Savoir-vivre, „Pan Tadeusz", stopniowanie przysłówków - Zamieńmy słowo 5

1.Dobre obyczaje

Utrwalone zasady właściwego zachowania wobec innych ludzi i otoczenia, w domu i poza nim, np. ustępowanie miejsca starszym czy sprzątanie po sobie.

2.Bon ton

Określenie z języka francuskiego (dosłownie: dobry ton) oznaczające maniery, czyli właściwy sposób bycia. Znaczy to samo co savoir-vivre.

3.Savoir-vivre

Zasady dobrego wychowania, czyli właściwego zachowania się w różnych sytuacjach, np. przy stole, w gościach albo w kinie.

4.Podmiot liryczny (osoba mówiąca)

Osoba, która wypowiada się w wierszu. Często mówi w 1. osobie o swoich uczuciach, np. „Cieszę się, gdy świeci słońce”.

5.Poradnik

Publikacja, czasopismo, program telewizyjny lub audycja radiowa z praktycznymi informacjami z jakiejś dziedziny. Podaje wskazówki, jak się zachować albo jak się czegoś nauczyć krok po kroku. Cechy: rzeczowość, przystępny język, zwięzłość.

6.Kolejność używania sztućców

Gdy przy talerzu leży kilka par sztućców, do pierwszego dania bierzemy te, które leżą najdalej od talerza. Sztućce ułożone poziomo nad talerzem są ostatnie - służą do deseru.

7.Wspólne półmiski i cukiernica

Sztućce przy naszym nakryciu służą tylko nam. Potrawę z półmiska nakładamy sztućcami leżącymi przy półmisku, a cukier nabieramy łyżeczką, która jest w cukiernicy.

8.Czego nie robić przy stole

Nie opieramy łokci na stole, nie mlaskamy, nie siorbiemy, nie stukamy łyżeczką przy mieszaniu i nie nakładamy jedzenia na zapas. Gdy potrawa jest za gorąca, czekamy, aż przestygnie.

9.Zaproszenie

Krótki tekst, w którym zapraszamy kogoś na spotkanie lub uroczystość. Podajemy w nim, kogo zapraszamy, na jaką okazję, gdzie i kiedy (data, godzina), oraz podpis osoby zapraszającej.

10.Adam Mickiewicz

Najwybitniejszy polski poeta (1798-1855), urodzony w czasie zaborów w Zaosiu koło Nowogródka. Po upadku powstania listopadowego przebywał na emigracji w Paryżu, gdzie wydał „Pana Tadeusza” (1834).

11.„Pan Tadeusz”

Utwór Adama Mickiewicza napisany wierszem i podzielony na 12 ksiąg. Opowiada o życiu szlachty, jej obyczajach i pięknie ojczystej ziemi. Wyraża tęsknotę poety za ojczyzną i krajem lat dziecinnych.

12.Obyczaje w domu Sędziego („Pan Tadeusz”)

Dwór Sędziego w Soplicowie słynie z gościnności: brama stoi otworem, a goście i ich konie mają zapewnioną opiekę. Sędzia dba o dawne obyczaje i szacunek należny ze względu na wiek, urodzenie, rozum i urząd.

13.Czym chata bogata, tym rada

Przysłowie o gościnności: należy podzielić się z gośćmi tym, co mamy.

14.Etykieta

Zbiór zasad zachowania, które obowiązują w konkretnych sytuacjach, np. podczas uroczystego obiadu albo w teatrze.

15.Rym

Takie samo lub podobne brzmienie zakończeń wyrazów, najczęściej na końcu wersów, np. góra - dziura. Rymy nadają wypowiedzi rytm i podkreślają znaczenie słów.

16.Rymy parzyste

Rymy, w których rymują się dwa sąsiednie wersy: pierwszy z drugim, trzeci z czwartym itd. Takie rymy ma „Pan Tadeusz”.

17.Przysłówek

Nieodmienna część mowy, która odpowiada na pytania: jak? gdzie? kiedy? Zwykle łączy się z czasownikiem, np. biegnie szybko. Wiele przysłówków utworzono od przymiotników: szybki - szybko.

18.Stopnie przysłówka

Przysłówek, podobnie jak przymiotnik, stopniuje się. Ma trzy stopnie: równy (jasno), wyższy (jaśniej) i najwyższy (najjaśniej).

19.Sposoby stopniowania przysłówka

Prosty: zmieniamy zakończenie, np. miło - milej - najmilej. Opisowy: dodajemy bardziej / mniej i najbardziej / najmniej, np. kusząco - bardziej kusząco - najbardziej kusząco. Kilka przysłówków stopniuje się nieregularnie, np. mało - mniej - najmniej.

20.Przysłówki, które się nie stopniują

Nie stopniują się przysłówki, które nie pochodzą od przymiotników, np. dziś, tutaj, wczoraj.