykl humorystycznych opowiadań René Goscinnego z ilustracjami Jean-Jacques'a Sempégo. Narratorem jest mały chłopiec Mikołajek, który w narracji pierwszoosobowej opowiada o szkole, kolegach i rodzinie. Humor wynika m.in. z tego, że dziecko po swojemu opisuje świat dorosłych.
20.Fakt i opinia
Fakt to prawdziwa, obiektywna informacja, którą można sprawdzić, np. W sobotę byliśmy w teatrze. Opinia zawiera ocenę tego, o czym mówimy, i różne osoby mogą ocenić to samo inaczej; rozpoznasz ją po wyrazach wartościujących (wspaniały, okropnie), zwrotach typu według mnie, moim zdaniem i uogólnieniach (wszyscy, nikt).
Notatka
Bohaterowie i powieść przygodowa
Bohaterowie główni (pierwszoplanowi) to postacie, których działania i przeżycia są w utworze najważniejsze. Od nich zależy, jak rozwija się akcja. Bohaterowie drugoplanowi są związani z bohaterami głównymi, ale słabiej wpływają na przebieg wydarzeń.
Powieść przygodowa przedstawia rozmaite przygody, które często spotykają bohaterów podczas podróży. Jej cechy:
- akcja toczy się szybko i jest zmienna;
- przygody kończą się zazwyczaj pozytywnie;
- główni bohaterowie często wykazują się odwagą i walczą ze złem;
- świat jest przedstawiony realistycznie, choć niekiedy pojawiają się w nim elementy fantastyczne.
Przenośnia, epitet i porównanie
Te trzy środki wyrazu sprawiają, że tekst staje się obrazowy. Łatwo je pomylić, dlatego warto znać sposób rozpoznawania każdego z nich.
| Środek | Jak go rozpoznać | Przykład |
|---|---|---|
| przenośnia (metafora) | słowa razem zyskują nowe znaczenie, nie rozumiemy ich dosłownie | las rąk, burza oklasków |
| epitet | określa rzeczownik, najczęściej jest przymiotnikiem | stary zegar, pachnący chleb |
| porównanie | zestawia dwie rzeczy o wspólnej cesze, zawiera wyraz: jak, niby, niczym, jakby | zimny jak lód, cichy niby myszka |
Ważne
Sens przenośni wynika z połączenia znaczeń wyrazów. „Las rąk” nie oznacza drzew, tylko wiele rąk podniesionych jednocześnie.
Rodzaje muzeów
Muzea różnią się przede wszystkim tym, jakie zbiory pokazują zwiedzającym:
- przyrodnicze - zbiory zwierząt i roślin;
- narodowe - dzieła i eksponaty ważne dla danego kraju;
- wojskowe - historia walk zbrojnych i wyposażenie żołnierzy;
- biograficzne - życie i twórczość jednej osoby, przedmioty, które do niej należały;
- techniki - rozwój maszyn, m.in. środków transportu;
- historyczne - wpływ wydarzeń z przeszłości na dzieje i tradycje danego miejsca;
- sakralne - eksponaty związane z religią, np. muzea klasztorne i diecezjalne;
- sztuki - dzieła malarstwa, rzeźby i innych dziedzin sztuki;
- archeologiczne - przedmioty wydobyte podczas wykopalisk;
- skanseny - muzea na świeżym powietrzu z dawnymi chatami i kulturą ludową;
- wirtualne - zbiory udostępnione w internecie, które można zwiedzać bez wychodzenia z domu.
Perswazja i formy wyrażania oczekiwań
Perswazja to przekonywanie kogoś do przyjęcia określonej postawy lub poglądów. Służą do tego słowa, obraz, mimika, gesty, intonacja, a nawet sposób bycia. Perswazja ma jawny charakter: nadawca wpływa na odbiorcę otwarcie, uczciwie i bezpośrednio.
