Ilustracja do zestawu: Styl, artykuł, podanie - Zamieńmy słowo 8

Polski

Styl, artykuł, podanie - Zamieńmy słowo 8

Sprawdzony zestaw

Zestaw uczy rozpoznawać pięć stylów językowych i ich cechy oraz poprawnie zapisywać odgłos śmiechu. Poznasz budowę artykułu (tytuł, lid, śródtytuły), pojęcie publicystyki, czym jest dyskryminacja i jak zbudować podanie.

Zestaw do podręcznika

Rozdział III, cz. 2. Szacunek: styl, artykuł, dyskryminacja, podanie

Zamieńmy słowo 8. Podręcznik (WSiP) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa20 fiszek38 pytań w 4 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

38 pytań w 4 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Styl językowy i jego rodzaje

    Etap 1 · 5 fiszek · 9 pytań

  2. Etap 2: Rozpoznawanie stylów i pisownia

    Etap 2 · 2 fiszki · 9 pytań

  3. Etap 3: Artykuł i publicystyka

    Etap 3 · 7 fiszek · 10 pytań

  4. Etap 4: Dyskryminacja i podanie

    Etap 4 · 6 fiszek · 10 pytań

  5. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Styl językowy

Sposób formułowania wypowiedzi ustnej lub pisemnej, w którym dobieramy środki językowe do celu, okoliczności i odbiorcy. Style różnią się słownictwem, formami wyrazów i budową zdań. Rodzaje: potoczny, urzędowy, naukowy, artystyczny, publicystyczny.

2.Styl potoczny

Styl rozmów nieformalnych, SMS-ów, czatów, listów prywatnych i pamiętników. Cechy: kolokwializmy, wyrazy nacechowane emocjonalnie, wykrzyknienia, zdania pojedyncze, równoważniki, zdania urwane, dużo zaimków, skróty, zdrobnienia, zgrubienia, frazeologizmy.

3.Styl urzędowy

Styl dokumentów, ustaw, zarządzeń, instrukcji, życiorysów i podań. Cechy: oficjalność, utarte formuły, punkty i paragrafy, precyzja, zdania złożone, zwroty bezosobowe (np. zabrania się) i rzeczowniki odczasownikowe (np. wypełnienie).

4.Styl naukowy

Styl wykładów, podręczników, referatów i artykułów naukowych. Cechy: terminy naukowe, schematy, wykresy i tabele, słownictwo neutralne, przewaga zdań wielokrotnie złożonych, precyzja, obiektywizm, przypisy i powoływanie się na inne prace.

5.Styl artystyczny

Styl literatury pięknej: poezji, prozy i dramatu. Cechy: indywidualny dobór słów, bogate słownictwo, liczne środki artystyczne (metafory, porównania, epitety), neologizmy, emocjonalność, elementy innych stylów.

6.Styl publicystyczny (dziennikarski)

Styl tekstów w prasie, radiu, telewizji i internecie. Teksty informacyjne są zwięzłe i konkretne, mają zdania pojedyncze i równoważniki. Teksty oceniające, np. artykuł, mają słowa wartościujące, obrazowość i elementy innych stylów, zwłaszcza potocznego i artystycznego. Składnia jest zwykle prosta.

7.Pisownia odgłosu śmiechu (ha, ha / cha, cha)

Śmiech zapisujemy przez h albo ch, z przecinkiem: ha, ha lub cha, cha, także z wykrzyknikiem (ha, ha!). Według zasad z 2026 r. poprawne są też zapisy z łącznikiem (ha-ha) i rozdzielne (ha ha). Błędny jest zapis łączny: haha.

8.Publicystyka

Dział piśmiennictwa o aktualnych sprawach społecznych, politycznych, kulturalnych i sportowych. Teksty publicystyczne informują o zdarzeniach i kształtują opinię odbiorcy przez komentarz. Należą do nich m.in. artykuł, felieton, reportaż, recenzja.

9.Artykuł prasowy

Tekst dziennikarski, literacki lub naukowy, zwykle prasowy, w którym autor wyraża stosunek do aktualnego problemu. Jest logicznym wywodem podobnym do rozprawki: przedstawia zagadnienie, tezę autora, argumenty i potwierdzające je fakty (cytaty, dane).

10.Artykuł wstępny i artykuł polemiczny

Artykuł wstępny przedstawia stanowisko redakcji w jakiejś sprawie. Artykuł polemiczny podejmuje dyskusję z czyimś poglądem.

11.Tytuł i lid

Tytuł to nazwa tekstu, zwykle wskazuje jego problem. Lid to akapit wprowadzający do artykułu, często pogrubiony; ma przyciągnąć uwagę czytelnika i zachęcić go do przeczytania całości.

12.Śródtytuł

Tytuł części artykułu, zwykle pojawia się w tekście kilka razy. Porządkuje tekst, czyni go bardziej przejrzystym i podpowiada, o czym są poszczególne fragmenty.

13.Budowa artykułu

Wstęp wprowadza w temat i zawiera tezę lub hipotezę, słowa kluczowe i pytania. Rozwinięcie przedstawia argumenty z przykładami, cudze opinie i wątpliwości. Zakończenie podsumowuje, przypomina główną myśl i odpowiada na pytania ze wstępu.

1Wstępteza lub hipoteza, pytania2Rozwinięcieargumenty i przykłady3Zakończeniewnioski i odpowiedzi

14.Teza i hipoteza w artykule

Teza to stanowisko, którego autor jest pewien, np. „Uważam, że…”, „Jestem pewna, że…”. Hipoteza to przypuszczenie, które trzeba sprawdzić, np. „Przypuszczam, że…”, „Być może…”.

15.Dyskryminacja

Gorsze, niesprawiedliwe traktowanie ludzi z powodu jakiejś cechy, np. pochodzenia, koloru skóry, płci, wieku, wyglądu, niepełnosprawności albo wyznania. Jest przejawem braku szacunku dla drugiego człowieka.

16.Przyczyny i przejawy dyskryminacji

Przyczyną bywają uprzedzenia, stereotypy i przekonanie, że jedna grupa ludzi jest lepsza od innej. Przejawy to np. wykluczanie z grupy, odbieranie praw, które mają inni, wyśmiewanie i obrażanie.

17.Podanie

Oficjalne pismo do instytucji, firmy lub urzędu w konkretnej sprawie, np. przyjęcia do szkoły. Ma stałą budowę, a jego główną część stanowią prośba i argumenty na jej poparcie. Pisze się je stylem urzędowym.

18.Elementy podania - początek pisma

W prawym górnym rogu: miejscowość i data. W lewym górnym rogu: dane nadawcy (imię i nazwisko, czasem stanowisko, adres, kontakt). Po prawej, pod datą: adresat. Na środku: nagłówek PODANIE.

19.Elementy podania - treść i zakończenie

Pod nagłówkiem: prośba i jej uzasadnienie, potem oczekiwanie związane z prośbą. Po prawej na dole: zwrot grzecznościowy i własnoręczny, czytelny podpis. W lewym dolnym rogu: wykaz załączników.

20.Jak przygotować podanie?

Kartka A4, wyraźnie oddzielone elementy i akapity, proste i zwięzłe zdania, odręczny podpis, czytelna czcionka urzędowa, poprawność językowa. Typowe zwroty: zwracam się z uprzejmą prośbą o…, swoją prośbę motywuję tym, że…, z wyrazami szacunku.

Notatka

Styl językowy

Styl językowy to sposób formułowania wypowiedzi ustnej lub pisemnej. Środki językowe dobieramy w nim do celu wypowiedzi, okoliczności i odbiorcy. Podobnie dobieramy strój do sytuacji: inaczej ubieramy się na wycieczkę, a inaczej na uroczystość.

Style różnią się słownictwem, formami wyrazów i budową zdań. Wyróżniamy pięć stylów: potoczny, urzędowy, naukowy, artystyczny i publicystyczny (dziennikarski). O stylu mówi się też w odniesieniu do epoki, gatunku literackiego albo konkretnego twórcy.

Przykład

Tę samą prośbę można wyrazić różnie: „Pożyczysz mi rower na weekend?” (styl potoczny) albo „Zwracam się z prośbą o wypożyczenie roweru na czas wycieczki” (styl urzędowy).

Pięć stylów w zestawieniu

Każdy styl ma swoje typowe teksty i cechy.

StylTypowe tekstyNajważniejsze cechy
potocznyrozmowy, SMS-y, czaty, listy prywatnekolokwializmy, wykrzyknienia, zdania urwane, zdrobnienia
urzędowyustawy, instrukcje, życiorysy, podaniaoficjalność, utarte formuły, paragrafy, zwroty bezosobowe
naukowywykłady, podręczniki, referatyterminy, obiektywizm, przypisy, tabele
artystycznypoezja, proza, dramatbogate słownictwo, środki artystyczne, neologizmy
publicystycznywiadomości, sprawozdania, artykuły, reportażezależnie od tekstu: zwięzłość albo ocena i obrazowość

Z elementów innych stylów korzysta styl artystyczny, a w stylu publicystycznym - teksty oceniające.

Jak rozpoznać styl tekstu

Styl ustalamy, odpowiadając na kilka pytań:

  • Kto mówi, do kogo i w jakiej sytuacji?
  • Jakie jest słownictwo: potoczne, oficjalne, naukowe czy obrazowe?
  • Jakie są zdania: urwane i krótkie czy wielokrotnie złożone?
  • Czy tekst ma szczególny układ, np. paragrafy, przypisy albo wersy?

Na przykład zdanie „Należy okazać legitymację przy wejściu” ma zwrot bezosobowy i oficjalny ton, więc jest napisane stylem urzędowym.

Styl publicystyczny ma dwie odmiany. Teksty informacyjne, np. sprawozdania, podają fakty krótko i precyzyjnie, często w zdaniach pojedynczych lub równoważnikach. Teksty oceniające, np. artykuł albo reportaż, mają słowa wartościujące, metafory i frazeologizmy. Składnia tekstów dziennikarskich jest na ogół prosta.

Zapis odgłosu śmiechu

Odgłos śmiechu zapisujemy przez h albo ch. Obie wersje są poprawne.

Powtórzenia oddzielamy przecinkiem, np. ha, ha albo cha, cha. Na końcu można postawić wykrzyknik, np. „Cha, cha! Ale niespodzianka!”.

Według zasad pisowni z 2026 r. poprawne są też zapis z łącznikiem (ha-ha) i zapis rozdzielny (ha ha), np. „Ha-ha, nie dam się nabrać”.

Ważne

Błędny jest zapis łączny, bez odstępu i bez znaku między powtórzeniami.

Publicystyka i artykuł

Publicystyka to dział piśmiennictwa o aktualnych sprawach społecznych, politycznych, kulturalnych i sportowych. Teksty publicystyczne informują o zdarzeniach, a komentarzem kształtują opinię odbiorcy. Należą do nich m.in. artykuł, felieton, reportaż i recenzja.

Artykuł to tekst dziennikarski, literacki lub naukowy, zwykle prasowy. Autor wyraża w nim stosunek do aktualnego problemu. Szczególne rodzaje to:

  • artykuł wstępny - przedstawia stanowisko redakcji;
  • artykuł polemiczny - dyskutuje z czyimś poglądem.

Czytelnik najpierw widzi tytuł, który zwykle wskazuje problem. Potem czyta lid, czyli akapit wprowadzający, często pogrubiony, który ma zachęcić do lektury. Śródtytuły są tytułami części tekstu. Porządkują go i zapowiadają, o czym są kolejne fragmenty.

Budowa artykułu

Artykuł jest logicznym wywodem, dlatego przypomina rozprawkę. Przedstawia zagadnienie, tezę autora, argumenty i potwierdzające je fakty, np. cytaty i dane.

1wstęptemat, teza lub hipoteza, słowakluczowe, pytania2rozwinięcieargumenty z przykładami, cudze opinie,wątpliwości3zakończeniepodsumowanie, główna myśl, odpowiedzina pytania
Części artykułu

Tezę i hipotezę rozpoznajemy po zwrotach:

  • teza to stanowisko, którego autor jest pewien, np. „Nie mam wątpliwości, że…”, „Twierdzę, że…”;
  • hipoteza to przypuszczenie do sprawdzenia, np. „Możliwe, że…”, „Prawdopodobnie…”.

Zapamiętaj

Wstęp stawia problem i tezę lub hipotezę, rozwinięcie podaje argumenty, a zakończenie odpowiada na pytania ze wstępu.

Dyskryminacja

Dyskryminacja to gorsze, niesprawiedliwe traktowanie ludzi z powodu jakiejś cechy. Taką cechą bywa np. pochodzenie, kolor skóry, płeć, wiek, wygląd, niepełnosprawność albo wyznanie. Dyskryminacja jest przejawem braku szacunku dla drugiego człowieka.

Jej przyczyną bywają:

  • uprzedzenia;
  • stereotypy;
  • przekonanie, że jedna grupa ludzi jest lepsza od innej.

Dyskryminacja przejawia się m.in. wykluczaniem z grupy, odbieraniem komuś praw, które mają inni, wyśmiewaniem i obrażaniem.

Na przykład dyskryminacją jest wyśmiewanie koleżanki z powodu jej wyglądu.

Podanie krok po kroku

Podanie to oficjalne pismo do instytucji, firmy lub urzędu w konkretnej sprawie. Pisze się je stylem urzędowym. Główną część stanowią prośba i argumenty na jej poparcie.

Miejsce na kartceElement podania
lewy górny rógdane nadawcy
prawy górny rógmiejscowość i data
po prawej, pod datąadresat
środeknagłówek PODANIE
pod nagłówkiemprośba, uzasadnienie, oczekiwanie
po prawej na dolezwrot grzecznościowy i podpis
lewy dolny rógwykaz załączników

Podanie piszemy na kartce A4, z akapitami i wyraźnie oddzielonymi elementami. Zdania są proste i zwięzłe, a czcionka czytelna. Podpis składamy odręcznie. Pasują tu zwroty, np. „Uprzejmie proszę o…”, „Prośbę uzasadniam tym, że…”.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego