Ilustracja do zestawu: Samodzielność, ortografia, siła grupy - Zamieńmy słowo 6

Polski

Samodzielność, ortografia, siła grupy - Zamieńmy słowo 6

Sprawdzony zestaw

Zestaw uczy, czym jest samodzielność i jak oceniać postawy, czym są teza i argument. Powtórzysz pisownię zakończeń -dztwo, -ctwo, -stwo, kropkę po liczebnikach porządkowych, regułę cofania przecinka, zmiany pisowni od 2026 roku i zapis tytułów czasopism, a także owczy pęd, tekst publicystyczny, motyw wędrowny i zdanie dwuznaczne.

Zestaw do podręcznika

Rozdział VII, cz. 1. Samodzielność: dorastanie, ortografia i interpunkcja, siła grupy, wybór zawodu

Zamieńmy słowo 6. Podręcznik (WSiP) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa20 fiszek37 pytań w 4 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

37 pytań w 4 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Samodzielność i argumentacja

    Etap 1 · 5 fiszek · 9 pytań

  2. Etap 2: Zakończenia, kropka i przecinek

    Etap 2 · 5 fiszek · 9 pytań

  3. Etap 3: Pisownia od 2026 roku

    Etap 3 · 4 fiszki · 9 pytań

  4. Etap 4: Grupa, publicystyka i motywy

    Etap 4 · 6 fiszek · 10 pytań

  5. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Samodzielność

Umiejętność radzenia sobie bez stałej pomocy innych: wykonywania obowiązków, myślenia na własny rachunek i podejmowania decyzji. Samodzielność łączy się z odpowiedzialnością za siebie, swoje wybory i powierzone sprawy.

2.Określenia postawy dojrzałej i nieodpowiedzialnej

Postawę dojrzałą nazywają np.: samodzielność, odpowiedzialność, dojrzałość, dyscyplina, opanowanie, krytyczne myślenie, niezależność, poczucie wartości. Postawę nieodpowiedzialną: brawura, lekkomyślność, nierozwaga, bezmyślność, brak wyobraźni, popisywanie się, chojractwo.

Postawadojrzałaodpowiedzialnośćopanowaniekrytyczne myślenienieodpowiedzialnabrawuralekkomyślnośćpopisywanie się

3.Brawura a odwaga

Odwaga to gotowość do działania mimo strachu, gdy jest to potrzebne. Brawura to odwaga przesadna i lekkomyślna, bez myślenia o niebezpieczeństwie. Nie są to antonimy - przeciwieństwem odwagi jest tchórzostwo.

4.Teza

Twierdzenie, które należy udowodnić lub obalić za pomocą argumentów. Np. Warto uczyć się samodzielności od dziecka.

5.Argument i przykład

Argument to uzasadnienie, które pokazuje, że teza jest słuszna (albo niesłuszna). Przykład ilustruje argument konkretną sytuacją z życia, z lektury albo z filmu.

6.Pisownia zakończeń -dztwo, -ctwo, -stwo

Cząstkę -dztwo piszemy (choć wymawiamy -ctwo), gdy w wyrazie pokrewnym jest d, dz, dź albo dzi, np. sąsiedztwo, bo sąsiad; przywództwo, bo przywódca. Cząstki -ctwo i -stwo zapisujemy tak, jak wymawiamy, np. krawiectwo, lotnictwo, państwo, kłamstwo.

-dztwo, -ctwo, -stwo-dztwo: pokrewnyz d, dzsąsiedztwoprzywództwo-ctwo, -stwo: jaksłyszymykrawiectwolotnictwokłamstwo

7.Kiedy stawiamy kropkę po liczebniku porządkowym?

Kropkę stawiamy po cyfrze arabskiej, która oznacza liczebnik porządkowy (który z kolei?), np. na 4. (czwartym) piętrze, zajęła 5. (piąte) miejsce, w 10. (dziesiątym) roku życia.

8.Kiedy opuszczamy kropkę po liczebniku porządkowym?

Gdy liczebnik oznacza godzinę albo numer strony, rozdziału, tomu (godz. 8, s. 15, t. 2); w dacie między cyfrą arabską a rzymską lub gdy miesiąc jest zapisany słownie (3 V, 3 maja); po tytule książki na karcie tytułowej i po tytule rozdziału; gdy z kontekstu jasno wynika, że to liczebnik porządkowy (5 klasa); przy zbiegu z wykrzyknikiem, znakiem zapytania lub wielokropkiem.

9.Reguła cofania przecinka

Niektóre spójniki tworzą połączenia z innymi wyrazami, np. mimo że, zwłaszcza że, dlatego że, podczas gdy, tak aby. Przecinek stawiamy wtedy przed całym wyrażeniem, np. Wyszedł na boisko, mimo że padał deszcz.

10.Nazwy mieszkańców miast, dzielnic, osiedli i wsi

Od 1 stycznia 2026 r. piszemy je wielką literą, np. Wrocławianka, Poznaniak, Żoliborzanin. Wielką literą piszemy też, tak jak wcześniej, nazwy mieszkańców krajów, regionów, kontynentów i planet, np. Polak, Ślązak, Europejczyk, Ziemianin.

11.Pisownia cząstek -bym, -byś, -by, -byśmy, -byście ze spójnikami

Od 2026 r. po spójnikach piszemy je osobno, np. czy by, albo by, jeśli byś, więc byśmy. Łącznie zostają wyrazy, które są osobnymi spójnikami, m.in. aby, żeby, gdyby, jakby, oraz formy czasownika, np. zrobiłbym.

12.Pisownia nie z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym

Od 2026 r. nie piszemy łącznie z przymiotnikami i przysłówkami pochodzącymi od przymiotników w każdym stopniu, także w wyższym i najwyższym, np. nieładniejszy, nienajmądrzejszy, nieszybciej, nienajgłośniej.

13.Nazwy marek i wyrobów

Wielką literą piszemy nazwy firm, marek i modeli, np. samochód marki Toyota. Od 2026 r. wielką literą piszemy też pojedynczy egzemplarz, np. jeżdżę starą Toyotą, pod blokiem stoją dwie Skody. Małą literą zostaje nazwa użyta ogólnie, np. adidasy (buty sportowe).

14.Pisownia tytułów czasopism

Wszystkie człony tytułu czasopisma, oprócz przyimków i spójników, zaczynamy wielką literą. Tytuł zapisujemy w cudzysłowie, np. „Młody Technik”, „Wędrówki po Górach”, „Ogród i Dom”.

15.Owczy pęd

Związek frazeologiczny: bezmyślne podążanie za grupą i naśladowanie innych bez zastanowienia, czy to dobre. Np. Uległ owczemu pędowi i kupił to samo co wszyscy.

16.Tekst publicystyczny

Tekst o ważnych, aktualnych sprawach, publikowany w prasie, radiu, telewizji albo internecie, np. artykuł. Autor przedstawia problem, ocenia go i wyraża swoją opinię, często też doradza czytelnikom i chce wpłynąć na ich postawy.

17.Lead i śródtytuł

Lead to krótki wstęp artykułu, zwykle wyróżniony pogrubieniem: zapowiada temat i zachęca do czytania. Śródtytuł to tytuł części artykułu - dzieli dłuższy tekst na części i porządkuje go.

18.Motyw wędrowny

Motyw powtarzający się w utworach różnych autorów i w dziełach z różnych epok. Może to być postać (np. zła macocha), zdarzenie (np. próba odwagi), przedmiot (np. złoty klucz) albo przeżycie (np. tęsknota za domem). Często pojawia się w baśniach, bajkach, legendach, kryminałach i powieściach miłosnych.

Motyw wędrownypostać - zła macochazdarzenie - próba odwagiprzedmiot - złoty kluczprzeżycie - tęsknota

19.Mentor i powiernik

Mentor to mądry, doświadczony doradca i przewodnik, który uczy młodszą osobę i pomaga jej się rozwijać. Powiernik to osoba, której zwierzamy się z tajemnic i kłopotów; dobry powiernik uważnie słucha, jest życzliwy, dyskretny i godny zaufania.

20.Zdanie dwuznaczne

Zdanie, które można zrozumieć na dwa sposoby. Np. w zdaniu Miłość pokonuje nienawiść nie wiadomo, co jest podmiotem, bo oba rzeczowniki mają taką samą formę w mianowniku i bierniku. Poprawiamy je, zmieniając budowę zdania, np. Miłość jest silniejsza od nienawiści.

Notatka

Samodzielność i ocena postaw

Samodzielność nie oznacza robienia tylko tego, na co ma się ochotę. Osoba samodzielna sama wykonuje obowiązki i podejmuje decyzje. Bierze też odpowiedzialność za skutki swoich wyborów.

Postawę bohatera oceniamy za pomocą określeń postawy dojrzałej i nieodpowiedzialnej. Kilka z nich jest na schemacie.

Postawadojrzałaodpowiedzialnośćdyscyplinaniezależnośćpoczucie wartościnieodpowiedzialnaryzykanctwonieostrożnośćkrótkowzrocznośćnieroztropność
Określenia postaw

Odwaga to działanie mimo strachu, gdy jest potrzebne, np. przyznanie się do błędu, choć grozi kara. Brawura to odwaga przesadna i lekkomyślna, np. jazda rowerem bez trzymania kierownicy, żeby zaimponować kolegom.

Ważne

Brawura nie jest antonimem odwagi, tylko jej ryzykowną odmianą. Przeciwieństwem odwagi jest tchórzostwo.

Teza, argument i przykład

W wypowiedzi, w której przekonujemy innych, są trzy elementy.

  • Teza to twierdzenie, które chcemy udowodnić albo obalić. Można się z nią zgodzić lub nie.
  • Argument uzasadnia tezę, czyli pokazuje, dlaczego jest słuszna albo niesłuszna.
  • Przykład ilustruje argument konkretną sytuacją z życia, z lektury albo z filmu.
Teza: warto mieć obowiązkidomoweArgument: uczą planowaniaPrzykład: samodzielne zakupyArgument: uczą odpowiedzialnościPrzykład: codzienne karmienie psa
Budowa wypowiedzi argumentacyjnej

Tezą nie jest pytanie, okrzyk ani zwykła informacja, bo nie ma w nich czego udowadniać. Argument i przykład łatwo odróżnić: argument jest ogólną myślą, a przykład opisuje jedną konkretną sytuację.

Przykład

Teza: Warto mieć stałe obowiązki domowe. Argument: obowiązki uczą planowania czasu. Przykład: kto sam robi zakupy, uczy się układać listę i liczyć pieniądze.

Zakończenia -dztwo, -ctwo, -stwo

Zakończenia -dztwo i -ctwo wymawiamy tak samo. Dlatego o zapisie decyduje wyraz pokrewny.

  • -dztwo piszemy, gdy w wyrazie pokrewnym występuje d, dz, dź albo dzi.
  • -ctwo i -stwo piszemy tak, jak wymawiamy.

Jak to sprawdzić krok po kroku? Najpierw znajdź wyraz z tej samej rodziny, np. nazwę osoby albo czynności. Potem sprawdź, czy ma on d, dz, dź albo dzi w tym miejscu, w którym w zakończeniu słyszysz c. Jeśli tak, wybierz -dztwo. Jeśli nie, zapisz zakończenie tak, jak słyszysz. Samo d w innym miejscu wyrazu nie wystarczy, np. przewodnictwo, bo przewodnik.

Wyraz pokrewnytak - piszemy -dztwodowództwo (dowódca)śledztwo (śledzić)nie - piszemy -ctwo lub -stworybactwo (rybak)dziwactwo (dziwak)lenistwo (leniwy)braterstwo (brat)
Jak wybrać zakończenie

Kropka po liczebnikach porządkowych

Liczebnik porządkowy odpowiada na pytanie: który z kolei? Gdy zapisujemy go cyfrą arabską, zwykle stawiamy po niej kropkę. W kilku sytuacjach kropkę opuszczamy.

Co oznacza liczbaKropkaPrzykład
kolejność (który z kolei?)tak11. urodziny, 2. rząd
godzinaniegodz. 14
numer strony, rozdziału, tomunierozdz. 4, s. 37
data z miesiącem rzymskim lub słownienie18 X, 18 października
kolejność jasna z kontekstunie8 klasa

Kropki nie stawiamy też po tytule książki na karcie tytułowej i po tytule rozdziału. Opuszczamy ją również wtedy, gdy po liczebniku stoi wykrzyknik, znak zapytania albo wielokropek.

Zapamiętaj

Kropka po cyfrze znaczy „który z kolei”. Gdy liczba oznacza godzinę albo numer strony, kropki nie ma.

Reguła cofania przecinka

Niektóre spójniki łączą się z innymi wyrazami w stałe połączenia, np. mimo że, zwłaszcza że, dlatego że, podczas gdy, tak aby, takie jak, chyba żeby. Przecinek stawiamy wtedy przed całym połączeniem, a nie w jego środku. To reguła cofania przecinka.

Przykłady:

  • Zjadłem dwie kanapki, zwłaszcza że od rana byłem głodny.
  • Ja zmywałem, podczas gdy siostra odkurzała.
  • Lubię owoce, takie jak gruszki i śliwki.

Częsty błąd to przecinek wstawiony przed samym „że” albo „gdy”, np. „mimo, że”. Aby go uniknąć, potraktuj całe połączenie jak jeden wyraz i postaw przecinek przed nim.

Zmiany w pisowni od 1 stycznia 2026 roku

Niektóre zasady pisowni zmieniły się z inicjatywy Rady Języka Polskiego.

Co piszemyJak od 2026 rokuPrzykład
nazwy mieszkańców miast, dzielnic, osiedli i wsiwielką literąGdańszczanin, Lublinianka
-bym, -byś, -by, -byśmy, -byście po spójnikachosobnobo byś zmókł
nie z przymiotnikami i przysłówkami od przymiotników w stopniu wyższym i najwyższymłącznieniewygodniejszy, nienajstaranniej
pojedynczy egzemplarz wyrobu danej markiwielką literąPod szkołą stał stary Fiat.

Nazwy mieszkańców krajów, regionów, kontynentów i planet piszemy wielką literą jak dawniej, np. Podhalanin, Azjata, Marsjanin. Łącznie zostają m.in. spójniki aby, żeby, gdyby, jakby oraz formy czasownika, np. napisałaby. Nazwę marki użytą ogólnie, dla wszystkich przedmiotów danego rodzaju, piszemy małą literą.

Tekst publicystyczny, owczy pęd i tytuły czasopism

Tekst publicystyczny dotyczy ważnych, aktualnych spraw. Ukazuje się w prasie, radiu, telewizji albo internecie, np. jako artykuł. Autor przedstawia problem, ocenia go i wyraża własną opinię. Często doradza czytelnikom i chce wpłynąć na ich postawy.

Artykuł często ma dwa ważne elementy:

  • lead - krótki, zwykle pogrubiony wstęp, który zapowiada temat i zachęca do czytania;
  • śródtytuł - tytuł części tekstu, który dzieli go na fragmenty.

Z tematem siły grupy wiąże się związek frazeologiczny owczy pęd. Oznacza on bezmyślne podążanie za grupą i naśladowanie innych, tak jak owce biegną za stadem.

Tytuły czasopism zapisujemy w cudzysłowie. Wszystkie ich człony, oprócz przyimków i spójników, zaczynamy wielką literą, np. „Koty i Psy”, „Wyprawy w Kosmos”.

Motyw wędrowny, mentor i powiernik, zdanie dwuznaczne

Motyw wędrowny powraca w utworach różnych autorów i epok. Może to być postać, zdarzenie, przedmiot albo przeżycie, np. dobra wróżka, walka ze smokiem, magiczne lustro, samotność. Takie motywy często pojawiają się w baśniach, bajkach, legendach, kryminałach i powieściach miłosnych.

Dwa pojęcia łatwo pomylić:

  • mentor to doświadczony doradca, który uczy młodszą osobę i pomaga jej się rozwijać;
  • powiernik to ktoś, komu zwierzamy się z tajemnic i kłopotów; dobrze słucha, jest życzliwy i dyskretny.

Zdanie dwuznaczne można zrozumieć na dwa sposoby. Często dzieje się tak, gdy dwa rzeczowniki mają tę samą formę w mianowniku i bierniku, np. „Radość przezwycięża smutek”. Nie wiadomo wtedy, co jest podmiotem. Poprawiamy je, zmieniając budowę zdania, np. „Smutek ustępuje przed radością”.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego