Polski
Łódzki Konkurs z Języka Polskiego - powieści i opowiadania etapu szkolnego
Powieści i opowiadania etapu szkolnego: „Hobbit”, „Mały Książę”, „Tajemniczy ogród”, „Opowieść wigilijna”, „W pustyni i w puszczy” i „Latarnik” - bohaterowie, przebieg wydarzeń, miejsca, motywy i przesłanie, z odmianami powieści. Do tego podstawowe fakty o „Domu numer pięć” i antologii „Gorzka czekolada”.
Podcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
50 pytań w 5 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Hobbit, czyli tam i z powrotem
Etap 1 · 10 fiszek · 10 pytań
Etap 2: Mały Książę
Etap 2 · 9 fiszek · 10 pytań
Etap 3: Tajemniczy ogród i Opowieść wigilijna
Etap 3 · 12 fiszek · 10 pytań
Etap 4: W pustyni i w puszczy
Etap 4 · 5 fiszek · 10 pytań
Etap 5: Latarnik, inne utwory i odmiany
Etap 5 · 4 fiszki · 10 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Bilbo Baggins
Tytułowy hobbit z powieści Tolkiena: stateczny mieszkaniec nory Bag End pod Pagórkiem w Hobbitonie, w krainie hobbitów (we „Władcy Pierścieni” nazwanej Shire), w świecie, który w innych utworach Tolkiena nosi nazwę Śródziemie. Ma około pięćdziesięciu lat i kocha wygody, ale czarodziej Gandalf wybiera go na „włamywacza” wyprawy krasnoludów. Gandalf ratuje drużynę m.in. przed trollami. W drodze Bilbo z bojaźliwego domatora staje się odważny, sprytny i uczciwy - to droga i przemiana bohatera, a podtytuł „tam i z powrotem” mówi o wyprawie i powrocie do domu.
2.Thorin Dębowa Tarcza i krasnoludy
Thorin to przywódca trzynastu krasnoludów, wnuk dawnego Króla pod Górą. Wyprawa ma odzyskać Samotną Górę i skarb krasnoludów, które dawno temu zagarnął smok Smaug; drużyna ma mapę Góry i klucz do ukrytych drzwi. Thorin jest dumny i odważny, ale po śmierci smoka chciwość każe mu bronić skarbu przed ludźmi i elfami. Śmiertelnie ranny w Bitwie Pięciu Armii, przed śmiercią godzi się z Bilbem.
3.Rivendell i Elrond
Rivendell to ukryta dolina na skraju Dzikich Krajów, w której stoi Ostatni Przyjazny Dom Elronda, przyjaciela elfów. Drużyna odpoczywa tu po przygodzie z trollami. Elrond rozpoznaje miecze znalezione w jaskini trolli i odczytuje na mapie ukryte znaki: dziurkę od klucza w tajnych drzwiach Samotnej Góry wskaże ostatni promień słońca w dniu Durina, gdy drozd zastuka w kamień. W drodze powrotnej Bilbo znów zatrzymuje się w Rivendell.
4.Gollum i pierścień
W podziemiach Gór Mglistych, uciekając przed goblinami, Bilbo gubi się i znajduje na ziemi pierścień, który czyni noszącego niewidzialnym. Spotyka Golluma - samotnego stwora znad podziemnego jeziora, który zwraca się do siebie „mój ssskarbie”. Grają w zagadki: gdy przegra Bilbo, Gollum go zje, gdy przegra Gollum, pokaże mu wyjście. Bilbo wygrywa pytaniem, co ma w kieszeni, a potem, niewidzialny dzięki pierścieniowi, wymyka się Gollumowi.
5.Orły i Beorn
Po ucieczce z jaskiń goblinów drużynę osaczają gobliny i wargowie (wilki), a ratunek przynoszą orły, które przenoszą wędrowców w bezpieczne miejsce. Potem gości ich Beorn - potężny człowiek, który potrafi zmieniać się w wielkiego czarnego niedźwiedzia. Daje im zapasy, pożycza kucyki na drogę do skraju lasu i ostrzega przed Mroczną Puszczą. Orły i Beorn zjawiają się też w Bitwie Pięciu Armii i przesądzają o zwycięstwie.
6.Mroczna Puszcza i elfy
Ponury las, przez który drużyna idzie już bez Gandalfa. Olbrzymie pająki chwytają krasnoludy, a Bilbo ratuje przyjaciół pierścieniem i mieczykiem, któremu nadaje imię Żądło. Potem elfy leśne, którymi rządzi król elfów, więzią krasnoludy w swoim pałacu. Niewidzialny Bilbo wykrada klucze i wysyła przyjaciół w pustych beczkach rzeką z piwnicy, aż do Esgaroth.
7.Smaug, Esgaroth i Bard
Smaug to smok, który zajął Samotną Górę i śpi na skarbie krasnoludów. Bilbo wykrada mu puchar, rozmawia z nim i dostrzega nagie miejsce pod lewą piersią smoka. Rozwścieczony Smaug pali Esgaroth (Miasto na Jeziorze). Bard, dowódca łuczników i potomek władców Dali, dowiaduje się od starego drozda o słabym miejscu i zabija smoka ostatnią, czarną strzałą.
8.Arcyklejnot i Bitwa Pięciu Armii
Arcyklejnot, czyli Serce Góry, to klejnot Thraina, którego Thorin pragnie najbardziej. Bilbo znajduje go i oddaje Bardowi oraz królowi elfów, by wymusić ugodę i nie dopuścić do wojny o skarb. Wtedy nadciągają gobliny Bolga i wilki: w Bitwie Pięciu Armii walczą z nimi elfy, ludzie i krasnoludy. Arcyklejnot spoczywa w grobie Thorina. Po powrocie Bilba do domu trwa właśnie licytacja jego rzeczy, bo uznano go za zmarłego.
9.Narrator „Małego Księcia” - pilot
Narrator jako sześciolatek narysował węża boa trawiącego słonia, ale dorośli widzieli na rysunku kapelusz, więc porzucił rysowanie i został pilotem. Sześć lat przed spisaniem tej historii miał awarię silnika na Saharze i zapas wody na osiem dni. Na pustyni spotkał Małego Księcia, który poprosił o rysunek baranka. Zadowolił go dopiero baranek w skrzynce, czyli skrzynka z otworami, w której baranek jest w środku.
10.Planeta B-612
Planetka Małego Księcia, niewiele większa od domu, widziana raz w 1909 r. przez tureckiego astronoma. Są na niej trzy wulkany (dwa czynne i jeden wygasły), które Książę starannie czyści, i nasiona baobabów: małe pędy trzeba codziennie wyrywać, bo wyrośnięte drzewa rozsadziłyby planetę. Na planecie można oglądać zachód słońca wiele razy dziennie, przesuwając krzesełko.
11.Róża Małego Księcia
Kwiat, który wyrósł na B-612 z przyniesionego nie wiadomo skąd ziarna. Róża jest piękna, ale próżna i kapryśna: żąda klosza i parawanu, udaje kaszel, by Książę miał wyrzuty sumienia, i chwali się czterema kolcami. Książę nie rozumie jej i odlatuje, a w podróży pojmuje, że należało oceniać ją po czynach, nie po słowach. Róża jest dla niego jedyna, bo poświęcił jej czas.
12.Sześć planet w „Małym Księciu”
Mały Książę odwiedza kolejno sześć planetek z jednym mieszkańcem, który pokazuje wadę dorosłych: Króla (chce rządzić wszystkimi i wszystkim), Próżnego (pragnie tylko podziwu i oklasków), Pijaka (pije, by zapomnieć, że wstydzi się picia), Bankiera (liczy gwiazdy i sądzi, że je posiada), Latarnika (zapala i gasi latarnię według rozkazu - jedyny, który nie wydaje się śmieszny, bo nie myśli tylko o sobie) i Geografa (spisuje świat, ale nie wychodzi z biura). Geograf radzi mu zwiedzić Ziemię.
13.Lis i oswajanie
Na Ziemi Mały Książę widzi ogród pełen róż (pięć tysięcy kwiatów podobnych do jego róży) i czuje się oszukany. Lis uczy go, że oswoić znaczy stworzyć więzy: oswojony staje się dla nas jedyny na świecie. Na pożegnanie zdradza sekret: dobrze widzi się tylko sercem, a człowiek staje się odpowiedzialny za to, co oswoił. Książę rozumie wtedy, że jego róża jest jedyna, bo ją oswoił.
14.Żmija, studnia i odejście Małego Księcia
Pierwszą istotą, którą Mały Książę spotyka na Ziemi, na afrykańskiej pustyni, jest żmija; obiecuje, że może mu kiedyś pomóc wrócić do domu. Ósmego dnia po awarii, gdy kończy się woda, Książę i pilot idą przez pustynię i o świcie znajdują studnię. W rocznicę przybycia na Ziemię żmija kąsa Księcia, a on cicho upada na piasek. Rano pilot nie znajduje ciała; wierzy, że Książę wrócił na planetę do róży.
15.„Mały Książę” jako przypowieść
Utwór Antoine'a de Saint-Exupéry'ego (w przekładzie Jana Szwykowskiego) bywa nazywany przypowieścią albo baśnią filozoficzną. Prosta historia o chłopcu z planetki ma drugie, ukryte znaczenie: mówi o przyjaźni, miłości, odpowiedzialności i o tym, że dorośli zapominają o tym, co najważniejsze. Postacie są symbolami (róża, lis, mieszkańcy planet), a są też elementy fantastyczne, np. mówiące zwierzęta i kwiaty.
16.Mary Lennox
Bohaterka „Tajemniczego ogrodu” F.H. Burnett (przekład Jadwigi Włodarkiewiczowej). Urodziła się w Indiach; zaniedbywana przez rodziców i wychowywana przez służbę, jest chorowita, kapryśna i nielubiana. Gdy rodzice umierają podczas epidemii cholery, trafia do wuja Archibalda Cravena, do Misselthwaite Manor na wrzosowiskach Yorkshire, gdzie przywozi ją pani Medlock, gospodyni (ochmistrzyni) dworu. W Anglii nabiera sił i staje się życzliwa.
17.Marta i Dick Sowerby
Marta to prostoduszna, wesoła służąca Mary, pochodząca z ubogiej, licznej rodziny ze wsi na wrzosowisku. Opowiada Mary o domu, przynosi jej skakankę i namawia do zabaw na świeżym powietrzu. Dick to jej dwunastoletni brat - „dziecko natury”, które oswaja dzikie zwierzęta, gra im na fujarce i zna się na roślinach. Pomaga Mary odnowić ukryty ogród, a ich matka, Zuzanna Sowerby, pomaga dzieciom radą.
18.Ben Weatherstaff i gil
Ben Weatherstaff to stary, mrukliwy ogrodnik z Misselthwaite, w którym Mary odnajduje pokrewną duszę. Jego przyjacielem jest gil - ptaszek z czerwoną piersią (w oryginale robin, w innych przekładach rudzik). To gil pomaga Mary: przysiada na świeżo rozkopanej ziemi, w której leży zakopany klucz, a potem siada na murze, gdy wiatr odsłania drzwi ukryte pod bluszczem.
19.Klucz i ukryty ogród
Ogród otoczony murem należał do żony pana Cravena, która lubiła siadać na ławeczce pod starym drzewem obsadzonym różami. Gdy pewnego razu złamała się gałąź, kobieta upadła i następnego dnia zmarła, a zrozpaczony pan Craven zamknął ogród i zakopał klucz. Od dziesięciu lat ogród był zamknięty, choć Ben Weatherstaff potajemnie pielęgnował w nim róże. Mary znajduje klucz i drzwi pod bluszczem, a potem z Dickiem w tajemnicy odnawia zarośnięty ogród. Ogród staje się ich wspólnym sekretem.
20.Colin Craven
Syn Archibalda Cravena i kuzyn Mary. Mieszka w odległej części dworu, nie wstaje z łóżka i jest przekonany, że wyrośnie mu garb i wcześnie umrze; to jego nocny płacz słyszy Mary. Pod wpływem Mary, która podczas jednego z jego ataków histerii po prostu na niego krzyczy, i Dicka zaczyna jeździć do ogrodu w fotelu, a potem uczy się chodzić i biegać. Swoje wyzdrowienie trzyma w tajemnicy przed ojcem.
21.Przemiana bohaterów i siła natury
W „Tajemniczym ogrodzie” przyroda leczy ciało i duszę: praca w ogrodzie, ruch na świeżym powietrzu i przyjaźń zmieniają kapryśną Mary w życzliwą dziewczynkę, a Colina w zdrowego chłopca. Zmienia się też pan Craven: podczas podróży za granicą śni mu się głos zmarłej żony wołający go do ogrodu, a list Zuzanny Sowerby skłania go do powrotu. Przy drzwiach ogrodu spotyka wybiegającego Colina. Ogród, który budzi się po zimie, można odczytać jako symbol odrodzenia.
22.Ebenezer Scrooge
Bohater „Opowieści wigilijnej” Charlesa Dickensa: londyński kupiec, skąpiec i odludek. Wyzyskuje swojego pomocnika, odmawia datku na biednych, a święta Bożego Narodzenia uważa za głupstwo. Odrzuca zaproszenie siostrzeńca Freda na świąteczny obiad. W wigilijną noc odwiedzają go duch dawnego wspólnika i trzy duchy świąt, po których się zmienia.
23.Jakub Marley
Zmarły siedem lat wcześniej wspólnik Scrooge'a, tak samo jak on chciwy. W Wigilię jego duch, skuty ciężkim łańcuchem, pojawia się u Scrooge'a. Ostrzega go, że po śmierci czeka go podobny los, i zapowiada wizytę trzech duchów: to dla Scrooge'a ostatnia szansa na zmianę. Pierwszy duch ma przyjść, gdy zegar wybije pierwszą po północy.
24.Trzy duchy w „Opowieści wigilijnej”
Duch Wigilijnej Przeszłości (minionych świąt) pokazuje Scrooge'owi dzieciństwo, młodość u życzliwego pryncypała Fezziwiga i utraconą miłość. Duch Tegorocznego Bożego Narodzenia (obecnych świąt) pokazuje ubogi, ale radosny obiad bożonarodzeniowy u Cratchitów i świętowanie u siostrzeńca Freda. Duch Przyszłych Wigilii (przyszłych świąt) pokazuje samotną śmierć Scrooge'a, o którą nikt nie dba, i grób z jego nazwiskiem.
25.Bob Cratchit i Mały Tim
Bob Cratchit to biedny, źle opłacany pomocnik Scrooge'a, który mimo to szanuje pryncypała i pije jego zdrowie podczas obiadu w Boże Narodzenie. Ma liczną rodzinę; jeden z jego synów, Mały Tim, jest słaby i chodzi o kulach, ale jest pogodny i dobry. Duch pokazuje Scrooge'owi, że chłopiec może nie przeżyć. Po przemianie Scrooge pomaga rodzinie, a dla Tima, który nie umarł, staje się drugim ojcem.
26.Przemiana Scrooge'a
Rano w Boże Narodzenie Scrooge budzi się odmieniony: wysyła Cratchitom wielkiego indyka, daje hojny datek na biednych, idzie na obiad do siostrzeńca Freda, a nazajutrz podwyższa Bobowi pensję. Utwór to opowiadanie z elementami fantastyki: duchy pojawiają się w realistycznym, wiktoriańskim Londynie. Przesłanie: nigdy nie jest za późno, by zmienić życie i dzielić się z innymi.
27.Staś Tarkowski
Czternastoletni Polak, syn inżyniera Władysława Tarkowskiego, który pracuje przy Kanale Sueskim; matka, Francuzka, nie żyje. Staś jest odważny, zaradny, zna kilka języków i świetnie strzela, choć bywa zarozumiały. Podczas porwania opiekuje się Nel, odmawia zmiany wiary przed Mahdim, zabija lwa i porywaczy, a potem prowadzi karawanę przez Afrykę. To główny bohater „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza.
28.Nel Rawlison
Ośmioletnia Angielka, córka pana Rawlisona, jednego z dyrektorów kompanii Kanału Sueskiego i przyjaciela ojca Stasia. Jest delikatna, łagodna i dobra, często choruje; w podróży zapada na febrę (malarię), którą leczy chinina. Jej wiernym obrońcą jest Saba - ogromny pies z rasy mastyfów. Po latach Nel zostaje żoną Stasia.
29.Porwanie Stasia i Nel
Dzieci mieszkają w Port-Saidzie. Na święta Bożego Narodzenia jadą do Medinet w prowincji Fajum, gdzie pracują ich ojcowie. Tam Sudańczycy Idrys i Gebhr, z pomocą Chamisa, podstępnie je porywają, a dwaj Beduini pomagają w drodze. Spisek ukartowała Fatma, żona Smaina, który przeszedł na stronę Mahdiego: dzieci mają trafić w ręce Smaina. Porywacze wiozą je na wielbłądach przez pustynię do Sudanu.
30.Mahdi i Chartum
Mahdi to przywódca powstania w Sudanie, uznawany przez swoich wyznawców za proroka; jego wojownicy oblegają Chartum, którego broni generał Gordon. W Omdurmanie, obok Chartumu, dzieci widzą okrucieństwo mahdystów. Staś odmawia przyjęcia wiary Mahdiego, bo zrobiłby to tylko ze strachu. Potem dzieci zostają wysłane do Faszody, do Smaina, ale nie zastają go tam i jadą dalej w głąb kraju.
31.Kali i Mea
Kali to młody Murzyn z plemienia Wa-hima, syn króla, niewolnik Gebhra; Mea to łagodna służąca Nel. Staś ratuje Kalego przed nożem Gebhra, a po zastrzeleniu lwa zabija też Gebhra, Chamisa i dwóch Beduinów. Kali i Mea wiernie służą dzieciom. Pod koniec Kali zostaje królem Wa-hima, a Staś uczy go wiary chrześcijańskiej.
32.Słoń King
Młody słoń uwięziony w skalnym wąwozie. Nel karmi go owocami i zaprzyjaźnia się z nim, a Staś wysadza skałę prochem z nabojów i uwalnia zwierzę. Dzieci nazywają go King, bo według Nel był królem wszystkich słoni. Obecność słonia odstrasza dzikie zwierzęta, a King nosi Nel w palankinie. Po latach żyje w Mombasie pod opieką Anglików.
33.Linde i latawce
Linde to ciężko ranny Szwajcar z Zurychu, podróżnik, którego Staś spotyka w puszczy. Przed śmiercią daje mu chininę dla chorej Nel, broń i zapasy i radzi, dokąd iść. Latawce to pomysł Stasia na ratunek: na każdym wypisuje, kim są, skąd uciekli i dokąd idą, oraz zamieszcza prośbę o depeszę do Port-Saidu, a Nel pomaga je kleić i puszczać na wiatr.
34.Wyprawa przez Afrykę
Po ucieczce dzieci wędrują z Kalim, Meą, Sabą i Kingiem przez nieznane rejony Afryki: przez wąwozy, puszczę i ziemie wrogich plemion, na wschód, ku oceanowi. Wyczerpani spotykają wyprawę kapitana Glena i doktora Clary'ego, a ojcowie odbierają dzieci w Mombasie. To powieść przygodowa: wartka akcja, egzotyczne miejsca, niebezpieczeństwa i bohater, który dzięki odwadze i rozwadze wychodzi z opresji.
35.Skawiński
Bohater noweli „Latarnik” Henryka Sienkiewicza: stary Polak, emigrant i tułacz, od około czterdziestu lat poza ojczyzną. Ma krzyż, który dostał „w roku trzydziestym” (czyli w 1830 r.), walczył m.in. na Węgrzech i w Stanach Zjednoczonych, kopał złoto w Australii, szukał diamentów w Afryce, służył na wielorybniku. Mimo uczciwości ciągle go spotyka nieszczęście. Zmęczony, pragnie spokoju jak statek, który szuka portu.
36.Aspinwall i latarnia
Aspinwall to miasto niedaleko Panamy, gdzie latarnia na skalistej wysepce wskazuje drogę statkom wśród mielizn. Po zaginięciu poprzedniego latarnika konsul Falconbridge przyjmuje na to miejsce Skawińskiego. Latarnik mieszka samotnie na wieży, codziennie wieczorem zapala światło i czuwa przy nim w nocy. Dla Skawińskiego latarnia staje się upragnioną przystanią po latach tułaczki.
37.Dlaczego Skawiński traci posadę?
Towarzystwo polskie w Nowym Jorku przysyła mu polskie książki, m.in. „Pana Tadeusza”. Skawiński czyta inwokację, płacze ze wzruszenia, wspomina kraj i zasypia na skale, śniąc o ojczyźnie. Nie zapala latarni, więc łódź rozbija się na mieliźnie; strażnik Johns zawiadamia go o zwolnieniu i starzec znów rusza w tułaczkę z książką przy piersi. „Latarnik” to nowela: jeden wątek, mało postaci i wyraźny punkt kulminacyjny. Główny motyw to tęsknota za ojczyzną.
38.„Dom numer pięć” Justyny Bednarek
Powieść dla młodych czytelników Justyny Bednarek (pierwsze wydanie: 2021). Opowiada o Piotrku, który nie znosi swoich okularów i czuje się przez nie inny, i o Eryku, lubianym liderze, któremu wszystko przychodzi łatwo. W tajemniczym domu numer pięć obaj trafiają do innego świata, gdzie to nieśmiały Piotrek musi poprowadzić. Tematy: poczucie inności, odwaga, przyjaźń, zaufanie i akceptacja siebie.
39.„Gorzka czekolada i inne opowiadania o ważnych sprawach”
Zbiór piętnastu opowiadań dla młodzieży (wyd. Prószyński i S-ka, 2016), przygotowany na piętnastolecie Fundacji ABCXXI „Cała Polska czyta dzieciom”. Każde opowiadanie dotyczy jednej wartości, np. przyjaźni, szacunku, sprawiedliwości, odwagi, wolności, optymizmu i życzliwości. Autorami są m.in. Barbara Kosmowska, Paweł Beręsewicz, Katarzyna Ryrych i Wojciech Cesarz; opowiadanie o mądrości napisał Andrzej Maleszka.
40.Odmiany powieści
Powieść przygodowa ma wartką akcję, egzotyczne miejsca i niebezpieczeństwa, np. „W pustyni i w puszczy”. Powieść fantasy rozgrywa się w wymyślonym świecie z magią i fantastycznymi istotami, np. „Hobbit” (czarodziej, smok, elfy). Powieść obyczajowa przedstawia codzienne życie, zwyczaje i relacje między ludźmi, np. „Tajemniczy ogród”. Jeden utwór może łączyć cechy kilku odmian.
Notatka
„Hobbit”: wyprawa tam i z powrotem
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” J.R.R. Tolkiena zaczyna się i kończy w norze Bag End w Hobbitonie. Czarodziej Gandalf przyprowadza do Bilba trzynastu krasnoludów, którym przewodzi Thorin Dębowa Tarcza. Chcą odzyskać Samotną Górę i skarb przodków, zagarnięte przed laty przez smoka Smauga.
Droga to ciąg niebezpieczeństw, a z każdego wędrowców wyprowadza inny pomocnik albo sam Bilbo:
- przed trollami drużynę ratuje Gandalf, a w Rivendell Elrond objaśnia tajne znaki mapy,
- w Górach Mglistych Bilbo, zagubiony w podziemiach, znajduje pierścień i wymyka się Gollumowi,
- przed goblinami i wargami ocalają drużynę orły, a zapasy i kucyki daje Beorn,
- w Mrocznej Puszczy, już bez Gandalfa, Bilbo sam uwalnia krasnoludy z sieci pająków i z lochów króla elfów.
W Samotnej Górze Bilbo wykrada smokowi puchar i podczas rozmowy z nim zauważa nieosłonięte miejsce na jego piersi. Rozwścieczony Smaug pali Esgaroth, czyli Miasto na Jeziorze, i ginie od strzały Barda.
Śmierć smoka nie kończy kłopotów: o skarb spierają się krasnoludy, ludzie i elfy. Spór przerywa najazd goblinów i wilków, czyli Bitwa Pięciu Armii. Bilbo przyjmuje potem tylko dwie małe skrzynki złota i srebra, choć mógł wziąć więcej. W domu trwa licytacja jego rzeczy, bo uznano go za zmarłego.
Zapamiętaj
Podtytuł „tam i z powrotem” nazywa kompozycję powieści: bohater wyrusza daleko od domu, a na końcu wraca do niego odmieniony.
Bohaterowie „Hobbita” i świat fantasy
Bilbo Baggins na początku kocha wygody i boi się przygód. Gandalf widzi w nim jednak coś więcej i wybiera go na „włamywacza” wyprawy. W drodze hobbit odkrywa kolejne zalety:
- spryt - wychodzi cało z gry w zagadki,
- odwagę - sam staje do walki z pająkami i nazywa swój mieczyk Żądło,
- pomysłowość - wymyśla ucieczkę z lochów elfów,
- uczciwość - przedkłada pokój nad własny zysk i oddaje Arcyklejnot, by zapobiec wojnie.
Taki ciąg prób to motyw drogi: wędrówka zmienia bohatera, a on sam wraca do domu dojrzalszy.
Thorin jest dumny i odważny, ale skarb budzi w nim chciwość. Chce bronić złota nawet przed ludźmi i elfami, a pojednanie z Bilbem przychodzi dopiero przed śmiercią. Jego los można odczytać jako przestrogę przed żądzą bogactwa. Bard z Esgaroth, potomek władców Dali, zabija smoka, bo od starego drozda dowiaduje się o jego słabym miejscu. Gandalf jest przewodnikiem i doradcą: opuszcza drużynę przed Mroczną Puszczą, a wraca przed bitwą.
Powieść należy do fantasy. Akcja toczy się w wymyślonym świecie, który w innych utworach Tolkiena nosi nazwę Śródziemie, a kraina hobbitów we „Władcy Pierścieni” to Shire. Spotykamy tu magię oraz istoty fantastyczne: czarodzieja, smoka, elfy, krasnoludy, gobliny i trolle.
„Mały Książę”: podróż, róża i oswajanie
Narrator utworu Antoine'a de Saint-Exupéry'ego to pilot. Jako dziecko porzucił rysowanie, bo dorośli nie rozumieli jego obrazków. Po awarii samolotu na Saharze spotyka chłopca z planetki B-612, który opowiada mu swoje dzieje.
Na planetce Książę dbał o wulkany, wyrywał pędy baobabów i opiekował się kapryśną różą. Nie umiał jej zrozumieć, więc odleciał. Odwiedził sześć planetek, a każdy ich mieszkaniec pokazuje inną wadę dorosłych:
| Mieszkaniec | Czego pragnie |
|---|---|
| Król | władzy nad wszystkim |
| Próżny | podziwu i oklasków |
| Pijak | zapomnienia o wstydzie |
| Bankier | posiadania gwiazd |
| Latarnik | wierności rozkazowi |
| Geograf | spisywania świata zza biurka |
Na Ziemi Książę spotyka najpierw żmiję, a potem widzi ogród pełen róż i myśli, że jego kwiat jest zwyczajny. Lis uczy go, że oswojenie tworzy więzy i odpowiedzialność, a prawdziwą wartość widzi się sercem. Po tej lekcji Książę rozumie, że jego róża jest jedyna, bo poświęcił jej czas.
Ostatnie dni łączą oba wątki. Gdy kończy się woda, pilot i Książę po nocnym marszu znajdują o świcie studnię. Pilot naprawia silnik, a Książę w rocznicę przybycia odchodzi z pomocą żmii.
Ważne
Utwór bywa nazywany przypowieścią albo baśnią filozoficzną: prosta historia ma drugie znaczenie, a róża, lis i mieszkańcy planet są symbolami postaw.
„Tajemniczy ogród”: przyroda, która leczy
Powieść F.H. Burnett (w przekładzie Jadwigi Włodarkiewiczowej) zaczyna się w Indiach. Zaniedbana przez rodziców Mary Lennox po ich śmierci trafia do wuja Archibalda Cravena, do dworu Misselthwaite Manor na wrzosowiskach Yorkshire. Ogromny dom ma blisko sto pokoi, w większości zamkniętych, a dziewczynka długo zostaje w nim sama.
Zmianę przynoszą ludzie prości i bliscy natury. Służąca Marta wyciąga Mary na świeże powietrze, stary ogrodnik Ben Weatherstaff okazuje się jej pokrewną duszą, a jego gil pomaga odnaleźć klucz i drzwi pod bluszczem.
Ogród ma smutną historię. Lubiła w nim przesiadywać żona pana Cravena. Pewnego razu, gdy siedziała na ławeczce pod starym drzewem obsadzonym różami, złamała się gałąź; kobieta upadła i następnego dnia zmarła. Zrozpaczony mąż zamknął ogród i zakopał klucz, choć Ben potajemnie dalej pielęgnował róże. Stało się to mniej więcej wtedy, gdy urodził się Colin.
Mary odnawia ogród z Dickiem, bratem Marty, który ma dar oswajania zwierząt. Potem odkrywa źródło nocnego płaczu: to Colin, przekonany o własnej chorobie. Zamiast litości słyszy od kuzynki ostre słowa i właśnie to mu pomaga. W ogrodzie chłopiec uczy się chodzić i biegać, a wyzdrowienie ukrywa przed ojcem.
Przemienia się też pan Craven: za granicą śni mu się głos żony, a list Zuzanny Sowerby skłania go do powrotu. Ogród budzący się po zimie można odczytać jako symbol odrodzenia ludzi, którzy wracają do życia razem z przyrodą.
„Opowieść wigilijna”: jedna noc, która zmienia życie
Bohaterem opowiadania Charlesa Dickensa jest Ebenezer Scrooge, londyński kupiec. Jest skąpy, nieżyczliwy i samotny z wyboru: źle płaci pomocnikowi, nie daje datków na biednych, a święta uważa za głupstwo.
W wigilijną noc odwiedza go duch zmarłego wspólnika, Jakuba Marleya. Łańcuch, który dźwiga, można odczytać jako obraz chciwego życia. Marley zapowiada trzy duchy, a każdy z nich pokazuje Scrooge'owi co innego:
- Duch Wigilijnej Przeszłości - samotne dzieciństwo, radosną młodość u Fezziwiga i utraconą miłość, czyli to, kim bohater był dawniej,
- Duch Tegorocznego Bożego Narodzenia - ubogi, ale radosny obiad bożonarodzeniowy u Cratchitów i zabawę u siostrzeńca Freda, czyli to, co Scrooge traci teraz,
- Duch Przyszłych Wigilii - samotną śmierć, której nikt nie żałuje, czyli to, co go czeka, jeśli się nie zmieni.
Najmocniej porusza Scrooge'a los rodziny Boba Cratchita, a zwłaszcza słabego Małego Tima. Rankiem w Boże Narodzenie odmieniony bohater naprawia krzywdy czynami. Pomaga Cratchitom, wspiera biednych i godzi się z siostrzeńcem, a dla Tima staje się drugim ojcem.
Przykład
Przemiana dokonuje się w kolejności: przeszłość budzi wspomnienia, teraźniejszość uczy współczucia, a przyszłość budzi lęk przed samotną śmiercią.
Utwór łączy realizm z fantastyką: duchy pojawiają się w realistycznym, wiktoriańskim Londynie. Przesłanie dotyczy każdego czytelnika: nigdy nie jest za późno, by się zmienić i dzielić się z innymi.
„W pustyni i w puszczy”: droga przez Afrykę
Powieść Henryka Sienkiewicza ma tło historyczne: w Sudanie trwa powstanie Mahdiego, którego wojownicy oblegają Chartum broniony przez generała Gordona. W tym czasie w Egipcie mieszkają dwie rodziny związane z Kanałem Sueskim.
Główni bohaterowie wyraźnie się różnią. Staś Tarkowski jest odważny i zaradny, choć czasem zarozumiały. Ośmioletnia Nel Rawlison jest delikatna i często choruje. W niewoli chłopiec bierze za nią odpowiedzialność i szybko dorośleje.
Porwanie ukartowała Fatma: dzieci mają trafić do jej męża Smaina, który mógłby wymienić je na nią i jej dzieci, zatrzymane w Egipcie. W Omdurmanie Staś nie zgadza się zmienić wiary, a potem dzieci zostają wysłane dalej. Staś ratuje Kalego przed nożem Gebhra, a po zastrzeleniu lwa rozprawia się z porywaczami. Od tej chwili mała grupa wędruje sama: z Kalim, służącą Meą i psem Sabą, a Nel zaprzyjaźnia się z uwięzionym w wąwozie słoniem Kingiem.
W puszczy Staś spotyka umierającego Szwajcara Lindego, od którego otrzymuje chininę dla Nel, broń i zapasy. Staś wysadza skałę i uwalnia Kinga, a potem puszcza latawce z wiadomością o uciekinierach i prośbą o depeszę. Wyczerpanych wędrowców odnajduje wyprawa kapitana Glena i doktora Clary'ego. Ojcowie odbierają dzieci w Mombasie, a po latach Nel zostaje żoną Stasia.
Ważne
Staś wychodzi z opresji dzięki połączeniu odwagi z rozwagą: zamiast działać pochopnie, planuje drogę, dba o zapasy i o zdrowie Nel.
„Latarnik”: tułacz i tęsknota za ojczyzną
Bohaterem noweli Henryka Sienkiewicza jest Skawiński, stary polski emigrant. Od mniej więcej czterdziestu lat żyje z dala od kraju. Krzyż dostał w 1830 r., walczył też m.in. w Algierze, w Hiszpanii i na Węgrzech, a w 1849 r. wyjechał do Ameryki. Pracował w wielu zawodach, ale pech nie dawał mu nigdzie osiąść.
Posada latarnika w Aspinwall koło Panamy daje mu wreszcie spokój. Skawiński zapala światło każdego wieczoru z wielką regularnością, karmi mewy i prawie z nikim się nie spotyka. Latarnia staje się dla niego przystanią, jak port dla statku po długim rejsie.
Zwrot przynosi paczka polskich książek od Towarzystwa polskiego w Nowym Jorku. Wśród nich jest „Pan Tadeusz”. Lektura budzi w starcu uśpioną tęsknotę: płacze, wspomina kraj i zasypia na skale. Tej nocy latarnia pozostaje ciemna.
Zakończenie jest gorzkie. Skawiński traci posadę i znów rusza w drogę, przyciskając do piersi książkę. Narrator porównuje go do liścia porywanego przez wiatr. Można odczytać ten finał tak: miłość do ojczyzny okazała się silniejsza niż przywiązanie do spokoju.
Nowela to krótki utwór prozatorski o jednym wątku, z niewielką liczbą postaci i wyraźnym punktem kulminacyjnym. Tutaj jest nim noc, w której latarnik zapomina o obowiązku. Głównym motywem jest tęsknota za ojczyzną, a drugim - los tułacza bez domu.
Odmiany powieści i inne gatunki prozy
Lektury z tego zestawu reprezentują kilka gatunków epiki. Rozpoznajemy je po długości, liczbie wątków i rodzaju świata przedstawionego.
| Gatunek | Najważniejsze cechy | Lektura |
|---|---|---|
| powieść przygodowa | wartka akcja, egzotyka, niebezpieczeństwa | „W pustyni i w puszczy” |
| powieść fantasy | wymyślony świat, magia | „Hobbit” |
| powieść obyczajowa | codzienne życie, relacje ludzi | „Tajemniczy ogród” |
| opowiadanie | krótsze, jeden główny wątek | „Opowieść wigilijna” |
| nowela | zwarta akcja, punkt kulminacyjny | „Latarnik” |
| baśń filozoficzna | fantastyka, drugie znaczenie | „Mały Książę” |
Jeden utwór może łączyć cechy kilku odmian. „Hobbit” ma też wartką akcję powieści przygodowej, a w „Tajemniczym ogrodzie” obok obyczajowego tła ważna jest myśl o leczącej sile natury.
„Dom numer pięć” to powieść Justyny Bednarek (pierwsze wydanie: 2021). Dwaj chłopcy przez tajemniczy dom trafiają do innego świata, w którym ich dawne role się odwracają. Książka mówi o poczuciu inności, odwadze, przyjaźni, zaufaniu i akceptacji siebie.
„Gorzka czekolada i inne opowiadania o ważnych sprawach” (Prószyński i S-ka, 2016) to zbiór piętnastu opowiadań dla młodzieży. Powstał na piętnastolecie Fundacji ABCXXI. Każde opowiadanie dotyczy jednej wartości, np. odwagi, szacunku czy życzliwości. Autorami są m.in. Barbara Kosmowska, Paweł Beręsewicz, Katarzyna Ryrych i Wojciech Cesarz.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek
14 fiszek uczy się 1
20 fiszek uczy się 1
40 fiszek uczy się 2
25 fiszek uczy się 3