| Forma | Typowe słowa | Przykład |
|---|---|---|
| propozycja | proponuję, sugeruję | Może zrobimy razem plakat? |
| prośba | proszę | Proszę, pożycz mi linijkę. |
| żądanie | musisz, powinieneś, trzeba | Odłóż wreszcie telefon! |
| obietnica | obiecuję, przyrzekam, zapewniam | Zapewniam, że wrócę przed zmrokiem. |
| groźba | jeśli…, jak… (zapowiedź czegoś złego) | Jak mnie wydasz, przestanę z tobą rozmawiać! |
| rada | radzę ci, doradzam | Radzę ci powtórzyć wzory przed klasówką. |
| ostrzeżenie | ostrzegam, uprzedzam | Uprzedzam, ten pies gryzie! |
| zakaz | zabraniam | Zabraniam ci bawić się zapałkami! |
Przykład
Żądanie bywa wyrażone nie wprost. Zdanie „Ale tu ciemno!” może znaczyć: „Zapal światło!”. Odbiorca odczytuje intencję z sytuacji.
Wypowiedź twórcza krok po kroku
Wypowiedź twórcza to opowiadanie o całkowicie wymyślonych wydarzeniach albo tekst odwołujący się do lektury. Może to być dalszy ciąg przygód znanych bohaterów lub nowa historia z ich udziałem.
Ważne
Pisząc o bohaterze lektury, pokaż, że dobrze znasz jego cechy. Nie przypisuj mu cech, których nie ma.
Wypowiedź ma tytuł, wstęp, rozwinięcie i zakończenie, a każdy akapit zaczyna się od wcięcia. Najważniejsze wydarzenie to punkt kulminacyjny, czyli moment największego napięcia. Prowadzą do niego wcześniejsze zdarzenia. Puenta to zaskakujące zakończenie, które podsumowuje opowiadanie i może zawierać ocenę wydarzeń albo refleksję.
Jak urozmaicić wypowiedź twórczą
Język opowiadania może przyspieszać akcję, budować napięcie i zaskakiwać czytelnika. Warto sięgnąć po kilka sposobów:
- krótkie zdania pojedyncze i czasowniki ruchu nadają akcji szybkie tempo, np. Wbiegł do sieni. Zatrzasnął drzwi;
- wyrazy następstwa czasu porządkują wydarzenia, np. przedtem, zaraz potem, wkrótce;
- wyrazy zaskoczenia wprowadzają nieoczekiwany zwrot, np. raptem, niespodziewanie;
- wykrzyknienia oddają emocje, np. Co za ulewa!;
- dialogi ożywiają tekst - pamiętaj o właściwym zapisie wypowiedzi postaci;
- opisy postaci, ich przeżyć wewnętrznych, miejsc i przedmiotów sprawiają, że odbiorca uważnie śledzi akcję.
We wstępie opis miejsca, czasu i uczuć bohaterów wprowadza czytelnika w odpowiedni nastrój, np. tajemniczy albo radosny.
„Mikołajek”
„Mikołajek” to cykl humorystycznych opowiadań. Napisał je René Goscinny, a ilustracje stworzył Jean-Jacques Sempé.
Narratorem jest mały chłopiec, Mikołajek. Opowiada w narracji pierwszoosobowej, czyli mówi o sobie „ja”. Jest więc jednocześnie bohaterem głównym i narratorem. Opowiada o szkole, kolegach i rodzinie.
Humor wynika m.in. z tego, że dziecko po swojemu opisuje świat dorosłych. Można uznać, że chłopiec opowiada szczerze, ale nie zawsze rozumie zachowanie dorosłych, i właśnie to bawi czytelnika.
Fakt i opinia
Fakt to prawdziwa, obiektywna informacja, którą można sprawdzić. Opinia zawiera ocenę tego, o czym mówimy. Różne osoby mogą tę samą rzecz ocenić inaczej.
Jak odróżnić fakt od opinii? Zadaj dwa pytania:
- Czy da się to sprawdzić? Jeśli tak, to fakt, np. Pociąg odjechał o ósmej.
- Czy ktoś mógłby ocenić to inaczej? Jeśli tak, to opinia, np. Pociąg jechał strasznie wolno.
Ważne
Jedno zdanie może łączyć fakt i opinię. W zdaniu „Przeczytałem nudną książkę” faktem jest lektura, a opinią - słowo „nudną”.
Opinię najczęściej zdradzają wyrazy wartościujące i nacechowane emocjonalnie, zwroty ujawniające zdanie nadawcy oraz uogólnienia.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek uczy się 1
14 fiszek uczy się 1
40 fiszek
20 fiszek uczy się 1
40 fiszek uczy się 2
