Polski
Części mowy, -ów, przepis, fakt i opinia, rzeczownik - Między nami 4
Sprawdzony zestawZestaw uczy, czym jest wyraz i jak odróżnić odmienne części mowy od nieodmiennych. Powtórzysz pisownię ó w zakończeniach -ów, -ówka, -ówna z wyjątkami, wyrazy dźwiękonaśladowcze, budowę przepisu kulinarnego, różnicę między faktem a opinią oraz rzeczownik: przypadki z pytaniami, liczbę i rodzaj.
Zestaw do podręcznika
Część III, Świat dorosłych, świat dzieci. Świat dorosłych, świat dzieci: części mowy, -ów, -ówka, -ówna, rzeczownik
Między nami 4. Podręcznik. Reforma 2026 (GWO) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
37 pytań w 4 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Wyraz i części mowy
Etap 1 · 4 fiszki · 8 pytań
Etap 2: Pisownia -ów i dźwięki
Etap 2 · 4 fiszki · 9 pytań
Etap 3: Przepis, fakt i opinia
Etap 3 · 6 fiszek · 10 pytań
Etap 4: Rzeczownik: przypadki i rodzaj
Etap 4 · 6 fiszek · 10 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Wyraz
Element języka, który służy ludziom do porozumiewania się. Wyrazy nazywają np. ludzi, zwierzęta, rośliny, rzeczy, cechy, liczby i czynności, a niektóre określają miejsce lub czas. Każdy wyraz jest określoną częścią mowy.
2.Odmienne części mowy
Wyrazy, które zmieniają swoją formę w zdaniu, np. lampa - lampy, o lampie; rysuję - rysujesz, rysował; zielony - zielonymi.
3.Nieodmienne części mowy
Wyrazy, które zawsze mają tę samą formę, w każdym zdaniu, np. albo, nad, bardzo.
4.Jak odróżnić odmienną część mowy od nieodmiennej?
Wstawiamy wyraz do kilku zdań. Jeśli zmienia formę, np. lampa - z lampą, to odmienna część mowy. Jeśli zostaje taki sam, np. albo, to nieodmienna część mowy.
5.Pisownia ó w zakończeniach -ów, -ówka, -ówna
Ó piszemy w wyrazach zakończonych na -ów i -ówka, np. Kraków, kolegów, kreskówka, złotówka. Ó piszemy też w zakończeniu -ówna.
6.Wyjątki od pisowni -ówka
Przez u piszemy wyrazy: skuwka, wsuwka, zasuwka.
7.Zakończenie -ówna
Dawniej dodawano je do nazwisk córek, np. Kowalówna to córka pana Kowala. Dziś ta końcówka występuje bardzo rzadko.
8.Wyraz dźwiękonaśladowczy
Wyraz, który naśladuje lub nazywa dźwięki i odgłosy. Naśladują je np. miau, tik-tak, puk, puk. Nazywają je np. skrzypienie, szum, kumkanie.
9.Przepis kulinarny
Informacja o tym, z czego i w jaki sposób możemy przyrządzić potrawę.
10.Budowa przepisu kulinarnego
Nazwa potrawy; liczba porcji, czas przygotowania i stopień trudności; składniki z ilościami; sposób wykonania w ponumerowanych krokach, często z rysunkami. Ilość podajemy np. w gramach, dekagramach, mililitrach, szklankach, łyżeczkach albo szczyptach.
11.Polecenia w przepisie kulinarnym
Sposób wykonania zapisujemy jako polecenia: w formie rozkazującej (obierz, wymieszaj), w bezokoliczniku (obrać, wymieszać) albo w formie „my” (obieramy, mieszamy).
12.Fakt
To, co się działo lub dzieje w rzeczywistości. Fakt można sprawdzić, np. w encyklopedii. Przykład: Wisła jest najdłuższą rzeką w Polsce.
13.Opinia
Czyjś pogląd, ocena, przekonanie o czymś. Inna osoba może mieć inną opinię. Przykład: Jesień jest najpiękniejszą porą roku.
14.Jak rozpoznać opinię?
Opinię często poprzedzają wyrażenia: myślę, sądzę, uważam, według mnie, moim zdaniem, jestem przekonany. Zawiera też oceny, np. najlepszy, nudny. Fakt da się sprawdzić w źródłach wiedzy, a opinii - nie.
15.Rzeczownik
Część mowy, która nazywa osoby, zwierzęta, rośliny, przedmioty i zjawiska, np. nauczycielka, jeż, tulipan, plecak, tęcza. Odpowiada na pytania kto? co? i inne pytania wynikające z odmiany.
16.Przypadki rzeczownika
W odmianie rzeczowników polskich jest siedem przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, narzędnik, miejscownik i wołacz. Rzeczownik zmienia formę zależnie od pytania.
17.Pytania przypadków
M. kto? co? (jest); D. kogo? czego? (nie ma); C. komu? czemu? (przyglądam się); B. kogo? co? (widzę); N. (z) kim? (z) czym? (idę); Ms. (o) kim? (o) czym? (myślę); W. o! (o ty!). Wyrazy w nawiasach pomagają odmieniać.
18.Liczba rzeczownika
Rzeczownik odmienia się przez przypadki i liczby. Liczba pojedyncza nazywa jedną rzecz lub osobę, np. jeż. Liczba mnoga nazywa więcej, np. jeże.
19.Rodzaj rzeczownika
Każdy rzeczownik ma swój rodzaj: męski (ten plecak), żeński (ta gumka) albo nijaki (to pióro). Rzeczownik nie odmienia się przez rodzaje, tylko po prostu ma pewien rodzaj.
20.Jak określić rodzaj rzeczownika?
Stawiamy rzeczownik w mianowniku liczby pojedynczej i sprawdzamy, z którym słowem się łączy: ten, ta czy to. Np. z kredkami - kredka - ta kredka, czyli rodzaj żeński.
Notatka
Wyraz i części mowy
Wyraz to element języka, który służy ludziom do porozumiewania się. Z wyrazów budujemy zdania.
Wyrazy nazywają:
- ludzi, np. strażak,
- zwierzęta, np. bocian,
- rośliny, np. paproć,
- rzeczy, np. latarka,
- cechy, np. życzliwy,
- liczby, np. dwanaście,
- czynności, np. czesać.
Niektóre wyrazy pomagają określić miejsce albo czas, np. za (domem), wcześnie (wstał), przed (obiadem).
Każdy wyraz jest określoną częścią mowy. Części mowy dzielimy na dwie grupy: odmienne i nieodmienne.
Odmienne i nieodmienne części mowy
Odmienne części mowy zmieniają formę w zdaniu. Nieodmienne części mowy mają zawsze tę samą formę.
Jak to sprawdzić krok po kroku:
- wstawiamy wyraz do kilku różnych zdań,
- patrzymy, czy trzeba zmienić jego formę,
- jeśli forma się zmienia, wyraz jest odmienny, a jeśli zostaje taka sama - nieodmienny.
Przykład
Tu stoi kubek. Nie ma kubka. Woda jest w kubku. Wyraz kubek zmienia formę, więc jest odmienny.
Wyraz obok w każdym zdaniu wygląda tak samo: siedzę obok, stoisz obok. Jest więc nieodmienny.
Nie myl form jednego wyrazu z wyrazami pokrewnymi. Kubek, kubka, kubkiem to formy jednego wyrazu, a kubeczek to inny wyraz.
Ó w zakończeniach -ów, -ówka, -ówna
Wyrazy zakończone na -ów i -ówka piszemy przez ó. Często słyszymy wtedy f, ale zapisujemy w.
- -ów mają np. nazwy miejscowości (Tarnów, Chorzów) oraz wiele rzeczowników w liczbie mnogiej, które odpowiadają na pytania kogo? czego?, np. nie ma balonów, zegarów.
- -ówka mają np. lodówka, ciężarówka, grochówka.
- -ówna to zakończenie, które też piszemy przez ó. Dawniej dodawano je do nazwisk córek, np. Kołodziejówna to córka pana Kołodzieja. Dziś występuje bardzo rzadko.
Zapamiętaj
Wyjątki od pisowni -ówka piszemy przez u: skuwka, wsuwka, zasuwka.
Wyjątki łatwiej zapamiętać razem z ich znaczeniem. Skuwka to nasadka na długopis, wsuwka przytrzymuje włosy, a zasuwka zamyka drzwi.
Wyrazy dźwiękonaśladowcze
Wyraz dźwiękonaśladowczy naśladuje albo nazywa dźwięki i odgłosy. Takie wyrazy dzielimy więc na dwie grupy.
- Wyrazy naśladujące brzmią podobnie jak sam dźwięk. Często są krótkie i powtarzane, np. kap, kap albo dzyń, dzyń.
- Wyrazy nazywające mówią, jak nazywa się dany odgłos, np. brzęczenie, rżenie, gwizd.
Jak rozpoznać grupę? Zadajemy pytanie: czy ten wyraz brzmi jak dźwięk, czy podaje jego nazwę?
Wyrazy naśladujące dźwięki często stoją w tekście z wykrzyknikiem. Czytamy je na głos tak, żeby przypominały prawdziwy dźwięk.
Przepis kulinarny
Przepis kulinarny to informacja o tym, z czego i w jaki sposób możemy przyrządzić potrawę. Ma stałe części, które pokazuje rysunek.
Ilość składników podajemy np. w gramach, dekagramach albo mililitrach. Czasem jednostką jest szklanka, łyżeczka lub szczypta, np. szczypta soli, łyżeczka cukru.
Polecenia w sposobie wykonania mogą mieć trzy formy:
- forma rozkazująca, np. ubij, posól,
- bezokolicznik, np. ubić, posolić,
- forma „my”, np. ubijamy, solimy.
Ważne
Kroki numerujemy i układamy w takiej kolejności, w jakiej je wykonujemy. W całym przepisie warto używać jednej formy poleceń.
Fakt i opinia
Fakt to to, co się działo lub dzieje w rzeczywistości. Opinia to czyjś pogląd, ocena albo przekonanie o czymś.
| Cecha | Fakt | Opinia |
|---|---|---|
| czy da się sprawdzić? | tak, np. w encyklopedii | nie |
| typowe wyrażenia | brak | myślę, uważam, moim zdaniem |
| przykład | Tatry leżą na południu Polski. | Moim zdaniem góry są ciekawsze niż morze. |
Jak rozpoznać opinię? Szukamy też wyrażeń: sądzę, według mnie, jestem przekonany. Opinię zdradzają też słowa oceniające, np. wspaniały, okropny.
Ważne
Opinia nie jest błędem. To czyjeś zdanie, a inna osoba może mieć inną opinię. Swoją opinię warto uzasadnić, np. zdaniem ze słowem ponieważ.
Rzeczownik i jego przypadki
Rzeczownik to część mowy, która nazywa osoby, zwierzęta, rośliny, przedmioty i zjawiska, np. listonosz, sarna, mlecz, nożyczki, mgła. Odpowiada na pytania kto? co? i inne pytania wynikające z odmiany.
Rzeczownik odmienia się przez przypadki i liczby. Przypadków jest siedem. Każdy ma swoje pytania i wyraz pomocniczy.
| Przypadek | Pytania | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|---|
| mianownik (M.) | kto? co? (jest, są) | żyrafa | żyrafy |
| dopełniacz (D.) | kogo? czego? (nie ma) | żyrafy | żyraf |
| celownik (C.) | komu? czemu? (przyglądam się) | żyrafie | żyrafom |
| biernik (B.) | kogo? co? (widzę) | żyrafę | żyrafy |
| narzędnik (N.) | (z) kim? (z) czym? (idę) | (z) żyrafą | (z) żyrafami |
| miejscownik (Ms.) | (o) kim? (o) czym? (myślę) | (o) żyrafie | (o) żyrafach |
| wołacz (W.) | o! (o ty!, o wy!) | żyrafo! | żyrafy! |
Mianownik odpowiada na pytania kto? co?, a biernik - na pytania kogo? co? Rozróżnić je pomaga wyraz pomocniczy: jest żyrafa, ale widzę żyrafę.
Liczba i rodzaj rzeczownika
Rzeczownik w liczbie pojedynczej nazywa jedną osobę lub rzecz, np. kasztan. W liczbie mnogiej nazywa więcej osób lub rzeczy, np. kasztany.
Każdy rzeczownik ma swój rodzaj: męski (ten), żeński (ta) albo nijaki (to). Rzeczownik nie odmienia się przez rodzaje, tylko po prostu ma pewien rodzaj.
Jak określić rodzaj krok po kroku:
- stawiamy rzeczownik w mianowniku liczby pojedynczej,
- sprawdzamy, czy pasuje do niego ten, ta czy to,
- odczytujemy rodzaj.
Np. z pudełkami - pudełko - to pudełko, czyli rodzaj nijaki.
Rodzaju nie zgadujemy po ostatniej literze. Wyraz kierowca kończy się na -a, ale mówimy ten kierowca, więc ma rodzaj męski. Wyraz noc kończy się spółgłoską, ale mówimy ta noc, więc ma rodzaj żeński.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
40 fiszek uczy się 7
uczy się 2
16 fiszek
14 fiszek uczy się 1
20 fiszek
40 fiszek uczy się 7
