Ilustracja do zestawu: Błędy językowe, skróty i skrótowce - Zamieńmy słowo 7

Polski

Błędy językowe, skróty i skrótowce - Zamieńmy słowo 7

Sprawdzony zestaw

Zestaw uczy, czym jest błąd językowy i jak rozpoznać jego rodzaje: fleksyjne, składniowe, fonetyczne, słownikowe, frazeologiczne, słowotwórcze i stylistyczne. Powtórzysz zasady zapisu skrótów, rodzaje i odmianę skrótowców, budowę życzeń oraz różnicę między tradycją a zwyczajem.

Zestaw do podręcznika

Rozdział IV, cz. 2. Altruizm: błędy językowe, technologia, skróty i skrótowce, święta

Zamieńmy słowo 7. Podręcznik (WSiP) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa21 fiszek36 pytań w 4 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

36 pytań w 4 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Błąd językowy i błędy gramatyczne

    Etap 1 · 8 fiszek · 9 pytań

  2. Etap 2: Błędy leksykalne i stylistyczne

    Etap 2 · 2 fiszki · 9 pytań

  3. Etap 3: Skróty i skrótowce

    Etap 3 · 8 fiszek · 10 pytań

  4. Etap 4: Życzenia, tradycja i zwyczaj

    Etap 4 · 3 fiszki · 8 pytań

  5. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Błąd językowy

Nieświadome odstępstwo od normy językowej. Błędy przeszkadzają innym użytkownikom języka: mogą prowadzić do niezrozumienia wypowiedzi, ośmieszać jej autora albo zostać odebrane jako lekceważenie odbiorcy.

2.Podział błędów językowych

Błędy zewnętrznojęzykowe (związane z zapisem): ortograficzne i interpunkcyjne. Błędy wewnętrznojęzykowe: systemowe - leksykalne (słownikowe, frazeologiczne, słowotwórcze), gramatyczne (fleksyjne, składniowe) i fonetyczne - oraz błędy użycia, czyli stylistyczne.

Błędy językowezewnętrznojęzykoweortograficzneinterpunkcyjnewewnętrznojęzykowesystemoweużycia(stylistyczne)

3.Błędy fleksyjne

Błędy gramatyczne w odmianie wyrazów: niewłaściwa odmiana (oni rozumią zamiast rozumieją), odmienianie wyrazów nieodmiennych (sok z manga zamiast z mango) i nieodmienianie wyrazów, które mają wzorzec odmiany (z Pawłem Kowal zamiast z Pawłem Kowalem).

4.Błędy składniowe

Błędy gramatyczne w budowie zdań: niewłaściwe formy w związkach wyrazowych (koleżanki przyszli zamiast przyszły), niewłaściwe przyimki (przyglądać się na obraz zamiast przyglądać się obrazowi) i źle użyty imiesłowowy równoważnik zdania (Wchodząc do klasy, zadzwonił dzwonek).

5.Błędy fonetyczne

Błędy w wymowie wyrazów, np. przekręcanie albo zmiana głosek: idom zamiast idą, kurytarz zamiast korytarz.

6.Błędy słownikowe

Błędy leksykalne: użycie wyrazu w niewłaściwym znaczeniu, mylenie wyrazów o podobnej formie (efektywna sukienka zamiast efektowna), pleonazmy oraz nadużywanie zapożyczeń i wyrazów modnych.

7.Pleonazm

Połączenie wyrazów, w którym jedno słowo powtarza sens drugiego, np. spadać w dół, wracać z powrotem, kontynuować dalej. Poprawiamy je, usuwając zbędny wyraz: spadać, wracać, kontynuować.

8.Błędy frazeologiczne

Zmienienie utartej formy związku frazeologicznego (trzymać palec na pulsie zamiast trzymać rękę na pulsie) albo użycie związku w niewłaściwym znaczeniu, np. mieć węża w kieszeni o kimś hojnym, choć znaczy to być skąpym.

9.Błędy słowotwórcze

Utworzenie wyrazu z niewłaściwym formantem, np. dobrotność zamiast dobroć.

10.Błędy użycia (stylistyczne)

Słownictwo niedostosowane do charakteru wypowiedzi (Na akademii powiem, że to mega ważna rocznica), konstrukcje niezrozumiałe lub wieloznaczne oraz niepotrzebne powtórzenia (Kupiłem rower, bo rower był tani).

11.Skrót

Cząstka wyrazu lub wyrażenia zapisana albo wymówiona jako znak całego wyrazu lub wyrażenia, np. zob. (zobacz), tj. (to jest). Skróty piszemy małymi literami.

12.Skróty z kropką na końcu

Kropkę stawiamy, gdy skrót nie zawiera ostatniej litery skracanego wyrazu (np. ks. - ksiądz, pl. - plac) oraz gdy skrót powstał z pierwszych liter wyrazów wyrażenia (np. tj. - to jest, ww. - wyżej wymieniony).

13.Skróty bez kropki

Bez kropki piszemy skróty zawierające ostatnią literę wyrazu (np. bp - biskup, pkt - punkt), chyba że skrót występuje w formie odmienionej. Bez kropki zapisujemy też symbole matematyczne i chemiczne, jednostki miar (np. cm, l) oraz zł i gr.

14.Skróty z kropką po każdym wyrazie

Kropkę stawiamy po każdym członie, gdy któryś z dalszych wyrazów zaczyna się samogłoską (np. n.e. - naszej ery, p.o. - pełniący obowiązki) albo gdy któryś człon skrótu ma więcej niż jedną literę (np. m.in. - między innymi).

15.Skrótowiec

Wyraz utworzony przez skrócenie grupy wyrazów, np. nazwy instytucji, organizacji, zjawiska społecznego albo urządzenia, np. UE - Unia Europejska.

16.Rodzaje skrótowców

Literowce - z pierwszych liter, każdą literę wymawiamy osobno, np. UE [u-e]. Głoskowce - z pierwszych głosek, wymawiane jak jeden wyraz, np. GOPR [gopr]. Grupowce - z grup głosek, zwykle pierwszych sylab, np. Interpol. Mieszane - łączą różne typy, np. PKOl [pekaol].

Skrótowceliterowce: UEgłoskowce: GOPRgrupowce: Interpolmieszane: PKOl

17.Odmiana skrótowców

Skrótowce zakończone w wymowie na e, i, o, u są nieodmienne, np. w PZU [pe-zet-u]. Pozostałe mogą się odmieniać jak rzeczowniki; końcówkę piszemy małymi literami po łączniku, np. GOPR-u, NFZ-etu. Gdy skrótowiec kończy się małą literą, końcówkę dopisujemy bez łącznika, np. Interpolu.

18.Skrótowiec jako podmiot

Gdy skrótowiec jest podmiotem, liczbę i rodzaj orzeczenia uzgadniamy z pełną nazwą, np. ONZ (Organizacja Narodów Zjednoczonych) wydała apel. Norma użytkowa dopuszcza też formę zgodną z wymawianym zakończeniem: ONZ wydał apel.

19.Życzenia

Krótka wypowiedź pisemna lub ustna z okazji wyjątkowych okoliczności (np. urodzin, świąt), wyraz pamięci o adresacie i sympatii do niego. Zawierają: zwrot do adresata (komu), powód (z jakiej okazji), treść (czego życzymy) i podpis nadawcy (kto życzy).

1Zwrot do adresatakomu?2Powódz jakiej okazji?3Treśćczego życzymy?4Podpis nadawcykto życzy?

20.Tradycja a zwyczaj

Zwyczaj to przyjęty w danej społeczności sposób postępowania w określonej sytuacji, np. dzielenie się opłatkiem. Tradycja obejmuje zwyczaje, wierzenia i wartości przekazywane z pokolenia na pokolenie.

21.Jadłodzielnia

Miejsce służące do nieodpłatnego przekazywania sobie żywności; pomaga zapobiegać marnowaniu jedzenia. To wyraz złożony z wyrazów jadło i dzielić (się).

