Marcin Kozioł, „Skrzynia Władcy Piorunów" - Zamieńmy słowo 6

Marcin Kozioł (ur. 1977) to polski pisarz dla dzieci i młodzieży. Napisał „Skrzynię Władcy Piorunów”. Dalsze przygody tych samych bohaterów opisują jej kontynuacje: „Tajemnica przeklętej harfy” i „Gwiazda Blachonosego”.

Nazwisko autora odmieniamy. We wszystkich formach zostaje w nim -io-.

Na przykład: Wysłaliśmy list z pytaniami Marcinowi Koziołowi. Uwaga na miejscownik: poprawna forma to „o Koziole”, a nie „o Koziołu”.

„Skrzynia Władcy Piorunów” to powieść przygodowo-detektywistyczna z wątkiem historycznym. Łączy przygodę i śledztwo dzieci z wydarzeniami, które zdarzyły się naprawdę.

Wątek to ciąg wydarzeń związanych z jednym bohaterem albo jedną sprawą. Powieść ma zwykle wątek główny i wątki poboczne. Wątek to nie rozdział: jeden wątek może ciągnąć się przez wiele rozdziałów.

Świat przedstawiony to wszystko, co autor pokazuje w utworze: czas akcji, miejsca akcji, bohaterowie i wydarzenia. Akcja tej powieści toczy się w dwóch planach czasowych. Plan czasowy to czas, w którym dzieje się część akcji.

• czasy współczesne - wątek przygodowo-detektywistyczny, czyli przygoda i śledztwo dzieci;
• lata 1856-1943 - wątek historyczny, czyli życie Nikoli Tesli.

Retrospekcja to powrót do wydarzeń, które działy się wcześniej niż główna akcja. Na przykład bohater w środku powieści wraca myślami do zeszłorocznych wakacji nad morzem.

Główni bohaterowie to Julia, Tom i pies Spajk. Każde z nich ma niezwykłe zdolności albo doświadczenia.

• Julia porusza się na wózku inwalidzkim. Ma niepełnosprawność fizyczną, czyli trwałe ograniczenie sprawności ciała.
• Tom jest synestetykiem: jedno wrażenie zmysłowe wywołuje u niego inne. Ten dar pomaga mu rozwiązywać zagadki.
• Spajk to pies Julii. Pomaga jej i ma wobec niej obowiązki. Pamięta swoje przeszłe życia.

Pozostałe postacie dzielimy według planu czasowego, w którym występują.

Synestezja to zjawisko, w którym jedno wrażenie zmysłowe wywołuje inne. Na przykład dźwięk dzwonka może komuś wydawać się słodki.

W powieści pojawiają się trzy szyfry.

• Szyfr Cezara - każdą literę zastępujemy literą przesuniętą w alfabecie o stałą liczbę miejsc. Przy przesunięciu o dwie litery w przód w alfabecie łacińskim (bez polskich liter) słowo PIES zmienia się w RKGU. Żeby odczytać wiadomość, przesuwamy litery o tyle samo miejsc w tył.
• Szachownica Polibiusza - litery stoją w tabeli o 5 kolumnach i 5 wierszach. Literę zapisujemy dwiema cyframi: numerem kolumny i numerem wiersza. Gdy wpiszemy alfabet wierszami po kolei (I i J w jednym polu), słowo DOM to 41 43 23.
• Szyfr ułamkowy - litery dzielimy na pięć grup: ABCDE, FGHIJ, KLMNO, PQRST, UVWXYZ. Licznik ułamka to miejsce litery w grupie, a mianownik to numer grupy. Słowo LAS to 2/3 + 1/1 + 4/4.

Plan wydarzeń to lista najważniejszych wydarzeń w takiej kolejności, w jakiej się dzieją. Punkty piszemy krótko i jednolicie, zwykle równoważnikami zdań, np.:

• Przyjazd na obóz.
• Zgubienie plecaka w lesie.
• Odnalezienie zguby dzięki psu.

Charakterystyka postaci ma trzy części: wprowadzenie (kim jest postać), rozwinięcie (wygląd, charakter i usposobienie) i podsumowanie (własna opinia o postaci i przemyślenia).

Zaproszenie podaje, kto zaprasza, kogo, na co, gdzie i kiedy (data i godzina). Na końcu stoi podpis nadawcy.

Nikola Tesla (1856-1943) był genialnym wynalazcą i wizjonerem. Nazywano go Władcą Piorunów, stąd tytuł powieści. Marzył o tanim urządzeniu mieszczącym się w kieszeni, które odbierałoby wiadomości ze świata.

Wątek historyczny to wątek opisujący prawdziwe wydarzenia z przeszłości. W tej powieści tworzą go wydarzenia z życia Tesli. Są one rekonstrukcją, czyli odtworzeniem prawdziwych wydarzeń na podstawie źródeł historycznych, np. listów i dokumentów.

Powieść łączy więc fikcję, czyli zmyśloną przygodę dzieci, z historią. Można uznać, że dzięki temu czytelnik przy okazji poznaje prawdziwego wynalazcę.

Ciemno, choć oko wykol to frazeologizm. Oznacza kompletne ciemności, w których nic nie widać. Jego znaczenie jest przenośne. Nikt nie mówi tu o zrobieniu sobie krzywdy, tylko o tym, że jest bardzo ciemno.

Frazeologizm to utrwalone połączenie wyrazów. Zwykle nie zmieniamy w nim słów ani ich kolejności. W tym frazeologizmie przed wyrazem „choć” stawiamy przecinek.