Bazy danych: relacje i klucze główne

1.Relacyjna baza danych

Baza danych zorganizowana w postaci powiązanych tabel. Każda tabela przechowuje dane o określonym typie obiektów, a relacje między tabelami pozwalają łączyć informacje bez ich zbędnego powielania.

2.Tabela

Zbiór danych dotyczących jednego rodzaju obiektów, np. uczniów, książek lub zamówień. Tabela składa się z kolumn opisujących cechy oraz wierszy zawierających konkretne rekordy.

3.Rekord

Jeden wiersz tabeli opisujący pojedynczy obiekt, np. jednego ucznia albo jedno zamówienie. Rekord ma miejsce na wartość w każdym polu tabeli (niektóre pola mogą pozostać puste).

4.Pole

Kolumna tabeli przechowująca jeden rodzaj informacji, np. imię, data urodzenia lub cena. Pole ma nazwę i zwykle określony typ danych.

5.Klucz główny

Pole lub zestaw pól jednoznacznie identyfikujących każdy rekord w tabeli. Wartość klucza głównego musi być unikalna i nie może być pusta.

6.Klucz obcy

Pole w jednej tabeli, które odwołuje się do klucza głównego w innej tabeli. Dzięki temu można tworzyć relacje między tabelami i zachować spójność danych.

7.Relacja jeden do jednego

Powiązanie, w którym jednemu rekordowi z jednej tabeli odpowiada najwyżej jeden rekord z drugiej i odwrotnie. Stosowane rzadziej, np. gdy dane rozdziela się ze względów organizacyjnych.

8.Relacja jeden do wielu

Powiązanie, w którym jednemu rekordowi z pierwszej tabeli może odpowiadać wiele rekordów z drugiej, ale każdy rekord z drugiej wskazuje tylko jeden rekord z pierwszej. To najczęstszy typ relacji.

9.Relacja wiele do wielu

Powiązanie, w którym wielu rekordom z jednej tabeli może odpowiadać wielu rekordów z drugiej. W relacyjnych bazach danych zwykle realizuje się je przez dodatkową tabelę pośredniczącą.

10.Integralność referencyjna

Zasada mówiąca, że wartość klucza obcego musi wskazywać istniejący rekord w tabeli nadrzędnej albo być pusta, jeśli projekt na to pozwala. Chroni to przed „osieroconymi” danymi.

11.Unikalność klucza

Właściwość klucza głównego polegająca na tym, że żadna jego wartość nie może się powtórzyć w obrębie tabeli. Dzięki temu każdy rekord jest rozpoznawalny jednoznacznie.

12.Tabela pośrednia

Dodatkowa tabela używana do odwzorowania relacji wiele do wielu. Zawiera zwykle co najmniej dwa klucze obce wskazujące rekordy z łączonych tabel.