Hiszpański
Hiszpański od podstaw - gramatyka i codzienna komunikacja
autor: DAVSON
Powtórz podstawy wymowy, przedstawianie się, odmianę czasowników i najważniejsze zasady gramatyczne. Naucz się opisywać osoby i codzienność, mówić o jedzeniu i zdrowiu oraz pytać o drogę i reagować w rozmowie.
Podcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
50 pytań w 5 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Podstawy i pierwsza rozmowa
Etap 1 · 8 fiszek · 10 pytań
Etap 2: Rzeczowniki i opisywanie cech
Etap 2 · 7 fiszek · 10 pytań
Etap 3: Czasowniki i codzienność
Etap 3 · 9 fiszek · 10 pytań
Etap 4: Miejsca, jedzenie i zdrowie
Etap 4 · 8 fiszek · 10 pytań
Etap 5: Konstrukcje w praktyce
Etap 5 · 8 fiszek · 10 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Wymowa H, J, Ñ, LL, CH i RR
H jest nieme, J brzmi podobnie do polskiego „ch”, Ñ jak „ń”, LL najczęściej jak „j”, a CH jak „cz”. RR wymawia się mocno, z drżeniem języka.
2.Jak zapytać o pisownię, powtórzenie i znaczenie?
¿Cómo se escribe? - Jak to się pisze? ¿Cómo se deletrea? - Jak się literuje? ¿Puedes repetir? - Czy możesz powtórzyć? ¿Qué significa...? - Co oznacza...? Más despacio, por favor. - Wolniej, proszę.
3.Tworzenie liczebników od 31 do 99 oraz różnica między cien i ciento
W liczbach z jednościami łączymy nazwę dziesiątki, y i nazwę jedności. Samo 100 to cien; przed dalszym ciągiem liczby używamy ciento.
4.Liczebniki porządkowe od pierwszego do piątego
Primero - pierwszy, segundo - drugi, tercero - trzeci, cuarto - czwarty, quinto - piąty. Przed rzeczownikiem rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej primero i tercero skracają się do primer i tercer.
5.Powitania i pożegnania zależne od pory dnia
Buenos días - dzień dobry rano; buenas tardes - dzień dobry po południu; buenas noches - dobry wieczór lub dobranoc. Hasta mañana znaczy „do jutra”, a hasta luego - „do zobaczenia później”.
6.Jak pytać o imię, wiek, pochodzenie i miejsce zamieszkania?
¿Cómo te llamas? - Jak się nazywasz? ¿Cuántos años tienes? - Ile masz lat? ¿De dónde eres? - Skąd jesteś? ¿Dónde vives? - Gdzie mieszkasz? Wiek podajemy z tener, a nie z ser.
7.Hiszpańskie zaimki osobowe
Yo - ja; tú - ty; él/ella - on/ona; usted - pan/pani; nosotros/nosotras - my; vosotros/vosotras - wy; ellos/ellas - oni/one; ustedes - państwo/wy. Formy na -as oznaczają grupy samych kobiet, a formy na -os także grupy mieszane. Zaimek często pomijamy, bo osobę wskazuje czasownik.
8.Najważniejsze wyrazy pytające i zapis pytań
Cómo - jak; qué - co; dónde - gdzie; de dónde - skąd; quién/quiénes - kto; cuál/cuáles - który/które, jaki/jakie; por qué - dlaczego; cuánto/cuánta/cuántos/cuántas - ile. Pytanie rozpoczynamy znakiem ¿ i kończymy znakiem ?.
9.Rodzaj rzeczowników hiszpańskich
Rzeczowniki mają rodzaj męski lub żeński. Zakończenie -o najczęściej wskazuje rodzaj męski, a -a żeński, ale istnieją wyjątki. Rodzaju trzeba uczyć się razem z rzeczownikiem i jego rodzajnikiem.
10.Trzy zasady tworzenia liczby mnogiej rzeczowników
Po samogłosce dodajemy -s, a po spółgłosce -es. Przy zakończeniu -z zmieniamy z na c i dodajemy -es.
11.Uzgadnianie przymiotnika z rzeczownikiem
Przymiotnik dopasowujemy do hiszpańskiego rodzaju i liczby rzeczownika. Przymiotniki na -o zwykle mają formy -o, -a, -os, -as. Przymiotniki na -e lub spółgłoskę często mają tę samą formę dla obu rodzajów, ale zmieniają liczbę.
12.Rodzajniki określone i nieokreślone - formy i zastosowanie
Określone: el, la, los, las - wskazują znaną, konkretną osobę lub rzecz. Nieokreślone: un, una, unos, unas - wprowadzają nieokreślone osoby lub rzeczy. W obu grupach kolejność form to: męski pojedynczy, żeński pojedynczy, męski mnogi, żeński mnogi.
13.Przymiotniki dzierżawcze - formy i uzgadnianie
Mi/mis - mój; tu/tus - twój; su/sus - jego, jej, ich, pana, pani, państwa. Zmieniają się tylko według liczby posiadanych rzeczy. Nuestro/nuestra/nuestros/nuestras - nasz oraz vuestro/vuestra/vuestros/vuestras - wasz dopasowują się do rodzaju i liczby posiadanego rzeczownika.
14.Este, esta, estos, estas i esto
Este wskazuje rzeczownik męski pojedynczy, esta - żeński pojedynczy, estos - męski mnogi, estas - żeński mnogi. Oznaczają „ten”, „ta”, „ci/te”. Esto oznacza „to” i nie towarzyszy konkretnemu rzeczownikowi rodzaju męskiego ani żeńskiego.
15.Regularne porównywanie cech
Más + przymiotnik + que oznacza „bardziej… niż”; menos + przymiotnik + que - „mniej… niż”; tan + przymiotnik + como - „tak… jak”. Przymiotnik dopasowujemy do opisywanego rzeczownika.
16.Nieregularne stopniowanie grande, pequeño, bueno i malo
Grande - mayor: duży - większy/starszy; pequeño - menor: mały - mniejszy/młodszy; bueno - mejor: dobry - lepszy; malo - peor: zły - gorszy. Mayor i menor mogą odnosić się do wieku.
17.Presente de indicativo - zastosowanie i odmiana regularnych czasowników na -ar
Czas teraźniejszy opisuje czynności obecne, zwykłe i regularne. Od bezokolicznika odcinamy -ar i dodajemy kolejno dla yo, tú, él/ella, nosotros/as, vosotros/as, ellos/ellas: -o, -as, -a, -amos, -áis, -an.
18.Końcówki regularnych czasowników na -er i -ir
Dla yo, tú, él/ella, nosotros/as, vosotros/as, ellos/ellas końcówki -er to: -o, -es, -e, -emos, -éis, -en; końcówki -ir to: -o, -es, -e, -imos, -ís, -en. Dodajemy je po usunięciu końcówki bezokolicznika.
19.Ser i tener - znaczenie i pełna odmiana
Ser - być: soy, eres, es, somos, sois, son. Tener - mieć: tengo, tienes, tiene, tenemos, tenéis, tienen. Kolejność: yo, tú, él/ella, nosotros/as, vosotros/as, ellos/ellas. Tener służy także do podawania wieku.
20.Querer, poder i preferir - znaczenie i pełna odmiana
Querer - chcieć/kochać: quiero, quieres, quiere, queremos, queréis, quieren. Poder - móc/potrafić: puedo, puedes, puede, podemos, podéis, pueden. Preferir - woleć: prefiero, prefieres, prefiere, preferimos, preferís, prefieren. Kolejność: yo, tú, él/ella, nosotros/as, vosotros/as, ellos/ellas.
21.Ir, hacer i salir - znaczenie i pełna odmiana
Ir - iść/jechać: voy, vas, va, vamos, vais, van. Hacer - robić: hago, haces, hace, hacemos, hacéis, hacen. Salir - wychodzić: salgo, sales, sale, salimos, salís, salen. Kolejność: yo, tú, él/ella, nosotros/as, vosotros/as, ellos/ellas.
22.Ver, saber i estar - znaczenie i pełna odmiana
Ver - widzieć/oglądać: veo, ves, ve, vemos, veis, ven. Saber - wiedzieć/umieć: sé, sabes, sabe, sabemos, sabéis, saben. Estar - być, znajdować się, czuć się: estoy, estás, está, estamos, estáis, están. Kolejność: yo, tú, él/ella, nosotros/as, vosotros/as, ellos/ellas.
23.Czasowniki zwrotne - budowa oraz zmiany w acostarse i despertarse
Bezokoliczniki zwrotne kończą się na -se. Przed odmienionym czasownikiem stawiamy: me, te, se, nos, os, se, odpowiednio do osoby. W acostarse występuje zmiana o na ue, a w despertarse e na ie; nie występuje ona w nosotros i vosotros.
24.Podawanie godziny i pytanie „o której?”
¿Qué hora es? - Która godzina? Dla pierwszej używamy es la una, dla pozostałych son las. Y dodaje minuty, menos odejmuje je od następnej godziny; cuarto to kwadrans, media - pół godziny. ¿A qué hora? oznacza „o której?”; odpowiadamy a la una lub a las z inną godziną.
25.Podstawowe przybory szkolne
El cuaderno - zeszyt; el lápiz - ołówek; el bolígrafo - długopis; la regla - linijka; la goma - gumka.
26.Podstawowe pomieszczenia i wyposażenie domu
El dormitorio - sypialnia; el salón - salon; la cocina - kuchnia; la cama - łóżko; el armario - szafa.
27.Określanie położenia - podstawowe wyrażenia
Encima de - na; debajo de - pod; delante de - przed; detrás de - za; al lado de - obok.
28.Podstawowe miejsca w mieście
La farmacia - apteka; el ayuntamiento - urząd miasta; la estación de tren - dworzec kolejowy; la parada de autobús - przystanek autobusowy; la oficina de correos - poczta.
29.Jak zapytać o drogę i podać podstawowe wskazówki?
¿Cómo puedo llegar a...? - Jak mogę dotrzeć do...? Sigue todo recto. - Idź prosto. Gira a la derecha. - Skręć w prawo. Gira a la izquierda. - Skręć w lewo. Cruza la calle. - Przejdź przez ulicę.
30.Posiłki i podstawowe zwroty w restauracji
El desayuno - śniadanie; la comida - obiad/posiłek; la merienda - podwieczorek; la cena - kolacja. La cuenta, por favor. oznacza „Poproszę rachunek”.
31.Gustar i encantar - zaimki, liczba i przeczenie
Gustar znaczy dosłownie „podobać się”. Osobę wskazują me, te, le, nos, os, les. Gusta stosujemy przy jednej rzeczy lub bezokoliczniku, gustan przy liczbie mnogiej. Przeczenie tworzymy przez no przed zaimkiem. Encanta/encantan działa tak samo i oznacza „uwielbiać”.
32.Doler - jak powiedzieć, że coś kogoś boli?
Osobę wskazują me, te, le, nos, os, les. Duele łączymy z częścią ciała w liczbie pojedynczej, a duelen z liczbą mnogą. ¿Qué te duele? oznacza „Co cię boli?”.
33.Ser, estar i hay - różnice w zastosowaniu
Ser określa tożsamość, pochodzenie, narodowość, zawód oraz cechy charakteru i wyglądu. Estar określa położenie, samopoczucie i stan. Hay informuje o istnieniu osoby lub rzeczy i ma tę samą formę przy liczbie pojedynczej i mnogiej.
34.Deber i tener que - budowa oraz różnica
Deber + bezokolicznik wyraża powinność, radę lub obowiązek: „powinienem”. Tener que + bezokolicznik wyraża konieczność: „muszę”. Odmieniamy pierwszy czasownik, a następny pozostawiamy w bezokoliczniku.
35.Necesitar i poder - budowanie wypowiedzi o potrzebach i możliwościach
Necesitar oznacza „potrzebować”; łączymy je z rzeczownikiem albo bezokolicznikiem. Odmiana: necesito, necesitas, necesita, necesitamos, necesitáis, necesitan. Poder + bezokolicznik oznacza „móc/potrafić coś zrobić”; odmieniamy tylko poder.
36.Muy, mucho, poco, un poco, demasiado i bastante
Muy - bardzo; mucho - dużo; poco - mało; un poco - trochę; demasiado - za dużo; bastante - dość/wystarczająco. Przy rzeczowniku mucho przyjmuje formy mucho, mucha, muchos, muchas zgodnie z jego rodzajem i liczbą.
37.Algo, nada, también i tampoco
Algo - coś; nada - nic; también - też; tampoco - też nie. A mí también wyraża zgodność z wypowiedzią twierdzącą o upodobaniach, a a mí tampoco - zgodność z przeczeniem. W przeczeniu przed czasownikiem stosujemy no.
38.Przyimki i obowiązkowe połączenia al oraz del
A - do/na/o godzinie; de - z/od/o; en - w/na; por - przez/z powodu/o porze; para - dla/aby/do; con - z; sin - bez; sobre - na/o; hasta - aż do. A z el łączy się w al, de z el w del. Z la pozostają a la i de la.
39.Me, te i le jako zaimki dopełnienia dalszego
Me - mi/mnie; te - ci/tobie; le - mu/jej/panu/pani. Wskazują odbiorcę, np. rzeczy dawanej, pożyczanej lub kupowanej. Zazwyczaj stoją przed odmienionym czasownikiem. ¿Me prestas...? i ¿Me dejas...? służą do proszenia o pożyczenie.
40.Warunek realny z si
Si oznacza „jeśli”. Warunek wyrażamy czasem teraźniejszym, a następnie podajemy skutek w czasie teraźniejszym, np. z deber lub poder i bezokolicznikiem. Konstrukcja pozwala uzależnić radę lub możliwość od spełnienia warunku.
Notatka
Wymowa, liczby i pierwsza rozmowa
W hiszpańskim h nie wymawiamy, j brzmi podobnie do polskiego „ch”, a ñ jak „ń”. Połączenie ll najczęściej brzmi jak „j”, ch jak „cz”, a rr wymaga mocnego drżenia języka. Przed e lub i litera c ma w Hiszpanii wymowę międzyzębową, a w Ameryce Łacińskiej brzmi jak „s”.
W liczbach od 31 do 99 zawierających jedności wstawiamy y, np. sesenta y ocho - 68. Wcześniejsze formy trzeba zapamiętać, m.in. once, doce, quince, dieciséis, veintidós. Liczebniki porządkowe to primero, segundo, tercero, cuarto, quinto; skrócenie przed męskim rzeczownikiem daje np. el tercer piso.
Przedstawiając się, rozdzielaj imię, pochodzenie, narodowość i miejsce zamieszkania: Me llamo…, Soy de…, Soy…, Vivo en…. Nazwy krajów i narodowości to np. Francia - francés/francesa, Italia - italiano/italiana, Alemania - alemán/alemana.
Ważne
Wiek wyrażamy przez tener, nie przez ser. Pytanie ¿Cuántos años tienes? wymaga odpowiedzi rozpoczynającej się od Tengo….
Zwroty pomagające podtrzymać rozmowę: No entiendo - nie rozumiem; ¿Puede repetir? - czy może pan/pani powtórzyć; ¿Cómo se dice…? - jak się mówi; No lo sé - nie wiem. Pytania otwieramy znakiem ¿ i zamykamy znakiem ?.
Rodzaj, liczba i określanie rzeczownika
Końcówki pomagają rozpoznać rodzaj rzeczownika, ale nie dają pewności: el problema i el día są męskie, a la foto żeńska. W zdaniu kierujemy się rodzajem hiszpańskim, nie polskim tłumaczeniem.
Liczbę mnogą tworzymy przez dodanie -s po samogłosce i -es po spółgłosce. Przy zakończeniu -z zmieniamy też literę na c. Zmiana liczby rzeczownika pociąga za sobą zmianę jego określeń, np. una casa blanca przechodzi w unas casas blancas.
| Rodzaj i liczba | Określony | Nieokreślony | Wskazujący |
|---|---|---|---|
| Męski pojedynczy | el | un | este |
| Żeński pojedynczy | la | una | esta |
| Męski mnogi | los | unos | estos |
| Żeński mnogi | las | unas | estas |
Rodzajnik nieokreślony wprowadza nową osobę lub rzecz, a określony pozwala wrócić do czegoś już znanego. Forma esto oznacza „to”, gdy nie wymieniamy konkretnego rzeczownika.
Przy określaniu właściciela patrzymy na posiadaną rzecz: su mochila to jego, jej albo ich plecak, natomiast sus mochilas oznacza wiele plecaków. Formy nuestro i vuestro zmieniają również rodzaj, np. nuestros cuadernos, vuestras reglas.
Rodzina, wygląd, charakter i porównania
W słownictwie rodzinnym rozróżniaj los padres - rodziców, los hermanos - rodzeństwo i los abuelos - dziadków. El tío/la tía to wujek/ciocia, el primo/la prima - kuzyn/kuzynka, a el sobrino/la sobrina - bratanek lub siostrzeniec/bratanica lub siostrzenica. Jedynak to hijo único, jedynaczka - hija única.
Opis osoby łączy kilka konstrukcji: cechy podajemy z ser, a włosy, oczy i wiek z tener. Wygląd określają np. bajo, fuerte, moreno, pelirrojo; charakter - alegre, generoso, tímido, perezoso. Opis włosów może obejmować długość, kształt i kolor: Tiene el pelo corto y rizado.
Przymiotnik przyjmuje rodzaj i liczbę opisywanej osoby lub rzeczy. Nie każdy wymaga osobnej formy żeńskiej: amable, inteligente i joven mogą opisywać obie płcie. Zawody również mają różne sposoby tworzenia form: profesor/profesora, actor/actriz, ale el cantante/la cantante.
Porównanie budujemy, wybierając najpierw relację: większe nasilenie cechy, mniejsze nasilenie albo równość. Można powiedzieć Mi casa es más grande que tu casa lub Mi casa es tan grande como tu casa. Nieregularne pary bueno - mejor i malo - peor trzeba zapamiętać; mayor i menor mogą odnosić się do wieku.
Czas teraźniejszy i najważniejsze czasowniki
Presente de indicativo służy do mówienia o tym, co dzieje się teraz, zwykle lub regularnie. W odmianie regularnej usuwamy końcówkę bezokolicznika i dołączamy końcówkę osoby.
| Osoba | -ar | -er | -ir |
|---|---|---|---|
| yo | -o | -o | -o |
| tú | -as | -es | -es |
| él/ella | -a | -e | -e |
| nosotros/as | -amos | -emos | -imos |
| vosotros/as | -áis | -éis | -ís |
| ellos/ellas | -an | -en | -en |
Do grup należą m.in. trabajar, escuchar, comprar; beber, leer, aprender; escribir, abrir, recibir. Zaimek osobowy często opuszczamy, ponieważ końcówka czasownika wskazuje wykonawcę czynności.
Formy nieregularne wymagają osobnej nauki. W pierwszej osobie zwróć uwagę na soy, tengo, voy, hago, salgo, veo, sé, estoy. W czasownikach querer i preferir pojawia się zmiana na ie, a w poder na ue; formy nosotros i vosotros jej nie mają.
W czasownikach zwrotnych osobę wskazują jednocześnie zaimek i czasownik: te duchas, se peina, os laváis. W acostarse i despertarse pamiętaj dodatkowo o zmianie samogłoski poza nosotros i vosotros.
Godziny, kalendarz i opis codzienności
Rozróżniaj pytanie o obecną godzinę ¿Qué hora es? od pytania o porę czynności ¿A qué hora?. Przy pierwszej godzinie używamy es la una, a przy pozostałych son las. Po pełnej godzinie dodajemy minuty przez y, przed następną godziną odejmujemy je przez menos.
Przykład
Son las seis y media oznacza 6:30, a Son las siete menos cinco - 6:55. Początek czynności o drugiej wyrażamy przez a las dos.
Dni tygodnia to lunes, martes, miércoles, jueves, viernes, sábado, domingo. Piszemy je małą literą; el viernes oznacza „w piątek”, a los viernes - „w piątki”. Pory roku to primavera, verano, otoño, invierno. Przy miesiącach i porach roku występuje en, np. en junio, en otoño.
Opis dnia porządkuj określeniami primero - najpierw, después - później, por la mañana, por la tarde, por la noche. Czynności domowe to m.in. poner la mesa, quitar la mesa, lavar los platos, sacar la basura i pasear al perro.
Częstotliwość pozwala odróżnić rutynę od czynności sporadycznych: siempre - zawsze, normalmente - zazwyczaj, a menudo - często, a veces - czasami, raramente - rzadko, casi nunca - prawie nigdy, nunca - nigdy. Dokładną częstość podają todos los días, una vez a la semana, dos veces a la semana.
Szkoła, dom, miasto i wskazywanie drogi
W szkole przydają się nazwy przyborów: el estuche - piórnik, la mochila - plecak, el sacapuntas - temperówka, las tijeras - nożyczki. Nazwy miejsc to m.in. el aula - sala lekcyjna, el comedor - stołówka, el gimnasio - sala gimnastyczna, la biblioteca - biblioteka.
Opis domu zacznij od pomieszczeń, a następnie przejdź do wyposażenia. El baño to łazienka, el pasillo - korytarz, el jardín - ogród; el escritorio to biurko, la estantería - regał, el espejo - lustro, la alfombra - dywan.
Istnienie wyrażamy przez hay, położenie znanej rzeczy przez estar, a cechę przez ser. Można połączyć te funkcje: Hay un sofá en el salón. El sofá está cerca de la ventana. Es grande. Formę está zmieniamy na están, gdy opisujemy położenie wielu rzeczy.
Relacje przestrzenne określają entre - pomiędzy, enfrente de - naprzeciwko, cerca de - blisko, lejos de - daleko od, dentro de - wewnątrz, fuera de - na zewnątrz. Stronę wskazują a la derecha de i a la izquierda de.
Pytając o drogę, użyj ¿Dónde está…? albo ¿Cómo puedo llegar a…?. W odpowiedzi rozróżniaj ruch i położenie: gira każe skręcić, a está mówi, gdzie coś jest. Sigue hasta… wyznacza punkt dojścia, toma la primera calle - pierwszą ulicę, a toma la segunda calle - drugą.
Jedzenie, upodobania i zdrowie
Wśród produktów rozróżniaj el pescado - rybę jako jedzenie i el pez - zwierzę. La fruta to owoce, la verdura - warzywa, los dulces - słodycze. Napoje to m.in. el agua, el zumo, el té, el café, la leche. Posiłki porządkują słowa desayuno, comida, merienda, cena.
Przy gustar osoba jest odbiorcą wrażenia, a forma czasownika zależy od tego, co się podoba. Dlatego jedna rzecz i czynność łączą się z gusta, a rzeczownik mnogi z gustan. Zaimki me, te, le, nos, os, les wskazują osobę. Tak samo dobieramy encanta/encantan i duele/duelen.
Zapamiętaj
Liczba osób nie rozstrzyga wyboru gusta/gustan ani duele/duelen. Sprawdź liczbę rzeczy, które się podobają, albo części ciała, które bolą.
W restauracji quisiera służy do uprzejmego zamawiania, para mí znaczy „dla mnie”, a ¿Qué recomienda? jest pytaniem o polecenie dania. Na propozycję można odpowiedzieć Sí, por favor lub No, gracias. Głód wyraża tengo hambre, a pragnienie tengo sed.
Dolegliwości to m.in. la fiebre - gorączka, la tos - kaszel, la gripe - grypa, el resfriado - przeziębienie. La garganta oznacza gardło, las piernas - nogi, los dientes - zęby. W ćwiczeniach językowych rady budujemy przez debes i bezokolicznik, np. descansar, beber agua, quedarte en casa.
Potrzeby, obowiązki, ilość i reakcje egzaminacyjne
Poder wyraża możliwość lub umiejętność, necesitar potrzebę, deber powinność lub radę, a tener que konieczność. Gdy po nich występuje drugi czasownik, pozostaje w bezokoliczniku. Przy tener que nie wolno opuszczać que.
Wyrażenia ilości dobieraj do funkcji: muy wzmacnia cechę, np. muy amable, natomiast mucho przy rzeczowniku zmienia rodzaj i liczbę, np. muchas clases. Un poco znaczy trochę, bastante - dość, demasiado - za dużo. Pytania o ilość również uzgadniamy: cuánto dinero, cuánta agua, cuántos libros, cuántas mesas.
Przyimki wskazują kierunek, miejsce, pochodzenie lub cel. Con oznacza „z”, sin - „bez”, a para może wprowadzać odbiorcę albo cel działania. Połączenia a z el oraz de z el zapisujemy jako al i del, ale przy la zachowujemy dwa słowa.
Prośbę o pożyczenie można rozpocząć od ¿Me prestas…? lub ¿Me dejas…?. Odbiorcę czynności wskazują me, te, le, zwykle przed odmienionym czasownikiem. Przyjęcie prośby wyrażają Sí, claro, Aquí tienes, Por supuesto; odmowę - Lo siento, no tengo lub Lo siento, lo necesito.
También potwierdza zgodność z wypowiedzią twierdzącą, a tampoco z przeczeniem. Algo oznacza coś, nada - nic. Warunek wprowadzamy przez si bez akcentu; po nim podajemy sytuację, od której zależy skutek lub rada, np. Si tienes hambre, puedes comer.
Przed wypowiedzią pisemną wybierz potrzebne funkcje: dane osobowe, cechy, posiadanie, czynności, upodobania albo położenie. W opisie dnia zachowaj kolejność wydarzeń; w opisie osoby oddziel wygląd od charakteru, a w opisie pokoju najpierw wymień wyposażenie, potem określ jego położenie.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
Hiszpański od podstaw: wymowa, słownictwo i przedstawianie się40 fiszek
Hiszpański: czas, godziny, dni, miesiące i pory roku36 fiszek
Hiszpański: rodzina, wygląd, charakter i zawody40 fiszek
Hiszpański: ciało, zdrowie i udzielanie rad31 fiszek
Hiszpański: powitania, przedstawianie się i narodowości29 fiszek
Hiszpański: wymowa, liczby i kolory33 fiszki