Present Simple: zastosowanie, budowa i określenia czasu

Present Simple pozwala mówić o tym, co jest stałe lub powtarzalne, a także o wydarzeniach wynikających z ustalonego rozkładu. Przy wyborze czasu zwróć uwagę na znaczenie całej wypowiedzi.

• Rutyna i powtarzalność: czynności wykonywane regularnie, np. codzienne czytanie.
• Stałe fakty i prawdy ogólne: informacje przedstawiane jako stale aktualne.
• Rozkłady i plany: ustalone godziny kursowania pociągów lub rozpoczęcia filmów.
• Uczucia, stany i preferencje: to, co ktoś czuje, wie lub lubi.

Zdanie „We read every day” przedstawia powtarzającą się czynność, natomiast „I like music” informuje o preferencji. Oba zastosowania wymagają tego samego czasu, choć opisują różne rodzaje sytuacji.

Zdanie twierdzące zaczyna się od podmiotu, po którym występuje czasownik. Z I, you, we, they stosuje się formę podstawową, np. „We read books”. Z he, she, it czasownik otrzymuje odpowiednią końcówkę, np. „He reads books”.

Najczęściej dodaje się -s. Jeżeli czasownik kończy się na -ch, -sh, -o, -x lub -ss, dodaje się -es; dlatego wash przyjmuje formę washes, a fix - fixes.

Przy zakończeniu spółgłoska + y trzeba zastąpić y przez -ies, np. carry - carries. Jeżeli przed y stoi samogłoska, y pozostaje, np. enjoy - enjoys.

Aby utworzyć przeczenie, umieść do not lub does not po podmiocie i przed czasownikiem głównym. Skróty tych wyrażeń to odpowiednio don't i doesn't.

• Z I, you, we i they używaj don't, np. „We don't read magazines”.
• Z he, she i it używaj doesn't, np. „She doesn't watch films”.

Po operatorze przeczącym potrzebna jest forma podstawowa czasownika. Przy zmianie twierdzenia „She watches films” na przeczenie końcówka -es znika, ponieważ informację o trzeciej osobie liczby pojedynczej wyraża doesn't.

Pytanie rozpoczyna Do lub Does, następnie występuje podmiot, a po nim czasownik w formie podstawowej. Z I, you, we i they wybieraj Do; z he, she i it - Does.

Porównaj twierdzenie „He reads books” z pytaniem „Does he read books?”. Operator przechodzi przed podmiot, a czasownik traci końcówkę -s. Pytanie z innym podmiotem może mieć postać „Do we read books?”.

Krótka odpowiedź twierdząca zawiera Yes, podmiot oraz do lub does. Krótka odpowiedź przecząca zawiera No, podmiot oraz don't lub doesn't; nie trzeba powtarzać czasownika głównego.

Dobór operatora zależy od podmiotu odpowiedzi: „Do they watch films?” - „Yes, they do” albo „No, they don't”.

Przysłówki częstotliwości informują, jak często występuje czynność lub stan. Wybór przysłówka zmienia znaczenie wypowiedzi, nawet jeśli pozostałe słowa pozostają takie same.

• Always - zawsze; usually - zazwyczaj.
• Often - często; sometimes - czasami.
• Rarely i seldom - rzadko.
• Hardly ever - prawie nigdy; never - nigdy.

Przy czasowniku głównym przysłówek umieszcza się przed nim, np. „We often read books”. Przy to be przysłówek stoi po formie tego czasownika, np. „She is sometimes tired”.

Różnica między hardly ever a never dotyczy możliwości wystąpienia czynności: „prawie nigdy” oznacza bardzo sporadycznie, a „nigdy” - brak jej występowania.

Oprócz przysłówków można używać wyrażeń wskazujących powtarzający się dzień lub liczbę wystąpień czynności w określonym czasie. Takie określenia pozwalają dokładniej opisać rutynę.

• Every day - codziennie.
• Every Sunday - w każdą niedzielę.
• On Mondays - w poniedziałki.
• Once a week - raz w tygodniu.
• Two times a month - dwa razy w miesiącu.

„She reads every Sunday” wskazuje konkretny, powtarzający się dzień. „We watch films two times a month” podaje częstotliwość w obrębie miesiąca, ale nie wskazuje konkretnych dni.