Ilustracja do zestawu: Nazwy miejscowe, mowa zależna i niezależna - Zamieńmy słowo 7

Polski

Nazwy miejscowe, mowa zależna i niezależna - Zamieńmy słowo 7

Sprawdzony zestaw

Zestaw uczy, jak odmieniać nazwy miejscowe i jak je zapisywać wielką lub małą literą razem z nazwami mieszkańców. Poznasz mowę zależną i niezależną, ich interpunkcję i przekształcanie, a także estetykę codzienności, funkcję powtórzeń oraz to, czym jest kampania społeczna i jak ją przygotować.

Zestaw do podręcznika

Rozdział VII, cz. 2. Wrażliwość: odmiana nazw miejscowych, mowa zależna i niezależna

Zamieńmy słowo 7. Podręcznik (WSiP) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa18 fiszek37 pytań w 4 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

37 pytań w 4 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Odmiana nazw miejscowych

    Etap 1 · 6 fiszek · 10 pytań

  2. Etap 2: Wielka i mała litera w nazwach

    Etap 2 · 3 fiszki · 8 pytań

  3. Etap 3: Mowa zależna i niezależna

    Etap 3 · 5 fiszek · 10 pytań

  4. Etap 4: Estetyka, powtórzenia, kampania

    Etap 4 · 4 fiszki · 9 pytań

  5. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

Karty pracy

Ćwiczenia do wydruku na ten temat

Mowa zależna i niezależna - przytaczanie wypowiedziKlasy 7-8

Otwórz kartę pracy

1.Nazwy miejscowe

Nazwy własne służące do nazywania miejsc: miast, wsi, dzielnic, osiedli, oceanów, mórz, jezior, rzek, wyżyn, nizin, placów i innych, np. Gniezno, Mazury, Warta.

2.Odmiana nazw miejscowych - zasada ogólna

Nazwy miejscowe są na ogół odmienne (poza niektórymi nazwami obcymi, np. Toronto, Oslo). Odmieniają się jak rzeczowniki pospolite (Gniezno jak okno) albo jak przymiotniki.

3.Rodzaj i liczba nazwy miejscowej

Wzór odmiany dobieramy według rodzaju i liczby nazwy, np. Nowy Targ (rodzaj męski) - w Nowym Targu, Nowa Sól (rodzaj żeński) - w Nowej Soli. Niektóre nazwy, choć wyglądają jak przymiotniki, odmieniają się jak rzeczowniki.

4.Nazwy przymiotnikowe zakończone na -e

Samodzielne nazwy o formie przymiotnika zakończone na -e odmieniają się jak przymiotniki, ale w narzędniku i miejscowniku mają końcówkę -em, np. Opolskie - w Opolskiem, z Opolskiem.

5.Nazwy miejscowe złożone

Nazwy będące wyrazami złożonymi lub wielowyrazowe najczęściej odmieniają oba człony, np. Zielona Góra - w Zielonej Górze, Biała Podlaska - do Białej Podlaskiej.

6.Kto decyduje o odmianie nazwy?

O odmianie konkretnej nazwy ostatecznie decyduje miejscowy zwyczaj. W razie wątpliwości sprawdzamy formę w słowniku poprawnej polszczyzny.

7.Wielka litera w nazwach miejscowych

Wielką literą piszemy wszystkie człony nazw miejscowych z wyjątkiem przyimków, np. Nowy Sącz, Góry Sowie, Frankfurt nad Odrą. Wielką literą piszemy też samodzielne nazwy regionów, np. Pomorskie.

8.Pisownia nazw mieszkańców

Wielką literą piszemy nazwy mieszkańców państw, regionów i prowincji (Polak, Kaszubka) oraz - według zasad od 2026 r. - nazwy mieszkańców miast, wsi, dzielnic i osiedli, np. Gdańszczanin, Krakowianka.

9.Mała litera w nazwach miejsc

Małą literą piszemy nazwy okręgów administracyjnych (województwo pomorskie, powiat tatrzański) i wyraz ulica (ulica Leśna). Małą piszemy też wyraz gatunkowy przed nazwą, która jest rzeczownikiem w mianowniku (jezioro Wigry). Wyrazy plac, park, aleja, most na początku nazwy piszemy od 2026 r. wielką literą (Plac Wolności).

10.Mowa niezależna

Dosłowne przytoczenie czyjejś wypowiedzi. Zdanie wprowadzające wskazuje, kto mówi, a przytoczone słowa zachowują dokładne brzmienie, np. Kasia powiedziała: „Jutro idę do kina”.

11.Mowa zależna

Niedosłowne przywołanie czyjejś wypowiedzi w zdaniu podrzędnym dopełnieniowym. Wymaga zmiany form zaimków i czasowników oraz spójnika (że, żeby, czy) albo zaimka względnego (kto, kiedy, co), np. Kasia powiedziała, że jutro idzie do kina.

