Stopniowanie i porównania w angielskim

W języku angielskim przymiotniki i wiele przysłówków można stopniować, aby porównywać osoby, rzeczy, miejsca, sposoby działania i zjawiska. Wyróżniamy stopień równy, stopień wyższy i stopień najwyższy.

Przymiotnik opisuje rzeczownik, np. tall, interesting, cheap. Przysłówek określa najczęściej czasownik, np. quickly, carefully, well. To rozróżnienie jest ważne, bo wpływa na wybór poprawnej formy w zdaniu.

Stopień równy to forma podstawowa wyrazu. Stopień wyższy służy zwykle do porównania dwóch elementów, a stopień najwyższy do wskazania jednego elementu wyróżniającego się w całej grupie.

Krótkie przymiotniki najczęściej tworzą stopień wyższy przez dodanie -er, a najwyższy przez -est. Przykłady: small → smaller → the smallest, fast → faster → the fastest, young → younger → the youngest.

Przy przymiotnikach zakończonych na -y zwykle zamieniamy y na i: easy → easier → the easiest, happy → happier → the happiest. W niektórych krótkich wyrazach dochodzi też do podwojenia spółgłoski: big → bigger → the biggest.

Dłuższe przymiotniki zazwyczaj stopniujemy za pomocą more i the most: more interesting, the most interesting, more expensive, the most expensive.

Wiele przysłówków zakończonych na -ly też tworzy stopniowanie z more i the most: more carefully, the most carefully, more slowly, the most slowly.

Część najczęściej używanych wyrazów ma stopniowanie nieregularne i tych form trzeba nauczyć się na pamięć. Najważniejsze przykłady to: good → better → the best, well → better → the best, bad → worse → the worst, badly → worse → the worst.

Do bardzo częstych należą także: much/many → more → the most oraz little → less → the least. W szkolnych zadaniach często pojawiają się też formy od far: farther/further oraz the farthest/the furthest.

Warto pamiętać, że good to zwykle przymiotnik, a well często pełni funkcję przysłówka. Dlatego powiemy a good student, ale she sings well i she sings better than me.

Aby powiedzieć, że dwie osoby lub rzeczy są takie same pod względem danej cechy, używamy konstrukcji as...as. Przykład: Tom is as tall as Ben. Tę samą budowę można stosować z przysłówkami: She speaks as clearly as her teacher.

Jeśli chcemy pokazać, że jakaś cecha występuje w mniejszym stopniu, używamy not as...as albo not so...as. Przykład: This film is not as interesting as the book.

Do wyrażenia „taki sam jak” służy konstrukcja the same as. Jest ona inna niż as...as, bo odnosi się nie tylko do cechy, ale często do tego samego typu rzeczy, wyglądu lub sytuacji. Przykład: My bag is the same as yours.

Przy mniejszym nasileniu cechy można też używać less i the least, zwłaszcza z dłuższymi wyrazami: less expensive, the least useful.

W stopniu wyższym bardzo często używamy than, np. older than, more difficult than, more carefully than. Comparative zwykle porównuje dwa elementy: Anna is taller than Kate. He drives more slowly than his brother.

Stopień najwyższy wskazuje element wyróżniający się w grupie. Dlatego często pojawiają się po nim określenia takie jak in the class, of all, in my family. Przykład: She is the most hardworking student in the class. This is the cheapest shop in town.

W zdaniach ze stopniem najwyższym zwykle pojawia się the. To jeden z najczęstszych punktów sprawdzanych na testach i maturze. Uczniowie często zapominają o rodzajniku albo mylą stopień wyższy z najwyższym.

Najczęstszy błąd to double comparative lub double superlative, czyli użycie dwóch form naraz: more better, more easier, the most fastest. Trzeba wybrać tylko jeden sposób stopniowania.

Drugi częsty problem to zły spójnik po porównaniu. Po comparative używamy than, a przy porównaniu równości as...as. Niepoprawne są więc konstrukcje typu taller as albo as tall than.

Uważaj też na pisownię. Przykład: easy → easier, happy → happier, big → bigger. Błędy ortograficzne w tych formach są częste w zadaniach otwartych.

Na poziomie liceum warto umieć nie tylko utworzyć formę, ale też dobrać ją do sensu zdania. Jeśli porównujesz dwie rzeczy, zwykle potrzebujesz comparative. Jeśli wybierasz jedną z całej grupy, użyj superlative. Gdy mówisz o takiej samej cesze, wybierz as...as albo the same as, zależnie od znaczenia.