Ilustracja do zestawu: Opowiadanie, wnioski i szyfrowanie - Moim zdaniem 4

Polski

Opowiadanie, wnioski i szyfrowanie - Moim zdaniem 4

Sprawdzony zestaw

Zestaw uczy, jak zbudować opowiadanie: co napisać we wstępie, w rozwinięciu i w zakończeniu oraz jak dopasować formę czasownika do bohatera. Poznasz związki frazeologiczne i wyrażenia o czasie, czasy czasownika i sposób wyciągania wniosków. Na koniec dowiesz się, czym jest szyfrowanie i jak działa szyfr podstawieniowy z hasłem.

Zestaw do podręcznika

Rozdział V, cz. 1. Od liczby do wynalazku: opowiadanie, czas, wnioski, szyfrowanie

Moim zdaniem 4. Podręcznik. Reforma 2026 (GWO) - wszystkie rozdziały
Szkoła podstawowa20 fiszek36 pytań w 4 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

36 pytań w 4 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Budowa opowiadania

    Etap 1 · 5 fiszek · 10 pytań

  2. Etap 2: Frazeologizmy i forma wyrazu

    Etap 2 · 4 fiszki · 8 pytań

  3. Etap 3: Czasy, wieczność i wnioski

    Etap 3 · 5 fiszek · 9 pytań

  4. Etap 4: Szyfry i łamigłówki

    Etap 4 · 6 fiszek · 9 pytań

  5. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Budowa opowiadania

Opowiadanie ma trzy części: wstęp, rozwinięcie i zakończenie. We wstępie przedstawiamy miejsce, czas i bohaterów, w rozwinięciu opisujemy wydarzenia, a w zakończeniu je podsumowujemy.

1Wstępgdzie, kiedy, kto2Rozwinięcieco się wydarzyło3Zakończeniepodsumowanie

2.Wstęp opowiadania

We wstępie informujemy czytelnika, gdzie i kiedy rozgrywają się zdarzenia i kim są bohaterowie. Ostatnie zdanie wstępu może zaciekawić czytelnika tym, co będzie dalej.

3.Co ustalamy na początku pisania opowiadania?

Decydujemy, czy historia będzie poważna, żartobliwa czy przerażająca. Wybieramy czas, w którym piszemy (przeszły albo teraźniejszy), i narratora: bohatera, kogoś obserwującego z boku albo siebie.

4.Rozwinięcie opowiadania

W rozwinięciu opisujemy, co się wydarzyło. Piszemy więcej o emocjach i o bohaterach, żeby czytelnik łatwiej wczuł się w sytuację.

5.Zakończenie opowiadania

W zakończeniu podsumowujemy to, co się wydarzyło. Możemy też dodać własne przemyślenia.

6.Być w czepku urodzonym

Związek frazeologiczny: mieć dużo szczęścia w życiu. Np. „Marek znów wygrał losowanie - jest w czepku urodzony”.

7.Rwać włosy z głowy

Związek frazeologiczny: być załamanym daną sytuacją. Np. „Gdy zgubiłem klucze, rwałem włosy z głowy”.

8.Pokrzyżować komuś plany

Związek frazeologiczny: przeszkodzić komuś w czymś. Np. „Choroba pokrzyżowała mi plany na ferie”.

9.Dopasowanie formy czasownika do bohatera

Forma czasownika musi pasować do bohatera, czyli do jego rodzaju i liczby. Np. „Tomek upadł”, ale „Ola upadła” i „dzieci upadły”.

10.Czas leci, nie mieć czasu, zatrzymać czas

Czas leci, czas ucieka - czas mija bardzo szybko. Nie mieć czasu - być bardzo zajętym. Zatrzymać czas - zachować jakąś chwilę, np. na zdjęciu albo we wspomnieniach.

11.Czasy czasownika

Czas przeszły mówi o tym, co już było (np. skakałam), teraźniejszy - o tym, co dzieje się teraz (skaczę), a przyszły - o tym, co dopiero będzie (będę skakać).

Czasprzeszłyskakałamczytałteraźniejszyskaczęczytaprzyszłybędęskakaćprzeczyta

12.W mgnieniu oka

Bardzo szybko. To samo znaczy wyrażenie „w okamgnieniu”. Np. „Lody zniknęły w mgnieniu oka”.

13.Trwać wieczność

Trwać bardzo długo, ciągnąć się bez końca. Tak mówimy, gdy coś nam się dłuży, np. „Czekanie na autobus trwało wieczność”.

14.Wniosek

Myśl, którą wyciągamy z kilku faktów albo historii: co je łączy i czego nas uczą. Np. „Trzy razy zgubiłam bilet z kieszeni. Wniosek: będę go trzymać w portfelu”.

15.Międzynarodowy Dzień Składanki i Łamigłówki

Obchodzimy go 29 stycznia. Przypomina, że zagadki, rebusy i puzzle ćwiczą pamięć, koncentrację i logiczne myślenie oraz rozwijają kreatywność.

16.Detektyw

Osoba, która rozwiązuje zagadki i tropi tajemnice. Musi być spostrzegawcza, umieć łączyć fakty i nie dać się zwieść pozorom.

17.Nie dać się zwieść pozorom

Związek frazeologiczny: nie wierzyć w to, co się tylko wydaje. Np. „Ciasto wyglądało pięknie, ale nie dałem się zwieść pozorom - było przypalone od spodu”.

18.Szyfrowanie

Ukrywanie prawdziwego znaczenia tekstu tak, żeby odczytać go mogła tylko osoba, która zna klucz. Zaszyfrowaną wiadomość nazywamy też zakodowaną.

19.Szyfr podstawieniowy

Szyfr, w którym każdą literę alfabetu zastępujemy inną literą albo symbolem, np. obrazkiem. Klucz szyfru pokazuje, jaki znak stoi zamiast każdej litery.

20.Szyfr z hasłem

Odmiana szyfru podstawieniowego. 1. Zapisujemy litery alfabetu. 2. Pod nimi wpisujemy hasło, pomijając powtarzające się litery. 3. Dalej dopisujemy pozostałe litery alfabetu w kolejności alfabetycznej, ale tylko te, których nie było w haśle.

1Zapisz alfabetA Ą B C Ć D ...2Wpisz pod nim hasłobez powtórzonych liter3Dopisz resztę alfabetubez liter z hasła

Notatka

Trzy części opowiadania

Opowiadanie ma trzy części: wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Każda część ma inne zadanie.

  • wstęp - podajemy, gdzie i kiedy dzieje się historia i kim są bohaterowie;
  • rozwinięcie - opisujemy po kolei, co się wydarzyło, i piszemy o emocjach bohaterów;
  • zakończenie - podsumowujemy wydarzenia i możemy dodać własne przemyślenia.
1Wstępmiejsce, czas i bohaterowie2Rozwinięciewydarzenia i emocje bohaterów3Zakończeniepodsumowanie i przemyślenia
Kolejność części opowiadania

Ostatnie zdanie wstępu może zaciekawić czytelnika tym, co będzie dalej.

Przykład

Wstęp: W sobotnie popołudnie Igor i dziadek łowili ryby nad stawem. Nagle spławik zniknął pod wodą.

Opowiadanie można porównać do książki. Wstęp to początek, rozwinięcie to środek, a zakończenie to koniec. W zakończeniu nie dodajemy nowych bohaterów ani nowej przygody.

Zanim zaczniesz pisać

Przed pisaniem podejmujemy trzy decyzje.

  • Czy historia będzie poważna, żartobliwa czy przerażająca?
  • W jakim czasie piszemy: w przeszłym (szłam, zobaczyłam) czy w teraźniejszym (idę, widzę)?
  • Kto jest narratorem, czyli kto opowiada: bohater, ktoś obserwujący wydarzenia z boku czy sam piszący?

Wybrany czas stosujemy w całej historii. Częsty błąd to zmiana czasu w środku zdania, np. Weszłam do kuchni i widzę kota na stole. Poprawnie: Weszłam do kuchni i zobaczyłam kota na stole.

Narrator, który jest bohaterem, mówi o sobie, np. pobiegłem, krzyknąłem. Narrator patrzący z boku mówi o innych, np. pobiegł, krzyknęła.

Forma czasownika pasuje do bohatera

Forma czasownika zależy od rodzaju i liczby bohatera. Inaczej piszemy o chłopcu, inaczej o dziewczynce, a jeszcze inaczej o kilku osobach.

BohaterForma czasownika
Antekzasnął
Haniazasnęła
dzieckozasnęło
Hania i Antekzasnęli
Hania i Ewazasnęły

Forma z końcówką -li pasuje do grupy, w której jest choć jeden chłopiec albo mężczyzna. Forma z końcówką -ły pasuje do samych dziewczynek, kobiet, zwierząt albo rzeczy, np. psy zasnęły. Uwaga: z wyrazem dzieci zawsze piszemy -ły, np. dzieci zasnęły.

Ważne

Gdy zmieniamy bohatera, zmieniamy formy wszystkich czasowników, które go dotyczą, np. Bartek wstał i ziewnął, ale Marta wstała i ziewnęła.

Związki frazeologiczne w opowiadaniu

Związek frazeologiczny to stałe połączenie wyrazów o znaczeniu przenośnym. Nie rozumiemy go dosłownie. Nie wymieniamy w nim też wyrazów na inne.

ZwiązekZnaczenieKiedy tak powiemy?
być w czepku urodzonymmieć dużo szczęścia w życiuktoś ciągle trafia na dobre okazje
rwać włosy z głowybyć załamanym sytuacjązepsuł się komputer z niezapisaną pracą
pokrzyżować komuś planyprzeszkodzić komuś w czymśremont boiska przeszkodził w meczu

W związku frazeologicznym czasownik dopasowujemy do bohatera, np. Ewa rwała włosy z głowy, a chłopcy rwali włosy z głowy.

Wyrażenia o czasie

O czasie mówimy często w sposób przenośny.

WyrażenieZnaczenie
czas leci, czas uciekaczas mija bardzo szybko
nie mieć czasubyć bardzo zajętym
zatrzymać czaszachować chwilę, np. na zdjęciu albo we wspomnieniach
w mgnieniu oka, w okamgnieniubardzo szybko
trwać wiecznośćtrwać bardzo długo, dłużyć się

Nie myl wyrażeń czas ucieka i nie mieć czasu. Pierwsze mówi o tym, jak szybko mija czas. Drugie mówi o człowieku, który jest bardzo zajęty.

Wyrażenia w mgnieniu oka i trwać wieczność mają przeciwne znaczenia.

Przykład

Wakacje minęły w mgnieniu oka, a ostatnia lekcja przed nimi trwała wieczność.

Czasy czasownika

Czasownik informuje, kiedy odbywa się czynność. Ma trzy czasy.

  • czas przeszły - mówi o tym, co już było, np. czytałam, pływał;
  • czas teraźniejszy - mówi o tym, co dzieje się teraz, np. czytam, pływa;
  • czas przyszły - mówi o tym, co dopiero będzie, np. będę czytać, popłynę.
czasy czasownikaprzeszłyczytałampływałteraźniejszyczytampływaprzyszłybędę czytaćpopłynę
Czasy czasownika

Formę czasu przyszłego tworzymy z dwóch wyrazów (będę czytać) albo z jednego (popłynę, przeczytam).

Jak rozpoznać czas? Sprawdź, które słowo pasuje do czasownika: wczoraj, teraz czy jutro. Wczoraj pływałem, teraz pływam, jutro będę pływać.

Nie każdy wyraz o czasie jest czasownikiem. Minuta, godzina i wieczność to rzeczowniki.

Jak wyciągnąć wniosek

Wniosek to myśl, którą wyciągamy z kilku faktów albo historii. Szukamy, co je łączy i czego nas uczą.

Wniosek wyciągamy w trzech krokach:

  • zbieramy fakty;
  • sprawdzamy, co się w nich powtarza;
  • zapisujemy, czego nas to uczy albo co zrobimy inaczej.

Przykład

W poniedziałek i w czwartek spóźniłem się do szkoły. Oba razy położyłem się spać bardzo późno. Wniosek: będę wcześniej chodzić spać.

Dobry wniosek wynika z faktów. Nie dopisujemy do niego tego, czego fakty nie pokazują.

Tak pracuje detektyw, czyli osoba, która rozwiązuje zagadki i tropi tajemnice. Musi być spostrzegawczy i umieć łączyć fakty. Nie może też dać się zwieść pozorom, czyli wierzyć w to, co się tylko wydaje.

Szyfrowanie i szyfr z hasłem

Międzynarodowy Dzień Składanki i Łamigłówki obchodzimy 29 stycznia. Przypomina, że zagadki, rebusy i puzzle ćwiczą pamięć, koncentrację i logiczne myślenie.

Szyfrowanie to ukrywanie prawdziwego znaczenia tekstu. Odczyta go tylko osoba, która zna klucz. Zaszyfrowaną wiadomość nazywamy też zakodowaną.

W szyfrze podstawieniowym każdą literę zastępujemy inną literą albo symbolem, np. obrazkiem. Klucz pokazuje, jaki znak stoi zamiast każdej litery.

Szyfr z hasłem to odmiana szyfru podstawieniowego. Pod alfabetem wpisujemy hasło, a dalej pozostałe litery alfabetu.

1Zapisz alfabetA Ą B C Ć D E Ę F G H ...2Wpisz hasło bez powtórzeńKOTEK → KOTE pod literami A Ą B C3Dopisz pozostałe litery alfabetupod Ć D E Ę: A Ą B C (bez K, O, T, E)4Zamieniaj litery według kluczaDACH → ĄKEĘ
Szyfr z hasłem KOTEK

Zapamiętaj

Każda litera może się pojawić w kluczu tylko raz. Dlatego w haśle pomijamy powtórzone litery, a z reszty alfabetu dopisujemy tylko te, których nie było w haśle.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego