Roślinność piętrowa w górach

1.Piętrowość roślinności

Układ stref roślinnych zmieniających się wraz ze wzrostem wysokości nad poziomem morza. W górach warunki klimatyczne zmieniają się podobnie jak przy przemieszczaniu się od niższych do wyższych szerokości geograficznych, dlatego roślinność występuje pasami.

2.Regiel dolny

Piętro leśne położone niżej, zwykle z lasami mieszanymi (buk, jodła, świerk) lub liściastymi (buczyny). W polskich górach jest to piętro silnie przekształcone przez człowieka (wyręby, sadzenie świerka); osady i pola leżą głównie niżej, na pogórzu.

3.Regiel górny

Wyższe piętro leśne, w którym dominują lasy iglaste, odporne na niższe temperatury i krótszy okres wegetacyjny. Drzewa są tu bardziej przystosowane do surowszego klimatu niż w reglu dolnym.

4.Piętro kosodrzewiny

Piętro ponad górną granicą lasu, gdzie drzewa nie tworzą już zwartego lasu. Dominują niskie, płożące formy roślin, zwłaszcza kosodrzewina, dobrze znoszące wiatr, chłód i zaleganie śniegu.

5.Piętro hal

Piętro górskich łąk występujące powyżej kosodrzewiny. Rosną tu głównie trawy, byliny i niskie rośliny zielne, przystosowane do krótkiego okresu wegetacyjnego oraz silnych wiatrów.

6.Piętro turni

Najwyższe piętro roślinności w wysokich górach. Warunki są bardzo surowe, dlatego roślinność jest skąpa i występuje tylko w szczelinach skał lub w postaci pojedynczych, odpornych gatunków.

7.Górna granica lasu

Najwyższa wysokość, do której drzewa mogą tworzyć zwarty las. Powyżej tej granicy temperatura, wiatr i długość okresu wegetacyjnego nie sprzyjają wzrostowi drzew.

8.Okres wegetacyjny

Czas w roku, w którym warunki temperatury pozwalają roślinom na wzrost i rozwój. Wraz ze wzrostem wysokości nad poziomem morza okres wegetacyjny się skraca, co wpływa na skład roślinności.

9.Czynniki piętrowości

Do najważniejszych należą spadek temperatury wraz z wysokością, zmiany opadów, silniejszy wiatr, grubość pokrywy śnieżnej, nasłonecznienie stoków oraz rodzaj podłoża i gleb. Wspólnie decydują o tym, jakie rośliny mogą rosnąć na danej wysokości.

10.Stok dowietrzny

Stok zwrócony w stronę napływu wilgotnych mas powietrza. Zwykle otrzymuje więcej opadów, co wpływa na wilgotność gleb i rozwój roślinności.

11.Stok zawietrzny

Stok położony po przeciwnej stronie niż napływ wilgotnego powietrza. Często jest suchszy, co może powodować inne warunki rozwoju roślin niż na stoku dowietrznym.

12.Ekspozycja stoku

Kierunek, w którym zwrócony jest stok względem stron świata. Wpływa na ilość energii słonecznej, temperaturę i wilgotność, a więc także na rozmieszczenie roślinności.