Ilustracja do zestawu: Ciśnienie, prawo Pascala i prawo Archimedesa - Spotkania z fizyką 7

Fizyka

Ciśnienie, prawo Pascala i prawo Archimedesa - Spotkania z fizyką 7

Sprawdzony zestaw

Zestaw obejmuje nacisk, parcie i ciśnienie z jednostkami, ciśnienie hydrostatyczne i atmosferyczne z doświadczeniem Torricellego, prawo Pascala z prasą i hamulcami hydraulicznymi, prawo Archimedesa i warunki pływania ciał. Nauczysz się obliczać ciśnienie, parcie i siłę wyporu oraz poznasz nadciśnienie, podciśnienie i próżnię.

Szkoła podstawowa35 fiszek49 pytań w 5 etapachnotatka

Podcast

Ładuję…

Quizy w tym zestawie

49 pytań w 5 etapach

Odblokujesz je po dodaniu zestawu.

  1. Etap 1: Nacisk, parcie i ciśnienie

    Etap 1 · 9 fiszek · 10 pytań

  2. Etap 2: Ciśnienie w cieczy i w powietrzu

    Etap 2 · 9 fiszek · 10 pytań

  3. Etap 3: Prawo Pascala i prasa hydrauliczna

    Etap 3 · 4 fiszki · 9 pytań

  4. Etap 4: Siła wyporu i prawo Archimedesa

    Etap 4 · 5 fiszek · 10 pytań

  5. Etap 5: Pływanie ciał i podciśnienie

    Etap 5 · 8 fiszek · 10 pytań

  6. Powtórka z całości

    15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów

1.Nacisk (siła nacisku)

Składowa siły, z jaką jedno ciało działa na powierzchnię drugiego. Nacisk jest zawsze prostopadły do powierzchni, na którą działa. Na przykład pudełko leżące na stole naciska na blat siłą równą swojemu ciężarowi.

2.Ciśnienie

Wielkość liczbowa równa ilorazowi wartości siły nacisku i pola powierzchni, na którą ta siła działa: p=FnSp = \frac{F_n}{S}. Przy tej samej sile nacisku ciśnienie jest tym większe, im mniejsze jest pole powierzchni.

3.Paskal

Jednostka ciśnienia w układzie SI: 1 Pa=1 N1 m21~\mathrm{Pa} = \frac{1~\mathrm{N}}{1~\mathrm{m}^2}. Jeden paskal to ciśnienie, jakie wywiera siła nacisku 1 N działająca na powierzchnię 1 m21~\mathrm{m}^2. Nazwa upamiętnia francuskiego uczonego Blaise'a Pascala.

4.Wielokrotności paskala

Hektopaskal: 1 hPa=100 Pa1~\mathrm{hPa} = 100~\mathrm{Pa}, kilopaskal: 1 kPa=1000 Pa1~\mathrm{kPa} = 1000~\mathrm{Pa}, megapaskal: 1 MPa=1 000 000 Pa1~\mathrm{MPa} = 1\,000\,000~\mathrm{Pa}. Ciśnienie atmosferyczne podaje się zwykle w hektopaskalach.

5.Jak zmniejszyć albo zwiększyć ciśnienie?

Przy tej samej sile nacisku ciśnienie zmniejszamy, zwiększając pole powierzchni (narty, gąsienice koparki, kładzenie się na pękającym lodzie), a zwiększamy, zmniejszając to pole (ostrze noża, czubek pinezki).

Pole powierzchniWiększe -mniejsze ciśnienienartygąsienice koparkileżenie na lodzieMniejsze -większe ciśnienieostrze nożaczubek pinezki

6.Parcie

Siła nacisku cieczy lub gazu na płaską powierzchnię, np. na ściankę naczynia albo na ciało zanurzone w cieczy. Parcie, jak każdy nacisk, jest prostopadłe do powierzchni, na którą działa; wyrażamy je w niutonach.

7.Od czego zależy ciśnienie hydrostatyczne?

Ciśnienie hydrostatyczne to ciśnienie panujące w danym miejscu w cieczy, wywierane przez słup cieczy nad tym miejscem. Rośnie wraz z głębokością (wysokością słupa cieczy) i z gęstością cieczy. Na danej głębokości jest jednakowe we wszystkich kierunkach.

8.Doświadczenie z butelką z otworami

Cel: zbadać, jak ciśnienie w cieczy zależy od głębokości. Przebieg: w butelce robimy otwory na różnych wysokościach, zaklejamy je, napełniamy butelkę wodą i odklejamy taśmę. Obserwacja: najdalej tryska woda z dolnego otworu, najbliżej - z górnego. Wniosek: ciśnienie hydrostatyczne rośnie wraz z głębokością.

9.Wzór na ciśnienie hydrostatyczne

p=d⋅g⋅hp = d \cdot g \cdot h, gdzie dd - gęstość cieczy w kgm3\frac{\mathrm{kg}}{\mathrm{m}^3}, gg - współczynnik równy ok. 10 Nkg10~\frac{\mathrm{N}}{\mathrm{kg}}, hh - wysokość słupa cieczy nad danym miejscem w metrach. Wynik otrzymujemy w paskalach.

10.Jak obliczyć parcie cieczy na dno naczynia?

Mnożymy ciśnienie hydrostatyczne przy dnie przez pole powierzchni dna: Fn=p⋅SF_n = p \cdot S. Najpierw obliczamy ciśnienie ze wzoru p=d⋅g⋅hp = d \cdot g \cdot h, a pole wyrażamy w m2\mathrm{m}^2, aby parcie wyszło w niutonach.

11.Co to jest ciśnienie atmosferyczne?

Ciśnienie, jakie wywiera powietrze na Ziemię i wszystkie ciała znajdujące się w atmosferze ziemskiej. Powstaje, bo powietrze ma ciężar - wyższe warstwy atmosfery naciskają na niższe (pierwszy zauważył to Galileusz). Przy poziomie morza wynosi ok. 1000 hPa1000~\mathrm{hPa}.

12.Barometr

Przyrząd do pomiaru ciśnienia atmosferycznego. Pierwszy barometr skonstruował Evangelista Torricelli, uczeń Galileusza.

13.Ciśnienie atmosferyczne a wysokość nad poziomem morza

Im wyżej nad poziomem morza, tym niższe ciśnienie atmosferyczne. Na szczycie Mount Everestu (8848 m n.p.m.) wynosi ok. 300 hPa300~\mathrm{hPa}, dlatego himalaiści korzystają z butli tlenowych. Zmiany ciśnienia atmosferycznego wpływają też na pogodę, np. na opady.

14.Doświadczenie Torricellego

W 1643 r. Evangelista Torricelli napełnił rtęcią szklaną rurkę o długości 1 m, zatkał ją, odwrócił i wylotem zanurzył w naczyniu z rtęcią. Po odetkaniu część rtęci wypłynęła, a w rurce został słup o wysokości 760 mm760~\mathrm{mm}, nad nim - próżnia. Ciśnienie tego słupa rtęci jest równe ciśnieniu atmosferycznemu (ok. 1013 hPa1013~\mathrm{hPa}).

1Rurka 1 m pełna rtęci2Odwrócenie do naczynia z rtęcią3Odetkanie - część rtęciwypływa4Słup rtęci 760 mmnad nim próżnia

15.Dlaczego Torricelli użył rtęci?

Rtęć ma gęstość 13,6 razy większą niż woda, więc słup rtęci równoważący ciśnienie atmosferyczne jest 13,6 razy niższy niż słup wody. Z wodą rurka musiałaby mieć ponad 10 m: 760 mm⋅13,6=10 336 mm760~\mathrm{mm} \cdot 13{,}6 = 10\,336~\mathrm{mm}.

16.Doświadczenie ze szklanką wody i kartonikiem

Cel: wykazać istnienie ciśnienia atmosferycznego. Przebieg: szklankę pełną wody przykrywamy kartonikiem i odwracamy dnem do góry. Obserwacja: woda się nie wylewa. Wniosek: powietrze naciska na kartonik od spodu, wywierając ciśnienie większe niż woda od góry.

17.Prawo Pascala

Nacisk wywierany z zewnątrz na ciecz lub gaz powoduje jednakowy wzrost ciśnienia w całej objętości cieczy lub gazu.

18.Doświadczenie z piłeczką pingpongową i strzykawką

Cel: sprawdzić, jak ciecz przenosi nacisk. Przebieg: piłeczkę z kilkoma otworami i strzykawkę napełniamy wodą, wtykamy strzykawkę w piłeczkę i naciskamy tłoczek. Obserwacja: woda tryska ze wszystkich otworów z jednakową prędkością. Wniosek: ciecz przenosi nacisk jednakowo we wszystkie strony dzięki zderzeniom cząsteczek; tak samo zachowują się gazy.

19.Prasa hydrauliczna

Urządzenie działające na podstawie prawa Pascala, które zwielokrotnia siłę nacisku. Siła F2F_2 na dużym tłoku jest tyle razy większa od siły F1F_1 na małym tłoku, ile razy pole dużego tłoka S2S_2 jest większe od pola małego S1S_1: F2F1=S2S1\frac{F_2}{F_1} = \frac{S_2}{S_1}. Służy m.in. do kształtowania blachy, wyciskania soku i oleju oraz jako podnośnik.

20.Hamulce hydrauliczne

Działają na podstawie prawa Pascala: po naciśnięciu pedału hamulca płyn hamulcowy jest tłoczony w stronę tarcz (lub bębnów) hamulcowych i dociska klocki hamulcowe do tarcz zamocowanych przy kołach.

1Nacisk stopy na pedał2Płyn hamulcowy tłoczony do kół3Klocki dociśnięte do tarcz

21.Skąd się bierze siła wyporu?

Siła wyporu to siła zwrócona ku górze, działająca na ciało zanurzone w cieczy lub gazie. Powstaje, bo ciśnienie hydrostatyczne rośnie z głębokością: parcie na dolną powierzchnię ciała jest większe niż na górną, a parcia na boczne ścianki się równoważą.

22.Doświadczenie z prostopadłościanami na siłomierzu

Cel: zbadać siłę wyporu. Przebieg: siłomierzem mierzymy ciężar prostopadłościanu FgF_g, zanurzamy go całkowicie w wodzie i odczytujemy wskazanie FF; powtarzamy to dla prostopadłościanów tej samej wielkości z innych materiałów. Obserwacja: po zanurzeniu każde wskazanie maleje o tyle samo. Wniosek: siła wyporu jest równa Fg−FF_g - F i nie zależy od materiału ciała.

23.Woreczek z wodą na siłomierzu

Woreczek foliowy z wodą ważymy na siłomierzu, a potem zanurzamy go całkowicie w wodzie. Siłomierz wskazuje wtedy 0 N, bo ciężar woreczka z wodą i siła wyporu się równoważą. Wniosek: siła wyporu jest równa ciężarowi wypartej wody.

24.Prawo Archimedesa

Na każde ciało zanurzone w cieczy (lub w gazie) działa siła wyporu zwrócona ku górze i co do wartości równa ciężarowi wypartej cieczy (lub wypartego gazu). Prawo sformułował Archimedes, uczony żyjący w III w. p.n.e.

25.Wzór na siłę wyporu

Fw=dc⋅Vc⋅gF_w = d_c \cdot V_c \cdot g, gdzie dcd_c - gęstość cieczy, VcV_c - objętość wypartej cieczy, czyli objętość zanurzonej części ciała, gg - współczynnik równy ok. 10 Nkg10~\frac{\mathrm{N}}{\mathrm{kg}}. Objętość podstawiamy w m3\mathrm{m}^3, a gęstość w kgm3\frac{\mathrm{kg}}{\mathrm{m}^3}.

26.Od czego zależy siła wyporu?

Od gęstości cieczy i od objętości zanurzonej części ciała; nie zależy od materiału, z którego jest ciało. Im większa gęstość cieczy, tym większa siła wyporu. Jajko tonie w zwykłej wodzie, ale wypływa w wodzie mocno osolonej, bo sól zwiększa gęstość wody.

27.Prawo Archimedesa dla gazów

Na każde ciało umieszczone w gazie działa siła wyporu zwrócona ku górze, równa co do wartości ciężarowi wypartego gazu. Jest dużo mniejsza niż w cieczach, bo gazy mają małą gęstość. Balon z helem się unosi, bo hel ma mniejszą gęstość niż powietrze, a balon z powietrzem opada.

28.Warunki pływania ciał

Ciało tonie, gdy jego gęstość jest większa od gęstości cieczy (Fg>FwF_g > F_w). Wypływa na powierzchnię i pływa częściowo zanurzone, gdy jego gęstość jest mniejsza od gęstości cieczy. Tkwi całkowicie zanurzone, gdy obie gęstości są równe (Fg=FwF_g = F_w).

Gęstość ciała a cieczyWiększa -tonieciężar >wypórMniejsza -wypływawypór >ciężarRówna -tkwizanurzonewypór =ciężar

29.Doświadczenie z nakrętką i drewnianym klockiem

Cel: sprawdzić, które ciała toną. Przebieg: na wodzie kładziemy stalową nakrętkę i drewniany klocek, a klocek wpychamy pod wodę. Obserwacja: nakrętka opada na dno, a klocek wypływa i pływa częściowo zanurzony. Wniosek: stal ma większą gęstość niż woda i tonie, a drewno ma mniejszą gęstość i wypływa.

30.Klocek pływający częściowo zanurzony

Pływające ciało, np. drewniany klocek, jest w spoczynku, więc siła wyporu i ciężar się równoważą: Fw=FgF_w = F_g. Siła wyporu zależy tylko od objętości zanurzonej części ciała, dlatego wypływające ciało zatrzymuje się, gdy wypór zmaleje do wartości ciężaru.

31.Dlaczego stalowy statek nie tonie?

Statek, podobnie jak miseczka z plasteliny, zawiera dużo powietrza i wypiera dużą objętość wody. Jego średnia gęstość (razem z powietrzem) jest mniejsza niż gęstość wody, więc siła wyporu równoważy jego ciężar. Ta sama plastelina zgnieciona w kulkę tonie.

32.Zbiorniki balastowe łodzi podwodnej

Zbiorniki, które pozwalają łodzi podwodnej zanurzać się i wypływać. Napełniając je wodą albo wypompowując z nich wodę, zmienia się średnią gęstość łodzi: gdy jest większa od gęstości wody, łódź się zanurza, a gdy mniejsza - wypływa.

33.Nadciśnienie

Ciśnienie w zamkniętej przestrzeni wyższe niż ciśnienie atmosferyczne, np. w butli nurkowej ze sprężonym powietrzem albo w oponie. Ciśnienie w oponie podawane przez producenta to nadwyżka ponad ciśnienie atmosferyczne.

34.Podciśnienie

Ciśnienie w zamkniętej przestrzeni niższe niż ciśnienie atmosferyczne, np. w słomce podczas picia (ciśnienie atmosferyczne wpycha napój w górę), w rurze odkurzacza albo w pompie zasysającej wodę. Duże podciśnienie może spowodować zmiażdżenie zbiornika, czyli implozję.

W porównaniu z atmosferycznymWyższe -nadciśnienieoponabutla nurkaNiższe -podciśnieniesłomka przy piciurura odkurzacza

35.Próżnia

Przestrzeń, w której nie ma żadnych atomów ani cząsteczek (próżnia idealna) - warunki zbliżone panują w przestrzeni kosmicznej. Na co dzień próżnią nazywamy też przestrzeń o ciśnieniu dużo niższym niż atmosferyczne, np. w opakowaniu żywności pakowanej próżniowo.

Notatka

Nacisk, parcie i ciśnienie

Nacisk (siła nacisku) to ta składowa siły, która jest prostopadła do powierzchni drugiego ciała. Gdy dociskamy gąbkę do szyby i jednocześnie ją przesuwamy, tylko część naszej siły jest naciskiem.

Parcie to nacisk cieczy albo gazu na płaską powierzchnię, np. wody na dno basenu. Parcie też jest prostopadłe do powierzchni.

Ciśnienie mówi, jaki nacisk przypada na jednostkę pola powierzchni: p=FnSp = \frac{F_n}{S}. Jego jednostką jest paskal: 1 Pa=1 N1 m21~\mathrm{Pa} = \frac{1~\mathrm{N}}{1~\mathrm{m}^2}.

WielkośćCzym jestJednostka
nacisksiłaN
parciesiła cieczy lub gazuN
ciśnienieiloraz nacisku i polaPa

Ważne

Nacisk i parcie są siłami, a ciśnienie nie jest siłą. Nie myl niutona z paskalem.

Jak zmienić i obliczyć ciśnienie

Ten sam nacisk może dać małe albo duże ciśnienie. Decyduje o tym pole powierzchni, na którą nacisk działa.

  • Większe pole - mniejsze ciśnienie, np. szerokie opony ciągnika na miękkim polu, rakiety śnieżne.
  • Mniejsze pole - większe ciśnienie, np. ostra igła, wąskie ostrze siekiery.

Wielokrotności paskala: 1 hPa=100 Pa1~\mathrm{hPa} = 100~\mathrm{Pa}, 1 kPa=1000 Pa1~\mathrm{kPa} = 1000~\mathrm{Pa}, 1 MPa=1 000 000 Pa1~\mathrm{MPa} = 1\,000\,000~\mathrm{Pa}. Na przykład 2,7 kPa=2700 Pa2{,}7~\mathrm{kPa} = 2700~\mathrm{Pa}, a 1022 hPa=102 200 Pa1022~\mathrm{hPa} = 102\,200~\mathrm{Pa}.

Zadanie rozwiązujemy w krokach: dane, nacisk w niutonach, pole w m2\mathrm{m}^2, wzór, wynik z jednostką. Nacisk ciała leżącego na poziomym podłożu jest równy jego ciężarowi: Fn=m⋅gF_n = m \cdot g.

Przykład

Skrzynka z narzędziami o masie 21 kg styka się z półką powierzchnią 0,03 m20{,}03~\mathrm{m}^2. Fn=21 kg⋅10 Nkg=210 NF_n = 21~\mathrm{kg} \cdot 10~\frac{\mathrm{N}}{\mathrm{kg}} = 210~\mathrm{N}, więc p=210 N0,03 m2=7000 Pa=7 kPap = \frac{210~\mathrm{N}}{0{,}03~\mathrm{m}^2} = 7000~\mathrm{Pa} = 7~\mathrm{kPa}.

Ciśnienie hydrostatyczne

Ciśnienie hydrostatyczne panuje w danym miejscu cieczy i wywiera je słup cieczy nad tym miejscem. Im głębiej, tym więcej cieczy jest wyżej i tym większy jest jej ciężar. Na danej głębokości ciśnienie jest jednakowe we wszystkich kierunkach.

Doświadczenie z butelką ma pokazać, jak ciśnienie zależy od głębokości. W butelce z wodą odsłaniamy otwory zrobione na różnych wysokościach. Im niżej leży otwór, tym dalej tryska woda. Wniosek: ciśnienie hydrostatyczne rośnie wraz z głębokością.

Wzór: p=d⋅g⋅hp = d \cdot g \cdot h. Gęstość dd podstawiamy w kgm3\frac{\mathrm{kg}}{\mathrm{m}^3}, a wysokość hh w metrach. Parcie cieczy na dno obliczamy ze wzoru Fn=p⋅SF_n = p \cdot S.

Przykład

Beczka ma wodę do wysokości 60 cm=0,6 m60~\mathrm{cm} = 0{,}6~\mathrm{m}, a pole dna 0,3 m20{,}3~\mathrm{m}^2. p=1000 kgm3⋅10 Nkg⋅0,6 m=6000 Pap = 1000~\frac{\mathrm{kg}}{\mathrm{m}^3} \cdot 10~\frac{\mathrm{N}}{\mathrm{kg}} \cdot 0{,}6~\mathrm{m} = 6000~\mathrm{Pa}, a parcie Fn=6000 Pa⋅0,3 m2=1800 NF_n = 6000~\mathrm{Pa} \cdot 0{,}3~\mathrm{m}^2 = 1800~\mathrm{N}.

Ciśnienie atmosferyczne i doświadczenie Torricellego

Ciśnienie atmosferyczne wywiera powietrze na Ziemię i na wszystkie ciała w atmosferze. Powstaje, bo powietrze ma ciężar: wyższe warstwy naciskają na niższe. Przy poziomie morza wynosi ok. 1000 hPa1000~\mathrm{hPa}. Im wyżej nad poziomem morza, tym niższe jest ciśnienie. Mierzymy je barometrem.

Doświadczenie Torricellego (1643 r.) pozwoliło zmierzyć to ciśnienie. Słup rtęci w rurce zatrzymał się na wysokości 760 mm760~\mathrm{mm}, a nad nim powstała próżnia. Ciśnienie tego słupa jest równe ciśnieniu atmosferycznemu, ok. 1013 hPa1013~\mathrm{hPa}.

1Napełnienie rurki rtęciąrurka o długości 1 m, zatkana2Odwrócenie rurkiwylot zanurzony w naczyniu z rtęcią3Odetkanie wylotuczęść rtęci wypływa do naczynia4Słup rtęci o wysokości 760 mmnad nim próżnia; ciśnienie ok. 1013 hPa
Doświadczenie Torricellego

Torricelli użył rtęci, bo ma ona 13,6 razy większą gęstość niż woda. Słup wody musiałby być 13,6 razy wyższy, czyli mieć ponad 10 m.

Ciśnienie atmosferyczne w działaniu: podciśnienie, nadciśnienie, próżnia

Istnienie ciśnienia atmosferycznego wykazuje doświadczenie ze szklanką. Szklankę pełną wody przykrywamy kartonikiem i odwracamy dnem do góry. Woda się nie wylewa, bo powietrze naciska na kartonik od spodu mocniej niż woda od góry.

W zamkniętej przestrzeni ciśnienie może być inne niż na zewnątrz:

  • nadciśnienie - ciśnienie wyższe niż atmosferyczne, np. w napompowanej piłce;
  • podciśnienie - ciśnienie niższe niż atmosferyczne, np. pod przyssawką dociśniętą do kafelków;
  • próżnia - przestrzeń bez atomów i cząsteczek; na co dzień tak nazywamy też miejsce o ciśnieniu dużo niższym niż atmosferyczne.

Duże podciśnienie w szczelnym zbiorniku bywa groźne. Powietrze z zewnątrz może go zmiażdżyć, czyli spowodować implozję.

Prawo Pascala, prasa i hamulce hydrauliczne

Prawo Pascala: nacisk wywierany z zewnątrz na ciecz lub gaz powoduje jednakowy wzrost ciśnienia w całej objętości cieczy lub gazu. Nacisk rozchodzi się we wszystkie strony dzięki częstym zderzeniom cząsteczek. Pokazuje to doświadczenie ze strzykawką i piłeczką pingpongową z otworami: po naciśnięciu tłoczka woda tryska ze wszystkich otworów jednakowo.

Prasa hydrauliczna ma dwa tłoki połączone cieczą. Pod oboma tłokami ciśnienie jest jednakowe. Dlatego siła na dużym tłoku jest tyle razy większa, ile razy większe jest jego pole: F2F1=S2S1\frac{F_2}{F_1} = \frac{S_2}{S_1}. Gdy duży tłok ma pole 30 razy większe, siła 140 N na małym tłoku daje F2=30⋅140 N=4200 NF_2 = 30 \cdot 140~\mathrm{N} = 4200~\mathrm{N}.

Hamulce hydrauliczne także działają na podstawie prawa Pascala.

1Kierowca naciska pedał hamulca2Rośnie ciśnienie płynuhamulcowegojednakowo w całym układzie3Płyn jest tłoczony w stronę kół4Klocki hamulcowe dociskają się dotarcztarcze są zamocowane przy kołach
Jak działa hamulec hydrauliczny

Siła wyporu i prawo Archimedesa

Na ciało zanurzone w cieczy działa siła wyporu skierowana pionowo w górę. Powstaje, bo ciśnienie hydrostatyczne rośnie z głębokością. Parcie na dolną ścianę ciała jest więc większe niż na górną, a parcia na boczne ściany się równoważą.

Siłę wyporu mierzymy siłomierzem jako różnicę wskazań przed zanurzeniem i po nim: Fg−FF_g - F. Na ciała o jednakowej objętości całkowicie zanurzone w tej samej cieczy działa taka sama siła wyporu, niezależnie od materiału.

1Zawieszenie ciała na siłomierzuodczyt ciężaru Fg w powietrzu2Całkowite zanurzenie ciała wwodzieciało wisi dalej na siłomierzu3Odczyt nowego wskazania FF jest mniejsze niż Fg4Obliczenie siły wyporuFw = Fg - F
Pomiar siły wyporu siłomierzem

Prawo Archimedesa: na każde ciało zanurzone w cieczy (lub w gazie) działa siła wyporu zwrócona ku górze i co do wartości równa ciężarowi wypartej cieczy (lub gazu). Wzór: Fw=dc⋅Vc⋅gF_w = d_c \cdot V_c \cdot g, gdzie VcV_c to objętość zanurzonej części ciała.

Np. kamyk o objętości 350 cm3=0,00035 m3350~\mathrm{cm}^3 = 0{,}00035~\mathrm{m}^3 w wodzie: Fw=1000 kgm3⋅0,00035 m3⋅10 Nkg=3,5 NF_w = 1000~\frac{\mathrm{kg}}{\mathrm{m}^3} \cdot 0{,}00035~\mathrm{m}^3 \cdot 10~\frac{\mathrm{N}}{\mathrm{kg}} = 3{,}5~\mathrm{N}. W gazach siła wyporu jest dużo mniejsza, bo gazy mają małą gęstość.

Warunki pływania ciał

Na ciało w cieczy działają dwie siły: ciężar FgF_g w dół i siła wyporu FwF_w w górę. Która z nich jest większa, rozstrzyga porównanie gęstości ciała i gęstości cieczy.

Gęstość ciałaZachowanie ciałaSiły
większa niż cieczytonieFg>FwF_g > F_w
mniejsza niż cieczywypływaFw>FgF_w > F_g
równa gęstości cieczytkwi zanurzoneFw=FgF_w = F_g

Ciało, które wypłynęło, pływa częściowo zanurzone. Wynurzając się, wypiera coraz mniej cieczy, więc siła wyporu maleje, aż zrówna się z ciężarem.

Pusty w środku przedmiot z gęstego materiału może pływać, gdy jego średnia gęstość (razem z powietrzem we wnętrzu) jest mniejsza niż gęstość wody. Dlatego pływają stalowe statki. Łódź podwodna wpuszcza wodę do zbiorników balastowych, aby się zanurzyć, i wypompowuje ją, aby wypłynąć.

Zapamiętaj

O tonięciu i pływaniu decyduje porównanie gęstości ciała i cieczy, a nie sama masa ciała.

Sprawdzian do druku

Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną

Sprawdzam sprawdzian…

Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem

WhatsApp

Podobne zestawy

Zobacz wszystkie fiszki z fizyki