12.Interpunkcja w mowie niezależnej

Po zdaniu wprowadzającym stawiamy dwukropek, przytoczoną wypowiedź zapisujemy w cudzysłowie, a kropkę stawiamy na końcu za cudzysłowem.

13.Interpunkcja w mowie zależnej

Nie stawiamy dwukropka ani cudzysłowu. Przed spójnikiem lub zaimkiem, który łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, stawiamy przecinek.

14.Zamiana mowy niezależnej na zależną

Usuwamy dwukropek i cudzysłów, stawiamy przecinek i dodajemy spójnik (że - przy stwierdzeniu, żeby - przy prośbie, czy - przy pytaniu) albo zaimek. Zmieniamy osobę zaimków i czasowników, np. „Jestem głodna” - że jest głodna.

1Usuń dwukropek i cudzysłów2Dodaj przecinek i spójnikże, żeby, czy albo zaimek3Zmień zaimki i czasownikijestem → jest

15.Estetyka codzienności

Kategoria współczesnych rozważań o pięknie: wartości estetyczne można dostrzec w zwykłych przedmiotach i zdarzeniach, które nie mają nic wspólnego ze sztuką, np. w zapachu świeżego chleba czy miękkim kocu.

16.Funkcja powtórzeń w wypowiedzi

Powtórzenie tego samego wyrazu lub wyrażenia podkreśla ważną myśl, wzmacnia emocje i pomaga przekonać słuchacza, np. Uważaj, uważaj na siebie!

17.Kampania społeczna

Zaplanowane działania, za pomocą których nadawca chce przekonać odbiorców do odpowiedniego zachowania, zmiany myślenia, poszerzenia wiedzy albo rozwiązania problemu społecznego. Jej celem jest zaangażowanie ludzi i doprowadzenie do korzystnych zmian.

18.Jak przygotować kampanię społeczną?

Zaczynamy od określenia problemu. Potem ustalamy cel, działania i narzędzia. Dzielimy się na grupy z liderem, rozdzielamy zadania według umiejętności i wyznaczamy terminy. Przygotowujemy plakaty i promocję, szukamy sojuszników, czyli osób do pomocy. Na końcu przeprowadzamy kampanię według planu.

1Problem i cel kampanii2Działania i narzędzia3Grupy, zadania, terminy4Plakaty i sojusznicy5Przeprowadzenie kampanii

Notatka

Nazwy miejscowe i ich odmiana

Nazwy miejscowe to nazwy własne miejsc. Należą do nich nazwy miast, wsi, dzielnic i osiedli, a także oceanów, mórz, jezior, rzek, wyżyn, nizin i placów.

Nazwy miejscowe są na ogół odmienne. Wyjątkiem są niektóre nazwy obce. Pozostałe odmieniają się jak rzeczowniki pospolite albo jak przymiotniki. Wzór odmiany dobieramy według rodzaju i liczby nazwy, np.:

  • Kamień Pomorski (rodzaj męski) - w Kamieniu Pomorskim;
  • Ruda Śląska (rodzaj żeński) - w Rudzie Śląskiej;
  • Tychy (liczba mnoga) - w Tychach.

Niektóre nazwy wyglądają jak przymiotniki, a odmieniają się jak rzeczowniki.

Zapamiętaj

O odmianie konkretnej nazwy ostatecznie decyduje miejscowy zwyczaj. W razie wątpliwości sprawdź formę w słowniku poprawnej polszczyzny.

Typy nazw i wzory odmiany

Pomocą przy odmianie jest porównanie nazwy z wyrazem pospolitym o podobnej budowie. W tabeli skróty oznaczają przypadki: N. - narzędnik, Ms. - miejscownik.

Typ nazwyJak się odmieniaPrzykład
rzeczownikowajak rzeczownik pospolityKalisz - w Kaliszu (jak kosz - w koszu)
o formie przymiotnika, na -ejak przymiotnik, ale N. i Ms. na -emLubelskie - z Lubelskiem, w Lubelskiem
złożona lub wielowyrazowanajczęściej oba członyJelenia Góra - w Jeleniej Górze
niektóre obcenie odmienia sięKioto - w Kioto

Ważne

Częsty błąd w nazwie wielowyrazowej to odmiana tylko jednego członu, np. „w Jelenia Górze” zamiast „w Jeleniej Górze”.

Wielka litera w nazwach miejsc i mieszkańców

Wielką literą piszemy:

  • każdy człon nazwy miejscowej oprócz przyimków, np. Wyżyna Lubelska, Nowe Miasto nad Pilicą;
  • samodzielne nazwy regionów, np. Lubuskie;
  • nazwy mieszkańców państw, regionów i prowincji, np. Mazowszanka;
  • nazwy mieszkańców miast, wsi, dzielnic oraz osiedli (zasada od 2026 r.), np. Lublinianka;
  • wyrazy plac, park, aleja, most i podobne na początku nazwy obiektu (zasada od 2026 r.), np. Plac Kościelny, Aleja Lipowa.

Przymiotniki i przysłówki utworzone od nazw miejsc piszemy małą literą, np. lubelski, po lubelsku.

Mała litera w nazwach miejsc

Małą literą piszemy:

  • nazwy okręgów administracyjnych, np. województwo lubuskie, powiat kłodzki;
  • wyraz ulica, np. ulica Polna;
  • wyraz gatunkowy przed nazwą, która jest rzeczownikiem w mianowniku, np. wyspa Wolin, góra Ślęża.

Taki wyraz gatunkowy nie należy do nazwy. Inaczej jest, gdy po nim stoi przymiotnik. Wtedy wyraz gatunkowy zwykle jest częścią nazwy i piszemy go wielką literą, np. Jezioro Żywieckie.

Ważne

Jak rozpoznać? Zasłoń wyraz gatunkowy. Jeśli zostaje rzeczownik w mianowniku (Wolin, Ślęża), wyraz gatunkowy piszemy małą literą.

Mowa niezależna i mowa zależna

Cudzą wypowiedź możemy przytoczyć na dwa sposoby.

CechaMowa niezależnaMowa zależna
jak oddaje słowadosłownieniedosłownie
budowazdanie wprowadzające i przytoczeniezdanie nadrzędne i podrzędne dopełnieniowe
znakidwukropek, cudzysłów, kropka za cudzysłowemprzecinek przed spójnikiem lub zaimkiem
przykładIgor oznajmił: „Naprawiłem rower”.Igor oznajmił, że naprawił rower.

W mowie niezależnej zdanie wprowadzające wskazuje, kto mówi. W mowie zależnej nie ma dwukropka ani cudzysłowu. Wypowiedź łączy się z resztą zdania spójnikiem (że, żeby, czy) albo zaimkiem względnym (kto, kiedy, co).

Zamiana mowy niezależnej na zależną

Przy zamianie trzeba dobrać spójnik. Zależy on od rodzaju wypowiedzi:

1usuń dwukropek i cudzysłów2postaw przecinek3dodaj spójnik albo zaimekże, żeby, czy albo kto, co, kiedy4zmień osobę zaimków iczasownikównaprawiłem → naprawił
Zamiana na mowę zależną
  • że - przy stwierdzeniu;
  • żeby - przy prośbie lub poleceniu;
  • czy - przy pytaniu bez wyrazu pytającego;
  • zaimek (kto, co, kiedy) - przy pytaniu z takim wyrazem.

Zwykle zmieniamy też osobę zaimków i czasowników, np. nasz - ich, piszemy - piszą.

Przykład

„Otwórzcie zeszyty” → Pani poprosiła uczniów, żeby otworzyli zeszyty; „Kiedy wrócisz?” → Lena zapytała brata, kiedy wróci.

Estetyka codzienności i funkcja powtórzeń

Estetyka codzienności to kategoria ze współczesnych rozważań o pięknie. Zakłada, że wartości estetyczne można dostrzec w zwykłych przedmiotach i zdarzeniach. Nie muszą one mieć nic wspólnego ze sztuką, np. szelest jesiennych liści albo ładnie nakryty stół.

Powtórzenie tego samego wyrazu lub wyrażenia pełni w wypowiedzi kilka funkcji:

  • podkreśla ważną myśl;
  • wzmacnia emocje;
  • pomaga przekonać słuchacza.

Na przykład w apelu „Dbajmy o las. Dbajmy o rzeki. Dbajmy o naszą planetę.” powtarzane słowo skupia uwagę na wezwaniu.

Kampania społeczna

Kampania społeczna to zaplanowane działania, którymi nadawca chce przekonać odbiorców. Może zachęcać do odpowiedniego zachowania, zmiany myślenia albo poszerzenia wiedzy. Może też pomóc w rozwiązaniu problemu społecznego. Jej celem jest zaangażowanie ludzi i doprowadzenie do korzystnych zmian. Tym różni się od reklamy handlowej, która ma sprzedać produkt.

1określenie problemu2ustalenie celuco chcemy osiągnąć3plan działań i wybór narzędzi4grupy z liderem, podział zadań5wyznaczenie terminów6plakaty, promocja, sojusznicy7przeprowadzenie kampaniiw ustalonym terminie, według planu
Jak przygotować kampanię społeczną

Przygotowanie kampanii przebiega etapami. Ważne są w nim:

  • lider, który organizuje pracę grupy;
  • sojusznicy, czyli osoby, które mogą pomóc w przeprowadzeniu działań.

Zadania rozdzielamy według umiejętności i uzdolnień członków grupy.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego