Dane personalne i okresy życia po angielsku

Temat danych personalnych obejmuje podstawowe informacje, których używamy, gdy przedstawiamy siebie, wypełniamy formularz albo opisujemy inną osobę. Najczęściej są to: imię i nazwisko, wiek, data urodzenia, miejsce urodzenia, adres, numer telefonu, e-mail, narodowość i czasem stan cywilny.

W języku angielskim trzeba zwracać uwagę na typowe nazwy pól w formularzach. First name to imię, a surname, last name lub family name to nazwisko. Date of birth oznacza datę urodzenia, a place of birth miejsce urodzenia. Nationality to narodowość, nie kraj zamieszkania.

W typowych wypowiedziach maturalnych uczeń powinien umieć podać te informacje o sobie oraz zapytać o nie drugą osobę. Często pojawiają się też pytania o zainteresowania, rodzinę i miejsce zamieszkania, bo należą do podstawowego opisu osoby.

Przy przedstawianiu się używamy prostych, bardzo częstych konstrukcji. Mówimy: My name is..., I am... years old, I come from..., I was born in... oraz I live in.... Jeśli chcemy opisać kogoś innego, zmieniamy osobę, np. She is 17 years old albo He was born in Gdańsk.

Warto pamiętać, że wiek po angielsku podaje się z czasownikiem to be, a nie z odpowiednikiem polskiego „mieć”. Dlatego poprawnie powiemy: I am 16 years old, a nie forma dosłownie tłumaczona z polskiego.

Przy opisie oficjalnym może pojawić się też słownictwo takie jak marital status i occupation. W codziennej rozmowie częściej używa się prostszych słów, np. job zamiast occupation.

W zakresie danych personalnych często pojawia się też stan cywilny. Najważniejsze określenia to: single — stanu wolnego, married — żonaty lub zamężna, divorced — rozwiedziony lub rozwiedziona, widowed — owdowiały lub owdowiała. To słownictwo spotyka się szczególnie w formularzach i bardziej formalnych opisach.

Na poziomie licealnym dobrze znać też słowo occupation, czyli zawód, oraz umieć odróżnić je od słów związanych z zainteresowaniami, np. hobby czy interests. Dane personalne nie ograniczają się tylko do dokumentów — przydają się również w krótkich wypowiedziach ustnych, e-mailach, wpisach na blogu i autoprezentacji.

Drugą ważną częścią tego tematu są okresy życia. Najczęściej omawia się kolejno: birth i wczesne dzieciństwo, childhood, adolescence lub teenage years, następnie adulthood, middle age i old age. Te pojęcia pomagają opisywać rozwój człowieka oraz zmiany zachodzące w życiu.

Childhood to dzieciństwo, czyli wczesny etap życia. Teenager to nastolatek, zwykle osoba między 13. a 19. rokiem życia. Adolescence oznacza okres dorastania i jest słowem nieco bardziej formalnym. Adulthood to dorosłość, a middle age wiek średni.

W odniesieniu do osób starszych lepiej używać neutralnych określeń, takich jak elderly albo older people, zwłaszcza w bardziej uprzejmym stylu. W zadaniach szkolnych często trzeba porównać dzieciństwo i dorosłość albo opowiedzieć, jak zmieniają się obowiązki i zainteresowania człowieka na kolejnych etapach życia.

Przy opisie etapów życia przydają się nie tylko rzeczowniki, ale też czasowniki i stałe wyrażenia. Bardzo ważne jest be born, czyli „urodzić się”, używane zwykle w czasie przeszłym: I was born in 2008. Kolejne przydatne wyrażenie to grow up — dorastać, oraz bring up — wychowywać dziecko.

Można też używać połączeń takich jak start school, leave school, become an adult, get married czy retire, jeśli mówimy o kolejnych momentach życia człowieka. Tego typu słownictwo pojawia się w wypowiedziach o rodzinie, planach na przyszłość i wspomnieniach z przeszłości.

W wypowiedziach maturalnych często trzeba połączyć dane personalne z historią życia. Uczeń powinien więc umieć nie tylko powiedzieć, kim jest, ale także krótko opisać swoje dzieciństwo, obecny etap życia oraz plany związane z dorosłością.

Na sprawdzianie lub maturze ten temat pojawia się zwykle w zadaniach na słownictwo, uzupełnianie formularza, krótkie dialogi oraz tworzenie prostych wypowiedzi. Możesz zostać poproszony o przedstawienie siebie, opis kolegi, podanie podstawowych informacji w e-mailu albo opowiedzenie o swoim dzieciństwie i obecnym życiu.

Warto ćwiczyć nie tylko pojedyncze słowa, ale też całe gotowe struktury. Dzięki temu łatwiej reagować spontanicznie. Dobrze znać połączenia: first name and surname, date of birth, place of birth, marital status, teenage years, in my childhood, when I grow up.

Najczęstsze błędy to mylenie name i surname, błędne podawanie wieku oraz niepoprawna forma przy was born. Im więcej ćwiczysz pełnych zdań, tym łatwiej użyjesz tego słownictwa poprawnie w praktyce.