Czas Future Simple

1.Future Simple

Czas gramatyczny używany do mówienia o przyszłości, zwłaszcza o decyzjach podjętych w chwili mówienia, przewidywaniach, obietnicach i ofertach pomocy. Tworzy się go najczęściej za pomocą operatora „will”.

2.will

Operator używany do tworzenia zdań w czasie Future Simple. Występuje przed czasownikiem w formie podstawowej, np. „I will go”.

3.Forma twierdząca

Budowa zdania twierdzącego: podmiot + will + czasownik w formie podstawowej, np. „She will visit her grandma”.

4.Forma przecząca

Budowa przeczenia: podmiot + will not + czasownik w formie podstawowej. Skrót od „will not” to „won’t”, np. „They won’t come”.

5.Forma pytająca

Budowa pytania: Will + podmiot + czasownik w formie podstawowej, np. „Will you help me?”.

6.Short answers

Krótkie odpowiedzi w pytaniach z „will”: „Yes, I will.” / „No, I won’t.” Nie używa się w nich pełnego czasownika głównego.

7.Decyzja podjęta w chwili mówienia

Future Simple często wyraża decyzję podjętą spontanicznie, w trakcie rozmowy, np. „The phone is ringing. I will answer it.”

8.Przewidywanie

Czasu Future Simple używa się do przewidywań dotyczących przyszłości, np. „I think it will rain tomorrow”.

9.Obietnica i oferta

Future Simple służy do składania obietnic, gróźb, ofert i próśb, np. „I will help you” albo „Will you open the window?”.

10.Określenia czasu

Z Future Simple często występują określenia takie jak: tomorrow, next week, soon, in a moment, one day. Pokazują one, że mowa o przyszłości.

11.Forma podstawowa czasownika

Po „will” czasownik zawsze stoi w bezokoliczniku bez „to”, np. „will go”, „will see”, „will play”. Nie zmienia się on przez osoby.

12.shall

„Shall” bywa używane głównie z „I” i „we” w pytaniach typu propozycja lub sugestia, np. „Shall we start?”. W szkolnej nauce podstawową formą Future Simple pozostaje jednak „will”.