Notatka

Błąd językowy i podział błędów

Błąd językowy to nieświadome odstępstwo od normy językowej. Błędne formy przeszkadzają innym użytkownikom języka, bo są sprzeczne z ich przyzwyczajeniami i z zasadami języka. Błędy mogą:

  • prowadzić do niezrozumienia wypowiedzi;
  • ośmieszać jej autora;
  • zostać odebrane jako lekceważenie odbiorcy.

Błędy dzielimy na dwie grupy. Zewnętrznojęzykowe dotyczą zapisu: to błędy ortograficzne i interpunkcyjne. Wewnętrznojęzykowe są związane z samym językiem. Należą do nich błędy systemowe (leksykalne, gramatyczne i fonetyczne) oraz błędy użycia, czyli stylistyczne.

Błędy językoweZewnętrznojęzykoweortograficzneinterpunkcyjneSystemowe: leksykalnesłownikowefrazeologicznesłowotwórczeSystemowe: gramatycznefleksyjneskładnioweSystemowe: fonetycznebłędy w wymowieUżyciastylistyczne
Rodzaje błędów językowych

Błędy gramatyczne i fonetyczne

Błędy gramatyczne to błędy fleksyjne (w odmianie wyrazów) i składniowe (w budowie zdań i związków wyrazowych). Błędy fonetyczne to błędy w wymowie, np. przekręcanie albo zmiana głosek.

Rodzaj błęduNa czym polegaBłąd → poprawnie
fleksyjnyzła forma odmianyposzłem → poszedłem
fleksyjnyodmiana wyrazu nieodmiennegoz awokada → z awokado
fleksyjnybrak odmiany wyrazu, który się odmieniaz Adamem Nowak → z Adamem Nowakiem
składniowyzła forma w związku wyrazowymwbrew rodziców → wbrew rodzicom
składniowyniewłaściwy przyimekuczestniczyć na spotkaniu → uczestniczyć w spotkaniu
fonetycznyopuszczenie głoski w wymowiebibloteka → biblioteka

Ważne

Czynność z imiesłowowego równoważnika zdania powinien wykonywać podmiot zdania. Źle: Czytając książkę, zgasło światło. Dobrze: Czytając książkę, robiłam notatki.

Błędy leksykalne

Błędy leksykalne dotyczą słownictwa. Wyróżniamy trzy rodzaje.

Błędy słownikowe to:

  • użycie wyrazu w niewłaściwym znaczeniu, np. Zjedz bynajmniej zupę (bynajmniej znaczy „wcale”; poprawnie: przynajmniej);
  • mylenie wyrazów o podobnej formie, np. list ekspresywny zamiast list ekspresowy;
  • pleonazmy, np. wzajemna współpraca, fakt autentyczny (poprawnie: współpraca, fakt);
  • nadużywanie zapożyczeń i wyrazów modnych.

Błędy frazeologiczne to zmienienie utartej formy związku frazeologicznego, np. w każdym bądź razie zamiast w każdym razie. Błędem jest też użycie związku w niewłaściwym znaczeniu. Kamień spadł mi z serca wyraża ulgę, więc nie pasuje do sytuacji, w której coś nas zmartwiło.

Błędy słowotwórcze polegają na utworzeniu wyrazu z niewłaściwym formantem, np. smutność zamiast smutek.

Błędy użycia i rozpoznawanie rodzaju błędu

Błędy użycia (stylistyczne) to:

  • słownictwo niedostosowane do charakteru wypowiedzi, np. potoczne „spoko” w wypracowaniu;
  • konstrukcje niezrozumiałe lub wieloznaczne, np. Kupiłam kurtkę dla siostry z kapturem (kaptur ma kurtka czy siostra?);
  • niepotrzebne powtórzenia; powtórzony wyraz zastępujemy zaimkiem albo go pomijamy.

Rodzaj błędu łatwiej ustalić, gdy zapytamy, czego on dotyczy (niektóre błędy pasują do dwóch grup):

  • zapisu - błąd ortograficzny lub interpunkcyjny;
  • wymowy - fonetyczny;
  • odmiany wyrazu - fleksyjny;
  • połączenia wyrazów w zdaniu - składniowy;
  • znaczenia lub doboru wyrazu (także pleonazmy) - słownikowy;
  • utartego związku wyrazów - frazeologiczny;
  • budowy wyrazu - słowotwórczy;
  • dopasowania do sytuacji, jasności albo powtórzeń - stylistyczny.

