Polski
Styl, artykuł, podanie - Zamieńmy słowo 8
Sprawdzony zestawZestaw uczy rozpoznawać pięć stylów językowych i ich cechy oraz poprawnie zapisywać odgłos śmiechu. Poznasz budowę artykułu (tytuł, lid, śródtytuły), pojęcie publicystyki, czym jest dyskryminacja i jak zbudować podanie.
Zestaw do podręcznika
Rozdział III, cz. 2. Szacunek: styl, artykuł, dyskryminacja, podanie
Zamieńmy słowo 8. Podręcznik (WSiP) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
38 pytań w 4 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Styl językowy i jego rodzaje
Etap 1 · 5 fiszek · 9 pytań
Etap 2: Rozpoznawanie stylów i pisownia
Etap 2 · 2 fiszki · 9 pytań
Etap 3: Artykuł i publicystyka
Etap 3 · 7 fiszek · 10 pytań
Etap 4: Dyskryminacja i podanie
Etap 4 · 6 fiszek · 10 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Styl językowy
Sposób formułowania wypowiedzi ustnej lub pisemnej, w którym dobieramy środki językowe do celu, okoliczności i odbiorcy. Style różnią się słownictwem, formami wyrazów i budową zdań. Rodzaje: potoczny, urzędowy, naukowy, artystyczny, publicystyczny.
2.Styl potoczny
Styl rozmów nieformalnych, SMS-ów, czatów, listów prywatnych i pamiętników. Cechy: kolokwializmy, wyrazy nacechowane emocjonalnie, wykrzyknienia, zdania pojedyncze, równoważniki, zdania urwane, dużo zaimków, skróty, zdrobnienia, zgrubienia, frazeologizmy.
3.Styl urzędowy
Styl dokumentów, ustaw, zarządzeń, instrukcji, życiorysów i podań. Cechy: oficjalność, utarte formuły, punkty i paragrafy, precyzja, zdania złożone, zwroty bezosobowe (np. zabrania się) i rzeczowniki odczasownikowe (np. wypełnienie).
4.Styl naukowy
Styl wykładów, podręczników, referatów i artykułów naukowych. Cechy: terminy naukowe, schematy, wykresy i tabele, słownictwo neutralne, przewaga zdań wielokrotnie złożonych, precyzja, obiektywizm, przypisy i powoływanie się na inne prace.
5.Styl artystyczny
Styl literatury pięknej: poezji, prozy i dramatu. Cechy: indywidualny dobór słów, bogate słownictwo, liczne środki artystyczne (metafory, porównania, epitety), neologizmy, emocjonalność, elementy innych stylów.
6.Styl publicystyczny (dziennikarski)
Styl tekstów w prasie, radiu, telewizji i internecie. Teksty informacyjne są zwięzłe i konkretne, mają zdania pojedyncze i równoważniki. Teksty oceniające, np. artykuł, mają słowa wartościujące, obrazowość i elementy innych stylów, zwłaszcza potocznego i artystycznego. Składnia jest zwykle prosta.
7.Pisownia odgłosu śmiechu (ha, ha / cha, cha)
Śmiech zapisujemy przez h albo ch, z przecinkiem: ha, ha lub cha, cha, także z wykrzyknikiem (ha, ha!). Według zasad z 2026 r. poprawne są też zapisy z łącznikiem (ha-ha) i rozdzielne (ha ha). Błędny jest zapis łączny: haha.
8.Publicystyka
Dział piśmiennictwa o aktualnych sprawach społecznych, politycznych, kulturalnych i sportowych. Teksty publicystyczne informują o zdarzeniach i kształtują opinię odbiorcy przez komentarz. Należą do nich m.in. artykuł, felieton, reportaż, recenzja.
9.Artykuł prasowy
Tekst dziennikarski, literacki lub naukowy, zwykle prasowy, w którym autor wyraża stosunek do aktualnego problemu. Jest logicznym wywodem podobnym do rozprawki: przedstawia zagadnienie, tezę autora, argumenty i potwierdzające je fakty (cytaty, dane).
10.Artykuł wstępny i artykuł polemiczny
Artykuł wstępny przedstawia stanowisko redakcji w jakiejś sprawie. Artykuł polemiczny podejmuje dyskusję z czyimś poglądem.
11.Tytuł i lid
Tytuł to nazwa tekstu, zwykle wskazuje jego problem. Lid to akapit wprowadzający do artykułu, często pogrubiony; ma przyciągnąć uwagę czytelnika i zachęcić go do przeczytania całości.
12.Śródtytuł
Tytuł części artykułu, zwykle pojawia się w tekście kilka razy. Porządkuje tekst, czyni go bardziej przejrzystym i podpowiada, o czym są poszczególne fragmenty.
13.Budowa artykułu
Wstęp wprowadza w temat i zawiera tezę lub hipotezę, słowa kluczowe i pytania. Rozwinięcie przedstawia argumenty z przykładami, cudze opinie i wątpliwości. Zakończenie podsumowuje, przypomina główną myśl i odpowiada na pytania ze wstępu.
14.Teza i hipoteza w artykule
Teza to stanowisko, którego autor jest pewien, np. „Uważam, że…”, „Jestem pewna, że…”. Hipoteza to przypuszczenie, które trzeba sprawdzić, np. „Przypuszczam, że…”, „Być może…”.
15.Dyskryminacja
Gorsze, niesprawiedliwe traktowanie ludzi z powodu jakiejś cechy, np. pochodzenia, koloru skóry, płci, wieku, wyglądu, niepełnosprawności albo wyznania. Jest przejawem braku szacunku dla drugiego człowieka.
16.Przyczyny i przejawy dyskryminacji
Przyczyną bywają uprzedzenia, stereotypy i przekonanie, że jedna grupa ludzi jest lepsza od innej. Przejawy to np. wykluczanie z grupy, odbieranie praw, które mają inni, wyśmiewanie i obrażanie.
17.Podanie
Oficjalne pismo do instytucji, firmy lub urzędu w konkretnej sprawie, np. przyjęcia do szkoły. Ma stałą budowę, a jego główną część stanowią prośba i argumenty na jej poparcie. Pisze się je stylem urzędowym.
18.Elementy podania - początek pisma
W prawym górnym rogu: miejscowość i data. W lewym górnym rogu: dane nadawcy (imię i nazwisko, czasem stanowisko, adres, kontakt). Po prawej, pod datą: adresat. Na środku: nagłówek PODANIE.
19.Elementy podania - treść i zakończenie
Pod nagłówkiem: prośba i jej uzasadnienie, potem oczekiwanie związane z prośbą. Po prawej na dole: zwrot grzecznościowy i własnoręczny, czytelny podpis. W lewym dolnym rogu: wykaz załączników.
20.Jak przygotować podanie?
Kartka A4, wyraźnie oddzielone elementy i akapity, proste i zwięzłe zdania, odręczny podpis, czytelna czcionka urzędowa, poprawność językowa. Typowe zwroty: zwracam się z uprzejmą prośbą o…, swoją prośbę motywuję tym, że…, z wyrazami szacunku.
Notatka
Styl językowy
Styl językowy to sposób formułowania wypowiedzi ustnej lub pisemnej. Środki językowe dobieramy w nim do celu wypowiedzi, okoliczności i odbiorcy. Podobnie dobieramy strój do sytuacji: inaczej ubieramy się na wycieczkę, a inaczej na uroczystość.
Style różnią się słownictwem, formami wyrazów i budową zdań. Wyróżniamy pięć stylów: potoczny, urzędowy, naukowy, artystyczny i publicystyczny (dziennikarski). O stylu mówi się też w odniesieniu do epoki, gatunku literackiego albo konkretnego twórcy.
Przykład
Tę samą prośbę można wyrazić różnie: „Pożyczysz mi rower na weekend?” (styl potoczny) albo „Zwracam się z prośbą o wypożyczenie roweru na czas wycieczki” (styl urzędowy).
Pięć stylów w zestawieniu
Każdy styl ma swoje typowe teksty i cechy.
| Styl | Typowe teksty | Najważniejsze cechy |
|---|---|---|
| potoczny | rozmowy, SMS-y, czaty, listy prywatne | kolokwializmy, wykrzyknienia, zdania urwane, zdrobnienia |
| urzędowy | ustawy, instrukcje, życiorysy, podania | oficjalność, utarte formuły, paragrafy, zwroty bezosobowe |
| naukowy | wykłady, podręczniki, referaty | terminy, obiektywizm, przypisy, tabele |
| artystyczny | poezja, proza, dramat | bogate słownictwo, środki artystyczne, neologizmy |
| publicystyczny | wiadomości, sprawozdania, artykuły, reportaże | zależnie od tekstu: zwięzłość albo ocena i obrazowość |
Z elementów innych stylów korzysta styl artystyczny, a w stylu publicystycznym - teksty oceniające.
Jak rozpoznać styl tekstu
Styl ustalamy, odpowiadając na kilka pytań:
- Kto mówi, do kogo i w jakiej sytuacji?
- Jakie jest słownictwo: potoczne, oficjalne, naukowe czy obrazowe?
- Jakie są zdania: urwane i krótkie czy wielokrotnie złożone?
- Czy tekst ma szczególny układ, np. paragrafy, przypisy albo wersy?
Na przykład zdanie „Należy okazać legitymację przy wejściu” ma zwrot bezosobowy i oficjalny ton, więc jest napisane stylem urzędowym.
Styl publicystyczny ma dwie odmiany. Teksty informacyjne, np. sprawozdania, podają fakty krótko i precyzyjnie, często w zdaniach pojedynczych lub równoważnikach. Teksty oceniające, np. artykuł albo reportaż, mają słowa wartościujące, metafory i frazeologizmy. Składnia tekstów dziennikarskich jest na ogół prosta.
Zapis odgłosu śmiechu
Odgłos śmiechu zapisujemy przez h albo ch. Obie wersje są poprawne.
Powtórzenia oddzielamy przecinkiem, np. ha, ha albo cha, cha. Na końcu można postawić wykrzyknik, np. „Cha, cha! Ale niespodzianka!”.
Według zasad pisowni z 2026 r. poprawne są też zapis z łącznikiem (ha-ha) i zapis rozdzielny (ha ha), np. „Ha-ha, nie dam się nabrać”.
Ważne
Błędny jest zapis łączny, bez odstępu i bez znaku między powtórzeniami.
Publicystyka i artykuł
Publicystyka to dział piśmiennictwa o aktualnych sprawach społecznych, politycznych, kulturalnych i sportowych. Teksty publicystyczne informują o zdarzeniach, a komentarzem kształtują opinię odbiorcy. Należą do nich m.in. artykuł, felieton, reportaż i recenzja.
Artykuł to tekst dziennikarski, literacki lub naukowy, zwykle prasowy. Autor wyraża w nim stosunek do aktualnego problemu. Szczególne rodzaje to:
- artykuł wstępny - przedstawia stanowisko redakcji;
- artykuł polemiczny - dyskutuje z czyimś poglądem.
Czytelnik najpierw widzi tytuł, który zwykle wskazuje problem. Potem czyta lid, czyli akapit wprowadzający, często pogrubiony, który ma zachęcić do lektury. Śródtytuły są tytułami części tekstu. Porządkują go i zapowiadają, o czym są kolejne fragmenty.
Budowa artykułu
Artykuł jest logicznym wywodem, dlatego przypomina rozprawkę. Przedstawia zagadnienie, tezę autora, argumenty i potwierdzające je fakty, np. cytaty i dane.
Tezę i hipotezę rozpoznajemy po zwrotach:
- teza to stanowisko, którego autor jest pewien, np. „Nie mam wątpliwości, że…”, „Twierdzę, że…”;
- hipoteza to przypuszczenie do sprawdzenia, np. „Możliwe, że…”, „Prawdopodobnie…”.
Zapamiętaj
Wstęp stawia problem i tezę lub hipotezę, rozwinięcie podaje argumenty, a zakończenie odpowiada na pytania ze wstępu.
Dyskryminacja
Dyskryminacja to gorsze, niesprawiedliwe traktowanie ludzi z powodu jakiejś cechy. Taką cechą bywa np. pochodzenie, kolor skóry, płeć, wiek, wygląd, niepełnosprawność albo wyznanie. Dyskryminacja jest przejawem braku szacunku dla drugiego człowieka.
Jej przyczyną bywają:
- uprzedzenia;
- stereotypy;
- przekonanie, że jedna grupa ludzi jest lepsza od innej.
Dyskryminacja przejawia się m.in. wykluczaniem z grupy, odbieraniem komuś praw, które mają inni, wyśmiewaniem i obrażaniem.
Na przykład dyskryminacją jest wyśmiewanie koleżanki z powodu jej wyglądu.
Podanie krok po kroku
Podanie to oficjalne pismo do instytucji, firmy lub urzędu w konkretnej sprawie. Pisze się je stylem urzędowym. Główną część stanowią prośba i argumenty na jej poparcie.
| Miejsce na kartce | Element podania |
|---|---|
| lewy górny róg | dane nadawcy |
| prawy górny róg | miejscowość i data |
| po prawej, pod datą | adresat |
| środek | nagłówek PODANIE |
| pod nagłówkiem | prośba, uzasadnienie, oczekiwanie |
| po prawej na dole | zwrot grzecznościowy i podpis |
| lewy dolny róg | wykaz załączników |
Podanie piszemy na kartce A4, z akapitami i wyraźnie oddzielonymi elementami. Zdania są proste i zwięzłe, a czcionka czytelna. Podpis składamy odręcznie. Pasują tu zwroty, np. „Uprzejmie proszę o…”, „Prośbę uzasadniam tym, że…”.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek uczy się 7
uczy się 2
16 fiszek
14 fiszek uczy się 1
20 fiszek
40 fiszek uczy się 7
