Ilustracja do zestawu: Zdania podrzędne, mowa zależna, streszczenie - NOWE Słowa na start 7

Polski

Zdania podrzędne, mowa zależna, streszczenie - NOWE Słowa na start 7

Sprawdzony zestaw

Zestaw obejmuje typy zdań złożonych podrzędnie, wykres zdania, imiesłowowy równoważnik zdania oraz mowę niezależną i zależną. Nauczysz się też, jak napisać streszczenie, jak poprawnie cytować teksty (także wiersze) i jak przygotować bibliografię.

Zestaw do podręcznika

Rozdział 3, cz. 2. Relacje międzyludzkie: zdania podrzędne, mowa zależna, streszczenie, cytowanie

NOWE Słowa na start! 7. Podręcznik. Nowa edycja 2026-2028 (Nowa Era) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa20 fiszek38 pytań w 4 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

38 pytań w 4 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Typy zdań podrzędnych

    Etap 1 · 7 fiszek · 10 pytań

  2. Etap 2: Wykres i równoważnik zdania

    Etap 2 · 3 fiszki · 9 pytań

  3. Etap 3: Mowa zależna i streszczenie

    Etap 3 · 6 fiszek · 10 pytań

  4. Etap 4: Cytowanie i bibliografia

    Etap 4 · 4 fiszki · 9 pytań

  5. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Zdanie złożone podrzędnie

Wypowiedzenie, w którym jedno zdanie składowe (podrzędne) jest podporządkowane drugiemu (nadrzędnemu): nie stanowi osobnej całości, tylko dopowiada, rozwija lub uzupełnia jego treść. Łączy je pytanie zadane od zdania nadrzędnego. Zdania składowe oddzielamy przecinkiem.

2.Zdanie podrzędne przydawkowe

Zdanie podrzędne pełni funkcję przydawki - jest rozbudowanym określeniem rzeczownika. Odpowiada na pytania: jaki?, który?, ile?, czyj?. Przykład: Oddałam książkę, którą pożyczyłam od Ani (którą książkę?).

3.Zdanie podrzędne dopełnieniowe

Zdanie podrzędne pełni funkcję dopełnienia (zwykle określa czasownik) i odpowiada na pytania wszystkich przypadków oprócz mianownika, np. kogo?, czego?, o czym?. Często występuje po czasownikach mówienia i myślenia. Przykład: Zastanawiam się (nad czym?), czy zdążę na pociąg.

4.Zdanie podrzędne okolicznikowe

Zdanie podrzędne pełni funkcję okolicznika i podaje okoliczności czynności: czas (kiedy?), miejsce (gdzie?), sposób (jak?), cel (po co?), przyczynę (dlaczego?), warunek (pod jakim warunkiem?) albo przyzwolenie (mimo czego?). Przykład: Zostaliśmy w domu (dlaczego?), bo padał deszcz.

5.Zdanie podrzędne podmiotowe

Zdanie podrzędne zastępuje podmiot zdania nadrzędnego i odpowiada na pytania: kto?, co?. Przykład: Kto pierwszy skończy test, może wyjść z sali (kto może wyjść?).

6.Zdanie podrzędne orzecznikowe

Zdanie podrzędne uzupełnia treść orzecznika i odpowiada na pytania: kim?, czym?, jaki? (jest, był, został). Przykład: Zupa była taka (jaka była?), że wszyscy prosili o dokładkę.

7.Wykres zdania złożonego

Podkreśl orzeczenia, oddziel zdania składowe pionową kreską i ponumeruj je, ustal, które zdanie jest podrzędne, i narysuj wykres: zdanie nadrzędne zawsze wyżej, przy łączącej kresce pytanie. Gdy podrzędne rozdziela nadrzędne, części nadrzędnego rysujemy jako dwa odcinki na tym samym poziomie.

1podkreśl orzeczenia2oddziel i ponumeruj zdaniapionowa kreska3ustal zdanie podrzędnezadaj pytanie4narysuj wykresnadrzędne wyżej

8.Imiesłowowy równoważnik zdania

Wypowiedzenie składowe w zdaniu złożonym podrzędnie, w którym zamiast osobowej formy czasownika jest imiesłów przysłówkowy współczesny albo uprzedni. Zwykle pełni funkcję zdania podrzędnego okolicznikowego. Oddzielamy go przecinkiem, nawet gdy jest bardzo krótki; na wykresie imiesłów zaznaczamy linią falistą.

9.Imiesłów współczesny i uprzedni w równoważniku

Imiesłów przysłówkowy współczesny (zakończony na -ąc) nazywa czynność równoczesną z czynnością zdania nadrzędnego: Czytając, słuchała muzyki. Imiesłów przysłówkowy uprzedni (na -łszy, -wszy) nazywa czynność wcześniejszą: Zjadłszy obiad, wyszedł na boisko.

imiesłów przysłówkowywspółczesny-ącczynnośćrównoczesnauprzedni-łszy, -wszyczynnośćwcześniejsza

10.Warunki poprawności równoważnika

W obu zdaniach składowych musi być ten sam podmiot - wykonawca czynności (błąd: Wchodząc do klasy, zadzwonił dzwonek). Czynności z imiesłowem współczesnym muszą być jednoczesne, a imiesłów uprzedni musi nazywać czynność wcześniejszą (błąd: Usiadł na ławce, przebiegając trzy okrążenia).

11.Mowa niezależna

Dosłowne przytoczenie czyjejś wypowiedzi. Zapisujemy ją w cudzysłowie po dwukropku (Ola powiedziała: „Jestem zmęczona”) albo jako dialog wyodrębniony myślnikami. Pokazuje nie tylko treść, ale też sposób mówienia danej osoby.

12.Mowa zależna

Przywołanie czyjejś wypowiedzi własnymi słowami. Przytoczone słowa stają się częścią naszej wypowiedzi, która ma kształt zdania złożonego podrzędnie: zdanie wprowadzające jest nadrzędne, np. Ola powiedziała, że jest zmęczona.

13.Przekształcanie mowy niezależnej w zależną

Cytowane słowa zamieniamy na zdanie podrzędne względem zdania wprowadzającego. Łączymy je spójnikiem (aby, by, że, żeby), zaimkiem (np. jaki, który, kto, co) lub partykułą czy. Zmieniamy też formy czasowników, zaimki i interpunkcję, np. Tata zapytał: „Gdzie są moje klucze?” → Tata zapytał, gdzie są jego klucze.

14.Streszczenie

Zwięzłe przedstawienie najważniejszych tematów, problemów lub wątków tekstu w porządku tekstu wyjściowego. Streszczając opowiadanie, zachowujemy porządek zdarzeń i związki przyczynowo-skutkowe; streszczając artykuł, podajemy temat, tezę autora i sposób jej uzasadnienia.

15.Etapy pisania streszczenia

Określ temat tekstu (w artykule wypisz słowa klucze i tezę, w utworze literackim - najważniejsze wydarzenia w punktach), zwróć uwagę na tytuł, wykreśl zbędne treści (powtórzenia, przykłady, cytaty, opisy) i napisz zwięzły, spójny tekst.

1określ tematsłowa klucze, teza2zwróć uwagę na tytuł3wykreśl zbędne treściprzykłady, cytaty4napisz zwięźle i spójnie

16.Styl streszczenia

Zwięzły i jasny: mowę niezależną zamieniamy na zależną, uogólniamy (jabłka, gruszki i śliwki → owoce), skracamy wyrażenia (w czasie czytania → czytając). Używamy zwrotów: Tematem tekstu jest…, Autor omawia…, Autor dowodzi, że…, Najważniejszym wnioskiem jest…. Nie dodajemy własnych opinii.

17.Cytat i cytowanie

Cytat to dosłownie przytoczony fragment czyjejś wypowiedzi, a cytowanie - wprowadzanie go do własnego tekstu. Cytat ujmujemy w cudzysłów i podajemy autora, pominięty fragment zastępujemy znakiem [...], a cudzysłów wewnątrz cytatu zamieniamy na ostrokątny « ».

18.Cytowanie poezji

Fragment wiersza przepisujemy z zachowaniem podziału na wersy. Fragment krótszy niż trzy wersy można zapisać w jednej linijce, oznaczając przejście do następnego wersu ukośnikiem (/).

19.Plagiat

Wykorzystanie cudzych wypowiedzi, tekstów lub zdjęć jako własnych - działanie niezgodne z prawem. Dlatego cytujemy tak, by było jasne, kto jest autorem słów, nie zmieniamy wyrazów w cytacie i zachowujemy jego oryginalną ortografię i interpunkcję.

20.Bibliografia

Alfabetyczny spis źródeł wykorzystanych w pracy. Opis źródła zawiera: nazwisko i pierwszą literę imienia autora, tytuł oraz informację, gdzie i kiedy utwór powstał lub gdzie jest dostępny. Elementy oddzielamy przecinkami, na końcu stawiamy kropkę; przy stronie internetowej dodajemy datę dostępu.

Notatka

Zdanie złożone podrzędnie

W zdaniu złożonym podrzędnie jedno zdanie składowe zależy od drugiego. Zdanie nadrzędne ma główną informację. Zdanie podrzędne nie stanowi osobnej całości: dopowiada, rozwija albo uzupełnia treść nadrzędnego. Zdania składowe oddzielamy przecinkiem. Takie zdania częściej spotykamy w języku pisanym niż w mówionym.

Od zdania nadrzędnego stawiamy pytanie, a zdanie podrzędne na nie odpowiada. Pełni podobną funkcję jak część zdania w zdaniu pojedynczym. Od tego, jaką część zdania zastępuje, zależy jego nazwa. Wyróżniamy pięć typów zdań podrzędnych.

Zdanie podrzędneprzydawkowejaki? który?ile? czyj?dopełnieniowekogo? czego?komu? o czym? itd.okolicznikowekiedy? gdzie? jak?dlaczego? po co?podmiotowekto? co?orzecznikowekim? czym? jaki? (jest, był)
Typy zdań podrzędnych i ich pytania

Ważne

Typ zdania rozpoznajemy po pytaniu, a nie po spójniku. Ten sam wyraz może wprowadzać różne zdania: w zdaniu „Nie pamiętam, gdzie mieszka Igor” pytamy: czego nie pamiętam? (dopełnieniowe), a w zdaniu „Usiądźmy tam, gdzie rośnie lipa” pytamy: gdzie? (okolicznikowe).

Zdania przydawkowe, dopełnieniowe, podmiotowe i orzecznikowe

TypFunkcjaPytania
przydawkoweokreśla rzeczownikjaki?, który?, ile?, czyj?
dopełnieniowezwykle określa czasownikprzypadki oprócz mianownika
podmiotowezastępuje podmiotkto?, co?
orzecznikoweuzupełnia orzecznikkim?, czym?, jaki? (jest, był, został)

Przykłady:

  • przydawkowe: Lubię książki (które?), które mają szczęśliwe zakończenie.
  • dopełnieniowe: Kuba przyznał się (do czego?), że stłukł wazon.
  • podmiotowe: Kto lubi łamigłówki, pokocha tę grę (kto pokocha?).
  • orzecznikowe: Wieczór był taki (jaki był?), że nikt nie chciał wracać.

Zdanie przydawkowe często tylko wzbogaca informację, ale bywa też niezbędne. Zdania dopełnieniowe pojawiają się najczęściej po czasownikach mówienia i myślenia, np. powiedzieć, wątpić, uznać.

Zdania okolicznikowe

Zdanie okolicznikowe pełni funkcję okolicznika. Informuje o okolicznościach czynności ze zdania nadrzędnego. Spójnik albo zaimek podpowiada rodzaj okoliczności, ale ostatecznie decyduje pytanie.

OkolicznośćPytanieSpójniki i zaimki
czaskiedy?gdy, kiedy
miejscegdzie?, dokąd?, skąd?gdzie, dokąd
sposóbjak?jak, jakby
celpo co?, w jakim celu?żeby, aby
przyczynadlaczego?bo, ponieważ
warunekpod jakim warunkiem?jeśli, jeżeli
przyzwoleniemimo czego?chociaż, mimo że

Przykład

Wstałam wcześniej (po co?), żeby zdążyć na autobus. Pojedziemy na rowerach (pod jakim warunkiem?), jeżeli przestanie wiać. Mimo że bolała go noga, dokończył bieg (mimo czego?).

Zdanie podrzędne może stać na początku wypowiedzenia. Wtedy przecinek stawiamy po nim.

Wykres zdania i przecinki

Wykres pokazuje zależność zdań i pomaga dobrze postawić przecinki. Rysujemy go zawsze w tej samej kolejności (schemat). Zdanie nadrzędne umieszczamy na wykresie wyżej, nawet gdy w wypowiedzeniu stoi na końcu. Przy kresce łączącej zapisujemy pytanie.

1Podkreśl orzeczeniakażde orzeczenie to osobne zdanieskładowe2Oddziel zdania kreską i ponumerujpionowa kreska między zdaniami3Ustal zdanie podrzędneodpowiada na pytanie od nadrzędnego4Narysuj wykresnadrzędne wyżej, przy kresce pytanie
Jak narysować wykres zdania złożonego

Czasem zdanie podrzędne rozdziela zdanie nadrzędne na dwie części. Oddzielamy je wtedy przecinkami z obu stron. Na wykresie obie części nadrzędnego rysujemy jako osobne odcinki na tym samym poziomie, a podrzędne niżej, między nimi.

Przykład

Rower,(1a) | który kupiłem w maju,(2) | ma już przebitą dętkę.(1b) Odcinki 1a i 1b leżą u góry, odcinek 2 niżej, z pytaniem: który rower?

Częsty błąd to brak drugiego przecinka. Stawiamy go zaraz po ostatnim wyrazie zdania podrzędnego, przed dalszą częścią nadrzędnego.

Imiesłowowy równoważnik zdania

Imiesłowowy równoważnik zdania to wypowiedzenie składowe, które zamiast osobowej formy czasownika ma imiesłów przysłówkowy. Zwykle pełni funkcję zdania podrzędnego okolicznikowego. Oddzielamy go przecinkiem, nawet gdy jest bardzo krótki. Na wykresie imiesłów zaznaczamy linią falistą.

  • imiesłów współczesny (zakończenie -ąc) - czynność równoczesna, np. Grając na gitarze, nucił melodię.
  • imiesłów uprzedni (zakończenia -łszy, -wszy) - czynność wcześniejsza, np. Umywszy ręce, usiadła do stołu.

Zapamiętaj

Warunki poprawności: ten sam wykonawca obu czynności; imiesłów współczesny - czynność jednoczesna, uprzedni - wcześniejsza.

Błędnie: Czytając gazetę, zagotowała się woda (woda nie czytała). Błędnie: Dotarł do mety, startując o świcie (start był wcześniej). Poprawnie: Wystartowawszy o świcie, dotarł do mety.

Mowa niezależna i mowa zależna

Cudze słowa przytaczamy na dwa sposoby.

  • Mowa niezależna to dosłowne przytoczenie. Słowa zapisujemy w cudzysłowie po dwukropku albo jako dialog wyodrębniony myślnikami. Widać w niej także sposób mówienia osoby, np. styl potoczny albo uroczysty.
  • Mowa zależna to przywołanie cudzych słów własnymi słowami. Ma kształt zdania złożonego podrzędnie: zdanie wprowadzające jest nadrzędne, a przytoczona treść - podrzędna.

Przekształcając mowę niezależną w zależną:

  • łączymy zdania spójnikiem (że, żeby, aby, by), zaimkiem (np. kto, co, jaki, który, ile) albo partykułą czy,
  • zmieniamy formy czasowników i zaimki,
  • usuwamy dwukropek i cudzysłów, a zdania oddzielamy przecinkiem.

Przykłady: Zosia oznajmiła: „Zgubiłam bilet”. → Zosia oznajmiła, że zgubiła bilet. Babcia zapytała: „Kto zjadł moje pierniki?” → Babcia zapytała, kto zjadł jej pierniki.

Streszczenie

Streszczenie to zwięzłe przedstawienie najważniejszych tematów, problemów albo wątków tekstu. Zachowujemy w nim porządek tekstu wyjściowego.

  • Streszczając opowiadanie, zachowujemy kolejność zdarzeń oraz związki przyczynowo-skutkowe i czasowe.
  • Streszczając artykuł, podajemy temat, tezę autora i to, jak ją uzasadnił. Pomagają w tym słowa klucze, czyli wyrazy najczęściej powtarzane w tekście.
1Określ temat tekstuartykuł: słowa klucze i teza;opowiadanie: wydarzenia w punktach2Zwróć uwagę na tytułczęsto podpowiada główną myśl3Wykreśl zbędne treścipowtórzenia, przykłady, cytaty, opisy4Napisz zwięzły, spójny tekstw porządku tekstu wyjściowego
Etapy pisania streszczenia

Styl streszczenia jest zwięzły i jasny:

  • mowę niezależną zamieniamy na zależną,
  • uogólniamy, np. pies, kot i chomik → zwierzęta domowe,
  • skracamy wyrażenia, np. złożył wizytę → odwiedził, podczas jazdy → jadąc,
  • używamy zwrotów: Tekst dotyczy…, Autor rozważa…, Autor stwierdza, że…, Z rozważań autora wynika, że….

W streszczeniu nie ma miejsca na własne opinie i potoczny styl. Pomijamy też zbędne przykłady i cytaty.

Cytowanie, plagiat i bibliografia

Cytat to dosłownie przytoczony fragment czyjejś wypowiedzi.

  • Zapowiedz cytat zwrotem, np. Jak zauważa…, i podaj autora.
  • Cytat ujmij w cudzysłów. Pominięty fragment zastąp znakiem [...].
  • Cudzysłów wewnątrz cytatu zamień na ostrokątny « ».
  • Fragment wiersza przepisz z podziałem na wersy. Gdy ma mniej niż trzy wersy, możesz zapisać go w jednej linijce, a koniec wersu oznacz ukośnikiem: „pierwszy wers / drugi wers”.

W cytacie nie zmieniamy wyrazów, ortografii ani interpunkcji. Podawanie cudzych tekstów lub zdjęć jako własnych to plagiat, czyli działanie niezgodne z prawem.

Bibliografia to alfabetyczny spis źródeł. Opis źródła zawiera nazwisko i pierwszą literę imienia autora, tytuł oraz informację, gdzie i kiedy utwór powstał lub gdzie jest dostępny. Elementy oddzielamy przecinkami, na końcu stawiamy kropkę. Przy stronie internetowej dodajemy datę dostępu.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego