Edytor tekstu - style, spis treści i korespondencja seryjna

1.Styl (nazwany zestaw ustawień formatowania)

Zapisany pod nazwą zestaw ustawień formatowania, np. krój i wielkość czcionki, kolor, wyrównanie i odstępy. Nadaje się go fragmentom tekstu jednym wyborem, a zmiana definicji stylu zmienia od razu wszystkie fragmenty, które go mają.

2.Styl akapitowy

Styl, który działa na cały akapit, nawet gdy kursor stoi tylko w jego środku. Obejmuje formatowanie znaków i akapitu: wyrównanie, wcięcia, interlinię i odstępy przed akapitem i po nim. Przykłady: tekst podstawowy, nagłówki.

3.Styl znakowy

Styl, który działa tylko na zaznaczone znaki, np. jedno słowo w zdaniu. Zmienia wygląd znaków (krój, wielkość, kolor, pogrubienie, kursywę), ale nie ustawienia akapitu, takie jak wyrównanie czy wcięcia.

4.Style nagłówków (Nagłówek 1, Nagłówek 2…)

Wbudowane style akapitowe dla tytułów części dokumentu, ułożone w poziomy: Nagłówek 1 dla rozdziałów, Nagłówek 2 dla podrozdziałów itd. Tworzą strukturę dokumentu, z której edytor buduje spis treści, panel nawigacji i numerację rozdziałów.

5.Dlaczego tytuły rozdziałów formatuje się stylami, a nie ręcznie?

Styl zapewnia jednolity wygląd wszystkich tytułów, a zmiana stylu zmienia je wszystkie naraz. Tylko tytuły ze stylami nagłówków trafiają do automatycznego spisu treści; tekst pogrubiony i powiększony ręcznie nie jest dla edytora nagłówkiem.

6.Szablon dokumentu

Plik wzorcowy z gotowymi ustawieniami strony, stylami i stałymi elementami, np. logo w nagłówku. Nowy dokument utworzony z szablonu przejmuje te ustawienia, a sam szablon pozostaje niezmieniony, więc można go używać wiele razy.

7.Wcięcia akapitu

Odsunięcie tekstu akapitu od marginesu: wcięcie lewe i prawe odsuwają cały akapit, wcięcie pierwszego wiersza odsuwa tylko pierwszy wiersz, a wcięcie wiszące odsuwa wszystkie wiersze oprócz pierwszego, np. w bibliografii. Wcięć nie robi się spacjami.

8.Interlinia

Odstęp między kolejnymi wierszami w obrębie akapitu, np. pojedynczy, 1,5 wiersza albo podwójny. To co innego niż odstęp przed akapitem i po nim, który oddziela całe akapity.

9.Odstępy przed akapitem i po nim

Ustawienie akapitu, które dodaje wolne miejsce nad akapitem lub pod nim. Zastępuje wstawianie pustych akapitów klawiszem Enter, które psuje układ przy zmianach w tekście.

10.Tabulator

Ustawiona pozycja w wierszu, do której przeskakuje kursor po naciśnięciu klawisza Tab. Tabulator może wyrównywać tekst do lewej, do prawej, do środka albo liczby do przecinka dziesiętnego. Służy do równego układania tekstu w kolumnach zamiast wielu spacji.

11.Znaki wiodące tabulatora

Znaki, np. kropki albo kreski, którymi edytor wypełnia puste miejsce przed pozycją tabulatora. Tak powstają kropki między tytułem rozdziału a numerem strony w spisie treści albo linie do wpisania danych w formularzu.

12.Twarda spacja (spacja nierozdzielająca)

Spacja, przy której edytor nie przeniesie następnego wyrazu do nowego wiersza. Wstawia się ją po jednoliterowych spójnikach i przyimkach (a, i, o, u, w, z), żeby nie zostawały na końcu wiersza, a także między liczbą a jednostką (10 kg) i między inicjałem a nazwiskiem.

13.Dywiz a półpauza

Dywiz to krótka kreska bez spacji, która łączy części wyrazu, np. biało-czerwony, i służy do przenoszenia wyrazów. Półpauza jest dłuższa: stoi w zakresach liczb i dat (bez spacji) oraz jako myślnik w zdaniu (ze spacjami po obu stronach).

14.Podstawowe zasady wprowadzania tekstu

Klawisz Enter kończy akapit, a nie wiersz - wiersze edytor łamie sam. Między wyrazami stawia się jedną spację; przed kropką, przecinkiem, dwukropkiem i znakiem zapytania spacji nie ma, a po nich jest. Spacji nie stawia się też wewnątrz nawiasów i cudzysłowów.

15.Automatyczny spis treści

Spis tytułów rozdziałów z numerami stron, który edytor tworzy sam z akapitów oznaczonych stylami nagłówków. Poziom nagłówka określa poziom wpisu w spisie, a wpisy mogą działać jak odnośniki do rozdziałów.

16.Aktualizacja spisu treści

Spis treści nie zmienia się sam po edycji dokumentu. Po dodaniu, usunięciu lub zmianie nagłówków albo po przesunięciu tekstu na inne strony trzeba go zaktualizować: całość, gdy zmieniły się nagłówki, albo tylko numery stron.

17.Podpis (legenda) rysunku lub tabeli

Tekst wstawiany funkcją podpisu, z automatycznym numerem, np. „Rysunek 3. Schemat sieci” albo „Tabela 1. Wyniki”. Po dodaniu albo usunięciu rysunku numeracja kolejnych podpisów się przesuwa. Zwykle podpis rysunku stoi pod nim, a tytuł tabeli - nad nią.

18.Spis ilustracji i spis tabel

Automatyczne spisy rysunków albo tabel z numerami stron, które edytor tworzy z podpisów wstawionych funkcją podpisu. Podobnie jak spis treści wymagają aktualizacji po zmianach w dokumencie.

19.Przypis dolny i przypis końcowy

Przypis to objaśnienie albo źródło oznaczone w tekście numerem odsyłacza. Przypis dolny stoi na dole tej samej strony, a końcowy - na końcu dokumentu albo sekcji. Edytor sam numeruje przypisy i zmienia numery po dodaniu lub usunięciu przypisu.

20.Nagłówek i stopka strony

Obszary w górnym i dolnym marginesie strony, których treść powtarza się na każdej stronie sekcji, np. tytuł pracy, nazwisko autora albo numer strony. Można ustawić inną treść na pierwszej stronie oraz na stronach parzystych i nieparzystych.

21.Automatyczny numer strony w stopce

Numer strony wstawia się do nagłówka lub stopki jako pole, które edytor sam przelicza przy każdej zmianie dokumentu. Można ukryć numer na stronie tytułowej, wybrać format liczb i w nowej sekcji zacząć numerację od wybranej liczby.

22.Sekcja dokumentu

Część dokumentu oddzielona podziałem sekcji, która może mieć własne ustawienia strony: orientację, marginesy, liczbę kolumn, nagłówek i stopkę oraz numerację stron. Nowy dokument ma jedną sekcję.

23.Rodzaje podziału sekcji

Podział od następnej strony zaczyna nową sekcję na nowej stronie, np. dla strony w innej orientacji. Podział ciągły zaczyna nową sekcję na tej samej stronie, np. gdy pod tytułem tekst ma biec w dwóch kolumnach. Są też podziały od strony parzystej i nieparzystej.

24.Jedna strona poziomo w dokumencie z pionowymi stronami

Przed tą stroną i po niej wstawia się podziały sekcji od następnej strony. Powstaje osobna sekcja, w której zmienia się orientację na poziomą, a pozostałe strony zostają pionowe. Przydaje się np. dla szerokiej tabeli albo wykresu.

25.Kolumny tekstu

Układ, w którym tekst biegnie jak w gazecie: od góry do dołu pierwszej kolumny, potem w następnej. Można ustawić liczbę kolumn, ich szerokość, odstęp i linię między nimi, a podział kolumny przenosi tekst na początek kolejnej. Żeby kolumny objęły tylko część strony, oddziela się ją podziałami sekcji ciągłymi.

26.Podział strony a podział sekcji

Podział strony tylko przenosi dalszy tekst na nową stronę, a ustawienia strony się nie zmieniają. Podział sekcji pozwala dodatkowo zmienić ustawienia, np. orientację, kolumny, nagłówek i stopkę. Żadnego z nich nie zastępuje się wieloma naciśnięciami klawisza Enter.

27.Śledzenie zmian (tryb recenzji)

Tryb, w którym edytor zapisuje każdą poprawkę jako zmianę do zatwierdzenia: tekst wstawiony i usunięty jest wyróżniony, zmiany formatowania są opisane, a przy każdej zmianie widać jej autora i czas. Dokument można wtedy poprawiać bez utraty pierwotnej wersji.

28.Komentarz w dokumencie

Uwaga przypięta do zaznaczonego fragmentu, widoczna na marginesie, z nazwą autora. Nie zmienia treści dokumentu. Można na nią odpowiedzieć, oznaczyć ją jako rozwiązaną albo usunąć.

29.Akceptowanie i odrzucanie zmian

Autor przegląda śledzone zmiany i każdą przyjmuje albo odrzuca, pojedynczo lub wszystkie naraz. Zaakceptowana zmiana staje się zwykłym tekstem, a odrzucona przywraca stan sprzed poprawki. Przed wysłaniem gotowego dokumentu trzeba rozstrzygnąć wszystkie zmiany i usunąć komentarze.

30.Korespondencja seryjna

Automatyczne tworzenie wielu podobnych dokumentów, np. zaproszeń, dyplomów, listów albo kopert, przez połączenie jednego dokumentu głównego ze źródłem danych. Każdy rekord źródła daje jedną kopię dokumentu z własnymi danymi.

31.Dokument główny korespondencji seryjnej

Wzór z tekstem wspólnym dla wszystkich adresatów, np. treścią zaproszenia, i z polami scalania w miejscach, w których mają się pojawić dane konkretnej osoby.

32.Źródło danych korespondencji seryjnej

Tabela z danymi adresatów, np. w arkuszu kalkulacyjnym, bazie danych albo tabeli edytora. Pierwszy wiersz zawiera nazwy kolumn, czyli pól (np. Imię, Nazwisko, Klasa), a każdy kolejny wiersz to jeden rekord, czyli jeden adresat.

33.Pole scalania

Znacznik w dokumencie głównym odpowiadający kolumnie źródła danych, np. «Imię». Podczas scalania edytor wstawia w to miejsce wartość z kolejnych rekordów. Zestaw rekordów można przefiltrować, np. wybrać tylko uczniów jednej klasy.

34.Scalanie do nowego dokumentu

Ostatni etap korespondencji seryjnej: edytor tworzy nowy plik, w którym dla każdego rekordu jest osobna kopia dokumentu głównego z wstawionymi danymi. Taki plik można przejrzeć, poprawić i wydrukować. Scalać można też od razu do drukarki albo do wiadomości e-mail.

35.Eksport dokumentu do PDF

Zapis dokumentu w formacie PDF, który wygląda tak samo na każdym urządzeniu i w każdym programie, bez zmian czcionek i układu. Nadaje się do wysyłania i drukowania gotowej pracy, ale trudniej go edytować, więc plik edytora warto zachować.