Polski
Błędy językowe, skróty i skrótowce - Zamieńmy słowo 7
Sprawdzony zestawZestaw uczy, czym jest błąd językowy i jak rozpoznać jego rodzaje: fleksyjne, składniowe, fonetyczne, słownikowe, frazeologiczne, słowotwórcze i stylistyczne. Powtórzysz zasady zapisu skrótów, rodzaje i odmianę skrótowców, budowę życzeń oraz różnicę między tradycją a zwyczajem.
Zestaw do podręcznika
Rozdział IV, cz. 2. Altruizm: błędy językowe, technologia, skróty i skrótowce, święta
Zamieńmy słowo 7. Podręcznik (WSiP) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
36 pytań w 4 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Błąd językowy i błędy gramatyczne
Etap 1 · 8 fiszek · 9 pytań
Etap 2: Błędy leksykalne i stylistyczne
Etap 2 · 2 fiszki · 9 pytań
Etap 3: Skróty i skrótowce
Etap 3 · 8 fiszek · 10 pytań
Etap 4: Życzenia, tradycja i zwyczaj
Etap 4 · 3 fiszki · 8 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Błąd językowy
Nieświadome odstępstwo od normy językowej. Błędy przeszkadzają innym użytkownikom języka: mogą prowadzić do niezrozumienia wypowiedzi, ośmieszać jej autora albo zostać odebrane jako lekceważenie odbiorcy.
2.Podział błędów językowych
Błędy zewnętrznojęzykowe (związane z zapisem): ortograficzne i interpunkcyjne. Błędy wewnętrznojęzykowe: systemowe - leksykalne (słownikowe, frazeologiczne, słowotwórcze), gramatyczne (fleksyjne, składniowe) i fonetyczne - oraz błędy użycia, czyli stylistyczne.
3.Błędy fleksyjne
Błędy gramatyczne w odmianie wyrazów: niewłaściwa odmiana (oni rozumią zamiast rozumieją), odmienianie wyrazów nieodmiennych (sok z manga zamiast z mango) i nieodmienianie wyrazów, które mają wzorzec odmiany (z Pawłem Kowal zamiast z Pawłem Kowalem).
4.Błędy składniowe
Błędy gramatyczne w budowie zdań: niewłaściwe formy w związkach wyrazowych (koleżanki przyszli zamiast przyszły), niewłaściwe przyimki (przyglądać się na obraz zamiast przyglądać się obrazowi) i źle użyty imiesłowowy równoważnik zdania (Wchodząc do klasy, zadzwonił dzwonek).
5.Błędy fonetyczne
Błędy w wymowie wyrazów, np. przekręcanie albo zmiana głosek: idom zamiast idą, kurytarz zamiast korytarz.
6.Błędy słownikowe
Błędy leksykalne: użycie wyrazu w niewłaściwym znaczeniu, mylenie wyrazów o podobnej formie (efektywna sukienka zamiast efektowna), pleonazmy oraz nadużywanie zapożyczeń i wyrazów modnych.
7.Pleonazm
Połączenie wyrazów, w którym jedno słowo powtarza sens drugiego, np. spadać w dół, wracać z powrotem, kontynuować dalej. Poprawiamy je, usuwając zbędny wyraz: spadać, wracać, kontynuować.
8.Błędy frazeologiczne
Zmienienie utartej formy związku frazeologicznego (trzymać palec na pulsie zamiast trzymać rękę na pulsie) albo użycie związku w niewłaściwym znaczeniu, np. mieć węża w kieszeni o kimś hojnym, choć znaczy to być skąpym.
9.Błędy słowotwórcze
Utworzenie wyrazu z niewłaściwym formantem, np. dobrotność zamiast dobroć.
10.Błędy użycia (stylistyczne)
Słownictwo niedostosowane do charakteru wypowiedzi (Na akademii powiem, że to mega ważna rocznica), konstrukcje niezrozumiałe lub wieloznaczne oraz niepotrzebne powtórzenia (Kupiłem rower, bo rower był tani).
11.Skrót
Cząstka wyrazu lub wyrażenia zapisana albo wymówiona jako znak całego wyrazu lub wyrażenia, np. zob. (zobacz), tj. (to jest). Skróty piszemy małymi literami.
12.Skróty z kropką na końcu
Kropkę stawiamy, gdy skrót nie zawiera ostatniej litery skracanego wyrazu (np. ks. - ksiądz, pl. - plac) oraz gdy skrót powstał z pierwszych liter wyrazów wyrażenia (np. tj. - to jest, ww. - wyżej wymieniony).
13.Skróty bez kropki
Bez kropki piszemy skróty zawierające ostatnią literę wyrazu (np. bp - biskup, pkt - punkt), chyba że skrót występuje w formie odmienionej. Bez kropki zapisujemy też symbole matematyczne i chemiczne, jednostki miar (np. cm, l) oraz zł i gr.
14.Skróty z kropką po każdym wyrazie
Kropkę stawiamy po każdym członie, gdy któryś z dalszych wyrazów zaczyna się samogłoską (np. n.e. - naszej ery, p.o. - pełniący obowiązki) albo gdy któryś człon skrótu ma więcej niż jedną literę (np. m.in. - między innymi).
15.Skrótowiec
Wyraz utworzony przez skrócenie grupy wyrazów, np. nazwy instytucji, organizacji, zjawiska społecznego albo urządzenia, np. UE - Unia Europejska.
16.Rodzaje skrótowców
Literowce - z pierwszych liter, każdą literę wymawiamy osobno, np. UE [u-e]. Głoskowce - z pierwszych głosek, wymawiane jak jeden wyraz, np. GOPR [gopr]. Grupowce - z grup głosek, zwykle pierwszych sylab, np. Interpol. Mieszane - łączą różne typy, np. PKOl [pekaol].
17.Odmiana skrótowców
Skrótowce zakończone w wymowie na e, i, o, u są nieodmienne, np. w PZU [pe-zet-u]. Pozostałe mogą się odmieniać jak rzeczowniki; końcówkę piszemy małymi literami po łączniku, np. GOPR-u, NFZ-etu. Gdy skrótowiec kończy się małą literą, końcówkę dopisujemy bez łącznika, np. Interpolu.
18.Skrótowiec jako podmiot
Gdy skrótowiec jest podmiotem, liczbę i rodzaj orzeczenia uzgadniamy z pełną nazwą, np. ONZ (Organizacja Narodów Zjednoczonych) wydała apel. Norma użytkowa dopuszcza też formę zgodną z wymawianym zakończeniem: ONZ wydał apel.
19.Życzenia
Krótka wypowiedź pisemna lub ustna z okazji wyjątkowych okoliczności (np. urodzin, świąt), wyraz pamięci o adresacie i sympatii do niego. Zawierają: zwrot do adresata (komu), powód (z jakiej okazji), treść (czego życzymy) i podpis nadawcy (kto życzy).
20.Tradycja a zwyczaj
Zwyczaj to przyjęty w danej społeczności sposób postępowania w określonej sytuacji, np. dzielenie się opłatkiem. Tradycja obejmuje zwyczaje, wierzenia i wartości przekazywane z pokolenia na pokolenie.
21.Jadłodzielnia
Miejsce służące do nieodpłatnego przekazywania sobie żywności; pomaga zapobiegać marnowaniu jedzenia. To wyraz złożony z wyrazów jadło i dzielić (się).
Notatka
Błąd językowy i podział błędów
Błąd językowy to nieświadome odstępstwo od normy językowej. Błędne formy przeszkadzają innym użytkownikom języka, bo są sprzeczne z ich przyzwyczajeniami i z zasadami języka. Błędy mogą:
- prowadzić do niezrozumienia wypowiedzi;
- ośmieszać jej autora;
- zostać odebrane jako lekceważenie odbiorcy.
Błędy dzielimy na dwie grupy. Zewnętrznojęzykowe dotyczą zapisu: to błędy ortograficzne i interpunkcyjne. Wewnętrznojęzykowe są związane z samym językiem. Należą do nich błędy systemowe (leksykalne, gramatyczne i fonetyczne) oraz błędy użycia, czyli stylistyczne.
Błędy gramatyczne i fonetyczne
Błędy gramatyczne to błędy fleksyjne (w odmianie wyrazów) i składniowe (w budowie zdań i związków wyrazowych). Błędy fonetyczne to błędy w wymowie, np. przekręcanie albo zmiana głosek.
| Rodzaj błędu | Na czym polega | Błąd → poprawnie |
|---|---|---|
| fleksyjny | zła forma odmiany | poszłem → poszedłem |
| fleksyjny | odmiana wyrazu nieodmiennego | z awokada → z awokado |
| fleksyjny | brak odmiany wyrazu, który się odmienia | z Adamem Nowak → z Adamem Nowakiem |
| składniowy | zła forma w związku wyrazowym | wbrew rodziców → wbrew rodzicom |
| składniowy | niewłaściwy przyimek | uczestniczyć na spotkaniu → uczestniczyć w spotkaniu |
| fonetyczny | opuszczenie głoski w wymowie | bibloteka → biblioteka |
Ważne
Czynność z imiesłowowego równoważnika zdania powinien wykonywać podmiot zdania. Źle: Czytając książkę, zgasło światło. Dobrze: Czytając książkę, robiłam notatki.
Błędy leksykalne
Błędy leksykalne dotyczą słownictwa. Wyróżniamy trzy rodzaje.
Błędy słownikowe to:
- użycie wyrazu w niewłaściwym znaczeniu, np. Zjedz bynajmniej zupę (bynajmniej znaczy „wcale”; poprawnie: przynajmniej);
- mylenie wyrazów o podobnej formie, np. list ekspresywny zamiast list ekspresowy;
- pleonazmy, np. wzajemna współpraca, fakt autentyczny (poprawnie: współpraca, fakt);
- nadużywanie zapożyczeń i wyrazów modnych.
Błędy frazeologiczne to zmienienie utartej formy związku frazeologicznego, np. w każdym bądź razie zamiast w każdym razie. Błędem jest też użycie związku w niewłaściwym znaczeniu. Kamień spadł mi z serca wyraża ulgę, więc nie pasuje do sytuacji, w której coś nas zmartwiło.
Błędy słowotwórcze polegają na utworzeniu wyrazu z niewłaściwym formantem, np. smutność zamiast smutek.
Błędy użycia i rozpoznawanie rodzaju błędu
Błędy użycia (stylistyczne) to:
- słownictwo niedostosowane do charakteru wypowiedzi, np. potoczne „spoko” w wypracowaniu;
- konstrukcje niezrozumiałe lub wieloznaczne, np. Kupiłam kurtkę dla siostry z kapturem (kaptur ma kurtka czy siostra?);
- niepotrzebne powtórzenia; powtórzony wyraz zastępujemy zaimkiem albo go pomijamy.
Rodzaj błędu łatwiej ustalić, gdy zapytamy, czego on dotyczy (niektóre błędy pasują do dwóch grup):
- zapisu - błąd ortograficzny lub interpunkcyjny;
- wymowy - fonetyczny;
- odmiany wyrazu - fleksyjny;
- połączenia wyrazów w zdaniu - składniowy;
- znaczenia lub doboru wyrazu (także pleonazmy) - słownikowy;
- utartego związku wyrazów - frazeologiczny;
- budowy wyrazu - słowotwórczy;
- dopasowania do sytuacji, jasności albo powtórzeń - stylistyczny.
Skróty i ich zapis
Skrót to cząstka wyrazu lub wyrażenia zapisana albo wymówiona jako znak całego wyrazu lub wyrażenia. Skróty piszemy małymi literami. O kropce decyduje budowa skrótu:
- kropka na końcu - gdy skrót nie zawiera ostatniej litery wyrazu (woj. - województwo) albo powstał z pierwszych liter wyrazów wyrażenia (br. - bieżącego roku);
- bez kropki - gdy skrót zawiera ostatnią literę wyrazu (dh - druh), chyba że występuje w formie odmienionej, np. z płk. Nowakiem; bez kropki piszemy też symbole matematyczne i chemiczne, jednostki miar (mm, ha) oraz zł i gr;
- kropka po każdym członie - gdy któryś z dalszych wyrazów zaczyna się samogłoską (o.o. - ograniczonej odpowiedzialności) albo gdy któryś człon ma więcej niż jedną literę (ub.r. - ubiegłego roku).
W formie płk. Nowakiem kropka pojawia się, bo pełny wyraz to pułkownikiem: skrót nie zawiera już jego ostatniej litery.
Skrótowce: rodzaje i odmiana
Skrótowiec to wyraz utworzony przez skrócenie grupy wyrazów, np. nazwy instytucji albo organizacji. Od skrótu różni się tym, że wymawiamy go jako osobny wyraz.
| Rodzaj | Jak powstaje | Przykład |
|---|---|---|
| literowiec | z pierwszych liter; każdą czytamy osobno | PZPN [pe-zet-pe-en] |
| głoskowiec | z pierwszych głosek; czytany jak jeden wyraz | MON [mon] |
| grupowiec | z grup głosek, zwykle pierwszych sylab | Pafawag |
| mieszany | łączy różne typy | PZKosz [pezetkosz] |
Zapamiętaj
Skrótowce zakończone w wymowie na e, i, o, u są nieodmienne, np. AGD [a-gie-de]. Pozostałe mogą się odmieniać jak rzeczowniki: końcówkę piszemy małymi literami po łączniku (PZPN-u, w MON-ie), a po małej literze - bez łącznika (Pafawagu).
Gdy skrótowiec jest podmiotem, orzeczenie uzgadniamy z pełną nazwą: NIK (Najwyższa Izba Kontroli) opublikowała raport. Norma użytkowa dopuszcza też formę zgodną z wymową: NIK opublikował raport.
Życzenia
Życzenia to krótka wypowiedź pisemna lub ustna z okazji wyjątkowych okoliczności, np. urodzin, ślubu albo świąt. Są wyrazem pamięci o adresacie i sympatii do niego.
Dobre życzenia odpowiadają na cztery pytania:
- komu? - zwrot do adresata;
- z jakiej okazji? - powód;
- czego życzymy? - treść;
- kto życzy? - podpis nadawcy.
Przykład
Drogi Wujku! Z okazji urodzin życzę Ci zdrowia, wielu udanych wypraw w góry i dużo radości. Twoja siostrzenica Ewa
W treści przydają się utarte wyrażenia, np. najszczersze życzenia, wszelkiej pomyślności, sukcesów, powodzenia.
Zwyczaj, tradycja i jadłodzielnia
Pojęcia zwyczaj i tradycja łatwo pomylić. Zwyczaj to przyjęty w danej społeczności sposób postępowania w określonej sytuacji. Tradycja jest szersza: obejmuje zwyczaje, wierzenia i wartości przekazywane z pokolenia na pokolenie.
Zwyczajem jest np. ubieranie choinki. Ten i inne zwyczaje świąteczne należą do tradycji Bożego Narodzenia.
Jadłodzielnia to miejsce służące do nieodpłatnego przekazywania sobie żywności. Pomaga zapobiegać marnowaniu jedzenia.
To wyraz złożony, czyli utworzony z co najmniej dwóch wyrazów: jadło i dzielić (się). Jadłodzielnia to więc miejsce, w którym dzieli się jadłem.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek uczy się 7
uczy się 2
16 fiszek
14 fiszek uczy się 1
20 fiszek
40 fiszek uczy się 7
