Działania na wielomianach
Matematyka
Zestaw wyjaśnia, jak rozpoznawać wyrazy podobne oraz poprawnie dodawać, odejmować i mnożyć wielomiany. Zawiera zasady usuwania nawiasów, stosowania wzorów skróconego mnożenia i typowe przykłady maturalne.
1.Wielomian
Wyrażenie algebraiczne będące sumą jednomianów o nieujemnych całkowitych wykładnikach zmiennej, np. .
2.Jednomian
Iloczyn liczby i potęg zmiennych o nieujemnych całkowitych wykładnikach, np. lub .
3.Wyrazy podobne
Jednomiany mające identyczną część literową, czyli te same zmienne podniesione do tych samych potęg, np. i .
4.Redukcja wyrazów podobnych
Łączenie wyrazów podobnych przez dodanie albo odjęcie ich współczynników liczbowych, np. .
5.Stopień jednomianu
Suma wykładników wszystkich zmiennych w jednomianie. Dla stopień wynosi .
6.Stopień wielomianu jednej zmiennej
Największy wykładnik zmiennej przy wyrazie o współczynniku różnym od zera. Wielomian ma stopień .
7.Dodawanie wielomianów
Polega na połączeniu wszystkich wyrazów obu wielomianów, a następnie redukcji wyrazów podobnych.
8.Odejmowanie wielomianów
Polega na dodaniu wielomianu przeciwnego. Po znaku minus przed nawiasem trzeba zmienić znaki wszystkich wyrazów w nawiasie.
9.Mnożenie jednomianów
Mnożymy współczynniki liczbowe, a przy tych samych podstawach dodajemy wykładniki, np. .
10.Rozmnażanie nawiasów
Każdy wyraz pierwszego wielomianu mnoży się przez każdy wyraz drugiego wielomianu, a otrzymane wyrazy podobne redukuje.
11.Wzór na kwadrat sumy
. Środkowy składnik jest podwojonym iloczynem składników sumy.
12.Różnica kwadratów
. Iloczyn sumy i różnicy tych samych wyrażeń prowadzi do różnicy ich kwadratów.
Notatka
Wielomian i jego budowa
Wielomian jest sumą jednomianów, na przykład . Poszczególne składniki, takie jak albo , nazywamy wyrazami wielomianu. Liczba stojąca przy części literowej jest współczynnikiem.
W działaniach na wielomianach najważniejsze jest rozpoznawanie wyrazów podobnych. Muszą one mieć dokładnie tę samą część literową. Dlatego i są podobne, ale i już nie są.
Stopień wielomianu jednej zmiennej to największy wykładnik zmiennej występujący przy niezerowym współczynniku. Przed jego ustaleniem warto najpierw uprościć wyrażenie.
Dodawanie wielomianów
Aby dodać wielomiany, zapisujemy ich wyrazy bez nawiasów i wykonujemy redukcję wyrazów podobnych. Znak plus przed nawiasem nie zmienia znaków wyrazów znajdujących się w nawiasie.
Dobrą praktyką jest grupowanie wyrazów według potęg: osobno wyrazy z , osobno z oraz wyrazy stałe. Nie wolno łączyć wyrazów niepodobnych, na przykład i .
Przykład
.
Odejmowanie i znaki
Odejmowanie wielomianu oznacza dodanie jego wielomianu przeciwnego. Dlatego znak minus przed nawiasem zmienia znaki wszystkich wyrazów w tym nawiasie. Jest to najczęstsze źródło błędów rachunkowych.
Na przykład zapis należy odczytać jako . Dopiero po poprawnym usunięciu nawiasów można redukować wyrazy podobne.
Ważne
Minus przed nawiasem zmienia znak każdego składnika, także wyrazu stałego.
Mnożenie jednomianu przez wielomian
W mnożeniu stosujemy rozdzielność mnożenia względem dodawania: jednomian mnożymy przez każdy wyraz wielomianu. Mnożymy współczynniki liczbowe, a w potęgach o tej samej podstawie dodajemy wykładniki, np. .
Dla powstają kolejno iloczyny , i . Po wymnożeniu nawiasu należy jeszcze sprawdzić, czy nie pojawiły się wyrazy podobne wymagające redukcji.
Zapamiętaj
Jednomian przed nawiasem musi zostać pomnożony przez każdy wyraz w nawiasie.
Mnożenie dwóch wielomianów
Przy mnożeniu dwóch nawiasów każdy wyraz pierwszego wielomianu mnożymy przez każdy wyraz drugiego. Dla otrzymujemy , a po redukcji .
Warto pilnować znaków: iloczyn liczb o różnych znakach jest ujemny, a iloczyn liczb o takich samych znakach jest dodatni. Po wykonaniu wszystkich iloczynów porządkujemy wynik malejąco według potęg zmiennej.
Jeśli mnożymy wielomiany stopni i , to w typowej sytuacji otrzymujemy wielomian stopnia . Wyjątkowo najwyższe wyrazy mogą się zredukować tylko w bardziej złożonych sumach iloczynów.
Wzory skróconego mnożenia i kontrola wyniku
Część iloczynów można obliczać szybciej za pomocą wzorów skróconego mnożenia:
W kwadracie sumy lub różnicy nie wolno pomijać składnika środkowego . Natomiast w iloczynie sumy i różnicy wyrazy mieszane redukują się, dlatego wynik zawiera tylko różnicę kwadratów.
Przykład
, ponieważ składnik środkowy to .
Po obliczeniach sprawdź znaki, zredukuj wyrazy podobne i upewnij się, że żaden iloczyn nie został pominięty.
Quizy w tym zestawie
24 pytań w 3 etapach — odblokujesz je po dodaniu zestawu