Skróty i ich zapis

Skrót to cząstka wyrazu lub wyrażenia zapisana albo wymówiona jako znak całego wyrazu lub wyrażenia. Skróty piszemy małymi literami. O kropce decyduje budowa skrótu:

  • kropka na końcu - gdy skrót nie zawiera ostatniej litery wyrazu (woj. - województwo) albo powstał z pierwszych liter wyrazów wyrażenia (br. - bieżącego roku);
  • bez kropki - gdy skrót zawiera ostatnią literę wyrazu (dh - druh), chyba że występuje w formie odmienionej, np. z płk. Nowakiem; bez kropki piszemy też symbole matematyczne i chemiczne, jednostki miar (mm, ha) oraz zł i gr;
  • kropka po każdym członie - gdy któryś z dalszych wyrazów zaczyna się samogłoską (o.o. - ograniczonej odpowiedzialności) albo gdy któryś człon ma więcej niż jedną literę (ub.r. - ubiegłego roku).

W formie płk. Nowakiem kropka pojawia się, bo pełny wyraz to pułkownikiem: skrót nie zawiera już jego ostatniej litery.

Skrótowce: rodzaje i odmiana

Skrótowiec to wyraz utworzony przez skrócenie grupy wyrazów, np. nazwy instytucji albo organizacji. Od skrótu różni się tym, że wymawiamy go jako osobny wyraz.

RodzajJak powstajePrzykład
literowiecz pierwszych liter; każdą czytamy osobnoPZPN [pe-zet-pe-en]
głoskowiecz pierwszych głosek; czytany jak jeden wyrazMON [mon]
grupowiecz grup głosek, zwykle pierwszych sylabPafawag
mieszanyłączy różne typyPZKosz [pezetkosz]

Zapamiętaj

Skrótowce zakończone w wymowie na e, i, o, u są nieodmienne, np. AGD [a-gie-de]. Pozostałe mogą się odmieniać jak rzeczowniki: końcówkę piszemy małymi literami po łączniku (PZPN-u, w MON-ie), a po małej literze - bez łącznika (Pafawagu).

Gdy skrótowiec jest podmiotem, orzeczenie uzgadniamy z pełną nazwą: NIK (Najwyższa Izba Kontroli) opublikowała raport. Norma użytkowa dopuszcza też formę zgodną z wymową: NIK opublikował raport.

Życzenia

Życzenia to krótka wypowiedź pisemna lub ustna z okazji wyjątkowych okoliczności, np. urodzin, ślubu albo świąt. Są wyrazem pamięci o adresacie i sympatii do niego.

Dobre życzenia odpowiadają na cztery pytania:

  • komu? - zwrot do adresata;
  • z jakiej okazji? - powód;
  • czego życzymy? - treść;
  • kto życzy? - podpis nadawcy.

Przykład

Drogi Wujku! Z okazji urodzin życzę Ci zdrowia, wielu udanych wypraw w góry i dużo radości. Twoja siostrzenica Ewa

W treści przydają się utarte wyrażenia, np. najszczersze życzenia, wszelkiej pomyślności, sukcesów, powodzenia.

Zwyczaj, tradycja i jadłodzielnia

Pojęcia zwyczaj i tradycja łatwo pomylić. Zwyczaj to przyjęty w danej społeczności sposób postępowania w określonej sytuacji. Tradycja jest szersza: obejmuje zwyczaje, wierzenia i wartości przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Zwyczajem jest np. ubieranie choinki. Ten i inne zwyczaje świąteczne należą do tradycji Bożego Narodzenia.

Jadłodzielnia to miejsce służące do nieodpłatnego przekazywania sobie żywności. Pomaga zapobiegać marnowaniu jedzenia.

To wyraz złożony, czyli utworzony z co najmniej dwóch wyrazów: jadło i dzielić (się). Jadłodzielnia to więc miejsce, w którym dzieli się jadłem.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego