Polski

Dziennik i pamiętnik - zapiski osobiste

Zestaw dla klasy 6 o dwóch formach zapisków osobistych. Dowiesz się, czym dziennik prowadzony na bieżąco różni się od pamiętnika pisanego z perspektywy czasu, jak zapisać datę, wydarzenia, myśli i uczucia oraz jak porządkować wydarzenia w narracji pierwszoosobowej.

Szkoła podstawowa22 fiszek27 pytań w 3 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

1.Zapiski osobiste

Teksty, w których autor opisuje własne przeżycia: wydarzenia, myśli i uczucia. Do zapisków osobistych należą dziennik i pamiętnik.

2.Dziennik

Zapiski prowadzone na bieżąco i regularnie, np. codziennie lub co kilka dni. Każdy wpis ma datę, a autor opisuje to, co wydarzyło się niedawno, i to, co czuje w chwili pisania.

3.Pamiętnik

Wspomnienia spisane po upływie dłuższego czasu. Autor opowiada o wydarzeniach z przeszłości, często z długiego okresu swojego życia, i ocenia je z perspektywy czasu.

4.Wpis

Pojedyncza część dziennika, zwykle dotycząca jednego dnia i rozpoczęta datą.

5.Data we wpisie

Zapis na początku wpisu w dzienniku: dzień tygodnia, dzień miesiąca, miesiąc, czasem rok, godzina lub miejsce, np. „Piątek, 3 października”.

6.Perspektywa czasowa

Odległość w czasie między wydarzeniem a jego opisaniem. W dzienniku jest krótka - autor pisze „na gorąco”. W pamiętniku jest długa - autor pisze z dystansu i zna dalszy ciąg wydarzeń.

7.Narracja pierwszoosobowa w zapiskach

Autor zapisków opowiada o sobie w pierwszej osobie: „poszłam”, „czułem”, „pomyśleliśmy”. Jest jednocześnie narratorem i głównym bohaterem.

8.Fikcyjny dziennik w książce

Utwór napisany w formie dziennika wymyślonego bohatera. Narratorem jest wtedy ten bohater, a nie autor książki.

9.Wspomnienie

Przywołanie w pamięci wydarzenia z przeszłości. Pamiętnik składa się ze wspomnień, np. „Pamiętam, jak pierwszy raz pojechałam nad morze”.

10.Refleksja

Przemyślenie, wniosek wyciągnięty z wydarzeń. W pamiętniku często ma postać komentarza z perspektywy czasu, np. „Dopiero po latach zrozumiałem, że…”.

11.Czasy w dzienniku

W dzienniku przeważa czas przeszły (co wydarzyło się dziś), ale pojawia się też czas teraźniejszy (co czuję teraz) i przyszły (co planuję na jutro).

12.Czasy w pamiętniku

W pamiętniku przeważa czas przeszły, bo autor opisuje dawne wydarzenia. Czas teraźniejszy pojawia się w komentarzach, np. „Dziś wiem, że…”.

13.Kolejność chronologiczna

Opisywanie wydarzeń w takiej kolejności, w jakiej się działy, np. od rana do wieczora albo od dzieciństwa do dorosłości.

14.Wyrażenia porządkujące czas

Słowa pomagające ułożyć wydarzenia w kolejności, np. „najpierw”, „potem”, „następnie”, „po południu”, „wieczorem”, „na koniec”, „kilka lat później”.

15.Opis przeżyć wewnętrznych

Opis tego, co ktoś czuje i myśli w danej sytuacji, np. strachu przed występem czy radości z wygranej. To ważna część zapisków osobistych.

16.Słownictwo nazywające uczucia

Wyrazy i zwroty opisujące emocje, np. „radość”, „tęsknota”, „rozczarowanie”, „wzruszenie”, „serce mi waliło”, „byłam wściekła”.

17.Subiektywność zapisków

Zapiski pokazują wydarzenia z punktu widzenia autora, razem z jego ocenami i opiniami. Inna osoba mogłaby opisać ten sam dzień zupełnie inaczej.

18.Język zapisków osobistych

Swobodny, osobisty i emocjonalny. Pojawiają się w nim wykrzyknienia, pytania zadawane samemu sobie i słownictwo nazywające uczucia.

19.Wybór wydarzeń w pamiętniku

Autor pamiętnika nie opisuje każdego dnia, tylko wybiera najważniejsze wydarzenia z dłuższego okresu, np. przeprowadzkę, pierwszy dzień w szkole, ważną przyjaźń.

20.Odbiorca zapisków

Dziennik autor pisze zwykle dla siebie. Pamiętnik często powstaje z myślą o innych czytelnikach, np. rodzinie albo kolejnych pokoleniach.

21.Dziennik czy pamiętnik w mowie potocznej

Na co dzień zeszyt, w którym codziennie coś zapisujemy, często nazywa się pamiętnikiem. Na lekcji polskiego zapiski prowadzone dzień po dniu to dziennik.

22.Akapit w zapiskach

Nowy akapit zaczynamy, gdy opisujemy nowe wydarzenie albo przechodzimy do nowej myśli. Dzięki temu tekst jest przejrzysty.

Notatka

Czym są zapiski osobiste

Zapiski osobiste to teksty, w których autor opisuje własne życie: wydarzenia, w których brał udział, swoje myśli i uczucia. Najważniejsze ich odmiany to dziennik i pamiętnik.

W obu formach autor opowiada o sobie w pierwszej osobie, czyli stosuje narrację pierwszoosobową: „poszłam”, „czułem się”, „pomyśleliśmy”. W prawdziwych zapiskach autor jest jednocześnie narratorem i głównym bohaterem. Jeśli jednak książka udaje dziennik wymyślonego bohatera, narratorem jest ten bohater, a nie autor książki.

Zapiski są subiektywne - pokazują świat oczami piszącego, razem z jego ocenami i emocjami.

Dziennik - zapis na bieżąco

Dziennik prowadzi się regularnie: codziennie albo co kilka dni. Składa się z wpisów, a każdy zaczyna się od daty. Autor opisuje to, co wydarzyło się niedawno, i to, co czuje w chwili pisania. Pisze „na gorąco”, więc często nie wie jeszcze, jak sprawy się skończą.

W dzienniku przeważa czas przeszły, ale pojawiają się też czas teraźniejszy („jestem szczęśliwa”) i przyszły („jutro zapytam Olę”). Dziennik zwykle piszemy dla siebie.

Przykład

„Piątek, 3 października. Dziś na wuefie strzeliłem pierwszego gola! Jeszcze teraz trzęsą mi się ręce z emocji.”

Pamiętnik - wspomnienia z perspektywy czasu

Pamiętnik to wspomnienia spisane po upływie dłuższego czasu, nawet wielu lat. Autor nie opisuje każdego dnia, tylko wybiera najważniejsze wydarzenia, np. przeprowadzkę, pierwszy dzień w nowej szkole albo ważną przyjaźń.

Autor pamiętnika zna dalszy ciąg wydarzeń, dlatego może je ocenić z dystansu. Często dodaje refleksję, czyli przemyślenie z dzisiejszej perspektywy. Przeważa czas przeszły, a czas teraźniejszy pojawia się w komentarzach. Pamiętniki często powstają z myślą o innych czytelnikach, np. rodzinie.

Przykład

„Tamtego lata po raz pierwszy pojechałam sama na obóz. Dziś wiem, że właśnie tam nauczyłam się samodzielności.”

Dziennik a pamiętnik - porównanie

Obie formy są zapiskami osobistymi pisanymi w pierwszej osobie i opisującymi wydarzenia, myśli i uczucia. Różnią się przede wszystkim perspektywą czasową:

  • dziennik - zapis na bieżąco, wpisy z datą, krótki odstęp od wydarzeń, emocje przeżywane „teraz”, autor nie zna dalszego ciągu,
  • pamiętnik - zapis po latach, wybór najważniejszych wydarzeń, ocena z dystansu, autor wie, jak wszystko się skończyło.

Zapamiętaj

Dziennik - piszę o tym, co dzieje się teraz. Pamiętnik - piszę o tym, co pamiętam z przeszłości.

Ważne

Na co dzień zeszyt z codziennymi zapiskami często nazywa się pamiętnikiem, ale na lekcji polskiego o formie decyduje sposób pisania: zapis dzień po dniu to dziennik.

Jak napisać dobre zapiski

Pisząc zapiski, opisuj wydarzenia w kolejności chronologicznej, czyli tak, jak się działy. Pomagają w tym wyrażenia porządkujące czas: „najpierw”, „potem”, „następnie”, „po południu”, „wieczorem”, „na koniec”, a w pamiętniku także „tamtego lata”, „kilka lat później”.

Każde nowe wydarzenie albo nową myśl zaczynaj od akapitu. Nie poprzestawaj na wyliczeniu faktów - dobry wpis zawiera też opis przeżyć wewnętrznych: co czułeś, o czym myślałeś, co cię zaskoczyło.

Sprawdź na koniec, czy w dzienniku jest data, czy w całym tekście konsekwentnie używasz pierwszej osoby i czy czytelnik zrozumie, co się wydarzyło i jak to przeżyłeś.

Język zapisków osobistych

Język dziennika i pamiętnika jest osobisty i emocjonalny. Pojawiają się w nim:

  • słownictwo nazywające uczucia: radość, tęsknota, rozczarowanie, wzruszenie,
  • zwroty obrazowo pokazujące emocje: „serce mi waliło”, „nogi miałam jak z waty”,
  • wykrzyknienia: „Nareszcie wakacje!”,
  • pytania zadawane samemu sobie: „Czy dobrze zrobiłam?”.

Słownictwo może być swobodne, bo autor pisze dla siebie lub bliskich, ale tekst nadal powinien być poprawny i zrozumiały. Dzięki temu zapiski po latach będą ciekawą pamiątką.

Quizy w tym zestawie

27 pytań w 3 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Pierwsze podejście. Klucz z punktacją i oceną jest na ostatniej stronie.

Pobierz sprawdzian (PDF)

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z języka polskiego