Polski
Zdania podrzędne, mowa zależna, streszczenie - NOWE Słowa na start 7
Sprawdzony zestawZestaw obejmuje typy zdań złożonych podrzędnie, wykres zdania, imiesłowowy równoważnik zdania oraz mowę niezależną i zależną. Nauczysz się też, jak napisać streszczenie, jak poprawnie cytować teksty (także wiersze) i jak przygotować bibliografię.
Zestaw do podręcznika
Rozdział 3, cz. 2. Relacje międzyludzkie: zdania podrzędne, mowa zależna, streszczenie, cytowanie
NOWE Słowa na start! 7. Podręcznik. Nowa edycja 2026-2028 (Nowa Era) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
38 pytań w 4 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Typy zdań podrzędnych
Etap 1 · 7 fiszek · 10 pytań
Etap 2: Wykres i równoważnik zdania
Etap 2 · 3 fiszki · 9 pytań
Etap 3: Mowa zależna i streszczenie
Etap 3 · 6 fiszek · 10 pytań
Etap 4: Cytowanie i bibliografia
Etap 4 · 4 fiszki · 9 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Zdanie złożone podrzędnie
Wypowiedzenie, w którym jedno zdanie składowe (podrzędne) jest podporządkowane drugiemu (nadrzędnemu): nie stanowi osobnej całości, tylko dopowiada, rozwija lub uzupełnia jego treść. Łączy je pytanie zadane od zdania nadrzędnego. Zdania składowe oddzielamy przecinkiem.
2.Zdanie podrzędne przydawkowe
Zdanie podrzędne pełni funkcję przydawki - jest rozbudowanym określeniem rzeczownika. Odpowiada na pytania: jaki?, który?, ile?, czyj?. Przykład: Oddałam książkę, którą pożyczyłam od Ani (którą książkę?).
3.Zdanie podrzędne dopełnieniowe
Zdanie podrzędne pełni funkcję dopełnienia (zwykle określa czasownik) i odpowiada na pytania wszystkich przypadków oprócz mianownika, np. kogo?, czego?, o czym?. Często występuje po czasownikach mówienia i myślenia. Przykład: Zastanawiam się (nad czym?), czy zdążę na pociąg.
4.Zdanie podrzędne okolicznikowe
Zdanie podrzędne pełni funkcję okolicznika i podaje okoliczności czynności: czas (kiedy?), miejsce (gdzie?), sposób (jak?), cel (po co?), przyczynę (dlaczego?), warunek (pod jakim warunkiem?) albo przyzwolenie (mimo czego?). Przykład: Zostaliśmy w domu (dlaczego?), bo padał deszcz.
5.Zdanie podrzędne podmiotowe
Zdanie podrzędne zastępuje podmiot zdania nadrzędnego i odpowiada na pytania: kto?, co?. Przykład: Kto pierwszy skończy test, może wyjść z sali (kto może wyjść?).
6.Zdanie podrzędne orzecznikowe
Zdanie podrzędne uzupełnia treść orzecznika i odpowiada na pytania: kim?, czym?, jaki? (jest, był, został). Przykład: Zupa była taka (jaka była?), że wszyscy prosili o dokładkę.
7.Wykres zdania złożonego
Podkreśl orzeczenia, oddziel zdania składowe pionową kreską i ponumeruj je, ustal, które zdanie jest podrzędne, i narysuj wykres: zdanie nadrzędne zawsze wyżej, przy łączącej kresce pytanie. Gdy podrzędne rozdziela nadrzędne, części nadrzędnego rysujemy jako dwa odcinki na tym samym poziomie.
8.Imiesłowowy równoważnik zdania
Wypowiedzenie składowe w zdaniu złożonym podrzędnie, w którym zamiast osobowej formy czasownika jest imiesłów przysłówkowy współczesny albo uprzedni. Zwykle pełni funkcję zdania podrzędnego okolicznikowego. Oddzielamy go przecinkiem, nawet gdy jest bardzo krótki; na wykresie imiesłów zaznaczamy linią falistą.
9.Imiesłów współczesny i uprzedni w równoważniku
Imiesłów przysłówkowy współczesny (zakończony na -ąc) nazywa czynność równoczesną z czynnością zdania nadrzędnego: Czytając, słuchała muzyki. Imiesłów przysłówkowy uprzedni (na -łszy, -wszy) nazywa czynność wcześniejszą: Zjadłszy obiad, wyszedł na boisko.
10.Warunki poprawności równoważnika
W obu zdaniach składowych musi być ten sam podmiot - wykonawca czynności (błąd: Wchodząc do klasy, zadzwonił dzwonek). Czynności z imiesłowem współczesnym muszą być jednoczesne, a imiesłów uprzedni musi nazywać czynność wcześniejszą (błąd: Usiadł na ławce, przebiegając trzy okrążenia).
11.Mowa niezależna
Dosłowne przytoczenie czyjejś wypowiedzi. Zapisujemy ją w cudzysłowie po dwukropku (Ola powiedziała: „Jestem zmęczona”) albo jako dialog wyodrębniony myślnikami. Pokazuje nie tylko treść, ale też sposób mówienia danej osoby.
12.Mowa zależna
Przywołanie czyjejś wypowiedzi własnymi słowami. Przytoczone słowa stają się częścią naszej wypowiedzi, która ma kształt zdania złożonego podrzędnie: zdanie wprowadzające jest nadrzędne, np. Ola powiedziała, że jest zmęczona.
13.Przekształcanie mowy niezależnej w zależną
Cytowane słowa zamieniamy na zdanie podrzędne względem zdania wprowadzającego. Łączymy je spójnikiem (aby, by, że, żeby), zaimkiem (np. jaki, który, kto, co) lub partykułą czy. Zmieniamy też formy czasowników, zaimki i interpunkcję, np. Tata zapytał: „Gdzie są moje klucze?” → Tata zapytał, gdzie są jego klucze.
14.Streszczenie
Zwięzłe przedstawienie najważniejszych tematów, problemów lub wątków tekstu w porządku tekstu wyjściowego. Streszczając opowiadanie, zachowujemy porządek zdarzeń i związki przyczynowo-skutkowe; streszczając artykuł, podajemy temat, tezę autora i sposób jej uzasadnienia.
15.Etapy pisania streszczenia
Określ temat tekstu (w artykule wypisz słowa klucze i tezę, w utworze literackim - najważniejsze wydarzenia w punktach), zwróć uwagę na tytuł, wykreśl zbędne treści (powtórzenia, przykłady, cytaty, opisy) i napisz zwięzły, spójny tekst.
16.Styl streszczenia
Zwięzły i jasny: mowę niezależną zamieniamy na zależną, uogólniamy (jabłka, gruszki i śliwki → owoce), skracamy wyrażenia (w czasie czytania → czytając). Używamy zwrotów: Tematem tekstu jest…, Autor omawia…, Autor dowodzi, że…, Najważniejszym wnioskiem jest…. Nie dodajemy własnych opinii.
17.Cytat i cytowanie
Cytat to dosłownie przytoczony fragment czyjejś wypowiedzi, a cytowanie - wprowadzanie go do własnego tekstu. Cytat ujmujemy w cudzysłów i podajemy autora, pominięty fragment zastępujemy znakiem [...], a cudzysłów wewnątrz cytatu zamieniamy na ostrokątny « ».
18.Cytowanie poezji
Fragment wiersza przepisujemy z zachowaniem podziału na wersy. Fragment krótszy niż trzy wersy można zapisać w jednej linijce, oznaczając przejście do następnego wersu ukośnikiem (/).
19.Plagiat
Wykorzystanie cudzych wypowiedzi, tekstów lub zdjęć jako własnych - działanie niezgodne z prawem. Dlatego cytujemy tak, by było jasne, kto jest autorem słów, nie zmieniamy wyrazów w cytacie i zachowujemy jego oryginalną ortografię i interpunkcję.
20.Bibliografia
Alfabetyczny spis źródeł wykorzystanych w pracy. Opis źródła zawiera: nazwisko i pierwszą literę imienia autora, tytuł oraz informację, gdzie i kiedy utwór powstał lub gdzie jest dostępny. Elementy oddzielamy przecinkami, na końcu stawiamy kropkę; przy stronie internetowej dodajemy datę dostępu.
Notatka
Zdanie złożone podrzędnie
W zdaniu złożonym podrzędnie jedno zdanie składowe zależy od drugiego. Zdanie nadrzędne ma główną informację. Zdanie podrzędne nie stanowi osobnej całości: dopowiada, rozwija albo uzupełnia treść nadrzędnego. Zdania składowe oddzielamy przecinkiem. Takie zdania częściej spotykamy w języku pisanym niż w mówionym.
Od zdania nadrzędnego stawiamy pytanie, a zdanie podrzędne na nie odpowiada. Pełni podobną funkcję jak część zdania w zdaniu pojedynczym. Od tego, jaką część zdania zastępuje, zależy jego nazwa. Wyróżniamy pięć typów zdań podrzędnych.
Ważne
Typ zdania rozpoznajemy po pytaniu, a nie po spójniku. Ten sam wyraz może wprowadzać różne zdania: w zdaniu „Nie pamiętam, gdzie mieszka Igor” pytamy: czego nie pamiętam? (dopełnieniowe), a w zdaniu „Usiądźmy tam, gdzie rośnie lipa” pytamy: gdzie? (okolicznikowe).
Zdania przydawkowe, dopełnieniowe, podmiotowe i orzecznikowe
| Typ | Funkcja | Pytania |
|---|---|---|
| przydawkowe | określa rzeczownik | jaki?, który?, ile?, czyj? |
| dopełnieniowe | zwykle określa czasownik | przypadki oprócz mianownika |
| podmiotowe | zastępuje podmiot | kto?, co? |
| orzecznikowe | uzupełnia orzecznik | kim?, czym?, jaki? (jest, był, został) |
Przykłady:
- przydawkowe: Lubię książki (które?), które mają szczęśliwe zakończenie.
- dopełnieniowe: Kuba przyznał się (do czego?), że stłukł wazon.
- podmiotowe: Kto lubi łamigłówki, pokocha tę grę (kto pokocha?).
- orzecznikowe: Wieczór był taki (jaki był?), że nikt nie chciał wracać.
Zdanie przydawkowe często tylko wzbogaca informację, ale bywa też niezbędne. Zdania dopełnieniowe pojawiają się najczęściej po czasownikach mówienia i myślenia, np. powiedzieć, wątpić, uznać.
Zdania okolicznikowe
Zdanie okolicznikowe pełni funkcję okolicznika. Informuje o okolicznościach czynności ze zdania nadrzędnego. Spójnik albo zaimek podpowiada rodzaj okoliczności, ale ostatecznie decyduje pytanie.
| Okoliczność | Pytanie | Spójniki i zaimki |
|---|---|---|
| czas | kiedy? | gdy, kiedy |
| miejsce | gdzie?, dokąd?, skąd? | gdzie, dokąd |
| sposób | jak? | jak, jakby |
| cel | po co?, w jakim celu? | żeby, aby |
| przyczyna | dlaczego? | bo, ponieważ |
| warunek | pod jakim warunkiem? | jeśli, jeżeli |
| przyzwolenie | mimo czego? | chociaż, mimo że |
Przykład
Wstałam wcześniej (po co?), żeby zdążyć na autobus. Pojedziemy na rowerach (pod jakim warunkiem?), jeżeli przestanie wiać. Mimo że bolała go noga, dokończył bieg (mimo czego?).
Zdanie podrzędne może stać na początku wypowiedzenia. Wtedy przecinek stawiamy po nim.
Wykres zdania i przecinki
Wykres pokazuje zależność zdań i pomaga dobrze postawić przecinki. Rysujemy go zawsze w tej samej kolejności (schemat). Zdanie nadrzędne umieszczamy na wykresie wyżej, nawet gdy w wypowiedzeniu stoi na końcu. Przy kresce łączącej zapisujemy pytanie.
Czasem zdanie podrzędne rozdziela zdanie nadrzędne na dwie części. Oddzielamy je wtedy przecinkami z obu stron. Na wykresie obie części nadrzędnego rysujemy jako osobne odcinki na tym samym poziomie, a podrzędne niżej, między nimi.
Przykład
Rower,(1a) | który kupiłem w maju,(2) | ma już przebitą dętkę.(1b) Odcinki 1a i 1b leżą u góry, odcinek 2 niżej, z pytaniem: który rower?
Częsty błąd to brak drugiego przecinka. Stawiamy go zaraz po ostatnim wyrazie zdania podrzędnego, przed dalszą częścią nadrzędnego.
Imiesłowowy równoważnik zdania
Imiesłowowy równoważnik zdania to wypowiedzenie składowe, które zamiast osobowej formy czasownika ma imiesłów przysłówkowy. Zwykle pełni funkcję zdania podrzędnego okolicznikowego. Oddzielamy go przecinkiem, nawet gdy jest bardzo krótki. Na wykresie imiesłów zaznaczamy linią falistą.
- imiesłów współczesny (zakończenie -ąc) - czynność równoczesna, np. Grając na gitarze, nucił melodię.
- imiesłów uprzedni (zakończenia -łszy, -wszy) - czynność wcześniejsza, np. Umywszy ręce, usiadła do stołu.
Zapamiętaj
Warunki poprawności: ten sam wykonawca obu czynności; imiesłów współczesny - czynność jednoczesna, uprzedni - wcześniejsza.
Błędnie: Czytając gazetę, zagotowała się woda (woda nie czytała). Błędnie: Dotarł do mety, startując o świcie (start był wcześniej). Poprawnie: Wystartowawszy o świcie, dotarł do mety.
Mowa niezależna i mowa zależna
Cudze słowa przytaczamy na dwa sposoby.
- Mowa niezależna to dosłowne przytoczenie. Słowa zapisujemy w cudzysłowie po dwukropku albo jako dialog wyodrębniony myślnikami. Widać w niej także sposób mówienia osoby, np. styl potoczny albo uroczysty.
- Mowa zależna to przywołanie cudzych słów własnymi słowami. Ma kształt zdania złożonego podrzędnie: zdanie wprowadzające jest nadrzędne, a przytoczona treść - podrzędna.
Przekształcając mowę niezależną w zależną:
- łączymy zdania spójnikiem (że, żeby, aby, by), zaimkiem (np. kto, co, jaki, który, ile) albo partykułą czy,
- zmieniamy formy czasowników i zaimki,
- usuwamy dwukropek i cudzysłów, a zdania oddzielamy przecinkiem.
Przykłady: Zosia oznajmiła: „Zgubiłam bilet”. → Zosia oznajmiła, że zgubiła bilet. Babcia zapytała: „Kto zjadł moje pierniki?” → Babcia zapytała, kto zjadł jej pierniki.
Streszczenie
Streszczenie to zwięzłe przedstawienie najważniejszych tematów, problemów albo wątków tekstu. Zachowujemy w nim porządek tekstu wyjściowego.
- Streszczając opowiadanie, zachowujemy kolejność zdarzeń oraz związki przyczynowo-skutkowe i czasowe.
- Streszczając artykuł, podajemy temat, tezę autora i to, jak ją uzasadnił. Pomagają w tym słowa klucze, czyli wyrazy najczęściej powtarzane w tekście.
Styl streszczenia jest zwięzły i jasny:
- mowę niezależną zamieniamy na zależną,
- uogólniamy, np. pies, kot i chomik → zwierzęta domowe,
- skracamy wyrażenia, np. złożył wizytę → odwiedził, podczas jazdy → jadąc,
- używamy zwrotów: Tekst dotyczy…, Autor rozważa…, Autor stwierdza, że…, Z rozważań autora wynika, że….
W streszczeniu nie ma miejsca na własne opinie i potoczny styl. Pomijamy też zbędne przykłady i cytaty.
Cytowanie, plagiat i bibliografia
Cytat to dosłownie przytoczony fragment czyjejś wypowiedzi.
- Zapowiedz cytat zwrotem, np. Jak zauważa…, i podaj autora.
- Cytat ujmij w cudzysłów. Pominięty fragment zastąp znakiem [...].
- Cudzysłów wewnątrz cytatu zamień na ostrokątny « ».
- Fragment wiersza przepisz z podziałem na wersy. Gdy ma mniej niż trzy wersy, możesz zapisać go w jednej linijce, a koniec wersu oznacz ukośnikiem: „pierwszy wers / drugi wers”.
W cytacie nie zmieniamy wyrazów, ortografii ani interpunkcji. Podawanie cudzych tekstów lub zdjęć jako własnych to plagiat, czyli działanie niezgodne z prawem.
Bibliografia to alfabetyczny spis źródeł. Opis źródła zawiera nazwisko i pierwszą literę imienia autora, tytuł oraz informację, gdzie i kiedy utwór powstał lub gdzie jest dostępny. Elementy oddzielamy przecinkami, na końcu stawiamy kropkę. Przy stronie internetowej dodajemy datę dostępu.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek uczy się 1
14 fiszek uczy się 1
40 fiszek
20 fiszek uczy się 1
40 fiszek uczy się 2
